Satia A/L Balu (WA-62JS-15-05/2023)

Kanun Keseksaan.” [2] Sementara itu, dalam kes WA-62SJ-16-05/2023, Khanesen a/l Thiyagarajan (selepas ini dirujuk sebagai "OKT Khanesen") telah didakwa dengan kesalahan merogol mangsa yang sama (SP1) di bawah Seksyen 376(1) Kanun Keseksaan. Pertuduhan terhadap OKT Khanesen adalah seperti yang berikut: “Bahawa kamu pada 13/05/2023 jam lebih kurang 5.06 pagi, bertempat di dalam kereta jenis Honda City berwarna kelabu, no pendaftaran: AGS1002 di Trec kuala lumpur, 438, Jalan Tun Razak, Maluri, 50400 Kuala Lumpur, dalam Daerah Wangsa Maju, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dengan sengaja telah merogol Lydia Asong Warbrick, No. K/P: 040525-13-1246 berumur 18 tahun 11 bulan. Dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum dibawah seksyen 376

Kanun Keseksaan.” [3] OKT Satia dan OKT Khanesen mengaku tidak bersalah terhadap pertuduhan masing-masing dan memohon untuk dibicarakan. Pihak pendakwaan memohon agar kes-kes ini dibicarakan bersama. Oleh itu, kedua-dua kes ini telah dibicarakan bersama di Mahkamah ini kerana ia melibatkan mangsa dan saksi-saksi yang sama. [4] Di akhir kes pendakwaan, saya telah memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie bagi pertuduhan ke atas OKT Satia tersebut dan OKT Satia telah diperintahkan untuk membela diri bagi kes WA-62SJ-15-05/2023. Saya juga telah memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie bagi pertuduhan ke atas OKT Khanesen dalam kes WA-62SJ- 16-05/2023, dan selanjutnya OKT Khanesen diperintahkan untuk membela diri. Selepas diperintahkan untuk membela diri, OKT Satia telah memberikan keterangan secara bersumpah. Di dalam pembelaannya, OKT Khanesen juga telah memberikan keterangan bersumpah dan juga telah memanggil 5 orang lagi saksi pembelaan iaitu: Nurul Fatihah binti Zahari (SD3), Phraveen a/l Magenthiran (SD4), Ganapathy a/l Kasinathan (SD5), Prasantini a/p Maniam (SD6) dan Zaiful Anif bin Abdullah (SD7). [5] Di akhir kes pembelaan, saya memutuskan bahawa OKT Satia dan OKT Khanesen telah gagal untuk menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. Saya selanjutnya memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan terhadap OKT Satia dan OKT Khanesen tersebut melampaui keraguan yang munasabah dan mereka telah didapati bersalah dan disabitkan atas pertuduhan di bawah seksyen 376 (1) kanun keseksaan. [6] Setelah mempertimbangkan faktor-faktor mitigasi dan faktor-faktor pemberat hukuman seperti yang telah dihujahkan oleh pihak pembelaan dan pihak pendakwaan, saya telah menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama tempoh 11 tahun dan dua kali sebatan masing-masingnya ke atas OKT Satia dan OKT Khanesen. OKT-OKT tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah atas kedua-dua sabitan dan hukuman dan telah merayu terhadap keputusan tersebut. [7] Pihak pendakwaan pula berpendapat bahawa hukuman yang dijatuhkan ke atas OKT Satia dan OKT Khanesen adalah tidak memadai. Maka, pihak pendakwaan telah menfailkan rayuan terhadap hukuman tersebut. Fakta Kes Pihak Pendakwaan [8] Pada 13.5.2023, SP1 bersama-sama 3 rakannya, Ganeisraaj a/l Kathiravan (SP3), Vikneshwaran a/l Suresh (SP5) dan Madhusri Ann a/p Siva Kumar (SP6), telah pergi ke sebuah kelab malam bernama Highball di TREC Kuala Lumpur untuk berhibur. Mereka tiba di Highball TREC pada lebih kurang jam 12.30 pagi. SP1 dan rakan-rakannya tersebut telah memesan arak dan berhibur sehingga lewat pagi. Pada jam lebih kurang 2.32 pagi, SP1 dan SP5 telah diminta keluar oleh pengawal keselamatan kelab malam tersebut kerana mereka telah mabuk teruk. Manakala, SP3 dan SP6 terus berhibur di kelab malam tersebut. [9] SP1 dan SP5 kemudiannya keluar dari kelab malam tersebut dan menuju ke tempat menunggu perkhidmatan kereta e-hailing (Grab Point 1). Dalam keadaan mabuk, mereka berdua duduk dan kemudian terbaring di tempat tersebut. Selepas itu, lebih kurang jam 4:58 pagi, OKT Khanesen bersama beberapa orang awam telah mengangkat SP1 dan membawanya masuk ke dalam kereta OKT Khanesen. Kereta tersebut adalah Honda City berwarna kelabu bernombor pendaftaran AGS 1002 (P7). Tindakan OKT Khanesen tersebut telah dirakam oleh kamera litar tertutup (CCTV) dan rakaman CCTV tersebut telah ditandakan sebagai ekshibit P16. Kereta P7 tersebut kemudiannya dipandu dan berhenti di tempat letak kereta tingkat basement. Berdasarkan rakaman CCTV P16 tersebut, OKT Khanesen kelihatan masuk ke bahagian belakang kereta. [10] SP1 tidak ingat apa yang berlaku selepas beliau duduk dan terbaring di tempat menunggu perkhidmatan kereta e-hailing tersebut. Apabila tersedar, SP1 mendapati bahawa beliau sedang terbaring dalam sebuah kereta yang sedang bergerak. SP1 melihat kereta tersebut dipandu oleh seorang lelaki India yang tidak dikenalinya. SP1 tidak menjerit kerana dalam ketakutan. Lelaki tersebut kemudiannya dicamkan sebagai OKT Khanesen. Kereta tersebut kemudiannya berhenti di tempat letak kereta yang terletak di basement TREC. [11] OKT Khanesen kemudiannya keluar dari kereta dan masuk semula ke tempat duduk belakang melalui pintu kanan belakang. Ketika itu, SP1 sedang terbaring, kakinya berada di pintu kanan kereta dan kepalanya pula berada di pintu kiri kereta. SP1 dapat melihat muka OKT Khanesen dengan jelas kerana terdapat cahaya lampu di kawasan luar kereta tersebut. Dalam keadaan SP1 terbaring menelentang, OKT Khanesen telah menanggalkan seluar pendek berwarna hitam SP1 dan juga seluar dalamnya. Selepas itu, OKT Khanesen menanggalkan seluarnya dan seterusnya membuka kaki SP1. Setelah kaki SP1 sedikit terkangkang, OKT Khanesen menindihnya dan kemudiannya memasukkan zakarnya ke dalam faraj SP1. [12] Semasa zakar OKT Khanesen masuk ke dalam farajnya, SP1 merasa pedih. SP1 tidak melawan disebabkan rasa takut, panik dan tidak dapat menggerakkan badannya kerana badan OKT Khanesen agak berat. Tambahan pula, OKT Khanesen menekan kedua-dua lengan SP1 dengan kuat sehingga beliau tidak dapat menggerakkan kedua-dua lengannya. Hubungan seks tanpa kerelaan SP1 tersebut berlangsung kira-kira 10 minit. Selepas itu, OKT Khanesen mengeluarkan zakarnya dari faraj SP1 lalu memasukkan pula jarinya ke dalam kemaluan SP1. [13] OKT Khanesen kemudianya meraba payudara SP1 dan seterusnya memasukkan zakarnya ke dalam mulut SP1. Selepas mengeluarkan zakarnya dari mulut SP1, OKT Khanesen memakaikan semula seluar SP1. Ketika itu, SP1 dapat melihat OKT Khanesen memakai baju berwarna hitam. Selepas itu OKT Khanesen memandu keretanya menuju ke Slip Road dan telah meletakkan keretanya di kawasan parkir sebelah kanan jalan. [14] OKT Khanesen kemudiannya keluar dari keretanya dan ketika itu SP1 ternampak sebatang bet besbol yang terletak di bahagian bawah tempat duduk penumpang belakang. SP1 tidak menjerit kerana beliau takut tindakannya tersebut boleh menyebabkan OKT Khanesen memukul atau membunuhnya. SP1 juga tidak segera keluar kerana takut OKT Khanesen masih berada di luar kereta tersebut. Dalam keadaan takut, SP1 masih terbaring dan menunggu masa yang sesuai untuk keluar dari kereta tersebut. Namun, tidak sampai 1 minit, seorang lagi lelaki berbangsa India masuk ke dalam kereta tersebut melalui pintu kanan belakang kereta tersebut. Lelaki tersebut memakai baju uniform syarikat yang menjalankan perniagaan tempat meletak kenderaan di kawasan Highball TREC. Lelaki berbangsa India kedua tersebut kemudiannya dicamkan sebagai OKT Satia. [15] Semasa OKT Satia masuk ke bahagian tempat duduk belakang kereta tersebut, SP1 masih dalam posisi terbaring. OKT Satia kemudiannya meraba payudara SP1. Selepas itu, OKT Satia membuka seluarnya dan terus masukkan zakarnya ke dalam mulut SP1 beberapa kali. Selepas mengeluarkan zakarnya dari mulut SP1, OKT Satia menarik seluar pendek dan seluar dalam SP1 ke bawah kakinya. Setelah membuka kedua-dua belah kaki SP1, OKT Satia menindih SP1 IaIu memasukkan zakarnya ke dalam faraj SP1. SP1 rasa pedih pada farajnya akibat penetrasi zakar OKT Satia yang telah menegang. Walaupun dalam keadaan takut dan terancam, SP1 mengumpulkan kekuatannya dan terus menjerit sekuat hati. Akibat jeritan tersebut, OKT Satia terkejut dan mencabut zakarnya dari faraj SP1. SP1 kemudian menyuruh OKT Satia membuka pintu kereta. Setelah pintu kereta dibuka, SP1 menarik seluar pendek dan seluar dalamnya ke atas, lalu keluar dan berlari ke pintu masuk utama TREC Kuala Lumpur. [16] Setibanya di pintu masuk tersebut, SP1 cuba mencari SP3, SP5 dan SP6. Selepas lebih kurang 10 minit, barulah SP1 berjaya menemui mereka. Setelah SP1 menceritakan kejadian yang berlaku ke atasnya, mereka membawa OKT ke restoren untuk makan sambil berbincang apakah tindakan yang wajar diambil oleh SP1. Selepas itu, SP1 meminta rakan-rakannya tersebut untuk menghantar beliau ke Church of The Divine Mercy yang terletak di No. 26 Jalan Pemaju U1/15, Seksyen U1 40150 Shah Alam, Selangor. SP1 selalu pergi ke gereja tersebut untuk melakukan aktiviti-aktiviti keagamaan [17] SP1 sampai di gereja tersebut pada jam lebih kurang 7.19 pagi. Di gereja tersebut, SP1 telah berjumpa seorang paderi yang bernama Alan Anthony Pereira (SP4). SP1 telah menceritakan kepada SP4 bahawa beliau telah dirogol oleh dua orang lelaki berbangsa India (OKT Satia dan OKT Khanesen). SP4 menasihatkan SP1 supaya beliau menjalani pemeriksaan di hospital. Setelah SP1 bersetuju dengan cadangan tersebut, SP4 dan dua orang pekerja gereja tersebut membawa SP1 ke Hospital Kuala Lumpur (HKL). Selepas itu, SP1 telah menelefon abangnya dan memberitahu apa yang terjadi kepadanya. [18] Setibanya SP1 dan SP4 di HKL, pihak hospital meminta SP1 supaya membuat laporan polis terlebih dahulu sebelum pemeriksaan kesihatan dijalankan. Selepas itu, SP1 membuat laporan polis berkenaan kejadian rogol yang berlaku ke atasnya (P3). SP1 kemudiannya dibawa ke One Stop Crisis Center (OSCC), Jabatan Kecemasan & Trauma, HKL. OSCC adalah pusat yang mengendalikan pesakit yang terlibat dengan kes-kes seperti kes keganasan rumahtangga dan kes rogol. Ketika SP1 tiba di OSCC, Dr. Pravana Singham (SP12) adalah pegawai yang bertugas pada masa itu. [19] SP12 berjumpa SP1 lebih kurang jam 12.00 tengah hari. SP1 menceritakan kepada SP12 bahawa beliau telah dirogol oleh dua orang lelaki berbangsa India. SP1 menceritakan secara terperinci bagaimana kejadian tersebut berlaku. Selepas itu, SP12 membuat pemeriksaan fizikal am ke atas SP1 dan mendapati beliau hanya mengalami lower back pain. SP1 juga menyatakan bahawa beliau mengalami kesakitan di bahagian kemaluannya. Namun pemeriksaam fizikal am tersebut tidak melibatkan pemeriksaan pada bahagian kemaluan SP1. Laporan perubatan yang disediakan oleh SP12 telah ditandakan sebagai ekshibit P41. [20] SP12 kemudiannya dirujuk kepada doktor dari Jabatan Obstetrik & Ginekologi. SP1 seterusnya diperiksa dan sampel swab diambil dari mulutnya oleh pihak Unit Pergigian Forensik. Selain itu, sampel swab juga diambil dari kawasan kemaluan dan bahagian dalam kemaluan SP1. Baju dan sampel dari kuku SP1 juga diambil untuk tujuan ujian yang berkaitan, mengikut prosidur yang telah ditetapkan. [21] SP1 kemudianya diperiksa oleh pegawai perubatan yang bernama Dr. Nisha Sreedharan (SP10). SP10 merupakan doktor yang bertugas di bahagian Jabatan Obstetrik & Ginekologi, beliau telah menjalankan pemeriksaan ke atas SP1, khususnya di kawasan kemaluannya. Berdasarkan laporan perubatannya (P38), antara lainnya SP10 mendapati ‘redness seen over perineum’. SP10 menjelaskan bahawa redness seen over perineum bermaksud terdapat kesan kemerahan yang dilihat di kawasan perineum. Perineum merujuk kepada kawasan yang terletak di antara dubur dan alat kelamin. SP10 menerangkan bahawa kesan kemerahan di kawasan tersebut menunjukkan terdapat aktiviti sexual intercourse yang berlaku. SP10 berpendapat bahawa sekiranya hubungan seks tersebut dilakukan tanpa forcefulness atau paksaan, sepatutnya tiada redness di kawasan perineum SP1. SP10 juga menjelaskan bahawa hubungan seks tersebut juga baru berlaku, iaitu kurang dari 22 jam. Kedudukan Undang-Undang - Kes Prima Facie [22] Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa di akhir kes pendakwaan, saya hendaklah membuat penilaian yang menyeluruh ke atas kesemua keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan dan memutuskan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes ‘prima facie’ di atas pertuduhan yang telah dikenakan ke atas OKT-OKT sebelum OKT-OKT boleh dipanggil untuk membela diri. [23] Bahagian XX Kanun Tatacara Jenayah (“KTJ”) menjelaskan prosedur berkaitan perbicaraan dan juga menerangkan apakah maksud prima facie. Seksyen 180 KTJ menerangkan berkaitan beban pembuktian yang perlu dipenuhi oleh pihak pendakwaan di akhir kes pendakwaan. [24] Penjelasan mengenai kes Prima Facie dinyatakan di bawah Seksyen 180 (4) Kanun Tatacara Jenayah yang menyatakan: "suatu kes prima facie adalah dibuat terhadap OKT di mana pendakwa telah mengemukakan keterangan kukuh yang membuktikan setiap satu faktor kesalahan yang jika tidak di jawab atau di terangkan akan mewajarkan satu sabitan ". [25] Mahkamah Rayuan di dalam kes Looi Kow Chai v. Public Prosecutor [2003] 1 CLJ 734 telah menjelaskan mengenai maksud prima facie seperti yang berikut: "It therefore follows that there is only one exercise that a judge sitting alone under s. 180 of the CPC has to undertake at the close of the prosecution case. He must subject the prosecution evidence to maximum evaluation and to ask himself the question: If I decide to call upon the accused to enter his defence and he elects to remain silence, am I prepared to convict him on the totality of the evidence contained in the prosecution case? If the answer is in the negative then no prima facie case has been made out and the accused would be entitled to an acquittal." [26] Mahkamah Persekutuan di dalam kes Balachandran v. Public Prosecutor [2005] 1 CLJ 85 menyatakan maksud prima facie adalah seperti yang berikut: “A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal.” [27] Saya seterusnya merujuk kepada peruntukan di bawah Seksyen 173 (h) (iii) KTJ yang menyatakan seperti yang berikut:

(iii) For the purpose for subparagraphs (i) and (ii), a prima facie case is made out against the accused where the prosecution has adduced credible evidence proving each ingredient of the offence which if unrebutted or unexplained would warrant a conviction; [28] Merujuk kes Balachandran v. Public Prosecutor (supra), Mahkamah Persekutuan telah memutuskan bahawa “In order to make a finding either way the court must, at the close of the case for the prosecution, undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established.". Maka, untuk menentukan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT atau tidak, saya akan merujuk kepada elemen-elemen pertuduhan yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan. [29] Pertuduhan terhadap OKT Satia dan OKT Khanesen adalah menurut subseksyen 376(1) Kanun Keseksaan [Akta 574]. Subseksyen 376(1) Akta 574 memperuntukkan bahawa –

“Punishment for rape

Subject to subsections (2), (3) and (4), whoever commits rape shall be punished with imprisonment for a term which may extend to twenty years, and shall also be liable to whipping.

Whoever commits rape on a woman under any of the following circumstances:

at the time of, or immediately before or after the commission of the offence, causes hurt to her or to any other person;

at the time of, or immediately before or after the commission of the offence, puts her in fear of death or hurt to herself or any other person;

the offence was committed in the company of or in the presence of any other person;

without her consent, when she is under sixteen years of age;

with or without her consent, when she is under twelve years of age;

with her consent, when the consent is obtained by using his position of authority over her or because of professional relationship or other relationship of trust in relation to her;

at the time of the offence the woman was pregnant;

when by reason or on occasion of the rape, the woman becomes insane;

when he knows that he is afflicted with the Human Immuno-Deficiency Virus (HIV)/Acquired Immune Deficiency Syndrome (AIDS) or any other sexually transmissible disease and the virus or disease is or may be transmitted to the woman;

when by reason or on occasion of the rape, the woman commits suicide; or

when he knew of the mental disability, emotional disorder or physical handicap of the woman at the time of the commission of the crime, shall be punished with imprisonment for a term of not less than ten years and not more than thirty years and shall also be liable to whipping.

Whoever commits rape on a woman whose relationship to him is such that he is not permitted under the law, religion, custom or usage, to marry her, shall be punished with imprisonment for a term of not less than eight years and not more than thirty years, and shall also be punished with whipping of not less than ten strokes.

Whoever whilst committing or attempting to commit rape causes death of the woman on whom the rape is committed or attempted shall be punished with death or imprisonment for a term of not less than fifteen years and not more than thirty years, and shall also be punished with whipping of not less than ten strokes.”. [30] Jenis kesalahan rogol dinyatakan di bawah seksyen 375 Akta 574 yang memperuntukkan seperti yang berikut:

“Rape A man is said to commit “rape” who, except in the case hereinafter excepted, has sexual intercourse with a woman under circumstances falling under any of the following descriptions:

(a)against her will;

(b)without her consent;

(c)with her consent, when her consent has been obtained by putting her in fear of death or hurt to herself or any other person, or obtained under a misconception of fact and the man knows or has reason to believe that the consent was given in consequence of such misconception; `

(d)with her consent, when the man knows that he is not her husband, and her consent is given because she believes that he is another man to whom she is or believes herself to be lawfully married or to whom she would consent;

(e)with her consent, when, at the time of giving such consent, she is unable to understand the nature and consequences of that to which she gives consent;

(f)with her consent, when the consent is obtained by using his position of authority over her or because of professional relationship or other relationship of trust in relation to her;

(g)with or without her consent, when she is under sixteen years of age.”. [31] Dalam kes PP v. Kamarulariffin Abdullah [2009] CLJU 818 Mahkamah Tinggi telah menjelaskan elemen-elemen yang perlu dibuktikan bagi kesalahan di bawah seksyen 376 Kanun Keseksaan: “The ingredients required to be proved for the offence under s. 376 of the Penal Code have been correctly summarised by the trial Judge as follows:-

There is sexual intercourse between the Accused and the victim, SP7.

There is penetration by the Accused into SP7's private part.

The sexual intercourse occurred against SP7's will and without her consent. [32] Maka, dalam kes ini, elemen-elemen atau ingredients yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan bagi kesalahan rogol di bawah seksyen 376 tersebut adalah seperti yang berikut:

OKT-OKT telah melakukan persetubuhan dengan SP1 yang merupakan seorang perempuan;

(ii) Telah berlaku penetrasi zakar OKT-OKT ke dalam kemaluan/faraj SP1; dan

(iii) Persetubuhan tersebut berlaku tanpa kerelaan SP1 (lack of consent). Perlu ditekankan bahawa rule of prudence and practice hendaklah menjadi panduan dalam membuat keputusan untuk kes-kes jenayah seksual termasuklah kes rogol. Keterangan mangsa sewajarnya mempunyai keterangan sokongan (corroboration). Perkara ini telah dijelaskan dalam kes Aziz Muhamad Din v Public Prosecutor [1997] 1 CLJ SUPP 523 yang memutuskan bahawa: “Generally in Malaysia there is no specific rule of law that requires the evidence of a witness to be corroborated except in the case of the evidence of a child of tender years under s. 133A of the Evidence Act 1950. However, in certain types of cases there is a rule of practice which requires evidence to be corroborated.This includes the evidence of a complainant in a case involving a sexual offence. Even in such cases a conviction based on uncorroborated evidence is not illegal.But the rule of practice regulates the manner in which uncorroborated evidence is to be treated, that is to say, the Judge must warn himself of the dangers of convicting on such evidence. Alasan Mahkamah Di Akhir Kes Pendakwaan Elemen Kesalahan Di Bawah S. 376 Akta 574 [33] Memandangkan terdapat dua OKT, Khanesen dan Satia, maka saya akan menyatakan dapatan saya ke atas ketiga-tiga elemen tersebut dengan merujuk kepada setiap OKT. Dapatan saya adalah seperti yang berikut: Elemen (i): OKT-OKT telah melakukan persetubuhan dengan SP1 yang merupakan seorang perempuan [34] Ketika berlaku kejadian seperti yang dipertuduhkan, SP1 merupakan seorang perempuan yang berumur 18 tahun. Fakta ini tidak pernah dipertikaikan oleh pihak pembelaan. Maka, fakta bahawa SP1 adalah seorang perempuan dapat dibuktikan oleh pihak pendakwaan. [35] SP1 menerangkan bahawa pada masa kejadian, OKT Khanesen membawanya ke tempat letak kereta basement TREC dengan menggunakan kereta Honda City, bernombor pendaftaran AGS 1002 (P7). SP1 menjelaskan dengan terperinci bagaimana OKT melakukan persetubuhan dengannya. Persetubuhan berlaku dalam kereta tersebut yang diletakkan di tempat letak kereta basement TREC. SP1 dapat melihat dengan jelas muka OKT Khanesen ketika masuk ke dalam kereta tersebut melalui pintu kanan belakang. Ketika SP1 dalam posisi terbaring menelentang di tempat duduk belakang kereta tersebut, OKT Khanesen telah menarik seluar pendek dan seluar dalam SP1 ke bawah kakinya. Selepas itu, OKT Khanesen menanggalkan seluarnya dan seterusnya membuka kaki SP1. Setelah kaki SP1 sedikit terkangkang, OKT Khanesen menindihnya dan kemudiannya memasukkan zakarnya ke dalam faraj SP1. Semasa persetubuhan berlaku, OKT Khanesen juga menekan kedua-dua lengan SP1 sehingga beliau tidak dapat menggerakkan kedua-dua lengannya. SP1 menjelaskan bahawa persetubuhan tersebut berlaku kira-kira dalam tempoh 10 minit. [36] Ketika pemeriksaan balas, peguam OKT Khanesen mencadangkan bahawa persetubuhan tidak pernah berlaku di antara OKT Khanesen dan SP1 kerana terdapat seorang lagi wanita yang bernama Prashantini A/P Maniam di dalam kereta tersebut. Memandangkan Prashantini juga berada dalam kereta tersebut, maka peguam OKT Khanesen menghujahkan bahawa tidak mungkin berlaku persetubuhan tersebut. Berikut diturunkan keterangan yang berkaitan: Semasa anda dimasukkan dalam kereta, setuju, ada seorang wanita di belakang kereta tersebut? Tidak setuju. Ini berlaku pada jam 5 pagi lebih, kamu kata sudah sedar, kamu pasti tidak nampak wanita disebelah anda, selepas pukul 5, lepas masuk kereta? Tiada. Setuju, masa anda berada dalam kereta, sampai anda keluar, wanita itu bersama dengan kamu sepanjang kamu dalam kereta? Tidak setuju. Pada ketika ini kamu tidak ada pengetahuan atau tidak ingat, selepas anda di masukkan dalam kereta? Tidak ada wanita, saya ingat, ya semasa saya bangun first time. Sekiranya kamu kata first time, adakah kamu bangun balik 2nd time? For 1st time, saya rasa kereta tengah bergerak, tapi sebelum masuk parking basement. Selepas kamu bangun 1st time adakah kamu tidak sedar diri balik? Saya bangun 1st time, lepas itu saya tutup mata, tapi saya sedar apa yang terjadi. Jadi tiada second time? Tiada. Sekiranya anda kata sedar dan ingat apa berlaku dalam kereta, setuju saya cadangkan, ada seorang wanita duduk dalam kereta dengan kamu yang namanya, Prashantini A/P Maniam, No. K/P: 990718045132? Tidak setuju.” [37] Saya dapati keterangan SP1 yang menyatakan OKT Khanesen telah menyetubuhinya adalah konsisten dan utuh walaupun beliau telah disoal balas secara giat oleh peguam OKT. SP1 juga telah membuat pengecaman yang positif terhadap OKT Khanesen dalam prosedur kawad cam (ekshibit P39) yang dijalankan oleh Inspektor Zadatul ‘Iffah binti Zainuddin (SP11). Pengecaman di dalam mahkamah juga telah dibuat secara positif oleh SP1, dan kualiti pengecaman adalah mantap dan tiada sebab untuk mempertikaikannya. Sebelum membuat pengecaman yang positif, SP1 telah menjelaskan secara terperinci bagaimanakah beliau pasti dan masih ingat muka OKT Khanesen: Kenapa masih ingat muka dia? Sebab masa kejadian tersebut, ada cahaya lampu di basement itu, cahaya masuk sikit ke kereta itu, dan posisi muka dia dekat dengan badan saya, masa itu saya buka mata, dan saya dapat ingat muka dia.” [38] Adalah menjadi undang-undang yang mantap bahawa keterangan substantif adalah pengecaman ke atas OKT sebagai orang yang telah melakukan kesalahan oleh saksi dalam mahkamah semasa perbicaraan. Keterangan pengecaman dalam kawad cam adalah relevan dan boleh digunakan sebagai keterangan sokongan kepada keterangan substantif (lihat Lim Tiong Seng & Satu Lagi lwn. PP [2011] 5 CLJ 1). Prinsip ini diterangkan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Suthakar Sivakumar Lwn. PP & Rayuan Yang Lain [2024] 10 CLJ 3350: “[57] Berkenaan isu ini, kami bersetuju dengan MT dan MR bahawa kawad cam hanyalah bersifat sebagai keterangan sokongan (corroborative evidence) dan keterangan substantif ialah pengecaman di dalam mahkamah.” [39] SP1 jelas tidak bersetuju dengan cadangan kononnya terdapat seorang perempuan yang bersamanya di dalam kereta tersebut ketika kejadian. Saya mendapati terdapat keterangan yang menyokong (corroborative evidence) penjelasan SP1 bahawa tiada perempuan ketika beliau dimasukkan ke dalam kereta tersebut. Keterangan sokongan ini adalah berbentuk rakaman kamera litar tertutup (CCTV) yang ditandakan sebagai ekshibit P16. Dalam folder 6, rakaman tersebut, rakaman bertarikh 13.5.2023 bagi tempoh 04:58:04 hingga 04:58:23 menunjukkan OKT Khanesen bersama-sama 2 orang wanita telah menggangkat SP1 dan memasukkannya ke dalam kereta tersebut melalui pintu belakang sebelah kanan. Kemudian kelihatan OKT Khanesen pergi ke sebelah kiri kereta dan masuk melalui pintu belakang sebelah kiri, seolah-olah ingin menyambut badan SP1 yang ingin dibaringkan di atas tempat duduk belakang kereta. Dapat dilihat kereta tersebut menurun ke bawah sedikit akibat menampung berat OKT Khanesen. Sekiranya terdapat seorang perempuan lain di tempat duduk belakang tersebut, sudah pasti tiada keperluan untuk OKT Khanesen menyambut badan SP1 melalui pintu sebelah kiri kereta tersebut. Tambahan pula, tiada sebarang rakaman daripada rakaman CCTV P16 tersebut yang menunjukkan wujudnya perempuan lain selain SP1 di dalam kereta tersebut. [40] Saya juga telah meneliti rakaman dalam folder 7, ekshibit P16 tersebut. Dalam tempoh 05:06:33 hingga 05:15:14, rakaman tersebut menunjukkan bahawa kereta tersebut memasuki kawasan tempat letak kereta basement TREC. Semasa kereta itu diparkir, kelihatan badan kereta tersebut bergerak naik apabila OKT Khanesen keluar dari bahagian kiri kereta. Kedudukan kereta tersebut dan OKT Khanesen ketika tempoh tersebut menyokong keterangan SP1 bahawa di antara tempoh tersebut, berlaku persetubuhan seperti yang dijelaskannya. Berdasarkan keterangan SP1 dan keterangan-keterangan sokongan di atas bagi elemen pertama ini, saya mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa OKT Khanesen telah melakukan persetubuhan dengan SP1 yang merupakan seorang perempuan. [41] SP1 menerangkan bahawa setelah OKT Khanesen merogolnya, beliau dibawa pula ke Slip Road dan OKT Khanesen telah meletakkan keretanya di kawasan parkir sebelah kanan jalan. Setelah OKT Khanesen keluar dari kereta, dalam tempoh tidak sampai 1 minit, OKT Satia pula masuk ke dalam kereta tersebut melalui pintu kanan belakang. Ketika OKT Satia masuk ke dalam kereta tersebut, SP1 masih dalam posisi terbaring. OKT Satia kemudiannya meraba payudara SP1. Selepas itu, OKT Satia membuka seluarnya dan terus masukkan zakarnya ke dalam mulut SP1 beberapa kali. Selepas mengeluarkan zakarnya dari mulut SP1, OKT Satia menarik seluar pendek dan seluar dalam SP1 ke bawah kakinya. Setelah membuka kedua-dua belah kaki SP1, OKT Satia menindih SP1 IaIu memasukkan zakarnya ke dalam faraj SP1. Selepas itu, SP1 menjerit sekuat hati sehingga menyebabkan OKT Satia terkejut dan mencabut zakarnya dari faraj SP1. SP1 kemudiannya keluar dan berlari ke pintu masuk utama TREC Kuala Lumpur. [42] SP1 menjelaskan bagaimana persetubuhan tersebut berlaku dengan terperinci. SP1 menerangkan bahawa OKT Satia memakai uniform pekerja syarikat parking tersebut. SP1 juga telah membuat pengecaman yang positif terhadap OKT Satia dalam prosedur kawad cam (ekshibit P40) yang dijalankan oleh SP1. Pengecaman di dalam mahkamah juga telah dibuat secara positif oleh SP1, dan kualiti pengecaman adalah mantap dan tiada sebab untuk mempertikaikannya (lihat Lim Tiong Seng & Satu Lagi lwn. PP [2011] 5 CLJ 1 dan Suthakar Sivakumar Lwn. PP & Rayuan Yang Lain [2024] 10 CLJ 3350). Sebelum membuat pengecaman yang positif, SP1 telah menjelaskan seperti yang berikut: Kamu masih cam dan ingat muka dia? Ya, saya dapat mengecam mukanya. Kenapa kamu ingat? Sama seperti yang pertama, jarak muka dia dari muka saya tidak jauh, pada akhir itu, semasa saya berlawan, dari posisi baring saya duduk, jadi saya dapat tengok muka dia dengan full, lagi jelas muka dia.” [43] Peguam OKT Satia semasa menyoal balas SP1 mencadangkan bahawa OKT Satia tidak melakukan persetubuhan dengan SP1 kerana adalah mustahil OKT Satia, yang agak tinggi dan besar, menyetubuhi SP1 dan juga memasukkan zakarnya ke mulut SP1 di ruang belakang kereta P7 yang sempit. Berikut adalah keterangan SP1 apabila dicadangkan sedemikian: Setuju Honda city kereta sedan segmen sederhana? Apabila kamu baring kepala sehingga kaki kamu memenuhi seat kereta itu? Kemudian kamu kata, dia buka seluar dan masukkan kemaluannya ke dalam mulut, dalam keadaan sebegini, setuju, untuk seseorang masuk dan untuk masukkan kemaluan ke dalam mulut kamu, memerlukan effort yang sangat-sangat tinggi, kedudukan kamu berbaring, badan kamu penuhi seat kereta dan seorang lelaki ketinggian 175-178cm untuk masuk dia perlu tunduk, dan kalau masuk ke dalam kereta untuk masukkan kemaluannya ke dalam mulut kamu, kedua-dua lutut perlu ada atas badan kamu? ............................................ .............................................. Dalam keadaan kamu berbaring dan lelaki itu melutut di atas badan kamu, which is very ridiculous, dia tidak tarik kepala kamu rapat kepada kemaluannya, tak ada kan? Ya, tiada. ............................................ ............................................... dalam posisi itu, dia tidak tarik kepala kamu ke arah kemaluannya, jadi mustahil dia letak kemaluannya di mulut kamu? Tidak setuju .................................................... .................................................... perkara ini tidak terjadi dan kamu tidak tau ia reality atau fantasy? Tidak setuju” [44] Merujuk kepada dakwaan peguam Satia, yang mencadangkan bahawa persetubuhan OKT Satia dengan SP1 di ruang belakang kereta itu tidak mungkin berlaku kerana badan OKT Satia agak tinggi dan besar. Cadangan ini jelas tidak dipersetujui oleh SP1. Semasa kereta tersebut dikemukakan di Mahkamah, saya telah meneliti ruang tempat duduk belakang kereta tersebut ketika OKT Satia diminta untuk masuk di ruang tersebut sambil membuat posisi merangkak. Saya dapati, tiada masalah untuk OKT Satia bergerak dan melakukan aksi-aksi seperti yang diterangkan oleh SP1. Ini kerana ruang tersebut tidak menghadkan pergerakan OKT Satia dalam konteks melakukan persetubuhan tersebut. [45] Selain keterangan SP1, saya dapati, terdapat juga keterangan sokongan berdasarkan rakaman CCTV ekshibit P16. Dalam folder 9A, rakaman bertarikh 13.5.2023 pada 05:18:48 menunjukkan OKT Satia sedang berjalan kaki melalui slip road dan menuju ke arah tempat kereta tersebut diletakkan. Pada 05:25:14 pula kelihatan SP1 berjalan dari tempat kereta tersebut diletakkan menuju ke arah bertentangan iaitu dari arah OKT Satia datang sebelum itu. Rakaman tersebut menunjukkan bahawa OKT Satia berada di tempat parkir kereta tersebut dan ketika SP1 berada dalam kereta tersebut, sepertimana yang diterangkan oleh SP1. Berdasarkan keterangan yang terperinci oleh SP1 dan keterangan sokongan berdasarkan rakaman CCTV tersebut, dan juga pemerhatian Mahkamah ini terhadap ruang belakang kereta tersebut, saya mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa OKT Satia telah melakukan persetubuhan dengan SP1 yang merupakan seorang perempuan. Elemen (ii): Telah berlaku kemasukan zakar OKT ke dalam kemaluan/faraj SP1 (penetration); [46] SP1 menerangkan bahawa sewaktu berada dalam kereta P7 dan dalam keadaan terbaring, OKT Khanesen menarik seluar pendek dan seluar dalamnya. Selepas membuka paha SP1, OKT Khanesen terus menindihnya dan kemudiannya memasukan zakarnya ke dalam faraj SP1. SP1 telah menerangkan dengan jelas dan terperinci apa yang berlaku sebelum dan selepas zakar OKT Khanesen memasuki farajnya. SP1 juga menjelaskan bahawa farajnya terasa pedih ketika zakar OKT Khanesen memasuki farajnya secara paksa. Berikut diturunkan keterangan SP1 berkenaan penetrasi zakar OKT Khanesen ke dalam farajnya: “8. .......... Semasa dia masukkan kemaluan dia dalam kemaluan saya, kemaluan saya rasa pedih dan kemaluan dia dalam keadaan tegang. Saya tahu kemaluan dia dalam keadaan yang tegang kerana saya berasa pedih dan keras.

Sementara itu, dia menahan kedua-dua sisi lengan saya dengan kuat sehingga saya tidak dapat mengerakkan kedua-dua lengan saya. Saya tidak melihat kemaluan dia kerana saya dalam keadaan baring. Dia henjut kemaluan dia beberapa hari dan selepas itu dia keluarkan kemaluan dia. la berlaku kira-kira dalam tempoh masa 10 minit. Saya tidak tahu jika dia memancutkan air mani ataupun tidak. Selepas itu, dia mengeluarkan kemaluan dia dari kemaluan saya dan dia masukkan pula jari dia masuk ke dalam kemaluan saya.” [47] Berdasarkan keterangan SP1 tersebut, adalah jelas bahawa SP1 dapat merasakan kesan kemasukan zakar OKT Khanesen ke dalam farajnya. Semasa zakar OKT Khanesen berada dalam farajnya, SP1 dapat merasakan zakarnya dalam keadaan menegang dan mengeras. SP1 juga jelas dapat membezakan antara kemasukan zakar dan jari OKT Khanesen ke dalam farajnya. [48] Dengan merujuk kepada laporan polis SP1 (P3), Peguam OKT Khanesen mencadangkan kepada SP1 bahawa ketika SP1 tersedar pada jam 3.00 pagi (seperti dilaporkan dalam P3), SP1 sebenarnya telah dirogol seorang lelaki yang tidak dikenalinya dan di tempat yang tidak diketahui. Oleh itu, zakar lelaki asing tersebut yang telah memasuki faraj SP1 dan bukannya zakar OKT Khanesen. Pemeriksaan balas oleh peguam OKT Khanesen mengenai dakwaan tersebut diturunkan seperti yang berikut: ‘S: Lihat baris 4, anda kata jam 3 telah tersedar, dan di mahkamah anda kata jam 5 baru sedar, soalan saya, dan kamu juga kata di mah kamu kenal semua tempat di TREC, tapi kamu kata dalam laproan ini kamu kata telah dibawa di tempat yang kamu tidak ketahui, soalan saya, setuju, pada jam 3 pagi kamu sebenarnya telah dirogol oleh seoang lelaki di tempat kamu tidak ketahui, bukan OKT1 seperti kamu dakwa, setuju? Tidak setuju” [49] Saya dapati cadangan peguam OKT Khanesen yang mengatakan SP1 dirogol pada jam 3.00 pagi oleh lelaki yang tidak dikenali telah dinafikan oleh SP1 dengan tegas. Selain itu, SP1 telah menjelaskan bahawa beliau telah sedar dalam kereta P7 tersebut lebih kurang jam 5.00 pagi dan bukannya jam 3.00 pagi. Penjelasan SP1 mengenai masa beliau tersedar diturunkan adalah seperti yang berikut (pemeriksaan semula): Dalam laporan polis kamu, kamu kata tidak tahu tentang tempat di mana kamu di bawa, manakala dalam keterangan kamu di makamah, jam 5.00 pagi kamu tahu itu basement parking TREC, jelaskan perbezaan? For the timing incident happen, saya bagi anggaran masa dalam initial laporan polis, after incident , saya ada cakap-cakap dengan irene, irene ada video yang tunjukkan dia di club dan dia tunjukkan kami pergi, when I back track the masa sebelum my witness statement ini, saya agak-agak masa 5.00 pagi, yang tempat asal-asal saya cakap tidak tahu, basement pun banyak level, saya tidak tahu berapa level, that time I not sure, saya just cakap tak sure, tapi bila saya buat statement saya cakap di basement tapi tidak tahu tingkat berapa, which macam area in the basement, sebab basement pun macam there’s parking, like side dekat the wall, macam itu la.” [50] Setelah meneliti keterangan SP1 dan juga cadangan oleh peguam OKT Khanesen berkenaan isu penetrasi tersebut, saya mendapati keterangan SP1 adalah meyakinkan, konsisten dan jelas. Keterangan mengenai penetrasi zakar OKT Khanesen ke dalam faraj SP1 adalah bukti secara langsung yang diberikan oleh SP1. Sewajarnya saya menerima keterangan tersebut tanpa meraguinya kerana ia berbentuk keterangan lansung atau direct evidence. Dapatan saya ini adalah selaras dengan pendekatan Mahkamah Rayuan dalam kes Mohammad Zulkarnain Jemat v. PP [2016] 1 LNS 54 yang menyatakan: “But is there evidence of penetration? The appellant says that the prosecution had failed to prove this main ingredient of the offence. We disagree. There is direct evidence from PW5 testimony that there was penetration by the appellant.” [51] Saya seterusnya merujuk kepada keterangan SP10 yang telah menjalankan pemeriksaan ke atas SP1 dan mendapati ‘redness seen over perineum’. SP10 menjelaskan bahawa redness seen over perineum bermaksud terdapat kesan kemerahan yang dilihat di kawasan perineum. SP10 menerangkan bahawa kesan kemerahan di sekitar kawasan faraj SP1 menunjukkan terdapat aktiviti persetubuhan yang berlaku. SP10 berpendapat bahawa sekiranya hubungan seks tersebut dilakukan tanpa forcefulness atau paksaan, sepatutnya tiada redness di kawasan perineum SP1. Selain itu, SP10 juga mendapati bahawa sejarah yang diceritakan oleh SP1 adalah konsisten dengan dapatan daripada pemeriksaan yang telah beliau jalankan. Maka, keterangan SP10 dengan jelas menyokong keterangan SP1 bahawa OKT Khanesen telah memasukkan zakarnya ke dalam faraj SP1. Berikut adalah keterangan SP10 yang berkaitan secara verbatim: Apa maksud kemerahan pada perineum, membawa kepada inference apa? Maksudnya kalau ada kemerahan pada bahagian perineum, maksudnya ada aktiviti yang telah berlaku, baru berlalu, fresh. Maksudnya aktiviti apa? Sexual intercourse sexual intercourse yang masih baru? Betul ........................... ........................... Lagi? Biasanya kalau tak ada forcefulness biasanya tidak patut ada redness di bagaian perineum sebegitu. ................................. .................................. Keseluruhannya, apakah dapatan doktor secara keseluruhannya? Sejarah yang Lydia berikan adalah konsisten, boleh dikatakan konsisten dengan pemeriksaan yang dijalankan. [52] Saya mendapati keterangan untuk membuktikan elemen kedua ini adalah kukuh. Pertamanya keterangan berbentuk direct evidence daripada SP1 dan juga disokong oleh keterangan SP10 yang telah merawat mangsa sebaik sahaja laporan polis dibuat. Terdapat juga keterangan sokongan menunjukkan DNA OKT Khanesen yang dijumpai dalam mulut SP1 (oral seks). Selain daripada keterangan mereka, saya juga telah merujuk kepada laporan perubatan (P38) yang telah disediakan oleh SP10. [53] Berkenaan dengan elemen kedua ini, saya merujuk kepada keterangan SP1 yang menyatakan bahawa ketika kereta tersebut diparkir di kawasan slip road, OKT Satia membuka seluarnya dan terus masukkan zakarnya ke dalam mulut SP1 beberapa kali. Selepas mengeluarkan zakarnya dari mulut SP1, OKT Satia menarik seluar pendek dan seluar dalam SP1 ke bawah kakinya. Setelah membuka kedua-dua belah kaki SP1, OKT Satia menindih SP1 IaIu memasukkan zakarnya ke dalam faraj SP1. SP1 rasa pedih pada farajnya akibat penetrasi zakar OKT Satia yang telah menegang. Berikut diturunkan keterangan SP1: “11. .................Ketika itu saya masih lagi dalam keadaan baring. Lelaki itu raba payudara saya. Kemudian dia buka seluar dia dan masukkan kemaluan dia kedalam mulut saya beberapa hali. Kemudian dia tarik seluar dan seluar dalam saya. Dia membuka paha saya, IaIu baring di atas saya dan masukkan kemaluan dia ke dalam kemaluan saya selama lebih kurang 1 minit. Saya tidak nampak kemaluan dia. Tetapi saya tahu dia memasukkan kemaluan dia ke dalam kemaluan saya kerana saya berasa pedih di kemaluan saya dan saya rasa kemaluan dia tegang.

Walaupun saya dalam keadaan ketakutan akan nyawa dan keselamatan saya, namun, saya kumpulkan kekuatan saya lalu saya menjerit dan lelaki itu terkejut. Dia keluarkan kemaluan dia dari kemaluan saya. Dia tidak sempat pancut air mani.” [54] Peguam OKT Satia mencadangkan kepada SP1 bahawa SP1 tidak dirogol oleh OKT Satia, tetapi SP1 telah dirogol oleh Ganeisraaj (SP3). Dakwaan tersebut dibuat kerana SP1 merujuk perogol dalam laporan polisnya sebagai ‘lelaki berbadan besar’. Peguam OKT Satia menyatakan SP3 adalah seorang lelaki yang besar, maka dikatakan bahawa SP3 yang telah memasukkan zakarnya ke dalam faraj SP1 dan bukannya OKT Satia. Berikut adalah pemeriksaan balas oleh peguam OKT Satia mengenai isu tersebut: Irene dan raj menaiki kereta proton? Kamu tak pasti X70 atau X50? J Saya cadangkan kereta itu berwarna coklat Raj telah lakukan rogol kepada kamu, setuju? Tidak setuju Kemungkinan Raj bawa masuk kamu ke kereta proton warna coklat untuk memperkosa atau cabul kamu? Tidak setuju. Ada kemungkinan boleh berlaku? Tidak setuju.” [55] Saya telah meneliti keterangan SP1 berkenaan pengecaman ke atas OKT Satia semasa penetrasi zakar OKT Satia berlaku. Keterangan SP1 adalah jelas, konsisten dan tidak goyah walaupun diasak dengan pelbagai cadangan dan teori oleh peguam OKT Satia. Semasa pemeriksaan semula, SP1 juga telah menegaskan bahawa beliau sedar, waras dan dapat mengecam wajah perogol tersebut. Berikut diturunkan keterangan berkaitan ketika SP1 diperiksa semula: . Ekoran dari soalan-soalan mabuk dan tak sedarkan diri, peguambela ada cadangkan yang Viknesh dan Raj yang rogol kamu dan kamu tak setuju, kenapa? Sebab waktu dirogol memang saya sedar diri, I can fikir waras, can identify surrounding, dan kenal siapa rogol saya, I can cam Raj dan Viknesh, sebab memang saya sedar diri dan face perogol pun dekat muka saya, saya ingat mukanya dan jadi bukan Raj dan Viknesh yang rogol saya [56] Saya memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen kedua berdasarkan keterangan direct evidence oleh SP1 yang jelas dan konsisten. Keterangan SP1 juga disokong oleh keterangan SP10 yang telah merawat mangsa sebaik sahaja SP1 mendapatkan pemeriksaan dan rawatan di HKL (rujuk perenggan [51] di atas). Selain itu, saya juga telah merujuk kepada laporan perubatan (P38) yang telah disediakan oleh SP10. Elemen (iii): Persetubuhan tersebut berlaku tanpa kerelaan SP1 (lack of consent). [57] Saya merujuk kepada keterangan SP1 yang telah menyatakan bahawa persetubuhan dengan OKT berlaku tanpa kerelaannya kerana ketika itu beliau dalam ketakutan. SP1 juga tidak mampu menjerit kerana bimbang dicederakan oleh OKT Khanesen memandangkan beliau berada seorang diri dalam kereta bersama dengan seorang lelaki yang tidak dikenalinya. Ketika OKT Khanesen merogolnya di dalam kereta tersebut, OKT Khanesen juga telah menahan kedua-dua sisi lengan SP1 dengan kuat sehingga beliau tidak dapat menggerakkan kedua-dua lengannya. [58] Peguam OKT Khanesen mencadangkan kepada SP1 bahawa OKT Khanesen tidak pernah mengugut dan mengancam SP1 sepanjang beliau berada dalam kereta tersebut. Selanjutnya, dicadangkan kepada SP1 bahawa, memandangkan tiada ugutan dan ancaman maka SP1 tidak pernah berasa takut sepanjang SP1 bersama dengan OKT Khanesen di dalam kereta tersebut. Cadangan peguam OKT Khanesen berkaitan isu ugutan dan ancaman diturunkan secara vebratim: Sepanjang kamu berada di kereta, tidak ada kata-kata ugutan atau ancaman? Setuju Sekiranya tidak ada ugutan, tidak ada keperluan kepada kamu untuk kamu rasa takut, setuju? Tidak” [59] Meskipun dalam pemeriksaan balas SP1 dicadangkan bahawa beliau tidak rasa terancam ketika bersama OKT Khanesen, SP1 dengan tegas menyatakan beliau tidak bersetuju dengan cadangan tersebut. Keterangan SP1 kekal utuh dan konsisten bahawa beliau dalam ketakutan ketika dirogol oleh OKT Khanesen. Penjelasan SP1 mengenai perasaan takutnya diterangkan dengan jelas ketika dalam pemeriksaan semula: Peguam ada tanya, kamu setuju kamu tidak diugut pada masa incident, bila peguam tanya lagi, kamu tidak setuju bahawa tiada keperluan untuk rasat takut, jelaskan? Saya memang tak terima ugutan, but yang ada keperluan untuk saya takut, sebab saya bangun, saya sedar dalam kereta yang unfamiliar, saya tak tahu kereta siapa. It’s not my friend’s car, lepas itu when I tengok tepi tu, bahagian kaki penumpang belakang ada baseball bet, seeing the baseball bet dia macam… it can be a weapon, jadi saya memang agak cemas, tambah-tambah lagi orang yang drive itu bukan orang yang saya kenal, jadi saya rasa ketakutan time itu” [60] Dalam mempertimbangkan elemen ketiga ini, saya merujuk kepada panduan yang diberikan oleh Mahkamah Tinggi dalam kes Mohd Fariuszaki Saidi & 2 Ors v. PP [2002] CLJU 465 yang memutuskan: “The next question is whether the victim consented to the act of sexual intercourse. A mere act of helpless resignation in the face of inevitable compulsion, quiescence, non resistance or passive giving in, when volitional faculty is either crowed by fear or vitiated by duress, cannot deemed to be "consent", as understood in law. (LAW OF CRIMES) From the facts of the case I believe that the girl was rape as indicated in her testimony and if she shows no resistance it is because in consequence for fear of her life and therefore does not amount to consent.” [61] Dengan merujuk kepada panduan yang diberikan oleh kes Mohd Fariuszaki Saidi & 2 Ors v. PP (supra) dan seterusnya meneliti keterangan yang diberikan oleh SP1, saya mendapati bahawa SP1 telah dirogol oleh OKT Khanesen di dalam kereta tersebut. Walaupun SP1 tidak menunjukkan sebarang tentangan, tindakan SP1 tersebut adalah akibat daripada perasaan takut dan rasa terancam. Maka, perbuatan mendiamkan diri SP1 tersebut tidak boleh dikatakan bahawa beliau rela diperlakukan sewenangnya oleh OKT Khanesen. Oleh yang demikian, saya memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen ketiga ini. [62] Bagi pertuduhan terhadap OKT Satia, untuk menentukan sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan elemen ketiga ini, saya merujuk kepada keterangan SP1 yang menjelaskan bahawa ketika OKT Satia meraba payudaranya, memasukkan zakarnya ke dalam mulut SP1 dan seterusnya memasukkan zakar ke dalam farajnya, beliau dalam ketakutan dan merasa terancam kerana menyangka OKT Khanesen masih berada di luar kereta tersebut. Selain itu, walaupun SP1 dalam keadaan takut dan terancam, beliau telah menjerit sekuat hati ketika zakar OKT Khanesen masih berada dalam farajnya hingga menyebabkan OKT terkejut dan mencabut zakarnya dari faraj SP1. Berikut diturunkan keterangan SP1 mengenai isu tersebut: ‘12. Walaupun saya dalam keadaan ketakutan akan nyawa dan keselamatan saya, namun, saya kumpulkan kekuatan saya lalu saya menjerit dan lelaki itu terkejut. Dia keluarkan kemaluan dia dari kemaluan saya. Dia tidak sempat pancut air mani. Saya suruh dia buka pintu. Saya tarik seluar saya dan saya terus keluar dan berlari ke pintu masuk utama.” [63] Dalam memutuskan elemen ketiga ini, selain kes Mohd Fariuszaki Saidi & 2 Ors v. PP (supra), saya juga merujuk kepada kes Rao Harnarain Singh v State [1958] Cr LJ 563 yang memutuskan: “a mere act of helpless resignation in the face of inevitable compulsion, quiescence, non-resistance or passive giving in, when volitional faculty is crowded by fear or vitiated by duress, cannot be deemed to be ‘consent’ as understood in law. Consent on the part of the woman, as a defence to an allegation of rape, requires voluntary participation, not only after the exercise of intelligence based on the knowledge of the significance and moral quality of the act, but after having fully exercised the choice between the resistance and assent.’’ [64] SP1 telah memberikan keterangan, direct evidence, yang menunjukkan persetubuhan tersebut berlaku tanpa kerelaannya. Saya mendapati nilai keterangan SP1 adalah boleh dipercayai kerana walaupun beliau tahu apa yang diceritakannya adalah pahit dan juga mengaibkan maruahnya, tetapi beliau dengan tabah menyatakan bahawa OKT Satia telah memasukkan kemaluannya ke dalam farajnya secara paksa dan bukan dengan kerelaannya. Maka, saya mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa persetubuhan di antara SP1 dan OKT Satia telah berlaku di bawah kategori seksyen 375 (b) Kanun Keseksaan iaitu ‘without her consent’. Keterangan yang menyokong keterangan SP1 [65] Selain daripada keterangan-keterangan sokongan yang telah saya huraikan dalam setiap pembuktian elemen-elemen pertuduhan, saya mendapati terdapat juga keterangan lain yang menyokong keterangan langsung SP1. Keterangan tersebut adalah seperti yang berikut:

Sebaik sahaja melarikan diri daripada OKT Satia, SP1 telah berjumpa dengan rakan-rakannya SP3, SP5 dan SP6. SP1 menceritakan kepada mereka bahawa beliau telah dirogol oleh dua orang lelaki berbangsa India. SP3, SP5 dan SP6 juga memberikan keterangan yang sama dan konsisten sepertimana keterangan SP1. Saya mendapati adalah mustahil untuk SP1 mereka-reka cerita tentang fakta dalam kes ini kerana versi mangsa adalah konsisten dan beliau telah menceritakan versi yang sama kepada SP3, SP5, dan SP6. Untuk memudahkan rujukan, diturunkan keterangan yang relevan daripada SP3, SP5 dan SP6 tersebut: “SP3: .... Lepas itu Lydia menangis dia kata dia dirogol, oleh pekerja valet, dia kata uniform mereka pakai baju oren dan minta kami bawak dia ke kereta saya. SP5: .... and then Lydia bagitahu dalam kereta dia telah dirogol oleh dua orang kaum india dia cakap,... SP6: .... kita orang gerak sana memang jumpa lydia, saya peluk dia, tanya dia mana kamu pergi, dia dalam keadaan takut dan cakap saya telah dirogol, saya tanya oleh siapa? dia jawab oleh dua orang lelaki, dia describe bajunya, dia cakap dia orang pakai baju oren dan bangsa india, saya panic, dia dalam keadaan takut, pakaiannya macam berkusut, seluar turun sikit dan kita orang tak tahu nak buat apa dan bawa dia ke dalam kereta.”

SP1 juga menceritakan dengan terperici bahawa beliau telah dirogol oleh dua orang lelaki berbangsa India kepada seorang paderi (SP4) dan dua orang doktor (SP10 dan SP12). SP1 telah berjumpa dengan mereka dan menceritakan pengalaman pahitnya pada hari yang sama. Walaupun dalam keadaan takut dan trauma, SP1 tetap menggagahkan diri untuk menceritakan kejadian rogol tersebut kepada mereka. Ini menunjukkan bahawa keterangan SP1 adalah benar dan wajar diterima.

Saya mendapati daripada demeanour SP1 bukan mudah untuk beliau menceritakan pengalaman menakutkan yang dilaluinya di hadapan Mahkamah ini. Saya dapati SP1 telah menangis dan menggigil ketika diminta untuk membuat pengecaman ke atas kereta P7, iaitu tempat di mana beliau telah dirogol. Mahkamah ini terpaksa menangguhkan prosiding berkaitan untuk memastikan beliau pulih. Keadaan tersebut jelas menunjukkan SP1 masih mengalami trauma sehingga kini. Saya juga ada mencatatkan demeanour SP1 tersebut dalam nota prosiding menurut seksyen 271 KTJ. Keputusan di Akhir Kes Pendakwaan [66] Secara kesimpulannya, saya telah membuat penilaian maksimum ke atas keseluruhan keterangan saksi-saksi pendakwaan dengan merujuk kepada panduan yang diberikan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Looi Kow Chai & Anor v. PP [2003] 1 CLJ 734, yang memutuskan: “It therefore follows that there is only one exercise that a judge sitting alone under s. 180 of the Code has to undertake at the close of the prosecution case. He must subject the prosecution evidence to maximum evaluation and ask himself the question; If I decide to call upon the accused to enter his defence and he elects to remain silent, am I prepaid to convict him on the totality of the evidence contained in the prosecution case? If the answer is in the negative, then no prima facie case has been made out and the accused would be entitled to an acquittal.” [67] Di akhir kes pendakwaan, saya memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie bagi pertuduhan terhadap OKT Satia di bawah seksyen 376 (1) Kanun Keseksaan. Saya juga mendapati, berdasarkan keterangan-keterangan saksi, pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie bagi pertuduhan terhadap OKT Khanesen di bawah seksyen 376 (1) Kanun Keseksaan. Oleh yang demikian, OKT Satia dan OKT Khanesen diperintahkan untuk membela diri atas pertuduhan-pertuduhan tersebut Kes Pembelaan [68] Setelah OKT-OKT diperintahkan untuk membela diri bagi kedua-dua pertuduhan tersebut, OKT-OKT diberikan 3 pilihan (lihat PP v. Sanassi [1970] 2 MLJ 198; Ng Hoi Cheu & Anor v. PP [1968] 1 MLJ 53; dan PP v. Krishna Rao Gurumurthi & Ors [2000] 1 CLJ 446), OKT Satia telah memilih untuk memberikan keterangan membela diri secara bersumpah. Manakala OKT Khanesen memilih untuk membela diri secara bersumpah dan telah memanggil 5 orang saksi yang lain. Saksi-saksi pembelaan adalah: BIL. NAMA PERANAN

SAKSI Khanesen a/l Thiyagarajan

SD1 Satia a/l Balu

SD2 Nurul Fatihah binti Zahari

SD3 Phraaveen a/l Magenthiran Saksi awam

SD4 Ganapathi Kasinathan

SD5 Prashantini a/p Maniam Pengunjung kelab

SD6 Zaiful Anif bin Abdullah Penyelia keselamatan SD7 Keputusan di Akhir Kes Pembelaan [69] Di peringkat akhir kes pembelaan, saya perlu memutuskan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan terhadap OKT Satia dan OKT Khanesen melampaui keraguan yang munasabah atau sebaliknya. Namun, sebelum memutuskan sedemikian, saya mempunyai tugas untuk meneliti semula keseluruhan keterangan yang telah dikemukakan sepanjang perbicaraan kes pendakwaan dan juga kes pembelaan. Tugas ini adalah selaras dengan seksyen 182A Kanun Ta`tacara Jenayah (KTJ) yang menyatakan: "(1) At the conclusion of the trial, the court shall consider all the evidence adduced before it and shall decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt.

If the court finds that the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt, the court shall find the accused guilty and he may be convicted on it.

If the court finds that the prosecution has not proved its case beyond reasonable doubt, the court shall record an order of acquittal." [70] Kes Md Zainudin bin Raujan v. Public Prosecutor [2013] 4 CLJ 21 menerangkan pemakaian seksyen 182A tersebut dengan menyatakan: "At the conclusion of the trial, s. 182A of the Criminal Procedure Code imposes a duty on the trial court to consider all the evidence adduced before it and to decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt. The defence of the accused must be considered in the totality of the evidence adduced by the prosecution, as well as in the light of the well - established principles enunciated in Mat v. Public Prosecutor [1963] 1 LNS 82; [1963] 1 MLJ 263 with regard to the approach to be taken in evaluating the evidence of the defence. [71] Pada peringkat kes pembelaan ini, persoalan utama yang perlu saya rungkaikan adalah, sama ada saya boleh menerima penjelasan saksi-saksi pembelaan. Sekiranya saya menerima penjelasan mereka, sudah pasti saya perlu melepaskan OKT-OKT. Langkah seterusnya, walaupun sekiranya saya tidak mempercayai penjelasan pihak pembelaan, tidak semestinya saya perlu mensabitkan OKT-OKT. Ini kerana, OKT-OKT masih berhak dilepaskan dan dibebaskan sekiranya pihak pembelaan berjaya menimbulkan keraguan yang munasabah ke atas kes pendakwaan. Panduan undang-undang yang mantap ini telah digariskan di dalam kes Mat v. Public Prosecutor (1963) 1 MLJ 263 yang memutuskan seperti yang berikut: "The position may be conveniently stated as follows:-

If you are satisfied beyond reasonable doubt as to the accused's guilt.....Convict.

If you accept or believe the accused's explanation........ Acquit.

If you do not accept or believe the accused's explanation.. Do not convict but consider the next steps below.

If you do not accept or believe the accused's explanation and that explanation does not raise in your mind a reasonable doubt as to his guilt...........Convict.

If you do not accept or believe the accused's explanation but nevertheless it raises in your mind a reasonable doubt as to his guilt...... Acquit." [72] Maka, di peringkat kes pembelaan ini, adalah memadai untuk pihak pembelaan menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan sebagaimana yang dijelaskan dalam kes Hiew Min Yong v. PP [2001] 5 MLJ 1. [73] Berkenaan dengan tahap keraguan munasabah yang diperlukan untuk menyangkal kes Pendakwaan dalam satu perbicaraan jenayah, saya merujuk kepada panduan yang diberikan oleh kes PP v. Saimin & Ors [1971] 2 MLJ 16 yang memutuskan bahawa: “A reasonable doubt must be a doubt arising from the evidence or want of evidence and cannot be imaginary doubt or conjecture unrelated to evidence”. [74] Dengan berpegang kepada otoriti-otoriti yang tersebut di atas, saya telah meneliti semula keseluruhan keterangan yang telah dikemukakan sepanjang perbicaraan kes pendakwaan dan seterusnya meneliti keseluruhan keterangan OKT-OKT dan juga saksi-saksi pembelaan di peringkat kes pembelaan. Secara khususnya, saya juga telah membuat analisis terhadap pembelaan OKT-OKT bagi pertuduhan masing-masing. Keterangan Pembelaan OKT Khanesen [75] Saya telah meneliti keterangan pembelaan, secara ringkasnya, OKT Khanesen menafikan tuduhan merogol SP1, namun tidak menafikan bahawa kereta P7 adalah kereta yang digunakan olehnya seperti mana yang ditunjukkan oleh rakaman CCTV ekshibit P16. OKT Khanesen tidak menafikan bahawa lebih kurang jam 4:58 pagi, terdapat dua orang perempuan bersama-sama dengannya telah mengangkat SP1 dan membawanya masuk ke dalam kereta tersebut. Namun, OKT Khanesen mendakwa terdapat seorang lagi perempuan yang bernama Prashantini a/p Maniam (SD6), di dalam kereta tersebut. OKT Khanesen menjelaskan bahawa SP5 yang memintanya untuk menghantar SP1 ke rumahnya dengan bayaran sebanyak RM200.00. Manakala SD6 pula mendapatkan perkhidmatan OKT Khanesen untuk menghantarnya kes Selayang. [76] OKT Khanesen menjelaskan, semasa SP1 dimasukkan ke dalam kereta di tempat duduk belakang sebelah kanan, SP1 telah diletakkan dalam posisi duduk . Semasa SP1 dimasukkan ke dalam kereta itu, OKT Khanesen telah pergi ke pintu kereta sebelah kiri, bukan untuk menyambut SP1 (seperti versi pendakwaan) namun untuk berkomunikasi dengan SD6 sama ada beliau selesa atau sebaliknya. OKT Khanesen juga mendakwa ingin membantu SP5 untuk menghantarnya pulang, namun SP5 menolak dan hanya memintanya menghantar SP1 ke Sunway College. [77] OKT Khanesen kemudiannya memandu ke arah Sunway College, namun ketika melalui jalan luar Trec, SP1 muntah di bahagian belakang kereta menyebabkan OKT Khanesen mengubah laluan dan menuju ke basement parking Trec. Selepas itu, OKT Khanesen meletakkan kereta di basement parking Trec dengan tujuan untuk mencuci muntah tersebut. Memandangkan SD6 merasa tidak selesa kerana bau muntah tersebut, beliau telah beralih ke tempat duduk penumpang hadapan. OKT Khanesen kemudiannya keluar dari kereta dan membawa alas lantai kereta yang terkena muntah untuk dicuci. [78] Semasa berada di luar kereta, OKT Khanesen mendakwa telah ditegur oleh Phraaveen Magenthiran (SD4). SD4 meminta OKT Kanesen untuk uruskan pembelian lot parkir di Trec. Selepas 5 mnit, SD4 beredar ke arah keretanya yang diletakkan tidak jauh dari kereta P7. Selepas itu, OKT Khanesen meminta RM300.00 daripada SP1 sebagai bayaran untuk menggantikan alas lantai dan upah penghantaran. Namun, SP1 menyatakan tiada wang dan minta untuk menghantarnya secara percuma. OKT Khanesen tidak bersetuju dan membawa SP1 ke Grab Point 1 semula . OKT Khanesen menyatakan tidak pernah merogol SP1. [79] Setibanya di Grab Point 1, OKT Khanesen meminta SP1 turun dari keretanya, namun SP1 meminta untuk dihantar pulang. Selepas itu OKT Khanesen meminta seorang pengawal keselamatan untuk meminta SP1 keluar dari kereta itu. Sementara itu OKT Khanesen pergi ke kaunter tiket untuk berjumpa Kasinathan. Setelah kembali semula ke keretanya, OKT Khanesen mendapati SP1 masih berada dalam kereta. OKT Khanesen kemudiannya membawa keretanya dan berhenti di Slip Road, berdekatan Trec (Ekshibit P2 [I]). [80] Semasa di Slip Road, OKT Khanesen meminta SP1 keluar daripada keretanya, namun SP1 enggan. OKT Khanesen kemudiannya pergi ke pejabat pengawal keselamatan untuk mendapatkan bantuan bagi tujuan meminta SP1 keluar dari keretanya. Sebelum OKT Khanesen keluar menuju ke pejabat tersebut, OKT Khanesen telah terserempak dengan OKT Satia. OKT Khanesen meminta OKT Satia menjaga keretanya. Dalam tempoh 5 minit, OKT Khanesen menerima panggilan daripada OKT satia yang menyatakan SP1 telah keluar dan menuju ke arah Trec. Selepas itu, OKT Khanesen kembali semula ke keretanya dan seterusnya menghantar SD6 ke Selayang. Keterangan Pembelaan OKT Satia [81] OKT Satia juga menafikan dakwaan merogol SP1. Pada 13.5.2023, OKT Satia berada di Trec Kuala Lumpur kerana bekerja sebagai penjaga valet parking. Masa bertugas OKT Satia adalah dari 12.5.2023, jam 8.00 malam sehingga 13.5.2023, jam 8.00 pagi. Pada lebih kurang jam 5.18 pagi, OKT Satia berada di Slip Road yang berada di dalam kawasan Trec. Semasa berpatah balik ke arah Entrance 2 Trec, OKT Khanesen yang berada di seberang jalan telah memanggilnya dan meminta OKT Satia untuk kereta P7 tesebut. [82] Pada lebih kurang jam 5.20 pagi, OKT Satia melihat OKT Khanesen datang ke Slip Road dengan keretanya. Selepas itu, OKT Satia telah pergi ke arah kereta itu sambil menghisap rokok. OKT Satia melihat OKT Khanesen telah keluar dari kereta dan berjalan ke entrance 2 Trec. Semasa berada di sebelah kereta tersebut, OKT Satia menghisap rokok sambil melihat aplikasi Tiktok dalam telefon bimbitnya. Tiba-tiba OKT Satia merasakan kereta tersebut bergoyang, lalu OKT Satia melihat ke dalam kereta dan mendapati ada seorang perempuan, iaitu SP1, sedang berbaring dan bergerak-gerak. [83] OKT Satia kemudiannya membuka kereta dan mengejutkan SP1 dengan menepuk lengan kanan SP1. Tujuan OKT Satia mengejutkan SP1 adalah untuk minta tips. Setelah dikejutkan oleh OKT Satia, SP1 terbangun dalam keadaan terkejut dan bertanya kepada OKT Satia apa yang berlaku. Kemudian, SP1 bertanya di mana begnya dan minta untuk keluar dari kereta tersebut. SP1 membuka pintu sebelah kiri kereta dan terus keluar meunuju ke Trec. Selepas itu, OKT Satia memberitahu kepada OKT Khanesen bahawa SP1 telah lari keluar tanpa membayar sebarang tips. Penemuan di Akhir Kes Pembelaan OKT Khanesen [84] Setelah meneliti keterangan pembelaan OKT Khanesen, saya mendapati keterangan OKT Khanesen sukar untuk diterima dan wajar ditolak, berdasarkan alasan-alasan yang berikut:

OKT Khanesen mendakwa, SP1 dimasukkan ke dalam keretanya kerana SP5 dan SP1 yang memintanya untuk menghantar SP1 ke Sunway College. Namun, dalam keterangan SP1 dan SP5, mereka menafikan dakwaan tersebut kerana ketika itu mereka tidak sedar akibat masih dalam keadaan mabuk. Keterangan SP1 dan SP5 jelas disokong oleh rakaman CCTV ekshibit P16, folder 6, antara tempoh 04:55:00 hingga 04:58:30. Dalam tempoh rakaman tersebut, jelas kelihatan SP1 dan SP5 dalam keadaan mabuk dan tidak sedarkan diri. Tiada sebarang komunikasi kelihatan di antara SP1 dan OKT Khanesen. Selain itu, SP1 ketika kejadian tinggal di Bandar Sunway dan bukannya tinggal di Sunway College. Oleh itu, adalah jelas dakwaan kononnya SP1 minta dihantar ke Sunway College adalah rekaan OKT Khanesen.

(ii) OKT Khanesen mendakwa terdapat seorang perempuan lain yang turut berada dalam kereta P7 tersebut sepanjang SP1 berada di dalamnya. OKT Khanesen mendakwa, semasa SP1 dimasukkan ke dalam kereta di tempat duduk belakang sebelah kanan, SP1 telah diletakkan dalam posisi duduk . Semasa SP1 dimasukkan ke dalam kereta itu, OKT Khanesen telah pergi ke pintu kereta sebelah kiri, bukan untuk menyambut SP1 (seperti versi pendakwaan) namun untuk berkomunikasi dengan SD6 sama ada beliau selesa atau sebaliknya. Namun, setelah diteliti rakaman CCTV ekshibit P16, Folder 6, tempoh antara 04:58:15 hingga 04:58:25, saya mendapati OKT Khanesen pergi ke sebelah kiri kereta dan masuk melalui pintu belakang sebelah kiri, seolah-olah ingin menyambut badan SP1 yang ingin dibaringkan di atas tempat duduk belakang kereta. Dapat dilihat kereta tersebut menurun ke bawah sedikit akibat menampung berat OKT Khanesen. Sekiranya tujuan OKT Khanesen hanya untuk berkomunikasi dengan SD6, sudah tentu tiada keperluan untuk OKT Khanesen masukkan sebahagian badannya ke dalam kereta tersebut. Tambahan pula, sepanjang berada di dalam kereta tersebut, setelah SP1 sedarkan diri, beliau menafikan bahawa terdapat perempuan lain yang bersamanya di dalam kereta tersebut. Oleh itu, adalah jelas dakwaan OKT Khanesen bahawa SD6 berada dalam kereta P7 bersama SP1 adalah tidak munasabah dan wajar ditolak

(iii) Saksi pembelaan yang bernama Ganapathi Kasinathan (SD5) juga berada berhampiran Grab Point 1 ketika SP1 dimasukkan ke dalam kereta tersebut. SD5 mengesahkan beliau dapat melihat SP1 dimasukkan ke dalam kereta. Namun dia mengesahkan tidak melihat sebarang komunikasi berlaku di antara OKT Khanesen dengan SP1 atau SP5. SD5 juga mengesahkan bahawa beliau tidak melihat perempuan lain selain SP1 ketika pintu belakang kereta tersebut terbuka. Oleh itu, dakwaan OKT Khanesen kononnya SP5 dan SP1 memintanya untuk menghantar SP1 ke Sunway College adalah tidak benar kerana SD5 sendiri mengesahkan tiada komunikasi antara mereka. Dakwaan kononnya SD6 berada di dalam kereta tersebut semasa SP1 dimasukkan juga tidak benar kerana SD6 mengakui tidak nampak sesiapa pun berada di dalam kereta tersebut. Berikut adalah keterangan SD6 yang berkaitan semasa Pemeriksaan Utama: Adakah kamu nampak Khanesan berkomuniaksi dengan mereka? Saya tidak melihat khanesen berbual dengan mereka, masa itu saya sibuk. ...................................... Semasa kamu lihat pintu dari jauh terbuka, adakah kamu tahu siapa lagi individu yang ada dalam kereta? Saya tidak tahu.” Penemuan di Akhir Kes Pembelaan OKT Satia [85] Saya telah meneliti dan mempertimbangkan keterangan pembelaan OKT Satia. Saya memutuskan keterangannya bukan sahaja sukar untuk dipercayai, malahan gagal menimbulkan keraguan yang munasabah. Berikut adalah alasan-alasan mengapa keterangan OKT Satia wajar ditolak:

OKT Satia mendakwa tujuannya mengejutkan SP1 yang ketika itu berada dalam kereta P7 adalah untuk meminta tips, kerana SP1 mendapatkan khidmat berehat dalam kereta. Namun, penyediaan perkhidmatan berehat dalam kereta tidak pernah ditimbulkan oleh OKT Khanesen. OKT Khanesen hanya menjelaskan bahawa bayaran perlu dibuat oleh SP1 bagi perkhidmatan menghantarnya ke Sunway College. Memandangkan SP1 tidak dapat membayar wang seperti yang diminta, maka OKT Khanesen telah membawanya semula ke Grab Point 1 untuk diturunkan di situ, dengan meminta pertolongan daripada seorang pengawal keselamatan. Namun SP1 tidak berjaya diturunkan kerana pegawal keselamatan yang berada di situ tidak berjaya mengeluarkan SP1 dari keretanya. Oleh kerana SP1 tidak berjaya diturunkan dan keadaan laluan di Grab Point 1 agak sibuk (peak hours), maka OKT Khanesen membawa SP1 ke Slip Road dan meletakkan keretanya di situ. Selepas itu, OKT Khanesen keluar dari keretanya dan menuju ke pejabat pengawal keselamatan untuk membawa pengawal keselamatan ke Slip Road bagi meminta SP1 keluar dari keretanya. Maka adalah jelas bahawa tujuan OKT Khanesen membawa SP1 ke Grab Point 1 dan seterusnya ke Slip Road adalah untuk mengeluarkan SP1 kerana gagal membayar perkhidmatan penghantaran, bukannya untuk mengutip bayaran bagi perkhidmatan berehat. Sekiranya memang wujud perkhidmatan berehat dalam kereta disediakan oleh OKT Khanesen, maka tidak perlulah OKT Khanesen ke Grab Point 1 dan ke Slip Road dengan tujuan untuk mengeluarkan SP1 dari keretanya. Maka, saya dapati terdapat keterangan yang bertentangan antara OKT Khanesen dan OKT Satia berkenaan isu tips tersebut. Saya berpendapat keterangan OKT Satia dan OKT Khanesen yang tidak konsisten tersebut merupakan satu contradiction yang material kerana keterangan mengenai tips tersebut adalah asas kepada pergerakan dan tindakan kedua-dua OKT (lihat Dato’ Seri Anwar Ibrahim v PP [2002] 3 CLJ 4570). Berikut diturunkan keterangan OKT Satia mengenai tips dalam pemeriksaan semula: Tapi dalam soalan DPP ada ditanya, Khanesen tidak dihantar lagi, jadi kenapa pengadu nak lari dari tips, kamu tidak setuju jelaskan? Sebab saya tidak tahu, pengadu itu nak kena bawa balik rumah atau rehat sahaja di kereta, kerana Khanesen tidak beritahu saya apa, kerana kami juga ambil tips dengan berikan service rehat dalam kereta.” [penekanan ditambah]

(ii) OKT Satia menyatakan bahawa terdapat seorang lagi perempuan selain SP1 yang duduk dalam kereta P7 tersebut. Perempuan tersebut adalah merujuk kepada SD6. Namun begitu, keterangan SD6 tidak konsisten dengan OKT Satia. Ini kerana, SD6 menyatakan bahawa ketika beliau berada dalam kereta P7 yang diparkir di Slip Road, terdapat dua orang lelaki beruniform sedang berdiri di luar kereta P7 tersebut sambil bersembang-sembang. Sedangkan OKT Satia menjelaskan bahawa ketika di Slip Road, hanya OKT Satia yang berada di luar kereta tersebut sambil menghisap rokok dan melihat aplikasi Tiktok. Keterangan OKT Satia dan SD6 yang tidak konsisten ini merupakan satu major contradiction yang jelas menunjukkan bahawa keterangan mereka adalah rekaan dan wajar ditolak (lihat PP lwn. Lim Fong To [2010] CLJU 1735). Berikut adalah keterangan SD6 dalam pernyataan saksinya (PS-SD6) berkaitan dengan dua orang lelaki beruniform tersebut: “........Khanesen telah kembali semula ke keretanya dan telah parkir keretanya di satu lot parkir di laluan menuju keluar dari Grab Point 1 tersebut (rujuk P16 jam 5:19). Khanesen telah keluar dari kereta semula dan kali ini menuju ke pejabat pengawal keselamatan untuk meminta bantuan mereka mengeluarkan dan membawa wanita tersebut ke kawasan Trec. Setelah Khanesen pergi ke pejabat pengawal keselamatan terdapat dua lelaki beruniform sedang berdiri bersebelahan lampu kiri belakang kereta tersebut sambil bersembang.” [penekanan ditambah] Kredibiliti Saksi-Saksi Pembelaan [85] OKT Khanesen telah memanggil SD4, SD5, SD6 dan SD7 untuk menyokong keterangan pembelaannya. Saya telah meneliti keterangan mereka dan berikut adalah dapatan saya bagi saksi-saksi pembelaan yang relevan. Kredibiliti SD6 [87] SD6 telah dipanggil sebagai saksi pembelaan untuk membuktikan OKT Khanesen tidak merogol SP1 kerana kononnya SD6 berada di dalam kereta pada sepanjang masa SP1 berada di dalamnya. Setelah saya meneliti keterangan SD6, saya mendapati keterangannya sangat terperinci dan sangat tepat seolah-olah beliau membuat catatan bagi setiap kejadian, sehingga menimbulkan persoalan credibility. Ini kerana, ketika OKT Khanesen ditanya oleh TPR, sekiranya SD6 benar-benar berada dalam kereta P7 tersebut, bagaimanakah keadaan beliau? OKT Khanesen menjawab bahawa ketika berada dalam kereta, SD6 dalam kepenatan dan dalam keadaan mabuk. Berikut diturunkan pemeriksaan balas TPR kepada OKT Khanesen berkenaan keadaan SD6: “S: Katakanlah Prashantini ini wujud dan pada waktu kejadian dia ada, ceritakan bagaimana keadaan Prashantini masa dia dalam kereta kamu? J: Prasantini, keadaannya nampak keletihan. S: Dia sedar ke tidak? J: Sedar, tapi mabuk, mabuk sedar, dia boleh komunikasi dengan saya.” [penekanan ditambah] [88] Berdasarkan keterangan OKT Khanesen, adalah jelas bahawa SD6 ketika berada dalam kereta P7 tersebut, beliau sedang keletihan dan dalam keadaan mabuk. Adalah menjadi fakta yang tidak boleh dipertikaikan bahawa orang yang mabuk, walaupun dia dalam keadaan sedar, akal dan pemerhatiannya tidak sama seperti orang yang sedar, waras dan sober. Namun setelah saya teliti, keterangan yang SD6 kemukakan adalah sangat terperinci seolah-olah SD6 membuat catatan dalam sebuah buku nota. Berikut diturunkan keterangan SD6 mengenai pemerhatiannya ketika berada dalam kereta basement parking (lihat di muka surat 3, pernyataan saksinya [PS-SD6]): “ .....Pada ketika Khanesen meletakkan karpetnya di luar kereta saya melihat seorang lelaki menegur Khanesen dan mereka berbual-bual selama 5 minit. ......Saya memerhatikan lelaki tersebut selama 5 minit dari dalam kereta dengan jarak tiga kaki. Lelaki tersebut berbual sambil berdiri bersebelahan bonet hadapan kereta. Selepas Khanesen berbual dengan lelaki tersebut saya melihat Khanesen terus menuju ke kawasan parkir tersebut.” [89] Saya dapati keterangan SD6 ini adalah sukar untuk diterima. SD6 mendakwa ketika itu beliau berada dalam kereta, di bahagian belakang bersebelahan dengan SP1 yang kononnya telah muntah. Kereta tersebut sedang parkir di basement Trec, bahagian kiri kereta rapat ke dinding dan SD6 duduk di tempat duduk bahagian belakang sebelah kiri. Dalam keadaan keletihan, mabuk, duduk pula disebelah muntahan dan sebelah kiri kereta, adalah mustahil untuk SD6 melihat kejadian yang berlaku di luar bahagian hadapan kereta dengan jelas dan menfokuskan kepada kejadian tersebut dengan mengingat setiap minit dan perbuatan orang lain. [90] SD6, yang dalam keadaan letih dan mabuk, dapat menerangkan dengan terperinci kedudukan OKT Khanesen yang sedang berbual dengan SD4 ketika berada di basement parking Trec. Ketika itu SD6 sedang duduk di tempat duduk belakang, sebelah kiri kereta. Kedudukan kereta itu ditandakan sebagai X (bahagian depan kereta) dan Y (bahagian belakang kereta) dalam gambar yang ditandakan sebagai IDD60. Berdasarkan gambar IDD60, kereta tersebut dalam kedudukan bahagian kirinya rapat ke dinding tepi dan bahagian depannya hampir rapat ke dinding depan. SD6 telah menandakan kedudukan mereka yang sedang berbual dengan tanda “X”(di hadapan kereta). SD6 juga mendakwa telah melihat arah mana SD4 pergi selepas berbual dengan OKT Khanesen, beliau menunjukkan SD4 telah pergi ke arah yang bertanda A dan B dalam IDD60 tersebut. Bukan itu sahaja, malahan SD6 telah menunjukkan arah mana OKT Khanesen pergi selepas berbual dengan SD4, dengan membuat tandaan anak panah arah perjalanan OKT Khanesen dalam IDD60 tersebut. [91] Saya telah meneliti gambar IDD60 tersebut dan mendapati adalah mustahil untuk SD6 melihat arah OKT Khanesen pergi selepas berbual dengan SD4. Ini kerana arah perjalanan OKT Khanesen, seperti yang ditandakan oleh SD6 dalam IDD60, tidak selari dengan kedudukan SD6 yang sedang duduk dalam kereta P7. Ini kerana, sekiranya SD6 dapat melihat arah perjalanan OKT Khanesen tersebut, dari kedudukannya (yang sedang duduk di sebelah kiri bahagian belakang kereta), beliau telah memusingkan kepalanya ke kanan hampir 140 darjah. Perkara ini adalah mustahil dapat dilakukan oleh SD6 pada masa itu. Keterangan SD6 ini juga seolah-olah beliau meneliti dan mengamati setiap pergerakan mereka dan mencatatkannya dalam sebuah buku nota. Perbuatan ini adalah mustahil dapat dilakukan oleh SD6 yang sedang keletihan dan dalam keadaan mabuk. Berikut adalah keterangan SD6 yang relevan dalam pemeriksaan utama: Rujuk IDD60, dalam gambar ini boleh bagitahu mahkamah yang mulia, di tandaan mana Khanesen dan seorang lelaki sedang berbual? Tandaan “X” Ke arah mana lelaki tersebut menuju selepas berbual dengan Khanesen? Ke arah A dan B. Kamu telah nyatakan, selepas berbual dengan seorang lelaki, Khanesen telah menuju ke kawasan parkir, boleh bagitahu, dia menuju ke kawasan mana? Merujuk gambar ini (IDD60) beliau menuju ke arah, he went straight and he went into ke parking lot again, maksudnya, beliau telah ambil selekoh sedikit untuk masuk balik ke parking tersebut. (membuat tandaan anak panah di IDD60)” [92] SD6 menjelaskan dalam pernyataan saksinya bahawa OKT Khanesen tidak merogol SP1. Semasa pemeriksaan balas, pihak pendakwaan mencadangkan bahawa SD6 tidak bercakap benar kerana DNA Khanesen berada dalam mulut SP1. SD6 tidak bersetuju dengan cadangan tersebut. Namun tidak menjelaskan kenapa beliau tidak bersetuju. Namun, ketika diperiksa semula oleh peguam OKT Khanesen, SD6 menjelaskan dengan terperinci bahawa kononnya DNA OKT Khanesen berada dalam mulut SP1 kerana tangan OKT Khanesen terkena mulut dan pipi SP1 semasa OKT Khanesen mengangkat SP1 masuk ke dalam keretanya. Penjelasan SD6 ini seolah-olah beliau mengetahui setiap jawapan kepada isu yang ditimbulkan oleh pihak pendakwaan. OKT Khanesen sendiri pun tidak pernah menyatakan DNA miliknya ada di mulut SP1 kerana tangannya terkena mulut SP1, tetapi SD6 pula yang menjelaskan isu tersebut bagi pihak OKT Khanesen. [93] Dalam isu ini, saya telah meneliti demeanour SD6 dan juga jawapannya (dicatatkan demeanour SD6 dalam nota prosiding menurut seksyen 271 KTJ), saya berpendapat keterangan SD6 mengenai isu DNA tersebut adalah tidak munasabah kerana mustahil beliau membuat pemerhatian yang teliti bagi setiap pergerakan OKT Khanesen ketika beliau dalam keadaan keletihan dan mabuk. Selain itu, saya merujuk juga kepada rakaman CCTV P16, folder 6, bagi tempoh 04:58:00 hingga 04:58:25. Dalam tempoh rakaman tersebut, saya mendapati OKT Khanesen bersama dua orang wanita telah mengangkat SP1 masuk ke dalam keretanya. OKT Khanesen telah mengangkat SP1 dengan cara memegang bahagian bawah ketiak SP1 dengan menggunakan kedua-dua tangannya. Apabila SP1 telah dimasukkan ke dalam kereta melalui pintu kanan, OKT Khanesen dengan cepat pergi ke sebelah pintu kiri kereta. Proses itu berlaku dengan cepat dan mustahil tangan OKT Khanesen terkena atau masuk ke dalam mulut SP1. Dalam keadaan OKT Khanesen yang berada sekejap (beberapa saat) di bahagian luar kereta sebelah kanan, ketika meletakkan SP1 di tempat duduk belakang, adalah mustahil untuk SD6 meneliti di manakah kedudukan tangan OKT Khanesen dan bagaimankah ia boleh terkena mulut SP1. Jawapan SD6 ini adalah tidak munasabah dan wajar ditolak. Berikut adalah keterangan SD6 semasa diperiksa semula mengenai isu DNA Khanesen tersebut: Isu DNA, kamu dikatakan berbohong, kamu tidak ada dalam kereta kerana ada DNA Khanesen dalam mulut Lydia, kamu tidak setuju, jelaskan? Saya tidak setuju, kerana semasa perempuan tersebut letak dalam kereta dalam posisi duduk saya nampak masa Khanesan angkat perempuan tersebut ke dalam kereta, saya juga teliti, tangan beliau, tersentuh pada pipi dan bibir perempuan tersebut. Juga pada masa itu saya juga bantu beliau, beliau asyik bersandar ke arah saya jadi saya make sure beliau dalam kedudukan yang baik, dan saya juga bertanya kepada beliau dengan menepuk pipinya, “are you doing okay?”, saya boleh katakan kebarangkalian DNA itu, kemungkinan saya punya. [94] Berdasarkan alasan-alasan yang saya huraikan di atas, secara kesimpulannya, saya mendapati keterangan SD6 seolah-olah beliau tahu beliau akan menjadi saksi, dan mencatatkan segala yang berlaku serta setiap perkara yang diperhatikan dalam sebuah buku nota. Perkara ini adalah mustahil dan tidak munasabah, bukan sahaja kepada saksi yang waras, malah lebih-lebih lagi kepada saksi yang berada dalam keletihan dan dalam keadaan mabuk, seperti SD6. Nama SD6 juga tidak pernah dimaklumkan kepada pegawai penyiasat (SP14) oleh OKT-OKT. Sekiranya SD6 benar-benar wujud semasa kejadian, sudah pasti SP14 tahun tentangnya. Oleh itu, saya memutuskan bahawa SD6 bukanlah seorang saksi yang kredibel dan keterangannya wajar ditolak. Pendekatan saya ini adalah selaras dengan panduan yang diberikan dalam kes PP v. Datuk Haji Harun bin Haji Idris [1977] 1 MLJ 15, yang memutuskan: “In my opinion, discrepancies there will always be, because in the circumstances in which the events happened, every witness does not remember the same thing and he does not remember accurately every single thing that happened. It may be open to criticism, or it might be better if they took down a note-book and wrote down every single thing that happened and every single thing that was said. But they did not know that they are going to be witnesses at this trial. I shall be almost inclined to think that if there are no discrepancies, it might be suggested that they have concocted their accounts of what had happened or what had been said because their versions are too consistent.” [penekanan ditambah] Kredibiliti SD4 [95] SD4 mendakwa bahawa pada jam lebih kurang 5.00 pagi, beliau dan rakannya telah keluar dari kelab dan meletakkan kenderaannya di basement parking Trec. Sedang SD4 merokok di depan keretanya, beliau nampak kereta P7 datang dan berhenti di hadapannya. SD4 menyatakan bahawa beliau mendekati OKT Kanesen dan memintanya untuk menguruskan pembelian lot parkir di Trec. Ketika mendekati OKT Khanesen beliau nampak OKT Khanesen sedang memegang alas lantai kereta dan dapat melihat dua orang perempuan berada di dalam kereta tersebut. SD4 berbual selama 2 ke 3 minit dengan OKT Khanesen sebelum OKT Khanesen pergi ke offfice management syarikat GL Parking. SD4 menyatakan bahawa beliau berada di tempat letak kereta tersebut selama 20 minit. Merujuk kepada IDD60, SD4 menandakan tempat keretanya diletakkan dengan tandaan A dan B. [96] Saya merujuk kepada keterangan SD4 dan dapat difahami bahawa beliau dipanggil sebagai saksi oleh OKT Khanesen adalah untuk menyokong keterangannya bahawa terdapat SD6 dalam kereta P7 ketika ia diletakkan di basement parking Trec. Selain itu, kehadiran SD4 sebagai saksi pembelaan adalah untuk menyokong keterangan OKT Khanesen bahawa tiada jenayah rogol berlaku sepanjang OKT Khanesen meletakkan kenderaannya pada masa tersebut. Setelah meneliti keterangan SD4, saya berpendapat bahawa keterangannya wajar ditolak berdasarkan alasan-alasan berikut:

SD4 memberikan alasan bahawa beliau mendekati OKT Khanesen ketika itu adalah untuk memintanya menguruskan pembelian lot parkir di Trec. Namun pada masa yang sama SD4 mengesahkan semasa berjumpa OKT Khanesen di basement parking tersebut, beliau melihat OKT Khanesen pergi ke Car Park Office yang ketika itu sedang dibuka. Saya berpendapat adalah tidak munasabah untuk SD4 berjumpa OKT Khanesen hanya untuk memintanya menguruskan pembelian lot parkir sedangkan ketika itu jam lebih kurang 5.00 pagi. Tambahan pula, Car Park Office ketika itu sedang dibuka, maka tiada sebab untuk SD4 berjumpa OKT Khanesen pagi awal pagi tersebut dan menggangu urusan peribadinya sedangkan urusan lot parking boleh diselesaikan di Car Park Office tersebut. Perlu ditekankan ketika itu OKT Khanesen tidak memakai uniform kerjanya. OKT Khanesen ketika itu berada di luar waktu kerja dan sedang menjalankan urusan peribadinya. Maka, keterangan SD4 adalah tidak munasabah dan wajar ditolak.

(ii) SD4 menyatakan bahawa beliau telah meletakkan keretanya di kawasan yang bertanda A dan B di dalam IDD60. Saya telah meneliti kawasan yang bertanda A dan B dalam IDD60, ia bukanlah lot parkir yang khusus, bahkan kedudukan kenderaan SD4 telah menghalang laluan kenderaan lain kerana ia diletakkan ditengah-tengah laluan kenderaan. Adalah menjadi fakta yang tidak dipertikaikan bahawa kenderaan tidak boleh diletakkan merata-rata di kawasan Trec tersebut. Semua kenderaan hendaklah diletakkan di lot parkir yang khusus dan tidak boleh menghalang laluan. Sekiranya menghalang laluan tindakan serta merta akan diambil oleh pekerja GL parking yang sentiasa melakukan rondaan dengan kerap. Pada jam lebih kurang 5.00 pagi tersebut adalah waktu puncak dan ramai pelanggan di tempat tersebut lalu lalang. Oleh itu, saya mendapati keterangan SD4 adalah tidak munasabah apabila beliau mendakwa telah meletakkan kenderaannya di tempat yang menghalang laluan kenderaan lain, selama 20 minit. Ini menunjukkan bahawa keterangan SD4 wajar ditolak dan beliau bukanlah saksi yang kredibel. Keterangan SD4 yang releven ketika diperiksa balas oleh pihak pendakwaan adalah seperti berikut: Kereta Audi berada di A-B, Enjin A, boot B? Setuju. Di B, ada gambar anak panah kat lantai/jalan kan? Dekat tempat kamu parking itu tidak ada tempat khusus parking kuning? Jadi kamu parking di tempat yang tidak dibuat untuk parking, setuju? Setuju, orang terpaksa elak sedikit kereta kamu kalau nak lalu? Kamu kata duduk dan park situ lebih 10 minit kan? Memandangkan kamu di A dan B tiada ada tempat parking, saya katakan, jika benar kamu berada di situ, kamu telah parking merata dan tidak ikut peraturan, setuju? Setuju. Kamu tahu ke tidak staff GL parking Kanapathy, sebagai saksi, dia bagitahu mahkamah customer tak boleh parking merata-rata, kalau merata-rata staff GL akan halau untuk parking di tempatnya, kamu tahu? Tak pasti. Saya katakan, kamu berbohong apabila kamu cakap berada di A, B kerana, parking merata-rata ini tidak akan terjadi kerana staff GL akan pastikan ia tak berlaku kerana ia libatkan security dan isu keselesaan pengunjung, jadi kamu telah berbohong? Tidak. Tengok dalam gambar IDD60, ada tak kereta parking merata-rata? Tidak. Tapi kamu seorang parking pada malam itu, kamu parking merata-rata, setuju? Bukan di tempat yang disediakan, setuju? Setuju.” Kredibiliti Saksi SD5 dan SD7 [97] Setelah saya teliti keterangan SD5 dan SD7, keterangan mereka menjurus kepada dakwaan bahawa SP1 dan SP5 berkelakuan tidak senonoh di tempat awam, di sekitar kawasan Trec. Saya dapati keterangan mereka berkenaan dakwaan tersebut adalah lemah dan wajar ditolak. Ini kerana tiada sebarang bukti berbentuk rakaman CCTV ataupun gambar yang menunjukkan perlakuan seperti yang didakwa mereka. Rakaman CCTV yang dikemukakan di mahkamah ini jelas tidak menunjukkan sebarang perlakuan tidak senonoh yang dilakukan oleh SP1 dan SP5. Rakaman CCTV P16, folder 6, yang bermula dari jam 04:56:49 hingga akhir, hanya menunjukkan SP1 dan SP5 baring di tempat Grab Point 1 tersebut. Ekshibit gambar D5 juga hanya menunjukkan SP1 dan SP5 terbaring dan tidak sedar akibat mabuk di Grab Point

Ekshibit D67

(A) & (B) yang terdiri daripada gambar-gambar yang dimuat naik ke dalam aplikasi WhatsApp juga tidak menunjukkan sebarang kelakuan tidak senonoh seperti yang didakwa oleh SD5 dan SD7. [98] Saya juga merujuk kepada keterangan SD5 yang mengakui bahawa beliau telah mengambil gambar SP1 dan SP5 yang sedang terbaring dan memasukkan gambar tersebut ke dalam group WhatsApp seperti dalam ekshibit D67 (A) dan (B). Apabila disoal balas oleh pihak pendakwaan, SD5 mengakui bahawa tindakan SP1 dan SP5 yang terbaring dan tidak sedarkan diri di Grab Point 1 adalah perbuatan yang salah dan perlu tindakan segera. Oleh itu, SD5 telah mengambil gambar mereka untuk dimasukkan ke dalam Group WhatsApp “Team Group” untuk meminta bantuan daripada supervisor bagi menyelesaikan masalah tersebut. SD5 juga mengakui bahawa perbuatan tidak senonoh adalah lebih serius daripada tidur di Grab Point 1. Secara logiknya jika perbuatan tidak senonoh adalah lebih serius, sepatutnya perbuatan tidak senonoh yang kononnya dilakukan oleh SP1 dan SP5 yang patut dilaporkan ke supervisor beliau. Namun, tindakan tersebut tidak dilakukan. Ini menunjukkan bahawa perbuatan tidak senonoh yang didakwa oleh SD5 dan SD7 sebenarnya tidak berlaku dan merupakan cerita rekaan sahaja. Berikut adalah keterangan SD5 ketika diperiksa balas oleh pihak pendakwaan mengenai dakwaan perbuatan tidak senonoh tersebut: Kenapa kamu ambil gambar tersebut dan hantar ke group WhatsApp itu? Orang awam datang tengok mereka berdua, oleh sebab itu saya tangkap gambar dan hantar ke group dan minta pertolongan. Jadi berdasarkan jawapan kamu, tidur disitu salah sebab ia menghalang lalu lintas, sebab itu kamu minta supervisor kamu untuk bantuan selesaikan isu itu? Ya, setuju. Misbehaviour dengan cara memasukkan tangan laki ke dalam baju perempuan, di hadapan orang awam lebih salah dari baring di sahaja di situ, betul tak? Ya, saya setuju. Kamu tahu misbehaviour salah lagi besar, tapi kamu tidak ambil gambar misbehaviour itu untuk kamu hantar gambar ke group bagi minta bantuan boss kamu, setuju? Ya, setuju. Salah yang besar, kamu tidak ambil gambar, tapi salah yang kecil kamu ambil gambar dan minta tolong, setuju? Ya setuju. Jadi saya katakan, sebenarnya misbehaviour tidak berlaku, sebab itu kamu tidak ambil gambar, kalau misbehaviour berlaku mesti kamu ambil gambar, setuju? Tidak setuju. Jadi sebenarnya kamu berbohong bila cakap ada misbehaviour, kalau ada mesti kamu report kepada boss kamu setuju? Tidak setuju. Semasa mereka tidur kamu ambil gambar ini menunjukkan kejadian tidur ini memang berlaku? Setuju.” [99] Saya juga telah meneliti demeanour SD4 dan SD7. Saya dapati SD4 seringkali ingin menjelaskan sesuatu walaupun soalan berbentuk cadangan yang hanya memerlukan jawapan setuju atau tidak. SD7 pula sering menyampuk dan memotong soalan TPR sebelum soalan habis ditanya. SD7 juga sering mendakwa tidak faham terhadap soalan berbentuk cadangan yang hanya memerlukan jawapan setuju atau tidak, seolah-olah ingin mengelak daripada menjawab soalan tersebut. Demeanour kedua-dua saksi tersebut saya catatkan dalam nota prosiding selaras dengan seksyen 271 KTJ. [100] Berdasarkan beberapa penghakiman penting mahkamah atasan, undang-undang adalah jelas bahawa Mahkamah hendaklah membuat penilaian terhadap semua keterangan termasuk yang berkaitan dengan kebolehpercayaan atau credibility saksi-saksi. Mahkamah boleh menilai kredibiliti saksi berdasarkan pelbagai faktor, termasuk tingkah laku mereka, kekonsistenan keterangan dan sokongan oleh lain-lain keterangan. Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa kredibiliti saksi adalah dalam bidang kuasa hakim perbicaraan. Terdapat rangkaian autoriti yang seragam mengenai prinsip ini. Dalam kes Dato Mokhtar Bin Hashim & Anor v. Public Prosecutor [1983] 2 CLJ 10, Mahkamah Persekutuan memutuskan: “The credibility of a witness is primarily a matter for the trial Judge. There is a homogeneous concatenation of authority on this principle and we refer to the locus classicus on this aspect in a passage in the judgment of Lord Thankerton in Watt or Thomas v. Thomas [1947] AC 484 (at p. 487). The Privy Council said in Antonio Dias Caldeira v. Frederick Augustus Gray [1934] CLJU 5; [1934] 1 LNS 5 that the functions of an appellate Court, when dealing with a question of fact, and a question of fact in which questions of credibility are involved, are limited in their character and scope, and that in an appeal from a decision of a trial Judge based on his opinion of the trustworthiness of witnesses whom he has seen, an appellate Court must in order to reverse, not merely entertain doubts whether the decision below is right but be convinced that it is wrong. [101] Sebagaimana yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam Muniandy & Ors v. PP [1966] 1 LNS 110 dan kes Dato Mokhtar Bin Hashim & Anor v. Public Prosecutor (supra), adalah jelas bahawa kredibiliti saksi adalah dalam bidang kuasa hakim perbicaraan. Adalah diputuskan juga bahawa hakim yang mengendalikan perbicaraan (trial judge) mempunyai kelebihan kerana hakim tersebut melihat dan mendengar sendiri keterangan saksi-saksi dengan meneliti demeanour mereka dan seterusnya membuat dapatan yang berkaitan dengan kebolehpercayaan saksi-saksi berkaitan. Dalam kes ini, saya telah membuat dapatan bahawa SD4, SD5, SD6 dan SD7 bukanlah saksi-saksi yang credible berdasarkan alasan-alasan yang telah saya jelaskan di atas. Keputusan di Akhir Kes Pembelaan [102] Justeru itu, di akhir kes pembelaan ini, saya telah merujuk kembali kepada prinsip di dalam kes Mat v. PP (supra) seperti yang tersebut di atas dan saya memutuskan bahawa pembelaan OKT Satia dan OKT Khanesen bukan sahaja tidak dapat dipercayai dan tidak dapat diterima oleh Mahkamah ini, malah telah gagal untuk menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. [103] Oleh yang demikian dan berdasarkan alasan-alasan yang telah dijelaskan di atas, secara keseluruhannya, saya memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan terhadap OKT Satia dan terhadap OKT Khanesen melampaui keraguan yang munasabah dan dengan itu, OKT Satia dan OKT Khanesen didapati bersalah dan disabitkan atas pertuduhan di bawak seksyen 376 (1) Kanun Keseksaan. Hujahan Mitigasi [104] Mahkamah ini seterusnya menjemput pihak pembelaan untuk mengemukakan hujahan peringanan hukuman selaras dengan seksyen 176 (2) (r) KTJ. Peguambela OKT Khanesen menghujahkan bahawa OKT Khanesan umur 32 tahun, telah berkahwin, mempunyai seorang anak yang berumur 3 tahun. Anak OKT menderita penyakit, sumbing. OKT Khanesen ketika ini bekerja sebagai site supervisor dan menderita penyakit diabetis. OKT Khanesan ditangkap memberi kerjasama yang baik semasa ditangkap dan ketika dalam siasatan. Peguam OKT Khanesen memohon agar hukuman berbentuk Bon berkelakuan Baik di bawah seksyen 294 KTJ. [105] Peguambela OKT Satia menghujahkan bahawa ini adalah kesalahan pertamanya. Latar belakang OKT Satia adalah, usianya 27 tahun, masa kejadian berumur 26 tahun. Ketika ini OKT Satia bekerja sebagai pemandu lori, dan pendapatan sebanyak RM2500 sebulan. OKT Satia ini meskipun bujang, tapi penanggung tunggal keluarga. Bapa OKT Satia ditimpa kemalangan, ibu tidak bekerja kerana mempunyai penyakit asma kronik dan bergantung kepada ubatan dan gas. Ini memberikan kesukaran untuk OKT Satia berhenti kerja. OKT Satia juga menanggung adik-beradiknya. Kakaknya juga tidak bekerja dan bergantung sepenuhnya kepada pendapatan OKT Satia. Peguam OKT Satia juga memohon agar hukuman berbentuk Bon berkelakuan Baik di bawah seksyen 294 KTJ. Namun sekiranya Mahkamah berpendapat hukuman Bon Berkelakuan Baik bukanlah hukuman yang sesuai, peguam OKT Satia memohon hukuman yang ringan dijatuhkan ke atas OKT Satia. Hujahan Pemberat [106] TPR pula menghujahkan bahawa hukuman setimpal bagi kes rogol wajar diambil kira berdasarkan seriousness, rujuk kes PP vs Abd halim Ishak & Satu Lagi [2013] 9 CLJ 559. TPR membantah permohonan Bon Berkelakuan Baik kerana seksyen tersebut tidak terpakai bagi kesalahan serius. Seksyen 376 adalah serius kerana hukuman boleh sampai 20 tahun (lihat R v Roberts [1082] 1 All E R 60). TPR memohon hukuman pemenjaraan dan sebatan dapat diberikan sebagai isyarat bahawa kesalahan rogol adalah serious. TPR seterusnya menghujahkan bahawa hukuman pemenjaraan maksimum adalah sesuaim dengan merujuk kepada kes, seksyen 376 (1), iaitu Mohd Alhusainai Zakaria VS PP [2018] 3 MLRH 440, setelah bicara penuh di bawah seksyen 376(1), Mahkamah telah menjatuhkan hukuman 10 tahun pemenjaran dan satu sebatan. Berdasarkan keterangan kes dan fakta kes, TPR menghujahkan bahawa satu hukuman pemenjaraan dan sebatan adalah bersesuaian. TPR menghujahkan bahawa hukuman yang wajar dikenakan adalah dalam tempoh 10 ke 12 tahun, kerana ia boleh memberikan pengajaran kepada orang ramai. TPR juga memohon kos pendakwaan di bawah seksyen 426 KTJ kerana telah memanggil seramai 14 org saksi. [107] Saya memutuskan bahawa OKT Khanesen dan OKT Satia, masing-masingnya didapati bersalah dan disabitkan dengan kesalahan di bawah seksyen 376 (1) Kanun Keseksaan. Setelah meneliti peruntukkan undang-undang di bawah seksyen 376 (1) Kanun Keseksaan, dan setelah saya memberi pertimbangan saksama kepada faktor-faktor pemberatan (“aggravating factors”) dan faktor-faktor peringanan (“mitigating factors”) yang akan diterangkan selepas ini, saya telah menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama tempoh 11 tahun dan dua kali sebatan masing-masingnya ke atas OKT Satia dan OKT Khanesen. Pertimbangan Kepada Faktor-Faktor Pemberatan (Aggravating Factors) dan Faktor-Faktor Peringanan (Mitigating Factors) [108] Dalam prosiding perbicaraan jenayah, setelah tertuduh mengaku bersalah atau didapati bersalah, Hakim atau Majistret hendaklah menjatuhkan hukuman terhadap pesalah. Jika tertuduh didapati bersalah setelah perbicaraan selesai, seksyen 173 KTJ memperuntukkan bahawa Mahkamah hendaklah menjatuhkan hukuman berdasarkan kepada peruntukan undang-undang. [109] Apakah yang dimaksudkan dengan ‘hukuman berdasarkan kepada peruntukan undang-undang’? Hakim Mohamed Azmi (pada ketika itu) di dalam kes Public Prosecutor v. Jafa Bin Daud [1981] 1 MLJ 315 telah menjelaskan: . “A "sentence according to law" means that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section, but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles. In assessing sentence, one of the main factors to be considered is whether the convicted person is a first offender. It is for this purpose that before passing sentence, a Magistrate is required to call for evidence or information regarding the background, antecedent and character of the accused. Where the convicted person has previous records and admits them as correct, the court must consider whether the offence or offences committed previously were of similar nature as the one with which he is presently charged. The court must then consider the sentences imposed in the previous convictions for similar offences to determine whether they have had any deterrent effect on him. Where he is found to be a persistent offender for a similar type of offences, then it is in the interest of justice that a deterrent sentence should be passed and, in such a case, unless there are exceptional circumstances, the quantity, nature or value of the subject-matter of the offence with which he is currently charged can very rarely constitute a mitigating factor.” [110] Di dalam kes Tan Lay Chen v. Public Prosecutor [2000] 4 CLJ 492, Hakim Augustine Paul (pada ketika itu) menyatakan: “The phrase 'pass sentence according to law' in the subsection means that the sentence imposed must not only be within the ambit of the punishable section but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles” [111] Saya juga akur dengan kedudukan undang-undang yang berkaitan dengan principles of sentencing. Di dalam kes Yusmarin Samsudin v. PP [1999] 4 CLJ 391, Siti Norma Yaakob HMR (sebagaimana beliau ketika itu) menyatakan: “The principles of sentencing have long been entrenched and well settled in our criminal law jurisprudence and a court seized with such jurisdiction is empowered to take into account the following considerations:

the extent and seriousness of the offence committed;

the guilty person's antecedents; and

the public interest” Keseriusan Kesalahan [112] Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, kesalahan mengabaikan dan kesalahan menganiaya di bawah seksyen 371 (1) adalah kesalahan yang serius. Sebagaimana dihujahkan oleh TPR, hukuman pemenjaraan bagi tempoh yang lama dan juga sebatan wajar dijatuhkan ke atas OKT-OKT. Hukuman yang berat perlu dikenakan sebagai isyarat bahawa kesalahan rogol adalah kesalahan yang serious dan perlu diberikan perhatian sewajarnya. [113] Saya juga perlu akur bahawa setiap hukuman yang akan dijatuhkan hendaklah berdasarkan kepada nature of the offence, keadaan ketika mana kesalahan dilakukan, sama ada dengan atau tanpa keganasan, umur, character, antecedents, latar belakang tertuduh, rayuan mitigasi dan pandangan pihak pendakwaan. Setelah mempertimbangkan faktor-faktor tersebut, saya berpendapat bahawa hukuman yang dijatuhkan ke atas OKT adalah wajar. Dapatan ini selaras dengan kes Veerian T Latchmanen v. PP [2001] 7 CLJ 466, yang memutuskan: “It must be observed that every sentence passed by the court or a trial court is based on the nature of the offence, the evidence adduced on behalf of the prosecution and the defence, the facts presented by the prosecution, the circumstances in which the offence was committed whether with or without violence, provocation if any, the age, character, antecedents, the background of the offender, the plea in mitigation and the views given by the prosecution. This court is of the view that the power to impose sentence is a judicial discretion and unless and until the lower courts had erred in principle or that the sentence was manifestly excessive or manifestly low or upon considering the particular facts of the case, the High Court sitting in an appellate capacity ought not to disturb or interfere with that discretion just for the sake of pleasing public views. The sentence passed by the court must not only appear to be a judicial pronouncement but seen to be one.” [114] Saya juga merujuk kepada keputusan kes PP v. Mohd Musa bin Ahmad [2013] 5 CLJ 921. YA Hakim Samsudin Hassan telah menyatakan bahawa – “[16] The offence of rape is a rampant offence in Malaysia justifying a deterrent sentence. Thus, in Ong Lai Kim & Ors v. PP [1991] 3 CLJ (Rep) 376; [1991] 2 CLJ 1568, Zakaria Yatim J (as he then was) observed: The offence of rape is rampant in this country. The court will be failing in his duty if it does not impose a deterrent sentence in this case. The punishment must not only deter the appellants from committing a similar offence in the future but it must also deter others from committing such an offence. The punishment inflicted for grave offence including the crime of rape should adequately reflect the revulsion felt by the great majority of society. [17] It is incumbent upon a judge to impose a just and appropriate sentence in rape cases to inspire the public confidence in the rule of law. The judge’s duty to uphold the rule of law is of particular importance when the judge is dealing with the laws which protect the community from crime, such as rape cases. In this context the judge’s preliminary responsibility is the protection of the public. The community must be protected from crime, and, where the exercise of this responsibility arises, the judge should have public protection at the forefront of his mind. Kepentingan Awam [115] Dalam menimbangkan faktor kepentingan awam, saya merujuk kepada kes Safee Ing v PP [2006] 6 CLJ 125 sebagai panduan. YA Hakim Ahmad Maarop (pada masa itu) telah menyatakan seperti yang berikut: “[29] Dalam penghakiman saya, kepentingan awam menuntut supaya hukuman yang memperlihatkan kutukan masvarakat terhadap kesalahan-kesalahan yang tersebut dijatuhkan untuk menjadi amaran yang nyata bahawa sesiapa yang melakukan kesalahan-kesalahan rogol seperti dalam kes ini akan menerima padahnya hukuman yang paling berat menanti mereka. [30] Kesalahan rogol itu sendiri memanglah satu perbuatan yang amat keji dan terkutuk. Kesalahan itu menjadi lebih buruk lagi kerana ianya telah dilakukan oleh perayu. yang bukanlah seorang muda yang belum berkahwin dan tidak pernah merasakan kenikmatan hubungan suami isteri.”. Kesimpulan [116] Dalam melaksanakan prinsip-prinsip yang dinyatakan di atas dan setelah mempertimbangkan semua faktor berdasarkan fakta kes ini, saya berpendapat bahawa hukuman yang dijatuhkan ke atas OKT Khanesen dan OKT Satia adalah memadai, wajar, munasabah dan tidak melampau malahan berpadanan dengan jenayah yang telah dilakukan oleh OKT-OKT. IZRALIZAM BIN SANUSI Hakim Mahkamah Sesyen Jenayah 7 Kuala Lumpur Bertarikh: 30 November 2024 Pihak Pendakwaan: TPR Roslizi bin Sulaiman Timbalan Pendakwaraya Jabatan Peguam Negara Unit Pendakwaan Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur Tingkat 7, sayap Kanan Wisma Chase Perdana Off Jalan Semantan, Damansara Height 50512 Kuala Lumpur. Pihak Pembelaan: OKT Satia: Encik Muhammad Amin Abdullah Tetuan Amin, Iqhmar & Razman Peguambela SD-2/OKT No. 64-3-1 & 64-3-2 Jalan Medan Putra 3 Medan Putra Business Center, 52200 Kuala Lumpur OKT Khanesen: Encik Ponnusamy a/l Kalaichelvan Tetuan Ponnusamy & Associates No.45-3A-2 Jalan Metro Perdana Barat 1 Taman Usahawan Kepong 52100 Kuala Lumpur