Rio Suhartono Bin Shariffudin @Sarip v Rio Hirowati Binti Shariffudin (BA-22NCVC-420-07/2017)

Dalam prosiding di hadapan Mahkamah ini, melalui Notis Permohonan bertarikh 24 Ogos 2017, pihak Plaintiff memohon Penghakiman Terus menurut Aturan 14A Kaedah 1, Kaedah-kaedah 2 Mahkamah 2012 (Lampiran 8) berkaitan tuntutannya dalam prosiding ini. Plaintiff memohon Penghakiman Terus terhadap Defendan atas alasan Plaintiff sebagai pentadbir mutlak hartanah simati mempunyai kuasa dan obligasi untuk menyelesaikan pelaksanaan pejualan hartanah Simati untuk melindungi kepentingan-kepentingan kesemua waris-waris dan benefisiari-benefisiari Simati di bawah Perintah Faraid akan mendapat manfaat-manfaat yang sebanyak mungkin daripada pembahagian baki hasil jualan Pelaksanaan Penjualan hartanah Simati mengikut Perintah Faraid, termasuk Defendan.

Tuntutan Plaintiff adalah jelas dan nyata. Pihak Defendan tidak mempunyai sebarang pembelaan yang bona fide dan bermerit. Pihak Defendan juga tidak dapat mengemukakan sebarang isu yang dipertikaikan yang sah.

Kertas-kertas Kausa yang terlibat dalam permohonan (Lampiran 8) adalah seperti berikut:

Notis Permohonan bertarikh 24 Ogos 2017;

Affidavit Sokongan Plaintiff yang diikrarkan oleh Rio Suharnoto bin Shariffudin pada 29 September 2017;

Affidavit Jawaban Defendan yang diikrarkan oleh Rio Hirowati binti Sharifuddin pada 16 Oktober 2017;

Affidavit Jawaban(1) Plaintiff yang diikrarkan oleh Rio Suharnoto bin Shariffudin pada 23 Oktober 2017; 3

Affidavit Jawaban (2) Defendan yang diikrarkan oleh oleh Rio Hirowati binti Sharifuddin pada 8

Affidavit Jawaban (2) Plaintiff yang diikrarkan oleh Rio Suharnoto bin Shariffudin pada 15 November 2017;

Affidavit Sokongan Lanjutan Plaintiff yang diikrarkan oleh Rio Suharnoto bin Shariffudin pada 4 Januari 2018;

Writ Saman bertarikh 17 Julai 2017 dan Pernyataan Tuntutan bertarikh 12 Julai 2017;

Pernyataan Pembelaan Defendan bertarikh 10

Jawaban kepada Pembelaan bertarikh 22 Ogos 2017. FAKTA-FAKTA BERKAITAN

Dalam meneliti Pliding-pliding dan Afidavit-afidavit yang difailkan oleh kedua-dua pihak dan bagi maksud permohonan ini, fakta-fakta kes ini dapat dirumuskan seperti berikut:

Simati, Iysha binti Abdullah @ Cheo Pek See telah meninggal dunia pada 16 Jun 2012 merupakan Ibu kepada Plaintiff dan Defendan. Semasa kematian Simati, Simati mempunyai hartanah yang dikenali sebagai HS(D) 296689 (dahulunya dikenali sebagai HS(D)158397), PT No: 566, Bandar Petaling Jaya, 4 Daerah Petaling, Negeri Selangor dengan alamat berdaftar di No. 1170, Jalan 17/46, Petaling Jaya, 46400 Selangor Darul Ehsan (Harta Simati);

Pada atau kira-kira 2013, Plaintiff telah dilantik sebagai Pentadbir Harta Pusaka Simati di sisi undang-undang, termasuk hartanah Simati;

Segala kepentingan-kepentingan Plaintiff sebagai Pentadbir Mutlak di sisi undang-undang bagi hartanah Simati selanjutnya didaftarkan diatas hakmilek hartanah Simati pada 5 Jun 2014.;

Berdasarkan kepada Catatan Carian Persendirian bertarikh 8 September 2016, Plaintiff merupakan Pentadbir Mutlak di sisi undang-undang bagi hartanah Simati;

Berdasarkan kepada “Perintah Faraid” dalam Mahkamah Tinggi Syariah di Shah Alam, No. Kes: 10100-040-0109-2012 bertarikh 20 Februari 2013, Mahkamah Syariah telah memerintahkan bahawa terdapat 5 waris-waris dan benefisiari-benefisiari kepada harta pusaka Simati termasuk hartanah Simati dan harta pusaka Simati termasuk hartanah Simati dibahagikan seperti berikut: 5 No. Waris/ Benefisiari Simati Hubungan dengan Simati Bahagian 1 Plaintiff Anak Lelaki 2/8 2 Emran Khan b. Mohamed Ishak Khan @ Emran Khan Anak Lelaki 2/8 3 Rio Kamal Yuhya bin Shariffudin Anak Lelaki 2/8 4 Rio Sumarni binti

Pada atau sekitar Julai 2015, Ajitpal Singh a/l Dadar Singh (Pembeli Sedia Ada) telah menawar kepada Plaintiff untuk membeli hartanah Simati dengan harga pembelian sebanyak RM580,000-00;

Plaintiff selanjutnya telah memasuki Perjanjian Jual Beli dengan “Pembeli Sedia Ada” bertarikh 9 September 2016. Salah satu terma penting Perjanjian Jual Beli adalah Plaintiff dikehendaki untuk memperolehi suatu Perintah Jualan daripada Mahkamah Tinggi ini sebelum transaksi jual beli hartanah Simati dibawah Perjanjian Jual Beli boleh dilaksanakan;

Bagi mengesahkan samada harga pembelian adalah munasabah berbanding dengan harga 6 pasaran hartanah Simati, pada atau sekitar September 2016, Plaintiff telah melantik hartanah penilai berdaftar, Fadzillah & Fikri Sdn. Bhd. untuk membuat satu penilaian atas hartanah Simati;

Berdasarkan laporan penilaian bertarikh 29 September 2016 yang dibekalkan oleh hartanah penilai, harga pasaran Simati adalah berjumlah RM580,000-00 dan ia adalah sepadan dengan harga pembelian;

Pihak Plaintiff sebagai Pentadbir Mutlak hartanah Simati, telah memperolehi persetujuan-persetujuan daripada waris-waris di atas yang membenarkan untuk menjual dan memindahmilek hartanah simati kepada sesiapa termasuk Pembeli Sedia Ada yang boleh memberi tawaran untuk membeli hartanah Simati dengan harga pembelian sekurang-kurangnya RM580,000-00;

Perlaksanaan Penjualan Hartanah Simati adalah untuk melindungi kepentingan-kepentingan kesemua waris-waris dan benefisiari-benefisiari simati dibawah Perintah Faraid di mana kesemua waris-waris dan benefisiari-benefisiari simati dibawah Perintah Faraid akan mendapat manafaat-manafaat yang sebanyak mungkin daripada 7 pembahagian baki hasil jualan perlaksanaan penjualan hartanah simati mengikut

Faraid;

Walaubagaimanapun, Defendah telah tidak bersetuju dengan Perlaksanaan Penjualan Hartanah Simati oleh kerana keujudan Surat Ikatan Amanah bertarikh 30 April 2010. Pihak Plaintiff telah mencabar kesahihan dan keaslian Surat Ikatan Amanah berdasarkan kepada alasan-alasan berikut:

Perkataan-perkataan dalam Surat Ikatan Amanah adalah kabur, mengelirukan dan bercanggah. Oleh yang demikian ianya menunjukkan ketidakpastian;

(ii) Niat Simati dalam Surat Ikatan Amanah adalah tidak jelas dan menunjukkan ketidakpastian;

(iii) Benefisiari-benefisiari dalam Surat Ikatan Amanah adalah dikenalpasti dengan kesilapan dan tidak jelas. Justeru ia adalah mengelirukan dan mustahil untuk melaksanakan Surat Ikatan Amanah. 8 BANTAHAN DEFENDAN TERHADAP PENGHAKIMAN TERUS.

Secara ringkas, pihak Defendan telah membantah permohonan untuk Penghakiman Terus atas alasan-alasan berikut:

Surat Ikatan Amanah yang ditinggalkan oleh simati adalah Sah dan Terpakai serta harus dipatuhi;

Perintah Faraid hanya terpakai setelah kesemua hal berkaitan dengan amanah harta simati telah diselesaikan;

Plaintiff bukan sebagai Pentadbir Mutlak dan perlu untuk mematuhi Surat Ikatan Amanah;

Niat Simati di dalam Surat Ikatan Amanah adalah jelas dan tidak meragukan;

Defendan sentiasa menjalankan amanah simati; dan

Perjanjian Jual Beli yang dipertikaikan. PRINSIP UNDANG-UNDANG PENGHAKIMAN TERUS

Undang-undang yang mengawal permohonan Plaintiff untuk memasukkan Penghakiman Terus menurut Aturan 14 Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 seperti berikut: Permohonan oleh Plaintiff untuk Penghakiman Terus

(1) Jika dalam suatu tindakan yang baginya kaedah ini terpakai suatu pernyataan tuntutan telah disampaikan kepada Defendan dan Defendan itu telah memasukkan kehadiran dalam tindakan itu,Plaintiff boleh atas alasan bahawa Defendan tidak mempunyai pembelaan kepada suatu tuntutan yang termasuk dalam writ atau kepada suatu bahagian tertentu suatu 9 tuntutan itu atau tidak mempunyai pembelaan mengenai suatu tuntutan itu atau sebahagian daripadanya kecuali tentang amaun apa-apa gantirugi yang dituntut, memohon kepada mahkamah untuk penghakiman terhadap Defendan itu……”

Prinsip-prinsip yang terpakai dalam menentukan samada untuk membenarkan permohonan Penghakiman Terus menurut Aturan 14 Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 ataupun sebaliknya bukanlah suatu kontroversi. Mahkamah akan memberikan Penghakiman Terus dalam kes-kes yang jelas dan nyata yang mana pihak Defendan tidak mempunyai sebarang pembelaan yang bona fide dan bermerit dalam tuntutan Plaintiff. Dalam masa yang sama, pihak Defendan tidak dapat mengemukakan sebarang isu yang dipertikaikan secara sah. Lihat: Bank Negara Malaysia v. Mohd Ismail Ali Johor & Ors.

1 CLJ 627; (1992) 1 CLJ (Rep) 14; (1992) 1 MLJ 400, Chen Heng Ping @ Tian Seow Hock 5 Ors. v. Intradagang Merchant Bankers (M) Berhad (1995) 3 CLJ 690; (1995) 2 M LJ 363, United Malayan Banking Corp. Bhd. v. Palm & Vegetable Oils (M) Sdn. Bhd. &Ors. (1982) CLJ 547; (1982) CLJ (Rep) 358; (1983) 1 MLJ 206, dan Abdul Rahim Abdul Hamid & Ors. v. Perdana Merchant Bankers Bhd. & Ors. (2000) 2 CLJ 457; (2000) 2 MLJ 417.

Adalah juga menjadi suatu undang-undang yang mantap bahawa dalam sesuatu permohonan untuk Penghakiman Terus, pihak Defendan tidak diberikan apa-apa kebenaran untuk pembelaan berdasarkan semata-mata kepada pertikaian sahaja, dalam Bank Negara (supra), Mahkamah Agong memutuskan bahawa: 10 “……Under Order 14 application, the duty of a judge does not end as soon as a fact is asserted by one party, and denied or disputed by the other on affidavit. Where such assertion, denial or dispute is equivocal, or lacking in precision or is inconsistent with undisputed contemporary documents or other statements by the same deponent or is inherentlyimprobable in itself, then the Judge has a duty to reject such assertion or denial, thereby rendering the issue are not triable………….”

Tahap-tahap yang diguna pakai telah dijelaskan oleh Laddie J dalam kes: Microsoft Corporation v. Electro Wide Limited (1997) FSR 580, yang memutuskan dimukasurat 593 hingga 594 seperti berikut: “…….It is not sufficient just to look at each factual issue one by one and to consider whether it is possible that the Defendant’s story in relation to that issue is credible. The Court must look at the complete account of events put forward by both the Plaintiff and the Defendants and…….look at the whole situation. The mere fact that the Defendants support their defence by sworn evidence does not mean that the Court is obliged to suspend its critical faculties and accept that evidence as if it was probably accurate. If, having regard to inconsistency with contemporaneous documents, inherent implausibility and other compelling evidence, the defence is not credible, the court must say so. It should not let the filing of evidence which surpasses belief deprive a Plaintiff of its entitlement to relief…….”

Dalam suatu permohonan Penghakiman Terus, saya juga berpandukan kepada prinsip-prinsip yang dinyatakan dalam kes: 11 National Company for Foreign Trade v. Kayu Raya Sdn. Bhd.

2 CLJ 220 (FC), George Seah FJ memutuskan bahawa: “……We think it appropriate to remind ourselves once again that in every application under Order 14, the first considerations are (a) whether the case comes within the order and (b) whether the Plaintiff has satisfied the preliminary requirements for proceeding under Order 14. For the purposes of an application under Order 14, the preliminary requirements:

The Defendant must have entered an appearance;

(ii) The statement of claim must have been served on the Defendant;

(iii) The Affidavit in Support of the application must comply the requirements of Rule 2 of the Order 14 ……………………………… If the Plaintiff fails to satisfy either of these considerations, the summons may be dismissed. If however, these considerations are satisfied, the Plaintiff will have established a prima facie case and he becomes entitled to judgment. This burden then shifts to the Defendant to satisfy the Court why judgment should not be given against him……………….”

Begitu juga dalam kes:Cempaka Finance Bhd. v. Ho Lai Ying & Anor (2006) 3 CLJ 544 (FC), Steve Shim CJ (Sabah & Sarawak) dalam membenarkan rayuan menyatakan bahawa: “………In an application under Order 14 RHC, the burden is on the Plaintiff to establish the following conditions: (i) that the Defendant must have entered an appearance; (ii) that the statement of 12 claim must have been served on the Defendant; and (iii) that the Affidavit in Support must comply with Rule 2 of Order 14 RHC in that it must verify the facts on which the claim is based and must state the deponent’s belief that there is no defence to the claim. Once those conditions are fulfilled, the burden then shifts to the Defendant to raise triable issues. The law on this is trite…………..”

Di dalam pertikaian di antara Plaintiff dan Defendan yang merupakan hubungan adik beradik, ujud beberapa isu-isu undang-undang yang perlu dilupuskan bagi mengelakkan ianya berlanjutan. ISU PERTAMA Samada Surat Ikatan Amanah bertarikh 30 April 2010 itu Sah dan mempunyai kesan serta kuatkuasa? Dalam hujahan peguam Defendan menjelaskan bahawa Surat Ikatan Amanah tersebut telah ditandatangani dan diakui oleh Pesuruhjaya Sumpah dan dimatikan setem. Ujud juga saksi yang boleh mengesahkan serta yang menyaksikan pembuatan Surat Ikatan Amanah tersebut. Ianya menjelaskan bahawa benefisiari-benefisiari yang dinyatakan di dalam Surat Ikatan Amanah adalah anak-anak dan cucu-cucunya sendiri. Tiada ujud sebarang perbezaan yang ketara, hanya perbezaan huruf tanpa mengubah bunyi nama tersebut. justeru perbezaan ejaan-ejaan tidak sama sekali menjejaskan maklumat tersebut. Ianya menjelaskan siapa yang dimaksudkan oleh Simati dan niat sebenar Simati untuk 13 memindahmilek kepada benefisiari-benefisiari. Sebaliknya peguam Plaintiff mencabar Surat Ikatan Amanah tersebut apabila menegaskan bahawa dokumen tersebut adalah kabur, bercanggah dan tiada sebarang kepastian. Tambahan pula niat sebenar simati adalah tidak jelas dan tiada ujud sebarang kepastian. Benefisiari-benefisiari yang dinamakan tersebut gagal dikenali secara khusus dan tiada sebarang kemungkinan untuk melaksanakan Surat Ikatan Amanah itu. Segala hak-hak dan kepentingan-kepentingan Defendan sebagai Pentadbir Sementara ke atas hartanah simati tidak pernah didaftarkan dan tidak dilantik pun sebagai Pentadbir Mutlak. Dalam keadaan yang sedemikian, Perintah Faraid adalah mengatasi Surat Ikatan Amanah.

Dalam meneliti isu ini, saya mendapati dalam Surat Ikatan Amanah telah melantik Responden sebagai Pentadbir Sementara untuk menguruskan harta-hartanah simati termasuk untuk memindahmilek harta kepada 14 orang yang lain iaitu: - Emran Khan Ishak Khan - Rio Suharnoto bin Shariffudin - Rio Hirawati binti Shariffudin - Rio Sumarni binti Shariffudin - Rio Kamal Yuhya bin Shariffudin - Amri Ithnin - Amer Ezaddin Kasiran - Amar Faris Kasiran - Rio Affandy Rio Kamal Yuhya - Rio Illani Rio Kamal Yuhya 14 - Rio Aryani Rio Kamal Yuhya - Mohd Faisal Khan Emran Khan - Mohd Hafiz Khan Emran - Nor Shirin Khan Emran Khan Walaupun dinyatakan nama-nama di atas, saya mendapati ianya tidak disertakan dengan nombor kad pengenalan masing-masing. Tambahan pula ujud tujuh nama-nama benefisiari-benefisiari yang sangat berbeza daripada cucu-cucu simati dan kemungkinan besar merujuk kepada identiti-identiti yang berlainan dan ianya mustahil untuk melaksanakan amanah-amanah yang dipesan oleh simati dalam Surat Ikatan Amanah. Dalam rujukan kes: Nik Rahimi binti Wan Hassan & Anor v. Nik Rahmat bin Wan Hassan (2015) 4 MLJ 73 (CA), Mohd Hishamuddin JCA memutuskan penghakiman Mahkamah Rayuan bahawa: “…with respect, we accept the defendant’s submission that exhibit PL and Ex. P2 are flawd and defective. We have closely examined the content of Ex P1 and Ex P2 and we find that the contents are indeed confusing, and we are uncertain as to the intention on the late Nik Zainah. What is it that she wanted to create by these two instruments: a trust or a power of attorney? Or both? If what is intended is to create a trust, who is supposed to be the trustee? The late Nik Zainab or the Plaintiff? We find that Ex. P1 and Ex. P2 contradict each other thereby making it uncertain as to the intention of the late Nok Zainab. Thus these two instruments are void by reason on uncertainty to their intention……” 15 Begitu juga dalam kes: Re Lee Moey Chye (decd) (1996) 1 MLJ131, Azmi J menyatakan bahawa: “…..He referred me to para. 1399 at page 835 of Vol. 38 of Halbury’s Laws of England (Third Edition). That paagraphs says as follows: “The objects of persons to be benefited by a trust must be expressly designated. Or so defined that they are capable of being ascertained, except where the trust is for charitable purposes. Otherwise the trust is void for uncertainty and there is a resulting trust…..”

Dalam mengambil kira bahawa Defendan adalah Pentadbir Sementara menurut Surat Ikatan Amanah, saya mendapati juga bahawa hak-hak, kepentingan-kepentingan mahupun kelayakan Defendan sebagai Pentadbir Sementara tiada didaftarkan. Persoalan samada Defendan boleh menguatkuasakan Surat Ikatan Amanah tersebut dapat dinilai melalui kes: Koperasi Wanita Sarawak Berhad & Anor v. Robert Sim Teck Hock (2005) 4 MLJ 493, Abdul Kadir Sulaiman JCA memutuskan keputusan untuk Mahkamah Rayuan: “….A trust in is only valid if the title to the property is vested in the trustee completely and if the trust has been validly declared. ……A mere application letter does not create any title right or interests in the land. A trust cannot be created over the mere application letter for the land. In light of the fact that the first appellant had no title, right or interest at all in the land when the trust deed was created it followed that the trust deed was not completely constituted and the alleged declaration of trust by the first appellant in favour of the 16 respondent and the other beneficiaries were ineffective, null and void……” Pada hemat saya, keadaan ini berbeza dengan pihak Plaintiff yang mana segala hak-haknya, kepentingan dan kelayakan sebagai Pentadbir pusaka hartanah simati telah didaftarkan diatas hakmilek hartanah simati. Justeru itu, keadaan ini menjadikan ianya tidak dapat disangkal mahupun dicabar oleh undang-undang. Lanjutan dalam kes di atasKoperasi Wanita Sarawak Berhad & Anor v. Robert Sim Teck Hock(supra), “…..this basic principle of law is clearly stated in the leading text Hanbury & Martin Equity by Professor Jill E. Martin (16th Ed. 2001) at page 69 as follows: A trust is only valid if the title to the property is in the trustee and if the trusts have been validly declared. A declaration that A holds on trust for B is ineffective if the property is not vested in A. The trust becomes constituted and valid when the property is vested in A. The form of transfer to A depends on the nature of the property-land, chattel, money, shares in the company, copyrights, patents, debts or other choses in action and the appropriate method must of course be used. In the case of a trust of land there must also be written evidence of declaration of trust……”

Dalam menimbangkan isu ini seterusnya, saya mendapati ujud Perintah Faraid yang telah diputuskan oleh Mahkamah Syariah. Peguam Defendan menyatakan bahawa dengan keujudan Surat 17 Ikatan Amanah, maka Perintah Faraid tersebut adalah tidak berkuatkuasa dan terbatal. Pada hemat saya, Perintah Faraid yang diputuskan oleh Mahkamah Syariah adalah menurut undang-undang dan sah. Sekiranya Defendan tidak berpuashati dengan perintah tersebut, Defendan mempunyai hak untuk membuat rayuan diatas keputusan tersebut, tetapi bukannya merujuk kepada mahkamah ini bagi mengistiharkan keputusan Mahkamah Syariah tersebut adalah terbatal. Dalam hal ini, saya mendapati Defendan tiada membuat sebarang rayuan di atas keputusan Mahkamah Syariah tersebut. Dalam kes: Viran a/l Nagapan v. Deepa a/p Subramaniam and other appeals (2016) MLJU 05 (FC), Raus Sharif PCA (pada ketika itu) memutuskan untuk penghakiman Mahkamah Persekutuan, “….(25) It is clear that Article 121(1A) was introduced for the purpose of ousting the jurisdiction of the Civil Court. It was introduced in order to avoid any conflict between the decision of the Syariah Court and the Civil Court which had occurred in a number of cases before….

Thus, it is important for the Civil Courts and Syariah courts not to transgress into each other’s jurisdiction. Iti is also important to note that both the Syariah Court and the Civil Courts are creature of statutes and they owe their existence to the Federal Constitution, the Acts of Parliament and State Enactments. It should be to these relevant statutes that bothe courts should look to in determining whether they have jurisdiction or not. As rightly pointed bu Abdul Hamid Mohamad FCJ (as he then was) in Latifah bte Mat Zain (supra) that if laws made by Parliament and the Legislature of the State are in strict compliance with the Federal List and State List, then there should not be any situation where both courts have jurisdiction over the same subject matter…………” 18

Justeru, dalam menyimpulkan isu ini, dengan ketiadaan bidangkuasa untuk membatalkan Perintah Faraid, kekaburan dalam Surat Ikatan Amanah dan ketiadaan pendaftaran apa-apa hak, kepentingan serta kelayakan Defendan sebagai Pentadbir Pusaka hartanah simati, pada hemat saya Surat Ikatan Amanah tersebut adalah terbatal dan tidak sah disisi undang-undang. Dalam keadaan yang sedemikian, saya mendapati keujudan Perintah Faraid yang dikeluarkan oleh Mahkamah Syariah semestinya mengatasi Surat Ikatan Amanah tersebut. ISU KEDUA Samada, kepentingan-kepentingan Plaintiff sebagai Pentadbir Mutlak disisi undang-undang bagi hartanah Simati boleh dicabar?

Peguam Defendan telah berhujah dan menegaskan bahawa Plaintiff bukanlah Pentadbir Mutlak hartanah tersebut dan berupaya dicabar berikutan catatan-catatan yang terdapat dalam Borang F. sebagai pendahuluan mengenai isu ini, saya merujuk kepada Seksyen 297 dan 346 Kanun Tanah Negara 1965 seperti berikut:

Registrar to determine fitness for registration, and register of fit and accompanied by necessary documents Except in the case of such instrument which is subsequentlywithdrawn under section 296, it shall be the duty of the Registrarto determine in accordance with the provisions of 19 Chapter 3 the fitness for registration of every instrument entered in the Presentation Book and

Subject to Part Nineteen, if the instrument is fit for registration, and accompanied by the documents required by section 294, to register it in the manner period in chapter 4;

…………….. 346 National Land Code 1965

The personal representatives or representatives of any deceased person may apply to the Registrar under this section to be registered as such in respect of any land, or share or interest in land, forming part of that person’s estate, and the Registrar, of satisfied that any estate duty due in respect of the estate has been paid, or a postponement of payment allowed in respect of the land, share or interest in question, shall give effect to the application in accordance with the provision of subsection (3) and (4)

Any such application shall be accompanied by:

The grant of probate or letters of administration;

If available, the issue document of title to the land or, where the application relates to a lease or a charge, the duplicate thereof

……………..

The Registrar shall give effect to any such application by endorsing on the registrar document of title to the land to which, or a share or interest in which, it relates a note of the date of death of the deceased person and a memorial to the effect that the said land, share or interest is vested in the application … 20

Every such memorial shall be signed and sealed by the Registrar, and a copy thereof shall be made on the issue document of title………..

No personal representative or representatives shall be capable of executing any instrument of dealing in respect of any land, share or interest until it has become registered in his or their name or names to this section. ….”. Berdasarkan kepada pemeriksaan dan pertimbangan yang dibuat oleh Pendaftar di pejabat tanah, saya mendapati bahawa segala hak-hak, kepentingan dan kelayakan Plaintiff sebagai Pentadbir Pusaka hartanah simati telahpun didaftarkan secara teratur ke atas hakmilek harta simati. Lanjutan daripada ini, dalam kes: Ang Toon Chew & sons (M) Sdn. Bhd. v. Personal Representatives of Mohamed Taib bin Yusoff, deceased (1998) 5 MLJ 481, Abdul Malek Ishak J memutuskan bahawa: “……(3) by virtue of section 340 of the Code, the party in whose favour the registration has been effected will, in law, obtain an indefeasible title to or an interest in the land. The effect of registration is to defeat all prior unregistered claims. On the facts of the present case, the exceptions to section 340 did not apply. Moreover, the plaintiff was contended not to challenge the indefeasibility of title accorded to the personal representative of Mohamad Taib bin Yusoff. Indefeasibility can only be successfully attacked on evidence but no evidence was led in that direction. Therefore, even if the Surat Sementara No. 32 of 1925 could be traced to Grant No. 28716 and HS(D) 1971 as alleged by the plaintiff (there was no evidence to this effect), it would not help the plaintiff at all…….” 21 Setelah meneliti segala dokumen-dokumen dan affidavit pihak-pihak, saya penuh yakin dan memutuskan bahawa segala hak-hak, kepentingan-kepentingan dan kelayakan Plaintiff sebagai Pentadbir Mutlak pusaka hartanah simati adalah teratur dan mutlak serta tidak berupaya dicabar dalam apa jua keadaannya. ISU KETIGA Samada, Plaintiff sebagai Pentadbir Mutlak bagi hartanah Simati diletakhak dan dibenarkan untuk menjual dan memindahmilek hartanah simati kepada sesiapa yang boleh memberi tawaran untuk membeli hartanah simati dengan harga pembelian sekurang-kurangnya RM580,000-00 dan apa-apa hasil jualan kepada Pelaksanaan Transaksi Jual Beli Hartanah tersebut dibahagikan menurut pembahagian dalam Perintah Faraid?

Dalam menentukan isu ini, saya merujuk kepada peruntukan seksyen 60 Akta Probet dan Pentadbiran 1959 Seksyen 60 “…..(1) In dealing with the property of the deceased his personal representative shall comply with this section

Unless the Court otherwise directs, no sale, transfer, conveyance or assent in respect of immovable property shall be made without the concurrence of all the personal representatives the powers of all may, in the absence of any 22 direction to the contrary in the will or grant of administration, be exercised by any of them

A personal representatives may charge, mortgage or otherwise dispose of all or any property vested in him, as he may think proper, subject to any restriction which may be imposed in this behalf by the will of the deceased, and subject to this section: Provided that an executor may dispose of any property notwithstanding any restriction so imposed, if he does in accordance with an order of the court

An administration may not, without the previous permission of the Court:

Mortgage, charge or transfer by sale, gift, exchange or otherwise any immovable property situate in any State and for the time being vested in him or

Lease any such property for a term exceeding five years”. Adalah diperhatikan bahawa dalam melaksanakan amanah yang diberikan, Plaintiff bertindak secara teratur dengan memohon perintah untuk melaksanakan penjualan hartanah tersebut selaras dengan terma-terma yang dinyatakan dalam Perjanjian Jual Beli. Tindakan ini bertepatan dengan penghakiman dalam kes: Khoo Cheng & Ors. (as Administrator of the estate of Gan Hong Kok, deceased) v. Gan Hong York & Ors and another appeal (2005) 3 MLJ 614, Ariffin Jaka JCA (pada ketika itu) memutuskan keputusan Mahkamah Rayuan, “….(8) Section 60(4) of the Probate and Administration Act 1959 expressly provides that an administrator may not without the previous permission of the High Court: 23

Mortgage, charge or transfer by sale, gift, exchange or otherwise any immovable property situate in any State and for the time being vested in him, These provisions are intended to prevent any improper sale of or dealing in the immovable property of the estate of a deceased by an administrator, who is required by law to apply to the High Court for an order for sale, supported by affidavit exhibiting a reliable valuation report on the property concerned for the consideration of the judge” Persoalan yang timbul, adakah Plaintiff mengambil tindakan-tindakan yang berpatutan untuk melaksanakan transaksi penjualan dan pembelian hartanah tersebut?? Dalam mengambil kira fakta ini, saya mengambil panduan dalam kes: Ong Thye Peng v. Loo Choo Teng & Ors. (2008) 4 MLJ 31 (FC), Augustine Paul FCJ (pada ketika itu) memutuskan penghakiman Mahkamah Persekutuan menyatakan: “…(2) As the trustee must act in the best interest of ALL beneficiaries their duty is to ensure that the estate of which they are trusteebenefited as much as possible when they dealt with trust property (see Haji aminah bte Bakri v. Manisah bte Haji Bakri & Ors. (1989) 1 MLJ350. The result is that the obligation of executors and administrators towards the estate of which they are personal representatives must be the same. This is because their primary duty is to protect the rights and interests of the beneficiaries. There can be therefore be no difference in the duty of administrator and executors in the sale of estate property………..

The formal sanction of the court was therefore not matter of mere formality. It contemplated the approval of the court for thr sale. Thus, the court was duty bound to ensure that the estate 24 benefited as much as possible so as to accord with established principles. The relevant date for determining the reasonableness of the price of the property was the date of hearing of the application…

the burden was on the applicant to lend evidence on the current value of the property. In the absence of such evidence the court would be entitled to assume that the agreed price was the best obtainable ….. …………………….

The rationale underlying the argument of Choo Hick Tin JC (as he then was) in the above passage is logical. An executor of the property of the beneficiaries just as an administrator. As Mahinder Singh Sidhu says in this book entitled The Law of Will Probate Administration and Succession in Malaysia and Singapore at page 170, they must act in the best interests of all the beneficiaries. They must not favourone rather than another and must “hold the scales evenly” between them and act with detachment and impartiality …………….”

Dalam mengambil kira panduan yang diputuskan dalam kes di atas, saya mendapati empat daripada lima waris-waris simati menurut Perintah Faraid telahpun memberikan persetujuan untuk penjualan hartanah tersebut. Dalam keadaan sedemikian, penjualan hartanah tersebut wajar dibenarkan walaupun hanya seorang waris yang tidak bersetuju. Lanjutan daripada ini, dalam kes: Lau Yoke Hee & Anor v. Ting Liang Teng & Anor (2005) 3 CLJ 770 (CA), Gopal Sri Ram JCA (pada ketika itu) memutuskan bahawa: “….7. Learned counsel for the appellants relies on section 60(2) of the Probate and Administration Act 1959 which reads as follows: 25 “Unless the Court otherwise directs, no sale…..in the absence of any direction to the contrary in the will or grant of administration, be exercised by any one of them…. With respect, we are unable to agree with learned counsel’s interpretation of this section. It is not, and it has never been the law the sale of property belonging to the deceased cannot be transacted without the consent of the beneficiaries of the estate……” Lanjutan daripada ini dalam kes terdahulu: Itam binti Saad v. Chik binti Abdullah (1974) 2 MLJ 53, Syed Agil Barakbah J (pada ketika itu) menegaskan: “…..the whole issue now depends on section 45 of the Enactment which states: …an admininstrator has power to dispose, as he thinks fit, of all or any of the property for the time being vested in him under section 40, provided that he shall not charge or transfer by sale, gift, exchange or otherwise any immovable property for the time being vested in him withoutfirst obtaining the permission of the court by which the letters of administration were granted….This section does not require such consent. All it says is that permission of the court has to be obtained if a transfer of the said land is to be made……………” Dalam kes: Pang Kim Moi @ Fan Thin Soon v. Pang Ah Kian @ Pang Chew Tee & Ors. (1997) MLJU 124, KN Segara (pada ketika itu) menyatakan: “…..with respect, in considering any application by an administrator for permission of the Court (under section 60(4) of the Probate and 26 Administration Act 1959) for the transfer by sale of immovable property vested in him, emotions and sentiments of beneficiaries have no place in determining the application…….”.

Dalam mengambil kira persetujuan majoriti waris-waris, saya juga mendapati bahawa Plaintiff telah menetapkan harga jualan hartanah simati secara munasabah dibandingkan dengan harga pasaran dan juga laporan penilaian harta. Pada hemat saya, melalui laporan Penilaian Harta yang telah menetapkan nilai pasaran hartanah simati berjumlah RM580,000-00 yang turut bersamaan dengan harga yang ditawarkan oleh Pembeli Sedia Ada dan persetujuan 4 daripada 5 waris-waris simati mengenai transaksi jualan dan belian hartanah tersebut, saya mendapati tindakan Plaintiff untuk penjualan hartanah tersebut pada harga yang munasabah dan pada masa yang sama memberikan kebaikan kepada waris-waris termasuk Defendan adalah bertepatan dengan prinsip-prinsip yang dinyatakan dalam kes: Ong Thye Peng (supra).

Berdasarkan kepada penghujahan pihak-pihak peguam dan dalam menyimpulkan permohonan diatas, saya mendapati pihak Defendan tiada menimbulkan sebarang isu-isu yang perlu dibicarakan. Isu-isu yang ditimbulkan oleh Defendan adalah sangat remeh, mengaibkan dan tiada mempunyai apa-apa tindakan yang bermerit serta 27 justifikasi. Dalam keadaan yang demikian, saya berkewajiban untuk membenarkan permohonan Plaintiff untuk Penghakiman Terus menurut Aturan 14A Kaedah 1 Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 (Lampiran 8) dengan kos sebanyak RM5,000 kepada Plaintiff. Bertarikh 05 Februari 2018. (DATO’ HJ. MOHAMAD SHARIFF BIN HJ. ABU SAMAH) Pesuruhjaya Kehakiman (NCVC 6) Mahkamah Tinggi Malaya Shah Alam, Selangor Darul Ehsan Counsel For the Plaintiff : Chan Ken Hou with Chia Wilson (Tetuan Khor & Rafidah.) For the Defendant : Fairuz Hazwani Abd Rahim (Tetuan Enna Nadhra Yacob.)