Seyed Amir Seyedmostaffa Mir Heidari Eishka v Pendakwa Raya (B-05(M)-29-01/2018)

(a) Pada 23.3.2015, jam lebih kurang 7.40 petang, semasa SP5 bertugas membuat pemantauan ke atas penumpang-penumpang yang baru tiba dari luar negara, di Kawasan Tuntutan Bagasi Antarabangsa KLIA, SP5 telah melihat Perayu sedang menarik sebuah beg beroda. Perayu kelihatan dalam keadaan mencurigakan, iaitu dia dilihat menoleh ke kiri dan ke kanan, berjalan dan berhenti-henti semasa menuju ke pintu keluar melalui kawasan pemeriksaan Kastam di Aras 3.

(b) Semasa Perayu berjalan hendak keluar, SP5 telah menahan Perayu dan telah memperkenalkan diri sebagai polis kepada Perayu. SP5 telah meminta pengenalan diri daripada Perayu.

(c) SP5 kemudian telah mengarahkan Perayu supaya mengimbas bagasi yang dibawanya, iaitu sebuah beg beroda (Eksibit P11), di mesin pengimbas Kastam. Selepas diimbas, pihak Kastam mengesahkan tiada barangan salah dan imej yang mencurigakan.

(d) SP5 seterusnya mengarahkan Perayu untuk membawa bagasinya ke pejabat Siasatan Jenayah Narkotik di KLIA untuk pemeriksaan lanjut. Di pejabat itu SP5 telah menjalankan 4 pemeriksaan badan ke atas Perayu, tetapi SP5 tidak menjumpai apa-apa barang salah.

(e) Seterusnya SP5 telah menjalankan pemeriksaan ke atas beg P11 yang tidak berkunci dan di dalamnya terdapat pakaian dan barangan peribadi Perayu. Reaksi Perayu pada masa itu kelihatan bersahaja.

(f) SP5 telah mengeluarkan isi kandungan beg P11 dan mengangkatnya. SP5 dapati beg P11 itu masih berat, lalu SP5 membuka zip di dalam P11. Setelah dibuka, SP5 mendapati di tepi kiri dinding beg, sebelah dalam, terdapat satu pelapik keras. SP5 kemudian mencucuk sedikit pelapik tersebut dan mendapati ada serbuk putih yang disyaki dadah. Begitu juga di sebelah kanan terdapat juga pelapik keras berwarna putih.

(g) Di dalam pelapik putih ini juga terdapat serbuk putih di dalam rongga-rongga pelapik tersebut. SP5 kemudian mengetuk-ngetuk kedua-dua pelapik tersebut untuk mengeluarkan serbuk putih di dalamnya. SP5 telah menandakan dengan tandaan N1, N1(a), N2 dan N2(a) pada pelapik keras dan dadah telah dimasukkan ke dalam plastik PDRM.

(h) Setelah selesai pemeriksaan yang dilakukan di hadapan Perayu, SP5 telah menyediakan dokumentasi; seterusnya menyerahkan barang-barang kes dan Perayu kepada Pegawai Penyiasat, Inspektor Haryati bt Zahruddin (SP7).

(i) SP7 telah menghantar barang kes N1(a) dan N2(a) kepada Ahli Kimia Encik Mohd Hanif bin Omar [SP4] dan hasil analisis SP4, 5 beliau mengesahkan bahawa bahan serbuk putih tersebut adalah dadah jenis Methamphetamine dengan berat bersih 758.2 gram.

(j) Profil DNA Perayu juga diperoleh daripada baju “HZ3” yang diambil di dalam beg P11. DNA campuran pula telah ditemui pada baju “HZ2”, tali pinggang “HZ4” dan jaket “HZ5”, di mana salah satu penyumbangnya ialah Perayu. Penemuan dan Keputusan Hakim Bicara [5] Di akhir kes Pendakwaan, Hakim bicara bijaksana telah, antara lain, menerima keterangan yang menunjukkan semasa ditahan Perayu mempunyai kawalan dan jagaan ke atas beg P11 yang di dalamnya mengandungi dadah yang dirampas. Dengan mengguna pakai anggapan bawah seksyen 37(d) Akta bagi membuktikan pengetahuan, Hakim bicara bijaksana mendapati Perayu dianggap memiliki dadah yang dirampas. [6] Memandangkan Perayu telah datang dari Iran ke Malaysia, dengan mempunyai kawalan sepenuhnya ke atas bagasi serta mengetahui apa yang dibawanya, Hakim bicara bijaksana mendapati Perayu datang ke Malaysia untuk mengedar dadah yang dibawanya. Hakim bicara bijaksana dapati pihak Pendakwaan telah membuktikan elemen pengedaran terhadap Perayu seperti ditakrifkan di bawah seksyen 2 Akta. Hakim bicara bijaksana seterusnya mendapati satu kes prima facie terhadap Perayu terbukti dan memerintahkan Perayu membela diri atas pertuduhan mengedar seperti dalam pertuduhan. 6 Pembelaan [7] Hanya Perayu memberi keterangan. Dia memberi keterangan bersumpah. Keterangan Perayu boleh diringkaskan seperti berikut.

(a) Perayu berasal dari Iran. Sebelum dia ditangkap di Malaysia dia bekerja sebagai akauntan di sebuah kilang perabot di Iran. Perayu telah berkahwin dan mempunyai seorang anak.

(b) Sebelum ditangkap, Perayu pernah datang ke Malaysia pada bulan Januari 2015 bersama isterinya. Menurut Perayu, dia datang ke Malaysia bertujuan untuk berhijrah ke Australia.

(c) Menurut Perayu lagi, kawannya bernama Hassan yang menetap di Iran, mengatakan dia boleh membantu Perayu untuk berhijrah ke Australia kerana Hassan mempunyai seorang kawan di Malaysia bernama Mikael yang boleh membuat visa lawatan untuk ke Australia.

(d) Semasa berada di Malaysia, Perayu diberitahu bahawa ibunya di Iran sakit, lalu Perayu telah pulang seorang diri ke Iran dan visa tidak dapat dibuat pada masa itu. Isteri Perayu ditinggalkan di rumah Mikael. Bagaimanapun ibu Perayu telah meninggal dunia selepas dibedah.

(e) Selepas itu Perayu bersiap-siap untuk datang semula ke Malaysia. Kawan Perayu bernama Yaacob juga ingin ke Malaysia bersama Perayu. Yaacob akan menguruskan tiket penerbangan ke Malaysia. Bagaimanapun, Perayu telah 7 menangguhkan perjalanannya pada 6.3.2015 kerana Perayu ingin mengadakan kenduri arwah ibunya di Iran. Perayu kemudian membeli tiket baru bertarikh 23.3.2015 bersendirian kerana Yaacob tidak mahu pergi pada tarikh itu.

(f) Menurut Perayu, dia ada membawa sebuah beg kepunyaan Yaacob kerana Yaacob minta tolong kepada Perayu untuk bawakan ke Malaysia dan Yaacob akan datang kemudian. Perayu berkata dia telah meletakkan beg kecilnya ke dalam beg Yaacob. Selepas itu dia telah mendaftar masuk beg tersebut dengan tag beg atas namanya.

(g) Apabila tiba di KLIA dan dalam perjalanannya untuk keluar, pihak polis telah memanggil Perayu untuk mengimbas bagasinya. Selepas diimbas, polis telah meminta Perayu menunggu, kemudian membawa Perayu ke sebuah bilik untuk pemeriksaan ke atas beg yang dibawanya. Polis menjumpai serbuk putih pada dinding beg tersebut. Perayu kemudian ditangkap. Keputusan Hakim bicara di akhir pembelaan [8] Hakim bicara bijaksana mendapati antara lain:

(a) Pembelaan Perayu hanyalah satu, iaitu perayu tidak mempunyai pengetahuan yang beg tersebut berisi dadah berbahaya. Perayu meletakkan kesalahan ini kepada Yaacob yang dikatakan sebagai tuan punya beg tersebut dan pengedar dadah sebenar, walaupun pada masa ditangkap dia sedang membawa beg itu. 8

(b) Hakim bicara bijaksana berpuas hati bahawa keterangan Perayu merupakan rekaan perayu semata-mata. Tiada keterangan menunjukkan kewujudan watak-watak yang dikatakan oleh Perayu, iaitu isterinya, Mikael dan Yaacob.

(c) Pembelaan Perayu bersifat penafian kosong, “afterthought” dan rekaan semata-mata dan tidak menimbulkan keraguan yang munasabah. Hakim bicara bijaksana berpuas hati bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan kes mereka terhadap Perayu melampaui keraguan yang munasabah. Justeru itu, Perayu didapati bersalah, disabitkan dan dihukum gantung hingga mati. Rayuan [9] Perayu menyenaraikan 9 alasan rayuan dalam petisyen rayuan yang difailkan olehnya. Walaupun begitu, semasa rayuan, peguam bela terpelajar hanya membangkitkan isu yang boleh disimpulkan seperti berikut:

(a) Hakim bicara bijaksana dikatakan terkhilaf apabila mendapati Perayu mempunyai milikan atas dadah yang dirampas tanpa mempertimbangkan bahawa tiada ujian DNA atau cap jari dilakukan atas pelapik kertas berongga di dalam beg dan kelakuan Perayu yang bersahaja semasa ditangkap dan terdapatnya DNA campuran atas pakaian dan tali pinggang yang berada dalam P11; dan

(b) Hakim bicara bijaksana dikatakan terkhilaf apabila mendapati Perayu mengedar dadah yang dirampas seperti ditakrifkan di 9 bawah seksyen 2 Akta, sedangkan kes ini bukan melibatkan “agent provocateur” atau Perayu ditangkap semasa sedang berurusan dengan dadah yang dirampas. [10] Berhubung isu pertama, peguam bela terpelajar berhujah bahawa mempunyai jagaan dan kawalan atas beg bukan bermakna Perayu mengetahui dadah yang berada di dalam beg sekiranya dadah tersebut di sembunyikan oleh orang lain. Perayu hanya perlu membuat pemeriksaan yang munasabah atas beg tersebut. Perayu tidak diperlukan untuk memeriksa beg dengan teliti seperti mana dilakukan oleh pegawai penguat kuasa. Keseluruhan fakta kes perlu dikaji bagi menentukan sama ada dakwaan Perayu yang beg P11 kepunyaan Yaacob dan Perayu tidak mengetahui beg P11 ada mengandungi dadah boleh diterima atau tidak. Ini termasuk ketiadaan keterangan DNA Perayu atas pelapik N1 dan N2 dan tiada pengesanan cap jari atas kedua-duanya dibuat bagi mengaitkan Perayu, kelakuan Perayu semasa ditahan dan ujudnya DNA campuran atas pakaian dan tali pinggang yang dijumpai di dalam beg. [11] Berhubung isu kedua, menjadi hujah peguam bela terpelajar bahawa, Hakim bicara bijaksana bergantung atas seksyen 2 Akta dalam mendapati Perayu telah mengedar dadah berkenaan tanpa menentukan elemen pengedaran. Hujah peguam bela terpelajar, tiada keterangan bagi menunjukkan perbuatan mengedar dilakukan oleh Perayu. Dalam keadaan sedemikian, menjadi hujah peguam bela terpelajar, Hakim bicara bijaksana sepatutnya mengguna pakai anggapan bawah seksyen 37(da) dan bukan seksyen 2 Akta untuk mendapati Perayu telah mengedar dadah yang dirampas. 10 Keputusan Kami [12] Daripada alasan penghakiman yang ditulis oleh Hakim bicara bijaksana, jelas kepada kami bahawa, Hakim bicara bijaksana mensabitkan Perayu dengan pertuduhan setelah mendapati Perayu dianggap di bawah seksyen 37 (d) sebagai memiliki dadah yang dirampas dan telah mengedar dadah tersebut di bawah seksyen 2 Akta. [13] Dalam kes ini, tidak boleh dipertikaikan bahawa semasa ditahan, Perayu dilihat sedang menarik beg P11 seorang diri. Perayu yang mengangkat P11 dan meletakkannya ke atas mesin pengimbas. Tag bagasi pada P11 juga adalah atas nama Perayu. Nombor rujukan pada boarding pass dan pada tag beg adalah sama dan dadah dijumpai berada dalam rongga di dalam P11. [14] Dalam keadaan sedemikian, kami dengan hormat, bersependapat dengan Hakim bicara bijaksana yang mendapati Perayu mempunyai jagaan dan kawalan ke atas beg P11. [15] Berhubung isu pengetahuan yang dibangkitkan oleh peguam bela terpelajar, kami setuju bahawa dalam kes seperti ini, sebelum seseorang boleh didapati telah mengedar dadah yang dirampas, dia perlu mempunyai milikan ke atas dadah tersebut terlebih dahulu. Satu daripada elemen penting bagi membuktikan pemilikan ialah pengetahuan. Perlu dibuktikan Perayu mengetahui apa yang “dimilikinya”. Pengetahuan boleh dibuktikan melalui keterangan langsung atau dibuat inferens daripada fakta-fakta yang telah dibuktikan. Di samping itu, bagi membukti pemilikan dan juga 11 pengetahuan, pihak Pendakwaan juga boleh bergantung atas seksyen 37

(d) Akta yang memperuntukkan: “37 (d) any person who is found to have had in his custody or under his control anything whatsoever containing any dangerous drugs shall, until the contrary is proved, to be deemed to have been in possession of such drug and shall, until the contrary is proved, be deemed to have known the nature of such drug.” [16] Memandangkan keterangan yang ada jelas menunjukkan Perayu sememangnya mempunyai jagaan dan kawalan ke atas beg P11 semasa ditahan, maka kami dapati Hakim bicara bijaksana adalah betul bila bergantung atas anggapan di bawah seksyen 37 (d) bagi membuktikan pengetahuan serta milikan dan seterusnya mendapati Perayu telah mengedar dadah tersebut di bawah seksyen 2 Akta. [17] Anggapan di bawah seksyen 37 (d) Akta adalah ‘rebuttable presumption”. Terpulang kepada Perayu untuk mematahkan anggapan yang terpakai atas pertimbangan kebarangkalian. Berhubung perkara ini, peguam bela terpelajar berhujah bahawa dakwaan Perayu bahawa beg P11 kepunyaan Yaacob dan Perayu tidak mengetahui beg P11 mengandungi dadah seharusnya diterima oleh mahkamah untuk mematahkan anggapan di bawah seksyen 37 (d) Akta memandangkan dadah didapati tersorok dalam rongga-rongga pelapik beg P11; tiada keterangan DNA Perayu atas pelapik N1 dan N2; tiada pengesanan cap jari atas kedua-duanya dibuat bagi mengaitkan Perayu; kelakuan Perayu yang bersahaja semasa ditahan dan ujudnya DNA campuran atas pakaian dan tali pinggang yang dijumpai dalam beg. 12 [18] Setelah rekod rayuan kami teliti, kami dapati tiada sebarang keterangan yang dikemukakan oleh mana-mana pihak yang boleh mematahkan anggapan yang timbul di bawah seksyen 37 (d) Akta. Sebaliknya kami perhatikan pembelaan Perayu bahawa beg P11 kepunyaan Yaacob dan Perayu tidak mempunyai pengetahuan berhubung dadah dalam P11 telah diberi perhatian oleh Hakim bicara bijaksana. Hakim bicara bijaksana mendapati pembelaan Perayu adalah rekaan semata mata dan tidak munasabah. Kewujudan “Yaacob” itu sendiri adalah disangsikan. Hakim bicara menulis dalam alasan penghakiman beliau1: “45. Saya berpuas hati bahawa keterangan OKT ini hanya merupakan rekaan beliau semata-mata, keterangan OKT juga adalah tidak munasabah berdasarkan kepada perkara-perkara berikut:

(a) Pada hari dan masa kejadian, OKT telah dilihat sedang menarik bagasi (P11) yang kemudiannya selepas diperiksa didapati berisi dadah berbahaya.

(b) Apabila diperiksa juga satu tag beg di atas nama OKT didapati tergantung pada bagasi (P11) tersebut, seterusnya terdapat juga profil DNA OKT pada pakaian-pakaian yang dijumpai di dalam P11.

(c) Fakta menunjukkan bahawa bagasi (P11) ini tidak berkunci pada masa pemeriksaan dijalankan, dan OKT juga mempunyai akses kepadanya dengan mudah, bagaimanapun OKT tidak mengambil peluang ataupun memilih untuk memeriksa beg P11 tersebut dengan lebih teliti. Inferens di sini ialah beliau mempunyai pengetahuan kepada isi kandungan bagasinya, khususnya kepada dadah tersebut. 1 Perengan 45 di Muka surat 26 -27 Jilid 1 Rekod Rayuan 13

Pengedaran dadah tidak menghendaki pihak pendakwaan dan pembelaan untuk membuktikan pemunyaan ke atas dadah tersebut. Apa yang penting dibuktikan, ialah OKT mempunyai kawalan dan jagaan ke atas dadah tersebut. Fakta-fakta di dalam kes ini telah menunjukkan bahawa OKT mempunyai kawalan dan jagaan ke atas dadah tersebut.” [19] Kami juga dapati Hakim bicara bijaksana tidak khilaf apabila mengambil kira bagaimana dadah yang dijumpai tersorok di dalam beg P11, untuk menunjukkan Perayu mengetahui kewujudan dadah tersebut. Sebagaimana diperhatikan oleh Mahkamah ini dalam kes Teh Hock Leong v PP [2010] 1 MLJ 741 dan telah dijadikan panduan oleh Hakim bicara bijaksana dalam kes ini: “Turning to the fact of the present instance, we agree with the learned trial judge that the method employed to bring the drugs in question from Thailand into Malaysia was done in a most cunning fashion to escape detection by the authorities. The method employed to convey or transport a drug may sometimes furnish evidence of knowledge. For example, an attempt to carefully conceal a drug may indicate an intention to avoid detection and hereby point to know ledge. Of course it all depends on the facts of each individual case.” [20] Berhubung isu tiada keterangan DNA Perayu atas pelapik N1 dan N2; tiada pengesanan cap jari atas kedua-duanya dibuat bagi mengaitkan Perayu dan ujudnya DNA campuran atas pakaian dan tali pinggang yang dijumpai di dalam beg, kami bersependapat dengan Hakim bicara bijaksana bahawa perkara ini tidak seharusnya diberi penekanan oleh mahkamah. Seperti diputuskan dalam kes Mazlani bin Mansor v PP [2014] 2 MLJ: 14 “30. With regard to the absence of the Appellants finger prints on the incriminating items, we find that not much weight can be attached to such evidence either because in criminal law a person may still be in possession of a movable thing without actually being in physical contact with it. What is required is that he is so situated with respect to it that he has the power to deal with it as owner to the exclusion of all other persons which as we found earlier, is the case here.” [21] Seperkara lagi yang dibangkitkan oleh peguam bela terpelajar ialah berhubung kelakuan Perayu yang bersahaja semasa ditahan. Mengikut peguam bela terpelajar, perlakuan Perayu yang bersahaja ini seharusnya diterima oleh Hakim bicara bijaksana untuk menyokong dakwaan Perayu bahawa dia tidak mengetahui tentang kewujudan dadah di dalam beg P11. [22] Setelah Rekod Rayuan diteliti, kami dapati memang benar bahawa semasa ditahan, kelakuan Perayu adalah bersahaja. Dia juga tidak membuat sebarang protes. Walaupun begitu, kami dapati perlakuan bersahaja Perayu semasa ditahan tidak boleh dijadikan asas untuk mendapati Perayu tidak tahu beg P11 mengandungi dadah. Seperti mana diperhatikan oleh Hakim bicara dalam kes PP v Akbar Jafarishorestani Mohamad [2012] 6 AMR 439 M.S 448-449: “Being a former police officer and drawing from my police experience, a modus operandi of cross borders or professional drugs traffickers are deceiving and cunning to avoid detection or suspicion by law enforcement officers - the narcotic, police and customs officers. They display various ploys and deception, among others, a docile conduct during the duration of their arrest and examination of the drugs. The bag or container which contain the drugs are deliberately left unlocked and also without 15 placing any security sticker. But the drugs in the bags are professionally packed and concealed which the traffickers believed that the drugs cannot be seen or detected, not only by the naked eyes but also by whatever form of scanning or detecting machines. Further, in the event of being detected and arrested, the unscrupulous traffickers are prepared to remain silent, do not protest and project themselves to be innocent. ” [23] Begitu juga dengan fakta bahawa Perayu tidak protes semasa dia ditahan. Kami berpendapat, ini tidak bermakna Perayu tidak mengetahui bahawa beg P11 mengandungi dadah yang dirampas. Seperti mana diperhatikan oleh Edgar Joseph FCJ di dalam kes Alcontara a/I Ambross Anthony v. PP [1996] 1 AMR 817; [1996] 1 CLJ 705: “In my view the real reason why the first accused did not protest, as any innocent man naturally would in the circumstances, is because he knew all along that there were drugs concealed at the underside of the box. His silence when the drugs were found is not evidence of his innocence. Rather it is evidence of his resignation to the fact that he had been caught. If indeed he was innocent he would have protested his innocence at the available opportunity. That would be the natural reaction of an innocent man. Instead both he and the second accused kept quiet when the inspection of the box was being carried out. A victim of circumstances or a frame up would have told the police straight away and vigorously that the box belonged to someone else. After all they knew what the police were there for.” [24] Atas alasan-alasan di atas, kami dapati isu pertama yang dibangkitkan oleh Perayu tiada bermerit. 16 [25] Berhubung isu kedua, hujah peguam bela terpelajar pada dasarnya ialah, memandangkan kes ini tidak melibatkan “agent provocateur” atau Perayu ditangkap semasa sedang berurusan dengan dadah yang dirampas, maka elemen pengedaran telah gagal dibuktikan. Oleh itu, mengikut hujahan peguam bela terpelajar, Hakim bicara bijaksana terkhilaf apabila mendapati Perayu bersalah atas pertuduhan mengedar dadah yang dirampas. [26] Kami dengan hormat tidak dapat bersetuju dengan hujahan peguam bela terpelajar. Ketiadaan penglibatan “agent provocateur” bagi membuktikan urusan jual beli atau Perayu tidak ditangkap semasa sedang berurusan dengan dadah yang dirampas, pada pendapat kami, bukan bermakna elemen pengedaran tidak dibuktikan. Kami dapati, perbuatan pengedaran dadah di bawah seksyen 2 Akta adalah luas. Ianya termasuk “transporting, carrying, importing, concealing,”. Hashim Yeop Sani dalam kes Teh Geok Hock v PP [1989] 3 MLJ 162 ada menyebut: “True, the definition in the Act sound artificial and not according to ordinary meaning of the word “trafficking” which is normally understood to mean to trade in, buy or sell, any commodity, albeit often with sinister implication. See also the Shorter Oxford English Dictionary. The definition of “trafficking” in the Act is wide and includes not only buying and selling, but also carrying, concealing and keeping.” [27] Berbalik kepada kes ini, memandangkan Perayu telah didapati membawa dadah yang disembunyikan di dalam beg P11 dan membawanya dari Iran ke Malaysia, maka kami dapati, Hakim bicara bijaksana adalah betul apabila membuat dapatan pengedaran di bawah seksyen 2 Akta. 17 Kesimpulan [28] Berdasarkan alasan-alasan di atas, kami dapati kedua-dua isu yang dibangkitkan oleh Perayu tiada sebarang merit. Kami dapati sabitan adalah selamat dan disokong dengan keterangan yang kukuh dan mencukupi. Rayuan Perayu ditolak. Sabitan dan hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi disahkan dan dikekalkan. Bertarikh: 4.3.2020 t.t MOHAMAD ZABIDIN BIN MOHD DIAH Hakim Mahkamah Rayuan, Malaysia Mewakili Perayu: Saha Deva A. Arunasalam [Saha & Associates] Mewakili Responden: Nik Syahril bin Nik Ab Rahman Timbalan Pendakwa Raya Jabatan Peguam Negara