Raja Kumar A/L Perumalu v Zairita Azlin Bte Mohd Rajili (WA-A52NCvC-936-11/2020)

Defendan membayar semula wang pinjaman tanpa faedah sebanyak RM150,000.00;

(ii) Faedah pada kadar 5 % setahun ke atas RM150,000.00 dari tarikh penghakiman sehingga penyelesaian penuh dan muktamad; dan

(iii) Kos Tindakan ini. 13/01/2025 15:13:45 WA-A52NCvC-936-11/2020 Kand. 66 S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw A. KES PLAINTIF [2] Plaintif di dalam kes di hadapan Mahkamah ini telah memplidkan di dalam Pernyataan Tuntutannya (Lampiran 2) bahawa Plaintif telah memberikan kepada Defendan satu pinjaman tanpa faedah bagi amaun RM150,000.00. Defendan bagi tujuan diatas telah membuat satu Surat Akuan bertarikh 10.8.2018 dengan mengakui amaun pinjaman dengan akuan membayar dalam masa 14 hari. [3] Sebagai cagaran kepada pinjaman tesebut, Defendan telah memberikan kereta dengan pendaftaran No : FA 117 model kereta Mercedez Benz/ S400 L hybrid (selepas ini dirujuk sebagai “kereta tersebut”) yang dikatakan oleh Defendan didaftarkan atas namanya sekiranya Defendan gagal untuk membuat pembayaran balik wang pinjaman di dalam tempoh yang dijanjikan kepada Plaintif. Namun demikian, Plaintif mendapati kereta telah dijual kepada individu lain dan bukan milik Defendan. [4] Adalah merupakan kes Plaintif bahawa pemilik baru kereta tersebut telah mengambil kereta tersebut dari milikan Plaintif. Walaupun beberapa kali telah diminta untuk membayar balik jumlah yang dipinjam, Defendan telah enggan dan/atau gagal untuk berbuat demikian sehingga menyebabkan guaman sivil ini difailkan oleh Plaintif. B. KES DEFENDAN [5] Defendan di dalam Pembelaan dan Tuntutan Balasnya (Lampiran 33) telah memplidkan bahawa pada masa yang material, Defendan sedang membantu seorang rakannya untuk mendapatkan pinjaman mesra sebanyak RM100,000.00. Defendan telah diperkenalkan kepada Plaintif, yang merupakan seorang ahli Parti Keadilan Rakyat di Kajang. S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw [6] Adalah merupakan kes Defendan bahawa Plaintif telah menawarkan bantuan kepada Defendan dalam bentuk pinjaman jangka pendek tanpa faedah, yang Defendan fahami sebagai satu bentuk bantuan oleh parti politik. Sehingga masa tersebut, Defendan belum pernah bertemu dengan Plaintif, dan tidak tahu samada Plaintif memiliki lesen pinjaman di bawah Akta Pemberi Pinjam Wang 1951. [7] Adalah merupakan kes Defendan bahawa dia memahami keperluan untuk menyediakan beberapa bentuk jaminan untuk pinjaman itu, dan telah menawarkan kereta tersebut yang merupakan miliknya untuk disimpan oleh Plaintif sebagai jaminan untuk pembayaran balik pinjaman. Menurut Defendan, pada masa material, kereta tersebut bernilai RM480,000.00. [8] Defendan telah memplidkan bahawa dia telah menyerahkan pemilikan kereta tersebut kepada Plaintif untuk penyimpanan yang selamat dan Defendan menyangkal bahawa pemilikan jaminan kereta tersebut telah timbul. Pada atau sekitar 10.8.2018, di salah satu cawangan Bank CIMB, Plaintif sepatutnya memberikan jumlah pertama sebanyak RM50,000.00 sebagai pelepasan separa daripada pinjaman kepada Defendan. Walaubagaimanapun, Plaintif telah menyerahkan surat akuan tersebut dan meminta Defendan untuk menandatanganinya di hadapan Pesuruhjaya Sumpah. [9] Selanjutnya, Defendan telah memplidkan bahawa dia enggan untuk menandatangani surat akuan tersebut kerana surat akuan tersebut S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw memperuntukkan bahawa Defendan perlu membayar balik sebanyak RM150,000.00 dalam tempoh 14 hari sedangkan pada awalnya, pihak-pihak telah bersetuju bahawa jumlah:-

yang dipinjam adalah RM100,000.00; dan

(ii) akan dibayar balik di dalam tempoh 3 bulan. [10] Plaintif telah memaklumkan kepada Defendan bahawa Defendan wajib menandatangani surat akuan tersebut terlebih dahulu sebelum jumlah pinjaman boleh diberikan kepada Defendan. Plaintif juga dikatakan telah memberikan jaminan dan representasi kepada Defendan bahawa jumlah RM150,000.00 tersebut boleh dipinda kepada RM100,000.00. Disebabkan terdesak, Defendan telah bergantung kepada representasi dan jaminan Plaintif, Defendan telah menandatangani surat akuan tersebut. [11] Defendan telah memplidkan bahawa sebagai syarat jaminan Defendan telah menyatakan dengan jelas kepada Plaintif bahawa kereta tersebut hendaklah disimpan sahaja sehingga milikan sah kereta tersebut dikembalikan kepada Defendan. Namun demikian, Plaintif telah melanggari syarat jaminan tersebut apabila Plaintif menyerahkan milikan ereta tersebut kepada pihak ketiga, tanpa pengetahuan dan persetujuan Defendan. S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw [12]

Jumlah sebanyak RM150,000.00 tidak pernah diserahkan kepada Defendan sebagai pinjaman di bawah surat akuan;

(ii) Defendan telah membayar balik sebanyak RM10,000.00 kepada Plaintif;

(iii) Surat akuan tersebut sebenarnya merupakan perjanjian pemberian pinjaman oleh peminjam wang tanpa yang adalah salah disisi undang-undang di bawah Akta Pemberi Pinjam Wang 1951 dan/atau bertentangan dengan polisi awam. Defendan telah membuat laporan polis pada 12.4.2023;

(iv) Selanjutnya dan/atau sebagai alternatif, Defendan menegaskan bahawa surat akuan telah diperoleh melalui representasi palsu penipuan dan/atau paksaan; dan

Secara alternatif, atas sebab Plaintif berurusan dan/atau kehilangan milikan kereta tersebut kepada pihak ketiga tanpa S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw pengetahuan dan persetujuan, Plaintif telah melanggar kewajipannya di bawah jaminan terhadap kereta tersebut, yang bernilai RM480,000.00. C. LATARBELAKANG PERBICARAAN [17] Perbicaraan penuh tindakan ini telah berlangsung pada 24.7.2024 dengan bergantung kepada keterangan–keterangan daripada :-

1 orang saksi Plaintif; dan

(ii) 1 orang saksi Defendan. D. DAPATAN MAHKAMAH [18] Isu yang perlu diputuskan oleh Mahkamah ialah samada :-

Jumlah Plaintif telah menyerahkan RM150,000.00 tersebut kepada Defendan;

(ii) Jika ianya telah diserahkan, adakah Defendan telah membuat pembayaran balik sebanyak RM10,000.00; (selepas ini dirujuk secara kolektif sebagai “ISU PERTAMA”);

(iii) Surat akuan tersebut sah; (ISU KEDUA); S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw

(iv) Defendan telah memberikan milikan kereta tersebut secara efektif kepada Plaintif;

Plaintif bertanggungjawab di atas kehilangan kereta tersebut;

(vi) Defendan pernah membuat tuntutan ke atas kereta tersebut melalui sebarang tindakan undang-undang; dan (selepas ini dirujuk secara kolektifnya sebagai “ISU KETIGA”).

(iii) Ini adalah satu transaksi pinjaman wang tidak berlesen. (ISU KEEMPAT) E. ISU PERTAMA [19] Di dalam kes di hadapan Mahkamah, adalah merupakan kes Plaintif bahawa Defendan telah memohon pinjaman berjumlah RM150,000.00 daripadanya. Satu surat akuan telah ditandatangani oleh pihak-pihak (mukasurat 1-2 Ikatan Dokumen Bersama). Disebabkan Plaintif telah mengenali Defendan untuk satu tempoh yang lama, Plaintif telah bersetuju untuk memberikan pinjaman tersebut. Jumlah tersebut telah pun diberikan melalui pemindahan atas talian, deposit tunai (cash deposit) dan juga wang tunai. Bagi mengukuhkan pinjaman tersebut, Defendan telah menyerahkan sesalinan kad pengenalannya dan juga geran kereta tersebut kepada Plaintif (mukasurat 2-3 Ikatan Dokumen Bersama). [20] Walaupun Defendan mengatakan bahawa dia tidak menerima jumlah tersebut, namun demikian, Defendan telah gagal menyangkal pembuktian bahawa jumlah tersebut telah diserahkan kepada Defendan oleh Plaintif, yakni melalui slip-slip pembayaran kepada akaun peribadi Defendan (mukasurat 23-25 S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw Ikatan Dokumen Bersama) dan kepada surat akuan tersebut. Selanjutnya, setelah menyedari bahawa satu tindakan kebankrapan telah dimulakan oleh Plaintif ekoran dari penghakiman ingkar diperolehi tehadapnya di dalam tindakan sivil ini, Defendan telah melalui perbualan di aplikasi “WhatsApp” (mukasurat 29-33 Ikatan Dokumen Bersama) memberitahu Plaintif bahawa dia akan menyelesaikan jumlah yang tertunggak dan telah membenarkan Plaintif menggunakan kereta tersebut. Justeru, di dalam premis, adalah jelas bahawa Defendan sememangnya telah menerima jumlah tersebut dari Plaintif di atas permintaan Defendan. [21] Jika benar seperti apa yang di plidkan oleh Defendan, bahawa dia tidak menerima jumlah penuh sebanyak RM150,000.00 tersebut dan dia tidak pernah bersetuju kepada jumlah tersebut, maka mengapakah Defendan menghantar mesej tersebut kepada Plaintif memaklumkan bahawa dia akan menyelesaikan jumlah yang tertunggak tersebut?. Defendan telah gagal untuk memberikan jawapan yang memuaskan mengenai perkara ini. Di atas kegagalan ini, Mahkamah tidak mempunyai pilihan lain melainkan untuk mendapati bahawa sebenarnya Defendan mengakui bahawa pinjaman tersebut masih belum diselesaikan sepenuhnya. Mahkamah ini tiada pilihan lain selain dari mendapati bahawa janji untuk penyelesaian tersebut adalah merupakan satu pengakuan bahawa Defendan mempunyai hutang yang masih belum diselesaikan. Ini adalah selaras dengan Seksyen 17(1) Akta Keterangan 1950 yang memperuntukkan bahawa:- “(1) An admission is a statement, oral or documentary, which suggests any inference as to any fact in issue or relevant fact, and which is made by any of the persons and under the circumstances hereinafter mentioned.

A confession is an admission made at any time by a person accused of an offence, stating or suggesting the inference that he committed that offence.” S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw [22] Selanjutnya, Seksyen 18(1) Akta Keterangan 1950 telah memperuntukkan bahawa :- “(1) Statements made by a party to the proceeding or by an agent to any such party whom the court regards under the circumstances of the case as expressly or impliedly authorized by him to make them are admissions.” [23] Berkenaan isu pengakuan ini, di dalam kes QI QIAOXIAN (CLAIMING AS THE MOTHER AND DEPENDENT OF QI XIANGQING, DECEASED) & ANOR v. SUNWAY PUTRA HOTEL SDN BHD [2024] 5 CLJ 734 yang telah dirujuk dan diterimapakai di dalam kes di hadapan Mahkamah ini di mana telah diputuskan bahawa :- “[47] The relevant parts of ss. 17(1) and 18(1) of the EA are reproduced below: s 17. Admission and confession defined (1) An admission is a statement, oral or documentary, which suggests any inference as to any fact in issue or relevant fact, and which is made by any of the persons and under the circumstances hereinafter mentioned. s 18. Admission by party to proceeding, his agent or person interested (1) Statements made by a party to the proceeding or by an agent to any such party whom the court regards under the circumstances of the case as expressly or impliedly authorized by him to make them are admissions. [48] We are of the view that Mr Monks' settlement proposal constituted an admission of the defendant's negligence as the cause for the deceased's death within the meaning of ss. 17(1) and 18(1) of the EA. Our reasons are as follows: (i) the S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw defendant did not dispute that Mr Monks was the defendant's GM at the material time. In other words, at the time of the incident, Mr Monks was the defendant's "agent" within the meaning of s. 18(1) of the EA; and (ii) as understood in s. 17(1) of the EA, Mr Monks' settlement proposal "suggests [an] inference" as to the "fact in issue" in this case, namely the defendant was negligent in the drowning of the deceased. [49] Mr Monks' settlement proposal supports the defendant's breach (duty of care). Accordingly, the failure of the learned Sessions Court and High Court Judges to consider Mr Monks' settlement proposal is a plain error of fact (third plain factual error). Should Court Draw An Adverse Inference Against Defendant?. [50] In view of Mr Monks' settlement proposal, Mr Monks was a material witness in this case. Yet, the defendant did not call Mr Monks to testify as a defence witness. Worse still, no evidence had been adduced by the defendant on why the defendant could not have applied for a court subpoena to compel Mr Monks to give evidence at the trial. As such, the Sessions Court and the High Court should have exercised their discretion to make an adverse inference pursuant to s. 114(g) of the EA against the defendant who had suppressed material evidence with regard to Mr Monks' settlement proposal - please refer to the Supreme Court's judgment delivered by Mohd Azmi SCJ in Munusamy Vengadasalam v. PP [1987] 1 CLJ 250; [1987] CLJ (Rep) 221; [1987] 1 MLJ 492, at 494. Such a failure on the part of the learned Sessions Court and High Court Judges, in our view, is tantamount to a legal error (4th legal error).” S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw F. ISU KEDUA [24] Berkenaan keesahan surat akuan tersebut, jika benar apa yang dikatakan oleh Defendan bahawa dia tidak bersetuju dan membantah kepada surat akuan tersebut, maka adalah merupakan tanggungjawab Defendan untuk memberikan pembuktian bahawa dia telah memaklumkan kepada Plaintif bahawa dia langsung tidak bersetuju dengan terma-terma yang dinyatakan di dalam surat akuan tersebut. Tiada sebarang pembuktian yang diberikan oleh Defendan untuk menunjukkan bahawa Plaintif telah memberikan representasi bahawa jumlah RM150,000.00 yang dinyatakan di dalam surat akuan tersebut boleh dipinda. [25] Sebaliknya, Defendan hanya memilih untuk membuat laporan polis mengenai surat akuan tersebut pada 12.4.2023, yakni selepas tindakan sivil ini difailkan terhadapnya. Ini jelas menunjukkan bahawa laporan polis tersebut difailkan dengan tujuan untuk mengelakkan dirinya dari bertanggungjawab di bawah pinjaman tersebut. G. ISU KETIGA [26] Berkenaan isu pemilikan kereta tersebut, adalah merupakan fakta yang tidak disangkal oleh pihak-pihak bahawa sebagai jaminan kepada pinjaman tersebut, Defendan telah menyerahkan milikan kereta tersebut kepada Plaintif. Namun demikian, apa yang disangkal oleh Plaintif adalah Defendan telah memberitahu Plaintif bahawa dia tidak membenarkan kereta tersebut digunakan di atas jalanraya dan ianya perlu disembunyikan. Mahkamah ini telah meneliti surat akuan tersebut dan mendapati bahawa tiada sebarang penyataan di dalam surat akuan tersebut yang menghalang Plaintif dari menggunakan kereta tersebut di atas jalan raya dan bahawa kereta tersebut perlu disembunyikan. Selanjutnya, seperti yang telah di buktikan di dalam perbualan melalui “WhatApp”, Defendan telah dengan jelas dan nyata memberitahu Plaintif bahawa Defendan membenarkan Plaintif menggunakan kereta tersebut. Perkara ini tidak disangkal langsung oleh Defendan. S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw [27] Plaintif di dalam kes di hadapan Mahkamah ini telah memplidkan bahawa semasa surat akuan tersebut di tandatangani, Plaintif telah ditunjukkan dengan satu geran kereta yang didaftarkan di atas nama Defendan. Namun demikian, pihak ketiga yang mengatakan bahawa dia adalah pemilik sebenar kereta tersebut dan telah merampas kereta tersebut dari Plaintif barulah Plaintif menyedari bahawa Defendan bukan pemilik kereta tersebut. Sejurus selepas itu, Plaintif telah melakukan satu carian dengan pihak Jabatan Pengangkutan Jalan (JPJ) (mukasurat 26-28 Ikatan Dokumen Bersama) dan mendapati bahawa kereta tersebut bukan di daftarkan di dalam nama Defendan. Sebaliknya kereta tersebut didaftarkan di dalam nama pihak ketiga. [28] Di dalam kes di hadapan Mahkamah, Defendan telah mendakwa bahawa semasa kereta tersebut berada di dalam pemilikan Plaintif, kereta tersebut telah dijual oleh Plaintif kepada pihak ketiga. Walaupun begitu, Defendan telah gagal untuk memberikan sebarang pembuktian untuk menunjukkan bahawa kereta tersebut telah dipindahmilik dari namanya kepada Plaintif apabila kereta tersebut diserahkan kepada Plaintif. Bagi membolehkan Plaintif membuat pemindahanmilik kereta tersebut, maka Plaintif seharusnya mempunyai hak untuk berbuat demikian. Apa yang ada di hadapan Mahkamah sekarang adalah satu carian JPJ yang menunjukkan bahawa kereta tersebut di dalam nama pihak yang ketiga. [29] Justeru, Mahkamah ini berpendapat bahawa Defendan telah tidak secara efektifnya menyerahkan milikan kereta tersebut kepada Plaintif. Adalah jelas bahawa semasa surat akuan tersebut dibuat, Defendan bukanlah pemilik kepada kereta tersebut. Memandangkan perkara ini, maka Defendan tidak mempunyai sebarang hak ke atas kereta tersebut. Maka tuntutan balas oleh Defendan adalah tidak berasas sama sekali. H. ISU KEEMPAT [30] Di dalam kes di hadapan Mahkamah, tiada sebarang pembuktian yang telah diberikan oleh Defendan untuk menunjukkan bahawa dia tidak pernah S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw menerima jumlah RM150,000.00 tersebut. Ini bermakna, sememangnya wang tersebut telah pun diterima oleh Defendan. Namun demikian, Defendan menggunakan alasan bahawa ini merupakan satu transaksi yang menyalahi undang-undang kerana ianya sebenarnya satu transaksi pinjaman wang yang tidak berlesen. Di dalam kes TAN AIK TECK V SOON CHYE [2007] 5 CLJ 441 yang telah dirujuk dan diterimapakai di dalam kes di hadapan Mahkamah ini di mana telah diputuskan bahawa :- “(1) The plaintiff admitted that there was no loan agreement in respect of the loan given to the defendant. The loan could only be proved by the two cheques which were paid into the defendant's account and also the admission by the defendant that he had put the money into his account. Since the defendant had admitted that he had received the two cheques and had credited them into his account, the plaintiff had discharged his burden that the money was a loan unless proven otherwise by the defendant. As such, the burden was on the defendant to prove that the money given to him by the plaintiff was not a friendly loan.

Although the defendant claimed that he was a very rich man with millions to his credit while the plaintiff was a poor man with no means, he admitted receiving the loan amount from the plaintiff and banking it into his account. It did not matter whether the defendant was a millionaire and the plaintiff a pauper, the undisputed fact remained that the plaintiff did issue two cheques amounting to the amount claimed to be the loan and the defendant admitted receiving those cheques and banking them into his account. It was for the defendant to explain to the court what the money was for if it was not a friendly loan. S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw

It may be true that the plaintiff only met the defendant two or three times before the loan transaction but the evidence showed that both of them had a common friend in the form of the plaintiff's brother-in-law, one Goh Wai Kah. The evidence showed that the defendant's request for the loan was made through Goh, whom both parties must have trusted. The defendant was under the misconception that in order to qualify for a friendly loan, the amount advanced by the plaintiff to the defendant must be between friends. A friendly loan is a loan given by the lender to the borrower based on mutual trust whereby the borrower is to repay the loan within the specified time with no interests charged. Although the plaintiff did not know the defendant that well, he gave the loan on the strength of the request by Goh, who had been the defendant's employee for 16 years. This was the answer to the defendant's contention that it was not possible for the plaintiff to give a friendly loan when the plaintiff admitted that he had only met the defendant two or three times before the loan was given.

When the learned trial judge gave judgment in favour of the plaintiff in this case, it was obvious that he did not believe the evidence of the defendant and his sister in respect of the amount stated in the two cheques that were credited into their joint account. Taking the evidence in totality, it was clear that their evidence that the money stated in the two cheques belonged to Goh, and not the plaintiff, could not be true. This evidence was made up in order to avoid paying the friendly loan given by the plaintiff. If it were true, then the defendant could easily have brought Goh into the action as a third party. The defendant did not do so because Goh had nothing to do with the amount in respect of the loan. The allegations in regard to Goh were totally different and alien to the present action. It was clear S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw that the learned trial judge did not believe the defendant's story and had allowed the plaintiff's claim, and this court had no reason to differ from that decision.” [31] Di dalam kes di hadapan Mahkamah, adalah merupakan fakta yang tidak disangkal bahawa Plaintif telah memberikan pinjaman tersebut di atas dasar persahabatan dengan Defendan. Plaintif memplidkan bahawa dia telah mengenali Defendan selama 4 tahun. Defendan sendiri melalui mesejnya melalui perbualan “WhatsApp”nya dengan Plaintif telah memaklumkan kepada Plaintif bahawa mereka telah lama mengenali satu sama lain, jadi, Defendan akan membuat pembayaran balik jumlah tertunggak tersebut. Tiada sebarang pembuktian yang dikemukakan oleh Defendan bahawa Plaintif sememangnya menjalankan perniagaan pinjaman wang. Tiada juga sebarang pembuktian yang dikemukakan oleh Defendan untuk menunjukkan bahawa pihak-pihak telah bersetuju bahawa Plaintif akan menerima faedah dari pinjaman yang diberikan tersebut. [32] Dari keterangan yang ada, Plaintif memberikan pinjaman tersebut setelah Defendan memberikan jaminan di atas dasar persahabatan yang lama di antara mereka dan juga kepada jaminan bahawa Defendan mampu membuat pembayaran balik selepas tayangan filem syarikatnya yang menjanjikan pulangan yang banyak. Defendan telah gagal untuk memberikan sebarang pembuktian yang membuktikan bahawa di dalam pinjaman ini, terdapatnya faedah yang perlu dibayar oleh Defendan kepada Plaintif. Justeru, di dalam ketiadaan pembuktian tersebut, Mahkamah perlulah menolak alegasi Defendan tersebut. Ini merupakan prinsip yang telah diputuskan di dalam kes PIONEER CONGLOMERATE SDN BHD v. TENGGARA KAPITAL SDN BHD [2023] 1 LNS 1626 yang telah dirujuk dan diterimapakai di dalam kes ini di mana telah diputuskan bahawa :- “[26] Under the circumstances alluded to, we would uphold the Appellant's contention that the onus of proof shifted to the Respondent to prove that the purpose of payment of this substantial sum was as an alleged commission and not as an S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw advancement as asserted by the Appellant consistent with its pleadings. We must emphasize that it is a particular fact, the existence of which was asserted by the Respondent only and not supported by any documentary evidence.” [33]

Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya terhadap Defendan; dan

(ii) Defendan telah gagal membuktikan tuntutan balasnyaa terhadap Plaintif. S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw Oleh itu Mahkamah membenarkan tuntutan Plaintif di perenggan 6:-

Sub-Perenggan (a);

Sub-Perenggan (b); dan

Kos sebanyak RM7,000.00. DAN Tuntutan Balas Defendan ditolak. Bertarikh: 13 JANUARI 2025. TT ( YASMIN BINTI ABDUL RAZAK ) Hakim Mahkamah Sesyen Sivil 2 KUALA LUMPUR S/N wfztk8B2mUGMXpt8ky0HXw