Posim Marketing Sdn. Bhd. v Muhammad Kassim Tan Eng Seng (BA-A52NCC-51-02/2025)

MOHD NOOR HATTA BIN MOHAMAD (NO. K/P: 710103-03-6839) ...DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN (LAMPIRAN 7 : PERMOHONAN OLEH DEFENDAN KEDUA UNTUK MENGENEPIKAN PENGHAKIMAN INGKAR)

Ini adalah suatu permohonan Defendan Kedua untuk mengenepikan Penghakiman Ingkar (Lampiran 7) yang telah direkodkan pada 20/03/2025 (JID tersebut). Mahkamah setelah mendengar kesemua hujahan pihak-pihak telah menolak Lampiran 7 tersebut berdasarkan minit seperti di bawah: Date/Proceeding TypeMinutesResult04 Jun 2026A-TrackKesditetapkan untuk Hujahan. Pihak-pihak telah selesai berhujah berkaitan lampiran 7. Mahkamah: Mahkamah membuat keputusan bahawa lampiran 7 ditolak dengan kos sebanyak RM3,000.Mahkamah: Mahkamah membuat keputusan bahawa lampiran 7 ditolak dengan kos sebanyak RM3,000.

Secara ringkasnya, Plaintif telah membekalkan barangan melalui suatu permohonan kemudahan kredit kepada Zaims Construction Sdn. Bhd. (Penghutang Prinsipal tersebut) pada 1/11/2023 dan melalui suatu surat Jaminan dan Indemniti Berterusan bertarikh 6/12/203 (surat Gerenti tersebut) kesemua Defendan termasuk Defendan Kedua telah memberikan suatu aku janji akan menanggung kesemua hutang yang masih tertunggak oleh Penghutang Prinsipal tersebut termasuk kesemua caj dan kos serta perbelanjaan.

Atas keingkaran dalam membayar hutang yang masih tertunggak tersebut, Plaintif telah memfailkan tindakan terhadap Defendan-Defendan berasaskan Surat Gerenti tersebut dan serahan kesemua kertas kausa telah dibuat mengikut klausa 18 surat Gerenti tersebut melalui alamat yang telah diberikan semasa Defendan Kedua menandatangani surat Gerenti tersebut sebagaimana yang dinyatakan dalam Afidavit Penyampaian (Lampiran 4) yang boleh dilihat melalui ekshibit MAZ-1.

Selanjutnya pada 21/03/2025, setelah serahan dibuat dan tiada Memorandum Kehadiran (MOA) dimasukkan oleh manamana Defendan, Mahkamah ini telah merekokan suatu JID terhadap Defendan-Defendan di atas kegagalan memasukkan kehadiran tersebut.

Pihak Plaintif berhujah bahawa kesemua kertas kausa adalah teratur dan dalam pada masa yang sama, Defendan Kedua telah memasukkan permohonan lampiran 7 ini di luar masa memandangkan serahan perintah JID termeterai telah dilaksanakan pada 26/06/2025.

Defendan Kedua pula berhujah bahawa kertas kausa tidak diserahkan secara teratur kerana pihak Plaintif telah gagal membuktikan bahawa Defendan Kedua telah menerima kesemua kertas kausa termasuk JID tersebut.

Di samping itu juga, Defendan Kedua juga berhujah bahawa beliau tidak langsung mengetahui berkenaan dengan surat Gerenti tersebut dan beliau tidak pernah menandatangani sebarang dokumen termasuk surat Gerenti tersebut. Defendan Kedua juga berhujah beliau bukan lagi pengarah semasa surat Gerenti tersebut ditandatangani dan sepatutnya beliau tidak bertanggungjawab dengan hutang yang masih tertunggak.

Perkara pertama yang perlu dipertimbangkan oleh Mahkamah ini ialah sama ada JID yang diperolehi adalah teratur ataupun tidak.

Di atas isu serahan ini, Mahkamah ini telah melihat bahawa Plaintif telah membuat serahan kertas kausa bagi tindakan ini selaras dengan klausa 18 surat Gerenti tersebut yang memperihalkan tatacara serahan yang dipersetujui bersama oleh kesemua pihak yang boleh dilihat seperti di bawah: "... The Guarantor further agrees that service process of all court documents, notices whatsoever related to the Guarantee or connected to the Guarantee shall be effected by prepaid registered post to the last known address as shown in the First Schedule and shall be deemed to have been served upon expiry of 5 days from the date of posting notwithstanding any proof to the contrary."

Mahkamah ini melihat bahawa serahan kertas kausa telah dibuat ke alamat yang sebagaimana dalam surat Gerenti tersebut iaitu di Lot 2699, Jalan Muhibbah, Padang Jawa, Seksyen 17, 41300 Shah Alam, Selangor.

Mahkamah ini juga telah melihat bahawa kesemua kertas kausa bagi kes ini telah dihantar secara Pos Berdaftar pada 27/02/2025 ke alamat di Lot 2699, Jalan Muhibbah, Padang Jawa, Seksyen 17, 41300 Shah Alam, Selangor yang mana adalah sama seperti di Klausa 18 surat Gerenti tersebut. Mahkamah ini berpandangan bahawa serahan tersebut telah pun diterima (deemed received) oleh Defendan Kedua setelah tamat 5 hari dari tarikh pengeposan iaitu pada 04/03/2025 sebagaimana yang dinyatakan dalam kes TA SECURITIES BHD v. NG YEN LING [2001] 1 CLJ 102 dan juga kes MAYBANK ISLAMIC BHD v. VIDA BEAUTY SDN BHD 2026] CLJU 559 yang memutuskan seperti di bawah: " [20] Aturan 10 Kaedah 3 KKM 2012 dengan jelas membenarkan penyampaian mengikut cara yang dipersetujui dalam kontrak. Afidavit Penyampaian yang difailkan menunjukkan bahawa Writ telah dihantar ke alamat kontrak Defendan dan diterima oleh pihak Pos Malaysia. [21] Mahkamah menegaskan bahawa dalam keadaan di mana penyampaian dibuat mengikut peruntukan kontrak dan undang-undang, penerimaan sebenar oleh Defendan bukanlah syarat sah penyampaian. Prinsip “deemed service” terpakai sepenuhnya.”

Oleh kerana kesemua Defendan termasuk Defendan Kedua telah gagal memasukkan MOA dalam masa 14 hari dari 04/03/2025, maka suatu JID telah direkodkan dan mengikut pandangan Mahkamah ini JID tersebut adalah teratur.

Tambahan pula, Mahkamah ini telah melihat bahawa peguamcara Plaintif telah menyampaikan sesalinan JID termeterai kepada Defendan Kedua melalui surat bertarikh 25/06/2025 yang dihantar pada 26/06/2025 di alamat yang sama sebagaimana yang dinyatakan dalam ekshibit "CCN-1" di dalam Afidavit Jawapan Plaintif.

Lanjutan dari serahan JID di atas, Mahkamah ini juga melihat bahawa terdapat percubaan penyelesaian yang telah dilaksanakan di antara Plaintif dan Defendan Kedua sebagaimana yang dinyatakan dalam surat Peguamcara Plaintif bertarikh 02/10/2025, 14/10/2025, 21/10/2025 dan 26/02/2026 yang dialamatkan kepada Tetuan Kamarul Arifin & Co sebagaimana ekshibit "CCN-6" dalam Afidavit Jawapan Plaintif.

Atas perkara di atas, Mahkamah ini membuat amatan bahawa percubaan penyelesaian di atas sebenarnya boleh dijumlahkan sebagai suatu pengakuan (admission) bahawa Defendan Kedua telah sebenarnya mengakui tanggungjawab beliau sebagaimana surat Gerenti yang telah ditandatangani oleh beliau. Oleh itu, dakwaan beliau bahawa beliau tidak pernah mengetahui berkenaan kewujudan surat Gerenti tersebut adalah dilihat tidak berasas.

Hanya setelah percubaan penyelesaian di atas gagal, barulah pihak Defendan Kedua memasukkan permohonan seperti di Lampiran 7 ini pada 12/03/2026, iaitu hampir 9 bulan setelah serahan dibuat terhadap beliau.

Mahkamah ini juga telah melihat bahawa tiada alasan yang munasabah diberikan oleh Defendan Kedua bagi kelewatan ini memandangkan telah terbukti bahawa beliau telah mengetahui berkenaan dengan JID ini apabila:

sesalinan Notis Kebankrapan telah disampaikan secara kendiri kepada Defendan Kedua pada 24/09/2025 sebagaimana dalam Afidavit Penyampaian yang dikrarkan oleh Melvin Moses A/L George Edward pada 26/09/2025 (ekshibit "CCN-2" dalam Afidavit Jawapan Plaintiff); dan

(ii) Tetuan Kamarul Arifin & Co kemudiannya telah memfailkan Notis Perlantikan Peguamcara dalam prosiding kebankrapan tersebut bagi pihak Defendan Kedua pada 17/11/2025 (ekshibit "CCN-3" dalam Afidavit Jawapan Plaintiff).

Oleh demikian, bersandarkan pada amatan di atas, Mahkamah ini berpandangan bahawa Defendan Kedua telah sebenarnya mempunyai pengetahuan termasuk berkenaan JID yang telah direkodkan terhadap beliau apabila serahan dibuat pada 26/6/2025. Mahkamah ini berpandangan bahawa JID yang direkodkan tersebut adalah teratur selaras dengan Aturan 10 Kaedah 3(1)(b) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012.

Selanjutnya, isu yang kedua perlu dipertimbangkan oleh Mahkamah ini adalah sama ada Defendan mempunyai pembelaan yang bermerit sebagaimana yang dinyatakan dalam BANK BUMIPUTRA MALAYSIA BHD v. MAJLIS AMANAH RAKYAT [1979] 1 MLJ 23 yang memutuskan seperti di bawah: "It is axiomatic that if the judgment is regular, then it is an inflexible rule that there must be an affidavit of merits, that is, an affidavit stating facts showing a defence on the merits."

Mahkamah ini melihat pada dakwaan yang dibuat oleh Defendan Kedua bahawa beliau tidak pernah menandatangani surat Gerenti tersebut sebagai pengataan kosong (bare allegation) yang dibuat secara pemikiran semula (afterthought) tanpa disokong oleh sebarang bukti khususnya suatu laporan polis ataupun sebarang laporan pakar yang mengukuhkan pembelaan beliau ini sebagaimana yang diputuskan dalam kes PAC LEASE BERHAD v. INSPIRA JAYA SDN BHD [2026] CLJU 194 yang menggariskan keperluan ini seperti di bawah: "The 2 $ ^{nd} $ to 6 $ ^{th} $ Defendants deny signing the guarantees and debenture. This is a serious allegation, amounting to an implied plea of forgery. Notwithstanding such grave allegation, the Defendants took no steps whatsoever to support it. There is no forensic handwriting analysis sought, no police report lodged and no contemporaneous protest against the documents. The law is clear. A party who alleges forgery must prove it. A mere denial is not good enough. This is precisely what Chen Heng Ping condemns."

Pandangan yang sama juga telah diputuskan dalam kes KLK CONSTRUCTION SDN BHD v. MODERN NOTION SDN BHD [2023] MLJU 1206: "Firstly, in the face of the allegation that they did not sign the Guarantee and their signatures were forged, I find these averments ought to be construed as bare allegations and red herrings. I hold the view that forgery being a specific form of fraud, to be a serious allegation which warrants a police report to be made, but it is most surprising that both the $ 2^{n d} $ and $ 3^{r d} $ Defendants have not lodged or produced any police report. In my opinion, this omission is fatal. Bare allegations just like bare denials, do not constitute evidence and they cannot give rise to triable issues."

Selanjutnya, Mahkamah juga melihat pada dakwaan Defendan Kedua bahawa beliau telah meletakkan jawatan sebagai seorang pengarah Zaims Construction semasa surat Gerenti tersebut ditandatangani pada 6/12/2023 sebagai pengataan yang tidak benar memandangkan Defendan Kedua hanya meletak jawatan sebagai Pengarah pada 06/02/2024, iaitu 2 bulan selepas Gerenti tersebut ditandatangani, sebagaimana keputusan carian dalam SSM yang dikemukakan di ekshibit "CCN-5" dalam Afidavit Jawapan Plaintiff.

Justeru, semua pengataan yang dibuat oleh Defendan Kedua adalah tidak benar dan hanya pengataan kosong sahaja yang cuba mengelirukan Mahkamah ini.

Sungguhpun begitu, sekiranya benar apa yang dikatakan oleh Defendan Kedua ini, Mahkamah ini melihat berkenaan dengan keperluan suatu pembelaan yang bermerit perlu difailkan oleh Defendan Kedua bagi mengesahkan pembelaan beliau ini.

Namun, apa yang Mahkamah lihat bahawa tiada sebarang cadangan pembelaan diberikan oleh Defendan Kedua berkaitan dengan pengataan dan dakwaan beliau sebagaimana yang diputuskan dalam INTERNATIONAL ISLAMIC UNIVERSITY MALAYSIA v. MOHD ADNAN ADRIAN PAUL HOLDEN ABDULLAH [2015] 1 LNS 249 CA di mana Mahkamah Rayuan telah menegaskan bahawa tanpa pembelaan yang bermerit, apatah lagi apabila tiada cadangan pembelaan dilampirkan dan difailkan bersama Afidavit Sokongan, Mahkamah ini tidak seharusnya mengenepikan JID terutama sekali apabila pihak Defendan Kedua telah gagal membuktikan merit pembelaan beliau dalam tindakan di hadapan Mahkamah ini.

Pandangan Mahkamah isu berkaitan dengan keperluan pemfailan pembelaan Defendan Kedua ini juga dikuatkan oleh kes MBF NORTHERN SECURITIES SDN BHD v. DR HJ SALLEHUDDIN BIN KASSIM & 3 ORS [2007] CLJU 96 yang memutuskan bahawa:

Beban adalah terletak atas Defendan 1 untuk menunjukkan bahawa pembelaannya adalah bermerit. Telah dihuraikan oleh Mahkamah Agung dalam kes Hasil BUMI PERUMAHAN v. UNITED MALAYAN BANKING [1994] 1 CLJ 328 seperti yang diperkatakan oleh Mohd. Jemuri Serjan, Hakim Besar (Borneo) (sepertimana beliau pada masa itu): "...In Fira Development Sdn. Bhd. v. Goldwyn Sdn. Bhd. [1989] 1 CLJ 32 (Rep); [1989] 1 CLJ 1; [1989] 1 MLJ 40 Lee Hun Hoe, CJ (Borneo) (as he then was) held that a defence on the merits meant merely raising only an arguable or triable issue, not unlike any O. 14 cases and that a judgment in default was not a judgment on merits. In other words, it was decided in that case that a judgment in default may be set aside if the facts show a defence has merits. Fira's case was followed by Zakaria Yatim J. in P.L. Construction Sdn. Bhd. v. Abdullah bin Said [1988] 2 CLJ 91 (Rep); [1988] 2 CLJ 808; [1989] 1 MLJ 60. Again, V.C.George J. in East Asiatic Company (M) Bhd v. Kamanis Sdn. Bhd. [1985] CLJU 32; [1985] 1 LNS 32; [1985] 2 MLJ 227 used such expression as "bona fide reasonable defence" to describe the standard of the defence that must be met for the applicant to succeed to set aside a default judgment, although he cited no authority for his proposition, and it seemed to us the proposition was redolent of Lord Atkin's dictum. Consistent with the decision of our own courts in the past in dealing with issues such as those under O.13 r.8 and O.19 r.9 the guidelines in Evans v. Bartlam ant must show that he has a defence which have some merits and which the Court should try. To use common and plain language, the applicant must show that his defence is not a sham defence but one that is prima facie (supra) should be accepted. In our view, in order to succeed in his application under these Orders the applic, raising serious issues as bona fide reasonable defence that ought to be tried because obviously if the defence is a sham defence there is no defence and the application must fail. It can hardly be emphasised that in order for the Court to arrive at a decision that the defence has merits it must perforce make a reasoned assessment of the justice of the case by forming a professional view of the probable outcome of the case, but this is stating the obvious. It involves a mental process that goes through the mind of a Judge when making a decision in any case, weighing the evidence of a litigant against that of another on the facts alleged by a party against those of the other before finally coming to a decision." (Penggarisan oleh saya). Selanjutnya Abdul Malik Ishak H telah perkatakan dalam kes THE PACIFIC BANK BHD v. VIMLA TEXTILES & ORS [2004] 6 CLJ 406 seperti berikut: "Depending on whether the judgment entered was regular or irregular, it is always prudent on the part of the defendant to disclose the merits of his case. In addition to that the defendant too must aver as to the:

nature of the irregularity as well as to the,

circumstances surrounding the manner in which the default arose. As to what constitutes 'defence on the merits', reference should be made to the case of Burns v. Kondel [1971] 1 Lloyd's Rep. 554 where Lord Denning MR explained that phrase to mean 'a defence which discloses an arguable and triable issue'. A regular judgment is a judgment which has complied with the rules and it can only be set aside on the merits as shown in the affidavit evidence. What is the standard of proof required of the defendant in order to set aside or vary the judgment? It is said that the defendant must show:

that it has a 'prima facie defence'...

that the defence is 'not a sham'...and

that the 'primary consideration is whether he has merits, to which the court should pay heed...' And that no judge could, 'in exercising the discretion conferred on him by the rule fail to consider both (a) whether any useful purpose could be served by setting aside the judgment, and obviously no useful purpose would be served if there were no possible defence to the action; and (b) how it came about that the applicant found himself bound by a judgment, regularly obtained, to which he could have set up some serious defence' (per Lord Russel of Killowen in Evans v. Bartlam at p. 651)."

Maka dalam kes sekarang ini, apa yang hendak diperkatakan oleh Defendan 1 melalui keterangan afidavit yang kononnya pembelaannya adalah bermerit, tidak sepatutnya diterima oleh Mahkamah ini bulat-bulat tanpa soalan. Dalam hal ini pertimbangan telah dibuat dan analisa ditunjuk untuk menolak penjelasan afidavit Defendan 1 dengan semua alasan serta autoriti-autoritinya seperti yang telah disebut dengan jelas dalam perenggan-perenggan (33) hingga (37) di atas. Mahkamah ini menerima-pakai prinsip undang-undang yang telah diutarakan oleh Edgar Joseph Jr HMA (sebagaimana beliau pada masa itu) dalam kes PUBLIC FINANCE BERHAD v. LEE BEE RUBBER FACTORY SDN. BHD. (supra): "...in considering the question whether the second and the third defendants had disclosed a defence on the merits, I was mindful of the rule that generally, if there is conflict of evidence which is not on the face of it implausible upon a question of fact which calls for the determination of a Court, such conflict ought not to be disposed of on affidavit evidence only, but should be determined at the final hearing. On the other hand, in the words of Lord Diplock when delivering the advice of the Privy Council in Enq Mee Yong & Ors. v. Letchumanan [1979] CLJU 18; [1979] 1 LNS 18 (at p. 217 col 2 D, E), which concerned an application for removal of a caveat registered against land, 'although in the normal way it is not appropriate for a Judge to attempt to resolve conflicts of evidence on affidavit, this does not mean that he is bound to accept uncritically, as raising a dispute of fact which calls for further investigation every statement in an affidavit, however equivocal, lacking in precision, inconsistent with undisputed contemporary documents or other statements by the same deponent, or inherently improbable in itself it may be.' In Bank Negara Malaysia v. Mohd Ismail & Ors. [1992] 1 CLJ 14 (Rep); [1992] 1 CLJ 627; [1992] 1 MLJ 400, the Supreme Court held, (at p. 408 D) that the principle of law aforesaid enunciated by Lord Diplock is applicable to all cases where a Judge has to decide a matter on conflicting affidavit evidence.".

Oleh demikian, bersandarkan pada perkara di atas, Mahkamah ini tidak boleh mempertimbangkan serta membenarkan Lampiran 7 ini dengan bersandarkan pada keputusan kes LAI YOKE NGAN & ANOR v. CHIN TECK KWEE & ANOR [1997] 3 CLJ 305 yang memutuskan bahawa: "The principle of setting aside a default judgment has been well established. A default judgment is not a judgment on the merits. When such a judgment is obtained irregularly, such irregularity would be a sufficient ground by itself for setting it aside. But when the default judgment has been obtained regularly, in order to succeed the defendant must file an affidavit of merits, which must disclose that he has a defence on the merits and that he has an arguable or triable issue on the merits."

Oleh demikian berdasarkan kes-kes di atas dan juga keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes NATIONAL COMPANY FOR FOREIGN TRADE v. KAYU RAYA SDN BHD [1984] 1 CLJ (Rep) 283, Mahkamah ini menolak permohonan Defendan Kedua dengan kos sebanyak RM3,000.00. Bertarikh 4 Jun 2026 Peguam Peguam : NEO LOK TIAN SEOK MAE JANE TETUAN CHEONG YEE & PARTNERS Peguam Defendan 2: AMINRUDDIN BIN SALLEH TETUAN SALLEH GOPAL