Siti Fatimah Binti Awang Ya v 1. ) Pengarah (DA-24-NCVC-45-02/2017)

Hospital Raja Perempuan Zainab II, Kota Bharu PENGARAH Hospital Universiti Sains Malaysia, Kubang Kerian …. DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN A. LATAR BELAKANG [1] Plaintif/Pemohon telah membuat permohonan terhadap Defendan Pertama (HRPZ II) di kandungan 1 untuk satu perintah penzahiran dokumen-dokumen mengenai si mati, Mamaoud bin Talib, iaitu suami kepada Plaintif. 2 [2] Pada 27/9/2017 setelah mendengar hujahan kedua-dua pihak, mahkamah telah membenarkan permohonan Plaintif/Pemohon ini tanpa perintah terhadap kos. [3] Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, Defendan Pertama (HRPZ II) telah menfailkan rayuan kepada Mahkamah Rayuan. Ini merupakan alasan-alasan kepada keputusan tersebut. B. FAKTA KES [4] Plaintif adalah isteri dan balu kepada si mati. Si mati telah dimasukkan ke Hospital Defendan Pertama (HRPZ II) pada 30/3/2010 kerana mengalami kecederaan yang teruk di bahagian kepala dimana dia dikatakan dipukul oleh sekumpulan lelaki pada hari tersebut, ekoran daripada satu pertengkaran mulut. [5] Si mati telah dirujuk kepada Defendan Kedua (HUSM) pada keesokan harinya pada 31/3/2010 dimana si mati telah menjalani pembedahan otak ‘craniectomy and clot evacuation’. [6] Kesemuanya, 2 pembedahan telah dilakukan terhadap si mati namun beliau tidak dapat diselamatkan dan meninggal dunia pada 2/4/2010. Oleh kerana Defendan Kedua (HUSM) tidak mempunyai pakar/pathologist ketika itu, si mati dirujuk kembali ke Defendan Pertama (HRPZ II) bagi tujuan mengendalikan ‘post mortem’ memandangkan kes ini dikategorikan dibawah ‘medico legal’. 3 [7] Post mortem terhadap si mati hanya dijalankan pada 2/4/2010 jam 4.00 petang oleh pihak Defendan Pertama (HRPZ II). [8] Peguam Plaintif telah menulis kepada Hospital Defendan-Defendan untuk memeriksa salinan rekod-rekod perubatan, laporan siasatan dalaman dan nota-nota prosiding siasatan dalaman mengenai arwah si mati. [9] Manakala, Defendan Kedua (HUSM) telah bersetuju, namun Defendan Pertama (HRPZ II) telah tidak bersetuju untuk menzahirkan salinan rekod-rekod perubatan tersebut, walaupun pada asalnya telah memberikan persetujuannya. Tidak berpuas hati, Plaintif telah membuat permohonan ini kepada mahkamah ini. [10] Setelah mendengar hujahan kedua-dua pihak, mahkamah telah membenarkan permohonan Plaintif. Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut Defendan Pertama (HRPZ II) telah menfailkan rayuan ke Mahkamah Rayuan. [11] Ini merupakan alasan mahkamah ini terhadap keputusan tersebut. C. PERMOHONAN PLAINTIF [12] Permohonan Plaintif terhadap Defendan Pertama (HRPZ II) adalah perintah-perintah seperti mana di dalam saman pemulanya seperti berikut: 4 1) bahawa Defendan Pertama (HRPZ II) menyerahkan kepada Plaintif dalam tempoh 14 hari satu set salinan rekod-rekod perubatan yang jelas dan lengkap, sebarang laporan siasatan dalaman dan nota-nota berkenaan sebarang prosiding siasatan dalaman perihal si mati, Mamauod Bin Talib (No. K/P: 550207-03-5291), yang disimpan di Hospital Raja Perempuan Zainab II, Kota Bharu yang diuruskan oleh Defendan Pertama (HRPZ II); 2) bahawa Defendan Pertama (HRPZ II) dan Kedua (HUSM) masing-masing memfailkan dan menyampaikan satu afidavit menentusahkan senarai dokumen-dokumen yang dizahirkan dalam tempoh 14 hari dari tarikh perintah ini; 3) bahawa identiti-identiti doktor-doktor, jururawat-jururawat, dan pekerja-pekerja penjagaan kesihatan lain yang terlibat dalam rawatan Plaintif di Hospital Raja Perempuan Zainab II, Kota Bharu dan Hospital Universiti Sains Malaysia, Kubang Kerian dizahirkan melalui afidavit oleh Defendan Pertama dan Kedua masing-masing; 4) bahawa kos permohonan ini dibayar oleh Defendan-Defendan; dan 5) bahawa perintah lanjut dan/atau relif yang lain dan/atau perintah yang adil. D. HUJAHAN/ALASAN PLAINTIF UNTUK PERMOHONAN INI [13] Plaintif berhujah bahawa Plaintif terpaksa membuat permohonan ini kepada mahkamah dibawah Aturan 24 Kaedah 7A Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 kerana Defendan Pertama (HRPZ II) gagal menzahirkan kepada Plaintif sebarang rekod-rekod perubatan/laporan siasatan dalaman/nota-nota berkenaan sebarang prosiding siasatan dalaman 5 walaupun bersetuju pada peringkat awalnya tetapi kemudiannya ditarik balik. [14] Plaintif menegaskan bahawa Garis Panduan Majlis Perubatan Malaysia menyatakan bahawa pesakit-pesakit harus diberi akses kepada rekod-rekod perubatan mereka. Ini termasuk Plaintif sebagai isteri dan balu si mati, iaitu orang yang berkepentingan. [15] Plaintif juga berhujah dan menegaskan bahawa Aturan 24 Kaedah 7A Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 membenarkan permohonan penzahiran dokumen-dokumen sebegini. [16] Plaintif menegaskan bahawa dari segi undang-undang, moral dan etika, maklumat dalam rekod-rekod perubatan adalah hak milik Plaintif dan Defendan-Defendan tidak akan mengalami sebarang prejudis jika salinan rekod-rekod perubatan dizahirkan kepada Plaintif. [17] Plaintif juga menegaskan bahawa si mati telah mengalami kecederaan akibat daripada dipukul oleh sekumpulan lelaki dan bukannya akibat stroke yang mewajarkan siasatan jenayah dan 2 pembedahan yang mana mengalami komplikasi. Ini mewajarkan Plaintif untuk mengetahui apakah punca kematian si mati. 6 E. HUJAHAN/BANTAHAN DEFENDAN PERTAMA (HRPZ II) MENGENAI PERMOHONAN INI [18] Defendan Pertama (HRPZ II) telah membantah permohonan ini antara lain adalah di atas sebab-sebab berikut: [19] Defendan Pertama (HRPZ II) menegaskan bahawa Plaintif gagal membuktikan bahawa beliau adalah sebenar-benarnya isteri atau balu yang sah serta pentadbir harta pusaka si mati Mamaoud bin Talib dan dengan demikian Plaintif tidak mempunyai locus standi untuk membawa permohonan ini ke mahkamah. Secara alternatifnya, Defendan Pertama (HRPZ II) menegaskan bahawa Plaintif melalui surat bertarikh 19/04/2017 telah menolak tawaran Defendan Pertama (HRPZ II) untuk menyerahkan rekod-rekod dan laporan perubatan yang berkaitan si mati yang ditawarkan melalui surat Defendan Pertama (HRPZ II) bertarikh 14/03/2017 termasuk menanggung kos pemprosesan dan pentadbiran dokumen sebanyak RM300.00. [20] Defendan Pertama (HRPZ II) juga menegaskan bahawa tiada merit dalam Permohonan Penzahiran Plaintif kerana ianya bertujuan untuk suatu kausa tindakan yang telah terhalang oleh had masa seperti mana yang diperuntukkan dibawah seksyen 2(a) Akta Perlindungan Pihak Berkuasa Awam 1948 (Akta 198). Justeru itu permohonan ini adalah sia-sia dan membuang masa. [21] Defendan Pertama (HRPZ II) juga menegaskan bahawa Laporan Jawatankuasa Siasatan Dalaman bukanlah merupakan sebahagian 7 daripada rekod perubatan yang Plaintif berhak untuk akses kepadanya dan ia bukanlah juga merupakan dokumen awam. Tambah-tambah lagi cara pengendalian Laporan Jawatankuasa Siasatan Dalaman juga adalah berbeza dengan prosiding Mahkamah dari segi tujuan, pelaksanaan dan beban pembuktian. [22] Apa-apa penemuan yang dibuat oleh Jawatankuasa Siasatan Dalaman bukanlah konklusif dan mengikat mahkamah yang mulia ini. [23] Tambahan lagi ia adalah dokumen sulit dan tidak boleh diakses oleh orang awam. [24] Selain daripada itu, Defendan menegaskan bahawa permohonan Plaintif sebenarnya adalah berkaitan dengan ketidakpuasan hati Plaintif kepada keputusan ‘post mortem’ yang dikeluarkan oleh Hospital Raja Perempuan Zainab II, Kota Bharu, dan ini dapat dilihat kepada eksibit SF- 1, SF-2, SF-3, SF-4 dan SF-5 kepada Afidavit Sokongan Plaintif yang dikemukakan. Dokumen-dokumen berkaitan prosedur ‘post mortem’ bukanlah satu rekod perubatan biasa yang boleh diakses oleh waris si mati. F. PENGANALISAAN DAN DAPATAN MAHKAMAH [25] Di dalam membicarakan permohonan ini mahkamah telah merujuk kepada kertas-kertas kausa berikut selain daripada hujahan-hujahan bertulis dan lisan pihak-pihak: 8 i. Saman Pemula bertarikh 20/2/2017; ii. Afidavit Sokongan Siti Fatimah binti Awang Ya yang telah diikrarkan pada 20/2/2017 (selepas ini dirujuk sebagai ‘Afidavit Sokongan tersebut’); iii. Afidavit Jawapan oleh Dr. Mohd Azman bin Yacob yang telah diikrarkan pada 7/5/2017 (selepas ini dirujuk sebagai ‘Afidavit Jawapan Defendan Pertama’); iv. Surat Defendan Pertama bertarikh 14/03/2017 (selepas ini dirujuk sebagai ‘Surat Tawaran Defendan Pertama’); v. Surat Plaintif bertarikh 19/04/2017 (selepas ini dirujuk sebagai ‘Surat Balasan Plaintif’); dan vi. Afidavit Jawapan Balas oleh Nik Mohd Noor bin Nik Kar yang telah diikrarkan pada 22 Jun 2017 (selepas ini dirujuk sebagai ‘Afidavit Balasan Defendan Pertama). [26] Aturan 24 Kaedah 7A Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 mengenai penzahiran dokumen berbunyi seperti berikut: “7A. Penzahiran terhadap orang lain (A. 24 k. 7A)

Suatu permohonan untuk minta perintah bagi penzahiran dokumen sebelum permulaan prosiding hendaklah dibuat melalui saman pemula dan orang yang terhadapnya perintah yang diminta itu hendaklah dijadikan defendan kepada saman pemula.

Suatu permohonan selepas permulaan prosiding untuk minta suatu perintah bagi penzahiran dokumen oleh seorang yang bukan suatu pihak kepada prosiding hendaklah dibuat melalui suatu notis 9 permohonan, yang hendaklah disampaikan kepada orang itu secara kediri dan kepada tiap-tiap pihak kepada prosiding.

Suatu saman pemula di bawah perenggan (1) atau suatu notis permohonan di bawah perenggan (2) hendaklah disokong oleh suatu afidavit yang hendaklah-

dalam hal suatu saman pemula di bawah perenggan (1), menyatakan alasan untuk permohonan, fakta material mengenai prosiding yang diniatkan dan sama ada orang itu yang terhadapnya perintah itu diminta adalah berkemungkinan menjadi pihak kepada prosiding selanjutnya dalam Mahkamah; dan

dalam apa-apa hal, menyatakan atau memperihalkan dokumen berkenaan dengan yang perintah diminta dan ditunjukkan, sekiranya praktikal dengan sebutan kepada mana-mana pliding yang disampaikan atau diniatkan untuk disampaikan dalam prosiding, bahawa dokumen adalah relevan kepada suatu isu yang berbangkit atau berkemungkinan berbangkit daripada tuntutan yang dibuat atau berkemungkinan dibuat dalam prosiding atau identiti pihak yang berkemungkinan kepada prosiding, atau keduaduanya, dan orang itu yang terhadapnya perintah itu diminta adalah berkemungkinan untuk berada atau pernah berada dalam milikan, jagaan atau kuasanya…………….. 10 [27] Bersandarkan kepada Aturan tersebut, adalah ketara bahawa mahkamah mempunyai budibicara untuk mengarahkan penzahiran apa-apa dokumen pada mana-mana peringkat prosiding apabila mahkamah berpendapat bahawa perintah tersebut adalah perlu untuk memutuskan secara adil kausa atau perkara tersebut. Ke arah itu budibicara mahkamah perlu dilaksanakan secara adil dan berdasarkan kepentingan terbaik keadilan (in the best intertest of justice) dengan memberi pertimbangan setiap masa kepada hal keadaan kes – Rotta Research Laboratarium SPA & Anor v Ho Tack Sien & Ors (2010) 8 MLJ 733. [28] Mahkamah berpendapat, 3 kriteria yang perlu dipatuhi oleh pemohon untuk penzahiran, iaitu pertama, bahawa dokumen tersebut telah dikenali secara spesifik. Kedua, bahawa ia adalah relevan untuk kes pemohon (Plaintif) dalam kes ini, dan ketiga bahawa dokumen-dokumen tersebut berada di dalam milikan Defendan telah berjaya dipenuhi oleh Plaintif. [29] Keperluan ini telah dinyatakan di dalam satu kes tersohor Mahkamah Agung, di dalam kes Yekambaran s/o Marimuthu v Malayawata Stell Sdn Bhd [1993] MLJU 96; [1994] 2 CLJ 581 di mana mahkamah memutuskan: “The essential elements for an order for discovery are threefold; namely, first, there must be a ‘document’, secondly, the document must be ‘relevant’ and thirdly, the document must be or have been in the ‘possession, custody or power’ of the party against whom the order for discovery is sought………..As to ‘relevance’, our Rules of 11 the High Court limit discovery to documents which are ‘relevant to’ or ‘relate’ to the factual issues in dispute.” [30] Di dalam kes Daris & Anor v Eli Lily & Co & Ors (1987) 1 WLR 428, Hakim Donaldson, Master of Rolls telah menyentuh mengenai rasional pemberian perintah penzahiran seperti berikut: “The right (to discovery) is peculiar to the common law jurisdiction. In plain language, litigation in this country is conducted ‘cards face up on the table’. Some people from other lands regard this as incomprehensible. ‘Why’, they ask, ‘should I be expected to provide my opponent with the means of defeating me? ‘The answer, of course, is that litigation is not a war or even a game. It is designed to do real justice between opposing parties, and, if the court does not have all the relevant information, it cannot achieve this object. But that said, there have to be safeguards. The party who is required to place all or most of his cards face up on the table is entitled to say. ‘Some of these cards are highly confidential. You may see them for the purpose of this litigation but, unless their contents are disclosed to all the world as part of the evidence given in open court, their contents must be used for no other purpose’. This is only fair, because as has been well said, discovery of documents involves a serious invasion of privacy which can be justified only in so far as it is absolutely necessary for the achievement of justice between the parties.” 12 [31] Hakim Abdul Malik Ishak J di dalam kes Folin & Brothers Sdn Bhd v Wong Foh Lin & Ors (2001) 2 MLJ 23; (2001) 5 CLJ 476 berkata: “The whole process of discovery is subject to the control of the court. Effectively applied and appropriately used, discovery is the surest way to appraise the strengths or weaknesses of the opponent’s case.” [32] Berbalik kepada kes ini, mahkamah telah meneliti dan menilai semua kertas kausa/affidavit berkenaan, hujahan pihak-pihak dan otoriti-otoriti yang telah dirujuk, dan menerima pakai prinsip di dalam Yekambara (supra). Sekali lagi ditekankan, mahkamah berpuas hati bahawa ketiga-tiga kriteria tersebut telah berjaya dipenuhi oleh Plaintif/Pemohon dan mewajarkan mahkamah ini menggunakan budibicaranya untuk membenarkan permohonan ini. [33] Mengenai elemen pertama iaitu elemen dokumen, mahkamah berpuas hati bahawa, permohonan penzahiran oleh Plaintif adalah jelas dan lengkap iaitu untuk pengemukaan dokumen-dokumen yang berupa rekod-rekod perubatan, sebarang laporan siasatan dalaman dan nota-nota berkenaan sebarang prosiding siasatan dalaman perihal simati, ‘Mamauod Bin Talib (No. K/P: 550207-03-5291) yang mana termasuk laporan ‘post mortem’ si mati. Dokumen-dokumen ini adalah perlu kerana si mati pernah mendapat rawatan di hospital Defendan Pertama (HRPZ II) dan setelah kematian si mati, ‘post mortem’ telah dilaksanakan oleh Defendan Pertama (HRPZ II). 13 [34] Menurut seksyen 3 ‘Interpretation Act 1948 and 1967’ (Akta 388), ‘dokumen’ ditafsirkan sebagai berikut: “‘document’ means any matter express or described upon any substance by means of letters, figures or mark, by more than one of those means, intended to be used or which may be for the purpose of recording that matter.” [35] Berkenaan elemen kedua iaitu ‘relevancy’, mahkamah bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa dokumen-dokumen tersebut sememangnya relevan kepada permohonan Plaintif yang mana Plaintif di dalam tindakan ini hanya memohon untuk akses kepada dokumen tersebut dan bukan merupakan satu tindakan undang-undang berdasarkan kausa tindakan terhadap Defendan-Defendan di dalam permohonan ini. [36] Di dalam kes Manilal & Sons (Pte) Ltd v Bhupendra KJ Shan (TA JB International) [1990] 2 MLJ 282; [1990] 3 CLJ (Rep) 786, Chao Hick Jin, Hakim di muka surat 796 memutuskan, mengenai ‘relevency’: “Under the general order of court for discovery, a party is obliged to make discovery of all documents relevant to the matters in question in the action. What are the matter in question would depend on the pleadings. A document relates to the matter in question in the action if it contains information which may – not which must – either directly enable the party requiring the discovery to advance his own case or to damage the case of his adversary or 14 which may fairly lead to a train of inquiry may have either of those two consequences.” [37] Bagi elemen ketiga iaitu milikan (possession), mahkamah berpuas hati bahawa dokumen-dokumen tersebut berada di dalam milikan Defendan Pertama (HRPZ II) yang mana Defendan Pertama (HRPZ II) pada peringkat awalnya bersetuju dengan permohonan penzahiran dokumen oleh Plaintif melalui surat mereka bertarikh 14 /03/2017 (ekshibit SF-1 dalam Afidavit Jawapan Plaintif yang diikrarkan pada 15/06/2017) tetapi kemudiannya menarik balik persetujuan tersebut oleh kerana beberapa syarat yang tidak dipersetujui oleh pihak-pihak. [38] Keputusan mahkamah untuk menggunakan bicara mahkamah untuk membenarkan pemohonan ini adalah juga berpandukan kepada otoriti-otoriti yang relevan seperti berikut: [39] Di dalam kes Infoline Sdn Bhd v Benjamin Lim Keong Hoe (2017) 1 LNS 91, Yang Arif Hakim Mahkamah Rayuan telah memutuskan interalia: “[8] First, on the matter of power to order disclosure or discovery of the Trust Deed, the High Court examined Order 24 rule 7A and Order 80 of the Rules of the Court 2012 to find necessary discretionary power. The question was one of appropriateness in ordering disclosure. Based on case authorities cited by both sides, the High Court found that the Respondent, as a beneficiary, generally has a right to seek disclosure of the trust document since a beneficiary is 15 entitled to the protection of the Court under its supervisory jurisdiction. On the matter of disruption and that disclosure is 'highly prejudicial", the Court did not consider the reason of merit given the lack of explanations and elaboration on how a disclosure "shall have such an impact", especially after perusing the copy of the Trust Deed. Seen in its "proper perspective, in that all the plaintiff is asking here is to have a copy of the Trust Deed dated 18.5.1990 in which he was, before his removal, a beneficiary", and that at this stage, the respondent was " merely seeking to have sight of the Trust Deed and to make a copy thereof, no more no less"; that the respondent was not seeking for the disclosure of the reason behind the exercise of discretion in removing the respondent as a beneficiary; that whether or not the respondent would file and action subsequently to challenge his removal as beneficiary was a " separate matter" and that the issue of whether he was properly removed or otherwise " is not yet an issue"; the respondent's application was accordingly allowed on terms.” [40] Sama di dalam kes di hadapan mahkamah ini, permohonan penzahiran ini hanyalah untuk melihat dan mengetahui punca kematian/kecederaan dan bukan bagi maksud satu kausa tindakan (‘suit’). [41] Berkenaan dokumen tersebut adalah dokumen-dokumen kononnya sulit, Mahkamah Rayuan di dalam kes Infoline (supra) telah mengambil pendekatan seperti berikut: 16 “[9] Although agreeing that confidentiality of the trust documents is an important consideration when determining whether or not a trustee should make disclosure of information relating to the trust, Her ladyship was nevertheless of the opinion that confidentiality should be weighed or balanced with the right of the beneficiary or ex-beneficiary, in wanting……..” [42] Berbalik kepada kes di hadapan mahkamah ini, kerahsiaan dokumen-dokumen itu perlu diimbangkan dengan hak Plaintif sebagai balu si mati untuk meneliti sahaja dokumen-dokumen berkenaan untuk mengetahui punca kematian si mati seperti mana diputuskan oleh Mahkamah Rayuan seperti di atas. Ianya bukan untuk mengambil tindakan undang-undang (suit) terhadap Defendan Pertama (HRPZ II), seperti yang dihujahkan Plaintif. [43] Mahkamah juga tertarik dengan keputusan Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur di dalam kes Nurul Husna Muhammad Hafiz & Anor v Kerajaan Malaysia & Ors di mana Y.A Vazeer Alam Mydin Meera JC memutuskan:

The ownership of a patient's medical record vests with the physician or hospital as the case may be. However, the physician or hospital must deal with the medical records in the best interest of the patient. The patient has an in nominate and qualified right of access to his medical records and there is a corresponding general duty on the part of the physician or hospital to disclose the patient's medical records to the patient, his agents, medical 17 advisers or legal advisers. The physician or hospital may refuse to disclose partly or wholly the medical records to the patient in certain limited circumstances, such as, but not limited to, situations when such disclosure would be detrimental or prejudicial to the patient's health in that the information is likely to cause serious harm to the physical or mental health of the patient or of any other individual contained in the medical records; or when such disclosure would divulge information relating to or provided by an individual, other than the patient, who could be identified from that information. When the circumstances giving rise to such qualification for refusal to disclose does not present itself, and when the request for disclosure is reasonable, having regard to all the circumstances, the physician or hospital shall give copies of the medical records to the patient upon payment of reasonable copying charges. (para 21) [44] Pihak Defendan Pertama (HRPZ II) telah berhujah bahawa Plaintif tidak mempunyai locus standi untuk membuat permohonan sebegini. Mahkamah tidak bersetuju mengenai hujahan ini. Ini adalah bukan satu kausa tindakan tetapi sesuatu permohonan sahaja, maka tiada keperluan untuk membuktikan secara kukuh Plaintif adalah isteri dan balu serta pentadbir harta pusaka si mati. Adalah memadai dengan affidavit sokongan Plaintif yang telah mengesahkan sedemikian untuk mahkamah memutuskan bahawa Plaintif adalah isteri dan balu si mati dan mempunyai locus di dalam permohonan ini. 18 [45] Defendan Pertama (HRPZ II) juga menghujahkan bahawa, permohonan ini adalah sia-sia dan tidak wajar dibenarkan kerana apa-apa kausa tindakan yang hendak diambil kemudiannya adalah dibatasi oleh undang-undang had masa. Mahkamah ini tidak bersetuju dengan hujahan ini. Ini adalah kerana Plaintif telah berhujah bahawa permohonan ini adalah permohonan penzahiran dokumen sahaja dan bukan prosiding tindakan (‘suit’) dan ini bertujuan utama untuk Plaintif mengetahui punca kematian si mati. [46] Defendan Pertama (HRPZ II) juga menghujahkan bahawa laporan ‘post mortem’ bukanlah rekod perubatan biasa yang boleh diakses oleh waris si mati. Mahkamah tidak bersetuju dengan hujahan tersebut. Sebagai isteri dan balu si mati, Plaintif berhak untuk mengetahui sebab-sebab kematian dan kecederaan si mati, tidak kiralah samada ianya berpotensi menjadi ‘medico-legal’ [untuk menggunakan istilah Defendan Pertama (HRPZ II)]. Fakta bahawa ianya membawa implikasi ‘medico legal’ sebenarnya menguatkan lagi kewajaran Defendan untuk menyerahkan laporan ‘post mortem’ kerana ianya dapat membantu Plaintif untuk membantu pihak berkuasa di dalam siasatan jenayah mereka untuk menentukan punca kematian si mati. [47] Mahkamah juga berpendapat bahawa ‘MMC Guideline 02/2016’ menyokong permohonan penzahiran sedemikian. Di dalam kes Nurul Husna (supra) Y. A Hakim berkata: “[14] This may be an opportune moment for me to revisit and reiterate the principles governing the rights of a patient to access his 19 medical records. The Malaysian Medical Council ('MMC'), the statutory body corporate established under the Medical Act 1971 to regulate the medical profession, recognises that patients have a right of access to their medical records. This recognition is embodied in the guideline of the Malaysian Medical Council, MMC guideline 002/2006 - medical records and medical reports ('the guideline'). The foreword to the guideline penned by Tan Sri Datuk Dr Hj Mohamed Ismail Merican, the then President of the MMC, states that: The guidelines are designed to complement, and should be read in conjunction with, the Medical Act and Regulations, Code of Professional Conduct of the Malaysian Medical Council and other guidelines issued by the Council or any related organisations, as well as any statute or statutory provisions in force and all related statutory instruments or orders made pursuant thereto. This guideline on the medical records and medical reports has been prepared with careful attention to details, cognisant of the current international stand on the subject. The draft has been reviewed numerous times by the Malaysian Medical Council and includes invaluable responses from individuals, organisations and professional bodies in the country, before formal adoption by the Council. [15] It is evident that the guideline was formulated after an extensive consultation process involving a broad spectrum of stakeholders in the medical services sector. And though the guideline may not have the force of law in that these are not regulations made pursuant to 20 the Medical Act, 1971, it nevertheless has high persuasive authority in that the guideline was adopted by the MMC on 14 November 2006 as general guidance for its members "on matters of professional ethics, codes of professional conduct and medical practice in general". In effect the guideline is a guide by peers for peers and a code of ethics and conduct. Since the guideline forms part of professional ethics and conduct of medical professionals, the breach of the guideline and any unreasonable denial of a patient's right of access to his medical records may be subject to disciplinary sanction by the MMC. [16] There are several clauses in the guideline that needs particular attention. Clause 1.7 of the guideline relates to the patient's right to medical records and states that:

1.7. Patient's Expectations and Rights to Medical Records It is generally accepted that the patient should:

Have access to records containing information about his/her medical condition for legitimate purpose and in good faith;

(ii) Know what personal information is recorded,

(iii) Expect the records are accurate, and

(iv) Know who has access to his/her personal information.” 21 [48] Mahkamah juga di dalam membuat pendekatan imbangan (balancing exercise) telah mengambil kira bahawa Plaintif akan lebih terkesan (diprejudiskan) berbanding dengan Defendan jika permohonan ini tidak dibenarkan oleh mahkamah. G. KESIMPULAN [49] Mengambil kira otoriti-otoriti yang dirujuk di atas, yang mana lebih memihak kepada kewajaran mahkamah menggunakan budibicara untuk mengeluarkan perintah penzahiran, mahkamah ini mendapati permohonan Plaintif ini wajar dibenarkan. [50] Ke arah itu, mahkamah membenarkan permohonan Plaintif dan mengeluarkan perintah seperti dipohon. Tiada perintah terhadap kos. Tarikh: 31 Disember 2017 (DATO’ AHMAD BIN BACHE) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Malaya Kota Bharu 22 Peguam Perayu/Defendan - En. Ahmad Hanir & Pn. Sharda Shienha Peguam Negara Persekutuan Jabatan Peguam Negara Malaysia Bahagian Guaman No. 45, Persiaran Perdana, Presint 4, 62100 Putrajaya. Peguam Responden/Plaintif - En. Mohd Nasir bin Abdullah Tetuan Mohd Nasir & Co, PT 311-T1, Wisma Jaza, Seksyen 22, Jalan Kuala Krai, 15200 Kota Bharu, Kelantan.