Pendakwa Raya v XXXX (RA-41H-1-02/2024)

Perayu telah merayu terhadap Perintah yang dibuat oleh Majistret Mahkamah Majistret Kangar (“Majistret tersebut”) ke atas seorang Kanak-Kanak (“Kanak-Kanak tersebut”) yang telah mengaku salah atas suatu kesalahan di bawah seksyen 376B Kanun Keseksaan.

Pertuduhan ke atas Kanak-Kanak tersebut adalah seperti yang berikut: “Bahawa kamu pada 14/10/2021, jam lebih kurang 12.30 malam sehingga jam 5.30 pagi, bertempat di rumah nombor 192 Kampung Belakang Kilang, 02000 Kuala Perlis, dalam daerah Kangar, dalam negeri Perlis telah melakukan persetubuhan dengan XXXXXX, No. KP: YYYYYY berumur 12 tahun yang mana oleh kerana perhubungan kamu dengannya ialah tidak dibenarkan di bawah undang-undang yang terpakai kepada kamu untuk berkahwin dengannya. Dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 376B Kanun Keseksaan.”.

Perintah yang dibuat oleh Majistret tersebut adalah seperti yang berikut: “Kanak-Kanak diperintahkan untuk menjalani Perintah Khidmat Masyarakat di bawah seksyen 91(1)(da) Akta Kanak-Kanak 2001 selama tempoh 120 agregat jam dalam tempoh 6 bulan mulai tarikh perintah di tempat dan masa yang ditetapkan oleh Jabatan Kebajikan Masyarakat tertakluk dengan seksyen 97A Akta Kanak-Kanak; S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3 Dan diperintahkan untuk Kanak-Kanak ditemani Ibu melaporkan diri di Balai Polis berdekatan pada setiap 1 haribulan setiap bulan sepanjang tempoh perintah di bawah seksyen 93(1)(a) Akta Kanak-Kanak 2001; Dan diperintahkan juga untuk menghadiri sesi seliaan ke Jabatan Kebajikan Masyarakat pada masa dan tarikh yang ditetapkan oleh Jabatan Kebajikan Masyarakat sepanjang tempoh perintah 2 tahun di bawah seksyen 93(1)(a) Akta Kanak-Kanak 2001; Dan diperintahkan juga untuk Ibu memastikan kehadiran Kanak-Kanak sepanjang tempoh Perintah Khidmat Masyarakat di bawah seksyen 93(1)(e) Akta Kanak-Kanak 2001.”.

Setelah Mahkamah ini meneliti, menilai dan mempertimbangkan dengan cermat dan berhati-hati segala Rekod Rayuan, Alasan Penghakiman Majistret tersebut, prinsip penghukuman serta penghujahan dan nas-nas undang-undang yang telah dikemukakan oleh kedua-dua pihak Perayu dan Responden, Mahkamah ini berpuas hati dan mendapati bahawa tiada appealable error dalam Perintah Majistret tersebut. Oleh itu, Mahkamah ini telah mengekalkan Perintah Majistret tersebut dan menolak rayuan Perayu terhadap hukuman tersebut.

Alasan Majistret membuat Perintah tersebut seperti mana yang dinyatakan dalam Alasan Penghakimannya adalah seperti yang berikut: S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 4 “1. Kepentingan Awam Kes ini melibatkan seorang pesalah kanak-kanak. Maka sudah tentu pelaksanaan budi bicara mahkamah ini dalam memberikan perintah yang bersesuaian perlu dilakukan dengan cermat agar kepentingan awam dilindungi dan kebajikan kanak-kanak dipelihara sebaiknya. Mahkamah ini mengambil perhatian dan panduan di dalam kes PP lwn Muhamad Abdul Rahim & Satu Lagi [2007] 9 CLJ 672, di mana diputuskan seperti berikut: “Adalah diakui bahawa penentuan hukuman yang sesuai dalam sesuatu kes jenayah terutama kes-kes yang melibatkan kanak-kanak adalah merupakan suatu pelaksanaan budi bicara yang sukar oleh pihak mahkamah atas pelbagai sebab. Pertama, dalam kebanyakan kes, Parlimen hanya menetapkan pilihan hukuman yang boleh dijatuhkan atau menetapkan hukuman maksimum. Dengan demikian terpulanglah kepada mahkamah untuk membuat pilihan mengenai hukuman yang sesuai berdasarkan fakta sesuatu kes. Kedua, dalam memilih hukuman yang sesuai, mahkamah bukan sahaja perlu mempertimbangkan fakta kes tetapi perlu juga mengambil kira kesan hukuman tersebut kepada kepentingan awam sebagai suatu langkah kawalan sosial (‘social control’). Oleh itu, kesan hukuman yang perlu dipertimbangkan bukan sahaja terhad ke atas pesalah itu sendiri tetapi juga terhadap masyarakat seluruhnya. Mahkamah yang menjatuhkan hukuman sesuatu hukuman bukan sahaja perlu mengambil kira apa yang telah terjadi dalam sesuatu kes tetapi juga ‘should have its eye to the future.’ Ketiga, …” Berdasarkan kepada prinsip menjatuhkan hukuman, mahkamah ini merujuk kepada satu kes klasik iaitu di dalam kes R v. Kenneth John Ball [1951] 35 Cr App R 164, di mana dinyatakan bahawa (dengan izin); “In deciding the appropriate sentence, a court should always be guided by certain consideration. The first and foremost is the public interest…” S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 5 Merujuk juga kes PP v. The Ah Cheng [1076] 2 MLJ 186, di mana Abdoolcader J membuat pemerhatian bahawa (dengan izin); “In sentencing generally, the public interest must necessarily be one of the prime considerations. … public interest should never be relegated to the background and must of necessity assume the foremost importance.” Merujuk kepada kes di hadapan mahkamah ini, ianya merupakan satu kesalahan sumbang mahram di mana ia merupakan kesalahan yang bukan hanya melibatkan PKK tersebut sahaja malahan mangsa, keluarga mangsa termasuk masyarakat umum. Kesalahan ini juga dilihat kerap kali berlaku di negara ini tanpa mengira lapisan usia masyarakat akhir-akhir ini. Oleh itu, faktor tersebut perlu diambil kira dan dititikberatkan dalam menentukan perintah terhadapa PKK. Dengan perintah yang diberikan, kepentingan awam dapat dilindungi ekoran daripada kesan yang akan diterima oleh masyarakat keseluruhannya secara am dan khususnya mangsa itu sendiri. Kepentingan mangsa adalah menjadi kayu ukur memandangkan kesan yang diterima ekoran perbuatan PKK adalah mendalam. Ia melibatkan maruah, masa depan dan kehidupan mangsa termasuk keluarganya. Dengan perintah yang diberikan ia akan memberikan kesedaran kepada masyarakat bahawa undang-undang mengambil penekanan yang serius dalam menangani perbuatan atau kesalahan tersebut. Umum mengetahui bahawa perbuatan atau kesalahan ini perlu dibanteras dan ditangani secara habis-habisan kerana perbuatan ini dapat merosakkan agama, bangsa dan juga masa depan remaja yang mempunyai masa depan yang cerah. Ianya tidak dapat lagi dinafikan oleh masyarakat secara umum. Oleh itu, perintah yang setimpal perlu diberikan dalam menangani kesalahan sumbang mahram ini. Perintah yang setimpal dapat memberi kesedaran yang lebih kepada PKK ini agar tidak mengulanginya. Justeru, secara tidak langsung ianya dapat mengurangkan gejala yang tidak sihat dan keruntuhan moral di dalam masyarakat umumnya. Oleh yang demikian, kepentingan masyarakat secara umumnya dijamin dan terjaga kerana secara tidak langsung dapat menghindarkan masyarakat mendapat kesan negatif akibat daripada perbuatan tidak sihat yang bercanggah dengan ajaran agama Islam juga moral. S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 6 Selain daripada itu, kepentingan awam tidak hanya tertumpu kepada kepentingan masyarakat umum semata-mata. Kepentingan PKK juga merupakan salah satu kepentingan awam kerana setiap tindakan daripada PKK memberi kesan kepada masyarakat. Perintah yang diberikan kepada PKK bagi kesalahan sepertimana yang dipertuduhkan adalah adil dan bersesuaian bagi PKK. Oleh itu, mahkamah berpuas hati bahawa perintah yang diberikan terhadap Kanak-Kanak adalah adil dan bersesuaian dengan Kanak-Kanak. Perintah yang diberikan adalah munasabah bagi PKK dalam memberikan kesedaran kepada PKK untuk memperbaiki diri dan berubah sekaligus ia akan mengubah kepentingan awam di mana PKK akan menjadi lebih baik dan kepentingan awan turut terjaga. Di samping itu juga, PKK akan sedar tentang kesalahannya. Justeru, tidak akan mengulanginya lagi.

Pengajaran/Deteren Sesuatu hukuman yang dipertimbangkan perlulah bagi memberikan pengajaran setimpal dengan kesalahan yang dilakukan. Ini bertujuan supaya PKK tidak akan mengulangi kesalahan itu lagi dan insaf. Begitu juga kepada masyarakat awam, hukuman perlulah memberikan pengajaran dan peringatan tentang akibat daripada kesalahan yang dilakukan. Ini selaras dengan petikan dari kes R v. Kenneth John Ball dalam kes PP v. Loo Choon Fatt [1976] 1 LNS 102 di mana dinyatakan (dengan izin); “In deciding the appropriate sentence, Court should always be guided by certain considerations. The first and foremost is the public interest. The criminal law is publicly enforced, not only with the object of punishing crime, but also in the hope of preventing it. A proper sentence, passed in public, serves the public interest in two ways. It may deter others who might be tempted to try crime as seeming to offer easy money on the supposition, that if the offender is caught and brought to justice, the punishment will be negligible. Such a sentence may also deter the particular criminal from committing a crime again, or induce him to turn from criminal ways to honest life. The public interest is indeed served, and best served, if the offender is S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg induced to turn from criminal ways to honest living. Our law does not, therefore fix the sentence and leaves to the Court to decide what is, within that maximum, the appropriate sentence for each criminal in the particular circumstances of each case. Not only in regard to each crime, but in regard to each criminal, the Court has the right and the duty to decide whether to be lenient or severe…” Maka, setelah meneliti eksibit yang dikemukakan dengan membandingkan juga P1, Fakta Kes dan P2, Laporan Polis berkenaan pengaduan kes di dalam Kuala Perlis rpt 1129/22 juga di P4, Laporan Perubatan Awal Mangsa, dan P5, Laporan Kimia serta merujuk gambar tempat kejadian, P6 A-E, hukuman yang diberikan adalah munasabah. Mahkamah juga meneliti P7, Laporan Akhlak Kanak-Kanak, yang mana telah menyatakan secara terperinci berkenaan latar belakang PKK, faktor yang menyumbang kepada kesalahan yang dilakukan serta pemerhatian yang dibuat dari pihak Pegawai Akhlak dan syor yang dikemukakan. Mahkamah berpendapat bahawa PKK telah tersalah langkah dan faktor persekitaran juga memainkan peranan penting dalam membentuk sahsiah dan kematangan PKK. PKK juga dilihat telah insaf di atas kesalahan yang dilakukan dan telah faham bahawa kejadian yang berlaku adalah satu kesalahan di sisi undang-undang negara mahupun ajaran agama Islam walaupun ianya dilakukan atas dasar suka sama suka tanpa paksaan. Mahkamah juga bersetuju dengan justifikasi Pegawai Akhlak di mana Perintah Khidmat Masyarakat yang dikenakan terhadap PKK akan melucutkan masa lapang PKK dengan memberikan suatu tanggungjawab ke atas dirinya dan juga merangsang tanggungjawab sosial serta menjadikan khidmat masyarakat suatu pengalaman berfaedah kepada PKK. Malah ia juga dapat mewujudkan ruang bagi PKK untuk membuat pemulihan akhlak seterusnya menawarkan faedah nyata kepada masyarakat. Oleh itu, mahkamah berpendapat perintah yang dikenakan terhadap PKK adalah munasabah dan mencapai objektif sebenar sesuatu hukuman atau perintah yang diputuskan oleh mahkamah. Mahkamah juga berpendapat hukuman S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg tersebut adalah tidak keterlaluan dan masih berlandaskan prinsip undang-undang yang diperuntukkan.

Pengakuan Salah Pesalah Kanak-Kanak PKK juga telah mengaku salah di hadapan mahkamah setelah pertuduhan dibacakan. Adalah tidak dinafikan bahawa pengakuan salah perlu dipertimbangkan oleh mahkamah sebagai satu faktor penting peringanan suatu hukuman/perintah. Umum mengetahui bahawa adalah menjadi amalan mahkamah bagi menggalakkan pesalah mengaku salah atas sesuatu kesalahan maka kredit terhadap hukuman akan diberikan kerana ia boleh mengurangkan kos kewangan apabila tidak perlu memanggil saksi-saksi dan menjimatkan masa semua pihak kerana perbicaraan tidak perlu dijalankan. Oleh itu, pertimbangan patut diberikan kepada pengakuan salah PKK. Sepertimana yang digariskan di dalam kes PP v. Ravindran & Ors [1993] 1 MLJ 45 seperti berikut (dengan izin); “It is a generally accepted rule that a person should be given credit or discount for pleading guilty.” Merujuk juga kes Sau Soo Kim v. PP [1975] 2 MLJ 134, di mana telah diputuskan bahawa (dengan izin); “The plea of guilty by both accused persons saved court time. This court's therefore, found this as a factor that would work in favour of the accused persons. Whether a person is a hardened criminal or otherwise, a plea of guilt is a mitigating factor.” Kembali kepada kes di hadapan mahkamah ini, PKK telah mengaku salah atas pertuduhan dan pengakuan salah merupakan salah satu faktor mitigasi yang boleh dipertimbangkan oleh mahkamah dalam menjatuhkan hukuman kepada PKK. Walau bagaimanapun, pengakuan salah PKK tidak melayakkan secara automatic kepada PKK untuk diberikan perintah yang ringan seperti bon berkelakuan baik mahupun perintah denda. Maka ia tidak mewajarkan perintah terlalu ringan dikenakan kepada PKK. Oleh itu, perintah yang diberikan terhadap S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg PKK adalah wajar dan munasabah kerana tidak terlalu ringan dengan menilai kesalahan yang dilakukan dan juga tidak juga keterlaluan dengan mengambil kira faktor-faktor mitigasi dan persekitaran PKK.

Latar Belakang Pesalah Kanak-Kanak Berdasarkan rayuan yang dikemukakan oleh PKK juga merujuk Laporan Akhlak, P7, PKK semasa kejadian berumur 14 tahun 11 bulan. Bapa kandung Kanak-Kanak telah meninggal dunia dan ibu PKK tinggal bersama PKK dan bekerja sebagai pembantu kedai makan. PKK merupakan anak bongsu daripada 3 orang adik-beradik dalam keluarga seibu dan sebapa dan mempunyai 4 orang adik-beradik hasil daripada perkahwinan pertama ibunya. PKK mempunyai pendidikan sehingga tahun 6 di Sekolah Kebangsaan Kuala Perlis, Perlis dan tidak meneruskan pengajian di bidang akademik kerana belajar dalam bidang agama di Maahad Tahfiz Air Hitam, Kedah selama 2 tahun dan kemudian bertukar ke Maahad Tahfiz di Yan selama sebulan dan seterusnya tidak meneruskan pengajian dan kembali pulang menetap di rumahnya dan bekerja. PKK kini bekerja di kedai makan bersama ibunya. Tindakan dan kesalahan yang dilakukan oleh PKK adalah atas faktor ketidakmatangan, ketidakpekaan terhadap undang-undang sedia ada serta keadaan persekitaran tempat tinggal yang mengundang kepada kejadian tersebut di mana semua ahli keluarga tidur beramai-ramai bersama walaupun saudara mara. Ini kerana rumah yang didiami oleh PKK dan mangsa serta ahli keluarganya hanya mempunyai sebuah bilik tidur, sebuah ruang tamu, sebuah dapur, sebuah bilik air dan sebuah tandas. Mahkamah ini merujuk kepada kes Zaidon Shariff v. PP [1996] 4 CLJ 441, di mana di dalam kes ini Augustine Paul JC menyatakan (dengan izin); “A mitigation plea should not be treated as a ritualistic step to be summarily rejected the moment it is made. It is a constituent element of sentencing process. It merits due consideration in the light of the facts of each case, and more so when it is not contradicted by the prosecution as in the case”. S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg Berdasarkan daripada faktor tersebut di atas, mahkamah mengenakan perintah yang munasabah supaya PKK sedar dan insaf atas perbuatannya. Ianya adalah sebagai pengajaran kepada PKK. Tambahan pula, PKK pada masa perintah dikenakan telah berusia 17 tahun yang hampir menginjak dewasa dan sewajarnya PKK lebih matang dalam mempertimbangkan kebaikan dan keburukan. PKK sepatutnya waras dan mematuhi perintah dan peruntukan yang dikenakan kerana PKK mempunyai daya pertimbangan yang matang dan adalah tidak munasabah bagi PKK untuk mengulangi kesilapan di masa akan datang. Di samping itu juga, mahkamah turut mempertimbangkan keadaan persekitaran PKK sepertimana yang telah dinyatakan sebelum ini dalam memutuskan perintah terhadap PKK. Oleh yang demikian, mahkamah ini berpendapat adalah munasabah dan setimpal perintah yang dikenakan terhadap PKK setelah mengambil kira latar belakang PKK dan keluarganya serta faktor persekitaran dan juga fakta kes kesalahan yang dipertuduhkan terhadap PKK.

Rekod Kesalahan Lampau Mahkamah juga mendapati PKK tidak mempunyai sebarang rekod kesalahan lampau kerana tidak dikemukakan sebarang rekod kesalahan lampau oleh pihak pendakwaan. PKK juga di dalam rayuannya menyatakan bahawa ini merupakan kesalahan pertamanya. Merujuk kes PP v. Jafa Daud [1981] MLJ 315, Mohamed Azmi J, memutuskan seperti berikut (dengan izin); “A ‘sentence according to law’ means that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section, but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles. In assessing sentence, one of the main factors to be considered is whether the convicted person is a first offender. It is for this purpose that before passing sentence, a Magistrate is required to call for evidence or information regarding the background, antecedent and character of the accused. Where the convicted S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg person has previous records and admits them as correct, the court must consider whether the offence or offences committed previously were of similar nature as the one with which he is presently charged. The court must then consider the sentences imposed in the previous convictions for similar offences to determine whether they have had any deterrent effect on him. Where he is found to be a persistent offender for a similar type of offences, then it is in the interest of justice that a deterrent sentence should be passed and, in such a case, unless there are exceptional circumstances, the quantity, nature of value of the subject-matter of the offence with which he is currently charged can very rarely constitute a mitigating factor. (emphasis added)”. Memandangkan PKK merupakan Pesalah Pertama dan tiada rekod kesalahan lampau yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, dengan ini, adalah amat wajar dan setimpal perintah yang dikenakan terhadap PKK di atas kesalahan yang dilakukan. Walau bagaimanapun, mahkamah tidak menafikan fakta di mana PKK telah melakukan kesalahan yang bercanggah dengan peruntukan undang-undang dan fakta kes bagaimana kesalahan dilakukan serta kesannya terhadap mangsa dan keluarga turut dititikberatkan. Berdasarkan faktor tersebut, mahkamah berpendapat bahawa perintah yang diberikan kepada PKK adalah munasabah dan wajar setelah mengambil kira rekod kesalahan kali pertama bagi PKK.

Laporan Akhlak dan Syor Pegawai Akhlak Laporan Akhlak (P7) telah dikemukakan oleh Pegawai Akhlak dan telah dibacakan dan diterangkan kepada PKK dan difahami serta diakui oleh PKK. Pegawai Akhlak di dalam laporannya mencadangkan agar penama menyempurnakan Perintah Khidmat Masyarakat selama 120 jam agregat dalam tempoh enam bulan di bawah seksyen 91(1)(da) Akta Kanak-Kanak 2001 dan dibaca bersama seksyen 97A(2) iaitu sepanjang tempoh Perintah Khidmat Masyarakat penama dikehendaki;

Hendaklah patuh kepada pengawasan Pegawai Akhlak Jabatan

Hendaklah melaksanakan khidmat masyarakat bagi bilangan 120 jam agregat dalam tempoh 6 bulan di Negeri Perlis;

Tidak melakukan apa-apa kesalahan dalam tempoh perintah serta melapor diri ke Jabatan Kebajikan Masyarakat dan balai polis berdekatan tempat tinggal. PKK hendaklah menghadiri sesi kaunseling yang dijalankan oleh seorang kaunselor mengikut perenggan 97A(2)(d)(iii) Akta Kanak-Kanak 2001. Dalam mempertimbangkan perintah bagi kesalahan melibatkan pesalah kanak-kanak mahkamah memberi keutamaan kepada tujuan pencegahan dan pemulihan kerana kesalahan sebegini telah membawa natijah kemusnahan kehormatan kanak-kanak yang lain iaitu mangsa. Tambahan pula ia makin berleluasa di kalangan orang muda mengambil kira PKK antara berumur 14 hingga 15 tahun semasa kejadian berlaku. Mahkamah ini sedar bahawa perintah yang diberikan perlu mencerminkan perubahan sosial yang berlaku dalam masyarakat ketika ini. Mahkamah sentiasa sedar kepentingan awam perlu dititikberatkan tanpa meminggirkan kepentingan peribadi PKK. Perintah Khidmat Masyarakat ke atas PKK boleh merangsang tanggungjawab sosial dalam diri PKK malah bertindak sebagai pencegahan kepada rakan sebaya khasnya berkenaan perintah berat yang bakal menanti sekiranya terdapat segelintir mereka yang seringkali tidak serik terlibat dengan gejala yang tidak sihat/jenayah. Mahkamah berpendapat bahawa tanggungjawab khidmat masyarakat yang akan diamanahkan ke atas PKK mampu membentuk semula disiplin mematuhi peraturan dan menanam semula sahsiah yang dapat mengubah sifat dan tingkah laku PKK agar berpadanan dengan norma masyarakat madani.

Majistret tersebut telah mengambil kira dan mempertimbangkan fakta kes dan faktor-faktor yang dinyatakan di atas dengan cermat dan berhati-hati apabila mengenakan hukuman berbentuk Perintah Khidmat Masyarakat dan Perintah-Perintah lain yang berkaitan di bawah Akta Kanak-Kanak 2001 ke atas Kanak-Kanak tersebut, iaitu seperti faktor kepentingan awam, S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg kepentingan Kanak-Kanak itu, hukuman berbentuk pengajaran dan pemulihan, pengakuan salah Kanak-Kanak itu, latar belakang keluarga, sosial dan pendidikan Kanak-Kanak itu, kesalahan pertama Kanak-Kanak itu, Laporan Akhlak Kanak-Kanak itu dan Syor Pegawai Akhlak, usia muda dan kebajikan Kanak-Kanak itu, faktor peringanan dan pemberatan hukuman dan memberi peluang kedua kepada Kanak-Kanak itu;

Perintah Khidmat Masyarakat dan Perintah-Perintah lain yang berkaitan yang dikenakan oleh Majistret tersebut ke atas Kanak-Kanak tersebut adalah hukuman yang sah dan mengikut undang-undang (in accordance with the law) kerana ia dibuat menurut seksyen 91(1)(da), seksyen 97A, seksyen 93(1)(a) dan seksyen 93(1)(e) Akta Kanak-Kanak 2001;

Majistret tersebut tidak tersalah arah dari segi fakta dan undang-undang apabila mengenakan Perintah Khidmat Masyarakat dan Perintah-Perintah lain yang berkaitan ke atas Kanak-Kanak tersebut kerana ia adalah bentuk hukuman yang boleh dikenakan oleh Mahkamah ke atas seorang kanak-kanak mengikut undang-undang;

tiada appealable error dalam hukuman Perintah Khidmat Masyarakat dan Perintah-Perintah lain yang dikenakan oleh Majistret tersebut ke atas Kanak-Kanak tersebut yang memerlukan campur tangan Mahkamah ini;

Majistret tersebut telah menggunakan budi bicaranya secara betul dan tepat apabila memilih mengenakan hukuman berbentuk Perintah Khidmat Masyarakat dan Perintah-Perintah lain yang berkaitan ke atas Kanak-Kanak tersebut dan bukannya hukuman berbentuk pemenjaraan. Ini mengambil kira usia Kanak-Kanak tersebut yang masih muda dan berpeluang untuk dibimbing oleh keluarganya untuk berubah menjadi seorang warganegara yang baik dan bertanggungjawab kepada agama, masyarakat dan negara dan sentiasa patuh kepada undang-undang. Sekiranya Kanak-Kanak tersebut dipenjarakan bersama pesalah dewasa, ia akan mempengaruhi dan mendedahkan Kanak-Kanak itu kepada perlakuan dan perbuatan jenayah yang lebih serius; dan

berdasarkan Laporan Akhlak Kanak-Kanak tersebut dan Syor Pegawai Akhlak, hukuman paling sesuai yang disyorkan ke atas Kanak-Kanak tersebut ialah Perintah Khidmat Masyarakat dan S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg Perintah-Perintah lain yang berkaitan dengan Perintah Khidmat Masyarakat itu. [9] Ketiga, berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah ini berpendapat bahawa Perintah yang dikenakan oleh Majistret tersebut ke atas Kanak-Kanak tersebut adalah sah, betul, tepat, sesuai dan mengikut prinsip penghukuman dan undang-undang. Oleh itu, tiada alasan untuk Mahkamah ini mengubah dan mengetepikan hukuman dan Perintah Majistret tersebut. [10] Berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah ini telah menolak rayuan Perayu tersebut dan mengekalkan hukuman dan Perintah Majistret tersebut. Bertarikh : 3 Mac 2025 (DR. ARIK SANUSI BIN YEOP JOHARI) Hakim Mahkamah Tinggi Malaya, Kangar Negeri Perlis S/N KOHfuGaerEyknwTdnA6IYg Peguam Cara Pihak-Pihak – Peguam Perayu: TPR Tuan Mohd Hadi Hakimi bin Harun Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Perlis Aras 3, Blok B Kompleks Pentadbiran Kerajaan Negeri Perlis Persiaran Wawasan 01000 Kangar Perlis Peguam Responden: Puan Fatin Hayati Binti Abdul Rahman (Bagi pihak Yayasan Bantuan Guaman Kebangsaan Perlis) Tetuan Fatin Hayati & Co Peguam Bela dan Peguam Cara