Pens Holdings Sdn. Bhd. v Aima Construction Sdn. Bhd. (RA-12BNCC-1-12/2024)

PENS HOLDINGS SDN. BHD. (No. Syarikat: 24317-T)

FELHATAN TRADING SDN BHD (No. Syarikat: 361719-K) …DEFENDAN-DEFENDAN

DAN WONG WEI ZHEN (No. K/P: 930917-02-5447) S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA

WONG WEI THONG (No. K/P : 950220-02-5509) … PIHAK KETIGA]

Kes ini melibatkan satu rayuan oleh perayu ke atas keputusan Puan Hakim Mahkamah Sesyen Kangar (Puan HMS) pada 6/12/2024 yang telah membenarkan tuntutan responden seperti berikut:

baki wang tahanan berjumlah RM331,665.17;

faedah pada kadar 5% setahun dari 15/9/2009 sehingga penyelesaian penuh; dan

kos tindakan sebanyak RM5,000.00 Fakta kes

Tuntutan responden di hadapan Puan HMS adalah berkaitan tuntutan yang timbul dari kerja-kerja projek yang dikenali sebagai Projek Pembinaan Kompleks Dewan Undangan Negeri Perlis (projek tersebut).

Bagi projek tersebut, perayu telah pada sekitar tahun 2005 diawardkan oleh Jabatan Kerja Raya (JKR) sebagai kontraktor utama projek tersebut. Perayu selanjutnya telah melantik Felhatan Trading S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA Sdn Bhd (FTSB) sebagai sub kontraktor (D30 dan D31) yang kemudiannya telah melantik Wong Teck Hock yang berniaga sebagai Syarikat Nam Fang Kusyen dan Perhiasan (SNFK) sebagai sub kontraktornya.

SNFK kemudiannya melalui surat bertarikh 19/5/2005 (P1) telah melantik responden sebagai sub kontraktor bagi projek tersebut.

Responden telah menyempurnakan projek tersebut pada 15/9/2007 dan Certificate of Completion telah dikeluarkan pada 24/12/2007 (P2) dan tempoh tanggungan kecacatan (defect liability period) telah tamat pada 14/9/2009.

Walaupun projek tersebut telah siap, SNFK masih terhutang dengan responden sebanyak RM331,665.17 sebagai baki kerja yang telah dilaksanakan. Ini membawa kepada satu penghakiman terhadap SNFK dimasukkan pada 28/10/2015 bagi baki wang tahanan sebanyak RM331,665.17 beserta faedah dan kos sebanyak

Pada 6/1/2016, perayu telah mengemukakan surat (P10) kepada responden melalui peguamnya menyatakan persetujuan untuk membuat bayaran terus kepada responden bagi baki hutang SNFK berjumlah RM331,665.17 tertakluk kepada penerimaan wang perlepasan daripada JKR serta surat kebenaran daripada pihak

Berlanjutan dari itu, pada 8/1/2018, FTSB telah mengemukakan surat (P11) kepada perayu menyatakan persetujuan agar perayu S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA membayar terus baki tertunggak menurut penghakiman bertarikh 28/10/2015.

Namun tiada sebarang pembayaran diterima daripada perayu yang menyebabkan responden memulakan tindakan ke atas perayu dan

Secara ringkasnya, Puan HMS memutuskan seperti berikut: a) P10 menunjukkan bahawa perayu bersetuju untuk membayar responden baki wang tahanan dan tiada keperluan untuk responden mendapatkan persetujuan daripada SNFK menurut penghakiman 28/10/2015; b) tiada perjanjian antara perayu dan SNFK sebaliknya hanya dengan FTSB, maka keperluan persetujuan adalah daripada FTSB dan ini telah dilaksanakan melalui P11; c) perayu gagal memanggil Wong Teck Hong dari SNFK untuk mengesahkan keperluan persetujuan dan ini membangkitkan anggapan bertentangan di bawah seksyen 114 Akta Keterangan 1950 (Akta 56); d) SD1 (saksi perayu) mengesahkan perayu telah menerima baki wang tahanan daripada JKR dan mengakui perayu tidak membayar balik kepada responden. Oleh itu perayu S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA sebagai pemegang amanah adalah bertanggungan kepada responden untuk membayar baki wang tanahan tersebut; e) prinsip res judicata adalah tidak terpakai memandangkan penghakiman 28/10/2015 adalah satu Penghakiman Ingkar Kehadiran dan merit tidak didengar oleh mahkamah. Sehubungan dengan itu, prinsip estoppel adalah turut tidak terpakai; dan f) perayu tidak mempunyai sebarang priviti kontrak dengan responden namun keterangan senyap dan perbuatan-perbuatan pihak-pihak menunjukkan bahawa perayu menanggung liabiliti terhadap responden. Pendirian perayu

Peguam perayu menegaskan bahawa Puan HMS telah memutuskan bahawa tiadanya priviti kontrak di antara perayu dan responden namun terkhilaf apabila memutuskan bahawa P10 mewujudkan tanggungan liabiliti oleh perayu ke atas responden. Hubungan perayu hanyalah ke atas FTSB sepertimana terma-terma dalam surat tawaran di D30 dan D31.

Teras hujahan perayu adalah P10 tidak mewujudkan obligasi ke atas perayu untuk melunaskan wang tahanan ke atas SNFK kerana ia bukan sama sekali satu akujanji perayu kepada responden. Tiada sebarang perkataan akujanji dinyatakan secara langsung dalam P10 tersebut. S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA

Sebaliknya P10 adalah hanya sebagai surat persetujuan bersyarat iaitu pembayaran kepada responden adalah tertakluk kepada penerimaan wang perlepasan daripada JKR dan surat kebenaran daripada SNFK.

Peguam perayu berpendirian bahawa Puan HMS adalah terkhilaf apabila membuat tafsiran sendiri ke atas P10 sedangkan P10 dihujahkan sebagai satu surat yang jelas maknanya (rujuk; Perbadanan Kemajuan Negeri Selangor v Selangor Country Club Sdn Bhd [2016] 8 CLJ 211).

Dalam masa yang sama, adalah dihujahkan bahawa tiada sebarang bantahan yang dikemukakan oleh responden mahupun peguamnya semasa menerima P10, sedangkan ia menjadi tanggungjawab responden untuk menyatakan sebarang bantahan ke atas syarat yang dikemukakan oleh perayu (rujuk; Brenda Wong v Yap Hee Tai [2018] 7 CLJ 235 dan Small Medium Enterprise Development Bank Malysia v Lim Woon Katt [2016] 9 CLJ 73).

Selanjutnya, peguam perayu menghujahkan bahawa tidak wujud satu amanah konstruktif (constructive trust) antara perayu dan responden kerana tiada sebarang keterangan bagi membuktikan bahawa wujud apa-apa tindakan oleh perayu yang salah untuk menafikan responden wang tersebut. Apatah lagi, syarat untuk perayu melepaskan wang tersebut tidak dipenuhi oleh responden (rujuk; Wooley Development Sdn Bhd v Tiara Contours Construction Sdn Bhd [2016] 2 MLJ 861). S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA

Peguam responden menegaskan bahawa tiada sebarang kekhilafan dilakukan oleh Puan HMS. Pembelaan asal perayu sepertimana yang diplidkan adalah tiadanya priviti kontrak di antara perayu dan responden. Namun sebaliknya kini menyatakan pembayaran telah dibuat kepada Wong Wei Zheng dan Wong Wei Thong sedangkan perkara ini tidak diplidkan. Ia sewajarnya telah ditolak oleh Puan HMS (rujuk; Nor Azlina Abdul Aziz v Expert Project Sdn Bhd [2017] 5 CLJ 58).

Dalam menafsirkan P10, Puan HMS adalah tidak terkhilaf apabila memutuskan bahawa ia perlu dilihat dari keseluruhan keterangan. Ia merupakan satu dapatan fakta oleh Puan HMS apabila memutuskan bahawa P10 tidak mensyaratkan responden untuk mendapatkan persetujuan SNFK. Sebaliknya P10 adalah satu keterangan jelas pengakuan perayu bahawa perayu perlu membayar kepada responden.

Malahan keterangan SD2 menjelaskan bahawa wujud persetujuan antara pihak-pihak bahawa perayu perlu membayar responden dan kegagalan perayu mengemukakan apa-apa keterangan bagi menyanggah persetujuan tersebut menyebabkan keputusan Puan HMS adalah tepat.

P10 dihujahkan oleh peguan responden sebagai mewujudkan amanah konstruktif oleh perayu kepada responden atas penerimaan wang tersebut oleh perayu daripada JKR. Oleh itu, perayu adalah S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA menanggung liabiliti untuk membuat pembayaran kepada responden.

Berdasarkan kepada kes Wooley Development (supra) perayu adalah melakukan perbuatan yang tidak berpatutan (unconscionable conduct) apabila gagal membuat bayaran kepada responden yang mengakibatkan responden dinafikan haknya.

Dalam masa yang sama, perayu turut mendapat pengkayaan yang tidak adil (unjust enrichment) dengan merujuk kepada kes Brenda Wong (supra). Analisis dan dapatan mahkamah

Adalah menjadi prinsip yang matan bahawa bidangkuasa mahkamah ini sebagai mahkamah di peringkat rayuan adalah memastikan keputusan Puan HMS adalah dibuat berdasarkan keputusan dan dapatan yang betul di sisi undang-undang sama ada dari aspek keterangan mahupun undang-undang. Mahkamah ini hanya akan campur tangan jika wujud satu kekhilafan yang terang (plainly wrong) ataupun wujudnya kesilapan yang jelas (obvious error).

Mahkamah merujuk kepada garispanduan yang telah dinyatakan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Nor Azlina Abdul Aziz (supra) seperti berikut: “[20] Nevertheless there are occasions when appellate interference is warranted and these occasions have been well set out in numerous cases. Some of these occasions are: S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA

where the trial judge took into account irrelevant considerations and failed to give due weight to relevant considerations (see Director of Forestry, Sabah & Anor v. Mau Kam Tong & Ors And Another Appeal [2010] 3 CLJ 377; [2010] 3 MLJ 509);

where there was no proper evaluation of the evidence by the trial judge (see Lee Nyan Hon & Brothers Sdn Bhd v. Metro

where the decision arrived at by the trial court was without judicial appreciation of the evidence (see Gan Yook Chin & Anor v. Lee Ing Chin & Ors [2004] 4 CLJ 309; [2005] 2 MLJ 1);

where a trial court has so fundamentally misdirected itself, that no reasonable court which had properly directed itself and asked the correct questions, would have arrived at the same conclusion (see Raja Lob Sharuddin Raja Ahmad Terzali & Ors v. Sri Seltra Sdn Bhd [2008] 2 CLJ 284; [2008] 2 MLJ 87);

where the trial judge was plainly wrong in arriving at his decision (see Lee Ing Chin & Ors v. Gan Yook Chin & Anor [2003] 2 CLJ 19; [2003] 2 MLJ 97);

where a trial judge had so manifestly failed to derive proper benefit from the undoubted advantage of seeing and hearing witnesses at the trial, and in reaching his conclusion, has not properly analysed the entirety of the evidence which was given S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA before him (see First Count Sdn Bhd v. Wang Yew Logging & Plantation Sdn Bhd [2013] CLJU 625; [2013] 1 LNS 625; [2013] 4 MLJ 693 which followed the Privy Council case of Choo Kok Beng v. Choo Kok Hoe & Ors [1984] CLJU 40; [1984] 1 LNS 40; [1984] 2 MLJ 165); and

where the judgment is based upon a wrong premise of fact or of law (see Perembun (M) Sdn Bhd v. Conlay Construction Sdn Bhd [2012] CLJU 1416; [2012] 1 LNS 1416; [2012] 4 MLJ 149).”

Menyelusuri hujahan-hujahan yang dikemukakan oleh kedua-dua pihak, mahkamah berpandangan bahawa isu teras dalam rayuan ini adalah berkisar kepada P10. Isu yang berbangkit adalah sama ada P10 telah mewujudkan amanah konstruktif perayu ke atas responden berkaitan wang tahanan berjumlah RM331,665.17. Jika jawapannya adalah wujud, maka sama ada perayu bertanggungan untuk membayar responden tertakluk kepada syarat surat kebenaran dikeluarkan oleh SNFK.

Bagi memudahkan perbincangan, mahkamah perturunkan perenggan 4 di P10 seperti berikut: “4. Sehubungan dengan itu, pihak kami bersetuju dan komited untuk membuat bayaran terus kepada Tetuan Aima Construction Sdn Bhd akan baki tertunggak Nam Fang Kusyen Dan Perhiasan kepadanya berjumlah RM331,665.17 dan faedah atas jumlah tersebut pada kadar 5% dari 15 September 2009 hingga penyelesaian penuh dan kos tindakan RM1,302.00 S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA (menurut Penghakiman bertarikh 28 Oktober 2015) sebaik sahaja kami menerima pelepasan Wang Jaminan Perlaksanaan tersebut beserta surat kebenaran pembayaran terus dari pihak Nam Fang Kusyen Dan Perhiasan sendiri.”

Secara amnya amanah konstruktif dibentuk oleh undang-undang, dan wujud untuk menjadikan penerima harta amanah bertanggungan kepada pemilik benefisial sebagai pemegang amanah konstruktif. Apa yang dimaksudkan sebagai amanah konstruktif telah dibincangkan oleh Mahkamah Rayuan melalui peghakiman Nallini Pathmanathan, HMR (kini HMP) dalam kes Wooley Development (supra) seperti berikut: “[30] A constructive trust is a creation of the law, which comes into existence to hold the recipient or transferee of trust property liable to the beneficial owner as a 'constructive trustee'. It is however clear beyond dispute that there must have been trust property in existence in the first place for a constructive trust to arise by operation of law. [31] In Datuk M Kayveas v. See Hong Chen & Sons Sdn Bhd & Ors [2013] 5 CLJ 949; [2014] 4 MLJ 64 the Federal Court defined a constructive trust as follows: [32] A trust is an obligation enforceable in equity, which rests on a person as owner of some property, for the benefit of another or for the advancement of certain purposes... S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA [38] From the various opinions above it may be construed that a constructive trust arises by operation of law irrespective of the intention of the parties, in circumstances where the trustee acquires property for the benefit of the beneficiary, and making it unconscionable for him to assert his own beneficial interest in the property and deny the beneficial interest of another.”

Kewujudan amanah konstruktif adalah berbangkit dalam banyak keadaan. Keadaan-keadaan ini telah dibincangkan oleh Abdul Malik Ishak, HMT (pada ketika itu) dalam kes Pet Far Eastern (M) Sd Bhd v Tay Young Huat & ors [2999] 2 CLJ 886 seperti berikut: “A constructive trust is created and is held by a person in circumstances where it would be inequitable to allow him to assert full beneficial ownership of the property (Bannister v. Bannister [1948] 2 All ER 133; Hussey v. Palmer [1972] 3 All ER 744, [1972] 1 WLR 1286 CA; and Lyus v. Prowsa Developments Ltd [1982] 2 All ER 953, [1982] 1 WLR 1044). That person will hold the property in a fiduciary capacity and by virtue of his ownership of or dealings with that fiduciary property that he acquired that specific property subject to the constructive trust (Espinasse v. Lowe [1764] 7 Bro Parl Cas 345 at 355 HL; British Reinforced Concrete Engineering Co. v. Lind [1917] 86 LJ Ch 486; Re Eyre-Williams, Williams v. Williams[1923] 2 Ch 533; and Green v. Weatherill[1929] 2 Ch 213). But a stranger who receives property in circumstances where he has actual or constructive notice that the property that is being transferred to him is a trust property then he is said to be a constructive trustee of that trust property (Barnes v. Addy [1874] 9 Ch App 244 at S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA 251; Soar v. Ashwell [1893] 2 QB 390 at 400, 405 CA; Belmont Finance Corpn v. Williams Furniture Ltd (No: 2) [1980] 1 All ER 393 CA). Put bluntly, a person who holds property on a constructive trust is described as a constructive trustee in respect of that property (Soar v. Ashwell (supra)). Treating and regarding a person as a constructive trustee is merely a formula to impose an equitable personal liability to account (Selangor United Rubber Estates Ltd v. Cradock (No: 3) [1968] 2 All ER 1073 at 1097, [1968] 1 WLR 1555 at 1582; and English v. Dedham Vale Properties Ltd [1978] 1 All ER 382 at 398, [1978] 1 WLR 93 at 110). Lord Denning MR, that innovative judge, introduced in Eves v. Eves [1975] 3 All ER 768 at 771, [1975] 1 WLR 1338 at 1341 CA a wider scope to constructive trust. His Lordship boldly held that a trust would be imposed whenever justice and good conscience require it. It was according to his Lordship a liberalising process founded on large doses on the principles of equity where the legal owner cannot conscientiously keep the property for himself but to allow another party to have the property wholly or on a sharing basis. His Lordship felt that this equitable remedy can enable an aggrieved party to obtain restitution. Mahon J of New Zealand in the case of Carly v. Farrelly [1975] 1 NZLR 356 at 367 criticised the approach adopted by Denning MR in Eves v. Eves (supra) and his Lordship remarked that the "supposed rule of equity which is not only vague in its outline but which must disqualify itself from acceptance as a valid principle of jurisprudence by its total uncertainty of application and result." S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA

Jurispuden di negara ini secara asasnya mendasarkan pemakaian amanah kontruktif sebagai remedi saksama yang dikenakan oleh undang-undang yang bertujuan untuk menghalang seseorang daripada mendapat manfaat dari harta secara tidak wajar. Mahkamah Persekutuan dalam kes RHB Bank Bhd v Travelsight (M) Sdn Bhd [2015] 1 CLJ 309 telah mengesahkan bahawa amanah konstruktif digunakan sebagai medium untuk menangani pengayaan yang tidak adil. Jeffrey Tan HMP dalam penghakimannya menyatakan: “[30] … “a constructive trust (in the remedial sense) arises whenever the circumstances are such that it would be unconscionable of the owner of the legal title to assert his own beneficial interest and deny the beneficial interest of another. It arises from circumstances which are, ex hypothesi, known to the legal owner, for if they were not his conscience would not be affected” (“Restitution and Constructive Trusts” 1988 Law Quarterly Review Vol 114 p. 399, per Millett LJ at 400). “A constructive trust is the formula through which the conscience of equity finds expression. When property has been acquired in such circumstances that the holder of the legal title may not in good conscience retain the beneficial interest, equity converts him into a trustee” (Beatty v. Guggenheim Exploration Co, 122 NE 378, at p. 388 (NY 1919) per Cardozo J).”

Dalam nada yang sama, Zulkefli Ahmad Makinuddin, Presiden Mahkamah Rayuan dalam kes Perbadanan Kemajuan Pertanian Selangor v JW Properties Sdn Bhd [2017] MLJU 1107 telah menyatakan seperti berikut: S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA “[58] … it has been established as a principle of law that constructive trust arises by operation of law whenever the circumstances are such that it would be unconscionable for the owner of the property (usually but not necessarily the legal owner) to assert his own beneficial interest in the property and deny the beneficial interest of another. … [59] It has also been held that a constructive trust is a trust which is imposed by equity in order to satisfy the demands of justice and good conscience without reference to any express or presumed intention of the parties. A constructive trust is a remedial device that is employed to prevent unjust enrichment. It has the effect of taking the title to the property from one person whose title unjustly enriches him, and transferring it to another who has been unjustly deprived of it.”

Menggunapakai pendekatan keputusan kes-kes duluan ini, mahkamah berpandangan bahawa P10 telah dikemukakan oleh perayu secara jelas mengakui bahawa wang tahanan tersebut adalah milik responden dan komitmen penuh perayu untuk membuat bayaran terus kepada responden sebagai baki tertunggak NSFK.

Ini disokong oleh keterangan oleh SP1 yang telah merujuk kepada surat di D6 oleh NSFK kepada Perayu untuk membayar terus wang tahanan tersebut kepada responden. Malahan SD2 mengesahkan bahawa D6 tersebut telah dihantar kepada Perayu. S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA

Berlanjutan dari itu, perayu telah membayar sebahagian baki wang tahanan berjumlah RM137,395.27 kepada responden sepertimana surat di P9. Selain itu, SD1 turut mengesahkan bahawa melalui surat di P7 dan P8, beberapa bayaran secara terus telah turut dibuat oleh perayu kepada responden.

Selain itu, FTSB sebagai sub kontraktor yang dilantik secara lansung oleh perayu telah turut mengemukakan surat bertarikh 8/1/2016 sepertimana di P11 dan menyatakan persetujuan untuk perayu membayar terus kepada responden bagi baki hutang NSFK yang merupakan sub kontraktor yang dilantik oleh FTSB. P11 tersebut menyatakan seperti berikut: “Pihak kami bersetuju untuk Pens Holding Sdn Bhd membayar terus kepada Tetuan Aima Construction Sdn Bhd akan baki hutang tertunggak Nam Fang Kusyen Dan Perhiasan yang berjumah RM331,665.17 dan faedah atas jumlah tersebut pada kadar 5% dari 15-09-2009 hingga penyelesaian penuh dan kos tindakan sebanyak RM1,302.00 (menurut Penghakiman bertarikh 28.10.2015).

Perbuatan-perbuatan sama ada oleh perayu mahupun oleh responden, FTSB dan NSFK pada pandangan mahkamah menunjukkan secara jelas bahawa perayu mengakui bahawa wang tahanan tersebut adalah sebenarnya milik responden dan mengakui akan diserahkan olehnya melalui bayaran kepada responden. Ia turut sekaligus menunjukkan bahawa responden adalah benefisiari ke atas wang tahanan tersebut dan ia meletakkan tanggungan kepada perayu untuk diserahkan kepada responden. S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA

Dalam masa yang sama, apabila perayu gagal untuk membayar responden, maka ia telah menyebabkan responden menanggung kerugian dan dalam masa yang sama perayu memperolehi kekayaan yang tidak adil.

Oleh itu, apa yang dipohon oleh responden dalam tuntutannya adalah merupakan remedi terbaik untuk mengembalikan haknya. Ini turut disentuh oleh Abdul Malik Ishak dalam kes Pet Far Eastern (supra) seperti berikut: “For my part, I am constrained to say that constructive trust has been treated as a remedy for many cases of unjust enrichment. Cardozo J in Beatty v. Guggenheim Exploration Co., 225 NY 380 at 386 [1919] observed that: ... a constructive trust is the formula through which the conscience of equity finds expression. When property has been acquired in such circumstances that the holder of the legal title may not in good conscience retain the beneficial interest, equity converts him into a trustee.”

Sehubungan dengan itu, mahkamah memutuskan bahawa Puan HMS adalah secara tuntas dan betul apabila merumuskan dalam penghakimannya seperti berikut: “[14] Keterangan SD1 juga mengakui bahawa defendan pertama telah menerima baki Performance Bond termasuk baki wang S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA tahanan daripada JKR pada tahun 2019 dan bersetuju bahawa defendan pertama tidak membayar baki wang tahanan kepada plaintif. Jelas bahawa defendan pertama telah menerima baki wang tahanan daripada JKR yang membawa kepada defendan pertama sebagai pemegang amanah dan bertanggungan kepada plaintif untuk baki wang tahanan tersebut. Maka, mahkamah mendapati dalam kes ini melibatkan tuntutan wang yang telah diterima oleh defendan pertama yang mana tidak dibenarkan dari segi undang-undang untuk memegang jumlah/wang tersebut yang kepunyaan orang lain.

Ini membawa kepada persoalan kedua yang dibangkitkan oleh peguam perayu bahawa perayu tidak bertanggungan untuk membayar kepada responden selagimana tiada surat kelulusan yang dikeluarkan oleh NSFK. Ia dikatakan sebagai satu pra syarat dan selagi mana tidak dipenuhi, maka perayu tidak bertanggungan untuk membuat bayaran tersebut kepada responden.

Dalam hal ini, mahkamah menegaskan bahawa amanah konstruktif adalah satu remedi saksama yang berbentuk ekuiti. Ia merujuk kepada penyelesaian yang diperintahkan oleh mahkamah yang melangkaui ganti rugi kewangan dan ia memfokuskan kepada keadilan apabila remedi yang sedia ada seperti injunksi, mandamus atau ganti rugi adalah tidak mencukupi. Remedi ini adalah merupakan satu budi bicara, fleksibel, dan bertujuan untuk mencapai keadilan.

Mahkamah bersetuju dengan dapatan Puan HMS bahawa P10 tidak pernah mensyaratkan kepada responden untuk mendapatkan apa-S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA apa kelulusan daripada NSFK. Ia dinyatakan kepada responden namun ia tidak dalam mana-mana keadaan mensyaratkan kepada responden untuk terlebih dahulu mendapatkan kelulusan daripada

Perayu sedar priviti kontrak wujud antara perayu dengan FTSB dan FTSB adalah pihak yang melantik NSFK. Oleh itu apabila FTSB menegmukakan P11, ia dengan secara jelas telah melepaskan hak FTSB dengan membenarkan perayu untuk membuat bayaran kepada responden. Oleh itu tidak lagi wujud sebarang keperluan mendapatkan kelulusan NSFK, apatah lagi untuk meletakkan tanggungjawab mendapatkan kelulusan tersebut kepada responden.

Apa yang jelas, wang tahanan tersebut adalah merupakan hak responden dan ia dipegang secara amanah oleh perayu. Oleh itu, mahkamah berhak untuk memutuskan bahawa ianya merupakan satu amanah konstruktif oleh perayu dan sebagai remedi yang bersifat ekuiti, maka ia perlu dibayar kepada responden. Ia turut memastikan perayu tidak mendapat kekayaan secara tidak adil yang bergantungan kepada wang tahanan yang secara benefisiarinya milik responden.

Mahkamah merumuskan bahawa Puan HMS adalah jelas tidak melakukan sebarang kekhilafan apabila memutuskan seperti berikut: “Oleh yang demikian, walaupun defendan pertama tiada priviti kontrak dengan Palintif, namun keterangan senyap dan conduct pihak-pihak menunjukkan bahawa defendan menanggung liabiliti terhadap Plaintif.” S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA

Berdasarkan pertimbangan maksimum mahkamah ke atas Rekod-rekod Rayuan, hujahan-hujahan serta Alasan Penghakiman Puan HMS, mahkamah memutuskan bahawa tiada apa-apa merit bagi mahkamah ini untuk menganggu dapatan-dapatan yang telah dirumuskan oleh Puan HMS.

Rayuan perayu adalah dengan ini ditolak dengan kos sebanyak RM10,000.00. Bertarikh: 27hb. Februari, 2026 (DATUK MOHAMAD ABAZAFREE BIN MOHD ABBAS) Hakim Mahkamah Tinggi Malaya Kangar, Perlis. S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA Pihak-Pihak: Bagi Pihak Perayu : Encik Azhar Bin Ahmad Peguam Bela & Peguam Cara Tetuan Aswar, Simon & Azhar No. 5A, Lorong Bertam Ria 2 Taman Bertam Ria 13200 Kepala Batas Pulau Pinang Bagi Pihak Responden : Encik Francis Vivekanandah A/l F P Nathar Tetuan Francis Nathar & Co Peguam Bela & Peguam Cara No.931 1st Floor Jalan Sultan Badlishah 05000 Alor Setar Kedah Tarikh Keputusan : 12hb Disember, 2025 S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA Undang-Undang Yang Dirujuk :  Akta Keterangan 1950 Kes-Kes Yang Dirujuk :  Perbadanan Kemajuan Negeri Selangor v Selangor Country Club Sdn Bhd [2016] 8 CLJ 211).  Brenda Wong v Yap Hee Tai [2018] 7 CLJ 235  Small Medium Enterprise Development Bank Malysia v Lim Woon Katt [2016] 9 CLJ 73  Wooley Development Sdn Bhd v Tiara Contours Construction Sdn Bhd [2016] 2 MLJ 861  Nor Azlina Abdul Aziz v Expert Project Sdn Bhd [2017] 5 CLJ 58  Pet Far Eastern (M) Sd Bhd v Tay Young Huat & ors [2999] 2 CLJ 886  RHB Bank Bhd v Travelsight (M) Sdn Bhd [2015] 1 CLJ 309  Perbadanan Kemajuan Pertanian Selangor v JW Properties Sdn Bhd [2017] MLJU 1107 S/N 0ib6LoivRU22qH18Ceu/vA