Shahruldi Mahafiz Bin Ramli v Mohamad Azlan Bin Abdullah @ Ali (TA-B53F-2-05/2022)

Perayu/Plaintif juga merupakan pentadbir harta pusaka bapanya. [3] Responden/Defendan adalah seorang individu yang terlibat dalam beberapa urusan perniagaan dengan bapa perayu/Plaintif semasa hayat beliau sehingga ke saat akhir kematian bapanya pada April 2021. [4] Responden/Defendan juga merupakan seorang yang dikenali ramai serta terlibat dalam urusan perniagaan. Selain itu, beliau juga merupakan pengasas sebuah koperasi yang dikenali sebagai Koperasi Azlan Al-Amin. Oleh itu, menurut perayu/Plaintif, apa-apa kenyataan dan terbitan penulisan responden/Defendan akan dibaca dan tersebar di khalayak atas faktor popularitinya. Hal ini dapat dilihat berdasarkan bilangan pengikut beliau yang berjumlah sekitar 150,000 orang di akaun media sosialnya. [5] Pihak responden/Defendan telah membuat tiga hantaran di akaun media sosial Facebooknya. Hantaran-hantaran tersebut adalah seperti yang berikut; i. “Saat makan minum, mandi dan segalanya tentangmu aku uruskan hingga akhir hayat mu, tiada anak-anak mu yang menguruskan mu…” Hantaran tersebut dibuat pada 23 April 2021 di profil media sosial Facebook milik responden/Defendan yang menggunakan nama ‘Muhammad Azlan Al-Amin’ dan ‘Azlan Al-Amin Fans’ di bawah tajuk ‘ABAH, BENAR SANGKAAN MU DULU’. Hantaran yang seterusnya adalah seperti yang berikut; ii. “Berbaktilah kepada orang tua kita semasa mereka masih ada dan jangan jadi anak derhaka yang pulang ketika orang tua sudah tiada hanya untuk menuntut harta!” “…saya hanyalah anak angkat kepada arwah cikgu Hj Ramli…” “…saya hairan, kenapa tidak no telifon anak-anak kandung arwah abah saja yang sepatutnya tertera di situ...” Hantaran tersebut pula dibuat di profil media sosial Facebook milik responden/Defendan di bawah tajuk ‘JANGAN JADI ANAK DERHAKA’. Seterusnya, responden/Defendan turut membuat hantaran seperti yang berikut; iii. “walhal berapa kali kamu basuh...menjadi kewajipan menjaga kebajikan…” Hantaran tersebut pula telah dimuat naik di profil media sosial Facebook responden/Defendan pada sekitar bulan April 2021. [6]

Perayu/Plaintif telah gagal menguruskan hal ehwal bapanya sendiri sehingga kematian bapanya;

Perayu/Plaintif merupakan anak derhaka yang tidak mempedulikan bapanya di saat-saat bapanya sakit dan menghampiri saat kematian;

Perayu/Plaintif telah melepaskan tanggungjawabnya menjaga bapanya kepada orang luar selain ahli keluarga mereka.

Perayu/Plaintif telah gagal menjaga bapanya dengan baik;

Perayu/Plaintif merupakan anak derhaka yang hanya pulang untuk mendapatkan harta pusaka semata-mata;

Perayu/Plaintif adalah individu yang tamakkan harta dan hanya peduli akan harta pusaka sahaja tanpa menjaga bapanya ketika beliau sedang sakit.

Perayu/Plaintif telah gagal menjaga kebajikan bapanya;

Perayu/Plaintif menyerahkan urusan menguruskan hal fizikal bapanya semasa sakit seperti mandi dan membasuh badan kepada orang luar. [7] Seterusnya, perayu/Plaintif memplidkan bahawa responden/Defendan telah menerbitkan kenyataan-kenyataan fitnah tersebut dengan niat jahat mala fide yang nyata dan/atau tersirat atas sebab fakta bahawa responden/Defendan merupakan seseorang yang dikenali ramai terutamanya di Terengganu atas sebab kisah latar belakangnya sebagai pemungut sampah yang kemudiannya berjaya menjadi jutawan. [8] Perayu/Plaintif memplidkan bahawa akibat penerbitan kenyataan fitnah responden/Defendan ini, pihak perayu/Plaintif telah mengalami tekanan yang teruk disebabkan oleh reputasi dan maruah perayu/Plaintif yang terjejas dengan teruk. Di samping itu, Perayu/Plaintif telah dipandang serong dan tidak dipercayai oleh masyarakat dan orang awam kerana kononnya perayu/Plaintif adalah seorang anak derhaka yang tamakkan harta pusaka semata-mata. [9] Perayu/Plaintif juga mengalami kerugian yang amat serius apabila kredibiliti, nama baik dan reputasi serta karakter perayu/Plaintif terjejas teruk akibat kenyataan fitnah yang dibuat oleh responden/Defendan. Perayu/Plaintif menegaskan bahawa kenyataan fitnah responden/Defendan juga telah menyebabkan pekerjaan dan prospek perniagaan perayu/Plaintif terjejas kerana masyarakat telah memandang hina kepada perayu/Plaintif terutamanya kerana difitnah sebagai anak derhaka yang tamakkan harta semata-mata. Oleh itu pihak perayu/Plaintif telah memfailkan tindakan ini terhadap pihak responden/Defendan bagi menuntut; i. Perintah Injunksi Kekal terhadap responden/Defendan dan/atau wakil-wakilnya bagi menghalang daripada membuat dan/atau mengeluarkan apa-apa terbitan dan kenyataan yang bertujuan untuk memfitnah perayu/Plaintif terhadap mana-mana pihak sama ada secara bertulis atau melalui lisan; ii. Perintah untuk responden/Defendan membuat permohonan maaf secara terbuka kepada perayu/Plaintif melalui laman sosial Facebook dan surat khabar Sinar Harian dan menarik balik kenyataan-kenyataan fitnah tersebut; iii. Ganti Rugi Am untuk ditaksirkan oleh Mahkamah Yang Mulia; iv. Ganti Rugi Teruk dan Ganti Rugi Teladan; v. Faedah sebanyak 5% ke atas jumlah penghakiman dari tarikh pemfailan guaman ini; vi. Kos tindakan ini. Pembelaan pihak respoden Defendan [10] Pihak responden/Defendan dalam pernyataan pembelaannya telah menafikan ketiga-tiga kenyataaan tersebut adalah bersifat fitnah terhadap pihak perayu/Plaintif. Pihak responden/Defendan juga menyatakan bahawa segala kenyataan yang dikeluarkan olehnya (sekiranya ada) hanyalah berdasarkan perkara yang benar dan/atau ulasan saksama sahaja. [11] Pihak responden/Defendan juga menyatakan bahawa pihak perayu/ Plaintif gagal untuk memplidkan butiran-butiran dan fakta terperinci berkenaan unsur niat jahat (malice) dalam prosiding fitnah dalam tindakan ini. Selanjutnya, pihak responden/Defendan juga menyatakan bahawa kenyataan-kenyataan fitnah tersebut yang mana disangkal adalah tidak merujuk kepada pihak perayu/Plaintif. Oleh yang demikian, pihak responden/Defendan memohon agar keseluruhan tuntutan perayu/Plaintif ditolak dengan kos.

Saksi perayu Plaintif SP1 – Shahruldi Mahafiz bin Ramli (Plaintif)

Penyata saksi PSP1 SP2 – Nor Marliana binti Ramli Penyata saksi PSP2

Saksi responden Defendan SD1 – Mohammad Azlan bin Abdullah @ Ali (Defendan)

Penyata saksi PSD1. Prinsip undang-undang berkenaan fitnah [12] Mahkamah telah merujuk kes Ayob Saud v T.S. Sambathamurthi

1 CLJ 152 yang menyatakan bahawa terdapat tiga elemen penting yang perlu dibuktikan oleh pihak Plaintif dalam kes saman fitnah iaitu;

Perkataan-perkataan yang diadukan adalah bersifat fitnah.

Perkataan-perkataan fitnah tersebut adalah merujuk kepada pihak Plaintif.

Perkataan-perkataan fitnah tersebut telah diterbitkan kepada pihak ketiga. Berdasarkan elemen-elemen di atas, isu-isu utama yang perlu diputuskan adalah seperti berikut;

Samada hantaran-hantaran tersebut merupakan satu bentuk fitnah.

Samada hantaran-hantaran tersebut adalah merujuk kepada Plaintif.

Samada hantaran-hantaran tersebut telah diterbitkan kepada pihak ketiga. Dapatan Mahkamah [13] Setelah mendengar keterangan saksi-saksi kedua-dua pihak perayu/Plaintif dan responden/Defendan serta meneliti hujahan bertulis pihak-pihak di akhir kes, Mahkamah telah memutuskan di atas imbangan kebarangkalian, pihak perayu/Plaintif telah gagal untuk membuktikan tuntutannya terhadap pihak responden/Defendan. Oleh itu, Mahkamah telah menolak tuntutan pihak perayu/Plaintif terhadap pihak responden/Defendan. Alasan-alasan bagi keputusan ini adalah seperti berikut:

Samada kenyataan-kenyataan yang dibuat oleh pihak responden/Defendan merupakan fitnah? Penelitian secara keseluruhan terhadap perkataan-perkataan yang digunakan oleh pihak respondan/Defendan dalam hantaran yang dimuat naik olehnya di profil akaun Facebook milik responden/Defendan jelas menunjukkan bahawa ianya bukanlah satu fitnah terhadap pihak perayu/Plaintif. Mahkamah berpendapat inferens biasa samada secara langsung atau tidak yang diberikan oleh pihak perayu/Plaintif terhadap kenyataan-kenyataan yang dibuat oleh pihak responden/Defendan adalah tidak jelas dan lebih kepada merupakan tanggapan atau interpretasi pihak perayu/Plaintif sendiri. Selanjutnya, pihak perayu/Plaintif juga gagal untuk mengemukakan sebarang bukti atau saksi bagi menunjukkan bahawa mereka mempunyai inferen yang sama seperti pihak perayu/Plaintif apabila mereka membaca kenyataan-kenyataan yang dibuat oleh pihak responden/Defendan tersebut. Perayu/Plaintif telah mengemukakan seorang saksi iaitu SP2 yang merupakan adiknya. Namun keterangan SP2 juga pada pendapat Mahkamah tidak dapat membantu tuntutan pihak perayu/Plaintif dalam tindakan ini. Di peringkat ini, Mahkamah berpendapat bahawa kenyataan-kenyataan yang dibuat oleh pihak responden/Defendan perlu dilihat secara keseluruhan bagi pemahaman sebenar terhadap kenyataan-kenyataan yang dibuat oleh pihak responden Defendan. Mahkamah juga telah merujuk kepada kes-kes berikut iaitu; Ahmad Dusuki bin Abd Rani V Muhamad Rozaimi bin Ramle [2019] MLJU 1260 [IOD TAB: C] di mana Hakim Mahkamah Tinggi dalam dapatannya menyatakan seperti berikut: “[38] The test involved in determining whether or not the words complained of are defamatory is a two-stage process. Firstly, it must be considered what meaning the words would convey to an ordinary person; and secondly, it must be considered whether under the circumstances in which the words were published, a reasonable man would be likely to understand that in a defamatory way.” Sementara itu, dalam kes Dato’ Sri Dr Mohamad Salleh bin Ismail & Anor v Nurul Izzah bt Anwar & Anor [2018] 3 MLJ 726; [2018] 1 LNS 171 pula menyatakan antara lain; “.. the impugned statements must be viewed not in isolation, but rather in the context of the totality of the whole statement of which the impugned statement was but a part thereof… The burden lies with the plaintiff to establish by evidence that there was malice that had actuated the defendant’s defamatory statement.” Selain itu, melalui kes Raub Australian Gold Mining Sdn Bhd yang dirujuk menyatakan bahawa; “…In determining the issue, the court does not look to the actual effect of the allegations on the person’s reputation, or the meaning of the words actually understood or taken by the listeners. It is not enough that the listeners actually take the words in a defamatory sense, for they must be reasonably justified in so understanding the words before they are found to be defamatory.” Dengan menggunapakai prinsip undang-undang dalam kes-kes ini, Mahkamah berpendapat bahawa kenyataan-kenyataan pihak responden/Defendan bukanlah bersifat fitnah terhadap pihak perayu/Plaintif dalam tindakan ini.

Samada kenyataan-kenyataan yang dibuat oleh pihak responden/Defendan tersebut adalah merujuk kepada perayu/Plaintif. Merujuk kepada ketiga-tiga kenyataan yang dibuat oleh pihak responden/Defendan yang didakwa sebagai fitnah oleh pihak perayu/Plaintif, tidak terdapat nama perayu/Plaintif telah disebut di mana-mana bahagian dalam kenyataan-kenyataan tersebut. Walaupun terdapat perkataan ‘anak-anak’ dan ‘anak-anak Haji Ramli’ yang terkandung dalam kenyataan-kenyataan tersebut, namun pada pandangan Mahkamah ianya adalah terlalu am(general) untuk menyatakan bahawa ianya merujuk kepada pihak perayu/Plaintif secara khusus. Rujuk kes Palace Films Pty Ltd V. Fairfax Media Publications PTY LTD [2012] NSWSC 1136 di mana Mahkamah telah memutuskan seperti berikut; “A defamatory publication is not actionable unless it is established to have been published "of and concerning" the plaintiff. Where the plaintiff is not expressly named, it must be established that the matter was published to at least one person who had knowledge of extrinsic facts that would provide the necessary identification.” Kes Ummi Halfida Ali v Ketua Setiausaha Parti Islam SeMalaysia (PAS) & Ors yang juga turut dirujuk telah menyatakan antara lain; “…it is essential that the words complained of must refer to the Plaintif and not to some other person, real or imaginary.” Oleh itu, dalam tindakan ini, Mahkamah berpendapat bahawa kenyataan-kenyataan yang dibuat oleh pihak responden/Defendan tersebut adalah tidak merujuk kepada pihak perayu /Plaintif.

Samada kenyataan-kenyataan tersebut telah diterbitkan kepada pihak ketiga. Di dalam pernyataan tuntutannya, pihak perayu/Plaintif memplidkan bahawa ketiga-tiga kenyataan yang dibuat oleh pihak responden/Defendan telah diterbitkan melalui laman Facebook yang boleh diakses oleh sesiapa sahaja yang membuka laman Facebook responden/Defendan. Walau bagaimanapun, Mahkamah bersetuju dengan hujah pihak responden/Defendan bahawa pihak perayu/Plaintif telah gagal untuk merujuk secara jelas dan spesifik kepada mana-mana individu dalam kenyataan-kenyataan yang dikatakan fitnah tersebut. Selanjutnya, pihak perayu/Plaintif juga gagal untuk menunjukkan wujudnya komen yang telah dikongsi (share) dan/atau dihantar semula (forward) dan/atau disukai (like) oleh pihak ketiga berkenaan dengan kenyataan-kenyataan yang dikatakan fitnah tersebut. Mahkamah telah merujuk kes Sivabalan A/L P Asapathy V. The New Straits Times Press (M) Bhd [2010] 9 MLJ 320, Hakim Zawawi (beliau pada masa tersebut) telah memutuskan bahawa; [12] It is trite law that in order to establish a cause of action in defamation, the plaintiff must prove three elements, namely, that:

the statement must bear defamatory imputations;

the statement must refer to the plaintiff, and

the statement must be published to third person(s) by the defendants. Oleh itu adalah menjadi dapatan Mahkamah bahawa pihak perayu/Plaintif telah gagal untuk membuktikan penerbitan kenyataan-kenyataan yang dikatakan fitnah oleh pihak responden/Defendan kepada pihak ketiga di dalam tindakan ini.

Tidak dibuktikan bahawa pihak perayu/Plaintif terkesan dengan kenyataan-kenyataan fitnah oleh pihak responden/Defendan. Pihak perayu Plaintif di dalam penyataan tuntutannya telah memplidkan seperti berikut; i. “Akibat penerbitan kenyataan fitnah responden/Defendan ini, pihak perayu/Plaintif telah mengalami tekanan yang teruk disebabkan reputasi dan maruah perayu / Plaintif yang terjejas dengan teruk.” ii. “Perayu/Plaintif telah dipandang serong dan tidak dipercayai oleh masyarakat dan orang awam kerana kononnya perayu/Plaintif adalah seorang anak derhaka yang tamakkan harta pusaka semata-mata.” iii. “Perayu/Plaintif juga mengalami kerugian yang amat serius apabila kredibiliti, nama baik dan reputasi serta karakter perayu/Plaintif terjejas teruk akibat kenyataan fitnah responden/Defendan.” iv. “Perayu/Plaintif menegaskan bahawa kenyataan fitnah responden/Defendan juga telah menyebabkan pekerjaan dan prospek perniagaan perayu/Plaintif terjejas kerana masyarakat telah memandang hina kepada perayu/Plaintif terutamanya kerana difitnah sebagai anak derhaka yang tamakkan harta semata-mata.” Walau bagaimanapun, tiada sebarang keterangan yang dikemukakan oleh pihak perayu/Plaintif bagi menunjukkan bahawa kenyataan-kenyataan oleh pihak responden/Defendan tersebut telah mengakibatkan perayu/Plaintif mengalami perkara-perkara di atas. Pihak perayu/Plaintif juga tidak dapat membuktikan bahawa beliau terkesan dengan kenyataan-kenyataan oleh pihak responden/Defendan sehingga menanggung tekanan yang teruk. Tiada sebarang laporan perubatan yang dikemukakan oleh pihak perayu/Plaintif bagi mengesahkan bahawa perayu/Plaintif mengalami tekanan dan gangguan perasaan yang teruk akibat dari kenyataan-kenyataan yang dibuat oleh pihak responden/Defendan. Justeru atas kegagalan pihak perayu/Plaintif untuk membuktikan segala butiran yang diplidkan di dalam tuntutannya, maka Mahkamah berpendapat ianya adalah selari dengan dapatan Mahkamah sebelum ini bahawa pihak perayu/Plaintif gagal membuktikan elemen-elemen bagi tuntutan fitnahnya terhadap pihak responden/Defendan di dalam tindakan ini. Kesimpulan [14] Atas alasan-alasan yang dinyatakan di atas Mahkamah mendapati bahawa di atas imbangan kebarangkalian, pihak perayu/Plaintif telah gagal untuk membuktikan tuntutan-tuntutannya terhadap pihak responden/Defendan. Oleh itu, Mahkamah memutuskan untuk menolak keseluruhan tuntutan pihak perayu Plaintif sebagaimana Writ Saman dan Pernyataan Tuntutannya terhadap pihak Defendan dengan kos sebanyak RM6000.00. Tarikh: 12 November 2024 (Norashima binti Khalid) Hakim Mahkamah Sesyen Sivil, Kuala Terengganu.