Ridwan / Lelaki / Indonesia / 22.06.1983 (WA-62PT-360-02/2025)

2.1 SENARAI EKSIBIT 1) Surat pemberian kuasa di bawah seksyen 377(b) Kanun Tatacara Jenayah eksibit P1 2) Sanksi di bawah seksyen 58(2) Akta Imigresen 1959/63 (Akta 155) eksibit P2 3) Fakta kes eksibit P3 4) Laporan polis tangkapan Jinjang/002736/25 eksibit P4 5) Passport Indonesia milik tertuduh bernombor A6172167 eksibit P5 6) Salinan Pas Lawatan Sosial yang tamat tempoh di muka surat 7 eksibit P6 7) Semakan Sistem Kawalan Imigresen LU2 eksibit P7 9) Perakuan s. 90A Akta Keterangan 1950 berkait Sistem Kawalan Imigresen LU2 eksibit P7a 10) Surat pengesahan ketulenan cap keselamatan dengan nombor rujukan IM.101/E-W1/(083)/2025 bertarikh 21/2/2025 eksibit P8 11) Surat balasan Pengesahan Ketulenan Cap Keselamatan dengan rujukan IM.101/HQ-H(S)/907/14/1 Jld.19(40)/25 bertarikh 25/2/2025 eksibit P9 Mahkamah ini berpuas hati pengakuan salah oleh OKT terhadap pertuduhan, fakta kes dan kesemua eksibit adalah “unreserved, unequivocal and unqualified”. Adalah menjadi undang-undang yang mantap bahawa dalam mengendalikan kes pengakuan salah, sesuatu Mahkamah haruslah berpuas hati terhadap pengakuan salah oleh OKT terhadap pertuduhan, fakta kes dan kesemua eksibit adalah unreserved, unequivocal and unqualified sepertimana yang telah diputuskan di dalam kes PP v. Nor Zuliana Tahir & Anor [2017] CLJU; [2017] 1 LNS 1137

“The judge said, "It is trite law that there are safeguards which must be complied with before a Court can accept a plea of guilty as valid and unequivocal. First, the Court must ensure that it is the accused himself who wishes to plead guilty and the accused must plead guilty by his own mouth, and not through his Counsel. Secondly, the Court must ascertain that the accused understands the nature and consequences of his plea. Thirdly, the Court must ensure that the accused intends to admit without qualification the offence alleged against him. This is done by the prosecution tendering a statement of facts disclosing all the necessary elements of the offence." Mahkamah ini kemudiannya telah merekodkan OKT bersalah terhadap pertuduhan setelah mengambil kira pengakuan OKT terhadap pertuduhan, fakta kes dan kesemua ekshibit di dalam kes ini. [3] RAYUAN OKT secara sendiri membuat rayuan bagi pihaknya dan secara ringkas rayuan OKT ialah seperti yang berikut - • Umur 42 tahun; • Berkahwin; • ada anak 2; • dan ada org tua yang juga ditanggung • minta hukuman ringan.

3.1 RAYUAN BALAS PEGAWAI PENDAKWA Ketika hujahan balas, tuan Pegawai Pendakwa telah memohon untuk satu hukuman yang setimpal dengan peruntukkan di bawah Seksyen 15(4) Akta Imigresen 1959/63 (AKTA 155) iaitu OKT boleh didenda tidak kurang RM 10,000 atau penjara tidak lebih 5 tahun atau kedua-duanya. Pihak Pegawai Pendakwa juga telah menghujahkan bahawa OKT tiada rekod lampau dan memohon hukuman berbentuk pengajaran ke atas OKT sebagai pengajaran sesuai dengan kesalahan dilakukan supaya OKT menghormati undang-undang di negara Malaysia. Setelah mendengar rayuan OKT dan rayuan balas dari Pegawai Pendakwa, Mahkamah telah mensabitkan OKT dengan pertuduhan dan telah menjatuhkan hukuman tersebut terhadap OKT. [4] ALASAN MAHKAMAH Mahkamah telah menjatuhkan hukuman tersebut berlunaskan kepada prinsip hukuman seperti yang berikut:

4.1 Jurisprudence Hukuman Sebelum Mahkamah menjatuhkan hukuman, Mahkamah ini sentiasa mengingatkan diri bahawa perlu melihat akan jurisprudence berkaitan dengan hukuman. Rujukan Mahkamah ini ialah terhadap rujukan yang dibuat oleh Hakim Mahkamah Tinggi iaitu YA. Bhupindar Singh Gurcharan Singh Preet di dalam keputusan kes Naaresh Thirunukarasoo lwn. PP [2024] CLJU 125 yang memetik kes PP v. Morah Chekwube Chukwudi [2017] CLJU 864; 1 LNS 864 "Jurisprudence relating to sentence [5] It is well established that there are a number of factors that courts take into consideration before sentencing. Some of them are as follows: (a) the gravity or severity of the facts constituting the offence; (b) the circumstances in which it was committed; (c) the rampancy of such offence in the area; (d) the offender's previous record; (e) the offender's contribution and support to his family members; (f) the offenders means; (g) the effect of conviction and sentence on his job opportunities; (h) the age and health of the accused; (i) whether it is his first offence; (j) whether the accused had cooperated with the police after the commission of the offence; (k) whether the accused had pleaded guilty; (i) status of the accused; (m) whether there was violence during the crime; (n) public interest, etc.”

4.2 Hukuman menurut undang-undang. Mahkamah sedia maklum yang sesuatu hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah terhadap OKT mestilah dalam rangkuman hukuman yang telah di peruntukan di bawah Seksyen 15(4) Akta Imigresen 1959/63 (AKTA 155). Prinsip ini sedia termaktub di dalam seksyen 173(b) Kanun Tatacara Jenayah (Akta 593) seperti yang berikut:

Prosedur dalam perbicaraan terus. Prosedur berikut hendaklah diikuti oleh Majistret-majistret dalam perbicaraan terus:

(a)...;

Jikalau tertuduh itu mengaku salah atas pertuduhan itu sama ada pertuduhan yang asal ataupun yang dipinda itu maka pengakuannya itu hendaklah direkodkan dan dengan itu ia bolehlah disabitkan dan Mahkamah hendaklah menjatuhkan hukuman menurut undang-undang;

(c)... Prinsip hukuman menurut undang-undang telah dijelaskan di dalam kes Public Prosecutor v. Jafa bin Daud [ 1981] CLJU 28; [1981] 1 LNS 28; [1981] 1 MLJ 315 di mana Hakim telah memutuskan, "a sentence according to law" means that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles". Bagi maksud hukuman menurut undang-undang Mahkamah ini telah merujuk kepada Seksyen 15(4) Akta Imigresen 1959/63 (AKTA 155) -.

Unlawful entry or presence in Malaysia

Without prejudice to any other provision of this Act prohibiting a person from remaining in Malaysia, a person shall not remain in Malaysia—

after the cancellation of any Permit or Certificate under this Part;

after the making of a declaration under subsection 14(4);

after the expiration of the period of any Pass relating to or issued to him; or (d) after the notification to him, in such manner as may be prescribed, of the cancellation, under any regulations made under this Act, of any Pass relating to or issued to him, unless he is otherwise authorized to remain in Malaysia under this Act.

A person shall not remain in Malaysia in contravention of proviso (a) to section 60 or of article 8(2) of the Immigration (Transitional Provisions) Order 1963 [L.N. 226 of 1963].

(Deleted by Act 27 of 1963).

Any person who without reasonable cause contravenes this section shall be guilty of an offence and shall, on conviction, be liable to a fine of not less than ten thousand ringgit or to imprisonment for a term not exceeding five years or to both. Mahkamah ini juga merujuk kes Lim Guan Eng And Other Appeals v Public Prosecutor [1998] 3 CLJ 769; [1998] 3 MLJ 14, di mana Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperi yang berikut: "The principles governing sentencing have been stated on numerous occasions and we think no assistance is to be had by going through all the authorities on the subject. Suffice to say that a court should, when sentencing an accused, take into account all considerations relevant to the case, including the gravity of the offence, the circumstances surrounding the commission of the offence, the antecedents of the accused, the deterrent effect that punishment is to have, any factor that warrants special attention either in favour or against the accused and above all the public interest. Reasons must be given for imposing a particular sentence to enable an appellate court to ensure that there has been no error in principle” Adalah jelas dalam kes in, OKT telah mengutarakan faktor yang memihak kepada diri OKT sendiri manakala Pegawai Pendakwa menghujahkan akan keperluan hukuman yang setimpal dengan kesalahan. Demi keadilan, Mahkamah telah mengimbangi kepentingan awam dan kepentingan OKT serta mengambil kira kesemua perkara di atas sebelum menjatuhkan hukuman tersebut.

4.3 Kesalahan serius dan kepentingan awam. Mahkamah mendapati kesalahan OKT lakukan satu kesalahan yang serius kerana kesan domino yang buruk akibat kewujudan warganegara asing di dalam negara Malaysia sudah pasti akan menyebabkan kerajaan Malaysia secara keseluruhannya terpaksa menanggung lebih beban secara tidak lansung mengenai tanggungjawab sosial negara ke atas kesemua penduduk di dalam negara. Tanggungjawab sosial ini merangkumi kesemua sektor seperti pendidikan, kesihatan, keselamatan, ekonomi dan lain-lain keutamaannya adalah bagi rakyat sendiri bagi negara kita. Selain itu, pembangunan negara adalah keutamaan bagi rakyat negara Malaysia sendiri tanpa meminggirkan warganegara asing di dalam negara yang tinggal dan hidup di negara ini secara teratur dan menurut undang-undang berkuatkuasa. Mahkamah mengambil kira pengiktirafan kehakiman bahawa kapasiti rawatan di hospital-hospital kerajaan termasuklah ubat-ubatan juga harus disediakan bagi warganegara asing malahan negara Malaysia pernah digemparkan dengan isu bil perubatan yang gagal dibayar sebanyak RM100 juta yang juga disumbangkan oleh warganegara asing Malahan, Mahkamah ini yang mengendalikan kes pendakwaan melibatkan Pendatang Tanpa Izin (PATI) sendiri menyaksikan “almost every day” sekurang-kurangnya pendakwaan akan melibatkan lebih daripada 10 kes dibacakan pertuduhan dan pernah mengendalikan 63 kes pendakwaan pada satu-satu masa. Jelas, ini hanya menunjukkan kebanjiran PATI yang harus dibendung dengan hukuman yang jitu dan memberi mesej kepada pesalah untuk tidak mengulang akan kesalahan yang sama malahan kepada bakal pesalah serta orang awam agar perlu menghormati undang-undang yang berkuatkuasa. Persoalan yang Mahkamah ini bangkitkan ialah tindakan sengaja OKT tinggal lebih masa iaitu 11 tahun 4 bulan dan 18 hari hanya mencerminkan tindakan OKT yang tidak mengendahkan undang-undang negara umumnya dan secara khusus undang-undang imigresen di dalam negara Malaysia. Tindakan OKT jelas dengan sengaja mendiamkan diri dan tidak mengambil peluang tindakan prihatin kerajaan Malaysia dengan warganegara asing yang melakukan kesalahan imigresen. Adalah pengiktirafan kehakiman Mahkamah ini bahawa kerajaan Malaysia pernah menawarkan program-program pengampunan dari masa ke masa kepada warganegara asing yang mahu pulang ke negara asal masing-masing secara sukarela. Contohnya Program Rekalibrasi Pulang yang dilaksanakan mulai 16 November 2020 sehingga 30 Jun 2021 manakala Program Repatriasi Migran yang dimulakan pada 1 Mac 2024 juga ada menawarkan kadar kompaun sebanyak RM500 bagi kesalahan melibatkan tinggal lebih masa. Dalam keadaan sedemikian Mahkamah ini tidak akan teragak-agak untuk mengenakan hukuman penjara yang berat sebagai pengajaran kepada OKT dan untuk menghantar mesej kepada orang ramai bahawa Mahkamah melihat kesalahan tersebut sebagai suatu kesalahan yang serius. Mahkamah ini berpendapat adalah lebih sesuai OKT dipenjarakan bagi memberi pengajaran kepada OKT yang datang ke Malaysia sebagai pelancong namun telah sengaja tinggal lebih masa. Kehadiran OKT sebagai “penyumbang ekonomi negara” dalam sektor pelancongan negara pada awalnya telah disalah guna kepada kepentingan peribadi OKT sendiri dengan tinggal lebih masa. Tindakan ini dengan sengaja secara tidak lansung telah membebankan tanggungjawab sosial negara kepada warganegara asing yang menyalahi undang-undang seperti OKT. Keseriusan hukuman yang dijatuhkan harus memberi kesan dan mesej kepada bakal pesalah atau yang melakukan kesalahan serupa agar berhenti melakukan kesalahan sama dan bertaubat serta menyerah diri kepada Jabatan Imigresen Malaysia bagi tindakan sewajarnya. Mahkamah telah merujuk kepada Hilbery J di dalam kes KENNETH JOHN BALL 35 CR APP R 164 yang telah menyatakan seperti yang berikut; "In deciding the appropriate sentence a court should always be guided by certain considerations. The first and foremost is the public interest. The criminal law is publicly enforced, not only with the object of punishing crime, but also in the hope of preventing it. A proper sentence, passed in public, serves the public in two ways. It may deter others who might be tempered to try crime as seeming to offer easy money on the supposition, that if the offender is caught and brought to justice, the punishment will be negligible. Such a sentence may also deter the particular criminal from committing a crime again, or induce him to turn from a criminal to an honest life. The public interest is indeed served, and best severed, if the offender is induced to turn from criminal ways to honest living. Our law does not, therefore, fix the sentence for a particular crime, but fixes a maximum sentence and leaves it to the court to decide what is, within the maximum, the appropriate sentence for each criminal in the particular circumstances of each case. Not only in regard to each crime, but in regard to each criminal, the court has the right and duty to decide whether to be lenient or severe...

4.4 Pesalah Kali Pertama 'The leniency accorded to a first offender recognises human fraility and yet shows respect for the offender as a rational individual, capable of responding to the unsure inherent in the sentence imposed', (lihat Mallal's Criminal Procedure (6th Ed),ms 4399). Di dalam kes ini, OKT merupakan pesalah kali pertama dan sebelum ini tidak pernah disabitkan dengan apa-apa kesalahan jenayah. Ini merupakan satu faktor mitigasi yang Mahkamah telah memberi pertimbangan yang sewajarnya sepertimana yang telah dinyatakan di dalam kes PP v. Karthiselvam a/l Vengatan [2009] 4 CLJ 632;[2008] 3 MLJ 368, bahawa – '...Adalah tidak syak lagi bahawa undang-undang menghendaki pesalah pertama dikendalikan secara berlainan dengan pesalah-pesalah yang mempunyai rekod sabitan kesalahan yang lalu. Sekiranya tidak, proses penghukuman akan bersifat mekanikal'. Namun, Mahkamah ini juga merujuk kepada dapatan dalam kes Bhandulananda Jayatilake v. PP [1981] CLJU 139; [1981] 1 LNS 139; [1982] 1 MLJ 83 di mana Hakim telah memutuskan- '…the fact that the accused has a clean record may not necessarily operate as a factor in mitigation where there are no mitigation factors in the circumstances of the offence... '

4.5 Pengakuan Salah. Secara amnya pengakuan salah oleh OKT sememangnya menjimatkan masa mahkamah dan kos. Di sini Mahkamah telah merujuk kepada kes PP v. Wan Hasrul Nizam [2017] 4 CLJ 389, Mahkamah telah memutuskan seperti yang berikut: "[16] In the criminal justice system, the court should give the appropriate discount to the sentence supposed to be imposed at the end of a full trial after having heard the mitigation. In the present case, this court takes into account the plea of guilty and the respondent being a first offender as relevant mitigating factors, and acknowledged that the learned trial judge had correctly considered these factors in her grounds of judgment." Oleh yang demikian, mengambil kira pengakuan salah OKT pada awal perbicaraaan harus diberi satu diskaun kerana ini membuktikan OKT telah merasa insaf dan pengakuan tersebut juga telah menjimatkan masa serta kos. Hukuman pemenjaraan yang bermula dari tarikh tangkap adalah sesuai dalam kes ini. Di dalam kes ini mengambil kira faktor pengakuan salah bersama faktor-faktor yang lain Mahkamah telah memberikan hukuman tersebut kerana selain daripada membantu Mahkamah untuk melupuskan kes tersebut dengan secepat mungkin, menjimat masa serta kos, Mahkamah percaya mesej keseriusan kesalahan serupa kepada bakal pesalah atau yang akan melakukan kesalahan serupa agar berhenti melakukan kesalahan sama dan bertaubat serta menyerah diri kepada Jabatan Imigresen Malaysia bagi tindakan sewajarnya.

4.6 Latarbelakang OKT Sebelum menjatuhkan hukuman, adalah wajar untuk Mahkamah ini mempunyai pengetahuan tentang latarbelakang OKT bagi menyeimbangkan kepentingan OKT dengan kepentingan awam. Terdapat beberapa faktor untuk menyokong keringanan bagi OKT. Semestinya Mahkamah ini mesti mengimbangkan faktor untuk keringanan dengan factor pemberatan. Namun rayuan OKT mengenai latarbelakangnya di dalam kes ini bukanlah satu faktor untuk keringanan. Pandangan Mahkamah mengenai isu OKT sebagai penanggung keluarganya atau dalam ertikata lain keluarga OKT terpaksa menghadapi kesukaran adalah akibat lansung dari kesan buruk perlakuan jenayah OKT sendiri dan tidak seharusnya berharap akan mendapat simpati. Di dalam kes PP v Amir Hamzah [2003] CLJU 736;[2003] 1 LNS 736; [2003] 3 AMR 626, Mahkamah telah menyatakan- "…The effect of the conviction on the accused's family does not automatically become a mitigating factor. The accused cannot be allowed to commit offences only to hide behind the possible repercussions of a lengthy custodial sentence on his family to lighten the sentence imposed. The needs of the accused are far outweighed by issues of public interest." Mahkamah telah membandingkan kesemua faktor di atas dengan faktor public interest dan Mahkamah mendapati di dalam kes ini the the scale of justice kepentingan awam mengatasi kepentingan OKT.

4.7 Hukuman - Kuantum Mahkamah ini merujuk kepada kes Mohamed Abdullah Abdullah Ang Swee Kang v. PP [1987] CLJ Rep 209 di mana Mahkamah telah memutuskan seperti yang berikut: "…In assessing the length of custodial sentence, the court must look at the overall picture in perspective by considering, firstly the gravity of the type of offense committed. Secondly, the facts in the commission of the offense, thirdly the presence or absence of mitigating factors, and, fourthly, the sentences that have been imposed in the past for similar offenses to determine the trend of sentencing policy, if any. The fact that a sentence of imprisonment is imposed as a deterrent does not justify the sentence in passing a sentence of greater length than what the facts of the offense warrant. The gravity of the type of offense involved must be considered in the light of the particular facts of the offense. " Di dalam kes ini Mahkamah telah mengambil kira faktor hukuman mengikut peruntukan undang-undang, keseriusan kesalahan, imbangan kepentingan awam dan kepentingan OKT, pengakuan salah OKT, latarbelakang OKT, mitigasi OKT dan rayuan balas pihak Pegawai Pendakwa serta tempoh penahanan reman OKT sebelum menjatuhkan hukuman tersebut. Mahkamah telah memutuskan bahawa pemenjaraan adalah wajar sebagai pengajaran kepada OKT dan sebagai mesej jelas kepada bakal pesalah dan warganegara asing di dalam negara supaya patuh dan akur akan undang-undang yang berkuat kuasa. [5] KESIMPULAN Setelah mengambil kira faktor prinsip hukuman di atas Mahkamah mendapati hukuman tersebut adalah berkadaran dengan jenayah tinggal lebih masa iaitu 11 tahun 4 bulan dan 18 hari yang telah dilakukan oleh OKT. Mahkamah juga berpendapat hukuman tersebut adalah suatu hukuman yang sesuai dan wajar sepertimana alasan di atas. Diangkat untuk pertimbangan sewajarnya Yang Arif Hakim Mahkamah Tinggi. tt