Shuib Bin Darus (KA-62JSK-34-08/2021)

Fakta Kes dan Keterangan 1.1 Saksi-saksi pihak Pendakwaan adalah seperti berikut: a. SP1 - Mohd Sabri bin Saad (Pegawai Jabatan Kebajikan Masyarakat) b. SP2 - Sjn Md Zamri bin Yahya (Jurufoto) c. SP3 - Hamidah binti Ishak (Nenek Mangsa) d. SP4 - XXX (Mangsa) e. SP5 - Mohammad Hafizal bin Zulkafle (Bapa Saudara Mangsa) f. SP6 - Insp Mohamad Zakri bin Che Idris (Pegawai Penyiasat) Keterangan SP1 1.2 SP1 telah bertugas di Jabatan Kebajikan Masyarakat (selepas ini disebut sebagai JKM) Kota Setar sebagai Pelindung Kanak-Kanak selama empat belas (14) tahun. Tugas utama beliau adalah memberi perlindungan kepada kanak-kanak yang disyaki terlibat dalam penganiayaan fizikal, emosi, seksual, atau pengabaian. S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A Pada 22.7.2019, SP1 menerima panggilan dari Balai Polis Alor Setar mengenai seorang kanak-kanak perempuan (SP4) yang menumpang di rumah rakannya. Pada 23.7.2019, SP1 bersama pasukan membuat lawatan ke rumah pengadu dan menemubual SP4 yang berumur 14 tahun pada ketika itu.

Keterangan SP4 (mangsa) 4 Semasa memberi keterangan, SP4 (mangsa) berumur 19 tahun dan memberi keterangan secara bersumpah. Semasa kejadian, SP4 berumur 14 tahun 4 bulan dan tinggal tinggal bersama nenek (SP3), bapa saudaranya yang dipanggil Alang (SP5) dan OKT di Taman Bersatu Kuala Nerang. OKT ialah suami kepada nenek (SP3) dan datuk tiri kepada SP4. SP4 meninggalkan rumah neneknya kerana tidak tahan dengan perbuatan OKT yang mencabulnya sebanyak tiga kali. S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A Kejadian pertama berlaku pada waktu petang ketika dia bersama neneknya di belakang rumah. Nenek meminta SP4 mengambil air di peti ais di dapur. Semasa SP4 membuka peti ais, OKT berdiri di belakangnya dan memegang kedua-dua belah payudara SP4 dengan tangannya. Tangan kanan OKT memegang payudara sebelah kanan dan tangan kiri OKT memegang payudara kiri. SP4 tidak bertindak balas semasa kejadian tersebut yang berlangsung selama kira-kira satu minit. Selepas kejadian, SP4 mengambil air dan memberikan kepada nenek yang berada di belakang rumah. SP4 tidak memberitahu nenek tentang kejadian tersebut pada masa itu. Kejadian ini berlaku pada bulan Februari atau Mac 2019 di rumah neneknya di Taman Bersatu, Kuala Nerang. SP4 menyatakan bahawa kejadian kedua berlaku lebih kurang seminggu selepas kejadian pertama, pada waktu malam di dapur. Pada masa tersebut, SP4 sedang membancuh air di kabinet dapur. SP4 ada nampak OKT sedang isi air di botol. Ketika itu nenek berada dalam bilik. Setelah OKT habis isi air, dia letak botol air dekat kabinet dan menuju ke arah SP4. Kemudian OKT berdiri di belakang SP4 dan memegang kedua-dua belah payudaranya dengan tangan kanan dan kiri beliau. SP4 bertindak dengan menyiku OKT, menyebabkan dia meleraikan tangannya. Kejadian ketiga berlaku di dalam bilik SP4 pada waktu Maghrib, beberapa hari selepas kejadian kedua. Pintu bilik tutup dan tiada tombol pintu ketika itu. S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A SP4 sedang duduk di penjuru katil dan sedang bermain telefon. OKT masuk ke bilik SP4, datang dari belakang dan sekali lagi memegang payudara kiri dan kanan SP4. SP4 menyiku OKT dan OKT meleraikan tangannya lalu keluar dari bilik. Dalam ketiga-tiga kejadian tersebut, SP4 tidak menjerit atau meminta tolong. Dia tidak mengingati pakaian yang dipakai oleh OKT, tetapi mengesahkan bahawa dia berpakaian lengkap. SP4 sendiri memakai t-shirt dan seluar tanpa tudung semasa kejadian-kejadian tersebut berlaku. Semasa kejadian ketiga, nenek berada di rumah. SP4 tidak menjerit atau meminta tolong semasa kejadian kerana takut untuk memberitahu nenek. Selepas itu SP4 telah menulis surat. Tempoh masa antara kejadian pertama hingga kejadian ketiga adalah dari bulan Februari hingga Mac 2019. SP4 menulis surat (Ekshibit P5) kepada nenek (SP3) dan bapa saudaranya (SP5) untuk memberitahu tentang kejadian-kejadian tersebut sebelum melarikan diri dari rumah. Surat tersebut ditulis pada tengah malam dan menceritakan kejadian-kejadian di mana OKT mencabul SP4 sebanyak 3 (tiga) kali. SP4 tidak menyatakan dalam surat ke mana dia akan pergi, tetapi menyebut bahawa dia tidak tahan dengan perangai OKT. SP4 mengesahkan bahawa salinan surat yang dirujuk di Mahkamah adalah surat yang ditulis olehnya. S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A SP3 dan SP5 memanggil SP4 sebagai Cacha. Di dalam surat tersebut (Ekshibit P5), SP4 merujuk kepada dirinya sebagai Ca, OKT sebagai Tok Wan dan neneknya sebagai Tok. Di dalam surat (Ekshibit P5), SP4 menyebut bahawa OKT telah meramas ‘ni Ca’ dan ‘ni saya’. Apa yang dimaksudkan oleh SP4 ialah bahawa OKT telah meramas buah dadanya. Selepas meninggalkan surat di biliknya, SP4 keluar dari rumah dan pergi ke rumah kawannya, Danila, di Tanjung Bendahara, menaiki motorsikal milik neneknya (SP3). SP4 melarikan diri kerana ingin meminta bantuan bapa Danila untuk dimasukkan ke bawah jagaan JKM. Pagi keesokan harinya, nenek (SP3) dan bapa saudara (SP5) menemui SP4 di rumah Danila dan membawanya pulang ke rumah nenek. Dalam perjalanan pulang, nenek bertanya kepada SP4 mengenai surat tersebut dan SP4 mengesahkan kejadian yang ditulis dalam surat itu. Nenek menanyakan mengapa SP4 tidak menjerit atau memberitahu tentang kejadian tersebut, dan SP4 menjawab bahawa dia takut. Setelah pulang ke rumah nenek, SP4 tidak lagi berjumpa dengan OKT. Selepas kembali ke rumah nenek dari rumah Danila, SP4 berpindah ke rumah ibu kandung SP4 yang terletak di kampung belakang Aman Central. Setiap S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A cuti sekolah, SP4 akan kembali ke rumah nenek walaupun dia takut kerana sudah biasa tinggal dengan nenek sejak kecil dan tidak boleh berenggang dengan dia. Oleh kerana ibu tinggal di dalam sebuah bilik dengan seorang teman lelaki, ibu telah halau SP4 untuk balik tinggal bersama nenek. Semasa SP4 berada di rumah rakan sekolahnya yang bernama Azimah, beliau telah minta bantuan ibu Azimah untuk menghubungi pihak JKM. Selepas pihak JKM dihubungi, pihak JKM telah membawa SP4 ke balai polis Alor Setar dan balai polis Kuala Nerang untuk membuat laporan. Pegawai JKM yang membawa SP4 ialah En Sabri (SP1). SP4 juga dibawa ke Hospital Kuala Nerang dan Hospital Sultanah Bahiyah untuk pemeriksaan lanjut. SP4 dimasukkan ke wad hospital selama hampir sebulan, tetapi tidak ingat sebabnya dan tidak diberitahu oleh pihak hospital. Semasa di hospital, SP4 tidak ingat jika ada pemeriksaan lain yang dilakukan selain daripada pemeriksaan darah dan badan. Selepas keluar dari hospital, SP4 diambil oleh bapanya dan beliau tinggal di Kuala Lumpur sehingga November 2020. SP4 mengetahui bahawa OKT telah ditangkap dan dibebaskan dengan ikat jamin. Selepas November 2020, SP4 tinggal di Rumah Kanak-kanak Rembau. S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A Keterangan SP5 1.5 SP5 adalah bapa saudara kepada SP4. Beliau tahu mengenai kes cabul SP4 melalui surat (Ekshibit P5) yang ditulis oleh SP4. Selepas membaca surat tersebut, SP4 telah keluar bersama ibunya (SP3) dan seorang lagi adiknya yang bernama Zakirah Zulkifli untuk mencari SP4 dan membawanya pulang. SP3 telah tanya SP4 mengapa beliau lari dari rumah dan tidak beritahu mengenai kejadian dan SP4 menjawap bahawa dia takut dan dia tidak ingin SP3 dan OKT gaduh. SP4 juga ditanya kenapa dia tidak jerit dan minta tolong dan SP4 jawap bahawa dia takut. Sebelum kejadian, OKT tinggal sekali di rumah SP3. Selepas kejadian tersebut OKT datang sekejap waktu petang sahaja sebab SP3 telah gaduh dengan OKT dan SP3 tidak membenarkan dia tinggal di situ. Selepas kejadian, SP4 datang ke rumah neneknya pada hujung minggu. OKT tidak datang ke rumah apabila SP4 berada di rumah. SP4 terlalu rapat dengan neneknya dan dia sangat gembira apabila jumpa mereka.

1.6 Selepas Pegawai penyiasat selesai memberi keterangan, Pihak Pendakwaan telah menutup kes. Mahkamah memutuskan bahawa Pihak Pendakwaan telah berjaya untuk membuktikan kes prima facie terhadap OKT. OKT telah dipanggil untuk membela diri di atas tuduhan terhadapnya.

Keterangan OKT 7 OKT telah memilih untuk memberi keterangan secara angkat sumpah. OKT telah menyatakan bahawa Hamidah bt Ishak (SP3) adalah isteri ketiga beliau. SP4 adalah cucu kepada SP3. Sejak berkahwin dengan SP3, OKT tidak pernah tidur di rumah SP3 di Taman Bersatu, Kuala Nerang. Beliau hanya balik ke rumah tesebut lebih kurang 2 atau 3 kali seminggu sehaja. Kebiasaannya OKT akan pergi ke rumah tersebut pada waktu siang dan akan pulang pada waktu senja untuk bersiap ke tempat kerja. Beliau hanya berada di rumah tersebut untuk beberapa jam sahaja. OKT tinggal bersama isteri keduanya di Jitra. OKT menafikan tentang kejadian pertama, kedua dan ketiga dan menyatakan bahawa beliau tidak pernah menyentuh SP4 dengan apa cara sekali pun. Bagi kejadian ketiga, OKT menyatakan bahawa SP3 telah memintanya masuk ke bilik SP4 untu memantau apa SP4 sedang buat kerana SP3 tidak tahu dengan siapa SP4 sedang berbual melalui telefon. OKT telah pergi ke bilik SP4 dan mengetuk pintu. Sebaik sahaja OKT masuk ke dalam bilik, OKT melihat SP4 sedang bermain telefon. OKT terus meminta telefon tetapi SP4 enggan menyerahkan telefonnya. OKT cuba merampas telefon tersebut dan berlaku sedikit pergelutan diantara mereka. OKT tidak berjaya merampas telefon tersebut dan OKT terus keluar dari bilik tersebut. Sejurus daripada S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A kejadian tersebut, OKT terus memaklumkan kepada SP3 tentang apa yang terjadi. OKT menafikan kandungan surat (Ekshibit P5) yang ditulis oleh SP4. Pada 12.3.2019 setelah SP4 memaklumkan bahawa SP4 telah melarikan diri dari rumah, OKT telah bergegas pulang ke rumah untuk membantu cari SP4. Setelah membaca surat tersebut, OKT telah bersumpah dan menjunjung Al-Quran menafikan perbuatan cabul SP4 dengan apa cara sekalipun sepertimana di dalam pertuduhan. OKT menyatakan bahawa SP4 mereka cerita dengan tujuan untuk meninggalkan rumah SP3 kerana inginkan kebebasan. SP4 mereka cerita kerana ingin dijaga dibawah jagaan JKM.

1.8 Pihak Pembelaan telah menutup kes selepas ini.

Isu dan Pendapat (Findings of Fact)

2.1 Intipati kesalahan di bawah Seksyen 14(a) AKKSTKK 2017 adalah: a) Kesalahan tersebut dilakukan terhadap seorang kanak-kanak; b) Kesalahan yang dilakukan melibatkan sentuhan pada bahagian badan kanak-kanak; dan c) Sentuhan dilakukan bagi maksud seksual.

2.2 Pihak Pendakwaan telah membuktikan umur mangsa melalui kad pengenalan mangsa. Tarikh lahir mangsa adalah pada 14.11.2004 dan beliau berumur 14 tahun 4 bulan semasa kejadian. Di dalam kes Thee Lian Iuan lwn. PP [2016] 10 CLJ 674, Mahkamah Tinggi telah memutuskan bahawa umur mangsa boleh dibuktikan dengan pengemukaan kad pengenalan mangsa semasa perbicaraan. Adalah jelas bahawa pihak Pendakwaan telah membuktikan intipati pertama bagi kesalahan di bawah Seksyen 14(a) AKKSTKK 2017. Pihak Pendakwaan telah membuktikan bahawa SP4 merupakan seorang kanak-kanak semasa kejadian sepertimana yang diperuntukkan di dalam AKKSTKK 2017 dimana SP4 berada dibawah umur 18 tahun.

2.3 SP4 telah memberi keterangan mengenai kejadian yang telah berlaku sepertimana di dalam pertuduhan. Pada hari kejadian, SP3 yang sedang menyapu sampah di bahagian luar rumah telah meminta SP4 untuk mengambil air di peti ais di bahagian dapur. SP4 kemudian telah masuk ke dapur rumah dan menuju ke peti ais. Semasa SP4 membuka peti ais, OKT telah datang dari bahagian belakang SP4 dan telah memegang payudara SP4 menggunakan kedua-dua belah tangannya. SP4 menyatakan OKT telah memegang payudaranya dari bahagian belakang lebih kurang 1 minit. S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A SP4 juga menyatakan bahawa beliau ada nampak muka OKT semasa kejadian berlaku selepas OKT memegang payudara SP4. SP4 tidak menjerit dan tidak memberitahu perkara tersebut kepada sesiapa. SP4 juga menyatakan semasa SP4 masuk ke bahagian dapur, tiada sesiapa berada di dapur. SP4 menyatakan kejadian tersebut berlaku sebanyak tiga (3) kali di mana kejadian kedua berlaku seminggu selepas kejadian pertama dan kejadian ketiga berlaku beberapa hari selepas kejadian kedua. SP4 menyatakan OKT juga menyentuh payudara SP4 bagi kejadian kedua dan ketiga (tiada di dalam pertuduhan). SP4 kemudian telah menulis surat sepertimana Ekshibit P5 dan telah meninggalkan surat tersebut di dalam bilik sebelum melarikan diri dari rumah tersebut. SP4 menceritakan kejadian yang dilakukan oleh OKT terhadapnya di dalam surat tersebut kerana tidak tahan dengan perangai OKT. SP4 kemudian telah lari ke rumah rakannya bernama Danila kerana ingin meminta bapa Danila memasukkan SP4 ke JKM. S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A Pihak Pembelaan telah berhujah bahawa SP4 bukan seorang saksi yang kredibel. Rujukan dibuat kepada soal jawap semasa pemeriksaan balas SP4 seperti berikut: “S: Memang kamu nak pergi dengan JKM betul tak? Kamu nak seolah-seolah diambil oleh JKM dan dijaga oleh JKM, betul? Boleh saya kata kamu akan buat apa saja untuk diambil oleh JKM dan dijaga oleh JKM, betul? … Dan kamu juga saya kata kamu rasa kebebasan kamu adalah terkongkong semasa kamu tinggal dengan tok (nenek) kamu di Kuala Nerang iaitu di rumah tok di rumah No. 2170 yang kamu rujuk tadi. Bila kamu tinggal dengan tok pun kebebasan kamu adalah terkongkong, betul tak? Kamu dikawal oleh tok, betul? … Saya kata kamu telah reka kejadian ini kononnya dia telah sentuh kamu ataupun berkelakuan tak senonoh dengan kamu, kamu gunakan itu sebagai alasan supaya kamu diambil oleh JKM. Kamu setuju? Kamu perlu sebab kan untuk pergi duduk dengan JKM, betul tak? Ya saya tak tahan dengan perbuatan dia. Ya itu saya kata kamu perlu satu sebab dan kamu telah reka sebab ini. Kamu telah kata bahawa Shuib telah sentuh kamu S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A sebab itu kamu nak lari daripada rumah dan duduk dengan JKM. Betul? Ya.” Jika dilihat kepada soalan dan jawapan yang diberikan oleh SP4, Mahkamah berpendapat bahawa SP4 menyatakan bahawa beliau hendak dijaga dan diambil oleh JKM kerana beliau tidak tahan dengan perbuatan OKT. Pihak pembelaan juga telah berhujah bahawa terdapat percanggahan diantara lapuran polis (Ekshibit P1) yang dilapurkan oleh SP1 dan keterangan SP4 seperti berikut: “S: Ikut En. Sabri di dalam kandungan laporan polisnya dia kata kamu telah maklumkan kepada En Sabri bahawa kamu telah dicabul oleh datuk tiri yang bernama Shuib sekitar bulan 3 tahun 2019 dan kamu juga bagitahu pada beliau bahawa dia kata sebegini “… dan juga beliau turut mengaku yang beliau melakukan hubungan seks dengan teman lelaki nama Bukhori Bin Mahayidin, umur 15 tahun sekitar bulan 2 pada tahun yang sama, pada tahun 2019”. Itu yang kamu bagitahu kepada En. Sabri dan En. Sabri telah buat laporan polis sebegitu. Betul sepertimana yang ada dalam laporan itu, betul? S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A Tetapi pihak pendakwaan juga ada serahkan 1 laporan perubatan kepada saya di mana dikatakan Cik Amira telah menjalani peperiksaan pada 23/7 dan pada masa itu didapati Cik Amira tidak pun mengadakan apa-apa hubungan seks dengan sesiapa Cik Amira. Betul itu yang doctor bagitahu pada kamu? Jadi apa yang kamu bagitahu kepada pegawai JKM tu tak betullah? Saya tak lakukan hubungan seks. Bukan. Kamu tengok di dalam laporan tu, bukan saya kata, saya cuma kata ikut En. Sabri dalam P1 beliau kata kamu telah maklum kepada dia bahawa kamu telah lakukan hubungan seks dengan teman lelaki yang bernama Bukhori Bin Mahayidin. Itu yang dia kata. Dia kata sebab ikut dia kamu yang bagitahu pada dia. Jadi susulan daripada itu apabila satu pemeriksaan perubatan dilakukan dia didapati bahawa tidak ada apa-apa yang berlaku sedemikian. Betul? Sebab itu saya kata kamu akan buat apa-apa saja untuk dapat diambil oleh JKM dan dijaga, betul? Ya.” Sekali lagi, walaupun peguambela mencadangkan bahawa SP4 akan membuat apa sahaja untuk dapat diambil oleh JKM, SP4 menjawap ‘Ya’. Beliau telah menjawap secara jujur bahawa beliau akan membuat apa S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A sahaja untuk dijaga oleh JKM kerana beliau tidak tahan dengan perbuatan OKT terhadapnya. Beliau juga menjelaskan bahawa beliau tidak melakukan hubungan seks dengan teman lelakinya dan keterangan beliau disokong dengan lapuran perubatan Ekshibit D9A dimana hasil pemeriksaan doktor mengesahkan bahawa “hymen intact”. Pada tahap Pemeriksaan semula, SP4 mengesahkan bahawa dia tidak melakukan hubungan seks dengan teman lelakinya dan tidak tahu bagaimana SP1 telah melapurkan sedemikian. Pada tahap pemeriksaan semula, Pegawai penyiasat (SP6) menjelaskan bahawa SP4 mungkin dalam keadaan ketakutan semasa proses soal siasat oleh pegawai kebajikan, yang menyebabkan ketidaktepatan dalam keterangan awal. Di dalam kes Mohd Ridzuan bin Mohd Yasin lwn. PP [2021] MLJU 2543, Mahkamah Tinggi telah menyatakan seperti berikut: “Bagi Mahkamah, keterangan saksi terutamanya mangsa seperti SP7 memang terdedah kepada percanggahan-percanggahan. Namun ia tidak menjadikan keterangan tersebut perlu ditolak dengan mentah tanpa membandingkannya dengan keterangan-keterangan lain sama ada oleh saksi yang sama atau saksi-saksi yang lain.” Melihat kepada keterangan SP4 secara keseluruhan dan keterangan sokongan yang ada, Mahkamah mendapati bahawa SP4 seorang yang S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A kredibel. Daripada ‘demeanour’ SP4 dan juga cara beliau memberi keterangan, Mahkamah mendapati beliau seorang saksi yang dapat dipercayai. Pada semua peringkat soal balas, mangsa dapat menjawab soalan yang ditujukan dan memberi jawapan secara jujur. Keterangan beliau adalah konsisten pada sentiasa waktu. Tiada alasan bagi seseorang kanak-kanak untuk membuat suatu tuduhan yang palsu dan amat serius terhadap datuk tirinya.

2.4 Dirujuk kepada misalan 2, Seksyen 14 AKKSTKK 2017 dimana telah dinyatakan: “Explanation 2—In determining what constitutes sexual purposes, the court may take into consideration, among others, the part of the body that is touched, the nature and extent of the act of touching or the physical contact and all other circumstances surrounding the conduct.” Adalah jelas daripada keterangan SP4 bahawa perbuatan OKT yang telah menyentuh payudara SP4 dari bahagian belakang dengan menggunakan kedua-dua belah tangan OKT adalah suatu sentuhan yang dibuat bagi maksud seksual. Di dalam kes Nelson a/l Gnanaregasam lwn. PP [2009] 6 MLJ 622, Y.A. Hakim Mahkamah Tinggi menyatakan: “Pengadu (SP2) merupakan satu-satunya saksi pendakwaan yang dapat menyatakan sama ada kemasukan telah berlaku. Dia telah memberikan keterangan bahawa kemasukan itu berlaku. S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A Di dalam menimbangkan sesuatu kes, di samping fakta dan undang-undang yang perlu diteliti, perkara utama lain yang perlu diberikan penekanan, adalah terhadap demenour saksi. Setelah meneliti keterangan saksi-saksi, Mahkamah tidak mempunyai sebab untuk tidak mempercayai keterangan daripada Ushah a/p Kanan, mangsa di dalam kes ini. Keterangannya adalah begitu menyakinkan. Walaupun keadaan IQ beliau sedemikian rupa, ini tidak bermakna keterangannya perlu ditolak terus, Mahkamah perlu menghalusi keterangannya secara terperinci dan cuba memahamkan apa yang ingin disampaikan olehnya itu, dalam erti kata lain kita perlulah menimbangkan keterangan daripada saksi seperti ini dengan tidak meletakkan tahap ujian yang begitu tinggi seperti saksi-saksi normal yang lainnya, walaupun ia tidak bererti kita perlu meletakkan tahap pemahaman kita di tahap IQnya, namun apa yang perlu diberikan penekanan adalah apakah maksud yang ingin disampaikan oleh saksi seperti ini melalui keterangannya” Di dalam kes PP lwn. Mohamad Malek Ridhzuan Che Hassan [2013] 8 CLJ 359, Mahkamah Rayuan telah memutuskan: “Walaupun tiada peruntukan undang-undang bahawa keterangan pengadu dalam kes-kes seksual memerlukan keterangan sokongan, namun, adalah menjadi amalan Mahkamah untuk melihat keterangan demikian. Sekiranya keterangan pengadu adalah "unusually convincing", sabitan dalam kes-kes seksual boleh dibuat tanpa keterangan sokongan. Dalam kes ini, HMS telah memutuskan bahawa SP4 adalah seorang saksi yang kredibel dan keterangannya jelas menunjukkan bahawa responden sesungguhnya telah memasukkan kemaluannya ke dalam faraj SP4.” S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A Mahkamah mendapati bahawa keterangan SP4 juga adalah "unusually convincing". Mangsa seorang saksi yang jujur melalui ‘demeanour’ semasa memberikan keterangan di Mahkamah dan tidak menokok tambah cerita. Mahkamah berpendapat tindakan OKT yang telah menyentuh payudara SP4 dari bahagian belakang dengan menggunakan kedua-dua belah tangan OKT telah dilakukan bagi maksud seksual. Pihak Pendakwaan telah membuktikan elemen kedua dan ketiga pertuduhan.

2.5 Mahkamah mendapati bahawa keterangan SP4 disokong oleh surat (Ekshibit P5) yang ditulis oleh beliau selepas kejadian ketiga berlaku dan tindakan beliau yang telah meninggalkan rumah. Selain daripada itu, Mahkamah juga mendapati keterangan sokongan daripada saksi SP1 yang telah menemubual SP4 dan mempercayai keterangan beliau dan telah membuat lapuran polis (Ekshibit P1). Mahkamah juga mendapati lapuran-lapuran perubatan (Eksibit D8A dan D9A) yang telah disediakan oleh doktor menyokong keterangan SP4 dimana versi kejadian yang diceritakan kepada doktor-doktor adalah sama seperti keterangan SP4 di dalam Mahkamah. Keterangan Pegawai Penyiasat (SP6) juga menyokong keterangan SP4 S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A Merujuk kepada kes Ahmad Imtiaz lwn. PP [2022] CLJU 586 di mana Mahkamah Tinggi Sabah telah memutuskan seperti berikut:- "[30] Corroboration The incident happened between the accused and PW6 inside the said shop. Despite no eyewitness at the scene, the evidence of PW3 who testified that PW6 subsequently told her that the accused touched her breast and that rubbed his penis to her back and also PW6's police report which was done at the earliest opportunity corroborate the evidence of PW6 [See Public Prosecutor v. Mardai [1949] CLJU 65; [1949] 1 LNS 65; [1950] 16 MLJ 33]. The subsequent complaint by PW6 to PW3 and the said police report implicated the accused.” Berdasarkan kes yang dirujuk di atas, Mahkamah berpendapat bahawa bahawa walaupun tiada saksi mata yang dapat menyokong keterangan SP4 mengenai kejadian amang seksual yang berlaku, tindakan SP4 yang telah menulis surat (Ekshibit P5) dan telah lari dari rumah tersebut adalah satu keterangan sokongan kepada kejadian yang telah berlaku keatasnya. SP4 juga telah menjelaskan di dalam surat beliau dan juga di dalam Mahkamah, mengapa beliau tidak menjerit dan meminta tolong semasa kejadian dan tidak maklumkan kepada bapa saudara (SP5) dan nenek (SP3) sebaik sejurus kejadian amang seksual ini berlaku.

2.6 Peguam telah membangkitkan isu percanggahan diantara lapuran polis (Ekshibit P1) yang menyatakan bahawa SP4 telah mengadakan hubungan seks dengan teman lelakinya dan lapuran perubatan (Ekshibit D9A) yang menyatakan bahawa hasil pemeriksaan keatas SP4 didapati “Hymen intact”. Pegawai Penyiasat (SP6) telah setuju dengan cadangan peguambela bahawa SP4 telah memberi keterangan palsu kepada SP1. Walaubagaimanapun, SP1 tidak setuju dengan cadangan peguambela bahawa kewibawaan SP4 menjadi satu tanda tanya. Walaupun terdapat percanggahan pada keterangan SP4 dengan Ekshibit P1 yang dibuat oleh SP1, SP1 di dalam keterangan ada menyatakan “Kanak-kanak pernah terlanjur dengan teman lelaki, pihak kami menjelaskan samada ia adalah hubungan seksual, dia angguk.” Daripada jawapan SP1, dapati dilihat bahawa SP4 telah hanya angguk apabila ditanya dan tidak menjawap secara lisan kepada pertanyaan SP1. Terma “hubungan seksual” semasa temubual dijalankan diantara SP1 dan SP4 adalah semasa SP4 berumur 14 tahun 8 bulan. Adalah tidak dijelaskan oleh SP1 bagaimana terma hubungan seksual diterangkan kepada SP4 semasa temubual dijalankan dan samada soalan SP1 adalah berkenaan kemasukan kemaluan lelaki ke dalam kemaluan perempuan. S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A Merujuk kepada laporan perubatan D9A di bahagian “History” oleh pegawai perubatan jelas menyatakan bahawa “without penetrations or ejaculations”. Di dalam laporan perubatan D8A di bahagian “History” oleh pegawai perubatan dicatit “no vaginal penetration occurred……. She is currently in a relationship with male schoolmate, no sexual intercourse or vaginal penetration occured”. Berdasarkan sejarah yang dinyatakan oleh pegawai-pegawai perubatan tersebut, jelas bahawa SP4 telah ditanya mengenai kemasukan kemaluan lelaki ke dalam kemaluan SP4 dan SP4 dapat menjawab dengan konsisten dan jelas semasa kedua-dua pemeriksaan dibuat ke atasnya. Semasa SP4 memberi keterangan, beliau telah berusia lebih daripada 18 tahun dan beliau dapat memahami maksud hubungan seksual dan dapat menjawap dengan lebih tepat. Jika dilihat kepada jawapan SP4 semasa pemeriksaan utama dan pemeriksaan balas, SP4 konsisten menyatakan bahawa kejadian cabul oleh OKT berlaku dan kejadian hubungan seks bersama teman lelakinya tidak berlaku. Walaupun SP4 diasak bertalu-talu mengenai SP4 “reka” kejadian cabul tersebut untuk masuk ke JKM, SP4 tetap menyatakan kejadian cabul tersebut berlaku dan SP4 akan melalukan apa sahaja untuk masuk ke JKM kerana tidak tahan lagi dengan perbuatan OKT.

2.7 Semasa SP4 memberi keterangan, beliau telah dirujuk dengan salinan surat dan beliau telah camkan surat tersebut sebagai surat yang ditulis olehnya. Pada ketika itu, oleh kerana salinan asal tidak dikemukakan ke Mahkamah, surat tersebut telah ditandakan sebagai ID5. Surat asal tersebut kemudian telah ditandakan sebagai Ekshibit melalui Pegawai Penyiasat (SP6). Peguambela membantah penandaan surat ini sebagai Ekshibit dengan menyatakan bahawa SP4 tidak dipanggil untuk mengenal pasti salinan asal surat tersebut dan oleh yang demikian, dokumen itu tidak boleh diterima oleh Mahkamah kerana ia adalah dokumen khabar angin dan Mahkamah harus mengabaikan rujukan kepada dokumen ID5/P5 serta semua keterangan lisan yang dikemukakan berhubung dengannya. Mahkamah tidak setuju dengan hujah peguambela. SP4 telah camkan salinan surat (Ekshibit ID5) tersebut sebagai surat yang ditulis olehnya. SP3 juga telah camkan dan memberi keterangan mengenai surat tersebut. Mahkamah juga telah membandingkan salinan surat (Ekshibit ID5) dengan surat asal dan mendapati Ekshibit ID5 adalah salinan kepada surat asal sebelum menandakan surat asal sebagai Ekshibit P5.

2.8 Pihak pembelaan telah berhujah bahawa pertuduhan adalah cacat kerana SP4 telah menyatakan bahawa terdapat 3 (tiga) kejadian yang telah berlaku tetapi OKT dipertuduhkan dengan satu pertuduhan sahaja. SP4 juga S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A tidak memberi keterangan mengenai tarikh dan waktu kejadian tetapi pertuduhan menyatakan tarikh dan waktu kejadian. Mahkamah merujuk kepada kes PP lwn. Muhammad Shan Abdullah [2020] CLJU 2067; [2020] 1 LNS 2067; [2020] MLJU 2260 di mana, Mahkamah Tinggi memutuskan seperti berikut: "[29] In Mohd Hanif Kassim v. Public Prosecutor & Anor Appeal [2015] 3 CLJ 984, Choo Kah Sing JC in a charge for rape held that in cases where the time, date or place does not constitute an essential ingredient of the offence, mere non-compliance with s. 153 of the CPC on the time, date or place will not vitiate the validity of the charge. As long as the general particulars of the time, date or place are stated in the charge and the exercise of an accused's fundamental right to defend his case is not prejudiced or derogated, the charge remains a valid charge. His Lordship Choo Kah Sing JC cited the Federal Court case of Law Kiat Liang v. PP [1965] CLJU 81; [1965] 1 LNS 81 which in turn referred to and adopted the following statement of Atkin J in the case of R v. Severo Dossi [1918] 13 Cr App R 158: "From time immemorial a date specified in an indictment has never been a material matter unless it is actually an essential part of the offence." [30] See also the provisions of sections 156 CPC reproduced below: "That no error in stating either the offence or the particulars required to be stated in the charge and no omission to state the offence or those particulars shall be regarded, at any stage S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A of the case, as material unless the accused was in fact misled by that error or omission" and see also the Federal Court authority of Ho Ming Siang v. Public Prosecutor [1966] CLJU 68; [1966] 1 LNS 68. [31] That the Respondent was charged with a sexual offence is clear and in Mohd. Rusziani Mislan v. Public Prosecutor [2018] CLJU 119; [2018] 1 LNS 119 at paragraph [22], SM Komathy JC (now Judge) held and with which the Court agrees: "The appellant was not prejudiced by the failure of the prosecution to specify the date of the incident in the charge. The charge provided sufficient particulars for him to prepare his defence. In sexual offences the essential ingredients are the identity of the offender and the sexual act itself" [32] It is indisputable that the Respondent is facing a charge on a sexual offence against a child and, therefore, as pointed out by the prosecution, any defect in the Charge on date and time of the incident would not make it defective." Merujuk kepada kes di atas, adalah jelas bahawa tarikh, masa dan tempat kejadian tidak membentuk intipati pertuduhan dan oleh yang demikian, pertuduhan di dalam kes ini tidak cacat/ defektif.

2.9 Diakhir kes pembelaan, Mahkamah perlu mempertimbangkan semua keterangan yang telah dikemukakan di hadapannya dan perlu memutuskan samada Pihak Pendakwaan berjaya membuktikan kes Pendakwaan pada S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A tahap keraguan munasabah. Ini seperti yang dikatakan di dalam Seksyen 182A Kanun Tatacara Jenayah:

At the conclusion of the trial, the court shall consider all the evidence adduced before it and shall decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt.

If the court finds that the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt, the court shall find the accused guilty and he may be convicted on it.

If the court finds that the prosecution has not proved its case beyond reasonable doubt, the court shall record an order of acquittal. Dalam kes Balachandran v. PP [2005] 2 MLJ 301, Mahkamah Persekutuan telah mengulas berkenaan dengan beban pembuktian diluar keraguan munasabah: “Proof beyond reasonable doubt involves two aspects. While one is the legal burden on the prosecution to prove its case beyond reasonable doubt the other is the evidential burden on the accused to raise a reasonable doubt. Both these burdens can only be fully discharged at the end of the whole case when the defence has closed its case. Therefore, a case can be said to have been proved beyond reasonable doubt only at the conclusion of a trial upon a consideration of all evidence adduced as provided by s. 182A(1) of the Criminal Procedure Code. That would normally be the position where the accused has given evidence. However, where the accused remain silent there will be no necessity to re evaluate the evidence in order to determine whether there is a reasonable doubt in the absence of any further evidence for such a S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A consideration. Prima facie which was capable of supporting a conviction beyond reasonable doubt will constitute proof beyond reasonable doubt”. Dalam kes Mah Kok Cheong v. R [1953] MLJ 46, YA Spencer Wilkinson J, di mukasurat 47 menjelaskan bahawa: “ …in ordinary criminal cases… all discussion as what might reasonably be true or what is consistent with innocence are both irrelevant and misleading. Almost every defence put forward by an accused is consistent with innocence or it would not be put forward; nor would it be a very good defence if it could not reasonably be true. But whatever may be the defence to a criminal charge the sole question which a subordinate court has to ask itself at the conclusion of the trial is - Does the defence raise a reasonable doubt as to the truth of the prosecution case or as to the accused’s guilt? I say ‘the sole question’ advisedly because in this country the accused will not have been called on for a defence at all unless the prosecution have first proved a case”.

2.10 OKT telah memberikan keterangan secara bersumpah. Dalam kes yang dibicarakan ini, Mahkamah mendapati keterangan OKT adalah satu penafian semata-mata dan suatu pembelaan pemikiran kemudian (‘afterthought’). OKT telah menyatakan bahawa motif SP4 melakukan laporan polis terhadapnya adalah kerana SP4 berdendam dengan OKT kerana OKT telah terjumpa SP4 bersama seorang rakan lelaki dan telah memaklumkan perkara S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A tersebut kepada SP3. SP3 kemudian telah bertindak pergi ke tempat tersebut dan menarik tangan SP4 untuk balik ke rumah. Mahkamah mendapati bahawa versi ini tidak pernah sesekali timbul semasa SP3 dan SP4 memberi keterangan. Mahkamah Rayuan di dalam kes Megat Halim Megat Omar lwn. PP [2009] 1 CLJ 154 menyatakan bahawa:- ”Although in our criminal jurisprudence, there is no burden on an accused person to prove his innocence but merely for him to raise a reasonable doubt as to his guilt, it is trite that his defence should be put to the prosecution at an early stage during the prosecution case. Failure to do so may move the trial court to dismiss a particular line of defence as an afterthought, or a recent invention as happened in this case.” Di dalam kes PP lwn. Dato’ Seri Anwar Inrahim (No 3) [1999] 2 CLJ 215, Augustine Paul J di dalam penghakimannya menyatakan seperti berikut:- ”The nature of the defence is to be ascertained not only from the evidence of the accused himself but also from the trend of the cross-examination of the prosecution witnesses and from the arguments of the accused's counsel at the close of the trial (see Kuli and Ors v. Emperor AIR [1930] Cal 442). It is therefore important for the accused to put his essential and material case to the prosecution witnesses in cross-examination.” S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A Selain daripada itu, saya telah meneliti keterangan OKT dan mendapati keterangannya langsung tidak dapat dipercayai. Keterangan pihak OKT adalah satu penafian semata-mata. OKT gagal menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. Di dalam kes DA Duncan v. PP [1980] 2 MLJ 195, Mahkamah Persekutuan Menyatakan seperti berikut: “Now this evidence, if accepted and believed, is clearly sufficient to establish a prima facie case against the appellant. The High Court at Alor Star accepted it and called on the defence. The defence was, in effect, a simple denial of the evidence connecting the appellant with the four boxes. We cannot see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. In the circumstances of the prosecution evidence, the High Court came, in our view, to the correct conclusion that this denial did not cast a doubt on the prosecution case against the appellant. We have read the record with some care and we have listened to what counsel for the appellant and the appellant himself have said at the appeal before us. We have however not heard a single good and sufficient reason for allowing the appeal.” Juga di dalam kes PP v. Ku Lip See [1981] 1 MLJ 258, Mahkamah Persekutuan menyatakan bahawa: “The learned judge went on to say that he found It’s difficult to understand how the President could entertain doubt on the prosecution case merely on the strength of the applicant’s denial and his S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A observation of the demeanour of the applicant after making specific findings of fact at the close of the prosecution case that the applicant had raped the girl.”

Alasan 3.1 Di dalam kes Mahadzir bin Yusof & Anor lwn. PP [2011] 1 MLJ 297, Mahkamah menyatakan: “It is settled law that the duty of accused person at the defence's case is merely to cast a reasonable doubt on the prosecution's case”. Mahkamah berpendapat, pihak Pembelaan gagal menimbulkan sebarang keraguan munasabah ke atas kes Pendakwaan. Daripada keterangan, adalah jelas bahawa Pihak Pendakwaan telah buktikan segala elemen dibawah Seksyen 14(a) AKKSTKK 2017 dan telah berjaya membuktikan kes melampaui keraguan munasabah. Oleh itu Mahkamah telah sabitkan OKT dengan kesalahan seperti pertuduhan.

3.2 Seterusnya untuk menentukan hukuman tersebut, prinsip-prinsip berkaitan dengan menjatuhkan hukuman harus dilihat. Mahkamah Agung dalam kes Mohd Abdullah Ang Swee Kang lwn. Pendakwa Raya (1987) 2 CLJ 405 di mukasurat 410 ke arah maksud ini telah menetapkan prinsip-prinsip berikut:- a) Graviti kesalahan tersebut. Sekiranya tiada hukuman setimpal dijatuhkan, ianya akan berulang; S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A b) Cara kesalahan dilakukan; c) Kehadiran faktor-faktor mitigasi; dan d) Bandingan hukuman dalam kes-kes yang telah diputuskan untuk kesalahan yang sama.

3.3 Kes ini adalah mengenai satu kejadian yang berlaku di sebuah rumah. SP4 merupakan cucu tiri kepada OKT. SP4 terpaksa meninggalkan rumah kediamannya sendiri kerana tidak tahan dengan perangai OKT yang telah mencabulnya. Kedua ibubapa SP4 telah bercerai dan rumah neneknya adalah satu-satunya tempat beliau tinggal dan mendapat perlindungan dan kasih sayang. SP4 telah tinggal dengan neneknya sejak kecil. Perbuatan OKT telah merampas kebahagiaan seorang kanak-kanak berusia 14 tahun sehingga beliau terpaksa keluar dari rumah, tinggal dengan kawan beliau, tinggal bersama ibunya, tinggal bersama bapanya dan akhirnya ditempatkan di sebuah Rumah Kanak-Kanak. OKT telah merampas kebahagiaan seorang kanak-kanak dengan perbuatan terkutuknya. OKT telah mengambil kesempatan terhadap seorang kanak-kanak yang telah meletakkan kepercayaan sepenuhnya ke atas beliau dengan melakukan perbuatan yang terkutuk ini. SP4 amat menyayangi nenek beliau dan SP4 telah berdiam diri pada mulanya kerana tidak ingin nenek dan OKT bergaduh. Walaubagaimanapun, bagi S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A menyelamatkan dirinya, SP4 telah mengambil tindakan keluar daripada rumah tersebut untuk dijaga oleh JKM. SP4 telah mengambil suatu keputusan yang sangat sukar bagi seorang yang berusia 14 tahun lebih pada masa berkenaan kerana beliau takut akan jadi keadaan yang lebih teruk keatas beliau jika dia masih tinggal di situ.

3.4 Di dalam kes Public Prosecutor lwn. Amir Hamzah bin Amir Mydin

3 AMR 626 di muka surat 635, YA Hakim Mahkamah Tinggi berkata: “Dalam memilih hukuman sepadan dengan kesalahan yang dilakukan, perkara yang utama yang saya perlu pertimbangkan adalah soal kepentingan awam dan penekanan utama adalah melunaskan kepentingan awam (lihat R v Ball Cr App R 164). Sebarang hukuman yang dijatuhkan mestilah dineracai dengan membuat imbangan antara keperluan kepentingan awam dan kehendak seseorang pesalah. Undang-undang jenayah ditegakkan bertujuan bukan sahaja untuk menghukum pesalah yang melanggar ketetapan undang-undang tetapi juga berhasrat untuk menghalang pelanggaran undang-undang dari terus berlaku. Mudah-mudahan masyarakat secara amnya tidak tergerak hati melakukan kesalahan yang sama atau apa jua kesalahan lain setelah memikirkan natijah yang bakal diterima akibat pelanggaran sedemikian.” Oleh yang demikian, hukuman berbentuk pencegahan atau ‘deterence’ adalah merupakan asas utama yang digunakan dalam menjatuhkan hukuman bagi kes ini. S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A

3.5 Peguambela telah mengemukakan rayuan seperti berikut: “OKT kini berumur 65 tahun. Lahir pada tahun 1959. OKT telah kahwin dan mempunyai dua (2) orang isteri yang ditanggung olehnya dan mempunyai enam (6) orang anak. OKT kerja sebgai seorang ‘security guard’ dan tidak mempunya kesalahan lampau. Ini kesalahan beliau yang pertama. Pohon Mahkamah pertimbangakan fakta ini dan fakta yang beliau nyatakan semasa bicara. Pohon hukuman paling minima. Pohon hukuman adil atas fakta dan kecederaan mangsa. Serah kepada Mahkamah.” Isu mengenai OKT tidak mempunyai sebarang rekod kesalahan lalu telah dibincangkan di dalam kes Public Prosecutor lwn. Mohd. Azmi bin Ja’afar

2 MLJ 189, dimana YA Hakim Mahkamah Tinggi telah berkata: “It is definitely not in the public interest to be lenient and merciful in the present case. The accused may be a first offender. The accused may have saved much judicial time. Yet due weight must be given to the fact that the accused had committed a most serious offence. And in the opinion of the court, the right and proper sentence was imprisonment for a term of eight years with effect from the date of arrest and ten strokes of the rotan (see p 192E). ” Hukuman yang diperuntukkan dibawah Seksyen 14(a) AKKSTKK 2017 ialah hukuman penjara tidak melebihi 20 tahun dan boleh juga dihukum dengan hukuman sebat. Mahkamah telah mengambil kira semua faktor seperti yang dibincangkan di atas dan telah mengenakan hukuman penjara tujuh (7) tahun dari tarikh hukuman. OKT juga diperintahkan untuk menjalani kaunseling pemulihan dalam tempoh penahanannya berdasarkan seksyen 26 S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A AKKSTKK 2017 dan Pengawasan polis selama 2 tahun bermula sebaik selepas habis tempoh hukuman yang dijatuhkan berdasarkan seksyen 27 AKKSTKK 2017. Berdasarkan alasan seperti yang dikemukakan di atas, Mahkamah berpendapat bahawa prinsip pencegahan, kepentingan awam dan pengajaran menjadi pertimbangan dalam menjatuhkan hukuman yang tersebut adalah wajar serta bersesuaian dengan fakta kes ini apabila dipertimbangkan secara keseluruhan. Bertarikh pada 18 November, 2024 (PRISCILLA HEMAMALINI NADARAJAN ) HAKIM MAHKAMAH SESYEN 2 ALOR SETAR KEDAH S/N Xm9Clpgur0mYBctiz0PO9A