Small Medium Enterprise Development Bank Malaysia Berhad v Srimuda Jaya Sdn. Bhd. (JA-28NCC-16-01/2025)

Petisyen ini difailkan oleh Pempetisyen pada 22.01.2025 untuk menggulungkan Responden di bawah Seksyen 465(1)(e) dibaca bersama Seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016, atas alasan bahawa Responden tidak berupaya membayar hutang-hutangnya.

Setelah meneliti afidavit-afidavit yang difailkan oleh kedua-dua pihak, hujahan bertulis dan hujahan lisan peguamcara, berikut adalah keputusan Mahkamah.

Pempetisyen merupakan sebuah institusi kewangan berdaftar dan pemiutang penghakiman terhadap Responden susulan Penghakiman Ingkar Pembelaan bertarikh 20.05.2019 dalam Guaman Sivil No. : JA- 22M-72-11/2018 ("Penghakiman tersebut") yang memerintahkan Responden membayar –

jumlah pokok sebanyak RM5,435,226.58 setakat 20.05.2019;

caj gantirugi lewat bayar (Tawidh) sebanyak 1% setahun ke atas jumlah RM5,435,226.58 dari 21.05.2019 sehingga tarikh tamat tempoh pembiayaan;

kadar semasa harian semalaman berdasarkan Pasaran Wang Inter-Bank Islam (IIMM) ke atas baki dari tarikh tamat tempoh pembiayaan hingga penyelesaian penuh; dan

kos sebanyak RM2,147.00.

Penghakiman tersebut tidak pernah dirayu, diketepikan atau ditahan.

Berikutan Penghakiman tersebut, hartanah cagaran Responden telah dilelong dan hasil lelongan sebanyak RM1,535,274.00 telah diterima pada 14.12.2020 dan dikreditkan kepada akaun Responden. Responden juga telah membuat bayaran ansuran berjumlah RM115,000.00 antara 16.02.2022 hingga 15.12.2024.

Pempetisyen telah mengeluarkan Notis menurut Seksyen 465(1)(e) dan 466 Akta Syarikat 2016 bertarikh 18.07.2024 ("Notis tersebut") yang menuntut bayaran sejumlah RM3,969,278.57 setakat 18.07.2024 dalam tempoh 21 hari. Notis tersebut telah disampaikan di alamat berdaftar Responden pada 09.08.2024 dan telah diakui terima.

Lebih daripada 21 hari telah berlalu tetapi Responden gagal, enggan dan/atau cuai untuk membayar atau memuaskan jumlah yang dituntut. Petisyen ini difailkan pada 22.01.2025 dan Sijil Pendaftar (Kandungan 15) telah dikeluarkan pada 15.05.2025.

Petisyen ini mula-mula didengar di hadapan saya pada 18.08.2025. Sejak tarikh tersebut, saya telah bersetuju untuk menangguhkan pendengaran Petisyen ini beberapa kali atas permohonan pihak-pihak dan dengan galakan untuk membolehkan kedua-dua pihak meneroka kemungkinan penyelesaian secara amicable. Saya berpandangan bahawa, memandangkan Responden adalah sebuah syarikat kontraktor bumiputera yang masih beroperasi dan Pempetisyen merupakan institusi pembiayaan yang berorientasikan pembangunan perusahaan kecil dan sederhana, suatu penyelesaian komersial mungkin lebih bermanfaat kepada kedua-dua pihak berbanding suatu perintah penggulungan.

Selaras dengan pendekatan tersebut, perkara ini telah dirujukkan kepada pengantaraan (mediation). Walau bagaimanapun, saya dimaklumkan bahawa pihak-pihak gagal mencapai konsensus melalui pengantaraan tersebut. Selepas itu, beberapa pusingan rundingan langsung antara peguamcara kedua-dua pihak telah berlangsung antara 18.09.2025 hingga 27.03.2026 sebagaimana yang diperincikan oleh Responden sendiri di perenggan 30 Hujahan Bertulisnya, namun rundingan-rundingan tersebut juga tidak membuahkan hasil. Dalam keadaan demikian, saya mendapati bahawa peluang yang munasabah dan berulang kali telah diberikan kepada pihak-pihak untuk menyelesaikan perkara ini secara komersial dan saya tidak boleh terus menangguhkan pelupusan Petisyen ini selanjutnya.

Responden membantah Petisyen ini atas tiga alasan utama –

Bantahan 1 – penggulungan Responden akan menjejaskan kepentingan awam memandangkan Responden merupakan kontraktor bumiputera yang melaksanakan projek pemasangan paip air untuk agensi-agensi kerajaan;

Bantahan 2 – Mahkamah mempunyai kuasa budi bicara di bawah perkataan "may" dalam Seksyen 465(1) untuk menolak Petisyen, terutamanya memandangkan Responden telah membuat pelbagai cadangan penyelesaian; dan

Bantahan 3 – jumlah yang dituntut sebanyak RM3,969,278.57 adalah tidak tepat, mengelirukan dan berubah-ubah. Anggapan Statutori di bawah Seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016

Adalah tidak dipertikaikan bahawa –

Pempetisyen merupakan pemiutang penghakiman;

jumlah yang dituntut jauh melebihi ambang statutori RM50,000.00;

Notis tersebut telah disampaikan dengan sah; dan

tempoh 21 hari telah luput tanpa sebarang bayaran sepenuhnya. Anggapan statutori ketidakupayaan membayar hutang di bawah Seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016 dengan itu telah berjaya dibangkitkan oleh Pempetisyen.

Beban beralih kepada Responden untuk mematahkan anggapan tersebut dengan mengemukakan keterangan yang kredibel mengenai kemampuannya membayar hutang.

Berikut adalah Analisa dan dapatan Mahkamah berhubung Bantahan-bantahan yang dikemukakan oleh pihak Responden.

Saya menangani Bantahan 3 dahulu kerana ia menyentuh asas Notis tersebut.

Adalah undang-undang mantap bahawa hutang penghakiman tidak boleh dipertikaikan semula dalam prosiding penggulungan melainkan penghakiman tersebut telah diketepikan atau ditahan. [Lihat : Klass Corporation (M) Sdn Bhd v. MKRS Management Sdn Bhd [2018] 7 CLJ 303, Pacific & Orient Insurance Co Bhd v. Muniammah Muniandy [2011] 1 CLJ 947]. Penghakiman tersebut yang diperolehi sejak 20.05.2019 kekal sah dan boleh dikuatkuasakan.

Lampiran C kepada Petisyen mengandungi "Particulars" yang memperincikan perkiraan jumlah yang dituntut seperti berikut –

Jumlah pokok mengikut Penghakiman : RM5,435,226.58;

Tambah caj gantirugi lewat bayar (Tawidh) pada 1% setahun bagi tempoh 21.05.2019 sehingga 18.07.2024 : RM280,695.95;

Tolak bayaran diterima (termasuk hasil lelongan dan ansuran) : RM1,866,375.43;

Tambah perbelanjaan lain-lain : RM117,584.47;

Tambah kos : RM2,147.00; dan

Jumlah setakat 18.07.2024 : RM3,969,278.57.

Penyata Akaun Pembiayaan Syariah yang dilampirkan di Lampiran C juga mengesahkan perkiraan yang sama. Saya membuat pemerhatian bahawa Pempetisyen tidak menuntut komponen IIMM yang dibenarkan oleh Penghakiman tersebut, yang menunjukkan Pempetisyen telah bertindak secara berpatutan dalam menetapkan jumlah tuntutan.

Responden mempersoalkan perbezaan antara jumlah yang dinyatakan dalam surat Pempetisyen bertarikh 15.08.2023 (RM2,541,058.39 setakat 31.07.2023) dan jumlah dalam Notis tersebut (RM3,969,278.57 setakat 18.07.2024). Saya menerima bahawa terdapat sedikit ketidakselarasan dalam korespondens Pempetisyen, namun perkara ini tidak menjejaskan kesahihan Notis tersebut atas alasan-alasan berikut –

Pertama, Responden gagal mengemukakan jumlah baki hutang yang sebenar mengikut perkiraannya sendiri. Adalah tidak mencukupi bagi Responden hanya menyatakan bahawa jumlah yang dituntut adalah salah tanpa menunjukkan apa jumlah yang sepatutnya. [Lihat : Mascon Sdn Bhd v. Kasawa (M) Sdn Bhd [2000] CLJU 203 dan Orwell Offshore Ltd v. TH Heavy Engineering Bhd [2017] 1 LNS 454].

Kedua, walaupun atas figura yang paling rendah pernah dinyatakan oleh Pempetisyen iaitu RM2,541,058.39, jumlah tersebut masih melebihi ambang statutori RM50,000.00 sebanyak lebih daripada lima puluh kali ganda.

Ketiga, kegagalan untuk memperincikan setiap komponen faedah dengan tepat dalam suatu notis statutori tidak membatalkan notis tersebut selagi mana jumlah pokok yang dituntut adalah tidak dipertikaikan secara bona fide : Malaysia. [Lihat : Malaysia Air Charter Company Sdn Bhd v. Petronas Dagangan Sdn Bhd [2000] 2 CLJ 160, Isotechnic Electrical Sdn Bhd v. Magna City Development Sdn Bhd [2021] CLJU 1849].

Saya juga membuat pemerhatian bahawa Responden, melalui pembayaran ansuran berjumlah RM115,000.00 antara 2022 hingga 2024, telah mengakui keberhutangannya kepada Pempetisyen. Lebih lanjut, dalam usaha penyelesaian yang akan dibincangkan di bawah, Responden telah bersetuju untuk membayar sejumlah RM1,550,000.00 - suatu pengakuan yang jelas bahawa hutang itu wujud. Responden tidak boleh "approbate and reprobate" dengan mengakui hutang melalui bayaran dan tawaran penyelesaian, namun pada masa yang sama mempertikaikan kewujudannya.

Sehubungan dengan itu, Bantahan 3 dengan itu ditolak.

Responden bersandar terutamanya pada kes Wong Thai Kuai & Anor v. Kansas Corporation Sdn Bhd [2007] 3 CLJ 263 di mana Mahkamah Tinggi telah menolak petisyen penggulungan atas alasan kepentingan awam.

Saya telah meneliti penghakiman penuh dalam Wong Thai Kuai dan mendapati bahawa kes tersebut boleh dibezakan daripada kes di hadapan saya atas beberapa asas yang material. Dalam Wong Thai

tiada penghakiman muktamad terhadap responden dan hutang yang dituntut adalah dipertikaikan secara substansial. Dalam kes ini, terdapat Penghakiman Ingkar yang muktamad sejak tahun 2019.

projek perumahan adalah 97% siap dan 37 pemiutang lain (pembeli rumah) secara aktif membantah penggulungan. Dalam kes ini, Responden tidak mengemukakan sebarang keterangan mengenai peratusan kesiapan projek-projeknya dan tiada pemiutang yang membantah Petisyen ini.

Responden adalah "willing and able to complete without additional cost". Dalam kes ini, Responden memohon tempoh pembayaran 5 hingga 6 tahun untuk menyelesaikan jumlah yang jauh lebih kecil daripada hutang sebenar - yang bertentangan dengan dakwaan kemampuan.

terdapat kemudaratan awam yang konkrit iaitu pembeli rumah yang telah membayar penuh akan kehilangan hak mereka. Dalam kes ini, projek-projek yang dikemukakan oleh Responden adalah sub-kontrak di bawah kontrak utama yang masih boleh disempurnakan oleh kontraktor utama atau sub-kontraktor lain.

Yang lebih penting, Pempetisyen mempunyai kepentingan jaminan ke atas hasil kontrak Responden melalui General Deed of Assignment of Contract Proceeds bertarikh 15.09.2014 (Ekshibit MSI- 1 kepada Afidavit Bantahan). Hasil daripada projek-projek yang dirujuk oleh Responden sebagai bukti kemampuan membayar hutang adalah sebenarnya telah ditugaskan secara sah kepada Pempetisyen sebagai jaminan untuk hutang yang sama yang menjadi subjek Petisyen ini. Dengan itu, hujahan kepentingan awam Responden telah diketepikan oleh perjanjian penugasan tersebut.

Oleh itu, Bantahan 1 dengan itu ditolak. Bantahan 2 - Kuasa Budi Bicara dan Penyelesaian

Saya menerima sepenuhnya bahawa perkataan "may" dalam Seksyen 465(1) memberikan Mahkamah kuasa budi bicara untuk menolak perintah penggulungan walaupun apabila kriteria statutori dipenuhi. [Lihat : Pilecon Engineering Bhd v Remaja Jaya Sdn Bhd [1996] CLJU 105].

Walau bagaimanapun, Mahkamah dalam Pilecon Engineering, menjelaskan bahawa kuasa budi bicara tersebut adalah "fairly strictly regulated" dan dilaksanakan menurut kategori-kategori yang telah ditetapkan dengan jelas iaitu –

hutang kurang daripada ambang;

hutang dipertikaikan secara bona fide;

responden telah membayar atau menawarkan bayaran;

penggulungan dibantah oleh pemiutang-pemiutang lain; atau

responden sedang dalam proses penggulungan sukarela. Tiada satu pun daripada kategori-kategori ini terpakai dalam kes ini.

Sebagaimana yang dinyatakan di Bahagian B di atas, saya telah memberikan peluang yang berulang kali kepada pihak-pihak untuk menyelesaikan perkara ini secara komersial, termasuk melalui pengantaraan. Berdasarkan rekod yang dikemukakan oleh Responden sendiri di perenggan 30 Hujahan Bertulisnya, terdapat lima pusingan rundingan langsung antara 18.09.2025 hingga 27.03.2026 selepas pengantaraan gagal.

Adalah signifikan bahawa Pempetisyen telah menunjukkan kesediaan untuk menerima penyelesaian sebanyak RM1,550,000.00 sahaja terhadap hutang sebenar sebanyak RM3,969,278.57 - iaitu suatu pengurangan melebihi 60%. Perselisihan antara pihak-pihak bukan pada prinsip penyelesaian tetapi pada tempoh pembayaran : Pempetisyen menetapkan tempoh 1 tahun manakala Responden memohon tempoh 5 tahun.

Dengan hormatnya, saya berpendapat bahawa ketidakupayaan Responden untuk menjelaskan jumlah penyelesaian yang telah dipersetujui pun (RM1,550,000.00) dalam tempoh komersial yang munasabah adalah sendirinya pengesahan bahawa anggapan ketidakupayaan membayar hutang di bawah Seksyen 466(1)(a) tidak dipatahkan. Sekiranya Responden benar-benar mempunyai aliran tunai yang mencukupi daripada projek-projek pipeline yang didakwa, ia sepatutnya mampu untuk membayar jumlah yang telah dipersetujui dalam tempoh 12 bulan.

Lebih lanjut, prinsip undang-undang adalah jelas bahawa pemiutang dengan hutang yang telah ditetapkan tidak boleh dipaksa untuk menerima penyelesaian separa, walaupun penyelesaian tersebut secara komersial munasabah : [Lihat : Cornhill Insurance Plc v Improvement Services Ltd [1986] 1 WLR 114, Bangkok Bank Bhd v. Tan Ngee Hong Construction Sdn Bhd & Anor [2019] CLJU 1229]. Mahkamah penggulungan bukanlah forum untuk menyelia rundingan komersial, dan keengganan Pempetisyen untuk menerima cadangan Responden, walau betapa munasabah pun cadangan tersebut, bukanlah satu kategori yang diiktiraf bagi penolakan suatu petisyen penggulungan.

Saya turut membuat pemerhatian bahawa Responden sendiri di perenggan 24 Afidavit Bantahan telah mengakui bahawa "aliran tunai Syarikat Responden mengalami masalah" yang merupakan suatu pengakuan jelas tentang kesulitan kewangan. Dinilai bersama-sama dengan keterangan dalam Ekshibit MSI-7 yang menunjukkan jadual ansuran cukai sebanyak RM592,901.36 dengan Lembaga Hasil Dalam Negeri di bawah surat bertarikh 19.05.2023, yang baki penyelesaiannya hanya akan selesai pada 15.06.2026, gambaran keseluruhan adalah suatu syarikat yang tidak mampu menyelesaikan hutang-hutangnya apabila ia matang.

Sehubungan dengan itu, Bantahan 2 dengan itu ditolak.

Berdasarkan dapatan-dapatan di atas, saya berpuas hati bahawa –

Pempetisyen telah berjaya membangkitkan anggapan ketidakupayaan membayar hutang di bawah Seksyen 466(1)(a)

Responden telah gagal mematahkan anggapan tersebut dengan keterangan yang kredibel;

Tiada pertikaian bona fide terhadap jumlah yang dituntut;

Tiada asas untuk Mahkamah melaksanakan kuasa budi bicaranya untuk menolak Petisyen ini; dan

Pematuhan prosedural di bawah Kaedah-Kaedah (Penggulungan) Syarikat 1972 telah disahkan melalui Sijil Pendaftar (Kandungan 15).

Oleh itu, Mahkamah memerintahkan seperti berikut –

Petisyen Penggulungan terhadap SRIMUDA JAYA SDN. BHD. [NO. SYARIKAT : 200701017771 (775782-D)] dibenarkan menurut Seksyen 465(1)(e) Akta Syarikat 2016;

Ketua Pengarah Insolvensi Malaysia dilantik sebagai Penyelesai (Liquidator) Syarikat tersebut; dan

Kos Petisyen ini dan segala prosiding di dalamnya hendaklah dibayar daripada aset-aset Responden. Bertarikh : 30 April 2026 -tandatangan-YA Dr Noradura Binti Hamzah Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Sivil 2 Johor Bahru Peguamcara Pempetisyen : : Sara Mohamed Hear Tetuan Zaid Ibrahim & Co. Peguamcara Responden : : Ahmad Syafiq bin Mohd Ghazali