Pendakwa Raya v Zaw Thin(myanmar) (B-05(SH)-84-02/2024)

(A) MUKADIMAH [1] Responden menghadapi pertuduhan seperti berikut: "Bahawa kamu pada 29/8/2019 jam lebih kurang 8.30 malam di rumah 35 kedai block 8, 44-3B, Jalan Pahat 15/H, Seksyen 15 Shah Alam di dalam daerah Petaling di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan telah melakukan kesalahan bunuh dengan menyebabkan kematian terhadap Wai Zin Aung, passport no MB023546, warganegara Myanmar. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah 40 Seksyen 302 Kanun Keseksaan." [2] Perbicaraan bermula pada 10.11.2022 dan pihak Perayu telah memanggil seramai (16) orang saksi untuk memberi keterangan sebelum menutup kes mereka. Pada 19.11.2023, Hakim Mahkamah 45 Tinggi (HMT) yang bijaksana mendapati bahawa pihak Perayu telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie di bawah s.302 Kanun Keseksaan (KK) dan Responden dipanggil untuk membela diri atas pertuduhan tersebut. Setelah dibacakan hak dan pilihan untuk membela diri, Responden memilih untuk memberikan keterangan 50 secara bersumpah tanpa memanggil saksi lain. [3] Pada akhir kes pembelaan, HMT mendapati pihak Responden tiada niat mens rea serta premeditation untuk melakukan sesuatu sehingga menyebabkan kematian Wai Zin Aung (si mati) dan 55 meminda pertuduhan daripada s.302 KK kepada s.304(a) KK dan telah mensabitkan Responden atas pertuduhan di bawah s.304(a) KK. HMT telah menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama 15 tahun berkuatkuasa daripada tarikh ditangkap pada 31.08.2019. 60 [4] Terkilan dengan keputusan tersebut, kedua-dua pihak telah memfailkan rayuan silang seperti berikut:

Notis Rayuan No.B-05(SH)-82-02/2024 (R19): Notis Rayuan difailkan oleh Responden terhadap hukuman; dan 65

(ii) Notis Rayuan No.B-05(SH)-84-02/2024 (R20): Notis Rayuan difailkan oleh pihak Perayu terhadap keputusan HMT yang telah meminda pertuduhan di bawah s.302 KK di akhir kes pembelaan dengan pertuduhan di bawah s.304(a) KK. 70 [5] Namun semasa pendengaran bicara rayuan pada 29.01.2026, Responden telah menarik balik Notis Rayuan R19 dan rayuan tersebut telah Mahkamah ini batalkan. Pendengaran Notis Rayuan R20 diteruskan dan Mahkamah ini telah membenarkan rayuan 75 Perayu dan keputusan HMT pada 31.01.2024 yang meminda pertuduhan asal di bawah s.302 KK kepada s.304(a) KK serta mensabitkan dan menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama lima belas (15) tahun mulai dari tarikh tangkap pada 31.08.2019, diketepikan. 80 [6] Mahkamah ini memutuskan bahawa pertuduhan asal di bawah s.302 KK dikembalikan dan Responden disabitkan dan dijatuhkan dengan hukuman pemenjaraan selama tiga puluh (30) tahun mulai dari tarikh tangkap pada 31.08.2019 serta telah diberikan 85 pengecualian sebatan rotan di bawah seksyen 289(c) Kanun Tatacara Jenayah (KTJ) kerana telah berumur melebihi lima puluh

tahun.

(B) FAKTA KES SECARA RINGKAS 90

Kes Pendakwaan [7] Responden dan si mati (Wai Zin Aung) merupakan rakan sebilik. Pada hari kejadian dan selepas menerima gaji masing- 95 masing, mereka berdua telah minum arak di bilik tempat kejadian (bilik tersebut). Menurut Responden, si mati telah memasang lagu dengan kuat dan Responden meminta diperlahankan, namun si mati tidak mengendahkan permintaan Responden tersebut. Mereka berdua telah bergaduh di dalam bilik tersebut dan si mati telah 100 melemparkan kata-kata kesat. Responden mengatakan dia tidak ingat apa yang telah berlaku. Saksi mata di tempat kejadian iaitu SP7 (Zaw Mun Aung) dan SP8 (Thiha) mengatakan mereka nampak Responden telah keluar daripada bilik tersebut dan terus keluar dari rumah dalam keadaan tergesa-gesa sambil membawa pisau yang 105 terdapat kesan darah. Mereka kemudian menemui si mati terbaring berlumuran darah. [8] SP7 dan SP8 telah mendapatkan bantuan dan menghubungi ambulan dan si mati dibawa ke hospital sebelum disahkan meninggal 110 dunia. Bedah siasat mendapati luka tikam di leher dan abdomen adalah parah dan menjadi punca kematian. Responden telah ditangkap dua hari kemudian dan telah membawa pihak polis ke lokasi tempat pisau telah disembunyikan. 115

(ii) Dapatan Mahkamah Di Akhir Kes Pendakwaan [9] Mahkamah mendapati bahawa pihak Perayu telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap Responden. Mahkamah mendapati keterangan yang dikemukakan adalah 120 mencukupi untuk Mahkamah membuat inferen serta penemuan fakta berdasarkan “circumstantial evidence” yang kuat bahawa perbuatan Responden adalah cukup dalam keadaan biasa menyebabkan kematian si mati di bawah seksyen 300(c) KK. Kami petik dapatan berkaitan HMT tersebut, seperti berikut: 125 “[27] OKT telah dituduh seperti mana pertuduhan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. [28] Tiada saksi yang melihat akan kejadian siapa yang menikam atau 130 mencederakan si mati. Mahkamah hanya berpandukan kepada “circumtantial evidence” daripada keterangan saksi-saksi seperti SP7 dan SP8 yang merupakan rakan serumah dengan si mati. [29] Keterangan SP7 dan SP8 bahawa mereka nampak OKT keluar 135 daripada bilik dan terus keluar dari rumah dalam keadaan tergesa-gesa sambil membawa pisau yang terdapat kesan darah. Mereka melihat si mati dalam keadaan cedera dan berdarah. [30] Hasil bedah siasat oleh SP11 mendapati kecederaan luka tikam di 140 bahagian leher dan luka tikam di abdomen adalah parah sehingga boleh menyebabkan kematian iaitu “potentially fatal in nature”. Rumusan oleh SP11 bahawa sebab kematian ialah “stab wounds to the neck and abdomen”. 145 [31] Tangkapan telah dilakukan oleh SP6 di mana hasil soal siasat terhadap OKT, OKT telah memandu arah SP6 kepada penemuan pisau. SP12 telah hadir ke tempat kejadian dan telah mengambil pisau tersebut dan menyerahkan kepada SP15. 150 [32] Hasil analisa oleh SP15 terhadap pisau tersebut telah menemui DNA OKT dan si mati pada bilah dan pemegang pisau tersebut. Rujukan kepada laporan DNA (Eksibit P49). [33] Ia secara tidak langsung menunjukkan terdapat pergelutan di antara 155 OKT dan si mati. [34] Menurut SP11 kecederaan yang dialami oleh si mati tidak mungkin disebabkan oleh si mati sendiri. Merujuk kepada gambar 32 dan 33 dapat dilihat kecederaan pada lengan dan tapak tangan si mati. Menurut SP11, 160 kecederaan tersebut akan berlaku apabila kita tahan serangan kerana cedera tepi dan belakang tangan. Bagi gambar nombor 33 menurut SP11 keadaan si mati cuba menangkap senjata dan mengalami luka di tapak tangan dan jari. kecederaan lebih kepada cuba pertahankan diri. 165 [35] Mengenai laporan polis yang dibuat oleh SP6 mengenai penemuan pisau tersebut ID18 dan maklumat yang diperolehi daripada OKT berkenaan penemuan pisau tersebut turut ditulis di atas sekeping kertas ID17. Pihak pendakwaan berhujah ia boleh dikemukakan di bawah seksyen 27 Akta Keterangan dan ID27 dan seksyen 8 Akta Keterangan 170 memandangkan bahawa tiada keterangan cara eksibit tersebut diperolehi dan ia adalah prejudis kepada OKT. Tambahan pula terdapat keterangan ramai polis dan SP12 setuju mungkin OKT dalam keadaan tertekan. [36] Mengenai isu provokasi dari si mati dan bangkitan marah dan besar 175 dan mengejut, ia masih tidak dapat membuat OKT boleh hilang kawalan. Terlalu awal untuk mahkamah membuat penilaian berkaitan provokasi tersebut. 180 [37] Begitu juga pembelaan “sudden fight” di antara OKT dan si mati. Tiada saksi yang nampak akan kejadian tersebut. persoalan sama ada ia berlaku secara tiba-tiba. Sama ada kecederaan dialami oleh si mati akibat pergaduhan tiba-tiba tersebut adalah berlebihan dan OKT bertindak secara luar biasa. 185 [38] Mengenai Laporan Pemeriksaan Tempat Kejadian (Eksibit ID40) tidak ditandatangani. Pegawai Forensik (SP12) yang menyediakan laporan tersebut. Memandangkan SP12 hadir ke mahkamah dan memberi keterangan dan mengecam eksibit-eksibit tersebut serta alasan yang 190 diberikan kerana ID40 bukan dicetak olehnya. Mahkamah berpendapat laporan yang disediakan bersifat sokongan sahaja dan ia tidak menjadi “fatal” terhadap kes pendakwaan sekiranya SP12 hadir dan menerangkan hasil siasatan analisa beliau. Oleh kerana itu, ID40 diterima sebagai Eksibit P40. 195 [39] Berdasarkan kepada alasan-alasan di atas, secara ringkasnya terdapat “circumtantial evidence” yang kuat bagi mengaitkan OKT kepada kejadian seperti mana pertuduhan. Keterangan yang dikemukakan adalah mencukupi bagi mahkamah ini membuat 200 inferen serta penemuan fakta berdasarkan “circumstantial evidence” yang kuat bahawa perbuatan OKT adalah cukup dalam keadaan biasa menyebabkan kematian si mati di bawah seksyen 300(c) Kanun Keseksaan. 205 [40] Pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT. Oleh itu OKT dipanggil untuk membela diri seperti pertuduhan.” (penekanan oleh kami) Responden telah dipanggil untuk membela diri atas pertuduhan di 210 bawah s.302 KK dan setelah diberikan sebanyak 3 pilihan untuk memberi keterangan, Responden telah memilih untuk memberi keterangan daripada kandang saksi. Responden juga tidak mengemukakan sebarang saksi lain. 215

(iii) Ringkasan Keterangan Responden [10] Responden di dalam keterangannya mengakui telah minum arak bersama si mati dan telah berlaku pergaduhan antara mereka, serta terdapat maki hamun. Namun Responden mendakwa tidak 220 ingat kejadian selepas itu. Semasa disoal balas dan dirujuk gambar-gambar senjata dan tempat senjata ditemui, eksibit P8 (1-11) Responden telah mengecamnya. Responden juga mengakui meletakkan pisau [(P8)(11)] di peti surat/loker [(P8)(5-6)] namun menafikan bahawa pisau tersebut adalah miliknya dan digunakan 225 untuk menikam simati. [11] Mahkamah merujuk keterangan berkaitan Responden seperti berikut: 230 “S: Adakah kamu kenal seorang mangsa bernama Wai Zin Aung? Kenal. Bagaimana kamu kenal dengan dia? Saya kenal dia dan datang di Malaysia bersama-sama dengan dia. 235 Pada 29.8.2019, lebih kurang 8.30 malam lebih ada satu insiden telah berlaku, boleh beritahu kepada mahkamah apa yang berlaku pada hari tersebut? Pada hari tersebut saya dan si mati balik daripada kerja kilang dan 240 kami minum arak dan mabuk sebab hari itu kami dapat gaji dan cuti hari Agong dan kami minum arak. Kami balik dari kilang turun daripada bas dan beli arak. Lepas itu kami naik ke atas rumah dan mandi dan duduk dan kami minum. Lepas kami minum dan kami buang botol kerana takut ejen nampak kami minum arak. Lepas itu 245 saya dan dia sudah mabuk dan tidur di atas katil. Lepas itu si mati telah joint handphone dengan speaker dan buka lagu dengan kuat, lepas itu saya marah dan cakap dekat dia perlahankan sedikit. Dia tidak perlahankan tetapi makin kuatkan. Saya pun marah dan saya cakap dia kurang ajar dan tidak diajar oleh ibu bapa sebab tidak 250 mendengar cakap. Lepas itu mungkin dia sakit hati sebab saya cakap pasal emak dia, dia cakap suka hati saya hendak buka kuat atau slow, saya punya pasal. Selepas itu dia pergi ambil pisau dan datang serang saya. Saya nampak pisau dan saya takut dan saya tangkap pisau itu dan kami berebut pisau itu, saya pun tidak tahu 255 macam mana terjadi, saya pun luka. Kejadian tikam itu pun saya tidak tahu macam mana sebab kami berebut pisau itu. … 260 S: Adakah si mati seorang yang agresif? Ya, dia pun selalu bergaduh dekat rumah itu banyak kali. Kamu kata bahawa dia ada maki kamu, apa yang dia maki sampai kamu tidak tahan? 265 Si mati kata suka hati saya, dia cakap ‘kau nak apa’ dan lepas itu bawa pisau. Adakah si mati ada menggunakan apa-apa perkataan kotor semasa dia maki kamu? 270 Dia maki saya dan cakap, ‘kau adalah anak yang saya main dengan emak kamu’. Dalam perkara ini siapa yang serang siapa? Dia maki macam tadi dan datang terus tikam dengan pisau, terus 275 serang. Adakah kamu ada mempunyai sebarang niat untuk melakukan sesuatu sehingga si mati meninggal dunia? Saya tidak niat untuk membunuh dia, cuma tiba-tiba kejadian itu 280 berlaku.”

(iv) Dapatan Mahkamah Di Akhir Kes Pembelaan [12] HMT mendapati bahawa Responden tiada niat mens rea serta 285 premeditation untuk melakukan sesuatu sehingga menyebabkan kematian si mati dan telah meminda pertuduhan daripada s.302 KK kepada s.304(a) KK. Dalam erti kata lain, HMT telah mengurangkan pertuduhan daripada s.302 KK yang membawa hukuman mati atau penjara seumur hidup kepada pertuduhan di bawah s.304(a) KK yang 290 membawa hukuman penjara selama 30 tahun dan juga boleh dikenakan hukuman denda. [13] Di antara dapatan HMT yang berkaitan, kami petik: “[69] Mahkamah telah meneliti pembelaan tertuduh serta hujahan oleh 295 pihak pembelaan dan pendakwaan. OKT telah memberi keterangan secara bersumpah. Tiada saksi-saksi lain dipanggil. [70] Menurut tertuduh pada hari kejadian 29.8.2019 dia dan si mati balik daripada kerja dan ingin minum arak. Mereka balik dari kilang dan pergi 300 beli arak seorang sebotol. Mereka naik, sudah mandi, duduk dan minum. [71] Mereka minum dan buang botol kerana takut ejen Nampak mereka minum arak. OKT dan si mati pun mabuk dan tidur atas katil masing-masing. 305 [72] Si mati buka lagu dengan kuat dan OKT minta si mati perlahankan sedikit dan si mati semakin kuat. OKT marah dan cakap pada si mati “kamu tidak diajar oleh ibu bapa sebab itu tidak dengar cakap”. 310 [73] Lepas itu mungkin dia marah sakit hati sebab OKT kata emak dia dan cakap “suka hati saya untuk kuat atau slow saya punya pasal”. Selepas itu si mati ambil pisau dan serang OKT. [74] OKT nampak pisau dan takut dan tangkap pisau, lepas itu OKT dan 315 mangsa rebut pisau. Tidak tahu bagaimana terjadi, OKT pun luka. Tidak tahu bagaimana kejadian tikam berlaku. [75] Ada cuba rebut pisau dan tidak tahu apa yang berlaku. Kedua-dua OKT dan mangsa saling rebut merebut pisau. OKT tidak tahu bagaimana 320 si mati kena kerana pada masa itu OKT dan mangsa masih mabuk. OKT tidak tahu apa yang berlaku pada masa itu. [76] Menurut OKT, si mati adalah seorang yang agresif dan selalu bergaduh dekat rumah. Si mati ada maki OKT. Dia kata “suka hati saya, 325 kau nak cari pasal” dan dia ambil pisau hendak gaduh. Si mati ada maki OKT dengan perkataan “kau anak yang saya main bersetubuh dengan emak kamu”. Menurut OKT, si mati datang dan terus menyerang dengan pisau. 330 [77] OKT tiada niat untuk membunuh, tiba-tiba kejadian berlaku. Kedua-dua mereka di dalam keadaan mabuk di mana mangsa yang telah menyerang OKT dengan pisau akibat berlaku perselisihan faham dan terus kepada pergaduhan setelah berlaku maki memaki di antara mereka. 335 [78] SP14 mengesahkan keputusan etil alkohol mendapati kepekatan 127 mg/100 ml, bermaksud kepekatan etil alcohol sebanyak 127 mg dikesan di dalam setiap 100 ml darah spesimen darah B. Bermakna tahap kepekatan etil alkohol akan memberikan pengaruh alkohol pada tahap excitement ataupun keterujaan. Beliau bersetuju bahawa intoxication 340 adalah “high in term of from zero”. Pegawai Penyiasat juga gagal untuk menghantar darah OKT untuk ujian intoxication. Benefit of the doubt should be given to the accused. 345 [79] Seterusnya keterangan Ahli Kimia (SP5) merujuk kepada Laporan Kimia (P49) di muka surat enam para tiga di perenggan kedua berkaitan DNA campuran tersebut, merumuskan berdasarkan laporan beliau, pada bilah dan pemegang pisau eksibit No.9 terdapat DNA campuran dan berdasarkan keputusan tersebut kedua-dua penyumbang daripada 350 spesimen darah A dan juga B1 ada kesan darah pada eksibit No.9 tersebut. [80] Daripada keterangan yang sedia ada serta keterangan saksi-saksi pendakwaan dapat disimpulkan bahawa si mati di dalam keadaan mabuk 355 semasa kejadian. Berkemungkinan juga OKT di dalam keadaan mabuk memandangkan kedua-dua mereka baru saja minum arak sebelum kejadian. Keterangan SP5 menunjukkan tahap alkohol yang tinggi pada si mati. Dalam keadaan kedua-duanya yang sedang mabuk, mereka tidak sedar apa yang dilakukan. OKT sendiri mengaku dia mabuk dan tidak 360 sedar apa yang berlaku. Tiada premeditation OKT untuk membunuh mangsa. Kejadian berlaku ‘in the spur of the moment’ di dalam keadaan kedua-duanya mabuk dan masing-masing telah mengeluarkan kata-kata memaki di antara satu sama lain yang mana telah menimbulkan provokasi. 365 Berlaku perebutan senjata pisau di antara kedua-duanya apabila terdapat bukti kedua-dua DNA OKT dan si mati pada senjata tersebut. OKT memberi keterangan dia tidak tahu apa yang berlaku. ... 370 [82] Pada pendapat Mahkamah, OKT tiada niat mens rea serta premiditation untuk melakukan sesuatu sehingga menyebabkan kematian mangsa. 375 [83] Berdasarkan kepada alasan-alasan di atas Mahkamah ini meminda pertuduhan daripada seksyen 302 Kanun Keseksaan kepada seksyen 304(a) Kanun Keseksaan.” (penekanan oleh kami)

(C) ALASAN UTAMA RAYUAN 380 [14] Pihak Perayu telah memfailkan sebanyak 20 alasan di dalam Petisyen Rayuannya. Namun, semasa pendengaran rayuan di Mahkamah terbuka, Perayu mengatakan hanya satu sahaja alasan rayuan iaitu sama ada kes ini melibatkan ‘sudden provocation’ dan 385 sama ada perbuatan salah Responden jatuh di bawah s.300(c) KK.

(D) ANALISA DAN DAPATAN KAMI

Hujahan Perayu 390 [15] Pihak Perayu yang bijaksana telah berhujah bahawa pihak Perayu telah berjaya membuktikan intipati kesalahan seperti di bawah peruntukkan s.300(c) KK. Selanjutnya, Perayu menegaskan bahawa dari keterangan ikut keadaan, teori “last seen together” jelas 395 menunjukkan Responden telah menyebabkan kecederaan ke atas si mati dan kecederaan-kecederaan tersebut adalah bukan akibat kemalangan dan ianya cukup pada lazimnya untuk menyebabkan kematian ke atas si mati. Oleh yang demikian, inipati di bawah s.300(c) KK jelas dibuktikan dan gagal disangkal oleh pihak 400 Responden yang mengatakan kecederaan si mati adalah disebabkan oleh kemalangan. [16] Perayu merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan Zulkiple Mohamad v PP [2022] 1 CLJ 673 yang dengan jelas menghuraikan 405 pembuktian elemen ini secara panjang lebar dan memutuskan: “[50] It follows that where the case falls under cl. (c) of s. 300 of the Penal Code, there is no requirement for the prosecution to prove intention to cause death under cl. (a), or knowledge of the likelihood of death under cl.

or knowledge of the imminent danger of the act under cl. (d). What the prosecution needs to prove in order to bring the case under cl. (c) of s. is to show that the injury proved to be present was caused intentionally and not accidentally and that the injury was sufficient in the ordinary course of nature to cause death.” 415 [17] HMT jelas terkhilaf apabila menilai semula keterangan mengenai niat walaupun berpuas hati, semasa kes Pendakwaan, intipati pertuduhan di bawah s.300(c) KK telah berjaya dibuktikan. HMT juga telah khilaf apabila merujuk kes Mahkamah Persekutuan 420 Mickelson Gerald Wayne V PP [2021] 10 CLJ 700 serta mengambil kira terdapat keterangan bahawa si mati dan Responden mempunyai hubungan yang baik. [18] Pihak Perayu berhujah bahawa kedua-dua autoriti yang telah 425 dirujuk oleh HMT adalah konsisten dalam menyatakan kecederaan yang diniatkan ke atas si mati cukup pada lazimnya untuk menyebabkan kematian. Dalam kes Mickelson (supra), apa yang ditekankan oleh Mahkamah adalah perlu untuk Mahkamah bicara melihat “kecederaan yang dialami adalah kecederaan yang diniatkan 430 untuk disebabkan oleh perlaku” dan bukan hanya sekadar melihat “ada kecederaan pada si mati dan ia cukup pada lazimnya sebabkan kematian” tanpa melihat adakah kecederaan itu pada asalnya disebabkan oleh perlaku dengan niat. 435 [19] HMT terkhilaf apabila melihat situasi kes ini di mana jika tiada apa-apa keterangan langsung atau tidak langsung yang menunjukkan Responden ada niat untuk sebabkan kecederaan tersebut, elemen niat ini tidak dapat dibuktikan. Penilaian HMT atas isu niat ini jelas bertentangan dengan keterangan sedia ada termasuk 440 keterangan pakar SP11 yang menjelaskan kecederaan kepada si mati adalah “fatal” dan cukup pada lazimnya untuk menyebabkan kematian dan bahawa keterangan yang ada hanya menjurus kepada Responden yang menyebabkan kecederaan tersebut. Oleh itu, jelas Responden berniat menyebabkan kecederaan tersebut dan 445 kecederaan tersebut cukup pada lazimnya untuk menyebabkan kematian dan ini sudah cukup untuk membuktikan intipati pertuduhan bawah s.300(c) KK. [20] Perayu juga berhujah bahawa naratif oleh HMT tidak disokong 450 oleh rantaian fakta. Di dalam kes hari ini, Responden telah menyembunyikan pisau di dalam loker. Orang yang tidak bersalah tidak akan menyembunyikan pisau yang telah digunakan untuk mencederakan si mati. Kecederaan yang fatal seperti diperuntukkan di bawah s.300(c) KK adalah memadai untuk menunjukkan niat. 455 Pembelaan yang mengatakan terdapat provokasi. Namun, provokasi ini tidak menepati ujian undang-undang. Manakala pembelaan Responden bahawa Responden mabuk adalah tidak kukuh dan tidak boleh dipertahankan lebih-lebih lagi mabuk secara sukarela bukan suatu pembelaan. HMT juga telah tersalah arah tentang niat kerana 460 peruntukan s.300(c) KK, niat adalah tidak perlu kerana kes hari ini bukan satu ‘exception’ atau ‘sudden fight’.

(ii) Hujahan Responden 465 [21] Pihak Responden pula berhujah bahawa Responden tidak mempunyai niat (mens reas) dalam menyebabkan kematian si mati sepertimana dapatan HMT di akhir kes pembelaan. HMT tidak terkhilaf dalam meminda pertuduhan asal kepada pertuduhan di bawah s.304(a) KK dan mensabitkan Responden di bawah 470 pertuduhan yang dipinda hanya berdasarkan pembelaan Responden. [22] Pihak Responden menghujahkan bahawa pembelaan Responden tidak mempunyai sebarang niat atau motif untuk 475 menyebabkan kematian ke atas si mati dengan merujuk autoriti-autoriti yang dibawah, antaranya: - Nasir Ramli v PP [2021] 8 CLJ 448, Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperti berikut: 480 “44] To sustain a charge of murder, the prosecution must bring the case under any one of the four limbs of s. 300 of the Penal Code. If the prosecution failed to discharge or established any one of the four limbs of s. 300, the charge of murder would not have been 485 made out and the case is probably one of culpable homicide not amounting to murder as described under s. 299 of the Penal Code. It is important for the trial judge to have appreciated the distinction between the definitions of culpable homicide and murder under s. 299 and s. 300 of the Penal Code before deciding upon which 490 offence to convict the appellant with.” - Tham Kai Yau & Ors v PP [1976] CLJU 159, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut: 495 “A comparison that frequently arises in the application of ss. and 300 is the tenuous contention that s. 299 is not a substantive offence and therefore an offence is either murder or culpable homicide according to whether or not one of the exceptions to s. 300 apply, and if by reason of the absence of the necessary degree 500 of mens rea an offence does not fall within s. 300, it cannot be one of culpable homicide not amounting to murder punishable under s. 304, Penal Code, but would amount to causing grievous hurt. In our view, the correct approach to the application of the two sections is this. Section 299 clearly defines the offence of culpable homicide. 505 Culpable homicide may not amount to murder (a) where the evidence is sufficient to constitute murder, but one or more of the exceptions to s. 300, Penal Code apply, and (b) where the necessary degree of mens rea specified in s. 299 is present, but not the special degrees of mens rea referred to in s. 300, Penal Code. 510 We would like in this connection to express the need to bear in mind that all cases falling within s. 300, Penal Code must necessarily fall within s. 299, but all cases falling within s. 299 do not necessarily fall within s. 300. The first part of s. 304, Penal Code covers cases which by reason of the exceptions are taken out of the purview of 515 s. 300, cll 1, 2, 3 but otherwise would fall within it and also cases which fall within the second part of s. 299, but not within s. 300, cll 2, 3. The second part of s. 304, Penal Code covers cases falling within the third part of s. 299 not falling within s. 300, cl 4.” 520 [23] Pada setiap masa yang material, Responden mengatakan bahawa pergaduhan di antara Responden dan si mati berlaku secara tiba-tiba dan ini telah menyebabkan kecederaan kepada si mati dan pada setiap masa yang material, kecederaan yang dialami oleh si mati adalah selaras dengan unsur pergaduhan secara tiba-tiba. 525 Tiada sebarang bukti atau keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan bahawa Responden mempunyai niat dan atau mens reas untuk melakukan pembunuhan ke atas si mati. [24] Pihak Responden menghujahkan bahawa si mati telah 530 melakukan provokasi terhadap Responden dengan mengeluarkan kata-kata kesat dan maki hamun apabila diminta untuk mengurangkan bunyi speaker pada hari kejadian. Akibat daripada provokasi tersebut, telah berlaku satu pergaduhan di antara Responden dan si mati dimana satu senjata berbentuk pisau telah 535 diambil oleh si mati dan berlaku kejadian berebut pisau di antara Responden dan si mati. [25] Dalam pergaduhan tersebut, kedua-dua Responden dan si mati telah mengalami kecederaan, Namun si mati telah meninggal dunia 540 di hospital kerana kecederaan yang dialaminya. Adalah fakta yang tidak dipertikaikan bahawa kedua-dua Responden dan si mati dalam keadaan mabuk ketika pergaduhan tersebut berlaku secara tiba-tiba dan tidak terancang. Ditambah dengan fakta bahawa tiada saksi mata yang mengesahkan bahawa Responden yang telah 545 menyebabkan kecederaan tersebut ke atas si mati. Di dalam kes Tony Rambor V. P [2022] CLJU 2351, Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperti berikut: “[17] The defence of grave and sudden provocation in a murder case 550 comes in the form of a special exception in the Penal Code. Exception 1 to section 300 reads as follows: Culpable homicide is not murder if the offender, whilst deprived of the power of self-control by grave and sudden provocation, causes 555 the death of the person who gave the provocation, or causes the death of any other person by mistake or accident. [18] If an accused person succeeds in bringing his case within the exception, he may yet be guilty of the offence of culpable homicide not 560 amounting to murder under section 304 of the Penal Code as the defence does not come under Chapter IV which deals with General Exceptions.” [26] Responden berhujah bahawa sudden fight adalah satu pengecualian untuk satu pertuduhan membunuh. Responden 565 merujuk kes Slyvester Indo v PP [2024] CLJU 1960 dimana Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperti berikut: “[46] It is trite that whether a sudden fight in the heat of passion upon a sudden quarrel is enough to prevent the offence from amounting to murder 570 is a question of fact. In our present case, the Appellant submitted that the Prosecution has never proved that the Appellant did in actual fact plan to kill his own father. The Appellant submitted that the Appellant was not in control of himself such that when he saw the deceased beating his mother using rattan, it led to the fatal incident happening, in the heat of passion. 575 The Appellant stated in his written statement as follows; "Selepas saya bergaduh dengan sepupu saya, Salleh Pagon, saya masuk ke bilik rumah untuk menenangkan diri. Dalam masa yang sama, ibu dan bapa saya bertengkar. Saya melihat ayah saya 580 mengambil 2 batang rotan dan terus menuju ke arah mak saya lalu memukul mak saya menggunakan rotan tersebut." [27] Pihak Responden berhujah bahawa HMT telah menilai pembelaan Responden dan mendapati:

terdapat unsur provokasi dan pergaduhan tiba-tiba di antara Responden dan si mati; dan

(ii) Responden tiada niat untuk membunuh si mati dalam 590 pergaduhan yang telah berlaku. Oleh yang demikian, adalah dihujahkan bahawa HMT tidak khilaf apabila memutuskan bahawa pembelaan Responden telah menyangkal satu pertuduhan dibawah s.302 KK dan meminda 595 pertuduhan tersebut kepada s.304(a) KK. [E] ANALISA DAN DAPATAN KAMI [28] Elemen-elemen pertuduhan yang perlu dibuktikan oleh Perayu 600 bagi pertuduhan terhadap Responden adalah seperti yang berikut:

si mati sebagaimana dinyatakan dalam pertuduhan telah mati;

si mati telah mati akibat daripada bencana kecederaan 605 dialaminya;

bencana kecederaan yang dialami oleh si mati adalah akibat perbuatan Responden; 610

perbuatan menyebabkan bencana kecederaan tersebut dilakukan oleh Responden adalah cukup, pada lazimnya, untuk menyebabkan kematian sebagaimana ditafsirkan di bawah s.300(c) KK. 615 Elemen (a): si mati sebagaimana dinyatakan dalam pertuduhan telah mati; dan Elemen (b): si mati telah mati akibat daripada bencana kecederaan yang dialaminya. 620 [29] HMT telah membuat dapatan bahawa si mati telah mati dan si mati meninggal dunia akibat kecederaan yang si mati alami. Kami mendapati bahawa fakta ini tidak dipertikaikan oleh pihak Responden. HMT mendapati berdasarkan hasil bedah siasat yang dilakukan oleh SP11, SP11 mendapati terdapat kecederaan luka 625 tikam di bahagian leher dan luka tikam di abdomen si mati adalah parah sehingga boleh menyebabkan kematian iaitu ‘potentially fatal in nature’. SP11 merumuskan bahawa sebab kematian si mati ialah ‘Stab wounds to the neck and abdomen’. Kami mendapati bahawa HMT tidak khilaf apabila memutuskan bahawa elemen (a) dan (b) 630 telah berjaya dibuktikan oleh pihak Perayu melalui keterangan SP11 tersebut. Elemen (c): bencana kecederaan dialami oleh si mati adalah akibat perbuatan Responden. 635 [30] Bagi elemen ini, pihak Perayu bergantung kepada keterangan mengikut keadaan (circumstantial evidence) kerana tiada saksi mata. HMT di dalam alasan penghakiman di perenggan 12 hingga 23 jelas menghuraikan tentang elemen (c) ini. Secara ringkas, HMT 640 mendapati kes pendakwaan tertumpu kepada keterangan SP7 dan SP8 di mana SP7 mendengar bunyi bising dari bilik mereka (seperti ketukan/hentakan). SP7 pergi memeriksa; pintu terbuka separuh dan SP7 melihat si mati terbaring berlumuran darah. SP7 melihat Responden keluar tergesa-gesa dan keluar dari rumah sambil 645 membawa pisau yang ada kesan darah (eksibit P8(11). SP8 turut melihat Responden keluar membawa pisau dan melihat si mati cedera serta berdarah. Keterangan SP8 konsisten dengan SP7. SP7 dan SP8 secara jujur mengatakan tidak mengetahui apa yang berlaku di dalam bilik tersebut dan siapa yang menyerang siapa. Menurut 650 SP8, si mati masih sedar dari masa terjatuh sehingga dibawa pergi oleh ambulans. [31] Pasukan forensik diketuai SP12 telah mengambil pisau tersebut dan menyerahkannya kepada SP6 yang kemudian 655 menyerahkannya pula kepada pegawai penyiasat (SP16) untuk dianalisa oleh ahli kimia (SP15). Hasil analisa, SP15 menemui DNA Responden dan si mati pada bilah serta pemegang pisau tersebut (laporan kimia DNA ekshibit P49). 660 [32] Kami merujuk kes Pathmanabhan a/l Nalliannen v. Public Prosecutor and other appeals [2017] 4 CLJ 137; [2017] 3 MLJ 141 dimana Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut: "[173] The law is well settled on the standard of proof required in criminal 665 cases where the evidence presented before the court to prove the commission of the offence by the accused person is circumstantial in nature. [174] In Chan Chwen Kong v. Public Prosecutor [1962] CLJU 22; 670 [1962] 1 MLJ 307, Thomson CJ, said that.. where the evidence is wholly circumstantial what has to be considered is not only the strength of each individual strand of evidence but also the combined strength of these strands when twisted together to make a rope'. 675 ... In other words circumstantial evidence consists of this: that when you look at all the surrounding circumstances, you find such a series of undesigned, unexpected coincidences that, as a reasonable 680 person, you find your judgment is compelled to one conclusion. If the circumstantial evidence is such as to fall short of that standard, if it does not satisfy that test, if it leaves gaps then it is of no use at all [penekanan oleh kami] 685 [33] Berdasarkan fakta-fakta dinyatakan di atas, pada hemat kami, semasa kejadian, hanya Responden dan si mati sahaja yang berada di bilik lokasi kejadian. Penemuan barang kes pisau hasil pandu arah oleh Responden menunjukkan bahawa sememangnya Responden berada di bilik lokasi kejadian dan mengetahui apa yang telah berlaku 690 di bilik tersebut. Tambahan pula, keterangan SP7 dan SP8 jelas menunjukkan bahawa setelah mendengar bunyi ketukan/hentakan, Responden dilihat telah keluar dari bilik tersebut dengan sebilah pisau yang berlumuran darah. Apabila SP7 dan SP8 masuk ke bilik tersebut, mereka mendapati si mati dalam keadaan terbaring dan 695 berlumuran darah. Sehubungan itu, berdasarkan kesemua fakta-fakta dinyatakan di atas, kami mendapati Responden berada di bilik lokasi kejadian kerana tiada orang lain dilihat memasuki atau keluar dari bilik tersebut pada masa kejadian, dan Responden telah menyembunyikan pisau yang digunakan untuk menyebabkan 700 kecederaan pada si mati. [34] Sehubungan itu, berdasarkan kesemua fakta-fakta dinyatakan di atas, pada hemat kami, inferens yang boleh dibuat adalah bahawa Responden adalah orang yang telah menyebabkan kecederaan yang 705 dialami oleh si mati. Dengan itu, elemen ketiga ini juga telah berjaya dibuktikan oleh pihak Perayu iaitu kecederaan yang dialami oleh si mati adalah akibat perbuatan Responden. Elemen (d): Perbuatan menyebabkan bencana kecederaan 710 tersebut dilakukan oleh Responden adalah cukup, pada lazimnya, untuk menyebabkan kematian sebagaimana ditafsirkan di bawah s.300(c) KK. [35] Pemakaian s.300(c) KK telah dibincangkan dengan jelas oleh 715 Mahkamah Persekutuan dalam kes Muhammad Akmal Zuhairi Azmal & Yang Lain lwn. PP [2025] 4 CLJ 837 yang membuat keputusan bahawa dalam menentukan sama ada kecederaan yang dialami oleh si mati pada lazimnya adalah mencukupi untuk menyebabkan kematian adalah suatu persoalan fakta yang perlu 720 ditentukan oleh Mahkamah. Mahkamah Persekutuan di dalam kes yang sama memutuskan bahawa: “[89] Kembali kepada kes ini, isu sama ada kecederaan luka bakar yang dialami oleh si mati pada lazimnya adalah mencukupi untuk menyebabkan 725 kematian merupakan suatu persoalan fakta yang perlu ditentukan oleh mahkamah. Dalam membuat dapatan fakta ini, mahkamah perlu mempertimbangkan segala keterangan yang relevan terutamanya keterangan forensik dan perubatan seperti keterangan pakar yang melakukan bedah siasat terhadap si mati dan laporan bedah siasat serta 730 keterangan pakar lain dalam bidang ini. Keterangan pakar-pakar ini amat penting dalam membantu mahkamah menentukan isu sama ada kecederaan luka bakar tersebut pada lazimnya adalah mencukupi untuk menyebabkan kematian kepada si mati. Mahkamah juga perlu meneliti keterangan lain yang relevan seperti keterangan saksi-saksi selepas 735 kejadian si mati ditekap dengan seterika wap berkenaan yang boleh menunjukkan keadaan si mati setelah mengalami kecederaan berkenaan. (Lihat PP v. Muhammad Khairuanuar Baharuddin & Another Appeal [2025] 1 CLJ 517; PP v. Sanderasegaran Nithenanham [2024] 4 CLJ 823; Zulkiple Mohamad v. PP [2022] 1 CLJ 673). 740 [90] Dinyatakan di sini juga keterangan pakar tidak sama sekali mengikat hakim bicara dalam membuat dapatan fakta berhubung isu ini tetapi akan membantu hakim bicara membuat dapatan fakta berkenaan dan dalam kes ini sama ada kecederaan pada si mati pada lazimnya adalah 745 mencukupi untuk menyebabkan kematian. Keterangan pakar ini boleh diterima dibawah s. 45 Akta Keterangan 1950.”. [36] Berdasarkan keputusan Mahkamah Persekutuan di atas, Mahkamah ini perlu meneliti keseluruhan keterangan pakar dan juga 750 keterangan-keterangan lain yang dikemukakan oleh pihak Perayu bagi menentukan bahawa kecederaan dialami si mati secara lazimnya cukup untuk menyebabkan kematian atau pun tidak. [37] HMT di dalam dapatannya yang kami petik seperti berikut: 755 “[79] Seterusnya keterangan Ahli Kimia (SP5) merujuk kepada Laporan Kimia (P49) di muka surat enam para tiga di perenggan kedua berkaitan DNA campuran tersebut, merumuskan berdasarkan laporan beliau, pada bilah dan pemegang pisau eksibit No.9 terdapat DNA campuran dan 760 berdasarkan keputusan tersebut kedua-dua penyumbang daripada spesimen darah A dan juga B1 ada kesan darah pada eksibit No.9 tersebut. [80] Daripada keterangan yang sedia ada serta keterangan saksi-saksi 765 pendakwaan dapat disimpulkan bahawa si mati di dalam keadaan mabuk semasa kejadian. Berkemungkinan juga OKT di dalam keadaan mabuk memandangkan kedua-dua mereka baru saja minum arak sebelum kejadian. Keterangan SP5 menunjukkan tahap alkohol yang tinggi pada si mati. Dalam keadaan kedua-duanya yang sedang mabuk, mereka tidak 770 sedar apa yang dilakukan. OKT sendiri mengaku dia mabuk dan tidak sedar apa yang berlaku. Tiada premeditation OKT untuk membunuh mangsa. Kejadian berlaku 'in the spur of the moment' di dalam keadaan kedua-duanya mabuk dan masing-masing telah mengeluarkan kata-kata memaki di antara satu sama lain yang mana telah menimbulkan 775 provokasi. Berlaku perebutan senjata pisau di antara kedua-duanya apabila terdapat bukti kedua-dua DNA OKT dan si mati pada senjata tersebut. OKT memberi keterangan dia tidak tahu apa yang berlaku. 780 [81] Merujuk kes Mohamad Ahmad v. PP [2015] 1 LNS 1153, Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: “(28) To succeed in a defence of sudden fight, the fight must be sudden and without premeditation and the person who committed 785 the offence must have been acted in anger. He must also not take any undue advantage or act in any manner that is cruel.” [82] Pada pendapat Mahkamah, OKT tiada niat mens rea serta premeditation untuk melakukan sesuatu sehingga menyebabkan 790 kematian mangsa. [83] Berdasarkan kepada alasan-alasan di atas Mahkamah ini meminda pertuduhan daripada seksyen 302 Kanun Keseksaan kepada seksyen 304(a) Kanun Keseksaan. 795 [84] Mahkamah mendapati OKT bersalah dan disabitkan seperti mana pertuduhan pindaan di bawah seksyen 304(a) Kanun Keseksaan.” [36] Kami merujuk laporan post mortem (eksibit P21) yang jelas menunjukkan kecederaan serius si mati adalah pada bahagian leher 800 dan abdomen. Pada hemat kami, niat boleh ditunjukkan melalui kecederaan di bahagian vital pada tubuh si mati. Pada masa yang sama tiada keterangan tentang kecederaan Responden jika benar Responden dan simati telah berebut pisau yang telah digunakan untuk mencederakan secara serius pada si mati. Dalam kes ini si mati 805 meninggal dunia sejurus sebelum tiba di hospital. Ini menunjukkan kecederaan pada bahagian vital adalah serius sehingga menyebabkan kematian pada si mati. Responden juga dilihat memegang pisau yang berlumuran darah apabila keluar daripada bilik tersebut dan melarikan diri. Selepas kejadian tersebut, fakta 810 menunjukkan Responden telah menyorokkan pisau yang digunakan untuk mencederakan si mati di dalam peti surat tersebut. Pada hemat kami, ini suatu perbuatan yang relevan di bawah s.8 Akta Keterangan

Perlakuan ini juga menunjukkan Responden tidak mabuk dan sedar apa yang dilakukan tersebut. 815 [40] Keterangan mengikut keadaan di dalam kes ini adalah sangat kuat dan secara keseluruhannya cukup untuk membuktikan pertuduhan terhadap Responden melakukan pembunuhan dengan niat yang mana kecederaan ini secara lazimnya boleh menyebabkan 820 kematian mengikut s.300(c) KK. [41] Pada hemat kami, HMT telah khilaf apabila memutuskan untuk menurunkan pertuduhan bawah dari s.302 KK kepada s.304(a) KK sedangkan keterangan bahawa Responden telah melakukan 825 pembunuhan adalah jelas dan nyata. Setelah penilaian maksimum terhadap keterangan yang ada, kami mendapati bahawa kes prima facie di bawah s.302 KK telah dibuktikan. [42] Sebaliknya, HMT telah menyemak semula dan membalikkan 830 (revisited and reversed) penemuan terdahulu tanpa sebarang asas bukti baru. Pendekatan ini bertentangan dengan prinsip yang ditetapkan seperti yang dinyatakan oleh Mahkamah Persekutuan dalam Duis Akim & Ors v PP [2014] 1 MLJ 49 yang menjelaskan bahawa sebaik sahaja penilaian maksimum atas keterangan telah 835 dijalankan, tumpuan di peringkat pembelaan adalah sama ada pembelaan telah menimbulkan keraguan yang munasabah. [43] Dalam kes ini, pembelaan tiada “mens rea serta premeditation untuk melalukan sesuatu sehingga menyebabkan kematian mangsa” 840 perlu ditolak, dan tiada bukti yang boleh dipercayai dikemukakan oleh pihak Responden untuk menggantikan kes pendakwaan. Oleh itu, tiada asas bagi HMT untuk menyimpang daripada penemuan terdahulu. HMT terkhilaf dalam memutuskan bahawa Responden tidak ada niat untuk menyebabkan kematian atas dasar bahawa 845 Responden boleh menyebabkan kecederaan maut kerana mabuk dan kejadian berlaku “in the spur of the moment di dalam keadaan kedua-duanya mabuk dan masing-masing telah mengeluarkan kata-kata memaki di antara satu sama lain yang mana telah menimbulkan provokasi.”. Alasan HMT ini kami dapati adalah salah arah dalam 850 asas undang-undang. Di bawah s.300(c) KK, pihak pendakwaan tidak perlu membuktikan niat untuk menyebabkan kematian, mahu pun niat untuk menyebabkan kecederaan yang mencukupi untuk menyebabkan kematian. [F] KESIMPULAN 855 [44] Berdasarkan penelitian di atas, kami berpuas hati bahawa pihak Perayu telah membuktikan kes melampaui sebarang keraguan munasabah bahawa Responden sengaja menyebabkan kecederaan badan kepada si mati; dan kecederaan itu mencukupi dalam keadaan 860 biasa untuk menyebabkan kematian. Kes ini telah memenuhi elemen ,s.300(c) KK. Oleh itu, berdasarkan keterangan yang menyeluruh, kami dapati HMT telah khilaf dan keputusan HMT untuk meminda pertuduhan kepada s.304(a) KK adalah jelas salah dan menyebabkan kegagalan keadilan (miscarriage of justice). 865 [45] Oleh itu, rayuan Perayu dibenarkan, keputusan HMT dan hukuman pemenjaraan selama 15 tahun diketepikan. Sabitan di bawah s.304(a) KK diketepikan dan digantikan dengan sabitan di bawah s.302 KK. Responden dengan ini disabitkan seperti yang 870 didakwa dan dijatuhkan hukuman pemenjaraan selama 30 tahun dari tarikh tangkap tangkap (31.08.2019) dan tiada sebatan rotan dikenakan kerana umur Responden telah melebihi 50 tahun. 875 Tarikh: 18 Mei 2026 880 HAYATUL AKMAL ABDUL AZIZ HAKIM MAHKAMAH RAYUAN MALAYSIA 885 Kaunsel: Allan Suman Pillai Timbalan Pendakwa Raya Jabatan Peguam Negara 890 Mahendren Naidu a/l Rama Santaram bersama Aida Serina binti Mohd Tazaai Tetuan Dennis Mahen.R & Aida 895 Shashi Devan a/l Thalmalingam