Sollahuddin Bin Muhamad (WA-82D-15-02/2024)

Dalam kes ini, Orang Kena Tuduh (OKT) telah dituduh dengan dua pertuduhan seperti berikut: Pertuduhan Pertama: Pertuduhan di bawah Seksyen 39A(1) Akta Dadah Berbahaya 1952:- Bahawa kamu, pada tarikh 31/1/2024 jam lebih kurang 2.00 petang, di rumah rehat polis bantuan RTM, cawangan keselamatan Jabatan Penyiaran Malaysia, Angkasapuri Kota Media, di dalam daerah Brickfields, dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, didapati dalam milikan kamu dadah berbahaya iaitu Methamphetamine berat bersih 8.23 gram. Oleh itu, kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah Seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah Seksyen 39A(1) Akta yang sama. Hukuman:- Jika disabitkan dengan kesalahan hendaklah dikenakanmhukuman penjara bagi suatu tempoh tidak kurang daripada 2 tahun tetapi tidak lebih daripada 5 tahun dan juga akan dikenakan hukaman sebat tidak kurang daripada 3 sebatan tetapi tidak melebihi 9 sebatan. Pertuduhan Kedua: Bahawa kamu, pada tarikh 31/1/2024 jam lebih kurang 2.00 petang, di rumah rehat polis bantuan RTM, cawangan keselamatan Jabatan Penyiaran Malaysia, Angkasapuri Kota Media, di dalam daerah Brickfields, dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, didapati dalam milikan kamu dadah berbahaya iaitu Cannabis berat bersih 6.77 gram. Oleh itu, kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah Seksyen 6 Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di Akta yang sama. Hukuman:- Jika disabitkan dengan kesalahan boleh didenda tidak melebihi RM 20, 000.00 atau dihukum penjara selama tempoh tidak lebih daripada 5 tahun atau kedua-duanya. B.

Secara ringkasnya, perbicaraan selama 7 hari telah berlangsung pada 22.10.2024, 23.10.2024, 4.12.2024, 13.1.2025, 23.1.2025, 3.3.2025, dan 4.3.2025. Pendakwaan telah menutup kes pendakwaan dan Mahkamah telah mengarahkan pihak-pihak memasukkan hujahan di akhir kes pendakwaan.

Pendakwaan telah memanggil seramai 5 orang saksi untuk memberi keterangan dan menawarkan seramai 2 orang saksi kepada pihak pembelaan. Saksi-saksi yang telah dipanggil adalah seperti berikut: a) Roseny Augustina binti Ismail (“SP1”) – Pengawai Sains daripada Jabatan Kimia Malaysia; b) L/KPL Mohamad Azery Bin Saadon (“SP2”) – Pengadu/Pengawai Tangkapan; c) Mohd Nazaruddin bin Othman (“SP3”) – Penyelia di tempat kejadian; d) Sjn Muhammad Firdaus bin Azmi (“SP4”) – Penghantar barang kes; dan e) Insp Mohd Izar Hijazz bin Mohd Hashim (“SP5”) – Pengawai Penyiasat.

Dalam kes pendakwaan, TPR telah mengemukakan ekshibit-ekshibit seperti berikut:

3.1. Borang Pol 31 - Ekshibit P1;

3.2. Resit Kimia daripada Jabatan Kimia Negara - Ekshibit P2;

3.3. 1 sampul surat berwarna coklat bertanda “J2” – Ekshibit P3;

3.4. 1 paket plastik bertanda “A3” – Ekshibit P4;

3.5. 13 paket plastik bertanda “A4 - A16” – Ekshibit P5 (A-M);

3.6. 2 tiub straw bertanda “A17 – A18” – Ekshibit P6 (A-B);

3.7. 1 paket plastik bertanda ‘A19” – Ekshibit P7;

3.8. 1 bekas logam bertanda “A20” – Ekshibit P8;

3.9. Balutan plastic bertanda “A21” – Ekshibit P9;

3.10. 5 paket plastic JZA - JZE – Ekshibit P10 (A-E);

3.11. Laporan Kimia – Ekshibit P11;

3.12. Laporan polis No. Repot: PANTAI/001316-1317/24 – Ekshibit P12;

3.13. Gambar tempat kejadian – Ekshibit P13 (A-L);

3.14. Gambar barang kes – Ekshibit P14 (A-L);

3.15. Borang senarai geladah – Ekshibit P15;

3.16. Borang serah terima – Ekshibit P16;

3.17. Sijil Perakuan di bawah Akta Keterangan Seksyen 90A – Ekshibit P17;

3.18. Rakaman CD – Ekshibit P18;

3.19. Gambar rajah kasar – Ekshibit P19;

3.20. Penyata Saksi (SP1) – Ekshibit PSP 1;

3.21. Penyata Saksi (SP2) – Ekshibit PSP 2;

3.22. Penyata Saksi (SP4) – Ekshibit PSP 4; dan 3.23. Penyata Saksi (SP5) – Ekshibit PSP 5. C.

Adalah menjadi tugas pihak pendakwaan untuk membuktikan suatu kes prima facie terhadap tertuduh. Ini adalah selaras dengan seksyen 180 Kanun Tatacara Jenayah [Akta 593].

Dalam kes Abdullah bin Atan v. PP and other appeal [2020] 9 CLJ 151, Mahkamah Persekutuan telah menerima pakai tafsiran prima facie seperti yang diputuskan dalam kes Public Prosecutor v. Ong Cheng Heong [1998] 6 MLJ 678, iaitu seperti berikut: “As to what constitutes ‘a prima facie’ case, the judgment of Vincent Ng J (as he then was) in Public Prosecutor v Ong Cheng Heong [1998] 6 MLJ 678; [1998] 4 CLJ 209 is instructive. Although Ong Cheng Heong was decided prior to the amendment in 2006, we respectfully endorse His Lordship’s views, at p 691 (MLJ); p 225 (CLJ): What then constitutes a ‘prima facie case’? ‘Prima facie’ means on the face of it or at first glance. …perhaps the most appropriate definition of ‘a prima facie case’ could be found in the Oxford Companion of Law (p 987), which has it as: ‘A case which is sufficient for an answer. While prima facie evidence is evidence which is sufficient to establish a fact in the absence of any evidence to the contrary, but is not conclusive’. It would follow that there should be credible evidence on each and every ingredient of the offence. Credible evidence is evidence which has been filtered and which was gone through the process of evaluation. Any evidence which is not safe to be acted upon, should be rejected. At pg.224, his Lordship said: “…to me, maximum evaluation simply means evaluation, on a prima facie basis, of each and every essential ingredient of the charge as tested in cross-examination. In other words, maximum evaluation connotes quantitative rather than qualitative evaluation of the evidence; with focus more on the evidential burden in terms of evidence led, rather that the persuasive burden in terms of qualitative degree of proof.”

Berdasarkan nas undang-undang di atas, Mahkamah hendaklah membuat penilaian yang maksimum terhadap semua keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan untuk setiap elemen yang terdapat dalam pertuduhan ke atas seseorang yang dituduh sebelum menentukan sama ada suatu kes prima facie dapat dibuktikan.

Dan di dalam kes PP vs Mohd Radzi Bin Abu Bakar [2005] 6 AMR 203 Hakim Mahkamah Rayuan Gopal Sri Ram telah memutuskan di Mahkamah Persekutuan di muka surat 211 seperti berikut: For the guidance of the courts below, we summarise as follows the steps that should be taken by a trial court at the close of the prosecution’s case;

The close of the prosecution’s case, subject the evidence led by the prosecution in its totality to a maximum evaluation. Carefully scrutinize the credibility of each of the prosecution’s witnesses. Take into account all reasonable inferences that may be drawn from that evidence. If the evidence admits of two or more inferences, then draw the inference that is most favourable to the accused.

(ii) Ask yourself the question; If I now call upon the accused to makehis defence and he elects to remain silent am I prepared to convict him on the evidence now before me? If the answer to that question is “Yes”, then a prima facie case has been made out and the defence should be called. If the answer is “NO” then a prima facie case has not been made out and the accused should be acquitted;””

9.

9.1 Mahkamah ini merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan PP v. Denish a/l Madhavan [2009] 2 CLJ 209 yang menjelaskan prinsip undang-undang berkenaan isu milikan dadah iaitu: “Thomson J, in Chan Pean Leon v. Public Prosecutor [1956] CLJU 17; [1956] 1 LNS 17, said that "’possession” for the purposes of criminal law involves possession itself – which some authorities term ‘custody’ or ‘control’ – and knowledge of the nature of thing possessed. As to possession itself he cited the following definition in Stephen’s Digest (9th Ed. P 304, in which the exclusive element mentioned by Taylor J appears: A moveable thing is said to be in the possession of a person when he is so situated with respect to it that he has the powers to deal with it as owner to the exclusion of all other persons, and when the circumstances are such that he may be presumed to intend to do so in case of need. Once the elements needed to constitute possession are established, including the element of exclusive power to deal, then what is established is possession, not exclusive possession. So much for exclusive possession”. [Penekanan ditambah]

9.2 Mahkamah ini juga merujuk kepada kes Pendakwa Raya lwn Mohd Fauzi bin Mohamad dan satu lagi rayuan [2019] MLJU 2128 yang memutuskan seperti berikut: “Berkenaan dadah yang dijumpai dalam beg silang pada badan OKT pula, saya mendapati OKT mempunyai kawalan dan jagaan sekaligus milikan secara fizikal terhadap dadah tersebut. Dalam kes Tan Lay Hwa v. PP [2016] 1 LNS 507, Mahkamah Rayuan telah memutuskan bahawa dalam keadaan beg silang yang menyilang di bahu OKT jelas menunjukkan OKT mempunyai milikan ke atas beg silang tersebut, malahan bukan setakat itu sahaja, OKT juga mempunyai milikan fizikal ke atas apa yang ada di dalam beg silang tersebut. [50] “First and second grounds – want of possession and knowledge: [51] We proposed to deal with the first and second grounds together as they are interwoven; [52] Learned counsel contended that at the time of the appellant’s arrest, he had his sling bag slung over his shoulders but submitted that apart from the said drugs, there was nothing else inside the sling bag to connect the said drugs with the appellant. No personal documents or items belonging to the appellant were found inside the sling bag, hence, learned counsel submitted that the evidence is insufficient to fasten the appellant with possession and knowledge of the said drugs. [53] In our view, it is apparent that the factual evidence adduced by the prosecution and accepted by the learned judge indicated that the appellant had custody or control of the sling bad containing the drugs and hence was in possession of the said sling bag. By extension it dictates that he was also having in possession of the item or items inside the sling bag. The item in issue inside the sling bag was the said impugned drugs. [54] In view of the learned judge’s finding that the appellant was at the material time having the sling bag slung over his shoulders and was thus having a physical possession of the said drugs inside the sling bag, the fact in issue now is whether he had knowledge that the bag contained the said drugs. It was the evidence of PW- 4 that the appellant’s reaction changed (reaksi berubah), turned pale (pucat) and appeared frighten upon recovery of the said drugs.”

9.3 Dalam kes di hadapan Mahkamah ini,secara ringkasnya terdapat keraguan terhadap elemen kesalahan iaitu milikan dan kawalan. Rumah rehat tersebut boleh diakses secara mudah oleh lebih kurang 60 orang pengawal keselamatan di RTM. Tiada rampasan mangga kepada loker yang mana barang kes dijumpai, tiada rampasan barang peribadi OKT yg lain dalam loker, tiada rampasan seluar yang dipakai oleh OKT sewaktu kejadian yang mana saksi pendakwaan menyatakan OKT menyeluk poket bagi mengambil kunci.

9.4 Dari keterangan yang ada di hadapan Mahkamah adalah jelas bahawa; a) Di dalam kes ini serbuan telah dibuat di rumah rehat yang turut dihuni oleh dikongsi enam puluh (60) pengawal keselamatan yang lain. Yang mana Penyelia En Nazaruddin (SP3) yang hadir untuk memberikan keterangan juga menyatakan bahawa beliau juga tidak tahu untuk pastikan siapa pemilik loker tersebut; b) Seterusnya, walaupun SP2 mendakwa bahawa loker dibuka menggunakan kunci dalam poket OKT, tiada sebarang gambar seluar dikemukakan bagi mengesahkan pakaian yang dipakai oleh OKT dan juga melihat jika benar terdapat poket pada seluar OKT. Ini menunjukkan siasatan IO juga adalah tidak lengkap dan tidak menyeluruh; c) Selanjutnya di dalam borang senarai geledah dan gambar P14(L), menyatakan bahawa serangkai/segugus kunci telah dirampas yang dikatakan telah digunakan untuk membuka mangga loker, namun mangga loker tidak pada bila-bila masa dirampas bagi mengesahkan bahawa adalah benar serangkai/segugus kunci yang telah dirampas dapat membuka loker yang mempunyai mangga dan tidak pada bila-bila masa keterangan mana-mana saksi menyatakan kunci mana daripada gugusan kunci tersebut yang telah digunakan untuk membuka mangga kepada loker tersebut. Hal ini juga membuka kepada keraguan siapakah pemilik loker kerana mangga dan kunci loker adalah satu unit yang perlu dirampas sekali dan bukan secara berasingan; d) Selanjutnya tiada sebarang cubaan dilakukan untuk melihat tentang kunci-kunci lain yang berada bersama di dalam gugusan kunci tersebut jika ia boleh membuka loker yang lain dan jika ada pekerja-pekerja lain yang mempunyai kunci kepada loker tersebut mengambil kira bahawa bilik rehat tersebut adalah dikongsi dan boleh diakses oleh kesemua kakitangan pegawal keselamatan yang dikatakan berjumlah enam puluh (60) orang kesemuanya, persoalannya, adakah kunci-kunci tersebut boleh mengakses loker lain juga?; dan e) Dari fakta dan keterangan yang diberikan oleh 5 orang saksi pendakwaan telah mendedahkan bahawa dadah telah jumpai di dalam loker di dalam bilik rehat yang dikongsi ramai pengawal keselamatan yang lain dan jika dilihat kepada keadaan loker tersebut, barangan yang terdapat di loker tersebut adalah barangan pelbagai termasuk begwanita. Tiada sebarang barang peribadi milik OKT dijumpai di dalam loker tersebut mahupun dirampas oleh anggota serbuan.

9.5 Mahkamah ini percaya bahawa adalah menjadi faktor penting untuk merampas dan membuktikan OKT mempunyai kawalan terhadap loker tersebut dengan adanya barang rampasan lain. Fakta yang menunjukkan OKT mengeluarkan kunci tersebut dari poketnya adalah tidak cukup untuk menunjukkan hanya OKT sahaja ada akses terhadap lokernya sahaja.

10.

10.1 Tiada keterangan yang menyokong keterangan SP2 iaitu (pengadu dalam kes ini) bagi menguatkan kelompongan dan percanggahan keterangan yang telah diberikan oleh SP2. Mahkamah ini berpendapat bahawa keterangan SP2 adalah goyah dan boleh disangkal. Keterangan SP3 iaitu Encik Nazaruddin juga adalah tidak konsisten dan tidak cukup untuk meyakinkan Mahkamah ini tentang cerita saksi pendakwaan yang utama iaitu pengadu SP2. SP3 sebagai seorang penyelia di RTM tersebut tidak memberikan penjelasan tentang cara operasi dan kawalan di Rumah Rehat RTM tersebut.

10.2 Siasatan Pegawai Penyiasat SP5 yang tidak lengkap dan menyeluruh yang mana, Pegawai Penyiasat tidak siasat report pertama kes Seksyen 506 bersabit Report Pantai/1288/24 yang menjurus kepada tindakan SP2 dan pasukan serbuan untuk pergi ke Rumah Rehat Polis Bantuan RTM di Angkasapuri. Selain itu, Pegawai Penyiasat juga tidak siasat bagaimana susun atur dan pemilikan loker di bilik rehat Rumah Rehat Polis Bantuan RTM. Dengan siasatan yg tidak lengkap dan tidak terperinci, ini telah membuka ruang dan kelompongan kes pendakwaan yang mana keraguan tentang akses, pemilik loker dan kunci.

10.3 Mahkamah ini merujuk kepada dapatan dalam kes PP v Tan Hock Beng

3 CLJ 177, Yang Arif Hakim seperti berikut; “apabila satu siasatan dijalankan tidak lengkap maka ia akan menimbulkan keraguan dan segala keraguan yang timbul itu adalah atau mesti memihak kepada tertuduh” D. KESIMPULAN

Mahkamah menegaskan bahawa di akhir kes pendakwaan, Mahkamah perlu membuat analisis maksimum ke atas keseluruhan keterangan. Mahkamah berpandukan dengan prinsip yang dinyatakan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes PP v. Lee Hock Lai [2004] 1 CLJ 57, yang telah menghuraikan maksud penilaian maksima seperti berikut; "In my view the "maximum evaluation" refers to a proper and complete evaluation of all the evidence adduced to determine whether a prima facie case has or not been made out Thus, all the evidence adduced has to be scrutinised properly and this should not be just a perfunctory, cursory evaluation or an exercise of skimming over the surface of the evidence only. The prosecution must make out the ingredients of the charge with the evidence adduced. If the evaluation of the evidence results in doubts in the prosecution's case at this stage of the proceedings itself then it cannot be said that a 'prima facie' has been made out the defence ought not to be called merely to clear or clarify the doubts. The benefit of the doubt, if any, at the end of the prosecution's case must go to the accused."

Kesimpulannya, Mahkamah ini berpendapat bahawa Pendakwaan telah gagal membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT, maka OKT dilepaskan dan dibebaskan tanpa dipanggil untuk membela diri. Tarikh: 22 September 2025 (AMIRA BINTI ABD AZIZ) MAJISTRET MAHKAMAH MAJISTRET JENAYAH 7