Subash Hassan Bin Aboo Hanifa v Pendakwa Raya (PA-42K-3-02/2025)

Dua rayuan terhadap keputusan yang sama oleh Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) Georgetown, Pulau Pinang telah dibicarakan bersama di Mahkamah ini. Rayuan Jenayah No.PA-42K- 3-02/2025 adalah rayuan Perayu (orang kena tuduh) terhadap sabitan dan hukuman ke atasnya. Manakala Rayuan Jenayah no. PA-42K-4-02/2025 adalah rayuan Pendakwa Raya (rayuan silang) terhadap hukuman yang telah dijatuhkan oleh HMS ke atas Perayu atas alasan hukuman yang dijatuhkan tidak memadai.

Di Mahkamah Sesyen berkenaan, Perayu telah dihadapkan dengan tiga (3) pertuduhan pindaan melakukan kesalahan di bawah seksyen 409 Kanun Keseksaan. Pertuduhan-pertuduhan yang dikenakan adalah seperti berikut: PERTUDUHAN PERTAMA BAHAWA KAMU PADA 25 MEI 2016 BERTEMPAT DI C-11-A, TINGKAT 2, BANGUNAN MARA, NO.5, LEBUH BUCKINGHAM, DALAM DAERAH TIMUR LAUT DI DALAM NEGERI PULAU PINANG SEBAGAI PEGUAMBELA DAN PEGUAMCARA BAGI FIRMA GUAMAN TETUAN HASSAN SUBRA & ASSOCIATES DAN DI DALAM KAPASITI TERSEBUT, DIAMANAHKAN DENGAN PENGUASAAN WANG HASIL JUALAN TANAH DI LOT NO.725, TEMPAT PONDOK UPEH, MUKIM 6, DAERAH BARAT DAYA, NEGERI PULAU PINANG DIPEGANG DIBAWAH GERAN MUKIM NO.465, MILIK PENAMAAHMAD BIN HUSAIN K/P: 330415-07-5111, TELAH MELAKUKAN KESALAHAN PECAH AMANAH JENAYAH BERKAITAN WANG HASIL JUALAN TANAH TERSEBUT IAITU WANG BERJUMLAH RM 32,000/-. DENGAN ITU, KAMU TELAH MELAKUKAN KESALAHAN DI BAWAH SEKSYEN 409 KANUN KESEKSAAN DAN BOLEH DIHUKUM DI BAWAH SEKSYEN YANG SAMA. PERTUDUHAN KEDUA BAHAWA KAMU PADA 14 NOVEMBER 2016 BERTEMPAT DI C-11- A, TINGKAT 2, BANGUNAN MARA, NO.5, LEBUH BUCKINGHAM, DALAM DAERAH TIMUR LAUT DI DALAM NEGERI PULAU PINANG SEBAGAI PEGUAMBELA DAN PEGUAMCARA BAGI FIRMA GUAMAN TETUAN HASSAN SUBRA & ASSOCIATES DAN DI DALAM KAPASITI TERSEBUT, DIAMANAHKAN DENGAN PENGUASAAN WANG HASIL JUALAN TANAH DI LOT NO.725, TEMPAT PONDOK UPEH, MUKIM 6, DAERAH BARAT DAYA, NEGERI PULAU PINANG DIPEGANG DIBAWAH GERAN MUKIM NO.465, MILIK PENAMA AHMAD BIN HUSAIN K/P: 330415-07-5111, TELAH MELAKUKAN KESALAHAN PECAH AMANAH JENAYAH BERKAITAN WANG HASIL JUALAN TANAH TERSEBUT IAITU WANG BERJUMLAH RM 100,000/-. DENGAN ITU, KAMU TELAH MELAKUKAN KESALAHAN DI BAWAH SEKSYEN 409 KANUN KESEKSAAN DAN BOLEH DIHUKUM DIBAWAH SEKSYEN YANG SAMA. PERTUDUHAN KETIGA BAHAWA KAMU PADA 3 JANUARI 2017 BERTEMPAT DI C-11-A, TINGKAT 2, BANGUNAN MARA, NO.5, LEBUH BUCKINGHAM, DALAM DAERAH TIMUR LAUT DI DALAM NEGERI PULAU

Di akhir perbicaraan HMS telah mensabitkan Perayu atas ketiga-tiga pertuduhan pindaan tersebut dan telah menjatuhkan hukuman berikut ke atas Perayu ;

Pertuduhan Pertama : Penjara 2 tahun dari tarikh sabitan 13.02.2025 dan denda RM30,000.00 (gagal bayar 2 bulan penjara);

(ii) Pertuduhan Kedua : Penjara 2 tahun dari tarikh sabitan 13.02.2025 dan denda RM30,000.00 (gagal bayar 2 bulan penjara); dan

(iii) Pertuduhan Ketiga : Penjara 2 tahun dari tarikh sabitan 13.02.2025 dan denda RM30,000.00 (gagal bayar 2 bulan penjara). Semua hukuman pemenjaraan adalah berjalan serentak.

Kedua-dua pihak telah terkilan dengan keputusan HMS ini. Sehubungan itu, masing-masing telah memfailkan rayuan (rayuan silang) ke Mahkamah ini.

Di akhir pendengaran kedua-dua rayuan, Mahkamah ini telah memutuskan bahawa rayuan Perayu adalah ditolak. Sabitan ke atas Perayu bagi ketiga-tiga pertuduhan dikekalkan. Manakala rayuan Pendakwaraya telah dibenarkan. Hukuman pemenjaraan 2 tahun telah dinaikkan ke 6 tahun penjara dari tarikh keputusan Mahkamah ini bagi ketiga-tiga pertuduhan. Hukuman denda RM30,000 (gagal bayar 2 bulan penjara) dikekalkan.

Perayu telah memfailkan notis rayuan ke Mahkamah Rayuan terhadap keseluruhan keputusan tersebut. Manakala Pendakwa Raya tidak memfailkan apa-apa notis rayuan.

Berikut adalah alasan penghakiman Mahkamah ini di dalam mencapai dan memutuskan sedemikian.

Berdasarkan rekod-rekod rayuan, fakta kes pendakwaan yang dikemukakan melalui keterangan saksi-saksi di hadapan HMS adalah diringkaskan sebagaimana berikut:

Dalam ketiga-tiga pertuduhan pindaan yang dikenakan, Perayu telah dipertuduhkan atas kapasitinya sebagai peguamcara kepada penama Ahmad bin Husain (si mati) berkait dengan satu Perjanjian Jual Beli [eksibit P2] yang telah di masuki antara si mati sebagai penjual dan penama Loh Chee Siong (SP2) sebagai pembeli bagi satu hartanah yang dikenali dengan Lot No. 725, Tempat Pondok Upeh, Mukim 6, Daerah Barat Daya, Negeri Pulau Pinang ("Hartanah Tersebut") dengan harga jualan RM400,000-00.

Sebaik perjanjian ditandatangani oleh kedua-dua pihak pada 20.04.2016, SP2 melalui peguamcaranya telah membayar wang pendahuluan / deposit berjumlah RM40,000-00 kepada firma guaman Perayu, T/n. Hassan Subra & Associates sebagai pemegang amanah bagi pihak penjual/si mati.

Bayaran deposit ini dibuat melalui dua kepingcek ke akaun pelanggan T/n. Hassan Subra & Associates yang masing-masing bernilai RM8000-00 [ekshibit P10] dan RM32,000-00 [ekshibit P7(a)].

Selanjutnya, pada 14.11.2016, peguamcara yang mewakili SP2 (Pembeli) telah mendepositkan satu lagicek [eksibit P8(a)] yang bernilai RM100,000-00 ke akaun pelanggan T/n. Hassan Subra & Associates sebagai bayaran sebahagian lagi harga belian hartanah berkenaan. Sehingga kini RM RM100,000-00 ini tidak diserahkan oleh Perayu kepada si mati/wakil keluarga si mati.

Pindah milik hartanah berkenaan kepada pembeli telah sempurna didaftarkan di Pejabat Tanah Daerah Barat Daya pada 20.12.2016. Sehubungan itu, pada 03.01.2017 baki harga belian berjumlah RM260,000-00 telah dibayar oleh peguamcara pembeli dengan cara yang sama iaitu mendepositkan sekepingcek bernilai RM260,000-00 [ekshibit P9(a)] ke akaun pelanggan T/n. Hassan Subra & Associates. Wang RM260.000-00 ini juga tidak diserahkan kepada si mati/ wakil keluarga sehingga kini.

Kesemua kemasukan wang bayaran harga belian hartanah tersebut ke akaun pelanggan firma Perayu telah dibuktikan melalui penyata bank (bank statements) seperti berikut: i. Bagi bayaran RM8,000-00 [ekshibit P17, Penyata Bank Public Bank bayaran kepada T/n. Hassan Subra & Associates] ii. Bagi bayaran RM32,000-00 [ekshibit P20, Penyata Bank CIMB bayaran kepada Hassan Subra & Associates bertarikh 26.05.2016] iii. Bagi bayaran RM100,000-00 [ekshibit P20, Penyata Bank CIMB bayaran kepada Hassan Subra & Associates bertarikh 14.11.2016] dan; iv. Bagi bayaran RM260,000-00 [ekshibit P20, Penyata Bank CIMB bayaran kepada Hassan Subra & Associates bertarikh 03.01.2017]

Penjual Ahmad bin Husain (si mati) telah meninggal dunia pada 19.04.2021 [Sijil Kematian - Ekshibit P1]. Berdasarkan keterangan anak si mati (SP1) dan dokumen-dokumen sokongan yang berupa surat menyurat antara si mati dan Perayu, si mati semasa hayatnya telah berkali-kali membuat tuntutan ke atas bayaran harga jualan hartanah tersebut daripada Perayu. Namun, kesemua tuntutan si mati dan janji-janji Perayu kepada si mati telah tidak dipenuhi oleh Perayu.

Malahan Perayu pernah memberikan 2cek kepada simati sebagai pembayaran wang jualan tersebut, namun, kedua-duacek tersebut dikembalikan oleh pihak bank atas alasan bayaran dihentikan (stop payment).

Satu tindakan sivil melalui Guaman Sivil No.B52NCvC-16-03/2018 telah diambil terhadap Perayu di Mahkamah Sesyen Georgetown Pulau Pinang dan satu penghakiman terus [ekshibit P30] telah dicatatkan terhadap Perayu bagi jumlah RM392,000.00 yang merupakan keseluruhan baki harga jualan tersebut berserta faedah dan kos. Perayu tidak memfailkan apa-apa rayuan terhadap penghakiman tersebut. Justeru keberhutangan Perayu kepada si mati sebagaimana penghakiman tersebut adalah utuh dan berkuatkuasa sehingga kini.

Berdasarkan keterangan-keterangan tersebut, di akhir kes pendakwaan, HMS yang terpelajar telah memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie bagi ketiga-tiga pertuduhan pindaan tersebut dan memanggil Perayu membela diri atas ketiga-tiga pertuduhan tersebut.

Berdasarkan Petisyen Rayuan, dua isu telah dibangkitkan oleh Perayu. Isu pertama adalah berlakunya salah bicara (mistrial). Ini didakwa berlaku akibat kegagalan memanggil semula saksi-saksi pendakwaan untuk diperiksa semula setelah pindaan pertuduhan dibuat atas permohonan pihak pendakwaan.

Perayu mendakwa pindaan ini telah menyebabkan kekaburan pada pertuduhan sehingga Perayu tidak memahami apakah pertuduhan terpinda yang dikenakan terhadapnya. Ini kerana dalam pengetahuan Perayu hanya ada satu transaksi sahaja berkait dengan jual beli tanah tersebut yang melibatkan harga belian berjumlah RM400,000.00. Ini adalah sebagaimana yang dicerminkan dalam pertuduhan asal. Namun, sebelum saksi akhir pendakwaan memberikan keterangan, permohonan pihak pendakwaan untuk meminda pertuduhan asal telah dibenarkan oleh Mahkamah. Pindaan yang mengemukakan tiga pertuduhan baru telah mengubah secara material akan tarikh dan jumlah wang yang terlibat yang menjadikan seolah-olah telah berlaku tiga kejadian pecah amanah yang dipertuduhkan terhadap Perayu iaitu masing-masing pada 25 Mei 2016, 14 November 2016 dan 03 Januari 2019 melibatkan jumlah wang yang berbeza-beza.

Dari satu pertuduhan asal yang "simple", pindaan yang dibuat telah mewujudkan tiga pertuduhan berasingan. Pindaan ini dipohon setelah saksi dari pihak bank memberikan keterangan. Justeru pertuduhan-pertuduhan pindaan adalah mengelirukan kerana ia berdasarkan pengetahuan saksi pihak bank dan bukan/tiada dalam pengetahuan Perayu.

Atas dakwaan mistrial ini, Permohonan Perayu adalah untuk diadakan semula perbicaraan di Mahkamah Sesyen berkenaan dengan memanggil semula semua saksi-saksi.

Isu kedua yang dibangkitkan oleh Perayu adalah berkenaan sijil faraid (P6) yang bertarikh 19 Mac 2014. Menurut Perayu P6 ini tidak lagi sah kerana penjual Ahmad Bin Hussain telah pun meninggal dunia pada 19.04.2021. Justeru satu sijil faraid baru harus dipohon oleh waris-waris si mati untuk menentusahkan benefisiari-benefisiari yang berhak kepada harta pusaka si mati termasuk wang yang di dalam pegangan Perayu. Oleh kerana tiada Surat Kuasa Mentadbir dipohon/ dikeluarkan terhadap harta pesaka Ahmad Bin Hussain, wang tersebut masih dipegang oleh Perayu sebagai stake holder.

Sehingga sijil faraid yang baru diperolehi, adalah dihujahkan bahawa Perayu secara sah memegang wang hasil jualan tanah tersebut dalam kapasitinya sebagai pemegang taruhan (Stake Holder) bagi kepentingan si mati. Ini kerana, tanpa penentuan benefisiari, Perayu tidak berada dalam posisi untuk melepaskan bayaran baki harga jualan tanah tersebut.

Dalam menangani dan memutuskan rayuan ini, Mahkamah ini telah dipandu oleh kes-kes duluan yang diputuskan oleh Mahkamah Mahkamah yang lebih tinggi berkenaan prinsip undang-undang yang terpakai berkait dengan rayuan atas keputusan Mahkamah Rendah.

Antara otoriti yang dirujuk adalah kes RAMES BATHUMALAI lwn. PP [2023] 1 LNS 148 yang melaluinya Mahkamah Rayuan telah memberikan panduan berikut : "[26] Sebelum kami menyentuh isu-isu yang dibangkitkan oleh pihak perayu dalam rayuannya, adalah bersesuaian di peringkat ini diingatkan semula peranan kami sebagai hakim-hakim di peringkat rayuan yang membuat keputusan berdasarkan keterangan yang dikemukakan dalam nota keterangan dan keterangan dokumentar dalam rekod-rekod rayuan serta undang-undang berkaitan. Pihak kami tidak mempunyai peluang seperti hakim bicara di mana tingkah laku (demeanour) saksi-saksi dapat diperhatikan semasa mereka memberi keterangan. [27] Sehubungan itu juga prinsip undang-undang adalah jelas bahawa Mahkamah di peringkat rayuan ini perlu lebih perlahan dalam mencampuri keputusan hakim bicara terutama berhubung dapatan fakta yang dibuat, kecuali, dapatan atau keputusan tersebut bertentangan dengan keterangan yang dikemukakan atau bertentangan dengan undang-undang sedia ada. [28] Perkara ini telah banyak dijelaskan dalam nas undangundang dan salah satunya oleh Mahkamah ini dalam kes Mohd Yusri bin Mangsor & Anor v. Public Prosecutor and Another Appeal [2014] 7 CLJ 897 yang menyatakan seperti berikut: "[4]... We have also scrutinised the records available before us. We are mindful that this is a factual based appeal. It is trite that an appellate court will be slow to interfere with the findings of facts and judicial appreciation of the facts by the trial court to which the law entrusts the primary task of evaluation of the evidence. However, there are exceptions. Where:

the judgment is based upon a wrong premise of fact or of law;

there was insufficient judicial appreciation by the trial judge of the evidence of circumstances placed before him;

the trial judge has completely overlooked the inherent probabilities of the case;

that the course of events affirmed by the trial judge could not have occurred;

the trial judge had made an unwarranted deduction based on faulty judicial reasoning from admitted or established facts; or

the trial judge had so fundamentally misdirected himself that one may safely say that no reasonable court which had properly directed itself and asked the correct questions would have arrived at the same conclusion, then an appellate court will intervene to rectify that error so that injustice is not occasioned (see Perembun (M) Sdn Bhd v. Conlay Construction Sdn Bhd [2012] 1 LNS 1416; [2012] 4 MLJ 149 (CA); Sivalingam a/l Periasamy v. Periasamy & Anor [1996] 4 CLJ 545; [1995] 3 MLJ 395 (CA))."

Manakala Gopal Sri Ram HMR (ketika itu) di dalam kes Mohd Johi bin Said & Anor v Public Prosecutor [2005] 5 MLJ 409; [2005] 1 CLJ 389, telah menyatakan yang dipetik seperti berikut:- "Unlike civil appeals, where the appellant carries the burden of showing that the judge at first instance went wrong, in a criminal case the duty of the court is to consider whether the conviction is right. The correct approach is therefore not whether the decision is wrong but whether the conviction is safe. See Mohammad Husain v Emperor AIR 1945 Nag 441; Zahari bin Yeop Baai v Public Prosecutor [1980] 1 MLJ 160.

Mahkamah yang mendengar rayuan juga mempunyai kuasa untuk menyemak dan menilai semula kesemua keterangan yang telah dikemukakan walau pun terdapat kekurangan atau kegagalan di pihak hakim bicara untuk membuat penilaian terhadap mana-mana keterangan atau membuat sesuatu dapatan di dalam alasan penghakimannya (Rujukan dibuat kepada tiga kes Mahkamah Persekutuan iaitu Ahmad Najib Aris vs PP [2009] 2 CLJ 800, PP v. Azilah Hadri & Others [2015] 1 CLJ 579 dan PP vs Sanderasegaran Nithenanham [2024] 4 CLJ 823)

Adakah Terdapat Salah Bicara (Mistrial)?

Salah bicara yang didakwa adalah berkait dengan pindaan pertuduhan yang telah dibenarkan oleh HMS.

Kedudukan undang-undang berkait dengan pindaan pertuduhan adalah jelas dan mantap iaitu pindaan boleh dibenarkan pada bila-bila masa sebelum penghakiman diberikan. Perkara ini diperuntukkan dengan jelas oleh seksyen 158 Kanun Tatacara Jenayah (KTJ) seperti berikut:

Court may alter or add to charge.

Any Court may alter or add to any charge at any time before judgment is pronounced.

Every such alteration or addition shall be read and explained to the accused.

Setelah pindaan pertuduhan dibuat, seksyen 162 KTJ memberikan hak kepada pihak-pihak untuk memanggil dan memeriksa semula mana-mana saksi berkait dengan pindaan tersebut. Peruntukan 162 KTJ diperturunkan seperti berikut: Recall of witnesses when charge altered

Whenever a charge is altered or added by the Court after the commencement of the trial the prosecutor and the accused shall be allowed to recall or re-summon and examine, with reference to the alteration or addition, any witness who may have been examined, and may also call any further evidence which may be material.

Rujukan kepada muka surat 283 - 284, Jilid 2(B) Rekod Rayuan menunjukkan bahawa selain dari pembelaan tidak membangkitkan apa-apa jua bantahan terhadap pindaan pertuduhan yang dipohon oleh pihak pihak pendakwaan, tawaran pihak pendakwaan untuk pembelaan memanggil semula mana-mana saksi juga tidak disambut oleh pembelaan. Sebaliknya, Peguam Perayu telah memaklumkan mahkamah untuk meneruskan (carry on). Ini menunjukkan pendirian pembelaan adalah pembelaan tidak memerlukan mana-mana saksi untuk dipanggil dan diperiksa semula berkait dengan pindaan tersebut. Sehubungan itu, perbicaraan telah diteruskan dengan saksi terakhir pendakwaan (SP11). Saksi ini telah dipanggil dan memberikan keterangannya. Seterusnya Pihak pendakwaan telah menutup kes dan menawarkan saksi-saksi yang belum memberikan keterangan kepada pembelaan. Sehingga saat tersebut pembelaan tidak membangkitkan apa-apa bantahan dan/atau memohon mana-mana saksi dipanggil semula. Malahan, setelah Perayu dipanggil membela diri ke atas ketiga-tiga pertuduhan pindaan dan sehingga pembelaan sendiri menutup kes, tiada apa-apa permohonan dibuat oleh Perayu untuk memanggil semula manamana saksi pendakwaan berkait dengan pindaan pertuduhan tersebut.

Oleh yang demikian, apabila Perayu sendiri telah melepaskan segala hak dan peluang yang diberikan oleh seksyen 162 KTJ di sepanjang perbicaraan tersebut, adalah amat tidak wajar dan tidak terbuka lagi untuk Perayu di Mahkamah Tinggi sekarang mendakwa telah berlaku salah bicara kerana ketidakpanggilan semula saksi-saksi setelah pindaan pertuduhan dibuat dan berharap dengan pengistiharan 'mistrial' oleh Mahkamah Tinggi, maka satu perbicaraan semula akan dijalankan oleh Mahkamah Sesyen.

Pun begitu, Mahkamah ini masih lagi meneliti bagi menentukan dan untuk Mahkamah ini berpuashati samada dakwaan Perayu bahawa Perayu telah terkeliru dan dengan itu telah diprejudiskan oleh pindaan pertuduhan tersebut berasas atau pun tidak. 1(a) Adakah Perayu Terkeliru/Diprejudiskan Dengan Pindaan Pertuduhan?

Prejudis yang didakwa oleh Perayu adalah bahawa Perayu telah terkeliru dengan pertuduhan-pertuduhan baru yang dikemukakan oleh Pendakwaan. Ini kerana pertuduhan asal hanya mengandungi satu pertuduhan di bawah seksyen 409 Kanun Keseksaan berkaitan dengan harga belian tanah berjumlah RM400,000.00. Namun, setelah saksi pendakwaan iaitu pegawai bank memberikan keterangan, pertuduhan asal telah dipinda menjadi 3 pertuduhan yang berasingan. Walaupun pertuduhan-pertuduhan pindaan masih di bawah seksyen yang sama, namun ia berkaitan dengan pecah amanah terhadap tiga jumlah wang yang berbeza pada tiga tarikh yang berlainan. Perkara ini mengelirukan Perayu kerana seolah-olah Perayu telah melakukan tiga kesalahan pecah amanah. Sedangkan, pada pengetahuan Perayu beliau dituduh melakukan jenayah pecah amanah berkait dengan satu transaksi jual beli tanah milik si mati dengan harga jualan RM400,000.00 sebagaimana dalam pertuduhan asal. Oleh itu, kegagalan memanggil semula saksi-saksi yang relevan bagi menjelaskan tiga pertuduhan terpinda tersebut telah memprejudiskan dan memudaratkan Perayu di dalam penyediaan pembelaannya.

Berdasarkan penelitian Mahkamah ini terhadap keterangan Perayu secara keseluruhan (in totality), adalah dapatan Mahkamah ini bahawa dakwaan Perayu bahawa Perayu keliru dan tidak faham akan ketiga-tiga pertuduhan pindaan tersebut hanyalah satu dalih yang dangkal bertujuan melemahkan kes pendakwaan dan juga hanya lah satu pemikiran terkemudian sahaja. Ini kerana selain dari fakta bahawa Perayu sendiri adalah bekas seorang peguam, Perayu juga pada setiap masa dan di sepanjang perbicaraan yang dijalankan adalah diwakili oleh seorang peguam yang sama.

Malahan semasa pemeriksaan balas, Perayu mengakui telah menerima tiga bayaran dari firma guaman yang mewakili pembeli dalam transaksi jual beli tanah berkenaan, iaitu : a. RM32,000-00 pada 25.05.2016; b. RM100,000-00 pada 14.11.2016; dan c. RM260,000-00 pada 03.01.2017.

Jumlah-jumlah dan tarikh-tarikh penerimaan wang/cek tersebut masing-masing adalah sama sebagaimana yang dinyatakan di dalam tiga pertuduhan pindaan yang digarapkan terhadap Perayu. Manakala jumlah keseluruhannya adalah RM392,000.00 yang adalah konsisten dengan pendirian/pembelaan Perayu sendiri iaitu dari jumlah RM400,000.00 (harga jualan tanah tersebut) hanya RM392,000.00 sahaja yang masih dipegang oleh Perayu.

Setiap pertuduhan terpinda pula telah dengan jelas merujuk kepada hanya satu transaksi jual beli tanah sahaja iaitu tanah yang sama yang dinyatakan dalam pertuduhan asal. Bahagian yang relevan dalam setiap pertuduhan adalah dipetik seperti berikut: "BAHAWA KAMU PADA ... SEBAGAI PEGUAMBELA DAN PEGUAMCARA BAGI FIRMA GUAMAN TETUAN HASSAN SUBRA & ASSOCIATES DAN DI DALAM KAPASITI TERSEBUT, DIAMANAHKAN DENGAN PENGUASAAN WANG HASIL JUALAN TANAH DI LOT NO.725, TEMPAT PONDOK UPEH, MUKIM 6, DAERAH BARAT DAYA, NEGERI PULAU PINANG DIPEGANG DIBAWAH GERAN MUKIM NO.465, MILIK PENAMA AHMAD BIN HUSAIN K/P: 330415-07-5111, TELAH MELAKUKAN KESALAHAN PECAH AMANAH JENAYAH BERKAITAN WANG HASIL JUALAN TANAH TERSEBUT IAITU WANG BERJUMLAH ... .DENGAN ITU, KAMU TELAH MELAKUKAN KESALAHAN DI BAWAH SEKSYEN 409 KANUN KESEKSAAN DAN BOLEH DIHUKUM DI BAWAH SEKSYEN YANG SAMA. (penekanan ditambah)

Adalah jelas bahawa pertuduhan asal dipinda dengan dipecahkan menjadi tiga pertuduhan adalah bagi menunjukkan jumlah-jumlah bayaran harga belian tanah tersebut yang telah dibuat secara berperingkat pada tarikh-tarikh yang berlainan dan bagi mencerminkan jumlah sebenar yang gagal dibayar/dilepaskan oleh Perayu iaitu RM392,000.00.

Sebagaimana yang telah dinyatakan, Perayu tahu dan mengakui jumlah-jumlah wang baki harga belian tanah tersebut yang dibayar kepada Perayu pada tarikh-tarikh yang dinyatakan di dalam setiap pertuduhan terpinda. Oleh itu, adalah dapatan Mahkamah ini bahawa Perayu tidak dikelirukan dan tiada sebarang prejudis yang telah diakibatkan terhadap Perayu berkait dengan pindaan pertuduhan yang telah dibenarkan. Sehubungan itu, adalah dapatan Mahkamah ini bahawa dakwaan Perayu mengenai berlaku mistrial di Mahkamah Sesyen berkenaan yang mewajarkan satu perbicaraan semula dijalankan, adalah langsung tidak berasas.

Adakah Sijil Faraid Baru Diperlukan?

Di dalam petisyen rayuannya, Perayu telah menyatakan seperti berikut: "1. Berkenaan EKSHIBIT P6 iaitu Sijil Faraid bertarikh 19 Mac 2014, EKSHIBIT P6 itu tidak lagi sah kerana Pemohon Ahmad bin Hussain telah pun meninggal dunia dan satu Sijil Faraid baru harus dipohon untuk menentusahkan benefisiari yang baru. Dalam hal ini, tiada Surat Kuasa Mentadbir harta dikeluarkan terhadap pemohon Ahmad Bin Hussain.

Di dalam keterangannya semasa pemeriksaan utama, Perayu (SD12) telah memberikan keterangan berikut: "Peguam : Kenapa sehingga kini kamu belum membuat apaapa bayaran? SD12 : Jumlah yang harus diterima Baitulmal tidak dapat ditentukan. Peguam : Jadi tidak dapat ditentukan tetapi kalau kamutengok dokumen yang dikemukakan oleh pihakpendakwaan iaitu P6 sijil faraid. SD12 : Ya. Peguam : Kenapa kamu tak bayar mengikut apa yang tertulis dalam sijil faraid tu? SD12 : Sijil faraid yang bertarikh 19 Mac 2014 adalah tidak sah kerana (perlu) buat pindaan kematian Ahmad Husin beneficiary utama pada Peguam : Jadi, beneficiary utama Ahmad bin Husin telah pun meninggal dunia. SD12 : Ya. Peguam : Jadi, sebab itu kamu nyatakan bahawa sijil faraid ini tak sah?

Manakala semasa diperiksa balas oleh Tuan TPR, Perayu telah menyatakan seperti berikut: "TPR : Kamu telah diamanahkan dengan RM 392,0000 tak bayar? SD12 : Saya simpan, bukan tak bayar. "

Berdasarkan keterangan-keterangan dokumentar, tarikh-tarikh yang berkaitan dengan perkara-perkara berikut adalah jelas iaitu: - Sijil faraid bertarikh 19.3.2014 (eksibit P6) - Laporan polis oleh si mati (Ahmad bin Husain) terhadap Perayu atas dakwaan pecah amanah kerana kegagalan menyerahkan wang baki harga jualan tanah berkenaan kepada si mati walau pun telah dituntut berkali-kali bertarikh 23.11.2017 (ID 3) - Surat aduan si mati kepada Lembaga Tatatertib Peguambela dan Peguamcara Kuala Lumpur bertarikh 26.12.2017 (eksibit P4). - Surat dari si mati (Ahmad bin Husain) kepada Perayu menuntut penjelasan mengapa tigacek yang Perayu isukan kepada si mati sebagai bayaran baki harga jualan tanah tersebut telah dikeluarkan arahan 'stop payment' oleh Perayu bertarikh 10.10.2017 [eksibit P4(h)]. - Bayaran terakhir baki harga jualan tanah berkenaan pada 03.1.2017-pertuduhan ketiga. - Penghakiman terhadap Perayu selaku Defendan dalam tindakan sivil yang dibawa oleh si mati Ahmad bin Husain selaku Plaintif untuk pembayaran baki harga jualan tersebut berjumlah RM392,000.00 telah direkodkan berserta dengan faedah dah kos bertarikh pada 17.10.2018 (eksibit P30) - Perintah Lembaga Tatatertib Peguam Bela & Peguam Cara membatalkan nama Perayu dari senarai (struck off the roll) bertarikh 11.9.2020 [eksibit P5(a-b)] - Penjual Ahmad bin Husain meninggal dunia pada 19.4.2021 (eksibit P1)

Berdasarkan eksibit-eksibit dokumentar di atas adalah jelas bahawa dari tarikh bayaran terakhir harga jualan tanah tersebut pada 03.1.2017 sehingga tarikh penjual Ahmad bin Husain meninggal dunia pada 19.4.2021, Perayu mempunyai tempoh lebih dari empat tahun untuk membuat bayaran baki harga jualan tanah tersebut yang diamanahkan kepadanya oleh si mati. Namun, Perayu gagal berbuat demikian dalam tempoh tersebut walaupun pelbagai kejadian telah berlaku dalam tempoh itu sebagaimana yang dicerminkan oleh eksibit-eksibit yang disenaraikan di atas.

Isu Perayu sebagai pemegang amanah (stake holder) menghadapi kesukaran untuk membuat bayaran dan terpaksa menyimpan baki harga jualan berjumlah RM392,000.00 tersebut sehingga sijil faraid baru yang menyenaraikan benefisiari (wariswaris) dan bahagian hak mereka, tidak akan timbul sekiranya Perayu menunaikan tanggungjawabnya dan tidak melakukan pecah amanah terhadap harta tersebut dengan membuat bayaran kepada penjual dalam tempoh lebih dari empat tahun tersebut iaitu ketika penjual Ahmad bin Husain masih hidup.

Sekali lagi berdasarkan keseluruhan keterangan (totality of evidence) adalah menjadi dapatan Mahkamah ini bahawa pembelaan Perayu bahawa wang jualan tersebut disimpannya kerana menunggu pengeluaran sijil faraid baru adalah hanya satu helah yang dangkal dan tidak lebih dari satu pemikiran semula sahaja di pihak Perayu.

Begitu juga dengan keterangan Perayu bahawa bayaran tidak dibuat kepada Ahmad bin Husain sewaktu hidupnya kerana ketiadaan surat/dokumen dari waris-waris lain yang mewakilkan Ahmad bin Husain untuk menerima pembayaran bahagian mereka dari Perayu , pada hemat Mahkamah ini juga adalah tidak lebih dari pemikiran semula sahaja.

Ini kerana, jika benar bayaran baki harga jualan tersebut masih ada dan ianya ditahan/disimpan oleh Perayu kerana Perayu memerlukan Ahmad bin Husain menunjukkan bukti pemberian kuasa pewakilan dari waris-waris lain untuk Ahmad Bin Husain menerima bayaran tersebut bagi pihak mereka, maka sudah tentu Perayu akan memaklumkan perkara tersebut kepada si mati. Tiada apa-apa pun yang menghalang Perayu dari memberitahu mengenai keperluan/syarat tersebut kepada penjual/si mati.

Adalah amat tidak munasabah malahan tidak waras untuk seseorang yang professional seperti Perayu memilih untuk terus membisu dan dengan tanpa apa-apa sebab menahan diri dari memberitahu si mati (Ahmad bin Husain) mengenai keperluan/syarat bagi melepaskan wang baki harga jualan tersebut yang sedang disimpannya, sedangkan akibat kegagalan melepaskan wang tersebut telah mengakibatkan laporan polis, aduan kepada Lembaga Tatertib Peguam dan tindakan sivil telah diambil terhadapnya. Malahan, nama Perayu telah dibatalkan dari senarai peguambela dan peguam cara dan satu penghakiman terus telah dicatatkan terhadapnya. Hanya orang yang tidak waras sahaja akan membiarkan reputasinya tercemar dan kerjaya yang menjadi sumber rezekinya musnah hanya kerana beliau merasa 'berat mulut' untuk memaklumkan kepada pihak polis, Lembaga Tatatertib Peguam, Mahkamah Civil dan kepada si mati sendiri mengenai syarat atau keperluan yang perlu dipenuhi oleh si mati sebelum bayaran tersebut boleh dilepaskan.

Begitu juga dengan pembelaan mengenai keperluan sijil faraid baru kerana P6 tidak lagi sah setelah penjual meninggal dunia. Jika ianya adalah satu pembelaan yang bona fide, tulin dan bukan satu pemikiran semula, sudah tentu Perayu akan memaklumkan keperluan ini kepada waris-waris si mati terutamanya anak si mati (SP1) yang telah mengambil alih dan meneruskan usaha arwah ayahnya (penjual) di dalam mengejar dan mendesak Perayu untuk melepaskan baki harga jualan tanah tersebut. Atau sekurang-kurangnya Perayu boleh memaklumkan perkara ini kepada pegawai penyiasat yang menyiasat aduan pecah amanah terhadapnya.

Namun semua itu tidak dilakukan oleh Perayu. Sebaliknya, dalam perbualan melalui aplikasi WhatsApp, Perayu telah mengaku kepada anak si mati bahawa dia telah gagal melakukan tugasnya secara professional berkait dengan isu pelepasan baki harga jualan tanah tersebut si mati/waris si mati. Perayu juga telah meminta maaf atas kegagalannya tersebut [ekshibit P4(k), m/s 70-81, rekod rayuan Jilid 3(A) dirujuk].

Pembelaan keperluan sijil faraid baru ini juga tidak pernah ditanyakan kepada mana-mana saksi pendakwaan terutamanya anak penjual/simati iaitu SP1.

Di dalam pemeriksaan balas pula Perayu (SD12) telah memberikan keterangan yang dipetik seperti berikut: "TPR : (P6) dirujuk. Sijil faraid 19/3/2014. Tak ada isu faraid? SD12:Betul. TPR : Pengeluar 2021? TPR: Tiada isu faraid sebelum 2021? TPR: Kamu tandatangan 20/4/18. Pengadu 19/4/21 meninggal dunia - P1 dirujuk. Ms 44 P4k. Your apology not acting professionally. SD12: Setuju. TPR : Kamu minta maaf sebab tak boleh bayar RM 392,000 kepada dia? TPR : Semua (sebelum) itu kamu tak timbul isu Baitulmal dan sijil kematian (faraid) ?

Oleh yang demikian, berdasarkan keseluruhan keterangan dan atas alasan-alasan yang telah dinyatakan, saya bersetuju dengan penghujahan Timbalan Pendakwa Raya bahawa pembelaan bahawa Perayu menyimpan wang baki harga jualan tanah tersebut kerana sijil faraid yang baru diperlukan sebelum pembayaran boleh dibuat kepada waris-waris secara teratur adalah juga satu pemikiran semula semata-mata.

Saya juga telah meneliti alasan penghakiman HMS yang bijaksana dan berpuas hati bahawa HMS tidak berlaku apa-apa salah arahan atau apa-apa kesilapan yang nyata (plainly wrong). Sabitan ke atas Perayu atas ketiga-tiga pertuduhan adalah betul dan selamat. Justeru saya telah mengekalkan sabitan berkenaan bagi ketiga-tiga pertuduhan yang dikenakan.

Seksyen 409 Kanun Keseksaan memperuntukkan hukuman pemenjaraan mandatori yang tidak kurang daripada 2 tahun dan tidak melebihi 20 tahun. Jelas dari peruntukkan ini bahawa kesalahan yang dilakukan oleh Perayu adalah dipandang serius oleh Parlimen. Di dalam kes klasik iaitu PP v Loo Choon Fat [1976] 1 LNS 102, Hashim Yeop A.Sani J (pada ketika itu) telah menyatakan yang dipetik seperti berikut: "In my view the Courts will not be performing their functions honestly if the seriousness of the situation is not reflected in the sentence imposed or if the sentence appears to defeat the object of the statute."

Di dalam hujahan pemberatannya, Tuan TPR yang terpelajar telah menghujahkan yang dipetik seperti berikut: "61. Si mati berumur 80 lebih pada masa kejadian. Dalam tempoh menuntut wang daripada Perayu, si mati merupakan seorang yang menghidapi pelbagai komplikasi penyakit di mana si mati harus terima rawatan di Institut Jantung Negara, Hospital UITM dan Hospital UM. Pada masa yang sama, si mati harus berulang alik ke Majlis Peguam untuk membuat aduan terhadap tindakan Perayu. [Rujuk m/s 31 - 32, Nota Keterangan SP1, Jilid 2(A) Rekod Rayuan]

Akibat daripada tindakan Perayu yang pecah amanah dan gagal membuat bayaran kepada si mati, si mati telah menerima tekanan daripada semua ahli keluarga kerana mereka turut menuntut bahagian mereka yang belum di bayar. Masa itu, si mati menghidapi barah paru-paru tahap ke-4. [Rujuk m/s 69 - 70, Nota Keterangan SP1, Jilid 2(A) Rekod Rayuan]

Mahkamah ini boleh membayangkan tekanan dan kekecewaan yang dialami oleh penjual/simati yang kesalahannya hanyalah kerana telah mempercayai dan seterusnya melantik Perayu sebagai peguamnya di dalam urusan jual beli tanah pusaka berkenaan. Si mati pula, selaku bekas pengetua sekolah telah diberikan kepercayaan oleh saudara mara yang merupakan waris-waris bersama untuk menjualkan hartanah milik arwah nenek mereka agar masing-masing dapat menikmati bahagian masing-masing dari hasil jualan harta pusaka tersebut. Malangnya, walaupun tanah pusaka tersebut telah dijual dan bertukar milik semenjak 2017, namun sehingga penjual/si mati meninggal dunia dalam tahun 2021, tiada mana-mana waris termasuk si mati yang dapat menikmati hasil dari penjualan tanah pusaka tersebut. Malahan sehingga kini pun kesemua waris-waris berkenaan masih berputih mata. Bukan hanya tanah pusaka telah berpindah milik malahan wang hasil jualannya juga telah hilang lenyap begitu sahaja. Semuanya adalah akibat perbuatan pecah amanah dan pengkhianatan yang dilakukan oleh Perayu. Si mati yang diberikan kepercayaan menguruskan penjualan harta pusaka ini telah meninggal dunia dalam keadaan menanggung perasaan yang amat kecewa, kesal dan terkilan kerana telah menghampakan harapan semua saudara mara yang bergantung harap kepada pengurusannya.

Dalam keadaan ini, adalah jelas hukuman minima iaitu dua tahun penjara yang dijatuhkan oleh HMS bagi setiap pertuduhan dan semuanya berjalan serentak adalah tidak mencukupi (inadequate). Mengambil kira semua hal keadaan kes ini terutamanya hubungan yang bersifat fidusiari antara peguam dan anakguam, kegagalan memulangkan harta yang diamanahkan dan mencemarkan imej dan menghakis kepercayaan terhadap profesion undang-undang yang mulia serta kesengsaraan dan kekecewaan pelanggan (client) Perayu yang telah berusia lanjut (80an) yang mana perasaan ini telah dibawanya bersama sehingga ke liang lahad. Hukuman minima adalah tidak setimpal kerana gagal menterjemahkan hasrat Parlimen serta gagal memberi kesan pencegahan kepada peguam-peguam lain yang mempunyai kecenderungan yang sama dengan Perayu. Tambahan pula, HMS tidak menyatakan apa-apa justifikasi di dalam menjatuhkan hukuman sedemikian. Alasan penghakimannya berkait dengan hukuman ini hanya menyatakan secara ringkas yang diperturunkan semula seperti berikut: “[124] Setelah mendengar rayuan OKT, saya memutuskan hukuman penjara 2 tahun dari tarikh sabitan dan denda RM30,000.00, gagal bayar 2 bulan penjara bagi ketiga-tiga pertuduhan pindaan terhadap OKT. Kesemua hukuman penjara berjalan serentak.”

Oleh yang demikian, setelah mengambil kira kesemua hal keadaan kes ini, saya telah mengenepikan hukuman penjara minima tersebut dan mengantikannya dengan hukuman pemenjaraan selama 6 tahun bermula dari tarikh keputusan Mahkamah ini bagi ketiga-tiga pertuduhan. Hukuman yang berbentuk denda adalah dikekalkan. Pada hemat Mahkamah ini, hukuman 6 tahun penjara yang berjalan serentak bagi ketiga-tiga pertuduhan adalah setimpal dan wajar dengan mengambil kira fakta dan hal keadaan kes ini.

Pada masa yang sama, saya berpendapat fakta bahawa Perayu adalah seorang orang kurang upaya (OKU) yang kedua-dua kakinya telah dipotong (amputated), tidak secara otomatik mewajibkan Mahkamah ini menjatuhkan hukuman pemenjaraan yang minima atau singkat kerana perlu mempertimbangkan kesukaran bagi pesalah ini menjalani kehidupan di penjara.

Pada hemat Mahkamah ini, tugas Mahkamah adalah menjatuhkan hukuman yang setimpal dengan jenayah yang dilakukan dengan mematuhi segala prosedur dan prinsip penghukuman. Mengenai kesukaran dan keperitan untuk menjalani hidup di dalam penjara adalah sesuatu yang harus difikir dan dipertimbangkan sendiri oleh pesalah sebelum memilih melakukan jenayah berkenaan. Manakala, mengenai kesesuaian, kemudahan infrastruktur dan logistik dalam penjara bagi pesalah OKU, ia adalah di bawah bidang kuasa pihak penjara. Mahkamah serahkan perkara ini untuk ditangani dan disantuni oleh pihak yang berkenaan dengan kemahiran dan kemudahan yang dimiliki. Bertarikh: 11 Jun 2026 Rofiah binti Mohamad Hakim Mahkamah Tinggi Pulau Pinang Kompleks Mahkamah Pulau Pinang Untuk Pihak Perayu Tetuan Abu Bakar Kuga & Co. Peguambela & Peguamcara Untuk Pihak Responden: Timbalan Pendakwaraya Pejabat Penasihat Undang-Undang Pulau Pinang.