Saravanan A/L Gopal v Ramesh A/L Ramaja Yam (JA-12B-53-09/2022)

Ini adalah rayuan perayu/defendan terhadap keputusan Hakim Mahkamah Sesyen (“HMS”) Johor Bahru tentang keseluruhan isu S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 2 liabiliti iaitu perayu/defendan didapati cuai 80% dan responden/plaintif berkecuaian sumbangan 20% dan sebahagian award kuantum iaitu mengenai ‘kehilangan pendapatan’ sahaja (akan diperincikan kemudian).

Tuntutan responden/plaintif terhadap perayu/defendan di Mahkamah Sesyen merupakan tuntutan gantirugi yang berbangkit daripada kejadian kemalangan jalan raya di KM 7.5 Lebuhraya EDL melibatkan motorvan No. JJW 4726 yang dipandu oleh perayu/defendan dengan motorsikal No. JQB 9431 yang ditunggang oleh responden/plaintif.

Selepas meneliti Rekod-Rekod Rayuan termasuklah Alasan Penghakiman HMS, dan setelah meneliti hujah-hujah bertulis dan lisan oleh peguam bijaksana kedua-dua pihak, Mahkamah ini pada 5.10.2023 telah membenarkan sebahagian rayuan perayu/defendan untuk kedua-dua isu liabiliti dan kuantum iaitu telah mengubah keputusan HMS tentang liabiliti daripada 80%-20% kepada 50%-50%, dan tentang kuantum seperti berikut:-

mengekalkan award HMS untuk “Kehilangan Pendapatan

mengekalkan award HMS untuk “Kehilangan Sebahagian Pendapatan”; dan

mengakas keseluruhan award HMS untuk ‘Kehilangan Sebahagian Pendapatan Akibat Kehilangan Kerja di Transit Link” sebanyak RM111,339.32. S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig [4] Kedua-dua pihak masing-masingnya telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Rayuan iaitu responden/plaintif pada 12.10.2023 dan perayu/defendan pada 19.10.2023 terhadap keputusan Mahkamah ini. Kedua-dua rayuan tersebut juga adalah tentang liabiliti dan kuantum. [5] Maka berikut merupakan alasan-alasan Mahkamah ini. Pihak-pihak selepas ini akan dirujuk sebagai mana kedudukan asal masing-masing di Mahkamah Sesyen iaitu perayu sebagai defendan dan responden sebagai plaintif. Fakta-fakta penting kes [6] Pada 9.10.2017 jam lebih kurang 12.30 am di KM 7.5 Lebuharaya EDL, plaintif yang ketika itu menunggang motosikal No. JQB 9431 dari arah Singapura ke Johor Bahru telah terlibat dengan kemalangan dengan motorvan No. JJH 4726 yang dipandu oleh defendan juga dari arah yang sama dengan plaintif. [7]

kehilangan pendapatan semasa cuti sakit selama 7 bulan;

kehilangan sebahagian pendapatan semasa bekerja di Transit Link; dan

kehilangan pendapatan akibat kehilangan kerja di Transit Link. [15] Untuk ‘kehilangan pendapatan semasa cuti sakit selama 7 bulan’, HMS memberikan award sebanyak RM40,885.88 (bersamaan SGD20,442.94) yang dikira di atas purata gaji bulanan plaintif semasa bekerja di KL Enviro Pte Ltd di Singapura sebanyak SGD2,920.42 didarab 7 bulan dan ditolak 1/3 dari situ untuk perbelanjan harian. [16] Untuk ‘kehilangan pendapatan plaintif semasa bekerja di Transit Link’, HMS memberikan award sebanyak RM106,414.08 berdasarkan kiraan susutan pendapatan bulanan plaintif di Transit Link berbanding KL Enviro (purata gaji bulanan plaintif di KL Enviro adalah SGD2,920.42 / RM8,761.26 manakala purata gaji bulanan S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig plaintfif di Transit Link adalah RM2,110.38) yang berjumlah RM6,650.88 didarab 24 bulan (tempoh pekerjaan plaintif di Transit Link dari 7.4.2018 sehingga 30.4.2020) dan ditolak 1/3 dari situ untuk perbelanjaan harian. [17] Untuk ‘kehilangan pendapatan akibat kehilangan kerja di Transit Link’, HMS memberikan award di bawah s.28(2)(d) Civil Law Act 1984 sebanyak RM111,339.32 berdasarkan kiraan purata gaji bulanan plaintif di KL Enviro (RM8,761.26) ditolak gaji minimum di Malaysia (RM1,500.00) didarab dengan tempoh 23 tahun sebagai ‘multiplier’ dan ditolak 1/3 dari situ untuk perbelanjaan harian. Keputusan Mahkamah ini A. Liabiliti [18] Mahkamah ini, setelah meneliti Rekod-Rekad Rayuan termasuklah Alasan Penghakiman HMS dan hujah-hujah kedua-dua peguam yang bijaksana, mendapati keputusan HMS wajar diubah dari liabiliti 80% di pihak defendan 20% di pihak plaintiif kepada liabiliti sama rata 50%-50% antara plaintif dan defendan. [19] Alasan utama Mahkamah ini adalah kerana keterangan plaintif (SP3) di Mahkamah terutama ketika disoal balas menunjukkan keterangan plaintif tidak konsisten mengenai bagaimana kemalangan berlaku pada hari kejadian. [20] Semasa disoal balas, plaintif mengatakan beliau tidak memotong motorvan tetapi di dalam laporan polis plaintif (P10) ia dinyatakan S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig sebaliknya iaitu plaintif memotong motorvan defendan dan selepas itu telah dilanggar oleh motorvan dari belakang. [21] Jawapan-jawapan plaintif (SP3) semasa disoal balas tersebut boleh dilihat di dalam Nota-Nota Keterangan iaitu menerusi petikan-petikan berikut:-

di muka surat 120 Rekod Rayuan – Soalan peguam defendan: Adakah kamu overtake pada hari itu ? SP3: Saya tidak buat Tuan. Soalan peguam defendan: …. Di dalam laporan polis kamu, setuju kamu ada menyatakan tentang memotong sebuah motorvan? SP3: Saya tidak setuju tuan, van yang overtake saya dan langar daripada belakang saya tuan.

di mukasurat 121 Rekod Rayuan – Soalan peguam defendan: Ok, kamu sudah baca. Setuju dalam laporan polis kamu, kamu yang cakap kamu memotong motorvan? SP3: Tuan, laporan ini, dia bermaksud van itu, apa, jalanraya itu… dia, jalanraya itu macam tu Tuan. Dia … van itu pun naik atas, tengah-tengah naik atas, masa itu saya buat signal ke kiri dan dia… saya pergi sebelah kiri, Tuan. Soalan peguam defendan: Can I see the report? Jadi kamu punya keterangan di Mahkamah adalah bahawa kamu signal ke kiri, untuk memotong ke kiri. Kamu tahu apa kiri, apa S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig kanan? Kamu kata kamu memotong ini van, kamu memotong ke kiri. Kamu cakap sekarang kamu signai ke kiri , jadi … SP3: Tuan, saya tak buat signal tuan. Soalan peguam defendan: Tadi, baru tadi kamu cakap, masa tu saya signal kiri. SP3: Tuan, dah lima tahun, Tuan, saya tak ingat. [22] Pada pandangan Mahkamah ini, HMS telah terkhilaf apabila gagal membuat penilaian yang sepatutnya terhadap keterangan SP3 yang sebegini. Dapatan HMS mengenai plaintif didapati berkecuaian sumbangan 20% hanya di atas alasan plaintif tidak sepatutnya memotong motorvan ketika kejadian nyata tidak mencukupi. [23] Sementara itu, hujah peguam defendan bahawa defendan sepatutnya tidak didapati cuai kerana perlanggaran adalah tidak dapat dielakkan (inevitable or agony of the moment) pula tidak dapat dipersetujui oleh Mahkamah ini kerana bukti-bukti prima facie jelas menunjukkan bahawa motorvan defendan, akibat cuba mengelak kenderaan lain, telah memasuki laluan plaintif sehingga menyebabkan kemalangan. Untuk itu, Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa defendan telah memandu kenderaannya secara tidak berhati-hati terhadap pengguna jalanraya yang lain yang mana defendan sepatutnya membrek terlebih dahulu (yang diakui defendan bahawa beliau tidak membrek) dan tidak secara melulu mengelak ke kanan sehingga memasuki laluan plaintif secara tiba-tiba. S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig [24] Berikutan itu, Mahkamah ini berpandangan isu yang sepatutnya menjadi perhatian HMS adalah setakat manakah plaintif menyumbang kecuaian dalam kejadian kemalangan tersebut. Ternyata, apabila plaintif semasa disoal balas menyatakan “…masa itu saya buat signal ke kiri dan dia… saya pergi sebelah kiri, Tuan” dan kemudiannya menukar keterangannya kepada beliau tidak memberi signal, jelas menunjukkan plaintif sendiri tidak berupaya memberikan keterangan yang jelas untuk menunjukkan kecuaian sumbangan di pihaknya adalah kecil. [25] Maka, berdasarkan keterangan plaintif yang goyah semasa diperiksa balas, Mahkamah ini berpendapat dalam keadaan ketiadaan keterangan lain sama ada keterangan langsung atau keterangan mengikut keadaan yang boleh membantu plaintif menunjukkan kecuaian sumbangan plaintif adalah kecil, maka plaintif juga sebenarnya cuai apabila gagal memberikan perhatian yang sewajarnya terhadap pengguna jalanraya yang lain dan telah gagal mengawal motorsikalnya dengan baik sehingga gagal untuk mengelak motorvan defendan yang memasuki laluannya. [26] Oleh yang demikian, Mahkamah ini mengambil keputusan bahawa liabiliti wajar dikongsi bersama di antara plaintif dan defendan iaitu pada perkadaran 50%-50%. B. Kuantum [27] Sebagai mana yang dinyatakan pada permulaan alasan penghakiman ini, rayuan defendan terhadap keputusan HMS S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig adalah terhadap ‘kehilangan pendapatan’ sahaja yang mana dipecahkan kepada tiga iaitu:-

kehilangan pendapatan semasa cuti sakit selama 7 bulan;

kehilangan sebahagian pendapatan semasa bekerja di Transit Link; dan

kehilangan sebahagian pendapatan akibat kehilangan kerja di Transit Link. [28] Untuk award ‘kehilangan pendapatan semasa cuti sakit selama 7 bulan’, Mahkamah ini mengekalkan keputusan HMS atas alasan bukti-bukti yang dikemukakan oleh plaintif mengenai pekerjaannya di Singapura seperti permit kerja dan slip gaji (eksibit P14 dan P16) dan sijil sakit plaintif (eksibit P17) yang menunjukkan tempoh cuti sakit dari 9.10.2017 ke 14.4.2018 adalah diterima oleh HMS atas budibicara HMS sendiri sebagai hakim bicara. Malahan, defendan juga didapati tidak mengemukakan apa-apa bukti selainnya yang boleh menyangkal keterangan plaintif tersebut. Oleh yang demikian, Mahkamah ini menerima bukti-bukti tersebut sebagai mencukupi bagi plaintif melepaskan beban bukti di atas dasar imbangan kebarangkalian. [29] Selain itu, penolakan 1/3 sebagai perbelanjaan harian juga merupakan penolakan yang munasabah dan biasa dibuat oleh Mahkamah sebelum memberikan jumlah akhir kehilangan pendapatan pihak yang menuntut [rujuk: Shahrizam Bin Damshah v Mahathir Bin Mohd Isa & Anor (2014) 10 MLJ 490]. S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig [30] Seterusnya, award HMS bagi ‘kehilangan sebahagian pendapatan semasa bekerja di Transit Link’ juga tidak diusik oleh Mahkamah ini berdasarkan susutan pendapatan purata sebulan yang diperoleh plaintif di Transit Link sebanyak RM2,110.38 berbanding di KL Enviro Pte Ltd Singapura sebanyak SGD2,920.42 (bersamaan RM8,761.26 iaitu SGD2,920.42 x 3 atas dasar pertukaran matawang Singapura-Malaysia). Maka penyusutan pendapatan bulanan sebanyak RM6,650.88 yang seterusnya didarab dengan tempoh pekerjaan plaintif di Transit Link selama 24 bulan juga adalah munasabah dan disokong oleh keterangan wakil Transit Link iaitu En. Amarjit Singh a/l Jasiwan Singh (SP2) yang mengemukakan slip-slip gaji plaintif (eksibit P51-B, P6A-F and P8). Selain itu, penolakan 1/3 sebagai perbelanjaan harian juga adalah munasabah sebagai mana yang telah Mahkamah ini telah jelaskan sebelum ini. [31] Manakala bagi award ‘kehilangan sebahagian pendapatan akibat kehilangan kerja di Transit Link’ sebanyak RM111,339.32, Mahkamah ini telah mengakas award tersebut atas alasan-alasan berikut. [32] Pertama, plaintif sendiri telah tidak hadir untuk meneruskan kerja di Transit Rail. Keterangan SP2 jelas menunjukkan bahawa plaintif sendiri telah gagal untuk menghadirkan diri sejak 30.4.2020 dan telah diberikan surat tunjuk sebab bertarikh 7.5.2020 yang meminta plaintif menyatakan alasan kenapa gagal hadir tugas melebihi 7 hari yang mana jika gagal akan dianggap sebagai plaintif berhenti bertugas di Transit Rail. Berikutan plaintif gagal memberikan respon terhadap surat tunjuk sebab tersebut, maka Transit Rail hanya S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig mengesahkan plaintif bekerja dengan mereka hanya dari tempoh 7.4.2018 sehingga 30.4.2020 sahaja atas sebab plaintif sendiri yang menamatkan perkhidmatannya dengan Transit Rail. [33] Perlu diingatkan bahawa bagi melayakkan plaintif membuat tuntutan di bawah s.28A Civil Law Act 1984, plaintif berkewajipan terlebih dahulu untuk membuktikan bahawa plaintif berada dalam keadaan kesihatan yang baik tetapi akibat daripada kecederaan beliau tidak dapat bekerja. Sebagai kemudahan rujukan, diperturunkan peruntukan relevan untuk itu iaitu di bawah s.28A(2)(c)(ii) seperti berikut:- “28A(2)

in awarding damages for loss of future earnings the Court shall take into account—

that in the case of a plaintiff who has attained the age of fifty-five years or above at the time when he was injured, no damages for such loss shall be awarded; and in any other case, damages for such loss shall not be awarded unless it is proved or admitted that the plaintiff was in good health but for the injury and was receiving earnings by his own labour or other gainful activity before he was injured;…” [34] Mahkamah sebelum ini tidak mengusik dapatan HMS mengenai award ‘kehilangan sebahagian pendapatan semasa bekerja di Transit Link’ berikutan terdapat keterangan keadaan kesihatan dan keilatan plaintif yang tidak lagi sebaik seperti sebelum kemalangan. Oleh yang demikian, apabila plaintif telah kembali bekerja selepas S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig kemalangan di Transit Link, maka susutan pendapatan beliau sebagaimana yang diawardkan oleh HMS wajar untuk diberikan. [35] Namun, apabila plaintif sendiri yang tidak hadir bekerja di Transit Link tanpa sebab yang munasabah atau tanpa sebarang laporan perubatan terkini yang boleh menyokong beliau, maka Mahkamah ini berpendapat HMS tidak boleh lagi menggunakan penyusutan pendapatan plaintif semasa di Transit Link sebagai ‘multiplicand’ bagi tujuan kehilangan sebahagian pendapatan akibat kehilangan kerja di Transit Link [rujuk: ALREZAL B AHMAD V MD ZAM ZAMIR B MD SHARRIF (2012] 2 PIR 37 SC]. [36] Kedua, Mahkamah ini juga mendapati bahawa HMS telah gagal memberi pertimbangan kepada keterangan plaintif sendiri yang mengakui beliau tidak mencari kerja lain kerana hendak memulakan perniagaan sendiri. Petikan keterangan plaintif semasa disoal balas boleh dilihat di ms. 139 Rekod Rayuan:- “Soalan peguam defendan: Setuju, ya? Ok. Saya juga katakan kepada kamu, alasan kamu tidak hendak mendapatkan sebarang pekerjaan walaupun pekerjaan ringan sehingga kini kerana kamu ingin mendapat tuntutan yang tinggi di Mahkamah. Atas alasan itu, bukan kerana kecederaan. SP3: Ya, saya setuju, Tuan, sebab saya nak buat bisnes, Tuan. [37] Atas sebab-sebab yang dinyatakan di atas, Mahkamah ini membuat dapatan bahawa HMS telah terkhilaf apabila gagal untuk memberikan kesan yang betul terhadap pemakaian s.28A(2)(d) Civil Law Act 1984 dan gagal untuk memberikan penelitian yang mencukupi terhadap keseluruhan keterangan plaintif. Oleh yang S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig demikian, Mahkamah ini mengakas sekaligus menolak keseluruhan award HMS bagi ‘kehilangan sebahagian pendapatan akibat kehilangan kerja di Transit Link’ sebanyak RM111,339.32. Penutup [38] Berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan di atas, Mahkamah ini berpuashati untuk memutuskan bahawa HMS telah terkhilaf dalam keputusan beliau mengenai isu liabiliti dan sebahagian isu kuantum. Maka, rayuan defendan adalah dengan ini dibenarkan secara sebahagian tanpa perintah untuk kos. Tarikh: 18hb APRIL 2024 …………………………………………. (NOOR HISHAM BIN ISMAIL) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi, Johor Bahru Peguam bagi Perayu/Defendan: En. Ramaswamy a/l Kanadson Tetuan Viknes Ratna & Co. Subang Jaya Peguam bagi Responden/Plaintif: En. Gunasegaran Tetuan Zaman & Associates Johor Bahru S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig Kes-Kes dirujuk

Shahrizam bin Damshah v Mahathir bin Mohd Isa & Anor (2014) 10 MLJ 490;

Alrezal b. Ahmad V Md Zam Zamir b. Md Sharrif (2012) 2 PIR 37 SC’ Undang-undang dirujuk:

Seksyen 28A(2)(c)(ii) Akta Undang-Undang Sivil 1984 S/N gP8pcotr5UGcjBH4dowIig