Rahmah Binti Arshad v Abdul Malik Bin Yusoff (JA-12A-7-10/2024)

MOHD SAZALI BIN SAAT ...RESPONDEN-RESPONDEN DIDENGAR BERSAMA DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI JOHOR BAHRU RAYUAN SIVIL NO: JA-12A-8-10/2024 RAHMAH BINTI ARSHAD …PERAYU

MOHD SAZALI BIN SAAT ...RESPONDEN-RESPONDEN DALAM MAHKAMAH SESYEN DI KOTA TINGGI

MUHAMMAD ZULILMI BIN ZAINI

RAHMAH BINTI ARSHAD …PLAINTIF-PLAINTIF

MOHD SAZALI BIN SAAT ...DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN Pendahuluan [1] Ini adalah rayuan Perayu terhadap keputusan Hakim Mahkamah Sesyen (“HMS”) yang telah membenarkan permohonan Responden-Responden yang difailkan secara berasingan untuk membatalkan tuntutan Perayu di bawah A.18, k.19(1) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (“KKM”) atas satu alasan sahaja iaitu tuntutan pampasan gantirugi oleh Perayu bagi pihak anaknya bernama Nur Syafiqah binti Selamat (“Nur Syafiqah”) yang meninggal akibat kemalangan jalan raya pada 27.12.2020 telah dibatasi oleh had masa di bawah s.7(5) Akta Undang-Undang Sivil 1956. [2] Di akhir pendengaran rayuan, Mahkamah ini dengan penuh simpati menolak rayuan Perayu tanpa perintah untuk kos. [3] Berikut merupakan alasan-alasan penghakiman Mahkamah ini. Fakta-fakta penting [4] Sebagai kemudahan rujukan, pihak-pihak akan dirujuk sebagai mana kedudukan asal mereka dalam prosiding di Mahkamah Sesyen, iaitu Perayu sebagai Plaintif Kedua (“P2”) dan Responden-Responden masing-masingnya sebagai Defendan Pertama (“D1”) dan Defendan Kedua (“D2”). [5] Pada 27.12.2020, satu kemalangan jalanraya melibatkan tiga (3) buah kenderaan telah berlaku di KM 44 Jalan Kota Tinggi-Kluang, Johor. [6] Kenderaan-kenderaan tersebut ialah motorkar no. JTK 8526, motorcar no. PGN 90 dan motorcar no. PKW 6382. [7] Plaintif Pertama (“P1”) ialah pemandu motorkar JTK 8526. P2 (Perayu di sini) ialah ibu kepada Nur Syafiqah yang merupakan penumpang motorkar JTK 8526 ketika kejadian. [8] Defendan Pertama (“D1”) ialah pemandu motorkar PKW 6382. Defendan Kedua (“D2”) pula ialah pemandu motorcar PGN 90. [9] P1 dan P2 telah memfailkan Writ Saman terhadap D1 dan D2 pada 27.12.2023. [10] Tuntutan P1 adalah untuk gantirugi kecederaan yang dialaminya sendiri. [11] Tuntutan P2 pula merupakan tuntutan kebergantungan (dependency claim) bagi anaknya Nur Syafiqah. Butir-butir tuntutan P2 seperti diplidkan dalam Pindaan Penyata Tuntutan Terpinda bertarikh 16.04.2024 adalah secara ringkasnya seperti berikut:-

Gantirugi Am untuk kehilangan penjaga atau “Loss of

Gantirugi bagi kedukacitaan atau “bereavement;

Gantirugi Khas;

Faedah; dan

Kos. Isu [12] Sama ada tuntutan P2 (Perayu di sini) adalah terhalang oleh had masa.

[13] Bahawa tuntutan P2 terhadap D1 dan D2 di sini adalah dibuat di bawah s.7(1) Akta Undang-Undang Sivil 1956 adalah diterima dan tidak dipertikaikan. [14] Apa yang menjadi isu ialah sama ada Writ Saman yang difailkan bertarikh 27.12.2023 dan Pindaan Penyata Tuntutan Terpinda bertarikh 16.04.2024 telah dibatasi dengan had masa 3 tahun sebagai mana ditetapkan dalam s.7(5) Akta Undang-Undang Sivil 1956 seperti berikut:- “PART III FATAL ACCIDENTS AND SURVIVAL OF CAUSES OF ACTION Compensation to the family of a person for loss occasioned by his death 7.(1) …

…

…

…

Not more than one action shall be brought for and in respect of the same subject matter of complaint, and every such action shall be brought within three years after the death of the person deceased.” [15] Peguam D1 dan D2 berhujah bahawa s.7(5) Akta Sivil 1956 membawa maksud tarikh terakhir bagi P2 membawa tuntutannya jatuh pada 26.12.2023 iaitu ‘dalam masa 3 tahun’ (within three years) selepas tarikh kematian Nur Syafiqah pada 27.12.2020. [16] Untuk itu, peguam D1 dan D2 bersandar kepada keputusan kes Mahkamah Rayuan iaitu Pang Yeow Chow v. Advance Specialist Treatment Engineering Sdn Bhd [2015] 1 MLRA 685 yang memutuskan seperti berikut:- “[13] It is trite judgment must reflect the pleadings and more so when ‘limitation’ is taken as an issue. Learned authors of Clerk & Lindsell on Torts, 20th edn at p 2064 had this to say: “As limitation is a defence, one might have expected the burden of proof to lie with the defendant. But the authorities established that the burden of proving that the case falls within the limitation period is on the claimant.” Saya memohon pihak Mahkamah yang Mulia ini merujuk kepada kes Muhamad Solleh bin Saarani & Anor v Norruhadi bin Omar & Ors [2010] 9 MLJ 603, di mana Yang Arif Hakim telah merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan, The Great Eastern Life Assurance Co Ltd v Indra Janardhana Menon (representing the estate of the deceased, NVJ Menon) [2006] 2 MLJ 209; [2005] 4 CLJ 717 seperti berikut:- [11] In other words, it is clear from the observation that the Federal Court had taken into account the date of the accident on 1 April 1977 where the plaintiff had suffered injuries for the purpose of determining the last date of survival of the cause of action. The Federal Court ruled that the cause of action would become statute barred on 31 March 1983. The Federal Court had once again said at p 189 and p 190 that the expiry of the limitation period was on 31 March 1983 which meant that the cause of action had accrued on 1 April 1977, the date of the accident and the last date for filing the action was 31 March 1983. Similarly, in the present case, the plaintiffs suffered injuries arising out of the accident on 21 May 1998 and the action became statute barred on 20 May 2004.” [17] Selanjutnya peguam D1 dan D2 juga bersandar kepada satu lagi kes Mahkamah Rayuan iaitu Lee Kuang Guat (suing as the father of the decased, Lee Chu Ling) v Chiang Woei Chien (practicing as Chiang Chambers, Advocates and Solicitors) [2021] 3 MLJ 505 yang memutuskan seperti berikut:- “[17] The plaintiff’s late daughter, Ms Lee Chu Ling (‘the deceased’) died on 15 September 2008 as a result of horrific head injuries sustained in a motor-vehicle accident, which occurred on 14 September 2008. She was 27 years old when she died. She was single at that time. [18] Pursuant to s 7(5) of the CLA, the claim by the lawful dependents for loss of dependency must be brought within three years after the death of the person deceased. According to s 3 of the Interpretation Acts 1948 and 1967 (Consolidated and Revised 1989) (Act 388), ‘year’ means ‘a year reckoned according to the Gregorian calendar’. [19] In Migotti v Colvill (1879) 4 CPD 233 at p 238, Brett LJ explained ‘month’ according to the Gregorian calendar. He said: The term a calendar month is a legal and technical term … The meaning of the phrase is that, in computing time by calendar months, the time must be reckoned by looking at the calendar and not by counting days; and that one calendar month’s [2021] 3 MLJ 505 at 512 imprisonment is to be calculated from the day of imprisonment to that day in the following month less one. (Emphasis added.) [20] By parity of reasoning, the same definition would apply to ‘years’ according to the Gregorian calendar. Hence, three years from 15 September 2008 would be the same date three years later, less one day — 14 September 2011. The deceased died on 15 September

As such, the last date for the filing of any dependency claim would be 14 September 2011. In this case, the defendant filed the dependency suit on 12 September 2011, ie, within time. But, that’s as far as it goes.” [18] Peguam P2 pula berhujah bahawa tempoh pengiraan 3 tahun dalam s.7(5) Akta Undang-Undang Sivil 1956 haruslah dikira tidak termasuk hari kematian berpandukan s.54 Akta Tafsiran 1948 dan 1967 yang memperuntukan seperti berikut:-

“Computation of time

In computing time for the purposes of any written law –

a period of days from the happening of an event or the doing of any act or thing shall be deemed to be exclusive of the day on which the event happens or the act or thing is done;” [19] Ini bermakna, menurut peguam P2, tarikh 27.12.2023 merupakan tarikh terakhir tempoh 3 tahun tersebut, maka Writ Saman yang difailkan oleh P2 masih belum dibatas oleh had masa di bawah s.7(5) Akta Undang-Undang Sivil 1956 tersebut. [20] Selain itu, peguam P2 juga mengemukakan satu nas Mahkamah Inggeris untuk pertimbangan Mahkamah ini iaitu Matthew and others (Appellants) v Sedman and others (Respondents) [2021] UKSC 19. [21] Mahkamah ini setelah meneliti hujah-hujah kedua-dua pihak, bersetuju dengan hujah peguam D1 dan D2 bahawa tempoh pengiraan 3 tahun dalam s.7(5) Akta Undang-Undang Sivil 1956 hendaklah dibaca bersama-sama dengan s.3 Akta Tafsiran 1948 dan 1967 bahawa pengiraan ‘tahun’ hendaklah berdasarkan calendar Gregorian sebagai mana yang dijelaskan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Lee Kuang Guat (supra) iaitu tempoh pengiraan 3 tahun jatuh pada satu hari sebelum tarikh yang sama tiga tahun kemudian. [22] Berdasarkan pengiraan tersebut juga, Mahkamah ini terikat dengan keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Great Eastern (supra), maka dengan itu muktamad untuk memutuskan bahawa tarikh akhir untuk P2 iaitu Perayu di sini memfailkan tindakannya terhadap D1 dan D2 jatuh pada 26.12.2023 iaitu satu hari sebelum genapnya 3 tahun tarikh kematian Nur Syafiqah pada 27.12.2020. [23] Maka dengan itu, Mahkamah dengan ini mengesahkan keputusan HMS membatalkan tuntutan Perayu di bawah A.18, k.19(1)(b) dan

KKM. [24] Sebagai pelengkap, meskipun didapati HMS dalam keputusannya merujuk batasan had masa kepada Akta Had Masa 1953, namun Mahkamah ini berpendapat perkara tersebut hanyalah mere surplusage dan tidak menjadikan keputusan HMS sebagai khilaf kerana HMS ada merujuk kepada s.7(5) Akta Undang-Undang Sivil 1956 di dalam alasan penghakimannya. Penutup [25] Berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan di atas, rayuan Perayu (P2) di sini adalah ditolak tanpa perintah untuk kos. Bertarikh: 3.2.2026 …………………………………….. (NOOR HISHAM BIN ISMAIL) Hakim Mahkamah Tinggi Johor Bahru Peguam Perayu : Tetuan Enda & Haziq 192-01, Jalan Adda 7 Taman Adda Heights 81100 Johor Bahru Peguam Responden Pertama: Tetuan S.G. Lingam & Co No. 25-1, Jalan Komersial TAKH 2 Taman Ayer Keroh Heights 75450 Ayer Keroh, Melaka Peguam Responden Kedua : Tetuan V.P. Nathan & Partners Unit 5.03, 5th Floor, Menara TJB No. 9, Jalan Syed Mohd Mufti 80000 Johor Bahru Johor Darul Takzim