Sierra Solutions Sdn Bhd v Pendakwa Raya (BA-41S-6-03/2025)

Di hadapan Mahkamah ini, Perayu, Sierra Solutions Sdn Bhd merayu atas perintah pelupusan ke atas sebuah lori bernombor pendaftaran BQM256 milik Syarikat Perayu oleh Majistret yang bijaksana. 16/12/2025 12:23:15

Terdapat dua (2) Pertuduhan terhadap Perayu bagi kesalahan di bawah seksyen 57(1)(a) dan (b) dan seksyen 57(1)(b)(xi) dan boleh dihukum di bawah seksyen 57(3) Akta Pengangkutan Awam Darat 2010 (Akta 715). PENGENDALI BERLESEN: SIERRASOLUTIONS SDN BHD Pertuduhan Pertama Bahawa kamu pada 23.04.2024 lebih kurang jam 12.35 petang bertempat di Jalan Salak Tinggi di dalam daerah Sepang dalam Negeri Selangor sebagai Pengendali Berlesen Kenderaan Barangan bernombor pendaftaran BQM256 yang dilesenkan di bawah Lesen Pengendali SPAD:905647-T Nombor Rujukan Permit: 2B0240705- 6/21 menggunakan kenderaan tersebut di atas jalanraya, dan telah dipandu oleh Karding Bin Tadaga No. KP: 700603125441 dengan membawa muatan tanah sebanyak 68,500kg iaitu lebih muatan sebanyak 37,500kg (120.97%) dari Berat Dengan Muatan (BDM) yang dibenarkan di dalam lesen pengendali sebanyak 31,000kg. Oleh yang demikian, kamu telah didapati melanggar syarat peruntukan di bawah Seksyen 57(1)(a) dan (b), (vi) Akta Pengangkutan Awam Darat 2010 dan dengan itu kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 57(3) Akta yang sama. Hukuman : Seksyen 57(3) Akta Pengangkutan Awam Darat 2010 (Akta 715) Denda tidak kurang daripada RM 1,000 tetapi tidak melebihi RM 500,000 atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi dua (2) tahun atau kedua-duanya. DAN: Seksyen 80(3) dan (4) Akta Pengangkutan Awam Darat 2010 (Akta 715) Kenderaan yang berkaitan hendaklah dilucuthakan PENGENDALI BERLESEN: SIERRASOLUTIONS SDN BHD Pertuduhan Kedua Bahawa kamu pada 23.04.2024 lebih kurang jam 12.35 petang bertempat di Jalan Salak Tinggi di dalam daerah Sepang dalam Negeri Selangor sebagai Pengendali Berlesen Kenderaan Barangan bernombor pendaftaran BQM256 yang dilesenkan di bawah Lesen Pengendali SPAD:905647-T Nombor Rujukan Permit: 2B0240705- 6/21 menggunakan kenderaan tersebut di atas jalanraya, dan telah dipandu oleh Karding Bin Tadaga No. KP: 700603125441 dengan itu kamu telah melakukan kesalahan tidak pamer lesen pengendali dalam kenderaan semasa diperiksa. Oleh yang demikian, kamutelah melakukan kesalahan di bawah Subseksyen 57(1)(b)(xi) Akta Pengangkutan Awam Darat dan dengan itu kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 57(3) Akta yang sama. b.p. Timbalan Pendakwaraya Hukuman Seksyen 57(3) Akta Pengangkutan Awam Darat 2010 (Akta 715) Denda tidak kurang daripada RM 1,000 tetapi tidak melebihi RM 500,000 atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi dua (2) tahun atau kedua-duanya. DAN: Seksyen 80(3) dan (4) Akta Pengangkutan Awam Darat 2010 (Akta 715) Kenderaan yang berkaitan hendaklah dilucuthakan

Responden diwakili oleh Timbalan Pendakwa Raya. Jabatan yang terlibat adalah Jabatan Pengangkutan Jalan (JPJ).

Di hadapan Majistret, Pengarah Syarikat yang hadir mewakili Syarikat telah mengaku salah setelah kedua-dua pertuduhan dibacakan.

Majistret setelah berpuas hati atas pengakuan salah tanpa syarat tersebut, telah mensabitkan Perayu dan menjatuhkan hukuman denda bagi kedua-dua pertuduhan dan telah memerintahkan kenderaan BQM 256 dilucuthakkan kepada Responden untuk dilupuskan di bawah seksyen 80(4) Akta 715. Penggantungan lucuthakan dibenarkan dengan jaminan wang sebanyak RM5,000.00

Terkilan atas keputusan Majistret yang memerintahkan pelucuthakan lori yang telah disita oleh JPJ dan dilepaskan sementara oleh Majistret, telah merayu ke Mahkamah Tinggi atas perintah berkenaan.

Mahkamah ini setelah mendengar hujahan lisan kedua-dua belah pihak dan mempertimbangkan hujahan-hujahan bertulis yang difailkan memutuskan untuk membenarkan rayuan Perayu.

Berikut adalah alasan keputusan Mahkamah ini.

Fakta kes berdasarkan Alasan Penghakiman dan Nota Prosiding sepertimana di dalam Rekod Rayuan (RR) Jilid 1 bolehlah diringkaskan seperti berikut: a) Pada 23.04.2024 anggota penguatkuasa JPJ Ibu Pejabat Putrajaya yang diketuai oleh KPPPK Rusmaidi Bin Othman bersama dua (2) anggota iaitu PPP Mohd Saiful Supian Bin Muhamad dan KPP Mohd Nizam Bin Ali telah telah diarahkan untuk menjalankan Operasi Harian melibatkan kenderaan berat yang membawa lebih muatan. b) Pada jam lebih kurang 12.35 petang bertempat di Jalan Salak Tinggi, pasukan ini telah mengesan sebuah kenderaan jenis Tipper Dumper nombor pendaftaran BQM256 yang disyaki membawa lebih muatan. c) Setelah diperiksa, kenderaan itu dikenalpasti membawa muatan tanah dan melakukan kesalahan gagal pamer lesen pengendali di dalam kenderaan semasa diperiksa. d) Notis Penentu Berat Kenderaan Di Bawah Seksyen 82(1) АКТА 715 telah dikeluarkan kepada pemandu, Karding Bin Tadaga, No. KP: 700603125441 oleh KPPPK Rusmaidi Bin Othman. e) Pemandu lori, Karding Bin Tadaga mempunyai lesen f) Kenderaan BQM256 telah ditimbang menggunakan mesin penimbang gandar mudah-alih INTERCOMP di Stesen Penguatkuasa JPJ Semenyih oleh KPPP Mohd Saiful Supian Bin Muhamad dan didapati jumlah muatan tanah yang dibawa sebanyak 68,500kg berbanding had maksimum yang dibenarkan ke atas lesen pengendali, nombor rujukan permit 2B0240705- 6/21 iaitu 31,000kg. g) Terdapat jumlah lebihan muatan sebanyak 37,500kg (120.97%) sepertimana yang tercatat pada tiket timbang nombor 145 (P2- ms4 jilid 3 RR). h) Syarikat perayu telah dituduh pada 3.7.2024. Pada masa material, lori tersebut telahpun disita oleh JPJ pada 23.4.2024 i) Pada 2.12.2024, Majistret telah membuat perintah pelesapan sementara lori berkenaan kepada Syarikat Perayu menurut seksyen 80(3) Akta 715. j) Pada 25.2.2025, Syarikat Perayu telah mengaku salah ke atas kedua-dua pertuduhan terhadapnya. k) Atas pengakuan salah Syarikat Perayu, Majistret telah menjatuh hukuman denda bagi kedua-dua pertuduhan dan memerintahkan pelucuthakan lori berkenaan. l) Tidak berpuas hati atas perintah lanjutan diberikan Majistret, Syarikat Perayu merayu atas keputusan tersebut.

Syarikat Perayu telah mengemukakan sembilan (9) alasan rayuan dan memfokuskan hujahannya berdasarkan kepada alasan pokok bahawa tuan Majistret yang bijaksana telah khilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila gagal mengambil pertimbangan seksyen Akta Pengangkutan Awam Darat 2010 (Akta 715). Peguam Perayu merujuk kepada beberapa nas undang-undang keputusan Mahkamah Tinggi dan Majistret untuk menyokong hujahannya.

Responden berhujah keputusan Majistret adalah betul dan perintah yang diberikan Majistret untuk melucuthakan lori berkenaan adalah dalam ruang lingkup seksyen 80(3) dan 80(4) Akta 715. Keputusan kes Mahkamah Tinggi Reza Kianmehr v PP [2013] 7 CLJ 265 dan keputusan Mahkamah Rayuan menolak permohonan kebenaran untuk merayu difailkan pemohon atas keputusan melucuthak kenderaan oleh Mahkamah Tinggi ditolak telah dirujuk.

Berhubung peranan Mahkamah yang mendengar rayuan dibuat terhadap hukuman, panduan yang jelas telah diperuntukkan dalam kes Public Prosecutor v. Loo Choon Fatt [1976] 1 LNS 102; [1976] 2 MLJ 256 seperti berikut: "In respect of sentencing there can be only general guidelines. No two cases can have exactly the same facts to the minutest detail. Facts do differ from case to case and ultimately each case has to be decided on its own merits. In practice sentences do differ not only from case to case but also from court to court. All things being equal these variations are inevitable if only because of the human element involved. But, of course, there must be limits to permissible variations. The principles to be applied in imposing sentence however are the same in every case. The High Court sitting in exercise of its revisionary powers will not normally alter the sentence unless it is satisfied that the sentence of the lower court is either manifestly inadequate or grossly excessive or illegal or otherwise not a proper sentence having regard to all the facts disclosed on the record or to all the facts which the court ought to take judicial notice of, that is to say, that the lower court clearly has erred in applying the correct principles in the assessment of the sentence. It is a firmly established practice that the court will not alter a sentence merely because it might have passed a different sentence. ... Presidents and Magistrate are often inclined quite naturally to be over-sympathetic to the accused. This is a normal psychological reaction to the situation in which the lonely accused is seen facing an array of witness with authority. The mitigation submitted by a convicted person will also normally bring up problems of the family hardship and the other usual problems of living. In such a situation the courts might perhaps find it difficult to decide as to what sentence should be imposed so that the convicted person may not be further burdened with additional hardship. This in my view is wrong approach. The correct approach is to strike a balance, as far as possible, between the interest of the public and the interests of the accused. Lord Goddard L. C.J. in Rex v. Grondkowski [1946] 1 All ER 560 561 offered some good advice when he said:- "The judge must consider the interests of justice as well as the interest of the prisoners. It is too often nowadays thought, or seems to be thought, that the interests of justice means only the interest of prisoners."

Prinsip undang-undang di atas telah secara konsisten digunapakai di dalam kes-kes lain yang mana prinsip tersebut diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam Dato’ Seri Anwar Bin Ibrahim v Public Prosecutor & Anor Appeal [2002] 3 Clj 457 seperti berikut: “It is of the utmost importance to stress here that the appellate court will not normally alter the sentence unless it is satisfied that the sentence passed by the lower court is manifestly inadequate or excessive or illegal or otherwise not a proper sentence having regard to all the facts disclosed or that the court has clearly erred in applying correct principles in the assessment of sentence.” (penekanan diberikan)

Isu pokok yang melibatkan rayuan di hadapan Mahkamah ini ialah mengenai tafsiran peruntukan seksyen 80 Akta 715 secara amnya dan khususnya kepada seksyen 80(3), (4) dan

Akta 715.

Sebelum membuat analisa lebih lanjut, adalah wajar tujuan Parlimen memperkenalkan Akta 715 dikenalpasti. Menurut Rang Undang-Undang Pengangkutan Awam Darat 2010 (D.R. 12/2010), tujuan fasal 80 (seksyen 80) diperkenalkan adalah seperti berikut: “Fasal 80 bertujuan untuk memberi kuasa kepada pegawai polis, pegawai pengangkutan jalan atau pegawai dilantik untuk menyita suatu kenderaan yang berkaitan yang berkenaan dengannya ada atau terdapat sebab yang munasabah untuk mengesyaki bahawa telah berlakunya kesalahan tertentu di bawah

Dalam hal ini, adalah jelas seksyen 80 Akta 715 diperkenalkan bertujuan untuk memberi kuasa kepada pegawai JPJ untuk menyita kenderaan yang berkenaan sekiranya terdapat sebab munasabah untuk mengesyaki telah berlakunya suatu kesalahan di bawah Akta.

Berdasarkan Akta 715 juga memberi kuasa budibicara kepada pegawai JPJ untuk melepaskan sementara kenderaan yang sita sekiranyamenurut peruntukan seksyen 80(2) Akta 715.

Sekiranya mana-mana pihak telah didakwa di Mahkamah seperti diperuntukkan di bawah peruntukan seksyen 80(1) Akta 715, mana-mana perintak pelucuthakan atau pelepasan hendaklah diberikan oleh Mahkamah apabila pemilik kenderaan berkenaan didakwa di Mahkamah sepertimana menurut peruntukan seksyen 80(3) Akta 715.

Sekiranya Mahkamah membuat perintah melucuthakan kenderaan menurut seksyen 80(3) Akta 715, sekiranya Mahkamah berpuas hati suatu kesalahan sepertimana disebut dalam seksyen 80(1) telah dilakukan. Notwithstanding tidak ada pihak yang dipertuduhakan di bawah Akta.

Manakala seksyen 80(5) Akta 715 memperuntukkan sekiranya tidak ada pendakwaan diambil, kenderaan yang disita hendaklah dilepaskan setelah tamat tempoh satu bulan dari tarikh kenderaan tersebut disita.

Berbalik kepada naratif kes ini, pegawai JPJ telah menyita lori tersebut apabila mengesyaki telah berlaku kesalahan di bawah Akta 715. Dalam erti kata lain, sebelum tindakan pendakwaan diambil ke atas Syarikat Perayu, lori tersebut telahpun disita oleh pegawai JPJ.

Hal ini demikian, lori telah disita oleh JPJ pada 23.4.2024. Tindakan pendakwaan telah diambil pada 3.7.2024. iaitu tiga bulan setelah lori disita. Oleh yang demikian, adalah jelas tindakan pendakwaan diambil lebih daripada satu bulan tempoh statutori yang diperuntukkan menurut seksyen 80(5) Akta 715, iaitu tindakan JPJ adalah bertentangan dengan seksyen 80(5) Akta.

Pihak Perayu sepertimana perenggan 2 alasan rayuannya di dalam Petisyen Rayuan Perayu telah membangkitkan isu tersebut dan menghujahkan bahawa Majistret telah khilaf kerana gagal membuat analisa berkaitan kegagalan JPJ mematuhi peruntukan statutory tersebut.

Mahkamah ini juga mendapati isu ini telah diketengahkan oleh peguam Perayu di hadapan Majistret. Akan tetapi, Majistret telah gagal mengambil perhatiannya mengenai peruntukan seksyen 80(5) Akta 715. Mahkamah berpandangan fakta ini adalah material dan jelas membezakan kes-kes ini dengan kes-kes dirujuk oleh Timbalan Pendakwa Raya yang merupakan sandaran kepada hujahan beliau.

Manakala kes Pedoman Abadi Sdn Bhd v PP [2025] MLJU 1715 yang disandarkan oleh peguam Perayu juga dapat dibezakan kerana fakta adalah berbeza kerana di dalam kes yang dirujuk, tidak ada pendakwaan dilakukan oleh pihak JPJ. Oleh itu, YA Hakim yang bijaksana dalam kes tersebut telah memerintahkan pelepasan kenderaan berkenaan.

Mahkamah ini berpandangan bahawa keputusan untuk melucut hak lori tersebut telah salah di sisi undang-undang dari awal lagi kerana kecacatan dari aspek penyitaan lori itu sendiri.

Selain daripada itu, pihak perayu membangkitkan isu mengenai kekhilafan Majistret menggunapakai peruntukan seksyen 80(3) Akta sepertimana perenggan 6 alasan rayuan di dalam Petisyen Rayuan.

Persoalan kepada Mahkamah ialah sama ada Majistret yang bijaksana telah khilaf apabila telah memerintahkan melucuthak lori berkenaan di bawah seksyen 80(3) Akta 715 sedangkan Majistret yang sama juga telah memberikan perintah pelepasan sementara di bawah seksyen 80(3) Akta 715.

Oleh yang demikian, Mahkamah juga ingin memberikan perhatian kepada tafsiran seksyen 80(3) dan 80(4) Akta 715 yang mana merupakan asas pokok Majistret membuat keputusannya.

Dalam hal ini, persoalan kepada Mahkamah adalah sama ada Majistret telah melakukan kekhilafan dari segi undang-undang dan fakta apabila memutuskan untuk melepaskan sementara lori tersebut menurut seksyen 80(3) dan kemudiannya melucuthakkan lori berkenaan menurut peruntukan yang sama di bawah seksyen 80(3) Akta 715.

Dalam konteks kes ini, peruntukan tersebut secara jelas memperuntukkan bidangkuasa kepada Majistret untuk memerintahkan pelepasan atau pelucuthakkan lori berkenaan sepertimana diperuntukkan oleh seksyen 80(3) Akta 715. Dalam erti kata lain, peruntukan tersebut dibaca secara literal dan “disjunctive” seperti berikut: “80. (3) An order for the forfeiture or for the release of any relevant vehicle seized under subsection (1) shall be made by the court before which the prosecution with regard thereto has been held.” (penekanan diberikan)

Mahkamah ini telah merujuk kepada prinsip undang-undang mantap diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes Dr Koay Cheng Boon v Majlis Perubatan Malaysia [2012] 3 MLJ 173; [2012] 4 CLJ 445 berkaitan isu tafsiran telah memutuskan seperti berikut: “[48] A statute is the written will of the legislature. It is the fundamental rule of interpretation of a statute that it should be expounded according to the intent of the Parliament. Court must use literal rule where a clear meaning of a statute will allow it, ie, interpret the statute literally, according to its meaning. In the event of the words of the statute being precise and unambiguous in themselves.”

Berdasarkan kepada di atas, Mahkamah berpandangan peruntukan seksyen 80(3) dan 80(4) Akta 715 adalah jelas. Perkataan “or” dibaca secara “disjunctive”. Ia memberikan budibicara kepada Mahkamah untuk melucuthak atau melepaskan mana-mana kenderaan yang disita dan bukannya kedua-duanya sekali.

Sekiranya Mahkamah memutuskan untuk melucuthakkan mana-mana kenderaan, maka peruntukan seksyen 80(3) dibaca bersama 80(4) Akta 715.

Sekiranya peruntukan tersebut memberi kuasa budibicara kepada Mahkamah untuk memerintahkan pelepasan dan pelucuthakan, ia sewajarnya menggunakan perkataan “and” dan bukannya “or” sepertimana diperuntukkan.

Sehubungan itu, Mahkamah membuat dapatan bahawa Majistret telah khilaf dari segi undang-undang dan fakta mengenai tafsiran seksyen 80(3), 80(4) dan 80(5) Akta 715.

Mahkamah dengan ini membenarkan rayuan Syarikat Perayu dan mengenepikan perintah lanjutan Majistret. Jaminan RM5000 dikembalikan kepada Perayu. Bertarikh: 16 Disember 2025 Sgd (Y.A. DR HAZLINA BINTI HUSSAIN) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA SHAH ALAM, SELANGOR Peguam bagi pihak Perayu: Mr. Kirthiraj Rajasudram Timbalan Pendakwa Raya bagi pihak Responden: Puan Izalina binti