Purata Abadi Sdn Bhd v Dokim Engineering Sdn Bhd (BA-12BNCvC-18-07/2021)

Saya telah mendengar rayuan dan berdasarkan Rekod Rayuan serta hujahan pihak-pihak, saya telah mengubah keputusan HMS dengan membenarkan rayuan Perayu/Defendan.

Responden/Plaintif tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah ini dan telah memfailkan rayuan. Bagi tujuan Alasan Penghakiman ini, pihak-pihak akan disebut sebagaimana panggilan di Mahkamah Sesyen iaitu Perayu sebagai Defendan dan Responden sebagai Plaintif. 3 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 Kes di Mahkamah Sesyen [4] Perbicaraan penuh telah dijalankan dengan pihak Plaintif memanggil seramai seorang (1) saksi dan pihak Defendan memanggil seramai tiga (3) orang saksi.

Pada 25 Jun 2021 Mahkamah Sesyen telah memutuskan bahawa atas imbangan kebarangkalian pihak Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya terhadap Defendan. Maka Mahkamah telah membenarkan tuntutan Plaintif seperti berikut:

Jumlah RM283,515.65 (termasuk wang tahanan) setakat 31.05.2019;

Faedah yang berterusan pada kadar 5% setahun ke atas jumlah RM141,640.71 dari tarikh pemfailan Writ Saman hingga penyelesaian penuh.

Kos RM10,000 dibayar oleh Defendan kepada Plaintif. Fakta Kes [6] Plaintif dan Defendan adalah Syarikat Sendirian Berhad yang diperbadankan di Malaysia. [7]

Jumlah keseluruhan sebanyak RM283,515.65 (termasuk wang tahanan) setakat 31.5.2019;

Faedah yang berterusan pada kadar 5% setahun ke atas RM141,640.71 dari 21.1.2018 sehingga ke tarikh penyelesaian penuh;

Faedah yang berterusan pada kadar 5% setahun ke atas RM141,874.94 dari 21.10.2017 sehingga ke tarikh penyelesaian penuh; dan

Kos tindakan ini Kes Defendan [13] Melalui surat-surat awad bertarikh 17.8.2015, Defendan telah melantik Plaintif sebagai sub-kontraktor bagi suatu projek “Cadangan Meroboh dan Membina Semula Cadangan Pembangunan 1 Blok 6 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 Akademi & Pusat Kecemerlangan Badminton Negara” (“Projek”) untuk kerja-kerja kontrak perkhidmatan, pemasangan, dan hantar serah sistem penghawa dingin dan peralatan dan/atau perkakas dapur. [14] Skop kerja Plaintif termasuk membaiki kecacatan dalam Tempoh Tanggungan Kecacatan (DLP) dan membuat kerja-kerja penyelenggaraan sepanjang tempoh DLP tersebut. [15] Bermula dari tempoh CPC dikeluarkan, Plaintif telah gagal untuk menjalankan kerja-kerja membaiki kecacatan dan penyelenggaraan dengan sempurna. [16] Terdapat banyak aduan berkenaan kerosakan serta kegagalan Plaintif untuk menjalankan kerja-kerja penyelenggaraan dan pembaikan bagi kerja-kerja “Air-conditioning” termasuk aduan daripada klien dan end-user. [17] Defendan telah memberi banyak peringatan kepada Plaintif berkenaan aduan yang diterima dan perjumpaan juga telah dibuat antara Plaintif dan Defendan dimana Plaintif telah bersetuju untuk membuat kerja-kerja penyelenggaraan. 7 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 [18] Plaintif juga telah bersetuju untuk Defendan melantik pihak ketiga untuk menjalankan skop kerja Plaintif untuk kerja pengisian Chemical Dosing pada Cooling Tower. [19] Namun, Plaintif tetap gagal untuk menjalankan kerja-kerja penyelenggaraan selain kerja pengisian Chemical Dosing pada Cooling Tower yang telah diberikan kepada pihak ketiga. [20] Defendan seterusnya telah menamatkan kontrak dengan Plaintif dan melantik pihak ketiga untuk menjalankan kerja-kerja membaiki kecacatan yang gagal dibuat oleh Plaintif dan Defendan telah menanggung kos pelantikan pihak ketiga. [21] Kegagalan Plaintif untuk melaksanakan kontraknya telah menyebabkan Defendan mengalami kerugian. Notis Rayuan oleh Defendan [22] Pihak Defendan telah tidak berpuashati terhadap keseluruhan keputusan Hakim Mahkamah Sesyen yang telah membenarkan tuntutan Plaintif. Maka pada 2 Julai 2021 Defendan telah memfailkan Notis Rayuan (Lampiran 47). 8 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 [23] Isu-Isu untuk di Bicara

Sama ada Plaintif berhak membuat tuntutan terhadap Defendan menurut dua surat awad bertarikh 17/8/2015 untuk jumlah wang sebanyak RM283,515.65 (termasuk wang tahanan).

(ii) Sama ada Defendan berhak membuat tolakan atau tuntutan balas terhadap Plaintif menurut Surat Awad (1) dan (2) bertarikh 17.08.2015. Analisis dan Keputusan Mahkamah ini [24] Di dalam mempertimbangkan Rayuan ini, Mahkamah ini telah meneliti isu-isu yang perlu dibicara serta alasan yang menjadi asas kepada Rayuan Defendan. Alasan utama Rayuan Defendan ialah kegagalan HMS untuk mengambil kira keterangan saksi Defendan di dalam mempertimbangkan kes ini, kegagalan HMS untuk mengambilkira dokumen kontemporari dan hanya bergantung kepada Penyata Akaun Plaintif tanpa apa-apa dokumen sokongan dan layanan (treatment) terhadap dokumen Perayu yang diletakkan di Bahagian C dalam Ikatan Dokumen Bersama. 9 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 Kegagalan untuk mempertimbangkan keterangan Saksi Defendan [25] Mahkamah ini mengambil maklum bahawa HMS telah menolak kenyataan dua saksi yang dipanggil Defendan iaitu SD 1 (pada asalnya SD 2) dan SD 3 atas alasan bahawa mereka bukan pekerja Defendan dan dengan itu bukan saksi yang diberi kuasa oleh Defendan. Keterangan yang telah ditolak daripada kedua-dua saksi ini ialah terdapat kecacatan di dalam kerja-kerja Responden dan yang menyebabkan pihak Defendan perlu melantik pihak ketiga untuk menyiapkan kerja-kerja cacat tersebut selepas CPC diisukan pada 4.04.2020. [26] Kedua-dua saksi SD 1 dan SD 3 adalah Juruteknik Persatuan Badmintan Malaysia. Di dalam keterangan, mereka mengatakan mereka merupakan wakil tapak kepada Defendan untuk Projek Defendan. Mereka dipertanggungjawabkan untuk memantau, menyemak dan memeriksa kerja-kerja yang dibuat di tapak bagi sepanjang tempoh Kontrak serta tambahan 24 bulan selepas CPC. [27] SD 1 dan SD 3 yang memberi keterangan bahawa Plaintif tidak menyiapkan kerja juga tidak diterima kerana kedua-dua saksi dikatakan tidak mempunyai apa-apa pengetahuan mengenai dokumen-dokumen yang dikemukakan Plaintif kerana mereka bukan kakitangan Defendan dan keterangan mereka bahawa kerja-kerja telah dijalankan oleh pihak 10 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 ketiga tidak disokong kerana Defendan gagal untuk memanggil pihak ketiga berkenaan iaitu pembuat dokumen untuk memberi keterangan yang mengesahkan pihak ketiga telah menyiapkan kerja-kerja yang tidak disiapkan dengan sempurna oleh Plaintif. Defendan telah mengemukakan dokumen untuk membuktikan kerja-kerja pihak ketiga yang ditempatkan di Bahagian C Ikatan Dokumen Bersama pihak-pihak. Secara implikasinya, HMS tidak membuat penilaian penghakiman (judicial appreciation) ke atas keterangan bahawa kerja-kerja yang dituntut sebagai telah siap, adalah sebenarnya belum sempurna disiapkan. Akibatnya, Pembelaan dan Tuntutan Balas Defendan telah ditolak. [28] Berhubung isu penolakan keterangan SD 1 dan SD 3, Mahkamah ini berpandangan bahawa kedua-dua saksi ini berada di lapangan untuk memantau dan menyemak kerja-kerja Plaintif bagi Projek Lapangan Badminton. Maka, mereka adalah saksi untuk fakta (fact witness) dan sebagai saksi yang tiada kepentingan atas kejayaan atau kegagalan kes (independent) dan tidak memihak kepada Defendan ataupun Plaintif, keterangan mereka adalah wajar untuk diberi pertimbangan kehakiman oleh Mahkamah. Peguam Plaintif telah menghujahkan bahawa saksi yang sewajarnya dipanggil ialah pengarah syarikat Defendan yang telah menandatangani Surat Awad berkenaan Projek. 11 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 [29] HMS telah memutuskan untuk membenarkan tuntutan Plaintif tanpa mengambil kira keterangan bahawa kerja-kerja belum disiapkan dengan sempurna. Oleh yang demikian, Mahkamah ini berpandangan bahawa Plaintif tidak berhak untuk membuat tuntutan terhadap Defendan menurut dua surat awad bertarikh 17/8/2015 tanpa mengambil kira keterangan yang mencabar tuntutan tersebut. Jika pun Plaintif wajar mendapat pembayaran bagi kerja-kerja yang dibuat, ia mesti ditolak dengan kos yang perlu ditanggung oleh Defendan untuk menyempurnakan kerja-kerja yang gagal diselesaikan oleh Plaintif. [30] Berdasarkan fakta di atas, Mahkamah ini berpandangan bahawa HMS telah khilaf di dalam mengenepikan testimoni SD1 dan SD3 yang telah memberi keterangan berhubung fakta material yang wajar mendapat pertimbangan kehakiman. [31] Keputusan HMS ini juga adalah tidak selaras dengan keputusan dalam kes Mahkamah Persekutuan Dr Shanmuganthan v Periasamy s/o Sithambaram Pillai [1997] 3 MLJ 61 di mana dalam mempertimbangkan kepentingan saksi, Hakim Besar Anuar (pada masa itu) memutuskan – 12 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 “Speaking of a witness’ interest, we respectfully agree with the observation of Raja Azlan Shah J (as he then was) in the case of Karthiyani v Lee Liong Sin [1975] 1 MLJ-If a witness is independent, ie, if he has no interest in the success or failure of a case and his evidence inspires confidence of the court, such evidence can be acted upon. A witness is normally to be considered independent unless he springs from sources which are likely to be tainted. Kebergantungan Plaintif kepada Penyata Akaun [32] HMS telah menerima Penyata Akaun yang dikemukakan oleh Plaintif sebagai bukti menyokong jumlah tuntutan Plaintif. Sebaliknya HMS tidak menerima keterangan yang cuba dikemukakan oleh Defendan melalui tuntutan pihak ketiga ke atas kerja-kerja yang telah diselesaikan serta bantahan Defendan ke atas Penyata Akaun Plaintif. [33] Mahkamah ini mendapati terdapat emel-emel yang dikemukakan oleh Defendan yang tidak diambil kira oleh HMS. Oleh itu, Mahkamah ini berpandangan bahawa HMS adalah silap dalam menggunapakai ‘adverse inference’ terhadap Defendan kerana saksi tunggal Plaintif sendiri bersetuju bahawa terdapat maklumbalas Defendan berhubung Penyata Akaun yang dikemukakan Plaintif kepada Defendan. Mahkamah ini juga mengambil maklum kenyataan saksi Plaintif yang mengesahkan ia hanya membuat kerja-kerja penyelenggaraan sehingga bulan Oktober 2018 dan tidak mencukupi 24 bulan seperti yang ditetapkan di dalam 13 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 kontrak. Oleh itu, Penyata Akaun yang menunjukkan tuntutan penuh adalah tidak boleh diterima. [34] Mahkamah ini juga bersetuju dengan Defendan bahawa memandangkan HMS telah silap dalam mengaplikasi anggapan adverse inference di mana Defendan telah membangkitkan bantahan ke atas Penyata Akaun Plaintif, maka beban kini beralih kepada pihak Plaintif untuk membuktikan tuntutannya. Dalam hal ini, Mahkamah mendapati Plaintif telah gagal untuk mengemukakan apa-apa dokumen sokongan yang boleh menjelaskan hal-hal tuntutannya kecuali bergantung kepada Penyata Akaun dengan mengatakan bahawa Penyata Akaun tersebut adalah ‘terakhir dan muktamad’ (final and conclusive). [35] Selanjutnya, adalah pandangan Mahkamah ini, sekiranya Penyata Akaun tersebut tidak dibantah, maka ia boleh dianggap sebagai ‘terakhir dan muktamad’. Sekiranya terdapat bantah atau ketidaksetujuan terhadapnya, ia perlu disokong dengan bukti keterangan yang lain bagi mempastikan kesahihan dan ketepatannya. Dalam kes Sony Electronics

(M) Sdn Bhd v Direct Interest Sdn Bhd [2007] 1 CLJ 611 telah diputuskan - 14 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 “[49] The respondent’s failure to produce or tender the account books or the necessary support documents upon which the audited statements of account were based is fatal to his claim, for damages.” [36] Di dalam kes Ho Hup Construction Co Bhd v Woo Thin Choy [2016] 1 MLJ 709 Mahkamah Rayuan memutuskan, menuruti kes Mahkamah Persekutuan International Times & Ors v Leong Ho Yuen [1980] 2 MLJ 86, berhubung beban bukti seperti berikut :- [44] The Federal Court per Salleh Abas FJ (as he then was) in International Times & Ors v Leong Ho Yuen [1980] 2 MLJ 86, observed the position of the law on this issue as follows: For the purpose of this appeal it is necessary to bear in mind the distinction between the two senses in which the expressions burden of proof and onus of proof are used (Nanji & Co v Jatashankar Dossa & Ors AIR 1961 SC 1474 1478 and Raghavamma v Chechamma AIR 1964 SC 136 143). The first sense, signified by the expression burden of proof such as referred to in section 101 of the Evidence Act is the burden of establishing a case and this rests throughout the trial on the party which asserts the affirmative of this issue. The appellants in the present appeal relied on justification and fair comment. Therefore, the burden of proving these defences rests entirely upon them (Gatley on Libel and Slander, 7th Ed, paras 351 and 354). The second sense referred to as onus of proof, on the other hand, relates to responsibility of adducing evidence in order to discharge the burden of proof. The onus as opposed to burden is not stable and constantly shifts during the trial from one side to the other according to the scale of evidence and other preponderates. Such shifting is one continuous process in the evaluation of evidence. According to sections 102 and 103 of the Evidence Act, if the party with whom this onus lies [2016] 1 MLJ 709 at 727 whether initially or subsequently as a result of its shifting does not give any 15 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 or further evidence or gives evidence which is not sufficient, such party must fail. [45] This position was clarified by Augustine Paul JC (as he then was) in Tan Kim Khuan v Tan Kee Kiat (M) Sdn Bhd [1998] 1 MLJ 697 (HC) in the following words: It is settled law that the burden of proof rests throughout the trial on the party on whom the burden lies. Where a party on whom the burden of proof lies has discharged it, then the evidential burden shifts to the other party (see UN Pandey v Hotel Marco Polo Pte Ltd [1980] 1 MLJ 4; Wong Chong Chow v Pan-Malaysian Cement Works Bhd [1980] 2 MLJ 75 and Johara Bi bte Abdul Kadir Marican v Lawrence Lam Kwok Fou & Anor [1981] 1 MLJ 139). What shifts is the responsibility of adducing evidence to discharge that burden (see International Times & Ors v Leong Ho Yuen [1980] 2 MLJ 86). When the burden shifts to the other party, it can be discharged by cross-examination of witnesses of the party on whom the burden of proof lies or by calling witnesses or by giving evidence himself or by a combination of the different methods. No adverse inference can be drawn against that party for failure to give evidence himself. If he does not adduce any evidence when the burden has shifted to him. He will fail. If the party on whom the burden lies fails to discharge it, the other party need not call any evidence. In that event, it will not avail him to turn round and say that the respondent has not established his. In such circumstances, as the Privy Council observed in Raja Chandranath Roy v Ramjai Mazumdar 6 BLR 303, the respondent can say: ‘It is wholly immaterial whether I prove my case or not. You have not proved yours’ (see Selvaduray v Chinniah [1939] MLJ 253). [37] Mahkamah ini mendapati isu jumlah tuntutan adalah isu utama di dalam kes ini. Oleh yang demikian, kegagalan HMS untuk mengambil kira dan mempertimbangkan keterangan saksi-saksi Defendan (SD 1 dan SD 16 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 3) yang memberi keterangan fakta terhadap kerja-kerja yang dibuat boleh dianggap tuntutan yang tidak tepat dan memprejudiskan Defendan. [38] Tambahan lagi, Defendan sendiri telah memaklumkan rasa tidak puas hati berhubung kerja-kerja Plaintif melalui emel-emel yang tidak pernah dijawab oleh Plaintif. Perkara ini disahkan oleh saksi Plaintif sendiri seperti berikut: S54: Saya katakan email-email ini merupakan maklum balas daripada Defendan berkenaan tuntutan final akaun Plaintif? J: Betul Layanan (treatment) terhadap dokumen Perayu yang diletakkan di Bahagian C dalam Ikatan Dokumen Bersama. [39] Mahkamah ini mengambil maklum isu penandaan dokumen yang telah berbangkit semasa perbicaraan di Mahkamah Sesyen. Mahkamah ini mengambil maklum bahawa kedua-dua pihak telah gagal untuk memfailkan Ikatan Dokumen Bersama yang sewajarnya mendapat persetujuan atau makluman pihak-pihak ke atas perletakan dokumen tersebut samada di kategori A, B atau C. Dalam hal ini, Mahkamah ini berpandangan bahawa HMS telah memberi penjelasan yang tepat dan jelas berhubung layanan kepada dokumen-dokumen perbicaraan. (sila lihat Nota Keterangan). 17 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 [40] Bagi dokumen pihak ketiga, adalah kedudukan undang-undang yang tepat untuk pembuat dokumen dipanggil bagi tujuan penerimaannya sebagai keterangan yang diterima di Mahkamah. Namun, adalah pandangan Mahkamah ini, walaupun Defendan gagal memanggil pembuat dokumen, seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 adalah tidak terpakai untuk ditolak terus memandangkan terdapat keterangan saksi yang menyokong fakta terdapat kontraktor lain yang menyempurnakan kerja-kerja sehingga selesai akibat kegagalan Plaintif. KESIMPULAN [41] Mahkamah ini berpandangan bahawa HMS telah tersilap dalam memutuskan bahawa Plaintif telah berjaya dalam membuktikan keseluruhan tuntutannya. Walaupun Plaintif berhak kepada pembayaran bagi kerja-kerja yang telah dilakukan, tetapi tuntutan Plaintif tidak wajar diberikan sepenuhnya. Tuntutan itu perlu mengambil kira kerugian yang telah ditanggung Defendan untuk menyempurnakan kerja bagi Projek tersebut. [42] Pemakaian anggapan ‘adverse inference’ berhubung kedudukan Penyata Akaun dan dokumen pihak ketiga adalah tidak tepat kerana HMS gagal membuat pertimbangan kehakiman dengan menolak terus 18 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 keterangan yang dikemukakan pihak Defendan melalui dokumen pihak ketiga dan saksi-saksi bebas. [43] Berdasarkan perkara-perkara di atas, Mahkamah ini berpandangan bahawa terdapat alasan untuk appellate intervention. Dengan itu, Mahkamah ini memutuskan untuk mengubah keputusan HMS dengan membenarkan tuntutan balas Defendan terhadap Plaintif. Di atas imbangan keberangkalian, Mahkamah ini memutuskan untuk membenarkan rayuan Defendan dengan kos. Tarikh: 25 November 2022 signed (ROHANA ABD MALEK) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi NCVC 2 Shah Alam 19 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 Kaunsel Peguamcara bagi Pihak Perayu/Plaintif: Tetuan S. Thevar & Co No. 8 Tingkat 1, Jalan Dato’ Lee Fong Yee 70000 Seremban Negeri Sembilan (Encik S.Thevar) Tel: 06-7621000 Email: sthevar2012@yahoo.com Peguamcara bagi Pihak Defendan: Tetuan J Nee & Azinuddin Karim Peguambela & Peguamcara J-2-3, Solaris Mont Kiara No. 2, Jalan Solaris 50480 Kuala Lumpur (Cik Jany Fong bersama Encik Azinuddin Karim) Tel: 012-2728113 Email: jnee.general@gmail.com 20 | B A - 1 2 BNC v C - 1 8 - 0 7 / 2 0 2 1 Rujukan Perundangan: Akta Keterangan 1950, s.114(g)

Dr Shanmuganathan v Periasamy s/o Sithambaram Pillai [1997] 3

Karthiyayani v Lee Liong Sin [1975] 1 MLJ 119

Sony Electronics (M) Sdn Bhd v Direct Interest Sdn Bhd [2007] 1

Ho Hup Construction Co Bhd v Woo Thin Choy [2016] 1 MLJ 709