Prakash A/L Kandasamy (BA-45-45-07/2022)

Dalam kes ini tertuduh telah dituduh atas tiga kesalahan masing-masing di bawah seksyen 39B(1)(a), seksyen 12(2) dan seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 (“ADB”) dan boleh dihukum di bawah Seksyen 39B (2) dan kesalahan di bawah seksyen 12(2) di bawah seksyen 39A(2) dan seksyen 39A(1) ADB.

Pertuduhan sepertimana dalam P2(A-C) seperti berikut: Pertuduhan Pertama (P2(A) Bahawa kamu pada 22.4.2021, jam lebih kurang, 5.45 petang, bertempat di alamat nombor B-204, Apartment D’sara, Jalan Margosa SD 10/1, Bandar Sri Damansara di dalam Daerah Petaling di Negeri Selangor Ehsan telah didapati mengedar dadah berbahaya jenis cannabis seberat 24,588.5-gram dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen 39B (2) Akta yang sama. Hukuman: jika disabitkan dengan kesalahan boleh dijatuhkan hukuman gantung sampai mati dan jika tidak dikenakan gantung hendaklah dipenjara seumur hidup dan disebat tidak kurang 12 sebatan. Pertuduhan Kedua(P2(B) Bahawa kamu pada 22.4.2021, jam lebih kurang, 5.45 petang, bertempat di alamat nombor B-204, Apartment D’sara, Jalan Margosa SD 10/1, Bandar Sri Damansara Di Dalam Daerah Petaling Di Negeri Selangor Ehsan telah didapati dalam milikan kamu dadah berbahaya jenis monoacetylmorphines seberat 6.4-gram dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen 39A (2) Akta yang sama. Hukuman: jika disabitkan dengan kesalahan boleh dijatuhkan hukuman penjara seumur hidup atau tidak kurang 5 tahun dan juga hendaklah disebat tidak kurang 10 sebatan. Pertuduhan Ketiga (P2 (C) Bahawa kamu pada 22.4.2021, jam lebih kurang, 5.45 petang, bertempat di alamat nombor B-204, Apartment D’sara, Jalan Margosa Sd 10/1, Bandar Sri Damansara di dalam Daerah Petaling di Negeri Selangor Ehsan telah didapati dalam milikan kamu dadah berbahaya jenis seberat 4.0 gram dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen 39A(1) Akta yang sama. Hukuman: jika disabitkan dengan kesalahan boleh dijatuhkan hukuman penjara tidak kurang 2 tahun tetapi tidak melebihi 5 tahun dan sebatan tidak kurang 3 tetapi tidak melebihi 9 sebatan.

Izin di bawah seksyen 39B(3) dan rekuisisi di bawah seksyen 41A

ADB telah dikemukakan oleh Pendakwaraya dan ditandakan sebagai P1(A), P1(B) dan P(1)(C ).

Pihak pendakwaraya juga mengemukakan Ucapan Pembukaan yang ditandakan sebagai P3.

Pertuduhan telah dibacakan kepada tertuduh dan tertuduh mengaku tidak bersalah bagi ketiga-tiga pertuduhan di atas dan memohon kes dibicarakan.

Sepanjang perbicaraan kes pendakwaan seramai 8 orang saksi dipanggil oleh pihak pendakwaan seperti berikut: - SP1 - Lim Dao Wen (Pemilik rumah) SP2 - Mohd Fadzil b Saari (Pengawal Keselamatan) SP3 - Abd Rahim b Ismail (Ahli Kimia) SP4 - Michelle Jeevarani (Isteri OKT) SP5 - Sjn Ahmad Farid b Ali Madinah (Jurustor) SP6 - Insp Aisyatul Izzah bt Ab Hamid (Peg Penyiasat Ganti) SP7 - Insp Liaw Ken Yeh (Pengadu /Pegawai Tangkapan)SP8 - Insp Nurul Hadi bin Harun (Pegawai Penyiasat) Kes Pendakwaan 7. Pegawai Tangkapan (SP7) pada 22.4.2021 jam lebih kurang 2 petang semasa bertugas di Pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik Daerah Sentul (BSJND) telah menerima maklumat awam melalui panggilan telefon berkaitan aktiviti pengedaran dadah oleh lelaki India disebuah pondok dikawasan Taman Permainan Taman Cuepacs Jalan Udang Gantung 2 Segambut Kuala Lumpur dan telah mendaftarkan maklumat tersebut sebagai rahsia.

Pada jam lebih kurang 3.00 petang SP7 taklimatkan (1) Pegawai dan (13) anggota serbuan di Pejabat BSJND Sentul. Pada jam lebih kurang 4.00 petang SP7 dan pasukan serbuan telah bergerak dari pejabat menggunakan 2 buah kenderaan pasukan tidak berlogo.

Lebih kurang pukul 4.40 petang, telah tiba dilokasi serbuan dan membuat pemerhatian dari dalam motokar yang diletakkan dekat pondok dikawasan Taman Permainan Taman Cuepacs Jalan Udang Gantung 2 Segambut Kuala Lumpur. Jarak diantara motokar SP7 dengan motokar lain lebih kurang 20 meter.

Pemerhatian selama lebih kurang 10 minit telah nampak (1) lelaki India duduk di dalam pondok dikawasan Taman Permainan Taman Cuepacs Jalan Udang Gantung 2 Segambut Kuala Lumpur dalam keadaan mencurigakan.

Keadaan pada masa itu masih terang dan dapat melihat dengan jelas. Kemudian SP7 mengarahkan team serbuan untuk membuat tangkapan terhadap lelaki India tersebut.

SP7 telah memperkenalkan diri sebagai anggota polis dengan menunjukkan kad kuasa polis, kemudian membuat pemeriksaan tubuh badan saspek (B1) menjumpai (1) kad akses, (1) kunci kereta bersama alat penggera berlogo proton bersama (1) anak kunci dari dalam poket hadapan sebelah kanan seluar pendek yang dipakai saspek.

SP7 telah bertanyakan saspek dimana saspek meletakkan kereta dan kereta jenis apa yang dipakai. Saspek kemudiannya telah menunjukkan kepada SP7 (1) buah kereta jenis proton exora warna putih no, pendaftaran WYV 3975 yang diletakkan dibahu jalan berhampiran taman permainan tersebut.

Seterusnya dipandu arah oleh saspek, telah membawa SP7 dan anggota pasukan tersebut ke tempat kereta diletakkan. Dengan menggunakan kunci penggera kereta yang dirampas dari saspek, SP7 telah membuka kereta tersebut dan menjalankan pemeriksaan di dalam kereta tersebut dan telah menjumpai seperti di bawah: -

kotak bertulis Pos Malaysia ditempat letak kaki bahagian penumpang hadapan di dalamnya terdapat (2) bungkusan plastik bertulis pos laju dan setiap bungkusan terdapat (1) ketulan mampat berbalut plastik lutsinar berisi dedaun kering disyaki dadah jenis cannabis, (2) bungkusan plastik bertulis pos laju yang berisi ketulan mampat dedaun kering disyaki dadah jenis cannabis (a/b: 1950 gram) .

beg sling warna coklat bertulis Edwin ditempat duduk penumpang hadapan. SP7 telah membuka beg tersebut dihadapan saspek dan saksi polis yang hadir. Di dalamnya terdapat (1) balutan foil yang mengandungi (1) balutan plastik lutsinar berisi ketulan mampat dedaun kering disyaki dadah jenis cannabis (a/b: 520 gram),

paket plastik lutsinar berisi ketulan mampat dedaun kering disyaki dadah jenis cannabis (a/b:20gram);

paket plastik warna hitam di dalamnya terdapat (1) balutan plastik lutsinar berisi ketulan mampat dedaun kering disyaki dadah jenis cannabis (a/b:50 gram),

beg dompet warna coklat di dalamnya terdapat kad pengenalan nama Prakash a/l Kandasamy No Kp 831012-08-7113,

lesen memandu Malaysia juga di atas penama yang sama dan wang tunai sebanyak RM200 dipercayai hasil daripada jualan dadah.

SP7 merampas barang kes dan menangkap saspek bernama Prakash a/l Kandasamy dan dibawa balik ke Pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik, IPD Sentul Kuala Lumpur untuk tindakan lanjut. (Tangkapan ini berkaitan Report Jinjang /006683/21 IPD Sentul, Kuala Lumpur (ekshibit P30). (Kes ini disebut Kes Pertama yang dibicarakan di Kuala Lumpur.)

Pada hari yang sama, jam lebih kurang 5.45 petang berdasarkan maklumat yang diperolehi daripada tertuduh, SP7 bersama seorang pegawai dan 13 anggota dari Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik Daerah Sentul Kuala Lumpur (team yang sama dengan Kes Pertama) dengan dipandu arah saspek (tertuduh) telah ke alamat B-204 Apartment D-SARA Jalan Margosa SD 10/1 Bandar Sri Damansara PJU 9 52200, Petaling Jaya, Selangor.

Apabila sampai di hadapan rumah tertuduh dengan menggunakan

anak kunci yang dirampas daripada tertuduh di kawasan Taman Permainan Taman Cuepacs terdahulu SP7 telah membuka pintu grill rumah tertuduh.

Setelah pintu dibuka SP7 bersama pasukan serbuan serta tertuduh terus masuk ke dalam rumah dan menahan (1) perempuan India bernama Michelle Jeevarani A/P Bhaldhas (B2) (No Kp: 970128-10- 6654) di bahagian ruang tamu rumah tersebut.

SP7 telah mengarahkan tertuduh untuk menunjukkan dan mengeluarkan barang salah atau dadah. Dengan dipandu arah oleh tertuduh, SP7 dan pasukan serbuan telah pergi ke bilik pertama sebelah kiri di dalam rumah tersebut dan tertuduh telah menunjukkan kepada SP7 (1) beg galas warna biru, (1) kotak Pos Malaysia We Deliver Packages of Happiness dan (2) beg warna coklat/biru bertulis Converse yang diletakkan di atas lantai dalam bilik tersebut.

SP7 dengan disaksikan saksi-saksi polis, tertuduh dan (B2) Michelle Jeevarani A/P Bhaldhas memeriksa isi kandungan dan mendapati: -

beg galas warna biru mengandungi: - A- (1) balutan plastik lutsinar didalannya terdapat ketulan mampat dedaun kering yang disyaki dadah jenis Cannabis (a/b:480 gram) B-(1) balutan plastik lutsinar di dalamnya terdapat ketulan mampat dedaun kering yang disyaki dadah jenis Cannabis (a/b:270 gram) C-(1) paket plastik lutsinar di dalamnya mengandungi ketulan yang disyaki dadah jenis heroin (a/b:56.27 gram) D-(1) paket plastik lutsinar di dalamnya mengandungi ketulan yang disyaki dadah jenis Heroin(a/b:350gram)

kotak Pos Malaysia We Deliver Packages of Happiness di dalamnya terdapat (5) balutan lutsinar mengandungi ketulan mampat dedaun kering yang disyaki dadah jenis Cannabis (a/b: 4,930 gram)

beg warna coklat / biru bertulis Converse di dalamnya terdapat

balutan plastik lutsinar di dalamnya mengandungi ketulan mampat dedaun kering yang disyaki dadah jenis Cannabis (a/b:9.910gram)

beg warna coklat/biru bertulis Converse di dalamnya terdapat

balutan plastik lutsinar di dalamnya mengandungi ketulan mampat dedaun kering yang disyaki dadah jenis Cannabis (a/b:10,020gram)

SP7 telah menangkap kedua-dua saspek B1 dan B2 dan membawa balik ke Pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik Ibu Pejabat Polis Daerah Sentul.

Kesemua barang-barang kes telah dirampas oleh SP7 dan dibawa ke pejabat Narkotik IPD Sentul dan SP7 telah membuat penimbangan dan tandaan.

Sepanjang timbangan dan tandaan dibuat terhadap barang kes hanya SP7 yang memegang barang kes dan barang kes sentiasa berada di dalam kawalan beliau.

SP7 telah membuat 3 laporan polis Sri Jingjang Report 6683/2021 (P30), Jingjang Report 6684/2021 (P31) dan Sri Damansara Report/002294/21 (P32) yang berkaitan kes ini.

Sesalinan Borang Serah Terima Barang Kes Jinjang Report (P30) telah diserahkan kepada Pegawai Penyiasat Insp G25464 Muhammad Hilmi Bin Rosli dan sesalinan Borang Serah Terima Barang Kes bagi Sri Damansara Report telah diserahkan kepada Pegawai Penyiasat Insp G25354 Nurul Hadi Bin Haron Mansor

Barang kes telah dihantar oleh Pegawai Penyiasat (SP8) ke Jabatan Kimia dan diterima oleh Ahli Kimia SP3.

Hasil Analisa oleh Jabatan Kimia telah mengesahkan bahawa barang kes yang dirampas adalah dadah berbahaya jenis Cannabis seberat 24,588.5 gram, Monoacetylmorphine seberat 6.4-gram dan Heroin seberat 4.0 gram.

SP3 juga mengesahkan barang kes sebagai dadah berbahaya sepertimana yang disenaraikan dalam Akta Dadah Berbahaya 1952. Elemen-elemen yang perlu dipenuhi di bawah seksyen 39B ADB.

Berikut adalah elemen-elemen: - 1) Barang kes yang dirampas adalah dadah yang disenaraikan dalam Akta Dadah Berbahaya 1952; 2)Tertuduh mempunyai jagaan, kawalan dan milikan terhadap dadah tersebut; 3)Tertuduh mempunyai pengetahuan berkenaan dadah yang dirampas; dan 4) Tertuduh telah melakukan perbuatan memperedarkan dadah tersebut. Beban Pembuktian Di akhir Kes Pendakwaan.

Di akhir kes pendakwaan Mahkamah ini mempunyai tugas untuk menimbang, meneliti dan menilai keterangan saksi-saksi secara penilaian maksimum untuk memutuskan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap tertuduh. (kes Magendran Mohan v Public Prosecutor [2011] 1CLJ 805)

Dalam kes ini tertuduh dituduh seperti pertuduhan dalam ekshibit P2 (A-C). Seramai 8 orang saksi pendakwaan telah memberi keterangan.

Mahkamah di akhir kes pendakwaan telah mendapati pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap tertuduh dengan mengambilkira elemen-elemen seperti perenggan 29 dan juga perkara yang ditimbulkan oleh pihak pembelaan. Isu identiti barang kes.

Berdasarkan keterangan SP3 (Ahli Kimia) dan merujuk kepada P10 Laporan Kimia, hasil analisa mendapati barang kes yang dirampas adalah dadah berbahaya jenis Cannabis, Monoacetylmorphines dan Heroin.

Pihak pembelaan semasa pemeriksaan balas tidak mempertikaikan tentang analisa barang kes tersebut hanya menanyakan tentang siapa yang membantu menganalisa. SP3 dalam keterangannya menyatakan ada 2 orang penolong pegawai sains yang membantu beliau dalam membuat analisa.

Mahkamah mendapati bahawa Laporan Kimia dalam P10 adalah memadai menunjukkan bahawa barang kes tersebut adalah dadah berbahaya jenis Cannabis seberat 24,588.5-gram, Monoacetylmorphines seberat 6.4-gram dan Heroin seberat 4.0- gram seperti yang ditakrifkan di dalam seksyen 2 Akta Dadah Berbahaya 1952 dan disenaraikan dalam Jadual Pertama Akta yang sama.

Pihak pembelaan juga menimbulkan isu berkaitan rampasan dadah ditempat yang berbeza pada 22.4.2021 iaitu pada hari yang sama. Pada hari tersebut terdapatnya 2 serbuan iaitu di Taman Permainan Cuepacs (Tangkapan ini berkaitan Report Jinjang /006683/21 IPD Sentul, Kuala Lumpur (ekshibit P30) dan Sri Damansara Report /002294/21 (P32) di tempat kediaman B-204.

Mahkamah mendapati tiada kemungkinan terdapatnya percampuran dadah walaupun terdapat 2 serbuan yang dilakukan oleh SP7. Ini adalah disebabkan SP7 setelah membuat tangkapan ke atas tertuduh dalam Kes Pertama dan telah membuat report seperti P30 Jinjang Report dengan menyenaraikan barang-barang kes. Barang kes dan tertuduh telah dibawa balik ke Pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik IPD Sentul Kuala Lumpur untuk tindakan selanjutnya.

Bagi Report Sri Damansara /002294/21 (P32) adalah berkaitan kes yang dibicarakan. SP7 telah menyenaraikan barang kes seperti dalam Borang Senarai Geledah (P33).

Rujukan juga dibuat kepada Borang Serah / Terima Barang Kes (P34) antara SP7 dan SP8 serta dokumen-dokumen tempat kejadian dan juga gambar-gambar dalam P6(A-Q) dan P7 (A-Q) semua ini menjelaskan bahawa tangkapan di B-204 Sri Damansara tiada kena mengena dengan kes di Taman Permainan Cuepacs, lebih-lebih lagi barang kes telah di senaraikan mengikut tempat serbuan oleh SP7. Kemungkinan percampuran barang kes yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan adalah tidak mungkin terjadi.

Tiada sebab bagi Mahkamah ini tidak menerima keterangan SP7 berkaitan pengendalian barang kes terhadap kedua-dua serbuan. SP7 dengan jelas menyenaraikan barang-barang kes seperti dalam Report Jinjang /006683/21 (P30) dan Report Sri Damansara /002294/21 (P32) secara teliti yang dijumpai dalam kedua-dua serbuan.

Mahkamah menerima keterangan SP3 yang mengesahkan bahawa barang kes yang dirampas adalah dadah berbahaya jenis Cannabis, Monoacetylmorphines dan Heroin. (P10) Isu jagaan, kawalan dan milikan terhadap dadah yang dijumpai.

Mahkamah mendapati bahawa tertuduh mempunyai jagaan, kawalan dan milikan terhadap barang kes dadah tersebut. SP7 telah menangkap tertuduh berdasarkan maklumat dadah pada 22.4.2021. Tertuduh pertama kali ditahan di sebuah pondok di Taman Permainan Taman Cuepacs Jalan Udang 2, Segambut, Kuala Lumpur.

Hasil pemeriksaan SP7 ke atas tubuh badan tertuduh telah menjumpai (1) kad akses, (1) kunci kereta bersama alat penggera berlogo proton bersama (1) anak kunci dijumpai dari dalam poket hadapan sebelah kanan seluar pendek dipakai tertuduh.

Apabila tertuduh ditahan dan memandu arah ke kereta beliau semasa di Taman Permainan Taman Cuepacs tersebut telah menemui dadah di dalam kereta Proton Exora warna putih No WYV 3975 yang dipandu oleh tertuduh. (Bagi tangkapan ini tertuduh telah dituduh di Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur).

Bersangkut Report Jinjang 6684/21, pada jam 5.45 petang SP7 dan anggota serbuan telah dipandu arah tertuduh sendiri ke alamat B- 204 Apartment D’Sara Jalan Margosa SD 10/1 Bandar Sri Damansara, Selangor (selepas ini disebut “B-204”).

Rumah tersebut adalah rumah sewa tertuduh. Ini telah disahkan dengan Perjanjian Sewaan exhibit P5 diantara tertuduh dengan

Sesampai di rumah tersebut SP7 dengan menggunakan (1) anak kunci yang dirampas dari tertuduh terdahulu, berjaya membuka pintu grill rumah tertuduh dan terdapat seorang perempuan India iaitu isteri tertuduh yang berada diruang tamu rumah tersebut.

SP7 arahkan tertuduh untuk menunjukkan barang salah dan dengan dipandu arah oleh tertuduh sendiri, SP7 dan pasukan serbuan kebilik pertama sebelah kiri di dalam rumah tersebut dan tertuduh telah menunjukkan kepada SP7, (1) beg galas warna biru,

kotak Pos Malaysia We Deliver Packages of Happiness dan (2) beg warna coklat / biru bertulis converse yang diletakkan di atas lantai dalam bilik tersebut.

Dadah-dadah yang dijumpai dipek dalam bungkusan slab mampat dedaun kering sepertimana dalam eksibit P7(A-M).

Mahkamah mendapati bahawa semasa tangkapan dibuat di Taman Permainan Cuepacs sehingga ke rumah tertuduh di No B-204, barang-barang salah ditemui adalah hasil daripada pandu arah oleh tertuduh sendiri.

Berdasarkan fakta dan keterangan di atas, pandu arah oleh tertuduh sendiri ke rumah yang disewa tertuduh dan tempat barang dadah disimpan di dalam rumah B-204 menunjukkan tertuduh mempunyai milikan dan kawalan terhadap dadah-dadah tersebut.

Dengan memandu arah SP7 dan anggota serbuan ke rumah B-204 jelas menunjukkan bahawa tertuduh mempunyai pengetahuan tentang dadah tersebut dan juga dadah tersebut berada dalam milikan dan kawalan tertuduh.

Di dalam kes Leow Nghee Lim v R (1956) 22 MLJ 28 Taylor J telah menyatakan bahawa: “probably the most helpful definition of possession is the relation of a person to a thing over which he may at his pleasure exercise such control as the character of the thing admits, to the exclusion of other persons. This definition does not express, but it does imply that the meaning of the word includes some element of knowledge” Taylor J juga telah menyatakan “A man must know of the existence of a chattel and have some idea of its whereabouts before he can exercise any control over it. The word possession therefore implies some knowledge but not necessarily full or exact knowledge” Tertuduh mempunyai pengetahuan berkenaan dadah-dadah tersebut 54. Berkenaan pembuktian ‘pengetahuan’ Mahkamah merujuk kepada kes Teh Hock Leong v. PP [2008] 4 CLJ 764 Mahkamah Rayuan menyatakan bahawa: “It is true that mens rea possession is an element of the offence of trafficking. But it is an element like the mental element in other crimes which cannot be established by direct evidence save in a case where an accused expressly admits the commission of the offence. It has, like the mens rea in other offences, to be established by circumstantial evidence. In other words, it is an ingredient that is to be inferred from the totality of the circumstances of a particular individual case. We can here do no better than to quote from the judgment of Lord Diplock in Ong Ah Chuan v. Public Prosecutor [1980] 1 LNS 181; [1981] 1 MLJ 64, at p. 69: ‘Proof of the purpose for which an act is done, where such purpose is a necessary ingredient of the offence with which an accused is charged, presents a problem with which criminal courts are very familiar. Generally, in the absence of an expressed admission by the accused, the purpose with which he did an act is a matter of inference from what he did. Thus, in the case of an accused caught in the act of conveying from one place to another controlled drugs in a quantity much larger than is likely to be needed for his own consumption the inference that he was transporting them for the purpose of trafficking in them would, in the absence of any plausible explanation by him, be irresistible - even if there were no statutory presumption such as is contained in section 15 of the Drugs Act.’. Turning to the facts of the present instance, we agree with the learned trial judge that the method employed to bring the drugs in question from Thailand into Malaysia was done in a most cunning fashion to escape detection by the authorities. The method employed to convey or transport a drug may sometimes furnish evidence of knowledge. For example, an attempt to carefully conceal a drug may indicate an intention to avoid detection and thereby point to knowledge. Of course, it all depends on the facts of each individual case.”.

Mahkamah mendapati bahawa hanya tertuduh sahaja yang berada di Taman Permainan Cuepacs tersebut semasa pemerhatian dibuat oleh SP7 dan anggota. Malah pemerhatian membawa kepada penahanan tertuduh dan kemudiannya ke kereta Proton Exora yang mana dadah-dadah dijumpai. Hasil daripada itu, tertuduh turut memandu arah SP7 kealamat rumah beliau No B-204 yang mana dadah-dadah juga ditemui.

Keterangan SP7 mengesahkan semasa tangkapan dibuat di Taman Permainan Cuepacs sehingga di rumah tertuduh dimana barang-barang salah ditemui adalah hasil pandu arah tertuduh sendiri dan untuk memasuki rumah tersebut juga dengan menggunakan kunci yang dirampas dari badan tertuduh terdahulu di Taman Permainan Cuepacs.

Tertuduh pandu arah SP7 dan pasukan serbuan serta tertuduh telah pergi ke bilik pertama sebelah kiri di dalam rumah tersebut dan telah menunjukkan barang-barang kepada SP7 seperti dalam Borang Senarai Geledah (P33) yang diletakkan di atas lantai dalam bilik tersebut.

Dadah yang dijumpai telah disembunyikan oleh tertuduh di dalam satu bilik stor di rumah-beg tertuduh dan disimpan di dalam beg-beg agar dadah tersebut tidak dijumpai oleh pihak berkuasa. Pengetahuan tertuduh tentang dadah tersebut tidak boleh disangkal hanya kerana barang kes yang dijumpai disimpan dalam keadaan tidak nampak. Hanya tertuduh yang menyimpan beg-beg berisi dadah tertsebut.

Ini disokong oleh keterangan isteri tertuduh iaitu SP4 dalam keterangannya di Mahkamah, yang menyatakan bahawa beliau mengetahui terdapat beg-beg di dalam rumah beberapa hari sebelum serbuan dibuat.

SP4 juga dalam keterangannya menyatakan bahawa suaminya yang selalu masuk kebilik stor dan juga mengesahkan bahawa beg-beg dan kotak tersebut yang mengandungi dadah berbahaya adalah milik suaminya. Beliau mengesahkan P7(A-Q) gambar barang kes iaitu beg hijau biru P7(A-G)) adalah beg-beg suami yang ditunjukkan kepada polis yang mengandungi dadah-dadah tersebut.

Pembelaan tertuduh bahawa kawan suaminya iaitu Puvam dan Luke datang kerumah pada hari kejadian untuk mengambil beg-beg tersebut tidak dipersetujui oleh SP4. SP4 turut menyatakan bahawa tiada barang Luke dan Puvam dalam rumah B-204 tersebut.

Mahkamah merujuk kepada kes Public Prosecutor v Abdul Rahman bin Akif (2007) 5 MLJ 1 seperti berikut: - “The incontrovertible facts as found by the trial court was that the 3 packages were found in the car driven by the respondent. He was the only person in the car at the material time. One package was found under the driver's seat and two packages under passenger's seat. PW8 gave evidence that the car was in the possession of the respondent for more than seven months prior to his arrest. In the circumstances we think the trial judge was right to hold that at the material time the 3 packages were in the custody and control of the respondent. Indeed, the Court of Appeal agreed with the trial judge. But mere custody and control is not sufficient to establish possession for the purpose of the Act. There has to be established knowledge of such drug by the respondent… Applying the observations set out in the authorities cited above to the facts in the present case, the irresistible inference that may be drawn in the circumstances is that the respondent all along knew about the drug found in the car. The fact that they were found hidden under the seats of the car and wrapped in Chinese newspaper would not assist him to negate such an inference. From the evidence of PW5 it is clear that little effort was required to uncover what was contained in the 3 packages. Therefore, we are of the view that on the facts and in the circumstances of this case the learned trial judge, properly directed on the law, would have come to the finding that prima facie the respondent had possession of the drug independent of the statutory presumption under s. 37(d) of the Act. The next question is whether there is evidence of trafficking by the respondent in the said drug. In this case the amount of cannabis involved is 4,826.9 grammes in weight, which is well in excess of 200 grammes, thus triggering the statutory presumption of trafficking as provided in s 37(da) of the Act. Therefore, on the facts of this case it is our finding that the trial judge had correctly, albeit for different reasons, called upon the respondent to enter upon his defence on the charge.”

Dalam kes yang dibicarakan tertuduh yang pandu arah SP7 dan anggota serbuan ke kereta Proton Exora dan ke rumah No B-204 yang kedua-duanya ke arah penemuan dadah-dadah bahaya tersebut. Mahkamah boleh membuat inferens yang tidak dapat disangkal (irresistible inference) dalam keadaan tersebut bahawa tertuduh sememangnya tahu sepanjang masa tentang dadah-dadah yang ditemui di dalam kereta Proton Exora dan juga di rumah B-204 tersebut.

Adalah mustahil tertuduh tidak mempunyai pengetahuan tentang dadah-dadah tersebut sedangkan dalam beg-beg tersebut hanya mengandungi paket-paket lutsinar yang berisi dadah-dadah tersebut, lebih-lebih lagi Elemen Pengedaran 65. Pihak pendakwaan melalui keterangan saksi-saksi dan keterangan dokumentar telah berjaya membuktikan bahawa tertuduh mempunyai kawalan, milikan dan jagaan terhadap dadah yang dirampas melalui keterangan langsung dan menggunakan anggapan di bawah seksyen 37(d) ADB untuk membuktikan pengetahuan tertuduh terhadap dadah-dadah tersebut, seterusnya menggunakan peruntukan di bawah seksyen 2 ADB bagi membuktikan bahawa tertuduh mengedar dadah sepertimana yang dipertuduhkan.

Dari keterangan saksi pendakwaan terdapatnya keterangan langsung dalam kes ini yang menunjukkan bahawa tertuduh melakukan perbuatan mengedar seperti yang ditakrifkan di bawah seksyen 2 ADB 1950.

Jumlah dadah yang dijumpai di rumah tertuduh adalah satu jumlah yang besar iaitu Cannabis seberat 24,588.5-gram, Monoacetylmorphines seberat 6.4-gram dan Heroin seberat 4.0 gram, maka adalah sesuatu yang tidak dapat disangkalkan bahawa tertuduh menyimpan dadah tersebut untuk tujuan pengedaran.

Dalam kes ini juga, tidak ada keterangan langsung yang boleh menyatakan bahawa dadah-dadah tersebut adalah untuk kegunaan tertuduh sendiri.

Justeru, Mahkamah boleh membuat satu kesimpulan yang tidak boleh disangkal berdasarkan kepada ‘common sense approach’ bahawa tertuduh sememangnya berniat untuk mengedarkan dadah berbahaya tersebut.

Oleh yang demikian, Mahkamah mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa tertuduh telah melakukan perbuatan mengedar dadah berbahaya seperti yang ditakrifkan di bawah seksyen 2 Akta Dadah Berbahaya.

Maksud pengedaran di bawah seksyen 2 adalah seperti berikut: - “Pengedaran dadah” termasuklah melakukan salah satu daripada perbuatan-perbuatan ini, iaitu mengilang, mengimport, mengeksport, menyimpan, menyorok, membeli, menjual, memberi, menerima, menyetor, mengendalikan, mengangkut, membawa, menghantar, mengirim, berusaha mendapatkannya, membekal atau mengedar sesuatu dadah berbahaya atau dengan cara lain di bawah penguatkuasaan Akta ini atau peraturan-peraturan yang dibuat di bawah Akta ini”.

Mahkamah Agong di dalam kes Teh Geok Hock v PP (1989) 3 MLJ 162 Hashim Yeop A. Sani CJ telah memutuskan di muka surat 163 seperti berikut- “True, the definition in the Act sounds artificial and not according to the ordinary meaning of the word ‘trafficking’ which is normally understood to mean to trade in, buy or sell, any commodity, albeit often with sinister implication. See also the Shorter Oxford English Dictionary. The definition of ‘trafficking’ in the Act is wide and includes not only buying and selling, but also carrying, concealing dan keeping.”

Dalam kes ini tertuduh mulanya ditahan di Taman Permainan Cuepacs dan hasil daripada itu dadah di temui di dalam kereta Proton Exora. Lanjutan dari itu tertuduh telah memandu arah SP7 dan anggota serbuan ke rumah sewa beliau di B-204 dan menjumpai dadah-dadah tersebut di dalam stor dalam jumlah yang banyak seperti gambar P7 (AM) dan laporan kimia.

Mengambilkira jumlah dadah yang dijumpai di rumah B-204 adalah satu jumlah yang besar iaitu Cannabis seberat 24,588.5-gram, Monoacetylmorphines seberat 6.4-gram dan Heroin seberat 4.0- gram, maka adalah sesuatu yang tidak dapat disangkalkan bahawa tertuduh menyimpan dadah tersebut untuk tujuan pengedaran.

Dengan jumlah yang sebanyak itu, Mahkamah boleh membuat inferens bahawa semakin banyak dan semakin berat dadah berbahaya yang dimiliki, semakin kuat inferens yang boleh dibuat bahawa seseorang itu adalah pengedar dadah berbahaya tersebut kecuali dapat dipatahkan. Ini diputuskan dalam kes Ong Ah Chuan v PP [1981] 1 MLJ 64 yang telah diterima pakai oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Mohamed Yazri Minhat v PP [2003] 2 CLJ 65; “.…. As a matter of common sense, the larger the quantity of drugs involved the stronger the inference that they were not intended for the personal consumption of the person carrying them, and the more convincing the evidence needed to rebut it.”

Dalam kes yang dibicarakan dengan mengambilkira cara dadah-dadah tersebut dibawa dan juga dalam jumlah yang banyak. Mahkamah ini boleh membuat inferens yang tidak dapat disangkal berdasarkan “common sense approach” bahawa tertuduh sememangnya berniat untuk mengedarkan dadah berbahaya tersebut.

Mahkamah mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa tertuduh telah melakukan perbuatan pengedaran dadah berbahaya seperti yang ditakrifkan di bawah seksyen 2 ADB dan anggapan di bawah seksyen 37(d) ADB terpakai mengambilkira jumlah dadah yang besar. Rantaian Barang Kes 78. Mahkamah juga mendapati rantaian barang kes adalah tidak terputus dari keterangan yang diberikan oleh SP7 berkenaan rampasan barang kes seperti borang senarai geledah (P33) dan report seperti dalam P30 dan P32. Kesemua barang-barang kes juga dapat dicamkan oleh SP7 di dalam Mahkamah.

SP5 iaitu jurustor yang telah merekodkan dan membuat penyimpanaan barang kes dalam stor dan mendaftar barang kes ke dalam buku pendaftaran POL 261 rujuk P28(A).

SP8 juga telah memberi keterangan berkenaan pengendalian barang kes dengan baik bermula daripada beliau diserahkan oleh SP7 sehinggalah beliau menyerahkan kepada SP3. Iaitu Ahli Kimia.

SP6 juga yang merupakan Pegawai Penyiasat Ganti bagi kes ini telah hadir dan memberi keterangan berhubung penerimaan barang kes dari SP3.

Mahkamah mendapati saksi masing-masing telah mengecam barang kes semasa perbicaraan dan tiada indikasi bahawa barang kes yang dibawa ke Mahkamah pada hari ini diragui identitinya. Cara pengendalian barang-barang kes adalah teratur dan tidak terputus serta keterangan saksi-saksi adalah konsisten dan tidak boleh dicabar. Identiti Barang Kes 83. Semua identiti barang kes dapat dicamkan oleh SP3. SP5, SP6, SP7 dan SP8 dan pengecaman barang kes tidak menjadi isu dalam kes ini. Saksi-saksi Pendakwaan 84. Seramai 8 orang saksi pendakwaan dipanggil untuk memberi keterangan dan Mahkamah mendapati keterangan saksi-saksi pendakwaan adalah kredible dan wajar diterima oleh Mahkamah.

SP8 juga dalam penyiasatannya telah merampas (1) helai baju berlogo “S” warna biru gelap jenama TM & DC Comics dan (1) helai seluar warna biru cerah jenama IZO Jean. Mengikut SP8 baju dan seluar yang dirampas adalah pakaian yang dipakai oleh tertuduh seperti di dalam CCTV iaitu pada hari kejadian. (rujuk kepada P38 (1-4)).

Pada 28.4.2021 bertempat dilokap Jinjang Kuala Lumpur, SP8 telah membuat acu pakai pakaian terhadap tertuduh menggunakan baju dan seluar yang dirampas dan hasil acu pakai dapati sepadan dengan tertuduh. (Rujuk P37 (1-6))

P38(1-4) iaitu gambar pegun rakaman CCTV telah dihantar ke bahagian Forensik PDRM.

CCTV tersebut telah dianalisa oleh Insp Nur Farah Hanim bt Damin seperti P40 walau bagaimanapun Insp Nur Farah Hanim tidak dipanggil sebagai saksi seperti yang ditimbulkan oleh pembelaan.

Mahkamah mendapati bahawa adalah memadai dengan keterangan SP8 tanpa memanggil pegawai forensik. Lebih-lebih lagi tiada bantahan dikemukakan oleh pembelaan semasa perbicaraan untuk memanggil pegawai forensik untuk tujuan pemeriksaan balas. Mahkamah juga mendapati bahawa tiadanya bantahan dipihak pembelaan semasa dokumen P40 tersebut ditandakan sebagai ekshibit 91. Laporan Analisa Forensik P40 jelas mengesahkan bahawa tertuduh adalah orang yang membawa beg-beg berisi dadah itu ke rumahnya pada 20.4.2021. Rujukan kepada P40 Laporan Analisis, P38 (1- 4) Gambar CCTV dan P37 (1-6) Gambar Acu Pakai oleh tertuduh adalah sepadanan dengan baju yang dirampas oleh SP8. (rujukan kepada PSP8 perenggan 13 keterangan P8)

Perkara ini tidak ditimbulkan oleh pihak pembelaan dan gambar-gambar di P37(1-6) dan P38(1-4) telah diterima sebagai exhibit pihak pendakwaan dan menjadi keterangan.

Laporan forensik yang dikemukakan oleh pendakwaan melalui pegawai penyiasat SP8 iaitu orang yang telah menyiasat dan membuat penelitian terhadap CCTV tersebut dan beliau juga yang menghantar kepada Unit Siasatan Audio Video Makmal Forensik PDRM untuk dianalisa. CCTV tersebut telah dianalisa oleh Insp. Nur Farah Hanim bt Damin saperti P40 dan hasil analisa telah diserahkan kepada SP8 untuk siasatan lanjut. Mahkamah berpuashati dengan keterangan yang diberikan oleh SP8 berkaitan P40 adalah memadai tanpa memanggil pegawai Forensik. Ujian Cap Jari 94. Ujian Cap jari adalah negatif, Mahkamah berpendapat dalam kes seumpama ini cap jari tidak penting memandangkan tertuduh sendiri yang pandu arah SP7 dan anggota serbuan kepada barang dadah-dadah tersebut. Buku Lawatan 95. Mahkamah mendapati tiada keperluan untuk menyiasat buku lawatan disebabkan dari keterangan SP4 isteri tertuduh sendiri bahawa tiada kawan tertuduh yang datang pada hari kejadian untuk mengambil beg-beg yang berisi dadah tersebut.

96.

Keterangan SP8 juga menyatakan pada masa itu adalah PKP dan hanya tertuduh yang didapati membawa beg tersebut pada 20.4.2021 dan tangkapan pada 22.4.21 mengikut CCTV. Keterangan-keterangan saksi SP4 dan SP8 di atas adalah memadai tanpa buku lawatan. Keputusan Mahkamah diperingkat kes Pendakwaan 98. Setelah menilai keterangan kes pendakwaan secara maksimum, Mahkamah mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap tertuduh terhadap ketiga-tiga pertuduhan seperti P2(A-C).

Oleh itu tertuduh dipanggil untuk membela diri dengan 3 pilihan diberikan. 3 pilihan telah dibacakan kepada tertuduh dan tertuduh telah memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah dari kendang saksi.

Tiada saksi lain di panggil oleh pihak pembelaan selain tertuduh.

Dengan memanggil tertuduh untuk membela diri, Mahkamah sebelum ini telah berpuashati bahawa kesemua intipati pertuduhan telah dipenuhi oleh pihak pendakwaan.

Beban pembuktian di akhir kes pembelaan ke atas pihak pembelaan adalah dengan menimbulkan keraguan munasabah ke atas kes pihak pendakwaan. Manakala beban ke atas pihak pendakwaan pula adalah untuk membuktikan kes melampaui keraguan yang munasabah. Rujukan kepada seksyen 182A Kanun Tatacara Jenayah.

Pembelaan Tertuduh Pembelaan hanya memanggil tertuduh (SD1) sebagai saksi. SD1 telah memberi keterangan berdasarkan penyataan bertulis PSD1. Berikut adalah keterangan yang diberikan oleh tertuduh: - [1] Tertuduh bekerja sebagai pemandu grab dan menjual mercun secara sambilan bila masa keraian. Beliau telah berkahwin dan mempunyai seorang anak. [2] Pada masa yang material, tertuduh bersetuju rumah B-204 tersebut disewa oleh beliau dimana beliau tinggal bersama isteri dan anaknya; [3] Semasa tertuduh di Taman Cuepacs, tertuduh telah ditahan polis dan satu pemeriksaan ke atas kenderaan Proton Exora dibuat. Tertuduh semasa itu mengatakan beliau pada masa itu menunggu kawan beliau yang meminjam kereta tersebut dan tidak tahu bila kereta Proton Exora tersebut telah dipulangkan dikawasan itu. Tertuduh menyatakan bahawa semasa pemeriksaan dibuat, didapati terdapatnya dadah di dalam kereta Proton Exora tersebut; [4] Selepas ditangkap oleh pihak polis selepas membuat rampasan dadah dari kereta Proton Exora tersebut, kemudian beliau telah dibawa kerumah B-204. [5] Tertuduh menyatakan bahawa beliau tidak tahu menahu berkenaan dadah yang dijumpai dalam kereta Proton Exora tersebut. [6] Bagi dadah yang ditemui dalam rumah pula, tertuduh menyatakan bahawa beg-beg tersebut adalah milik kawan beliau bernama Luke dan Ashok yang pada 20.4.2021 telah memberi beliau stok mercun untuk disimpan di rumahnya. [7] Mengikut tertuduh beliau hanya membawa dan menyimpan beg yang diberi oleh Luke dan Ashok pada malam 20.4.2021 dan bukan sepertimana dikatakan oleh isteri beliau beg telah berada dalam bilik pertama (stor) selama 2 minggu. [8] Mengikut teretuduh pada 22.4.2021 Luke dan Ashok telah datang kerumahnya untuk mengambil mercun dari bilik pertama lebih kurang 3 petang. [9] Walau bagaimanapun isteri tertuduh dalam keterangannya menyatakan bahawa pada hari tersebut iaitu 22.4.2021 tidak ada orang datang kerumah B-204 tersebut. [10] Dadah yang dirampas oleh polis dalam beg-beg dan kotak tersebut adalah milik Luke dan Ashok, beliau menyimpan beg-beg dan kotak tersebut disebabkan telah dimaklumkan oleh keduanya itu adalah mercun untuk dijual.

Beban Pembuktian Di Akhir Kes Pembelaan Beban pembuktian di akhir kes pembelaan ke atas pihak pembelaan adalah dengan menimbulkan keraguan munasabah ke atas kes pihak pendakwaan. Manakala beban ke atas pihak pendakwaan pula adalah untuk membuktikan kes melampaui keraguan yang munasabah. Ini seperti diperuntukan oleh seksyen 182A (1) KTJ. Jika Mahkamah dapati pihak pendakwaan telah membuktikan kesnya melampaui keraguan munasabah, Mahkamah hendaklah dapati tertuduh bersalah dan dia boleh disabitkan (seksyen 182A (20KTJ. Jika Mahkamah dapati pihak pendakwaan tidak membuktikan kesnya melampaui keraguan munasabah, Mahkamah hendaklah membebaskan tertuduh (seksyen 182(3) KTJ).

Hujahan Peguam Tertuduh seperti dalam Lampiran 232 Mahkamah mendapati bahawa hujahan peguambela lebih merujuk kepada keterangan bersumpah tertuduh secara bertulis dalam

Mengikut hujahan peguam pada 22 .4.2021 lebih kurang 4.00petang semasa tertuduh berada di Taman Permainan Taman Cuepacs tertuduh telah ditangkap oleh pihak polis selepas membuat rampasan dadah dari kereta tertuduh. Kemudian tertuduh dibawa ke rumah B -204 di Bandar Sri Damansara.

Sejurus sampai di B-204 pihak polis sendiri telah membuka grill di mana kunci diambil dari tertuduh. Pada masa itu isteri tertuduh turut berada di rumah.

Pihak polis telah menyelongkar seluruh rumah tertuduh dan menjumpai sejumlah dadah yang disimpan dalam kotak daan beg-beg dibilik pertama.

Tertuduh yang simpan beg-beg dan kotak di bilik berkenaan. Tertuduh diberitahu oleh Luke dan Ashok bahawa kandungan beg dan kotak berkenaan adalah mercun untuk dijual. Tertuduh tidak tahu beg-beg dan kotak mengandungi dadah berbahaya disebabkan beliau tidak membuka beg-beg tersebut.

Tertuduh mengenali Luke sudah 3 tahun dan Ashok satu tahun. Keduanya selalu datang kerumah tertuduh untuk melepak. Katanya setiap kali datang mereka akan menulis pada buku pelawat butir masing-masing dan terdapatnya CCTV yang dikatakan merekod pergerakan keluar masuk pelawat.

Peguam juga menghujahkan bahawa penyiasatan oleh SP8 adalah tidak menyeluruh di mana handphone tertuduh tidak disiasat yang mana boleh membuktikan tertuduh menjual mercun.

Terdapat percanggahan keterangan oleh SP4 isteri tertuduh yang menyatakan bahawa beg yang dirampas polis telah berada di rumah B-204 (2) minggu sebelum kejadian, manakala tertuduh menyatakan beg hanya dibawa dan disimpan kedalam bilik tersebut 2 hari sebelum serbuan dibuat yang mana keterangan ini adalah selari dengan gambar-gambar rakaman CCTV yang dikemukakan oleh pendakwaan.

Peguam menghujahkan bahawa pembelaan tertuduh bukanlah afterthought kerana pembelaan tertuduh telah dikatakan dan diletakkan kepada saksi-saksi pendakwaan daripada awal lagi semasa kes pendakwaan.

Mahkamah mendapati bahawa hujahan yang ditimbulkan oleh pihak peguam telah terjawab semasa kes pendakwaan. Pada peringkat ini seharusnya tertuduh menyangkal anggapan di bawah seksyen 37(d) ADB. Walau bagaimanapun, pembelaan tertuduh hanyalah bersifat penafian semata-mata tanpa keterangan sokongan, ini dengan sendirinya menunjukkan pembelaan gagal menyangkal anggapan tersebut.

Adalah menjadi kewajipan undang-undang untuk Mahkamah membangkitkan pemakaian apa jua anggapan di bawah ADB 1952 sekiranya pihak pendakwaan berjaya membuktikan apa-apa fakta yang diperlukan yang boleh membangkitkan anggapan tersebut.

Mahkamah mendapati bahawa keterangan SP7 dan SP8 tentang dadah yang dirampas dan juga berkaitan siasatan yang dijalankan dan juga isu CCTV yang ditimbulkan oleh pembelaan tidak dapat menimbulkan keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan, tiada keterangan yang dikemukakan.

Penafian tertuduh tentang dadah-dadah yang ditemui tidak disokong oleh keterangan. Pendakwaan telah dapat membuktikan kes apabila fakta menunjukkan dadah dijumpai di dalam rumah yang disewa oleh tertuduh.

Isteri tertuduh sendiri dalam keterangannya menyatakan bahawa dadah tersebut adalah milik suaminya. Pembelaan tertuduh bahawa dadah dibawa oleh Luke dan Ashok disangkal oleh keterangan isteri tertuduh sendiri walaupun isteri tertuduh boleh dikatakan “interested witness”.

Dalam kes ini malangnya tertuduh seorang sahaja yang memberi keterangan. Tiadanya saksi-saksi lain dipanggil bagi mengesahkan versi pembelaan jika ianya benar. Nama rakan tertuduh yang disebut-sebut seperti Luke dan Ashok tidak dijadikan sebagai saksi. Beban adalah dipihak tertuduh untuk menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan.

Penafian semata-mata tanpa bukti sokongan tidak boleh diterima oleh Mahkamah, rujukan kepada kes Ali Tan bin Abdullah v PP [2013] 2 MLJ 676 yang mana Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa: “(5) Mere denial or presenting a bare story of innocence, such as in the circumstances of the present case, cannot amount to reasonable doubt. The court’s acceptance of the explanation offered by an accused person must be based upon reason and common sense, and cannot be illogical or irrational. The existence of reasonable doubt is dependent upon the totality of the evidence and on an examination of all the evidence in a fair and reasonable manner and not in isolation. In the present case, the appellant had failed to cast any reasonable doubt on the prosecution’s case and the charges were proved beyond reasonable doubt (see para 25).

Mahkamah juga mendapati bahawa rakaman CCTV di Apartment D’Sara yang menunjukkan bahawa tertuduh menjinjit beg-beg yang dirampas dalam kes ini. Dalam kes ini gambar-gambar pegun CCTV telah dikemukakan sepertimana P38(1)-P38(4). Beg-beg tersebut sememangnya berisi dadah berbahaya dan ditemui dalam rumah Tertuduh. Dengan adanya keterangan ini, versi SP4 (isteri tertuduh) yang menyatakan beg-beg tersebut berada di rumah lebih awal sebelum tarikh tangkapan adalah lebih boleh dipercayai berbanding versi Tertuduh.

Mahkamah berpuashati bahawa tiada keraguan bahawa tertuduh telah memiliki dadah sebagaimana yang dipertuduhkan kepada tertuduh. Dadah tersebut dijumpai atas pandu arah tertuduh sendiri ke lokasi dadah-dadah tersebut

Berat keseluruhannya melebihi berat yang munasabah untuk digunakan oleh seseorang individu apatah lagi turut dijumpai di sebelah kerusi penumpang dan dengan itu tertuduh adalah dianggap sebagai telah mengedar dadah berkenaan sekaligus peruntukkan sekyen 37(d) ADB terpakai.

Mahkamah berpuashati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya mengemukakan satu kes melepasi tahap prima facie yang ditetapkan oleh undang-undang. Keterangan-keterangan yang telah dikemukakan oleh kesemua saksi pendakwaan secara keseluruhannya adalah ‘overwhelming’, konsisten serta mempunyai pertalian dan hubungkait yang rapat di antara satu keterangan dengan satu keterangan yang lain apatah lagi keterangan Pegawai Serbuan (SP7) adalah konsisten dengan versi tertuduh sendiri berhubung tangkapan sepertimana dalam pertuduhan.

Mahkamah mendapati bahawa pihak pendakwaan telah membuktikan kesnya terhadap tertuduh melampaui keraguan munasabah.

Setelah meneliti kes pembelaan dan juga mendengar hujahan kedua-dua pihak. Mahkamah mendapati bahawa tertuduh didapati bersalah dan disabitkan di atas ketiga-tiga pertuduhan (P2A-C).

Sebelum Mahkamah menjatuhkan hukuman memberi peluang untuk tertuduh membuat rayuan.

Setelah rayuan dipertimbangkan dan juga mengambilkira faktor pemberatan yang dihujahkan oleh Timbalan Pendakwaraya, Mahkamah telah menjatuhkan hukuman seperti berikut: - Pertuduhan Pertama Penjara 30 tahun dari tarikh tangkap 22.4.2021 dan 12 kali sebatan Pertuduhan Kedua Penjara 5 tahun dari tarikh tangkap 22.4.2021 dan 10 kali sebatan Pertuduhan Ketiga 3 tahun penjara dari Tarikh tangkap 22.4.2021 dan 3 kali sebatan Untuk ketiga-tiga pertuduhan hukuman penjara berjalan secara serentak dan hukuman sebatan berjalan secara berasingan. Tarikh : 16.7.2026 (LATIFAH BINTI HAJI MOHD TAHAR) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA SHAH ALAM, SELANGOR DARUL EHSAN Timbalan Pendakwa Raya bagi : Tuan Mohamad Heikal pihak Pendakwa Raya Peguam Bela bagi pihak OKT : En. V.Saravanan Messrs Edmund, Saravanan &