Pendakwa Raya v Wan Mohamamd Hafizuddin Bin Wan Ismail (DA-42H-8-03/2023)

Pihak responden di dalam rayuan ini menghadapi 2 pertuduhan di hadapan Mahkamah Sesyen Pasir Mas. Diperturunkan di sini pertuduhan dan hukuman yang telah dijatuhkan oleh Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) setelah responden mengaku salah terhadap pertuduhan-pertuduhan yang dihadapi: Pertuduhan Pertama “Bahawa kamu pada 21 Jun 2022 jam lebih kurang 5.30 petang, di sebuah rumah beralamat Lot 921, Kg Cabang Empat, Cabang Empat, dalam daerah Tumpat, dalam negeri Kelantan dengan sengaja telah menyebabkan kecederaan ke atas ibu mertua kamu bernama Tuan Azizah binti Tuan Bongsu (No. K/P: 610729715122) dengan menggunakan 1 bilah pisau yang mana boleh menyebabkan kematian, oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 324 Kanun Keseksaan dibaca bersama seksyen 326A Kanun Keseksaan. Pertuduhan Kedua “Bahawa kamu pada 21 Jun 2022 jam lebih kurang 5.30 petang, di sebuah rumah beralamat Lot 921, Kg Cabang Empat, Cabang Empat, dalam daerah Tumpat, dalam negeri Kelantan dengan sengaja telah menyebabkan kecederaan parah ke atas isteri kamu bernama Nik Salma binti Joni (No. K/P: 960511035132) dengan menggunakan pisau yang mana boleh menyebabkan kematian, 3 oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan dibaca bersama seksyen 326A Kanun Keseksaan. Hukuman seksyen 324 KK: Penjara boleh sampai 10 tahun dan hendaklah dikenakan denda atau sebatan. Hukuman seksyen 326 KK: Penjara boleh sampai 20 tahun dan hendaklah dikenakan denda atau sebatan. Hukuman seksyen 326A KK: Barang siapa mencederakan pasangan, bekas pasangan, kanak-kanak, orang dewasa tidak berkeupayaan dan anggota lain keluarga dan melakukan kesalahan di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan, hendaklah dihukum penjara bagi tempoh yang boleh dilanjutkan hingga dua kali dari jangka masa maksimum yang mana dia akan disabitkan atas kesalahan itu di bawah bahagian yang berkenaan walaupun ada hukuman lain yang diperuntukkan untuk kesalahan itu.

Hakim Mahkamah Sesyen Pasir Mas telah menjatuhkan hukuman 6 tahun penjara bermula dari tarikh tangkap dan 2 sebatan bagi pertuduhan pertama dan responden juga dikenakan hukuman 6 tahun penjara dan 4 sebatan bagi pertuduhan kedua.

Pihak Pendakwaan yang berpendapat bahawa hukuman tersebut adalah terlalu rendah dan tidak memadai telah merayu terhadap hukuman 4 yang dijatuhkan HMS Pasir Mas. Mahkamah diperingkat rayuan yang bersetuju dengan pihak pendakwaan telah meningkatkan hukuman bagi pertuduhan kedua kepada 10 tahun penjara dari tarikh tangkap manakala hukuman 4 sebatan ke atas responden dikekalkan. Hukuman bagi pertuduhan pertama dikekalkan.

Responden kini telah merayu terhadap keputusan Mahkamah Tinggi ini ke Mahkamah Rayuan dan dengan itu alasan bagi keputusan tersebut dikemukakan di sini.

Pada 26 Januari 2022, jam lebih kurang 5.40 petang, pengadu iaitu Kpl 163598 Nik Mohd Abdul Hafiz bin Yaacob, telah menerima panggilan dari seseorang mengatakan 2 wanita ditikam di sebuah rumah, alamat Lot 921, Kampung Cabang Empat, Tumpat. Pengadu telah membuat laporan pertama iaitu Chabang Empat 647/22. Maklumat itu telah disampaikan kepada pegawai penyiasat yang bertugas iaitu Ins Nuraida Shafiza binti Abdul Jalil.

Ins Nuraida Shafiza binti Abdul Jalil dan anggota bergegas ke lokasi kejadian. Ketika tiba di sana, telah ada pihak hospital yang hadir beserta ambulans. Pegawai penyiasat mendapati dua wanita telah ditikam oleh Tertuduh iaitu, isteri dan ibu mentua Tertuduh. Terdapat kesan darah dalam rumah. Kedua-dua mangsa kemudian dibawa ke Hospital Raja Perempuan Zainab II untuk rawatan lanjut.

Kes telah dibuka di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan dibaca bersama seksyen 326A Kanun Keseksaan.

Tertuduh ditangkap pada 22 Jun 2022 oleh pihak polis. Kemudian pada 25 Jun 2022, ibu mentua Tertuduh iaitu Tuan Azizah binti Tuan Bongsu (No. K/P: 610729-71-5122) telah hadir membuat laporan polis setelah selesai dirawat. Beliau menyatakan semasa berada di rumah sekitar jam 5.30 petang, Tertuduh telah datang ke rumah secara melulu dari pintu hadapan dan terus masuk ke bilik isterinya bernama Nik Salma binti Joni (No. K/P: 960511-03-5132). Nik Salma ketika itu sedang tidur. Tuan Azizah kemudian mendengar Salma menjerit kesakitan. Tuan Azizah terus memasuki bilik Salma dan nampak Tertuduh memukul kepala Salma beberapa kali, namun ketika itu dia tidak nampak senjata apa digunakan oleh Tertuduh kerana pencahayaan dalam bilik adalah gelap. Tertuduh kemudian menarik rambut Salma menuju ke dapur. Tuan Azizah cuba menghalang namun gagal.

Tertuduh kemudian menghempas kepala Salma ke atas simen. Kemudian Tertuduh dilihat mengambil sebilah pisau pemotong daging dan menikam kepala dan badan Salma. Kemudian Tertuduh sekali lagi menghempas kepala Salma ke atas simen. Tertuduh kemudian sekali lagi ingin menikam Salma. Tuan Azizah terus memeluk Salma yang berada dalam keadaan terlentang. Tikaman itu terkena Tuan Azizah di kepala.

Tuan Azizah menjerit kesakitan. Tertuduh kemudian menikam Salma dibahagian ketiak dan paha Salma. Tertuduh kemudian keluar dari 6 rumah sambil membawa pisau yang digunakan. Tuan Azizah kemudian meminta bantuan jiran bagi menghubungi ambulans.

Ketika kejadian itu berlaku, turut disaksikan oleh ibu kepada Tuan Azizah iaitu Yah binti Sulong (No. K/P: 430410-03-5024). Yah menyatakan dia nampak perbuatan Tertuduh yang menikam Salma dan Tuan Azizah sebelum dia keluar meminta bantuan jiran. Yah juga menemukan pisau yang patah di atas katil dimana Salma tidur ketika ditikam oleh Tertuduh.

Salma telah dirawat di hospital oleh Dr Luqman Hakim bin Zaharan. Dr Luqman menyatakan Salma telah mengalami beberapa luka tikaman di kepala dan badan. Terdapat juga 2 bahagian tulang yang patah pada jari tangan Salma dan 1 patah tulang di jari tangan kiri. Terdapat juga 12 luka tikaman dibahagian depan kepala. Luka dalam pada tangan kanan Salma juga telah mendedahkan tendonnya.

Bagi Tuan Azizah pula, beliau telah dirawat oleh Dr Hamizah binti Hussin. Doktor mengesahkan terdapat luka akibat dari senjata pisau dikepala Tuan Azizah dan lukanya telah dijahit.

Hasil siasatan mendapati motif adalah cemburu. Pihak polis telah merampas sebilah pisau berhulu merah di bilik Salma yang ditinggalkan Tertuduh. Pisau pemotong daging yang diambil dari dapur rumah mangsa telah dibuang ke dalam sungai dan gagal ditemukan.

Siasatan mendapati Tertuduh telah membawa sebilah pisau berhulu merah dari rumahnya dan menikam Salma ketika Salma tidur dalam bilik sehingga pisau itu patah.

Tertuduh dan Nik Salma telah berkahwin pada 10 Februari 2022. Justeru, ketika kejadian, mereka merupakan pasangan suami isteri yang sah. Tuan Azizah pula merupakan ibu kandung kepada Nik Salma, yang mana merupakan ibu mentua Tertuduh. Justeru, tindakan Tertuduh yang telah menikam Tuan Azizah menggunakan sebilah pisau yang boleh menyebabkan kematian merupakan satu kesalahan di bawah seksyen 324 Kanun Keseksaan dibaca bersama seksyen 326A Kanun Keseksaan.

Tindakan Tertuduh pula yang menikam Siti Salma menggunakan pisau yang boleh menyebabkan kematian, ketika itu merupakan isterinya yang sah, sehingga Siti Salma mengalami cedera parah, merupakan satu kesalahan dibawah seksyen 326 Kanun Keseksaan dibaca bersama seksyen 326A Kanun Keseksaan.

Secara ringkasnya HMS dalam membuat keputusan mengambilkira mitigasi responden sepertimana berikut: i) pengakuan salah telah menjimatkan masa; ii) responden baru berusia 28 tahun; iii) responden bekerja sebagai pemandu lori berpendapatan RM 1500 sebulan; 8 iv) responden merupakan penanggung tunggal keluarga dan isteri tidak bekerja; v) responden anak kedua dan menanggung ibu; vi) ini adalah kesalahan pertama responden; vii) responden masih muda dan wajar diberikan peluang, telah direman dari bulan Jun 2022 dan tempoh reman telah menginsafkan responden. viii) keluarga responden hadir memberikan sokongan; ix) hukuman penjara minima dipohon bermula dari tarikh tangkap bagi kedua-dua pertimbangan.

Manakala hujahan pemberatan yang diambilkira adalah: i) Responden telah mengaku salah bagi kedua-duapertuduhan; ii) senjata berbahaya telah digunakan; iii) kepentingan awam perlu diutamakan dengan mangsa-mangsa telah cedera parah dan bernasib baik tidak mati akibat tindakan responden; iv) doktor mengesahkan sifat kecederaan pada mangsa menunjukkan terdapat niat untuk membunuh; v) hukuman bersifat pengajaran dipohon kerana mangsa-mangsa mengalami trauma, ditikam semasa tidur sehingga menyebabkan parut kekal; vi) hukuman bersifat pencegahan dipohon untuk memberikan mesej yang mana kedua-dua kejadian dalam satu transaksi yang sama.

HMS memberi pertimbangan kepada pengakuan salah sebagai faktor peringanan hukuman berdasarkan nas Bachik Abdul Rahman v PP [2004] 2 CLJ 572 namun ianya perlu diseimbangkan dengan kehendak memelihara kepentingan awam dengan merujuk kepada nas Kenneth John Ball [1951] 35 Cr. App. R 164.

HMS merumuskan bahawa jenayah dilakukan responden adalah serius dengan mangsa merupakan ibu mentua dan isteri sendiri.

Petisyen Rayuan pihak pendakwaan terhadap hukuman adalah sepertimana berikut: i) Hukuman yang dijatuhkan jelas tidak berpatutan memandangkan kedua-dua pertuduhan dibacakan dengan seksyen 326A Kanun Keseksaan. Mangsa dalam pertuduhan pertama adalah ibu mentua Tertuduh manakala mangsa dalam pertuduhan kedua adalah isteri Tertuduh yang sah ketika kejadian. ii) Hukuman yang dikenakan tidak mencerminkan keseriusan kesalahan. iii) Kepentingan awam gagal diutamakan sebagai prinsip utama dalam menjatuhkan sesuatu hukuman. iv) Hukuman berbentuk pencegahan gagal dijatuhkan.

Di dalam nas Muhammad Afandi Mukhtar v PP [2018] 1 LNS 635 prinsip-prinsip dalam pertimbangan bagi rayuan terhadap hukuman telah diperturunkan: [E] THE LAW ON APPEAL AGAINST SENTENCE

The law on appeal against sentence is manifest that the appellate court should be slow to interfere or disturb with the sentence passed by the court below unless it is manifestly wrong or unsuitable to the proved facts and circumstances of the case. In fact in the case of Adam Atan v. PP [2009] 1 CLJ 33, the Court of Appeal said in an appeal against sentence, the initial function of the appeal court is one of review only. The mere fact that another court might pass a different sentence provides no reason for the appellate court to interfere if the trial court applies the correct principes of sentencing.

Although there is a plethora of authorities on this point, suffice for this Court to apply the principles of sentencing as enunciated in the decision of the Court of Appeal in PP v. Ling Leh Hoe [2015] 4 CLJ 869 viz: “[14] The appellate court can and will interfere in the sentence imposed by the lower court if it is satisfied that any of the following four grounds are made out:

The sentencing judge had made a wrong decision as to the proper factual basis for the sentence;

There had been an error on the part of the trial judge in appreciating the material facts placed before him;

The sentence was wrong in principle; or

The sentence imposed was manifestly excessive or inadequate. (See R v. Ball [1951] 35 Cr App. R 164; Loo Weng Fatt v. Public Prosecutor [2001] 3 SLR 313 at para [65]; Public Prosecutor v. UI [2008] 4 SLR (R) 500).” [12] To generalize it, whilst an appellate court should be slow in interfering the sentence imposed by the trial court in the exercise of their discretion as sentencing is not a science of mathematical application, an appellate court can interfere on the sentence if it is wrong in principle or the sentence imposed is manifestly excessive or manifestly inadequate. In fact the court of Criminal Appeal in Dookes v. PP [2010] SCJ 71 said: “However, even if there is nothing wrong with the principle, the sentence may be increased by the appellate court if it is unduly lenient.” [24] Adalah jelas Mahkamah di dalam mendengar rayuan terhadap hukuman boleh melakukan campurtangan untuk mengubah keputusan Hakim Bicara berdasarkan faktor-faktor tertentu seperti disenaraikan di dalam nas Muhammad Afandi Mukhtar v PP. [25] Mahkamah berpuas hati bahawa hukuman yang dijatuhkan ke atas responden untuk pertuduhan pertama adalah bersesuaian dan wajar dikekalkan. [26] Mahkamah walaubagaimanapun berpendapat hukuman 6 tahun penjara yang dijatuhkan bagi pertuduhan kedua adalah ‘manifestly inadequate” memandangkan hukuman maksima yang dijatuhkan boleh menjangkau 20 tahun penjara dan bilamana hukuman di bawah seksyen 326A Kanun Keseksaan diambilkira ianya boleh mencapai hingga dua kali hukuman maksimum, iaitu 40 tahun penjara. Oleh itu hukuman yang dijatuhkan bagi pertuduhan kedua jelas terlalu rendah berbanding peruntukan undang-undang untuk kesalahan yang menjadi pertuduhan. [27] Mahkamah berpendapat kesalahan di lakukan responden merupakan kesalahan yang serius dan mewajarkan hukuman yang lebih tinggi ke atas responden. Perbuatan yang dilakukan ke atas isterinya sebenarnya boleh mengakibatkan kematian bila diteliti fakta kes yang diakui responden. [28] HMS hanya menyebut tentang faktor kepentingan awam secara sepintas lalu tanpa menghalusi kehendak sebenarnya dalam menjatuhkan hukuman dan dengan itu hukuman yang dijatuhkan tidak langsung bersifat “deterrent” Pengakuan bersalah responden [29] Atas faktor pengakuan bersalah responden, walaupun pengakuan salah merupakan satu faktor pengurangan hukuman namun Mahkamah juga harus melihat sifat dan jenis kesalahan yang dilakukan. Mengikut fakta kes yang diakui responden, ini merupakan kesalahan yang amat serius yang dilakukan responden ke atas isterinya [30] Di dalam PP v Tia Ah Leng [2000] 5 CLJ 614, dinyatakan: “In my opinion, a guilty plea ought to be considered in favour of the accused only when all other factors and circumstances surrounding the commission of the crime justify such consideration…Thus, there can be no automatic rule that a guilty plea on its own entitle an accused to a lesser punishment.” [31] Adalah menjadi pendapat Mahkamah ini sama ada responden mengaku bersalah terhadap pertuduhan hendaklah diimbangi secara keseluruhannya berdasarkan fakta tertentu sesuatu kes, setelah mengambilkira kepentingan awam sebagai faktor yang perlu diutamakan pada setiap masa. Hukuman perlu juga mengambil kira keperluan dan tuntutan semasa kerajaan serta masyarakat untuk menjatuhkan hukuman yang realistik terhadap pesalah yang tiada rasa hormat kepada undang-undang dan juga kehidupan manusia. [32] Di dalam Yusmarin bin Shamsudin v PP [1999] 4 CLJ 391 diputuskan: “The principles of sentencing have long been entrenched and well settled in our criminal law jurisprudence and a court seized with such a jurisdiction is empowered to take into account the following considerations;

the extent and seriousness of the offence committed;

the guilty person’s antecedents and

the public interest factor…” [33] Prinsip pengurangan hukuman berasaskan pengakuan bersalah justeru itu hanyalah bersifat umum dimana bagi kes-kes tertentu faktor kepentingan awam patut mengatasi faktor mitigasi yang diberikan oleh pengakuan salah tertuduh. Keseriusan sesuatu kesalahan itu boleh menafikan kesan pengakuan bersalah ini kerana Mahkamah perlu memberikan suatu amaran kepada masyarakat agar kesalahan sepertimana di dalam rayuan ini tidak semakin berleluasa. [34] Di dalam Ismail Rasid v PP [1999] 4 CLJ 402 dinyatakan: “This appeal before me is a classic example of a case where no "discount" should be given to the appellant for having pleaded guilty. The sentence must reflect Malaysian society's abhorrence to crimes of this nature. The appellant should be kept away from his daughters for as long as possible - nay, not just his daughters, perhaps, other children as well, for he may consider them as desirable prey to satiate his lust. Accordingly, under s. 316(b) Criminal Procedure Code the sentence imposed by the learned Sessions Court judge is set aside and substituted therefore a sentence of 20 years imprisonment and five strokes of the rotan for each of the two charges. The term of imprisonments is to run from the date of arrest.” [35] Di dalam rayuan ini pengakuan salah responden tidak dapat mengatasi keseriusan kesalahan yang dilakukan responden ke atas isterinya sendiri yang perlu dilindungi dan bukan dizalimi. Kepentingan awam [36] Faktor ini adalah salah satu prinsip hukuman di dalam kes jenayah. Adalah menjadi tugas Mahkamah untuk mengutamakan kepentingan awam dalam menjatuhkan hukuman. Prinsip ini diperjelaskan di dalam nas Teh Ah Cheng (1976) 2 MLJ 187 yang menyatakan: “In sentencing generally, the public interest must necessarily be one of the prime considerations public interest should never be relegated to the background and must be necessity assume the foremost importance.” [37] Prinsip yang sama juga dinyatakan di dalam nas R v Kenneth John Ball (1951) 35 Cr. App R 164-166: “In deciding the appropriate sentence, a court should always be guided by certain consideration. The first and foremost is the public interest. The criminal law is publicly enforced, not only with object of punishing crime, but also in the hope of preventing it.” [38] Mahkamah berpendapat di dalam rayuan ini, HMS gagal mengutamakan faktor kepentingan awam sebagai prinsip utama dalam menjatuhkan hukuman. Hukuman tersebut tidak mempertimbangkan kepentingan mangsa melebihi kepentingan responden yang mana kepentingan awam mesti mengatasi kepentingan peribadi responden kerana ianya membabitkan jenayah menzalimi isteri dengan pisau yang merupakan suatu kesalahan yang serius. [39] Mahkamah dengan itu wajar untuk memastikan kejadian sebegini tidak berleluasa dan Mahkamah diperingkat rayuan merasakan hukuman dijatuhkan HMS terlalu ringan. Walaupun di dalam Alasan Penghakiman disebutkan bahawa kesalahan yang dilakukan adalah serius namun hukuman yang dijatuhkan tidak mencerminkan keadaan dan pertimbangan yang sedemikian dalam menjatuhkan hukuman. Hukuman bersifat mencegah (deterrent) [40] HMS telah gagal memberikan pertimbangan ke atas keseriusan kesalahan sebagaimana dinyatakan di dalam Fakta Kes yang diakui responden yang menunjukkan responden tiada peri kemanusiaan dan belas kasihan telah menikam isterinya secara bertubi-tubi dibahagian kepala di tempat tidur dengan sebilah pisau sehingga pisau tersebut patah. Responden telah juga menarik rambut isterinya dan mengheret mangsa ke dapur dan di situ responden telah mengambil pula sebilah pisau pemotong daging dengan percubaan menetak mangsa tetapi telah mengenai kepala ibu mertuanya. Setelah itu responden telah pula menikam ketiak dan paha mangsa. [41] HMS juga gagal mengambilkira keseriusan kecederaan yang dialami mangsa dimana isteri responden mengalami 12 tikaman dibahagian kepala dan kecederaan parah pada kedua-dua tangannya yang boleh dilihat di dalam gambar-gambar di dalam Rekod Rayuan Jilid

Kecederaan isteri responden boleh dianggap bersifat “defensive wounds” dan Mahkamah berpendapat sekiranya ibu mertua responden tidak campurtangan terdapat kemungkinan besar isteri responden akan mengalami kematian. [42] Berdasarkan lapuran perubatan P14 bertarikh 19.7.2022 oleh Dr Luqman Hakim bin Zaharan di dalam Rekod Rayuan Jilid 3 tidak syak lagi kecederaan dialami isteri responden adalah amat serius. [43] Oleh itu Mahkamah ini perlu menunjukkan bahawa Mahkamah memandang serius kesalahan sebegini dan pesalahnya mesti menerima hukuman yang berat. HMS langsung gagal mempertimbangkan di dalam Alasan Penghakimannya tentang hukuman bagi seksyen 326A Kanun Keseksaan yang boleh mencapai 2 kali ganda hukuman di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan. [44] Mahkamah harus melindungi masyarakat dengan memberikan hukuman berbentuk pencegahan agar masyarakat umumnya sedar bahawa tindakan responden tidak boleh dimaafkan dengan sewenang-wenangnya. [45] Mahkamah Rayuan di dalam PP lwn. Mohamad Tawakal [2012] 7 CLJ 372 mengulas:

Mahkamah perlu mengimbangkan ciri 'deterrence' dengan ciri 'rehabilitation' di dalam mengenakan hukuman yang setimpal dan berpatutan - "to strike a right balance between the two." Sesuatu hukuman yang berciri "deterrence" bukan sahaja menghalang OKT daripada mengulangi kesalahannya di masa akan datang, tetapi juga perlu menghalang orang lain daripada melakukan kesalahan yang sama. Hukuman yang setimpal dalam fakta kes ini ialah suatu tempoh penjara yang agak panjang supaya pihak penjara dapat 'rehabilitate' OKT secukupnya. OKT adalah seorang yang 'bahaya' dan patut diasingkan daripada masyarakat setempat bagi suatu tempoh yang panjang. [46] Di dalam kes Mohd Hanis Mohd Nasir & Anor v. PP [2016] 6 CLJ 457 pula menyatakan:

An appellate court should be slow to interfere with the sentence passed by the trial court, unless it was manifestly wrong, in the sense of being illegal or being unsuitable to the proved facts and circumstances. It is not sufficient for the court hearing the appeal to interfere, on the mere fact that it would have passed a different sentence from the trial court. (para 23 ) …….

No case could be set as a fixed barometer for any crime and decided cases should be used as guideline, such as observing the trend of sentencing. The discretion however lies with the sentencing court and depended on many variable factors unique to each case. Hukuman [47] Dengan itu, menggunakan kuasa di peringkat rayuan Mahkamah ini memutuskan untuk membenarkan rayuan pihak pendakwaan atas hukuman bagi pertuduhan kedua dan memerintahkan agar hukuman pemenjaraan terhadap responden ditingkatkan kepada 10 tahun penjara bermula dari tarikh tangkap. Hukuman sebatan dikekalkan pada 4 sebatan. [48] Berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan, Mahkamah ini berpendapat hukuman yang dijatuhkan terhadap responden adalah adil dan setimpal dengan kesalahan yang dilakukan oleh responden. Bertarikh: 29 Januari 2025. AZMI BIN ABDULLAH HAKIM MAHKAMAH TINGGI MAHKAMAH TINGGI KOTA BHARU PIHAK-PIHAK Pendakwaan/Perayu: Khairul Anuar bin Wahab Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Pendakwaan Negeri Kelantan AG-3-03-06, Al-Waqah @ Tunjong, Tingkat 3, Bangunan H Elite Design 16010 Kota Bharu, Kelantan. Peguam Responden: Zuhaidie Akmal bin Hassan Basri Tetuan Zuhaidie Akmal & Co Peguambela & Peguamcara PT 474, Tingkat 2, Blok K, Jalan Kota Jelasin, Pusat Perniagaan Bandar Baru Tunjong, 16010 Kota Bharu, Kelantan.