S.G. Concrete Products (M) Sdn Bhd v Rosli Bin Saad (PA-16A-11-12/2022)

Kedua-dua rayuan ini adalah terhadap keputusan Mahkamah Perusahaan di mana kedua-dua pekerja Rosli bin Saad (“Rosli”) bagi PA- 16A-11-12/2022 dan Rohlizan bin Abd Rahman (“Rohlizan”) bagi PA-12- 12/2022 dalam awad yang berasingan membenarkan tuntutan mereka.

Perayu S.G. Concrete Products (M) Sdn Bhd (“Syarikat”) ialah majikan mereka. Rosli dan Rohlizan merupakan pemandu lori yang bekerja dengan perayu. Rosli mula bekerja pada 1.11.1996 dan menerima gaji hakiki RM300.00 sebulan dan elaun RM30.00 untuk setiap trip. Sementara Rohlizan mula bekerja pada 1.10.2012 menerima gaji dan elaun yang sama dengan Rosli. Kedua-dua mereka dan rakan-rakan yang lain sekitar Disember 2012 meminta kenaikan gaji tetapi ditolak walau bagaimanapun Syarikat bersetuju memberi kenaikan kepada RM400.00 sebulan mulai Januari 2013. Kemudian pada Januari 2019 mereka sekali lagi mohon kenaikan gaji dan Syarikat naikkan kepada RM500.00 sebulan dan elaun RM33.00 bagi setiap trip. S/N aX3UIeld8Ue6pzhei0ws/A **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3 [3] Pada 11.9.2020 mereka memfail aduan di Jabatan Tenaga Buruh Cawangan Butterworth berkenaan pihak Syarikat gagal mematuhi Perintah Upah Minima 2012, 2017, 2018 dan 2020. Pada 9.10.2020 apabila mereka hadir di tempat kerja mereka diarah oleh kerani Syarikat supaya balik ke rumah dan tunggu sehingga ada trip untuk dibuat. Walau bagaimanapun Syarikat melalui surat bertarikh 13.10.2020 secara berasingan memaklumkan kepada mereka bahawa mereka gagal hadir bekerja dari 9.10.2020 hingga 13.10.2020 (empat hari berturut-turut) dan mereka diminta memberi penjelasan dalam tempoh tiga hari. Kedua-dua mereka secara berasingnan membalas surat tunjuk sebab itu pada 15.10.2020. Pada 16.10.2020 pihak Syarikat mengeluarkan surat Amaran Terakhir memaklumkan mereka telah melanggar terma kontrak mereka menurut s.15(2) Akta Pekerja 1955 dan melalui surat bertarikh 22.10.2020 Syarikat memaklumkan kepada kedua-dua mereka bahawa mereka telah secara sendiri menamatkan kontrak pekerjaan mereka.

Bagi pihak Syarikat mereka diberi gaji RM500 dan elaun bagi trip yang dilakukan dan apabila dicampur jumlah kedua-duanya mereka menerima gaji minima RM1200.00 setiap bulan atau lebih. Syarikat juga menyatakan mereka telah diberi amaran secar lisan beberapa kali kerana tidak memetic kad kehadiran dan ponteng. Dan pada 9.10.2020 mereka lambat hadir ke tempat kerja dan lori-lori telah keluar menghantar barang. Namun selepas itu Syarikat cuba memanggil mereka untuk buat hantaran baru tetapi mereka tidak menjawab panggilan. S/N aX3UIeld8Ue6pzhei0ws/A **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 4 [5] Aduan mereka telah dibicarakan oleh Pejabat Tenaga Kerja Butterworth pada 17.2.2021 mendapati Syarikat mematuhi kehendak National Wages Consultative Council Act 2011 mengenai upah minima walau bagaimanapun telah mengarah Syarikat membayar Rosli sebanyak RM4,295.25 sementara Rohlizan menerima RM3,913.15. Rayuan mereka ke Mahkamah Tinggi telah ditolak.

Kes mereka kemudiannya dirujuk oleh Menteri menurut s.20(3) Akta Perhubungan Perusahaan 1967 kepada Mahkamah Perusahaan berkaitan penamatan kerja mereka. Di Mahkamah Perusahaan isu-isu ialah sama ada penamatan kerja secara sendiri atau ditamatkan oleh Syarikat dan jika ditamatkan oleh Syarikat sama ada penamatan tersebut tanpa alasan yang munasabah. Mahkamah Persusahaan memutuskan Syarikat telah menamatkan perkhidmatan mereka dan bukannya mereka sendiri yang menamatkannya. Berdasarkan keterangan mengenai sama ada mereka gagal hadir Mahkamah Perusahaan mendapati mereka ada hadir tetapi disuruh balik dan tunggu sehingga dipanggil. Mahkamah Perusahaan berpuas hati bahawa mereka tidak dipanggil sehingga dibuang kerja pada 22.10.2020. Tiada inkuiri dalaman diadakan dan surat tunjuk sebab semata-mata tidak mencukupi. Berkenaan gaji dan elaun Mahkamah Perusahaan mendapati gaji bulanan adalah berasingan dengan elaun dan tidak boleh disatukan. Gaji minima ialah RM1200.00 dan tidak boleh kurang dan elaun tidak boleh diguna bagi menampung kekurangan gaji minima. Berdasarkan alasan-alasan ini Mahkamah Perusahaan memutuskan mereka dibuang kerja tanpa alasan yang munasabah. S/N aX3UIeld8Ue6pzhei0ws/A **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 5 [7] Berikutan itu Rosli menerima awad kehilangan pendapatan dan pampasan kehilangan kerja berjumlah RM56,400.00 sementara Rohlizan menerima RM38,400.00.

Di hadapan Mahkamah ini peguam responden membangkitkan pihak Syarikat tidak boleh memfailkan rayuan sebaliknya perlu memfailkan semakan kehakiman atas keputusan Mahkamah Perusahaan. Kedua-dua kes ini dirujuk oleh Menteri kepada Mahkamah Perusahaan pada 22.10.2020. Pindaan kepada Akta Perhubungan Perusahaan berkuatkuasa mulai 1.1.2021 di mana tiada lagi rujukan oleh Menteri S.33C memperuntukkan rayuan terhadap keputusan Mahkamah Perusahaan. S.35 Akta Pindaan 1615 memperuntukkan: “…and all proceedings commenced or awards made before the Industrial Court in relation to a reference under subsection 8(2A), subsection 20(3) and section 26 before the coming into operation of this Act shall proceed and have effect as if the principal Act had not been amended by this Act.”. Walau bagaimanapun awad dibuat selepas tarikh pindaan ini maka oleh itu saya berpendapat pihak yang tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah Perusahaan hendaklah memfailkan rayuan ke Mahkamah Tinggi dan bukannya semakan kehakiman. Oleh itu proses yang diambil oleh Syarikat adalah betul mengikut undang-undang. S/N aX3UIeld8Ue6pzhei0ws/A **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 6 [9] Setelah mendengar hujahan kedua-dua pihak saya memutuskan untuk membenarkan rayuan oleh pihak Syarikat dengan kos.

Peguam terpelajar bagi pihak Syarikat menghujahkan Mahkamah Perusahaan tidak langsung mempertimbangkan keterangan yang menunjukkan Rosli dan Rohlizan telah gagal datang kerja selama 11 hari berturut-turut sebelum surat bertarikh 22.10.2020. Oleh itu beliau menghujahkan perilaku kedua-dua mereka terjumlah kepada menamatkan perkhidmatan diri mereka sendiri. Mahkamah Perusahaan telah khilaf apabila memutuskan Syarikat telah menamatkan perkhidmatan mereka. Jelas daripada keterangan bahawa mereka tidak datang kerja kerana tuntutan kenaikan gaji untuk kali ketiga tidak dilayan oleh Syarikat. Mereka tidak hadir bekerja pada 10.10.2020 hingga 21.10.2020 kerana mereka menganggap mereka tidak perlu datang bekerja kerana kes mereka telah difailkan di Pejabat Tenaga Kerja Butterworth. Mereka juga tidak mempertikaikan fakta bahawa mereka tidak hadir pada hari-hari tersebut.

Peguam terpelajar bagi Rosli dan Rohlizan menghujahkan apabila mereka datang bekerja pada 9.10.2020 mereka diarah pulang dan tunggu sehingga dipanggil. Mengikut keterangan mereka tidak dipanggil oleh itu mereka mempunyai sebab mengapa mereka tidak datang bekerja. Keterangan ini diterima oleh Mahkamah Perusahaan dalam memutuskan mereka tidak dengan perilaku mereka menamatkan kontrak mereka. S/N aX3UIeld8Ue6pzhei0ws/A **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 7 Keputusan

Ketika perbicaraan di Mahkamah Perusahaan kedua-dua pihak tidak membawa keterangan sokongan melainkan bergantung kepada surat-surat yang dieksibitkan. Pada 9.10.2020 keterangan menunjukkan mereka hadir lambat ke pejabat. Ini tidak dinafikan dan oleh itu mereka diarah pulang kerana kerja-kerja penghantaran telah diberi kepada pemandu luar dan jika ada barang perlu dihantar mereka akan dipanggil. Saksi Syarikat memberitahu panggilan telefon ada dibuat tetapi tiada dijawab. Rosli dan Rohaizan menafikan ada panggilan telefon.

Mereka tidak hadir pada 10.10.2020 sehinggalah 15.10.2020. Mereka dipanggil ke pejabat pada 16.10.2020 dan setelah menyerah surat jawapan kepada surat tunjuk sebab mereka diarahkan pulang. Saksi Syarikat tidak menafikan apa yang berlaku pada 16.10.2020. Oleh itu kedua-dua mereka mempunyai sebab untuk tidak hadir selepas itu. Walau bagaimanapun dari 10.10.2020 hingga 15.10.2020 kedua-dua mereka tidak hadir tanpa sebarang sebab. Keterangan ini tidak dipertimbangkan oleh Mahkamah Perusahaan. S/N aX3UIeld8Ue6pzhei0ws/A **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 8 [14] S.15(2) Akta Pekerja 1955 merupakan peruntukan yang disifatkan (deeming provision) dan ia boleh disangkal jika seorang pekerja itu boleh mengemukakan alasan yang munasabah dan telah memaklumkan atau cuba memaklumkan majikannya sebelum atau seberapa segera yang boleh. Rosli dan Rohaizan tidak mengemukakan apa-apa keterangan yang boleh menyangkal fakta ketidakhadiran mereka pada tarikh-tarikh tersebut.

Bagi saya apabila Mahkamah Perusahaan gagal mempertimbangkan fakta ini dan peruntukan s.15(2) ini secara menyeluruh Mahkamah Perusahaan telah tersalah arah dirinya dan ini memberi laluan kepada Mahkamah ini untuk mengenepikan keputusannya. Atas alasan-alasan ini Mahkamah ini membenarkan rayuan Syarikat dengan kos. (TUN ABD MAJID BIN TUN HAMZAH) Hakim Mahkamah Tinggi Malaya, Pulau Pinang Tarikh: 29 Ogos 2023 S/N aX3UIeld8Ue6pzhei0ws/A **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 9 Peguamcara-Peguamcara:- Peguamcara Pihak Perayu TETUAN FARIDA & COMPANY Peguambela dan Peguamcara No. 3.02D, East Wing, Level 3 Menara BRDB 285, Jalan Maarof, Bukit Bandaraya 59000 KUALA LUMPUR Tel : 03-2297 7444 Faks : 03-2297 7445 Peguamcara Pihak Responden TETUAN NEKOO Peguambela dan Peguamcara Suite 8-15-3, Menara Mutiara Bangsar Jalan Liku, Bangsar 59100 KUALA LUMPUR Tel : 03-22824131 Faks : - S/N aX3UIeld8Ue6pzhei0ws/A **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal