SUFIAN BIN SULAIMAN v Pendakwa Raya (W-09-204-08/2020)

Pendakwaan terhadap pemohon / perayu bermula di Mahkamah Sesyen Kuala Lumpur bagi pertuduhan seperti yang berikut: “Bahawa kamu pada hujung bulan Julai 2016 di antara jam lebih kurang 3.00 pagi hingga 4.00 pagi di alamat No.77 Jalan 21/144A Taman Bukit Cheras di dalam Daerah Dang Wangi di dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur telah merogol Purwaningsih (No Pasport: B2008748). Oleh yang demikian kamu telah 3 melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 376(1) Kanun Keseksaan.” HUKUMAN: Jika disabitkan kesalahan, hendaklah diseksa dengan penjara selama tempoh yang boleh sampai (20) dua puluh tahun dan hendaklah juga dikenakan sebat.

Pemohon tidak mengaku bersalah terhadap pertuduhan tersebut dan memohon untuk dibicarakan. Seramai sebelas (11) orang saksi pendakwaan telah dipanggil untuk memberikan keterangan.

Di akhir kes pendakwaan, Hakim Mahkamah Sesyen yang bijaksana dengan berpandukan kes telah memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap pemohon dan memanggil pemohon untuk membela diri terhadap pertuduhan tersebut.

Pemohon memilih untuk memberikan keterangannya secara bersumpah di kandang saksi dan memanggil dua (2) orang saksi pembelaan iaitu pemohon sendiri (SD1) dan Haslina binti Hasan (isteri pemohon / SD2).

Di akhir kes pembelaan pada 18 Mei 2018, pemohon telah didapati bersalah, disabitkan dan dikenakan hukuman pemenjaraan selama empat belas (14) tahun dari tarikh jatuh hukum dan 5 kali sebatan.

Terkilan dengan keputusan tersebut, pemohon telah memfailkan satu notis rayuan di Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur terhadap sabitan dan hukuman tersebut.

Pada 28 Ogos 2020, Pesuruhjaya Kehakiman yang bijaksana telah menolak rayuan pemohon terhadap sabitan dan hukuman dan mengekalkan keputusan yang dibuat oleh Mahkamah Sesyen.

Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, pada tarikh yang sama juga (28 Ogos 2020) pemohon telah memfailkan satu notis rayuan ke Mahkamah Rayuan terhadap keseluruhan sabitan dan hukuman oleh Mahkamah Tinggi.

Pada 27 Julai 2023, Panel Mahkamah Rayuan Pertama telah menolak rayuan pemohon terhadap sabitan manakala rayuan pemohon terhadap hukuman dibenarkan di mana hukuman pemenjaraan selama empat belas (14) tahun dari tarikh jatuh hukum dan lima (5) kali sebatan telah digantikan dengan hukuman pemenjaraan selama dua belas (12) tahun bermula dari tarikh 27 Julai 2023. Hukuman lima (5) sebatan dikekalkan. Sekadar untuk diulangi, isu-isu utama yang diketengahkan oleh peguam pemohon di dalam rayuan ini adalah seperti berikut:

Sabitan terhadap pemohon tidak boleh dikekalkan kerana kegagalan Hakim Perbicaraan untuk menandatangani alasan penghakimannya dan perintah mahkamah; dan

(ii) Hak pemohon untuk mendapatkan perbicaraan yang adil dan saksama telah dikompromi bila Hakim Bicara gagal untuk menghapuskan (expunge) keterangan-keterangan prejudis (prejudicial evidence) yang dikemukakan oleh pihak pendakwaaan yang tidak sama sekali mempunyai kaitan dengan pertuduhan. [10] Namun begitu, kedua-dua penghujahan ini tidak diterima dan ditolak oleh Panel Mahkamah Rayuan Pertama. Alasan yang berikan oleh Panel Mahkamah Rayuan Pertama adalah seperti yang berikut dan kami petik: Mahkamah (Dengan sebulat suara): “Berkenaan hujah pertama bahawa Alasan Penghakiman tidak ditandatangani oleh Hakim Mahkamah Sesyen (HMS), di bawah peruntukan Seksyen 307(3A) dan 308 Kanun Tatacara Jenayah (CPC) yang menggunakan dengan perkataan "hendaklah/shall", Mahkamah ini berpendapat bahawa peruntukan sedemikian bukanlah mandatori memandangkan terdapat Seksen 422(a) СРС yang memberi kuasa kepada Mahkamah, dibaca bersama-sama Seksyen 60(1) Akta Mahkamah Kehakiman (proviso) - andaikata tiada salah laksana keadilan, ketidakpatuhan ini boleh dipulihkan. Mahkamah sebulat suara berpendapat tiada salah laksana keadilan kerana walaupun Alasan Penghakiman tidak ditandatangani, Peguam Perayu yang terpelajar berjaya memfailkan Petisyen Rayuan dan Hujah Bertulis pada peringkat Mahkamah Tinggi dan Mahkamah Rayuan. justeru, Mahkamah menolak hujah pertama ini. Berkenaan hujah kedua, bahawa pihak Pendakwaan semasa bicara telah mengemukakan keterangan yang tidak menjadi hal perkara pertuduhan yakni perbuatan-perbuatan yang mencabul kehormatan SP3 (mangsa), Mahkamah ini berpendapat bahawa keterangan sedemikian untuk menjelaskan apa yang akan menjurus kepada kesalahan yang dipertuduhkan di bawah Seksyen 7 Akta Keterangan, andaikata keterangan ini memudaratkan tertuduh, keterangan sedemikian boleh dipulihkan di bawah Seksyen 167 Akta Keterangan dibaca bersama dengan Seksyen 422(c) CPC, dengan syarat tiada ketidakadilan yang substantial. Dalam hal ini, HMS dalam Alasan Penghakiman telah membuat penghalusan segala keterangan khususnya kelakuan SP3 yang telah mengadu kepada SP6, adik ipar Perayu sendiri yang seterusnya mengadu kepada SP9, amat jelas kelakuan ini menyokong kebolehpercayaan SP3. Ini adalah satu penemuan fakta di mana Hakim Bicara mengalami manfaat untuk meneliti wajah dan tingkah laku semua saksi termasuk SP3 (yang mana penemuan fakta ini telah disahkan oleh Hakim Mahkamah Tinggi). Mahkamah ini mendapati tidak terdapat apa-apa alasan berkecuali untuk Mahkamah ini mengenepikan dua penemuan fakta bersalah (two concurrent finding of facts). Justeru, Mahkamah menolak hujah kedua itu. Berkenaan hujah-hujah lain, Mahkamah mendapati tidak terdapat apa-apa alasan untuk mewajarkan pengenepian penghakiman HMS yang bijaksana yang telah dikekalkan oleh Hakim Mahkamah Tinggi. Atas alasan-alasan ini, Mahkamah menolak rayuan terhadap sabitan oleh Perayu. Mengenai rayuan terhadap hukuman, kami menerima hujah Peguam Perayu terdapat percanggahan antara 12 tahun pemenjaraan dan 14 tahun pemenjaraan (di dalam Alasan Penghakiman Mahkamah Sesyen) dan kami membuat keputusan untuk membenarkan rayuan terhadap hukuman dan mengenakan hukuman 12 tahun penjara terhadap Perayu. Hukuman sebatan dikekalkan dan Waran Pemenjaraan dikeluarkan.” [11] Pada 10 Oktober 2023, pemohon telah memfailkan satu notis usul (Permohonan Jenayah No: W-06-2-10/2023) kepada Panel Mahkamah Rayuan Kedua di bawah Kaedah 105 Kaedah-Kaedah Mahkamah Rayuan untuk kebenaran menyemak semula keputusan Panel Mahkamah Rayuan Pertama yang dibuat pada 27 Julai 2023. Perintah yang dipohon adalah seperti yang berikut:

Bahawa pemohon diberikan kebenaran di bawah Kaedah 105 Kaedah-Kaedah Mahkamah Rayuan 1994 untuk memohon kepada Mahkamah Yang Mulia ini mengkaji semula keputusan yang diberi pada 27-7-2023 berkaitan dengan Rayuan Jenayah No: W-09-204- 08/2020 yang didengar dihadapan Yang Arif Hakim Datuk Vazeer Alam Bin Mydin Meera, Yang Arif Hakim Dato' Hadhariah Binti Syed Ismail dan Yang Arif Hakim Datuk Wong Kian Kheong (selepas ini dirujuk sebagai "keputusan tersebut") di mana rayuan Pemohon keatas sabitan yang diputuskan oleh Hakim Mahkamah Sesyen Kuala Lumpur pada 18-5-2018 telah ditolak manakala rayuan Pemohon keatas hukuman telah dibenarkan dan digantikan dengan hukuman penjara selama 12 tahun bermula dari tarikh 27-7-2023 dan 5 kali sebatan bagi satu kesalahan di bawah seksyen 376(1)

Bahawa jika Mahkamah Yang Mulia bersedia dan bersetuju untuk mengkaji semula keputusan tersebut, keputusan Mahkamah Yang Mulia ini bertarikh 27-7-2023 diketepikan dan satu perintah yang sesuai dan adil dibuat;

Relief selanjutnya atau lain-lain relief tertentu yang difikirkan layak dan sesuai oleh Mahkamah Yang Mulia ini. [12] Pada 15 Oktober 2024, Panel Mahkamah Rayuan Kedua telah mendengar permohonan semakan jenayah ini dan dengan sebulat suara memerintahkan seperti yang berikut:

Notis Usul (Kandungan 1) bagi permohonan kebenaran menyemak keputusan Panel Mahkamah Rayuan bertarikh 27 Julai 2023 (Rayuan Jenayah No.: W-09-204-08/2020) ("Keputusan berkenaan") adalah dibenarkan;

(ii) Permohonan ikat jamin yang dikemukakan oleh Peguam Pemohon adalah ditolak; dan

(iii) Pengurusan Kes bagi penetapan tarikh pendengaran semakan Keputusan berkenaan ditetapkan pada 30 Oktober 2024. Keterangan Kes Pendakwaan [13] Mangsa / SP3 merupakan seorang warganegara Indonesia yang datang ke Malaysia pada bulan Oktober untuk bekerja sebagai pembantu rumah. [14] Mangsa mula bekerja sebagai pembantu rumah kepada pemohon dan isterinya (SD2) dan bertanggungjawab menjaga empat (4) orang anak majikannya. Mangsa bekerja di rumah tersebut tanpa mempunyai permit kerja yang sah. [15] Pada awal pagi pertengahan bulan Mei 2016, pemohon yang dipanggil "Sir" oleh mangsa telah mencabul kehormatan mangsa dengan meraba dan meramas buah dada mangsa. [16] Pada bulan Julai 2016, pemohon sekali lagi mengulangi perbuatannya dengan memegang dan memasukkan jarinya ke dalam kemaluan mangsa. [17] Pada penghujung bulan Julai 2016, lebih kurang jam 3.00 hingga 4.00 pagi, pemohon telah masuk ke dalam bilik mangsa yang terletak di tingkat bawah rumah tersebut. [18] Pemohon meraba muka mangsa dan kemudian membuka dan menaikkan baju SP3 ke paras dada sebelum meraba dan menghisap buah dada mangsa. [19] Pemohon seterusnya telah membuka seluar dan seluar dalam mangsa lalu mengangkangkan kaki mangsa. Mangsa cuba untuk menutup kakinya semula namun pemohon telah bertindak memegang lutut mangsa agar terbuka dan mangsa kemudian melihat pemohon tidak memakai seluar. Pemohon kemudiannya telah memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan tanpa kerelaan mangsa. [20] Pemohon telah beberapa beberapa kali memasukkan dan mengeluarkan kemaluannya ke dalam kemaluan mangsa dan selepas itu pemohon telah memancutkan air maninya ke dalam kemaluan mangsa. [21] Selepas selesai, pemohon menyarungkan kembali seluar dalam mangsa kepada mangsa dan selepas itu pemohon keluar dari bilik mangsa. [22] SP6 (Noor Zatil Hidayah Binti Hasan / adik ipar pemohon) dan SP9 (Yusamina Binti Mohd Zawizah / rakan SD2) telah menolong mangsa lari dari rumah pemohon pada tarikh 23 September 2016 pada tengah malam / awal pagi antara pukul 2.30-3.00 pagi setelah diberitahu oleh SP3 tentang kejadian yang menimpanya. [23] Mangsa dibawa ke Balai Polis Dang Wangi dimana laporan polis (Cheras/022620/16-Ekshibit P5) telah dibuat oleh mangsa pada 23 September 2016 lebih kurang pukul 5.18 pagi. [24] Pada hari yang sama juga lebih kurang 4.00 petang, mangsa telah dibawa oleh pihak polis untuk pemeriksaan doktor. Pemeriksaan telah dijalankan oleh SP4 (Doktor Noor Azrinawati Binti Mohd Roslan). SP4 melalui keterangan dan laporan perubatannya di ekshibit P8 dan P9 mengesahkan terdapat kesan koyakan lama di kemaluan mangsa pada pukul 3,9 dan 12. [25] Pada 26 September 2016 lebih kurang pukul 1.00 tengahari, pemohon telah ditangkap oleh SP 5 (Sarjan Fauziah Hanim Binti Abas). Laporan tangkapan polis report THSL/28076/16 ditandakan sebagai Ekshibit P10. [26] SP11 (Yeow Lee Mei/pegawai penyiasat) telah menjalankan pemeriksaan di tempat kejadian dan telah merampas 5 sarung bantal yang ditanda J3-J7, satu sarung selimut ditanda J8, sehelai cadar bertanda J9 dan sehelai selimut bertanda J10 (terdapat kesan air mani) dari bilik yang dikatakan kejadian rogol tersebut berlaku. [27] SP8 (Erizasyira Binti Basri) yang merupakan ahli kimia dari Bahagian Forensik Jabatan Kimia Malaysia, Petaling Jaya mendapati terdapat kehadiran darah pada sarung bantal bertanda J6, kehadiran darah pada sarung selimut bertanda J8, kehadiran darah pada cadar bertanda J9 dan kehadiran air mani pada selimut bertanda J10. [28] SP8 mengesahkan bahawa kesan air mani pada selimut bertanda J10 adalah berpadanan dengan DNA pemohon. [29] SP8 turut mengesahkan bahawa kesan darah pada sarung selimut bertanda J8 adalah berpadanan dengan DNA mangsa. Kesan darah pada sarung bantal J6 juga ada dua (2) DNA dimana DNA mangsa adalah salah seorang penyumbang dan satu lagi DNA tidak dikenali. Sarung bantal bertanda J9 pula mengandungi DNA seorang wanita yang tidak dikenali dan SP8 labelkannya sebagai "Perempuan X". Keterangan Kes Pembelaan [30] Pemohon menafikan merogol mangsa serta menafikan mangsa melarikan diri daripada rumah pemohon akibat tidak tahan dengan perlakuan seks pemohon. [31] Kejadian merupakan satu konspirasi antara mangsa, SP6 dan SP9. SP6 telah menggunakan kereta isteri pemohon untuk melarikan mangsa dan SP6 mempunyai ketidakpuasan hati terhadap pemohon kerana pemohon telah berkahwin dengan kawan baik SP6 sendiri. [32] Pertuduhan terhadap pemohon juga merupakan satu konspirasi terhadap dirinya kerana laporan polis mangsa menggunakan alamat PDRM iaitu alamat SP9 dan SP9 mempunyai urusan perniagaan dengan isteri pemohon dan mempunyai niat untuk menipu isteri pemohon. Penghujahan Utama Di Hadapan Panel Mahkamah Rayuan Pertama [33] Terdapat dua (2) penghujahan utama sahaja yang dibangkitkan oleh peguam pemohon di dalam rayuan di hadapan Panel Mahkamah Rayuan Pertama iaitu seperti yang berikut:

Sabitan terhadap pemohon tidak boleh dikekalkan kerana kegagalan Hakim Bicara untuk menandatangani alasan penghakimannya dan perintah mahkamah; dan

(ii) Hak pemohon untuk mendapat untuk mendapatkan perbicaraan yang adil dan saksama telah dikompromi bila Hakim Perbicaraan gagal untuk menghapuskan (expunge) keterangan-keterangan prejudis (prejudicial evidence) yang dikemukakan oleh pihak pendakwaaan yang tidak sama sekali mempunyai kaitan dengan pertuduhan. Peruntukan Undang-Undang Yang Berkaitan

Seksyen 307 Kanun Tatacara Jenayah yang memperuntukkan seperti yang berikut:

Procedure for appeal

Except in any case to which section 305 applies and subject to sections 305 and 306 any person who is dissatisfied with any judgment, sentence or order pronounced by any Magistrate's Court in a criminal case or matter to which he is a party may prefer an appeal to the High Court against that judgment, sentence or order in respect of any error in law or in fact or on the ground of the alleged excessive severity or of the alleged inadequacy of any sentence by lodging, within fourteen days from the time of the judgment, sentence or order being passed or made, with the clerk of the Magistrate's Court a notice of appeal in triplicate addressed to the High Court and by paying at the same time the prescribed appeal fee.

Every notice of appeal shall contain a postal address or an electronic address at which any notices or documents connected with the appeal may be served upon the appellant or upon his advocate.

When a notice of appeal has been lodged, the Court appealed from shall make a signed copy of the grounds of decision in the case and cause the said copy to be served upon the appellant or his advocate-

by leaving it at the postal address of the appellant or his advocate;

by posting it by registered post addressed at the postal address of the appellant or his advocate; or

by sending it to the electronic address of the appellant or his advocate, mentioned in the notice of appeal.

The signed copy of the grounds of decision which is sent by electronic means referred to in paragraph (3)(c) shall be deemed to have been served and delivered upon sending the said copy to the appellant's or his advocate's electronic address.

Within fourteen days after the copy of the grounds of decision has been served as provided in subsection (3), the appellant shall lodge with the clerk of the Magistrate's Court at which the trial was held a petition of appeal in triplicate addressed to the High Court.

If the appellant within the period provided in subsection (1) for lodging his notice of appeal has applied for a copy of the notes of the evidence recorded by the Magistrate at his trial he shall lodge his petition of appeal as provided in subsection (4)-

within the period provided by such subsection; or

within a period of fourteen days from the date when a notice is served at his postal address or electronic address specified in subsection (2) that a copy of the notes of evidence can be had free of charge, whichever period shall be the longer.

Every petition of appeal shall state shortly the substance of the judgment appealed against and shall contain definite particulars of the points of law or of fact in regard to which the Court appealed from is alleged to have erred.

(a) If the appellant is in prison he shall be deemed to have complied with the requirements of this section if he gives to the officer in charge of the prison either orally or in writing notice of appeal and the particulars required to be included in the petition of appeal within the times prescribed by this section and pays the prescribed appeal fee.

Such officer shall immediately forward the notice and petition or the purport thereof together with the appeal fee to the clerk of the Magistrate's Court at which the trial was held.

In the case of an appeal by the Public Prosecutor no fee shall be payable.

If a petition of appeal is not lodged within the time prescribed by this section the appeal shall be deemed to have been withdrawn and the trial Court shall enforce its sentence or order if any stay of execution has been granted, but nothing herein contained shall be deemed to limit or restrict the powers conferred upon a Judge by section 310. [Emphasis added]

(ii) Seksyen 308 Kanun Tatacara Jenayah memperuntukkan seperti yang berikut:

Transmission of appeal record When the appellant has complied with section 307 the Court appealed from shall transmit to the High Court and to the Public Prosecutor and to the advocate for the appellant a signed copy of the record of the proceedings and of the grounds of the decision together with a copy of the notice and of the petition of appeal. [Penekanan Ditambah]

(iii) Seksyen 60(1) Akta Mahkamah Kehakiman 1964 memperuntukkan seperti yang berikut: Powers of Court of Appeal

(1) At the hearing of an appeal the Court of Appeal shall hear the appellant or his advocate, if he appears, and, if it thinks fit, the respondent or his advocate, if he appears, and may hear the appellant or his advocate in reply, and the Court of Appeal may thereupon confirm, reverse or vary the decision of the High Court, or may order a retrial or may remit the matter with the opinion of the Court of Appeal thereon to the trial court, or may make such other order in the matter as to it may seem just, and may by that order exercise any power which the trial court might have exercised: Provided that the Court of Appeal may, notwithstanding that it is of opinion that the point raised in the appeal might be decided in favour of the appellant, dismiss the appeal if it considers that no substantial miscarriage of justice has occurred.

At the hearing of an appeal the Court of Appeal may, if it thinks that a different sentence should have been passed, quash the sentence passed, confirmed or varied by the High Court and pass such other sentence warranted in law (whether more or less severe) in substitution therefor as it thinks ought to have been passed.

The Court of Appeal shall in no case make any order under this section as to payment of costs of any appeal to or by the appellant or respondent.

(iv) Seksyen 422 Kanun Tatacara Jenayah (Akta 593) memperuntukkan seperti yang berikut:

Irregularities not to vitiate proceedings Subject to the provisions contained in this Chapter no finding, sentence or order passed or made by a Court of competent jurisdiction shall be reversed or altered on account of-

any error, omission or irregularity in the complaint, sanction, consent, summons, warrant, charge, judgment or other proceedings before or during trial or in any inquiry or other proceeding under this Code;

the want of any sanction; or

the improper admission or rejection of any evidence, unless such error, omission, irregularity, want, or improper admission or rejection of evidence has occasioned a failure of justice.

Seksyen 7 Akta Keterangan 1950 memperuntukkan seperti yang berikut:

Facts which are the occasion, cause or effect of facts in issue Facts which are the occasion, cause or effect, immediate or otherwise, of relevant facts or facts in issue, or which constitute the state of things under which they happened or which afforded an opportunity of their occurrence or transaction, are relevant.

The question is whether A robbed B. The facts that shortly before the robbery B went to a fair with money in his possession and that he showed or mentioned the fact that he had it to third persons are relevant.

The question is whether A murdered B. Marks on the ground produced by a struggle at or near the place where the murder was committed are relevant facts.

The question is whether A poisoned B. The state of B's health before the symptoms ascribed to poison and habits of B known to A, which afforded an opportunity for the administration of poison, are relevant facts. Isu-Isu di Dalam Permohonan Semakan Semula Ini

Sabitan tidak dapat dipertahankan kerana Hakim Mahkamah Sesyen tidak menandatangani alasan penghakiman dan perintah bersih.

(ii) Seksyen 60(1) Akta Mahkamah Kehakiman 1964 yang digunapakai oleh Mahkamah Rayuan dalam alasan ringkasnya tidak pernah dihujahkan oleh pihak-pihak dan tidak harus dipakai sewenang-wenangnya oleh Mahkamah.

(iii) Mahkamah-Mahkamah sebelumnya telah mengambilkira keterangan “prejudicial” ke atas perayu dan gagal mengenepikan keterangan tersebut yang menjurus kepada perayu tidak mendapat perbicaraan yang adil. Perayu juga mengemukakan beberapa kes di mahkamah sebelumnya dan dihujahkan Mahkamah Rayuan tidak mengambil kira kes-kes tersebut. Perayu juga menghujahkan Mahkamah Rayuan sebelumnya adalah terkhilaf apabila menggunapakai seksyen 7 & 167 Akta Keterangan 1950 dan seksyen 422(c) Kanun Tatacara Jenayah dalam membenarkan keterangan-keterangan tersebut dimasukkan.

(iv) Hak perayu di bawah Perkara 5 dan Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan dicabuli dengan keputusan Mahkamah Rayuan sebelumnya dimana beberapa peruntukkan undang-undang digunakan untuk menyelamatkan kes pendakwaan. Keputusan Kami [34] Penghujahan pertama yang dikemukakan oleh peguam pemohon yang bijaksana mengenai kegagalan Hakim Perbicaraan untuk menandatangani alasan penghakimannya, kami berpandangan isu yang dibangkitkan ini tidak mempunyai merit sama sekali. Ketinggalan tersebut bukannya boleh disifatkan sebagai suatu kecacatan yang mampu menyebabkan berlakunya prejudis atau ketidakadilan kepada pemohon. Pada hemat kami, ketidakpatuhan tersebut hanyalah semata-mata satu kesilapan teknikal yang boleh pulihkan seiring dengan beberapa peruntukan undang-undang yang memberi kuasa kepada Mahkamah untuk memperbetulkan ketidakteraturan (“irregularitity”) sebegini. [35] Kami hemat kami, meskipun seksyen 307(3A) dan 308 Kanun Tatacara Jenayah menggunakan perkataan "hendaklah / shall", namun peruntukan di dalam kedua-dua seksyen ini bukanlah bersifat mandatori kerana terdapat peruntukan di dalam seksyen 422(a) Kanun Tatacara Jenayah dan dibaca bersama-sama seksyen 60(1) Akta Mahkamah Kehakiman (proviso) yang memperuntukkan kuasa kepada Mahkamah untuk memperbetulkan apa-apa kesilapan, ketinggalan atau ketidakteraturan tersebut dengan syarat tidak berlaku apa-apa ketidakadilan yang substansial. [36] Di dalam konteks ini, kami tidak nampak di mana wujudnya salah laksana keadilan tersebut kerana meskipun berbekalkan dengan alasan penghakiman yang tidak ditandatangani tersebut, pemohon masih boleh menyediakan petisyen rayuannya dan penghujahan bertulisnya dengan terperinci dan teratur. Sehubungan dengan itu, kami mendapati isu yang diketengahkan ini tidak mempunyai asas untuk dibenarkan dan dengan itu ianya ditolak. [37] Kami berganjak pula kepada isu kedua iaitu mengenai dakwaan peguam pemohon yang bijaksana tentang kegagalan Hakim Perbicaraan untuk mengenepikan keterangan-keterangan berbentuk “prejudicial evidence" yang dikemukakan oleh pihak pendakwaaan yang tidak mempunyai pertalian dengan pertuduhan sehingga mengakibatkan pemohon gagal untuk mendapat perbicaraan yang seadil-adilnya. Di dalam penghujahan bertulisnya peguam pemohon membangkitkan keterangan-keterangan yang dimaksudkan ini dan kami petik di dalam bahasa asalnya.

Evidence of PW3

In the month of May 2016, in the wee hours of the morning the accused whom PW3 called Sir had acted indecently (fondling her breast) towards PW3 whilst PW3 was sleeping in her room - refer AR Vol 2(a) Pg. 18 para 20;

In the early month of July, the accused had once again acted indecently towards her - refer AR Vol 2(a) Pg. 19 para 5;

On 16.9.2016 the accused has once again entered PW3's room in the wee hours of the morning. He had then forced his penis into the mouth of PW3 - refer AR Vol 2(a) Pg. 19 para 20;

On 23.9.2016 again the accused had entered PW3's room in the wee hours of the morning and had sexually assaulted PW3 - refer AR Vol 2(a) Pg. 19 para 20; and

The accused had admitted his wrongdoing towards PW3 which she had then recorded using her mobile phone - refer AR Vol 2(a) Pg. para 10;

(ii) Evidence of PW4

She also testified that PW3 had informed her that she was raped by the accused since she started work with him. PW4's evidence was supported by medical evidence, Exhibit P8 and P9 -refer AR Vol 2(a) Pg. 32 para 15; and

Exhibit P9 - "Alleged rape and molested by employer multiple time since October 2015. There was penile penetration paravaginal (unreadable) and oral sex more than 5 times with recent SI on 16/9/16" - refer AR Vol 4 Pg. 36.

(iii) Evidence of PW6

According to PW6 initially PW3 who was sad and in tears had told her that the accused had groped, held and hugged PW3 - refer AR Vol 2(a) Pg. 33 para 10;

PW3 had also confided in PW6 that the accused had tried to rape her at the end of the month of May, the night after the traditional ceremony called "Aqiqah" was held - refer AR Vol 2(a) Pg. 33 para 15;

Three days later the conduct of the accused towards PW3 became worse where the accused had come on top of PW3 - refer AR Vol 2(a) Pg. 33 para 15;

PW3 had give her to hear an audio recording of the accused who had made an admission in respect of what he had done to the victim PW3 - refer AR Vol 2(a) Pg. 34 para 15; and

The said conversation was later adduced and marked as P35 - refer AR Vol 2(a) Pg. 34 para 20.

(iv) Evidence of PW9

According to PW9 when she confronted PW3 as to whether the accused had raped PW3, PW3 cried and gave her the handphone which was used to record the conversation between the accused and PW3 - refer AR Vol 2(a) Pg. 35 para 20;

According to PW9 she heard the following conversation: "PW3: Tuan tahu saya masih dara tapi kenapa Tuan rogol saya" "Accused: Ya saya tahu" - refer AR Vol 2(a) Pg. 35 & 36, para 20 & 5; and

The said conversation was tendered thru PW11 the investigating officer and marked as P35 - refer AR Vol 2(a) Pg. 36 para 10. After hearing and considering these highly prejudicial evidences, this is what the learned trial judge said: "This Court finds that PW3 is an honest witness who tried her very best to describe as vividly as possible the inhumane act of her employer the accused towards her. It is apt to state that PW3's evidence was not vague but very clear in so far as the sexual acts performed on her by the accused. This court upon hearing the evidence of PW3 and observing her demeanour found her to give consistent and had given a detailed account of the accused conduct towards her. PW3's recollection of the events which lead to the charge the accused faced in this court is very certain and does not create any doubt. Having observed the demeanour of PW3 and having carefully considered the vivid description of the sexual acts performed on her by the accused and the events which has led her being raped by the accused and her explanation as to her non disclosure to her lady employer this court clearly finds no reason to disbelieve her. - refer AR Vol 2(a) Pg. 21 & 22 para 20, 5 & 10”. [Emphasis added] [38] Kami dimaklumkan oleh kedua-dua pihak bahawa isu berkaitan penerimaan masuk keterangan-keterangan yang berbentuk prejudical ini telah pun dihujahkan secara terperinci oleh pihak-pihak di hadapan Panel Mahkamah Rayuan Pertama semasa rayuan terhadap sabitan dan hukuman dibuat oleh pemohon dan pertimbangan yang sewajarnya telah pun diberikan dan seterusnya Mahkamah telah menggunakan peruntukan-peruntukan seksyen 7 dan seksyen 167 Akta Keterangan 1950 serta seksyen 422(c) Kanun Tatacara Jenayah untuk menerima masuk keterangan-keterangan tersebut dan selanjutnya mengekalkan sabitan yang diputuskan oleh Hakim Mahkamah Sesyen yang bijaksana. Dapatan ini jelas dizahirkan melalui keputusan yang dibuat oleh Mahkamah Rayuan seperti yang berikut dan kami petik: “Berkenaan hujah kedua, bahawa pihak Pendakwaan semasa bicara telah mengemukakan keterangan yang tidak menjadi hal perkara pertuduhan yakni perbuatan-perbuatan yang mencabul kehormatan SP3 (mangsa), Mahkamah ini berpendapat bahawa keterangan sedemikian untuk menjelaskan apa yang akan menjurus kepada kesalahan yang dipertuduhkan di bawah Seksyen 7 Akta Keterangan, andaikata keterangan ini memudaratkan tertuduh, keterangan sedemikian boleh dipulihkan di bawah Seksyen 167 Akta Keterangan dibaca bersama dengan Seksyen 422(c) CPC, dengan syarat tiada ketidakadilan yang substantial. Dalam hal ini, HMS dalam Alasan Penghakiman telah membuat penghalusan segala keterangan khususnya kelakuan SP3 yang telah mengadu kepada SP6, adik ipar Perayu sendiri yang seterusnya mengadu kepada SP9, amat jelas kelakuan ini menyokong kebolehpercayaan SP3. Ini adalah satu penemuan fakta di mana Hakim Bicara mengalami manfaat untuk meneliti wajah dan tingkah laku semua saksi termasuk SP3 (yang mana penemuan fakta ini telah disahkan oleh Hakim Mahkamah Tinggi). Mahkamah ini mendapati tidak terdapat apa-apa alasan berkecuali untuk Mahkamah ini mengenepikan dua penemuan fakta bersalah (two concurrent finding of facts). Justeru, Mahkamah menolak hujah kedua itu.” [39] Meskipun diakui tiada penghujahan dibuat oleh kedua-dua pihak mengenai pemakaian peruntukan seksyen 7 Akta Keterangan 1950, namun Mahkamah yang mendengar rayuan ini adalah berhak untuk menggunakan peruntukan seksyen ini bagi mengaitkan dengan penerimaan keterangan yang relevan dengan kes ini. Memandangkan dapatan tentang isu ini telah pun dibuat dan diputuskan, maka tiada lagi keperluan untuk kami menghidupkan lagi topik yang telah berkubur. [40] Ini membawa kami kepada isu terakhir iaitu mengenai dakwaan peguam pemohon bahawa ketika Panel Mahkamah Rayuan Pertama mendengar rayuan pemohon, panel tersebut tidak pernah menyatakan hasratnya untuk menggunapakai peruntukan seksyen 7 dan seksyen 167 Akta Keterangan 1950 khususnya seksyen 422(a) & (c) Kanun Tatacara Jenayah serta seksyen 60 (1) Akta Mahkamah Kehakiman 1964. Dihujahkan bahawa Panel Mahkamah Rayuan Pertama telah gagal untuk menjemput atau memberikan peluang kepada pihak-pihak khususnya peguam pemohon untuk berhujah mengenai pemakaian undang-undang tersebut sebelum Mahkamah memutuskan untuk mengunakan peruntukan undang-undang tersebut. Kegagalan berbuat demikian dikatakan telah mencabuli hak keadilan prosedur (procedural fairness) pemohon serta bertentangan dengan prinsip hak pemohon untuk didengar ("breach of natural justice"). [41] Selanjutnya dihujahkan juga bahawa penggunaan peruntukan undang-undang ini bagi menyelamatkan suatu sabitan yang terkhilaf oleh Hakim Mahkamah Sesyen merupakan satu pengaplikasian undang-undang yang salah (“wrongful application of law”) dan telah menyebabkan suatu ketidakadilan ("miscarrage of justice / injustice") kepada pemohon yang sepatutnya dilepaskan dan dibebaskan akibat daripada kekhilafan-kekhilafan undang-undang yang telah dilakukan oleh Hakim Mahkamah Sesyen tersebut. [42] Dengan itu, hak pemohon untuk mendapatkan satu pendengaran rayuan / perbicaraan yang adil di bawah peruntukan Perkara 5 serta hak kesamarataan pemohon di bawah Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan telah dicabuli ('violated') ketika pendengaran rayuan pemohon. Ternyata sabitan terhadap pemohon di bawah seksyen 376(1) Kanun Keseksaan yang direkodkan oleh Hakim Mahkamah Sesyen merupakan suatu pelanggaran kepada prinsip undang-undang yang memprejudiskan pemohon. [43] Dengan hormatnya kami tidak bersetuju dengan penghujahan peguam pemohon ini. Meskipun kami tidak menafikan bahawa pemohon telah berjaya melepasi keperluan dan takat ('threshold') undang-undang serta tergolong di bawah keadaan khas ("exceptional circumstances") satelah Panel Mahkamah Rayuan Kedua pada 15 Oktober 2024 memberikan kebenaran menyemak keputusan Panel Mahkamah Rayuan Pertama bertarikh 27 Julai 2023 (Rayuan Jenayah No.: W-09-204- 08/2020), namun ini tidaklah bermakna penghujahan yang dibangkitkan oleh peguam pemohon yang bijaksana di dalam permohonan semakan ini mempunyai merit untuk dibenarkan. [44] Pada hemat kami, pemohon telah gagal untuk menunjukkan adanya sebarang merit dalam rayuan ini. Kami mendapati peruntukan undang-undang yang dinyatakan iaitu seksyen 60(1) (proviso) Akta Mahkamah Kehakiman 1964 dan juga seksyen 422(a) Kanun Tatacara Jenayah adalah merupakan peruntukan yang berhubung dengan kuasa yang berikan kepada Mahkamah untuk dilaksanakan demi keadilan tertakluk kepada syarat sebarang ketinggalan, kesilapan dan sebagainya itu tidak menyebabkan berlakunya apa-apa ketidakadilan yang substansial. [45] Pada hemat kami juga, kuasa am yang diberikan kepada Mahkamah di bawah peruntukan seksyen 60(1) (proviso), seksyen 422 Kanun Tatacara Jenayah boleh dilaksanakan terus tanpa wujudnya keperluan untuk Mahkamah menjemput terlebih dahulu pihak-pihak untuk berhujah sebelum Mahkamah menggunapakai peruntukan undang-undang tersebut. Ini berpaksikan kepada keputusan di dalam kes Tunde Apatira & Ors v. PP [2001] 1 CLJ 381, dimana Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Gopal Sri Ram JCA (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti berikut: “Generally speaking, an appellant who is able to demonstrate a misdirection of law is entitled to have his conviction quashed. And an appellate court will, when there has been a miscarriage of justice, intervene and set aside a conviction where there has been withheld from an accused a rule of law operating in his favour: Chiu Nang Hong v. Public Prosecutor [1965] 1 MLJ 40. The expression “miscarriage of justice” appears in the proviso to s. 92(1) of the Courts of Judicature Act 1964. A similar expression, “failure of justice” appears in s. 422 of the Criminal Procedure Code. As a general rule this court will, in the normal course of events, quash a conviction where there has been a misdirection. Exceptionally, a conviction will be upheld despite a misdirection where this court is satisfied that a reasonable tribunal would have convicted the accused on the available evidence on a proper direction. The decision of this court in Alcontara a/l Ambross Anthony v. Public Prosecutor [1996] 1 CLJ 705 exemplifies the general rule, while that in Khoo Hi Chiang v. Public Prosecutor [1994] 2 CLJ 151 illustrates the exception. Having scrutinised the record with care, we are satisfied that this is an appropriate case for the application of the proviso. The evidence, both direct and circumstantial, against the appellants is entirely overwhelming. A court applying s. 37(da) in the manner required by Muhammed bin Hassan would have nevertheless convicted the appellants on the available evidence. For these reasons, the appeals herein were dismissed. The convictions and sentences imposed on the appellants were affirmed. (Penekanan ditambah). [46] Di dalam kes PP v. Abdul Manaf Muhammad Hassan [2006] 2 CLJ 129, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Arifin Zakaria HMR (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti yang berikut: “[21] In the present case, the drug was carried in small plastic packets each containing a small quantity of the drug. According to the evidence, 39.77 grammes of heroin was found in a number of small plastic packets tucked in his waist, while 50 small plastic packets containing 9.09 grammes of heroin was found in the right-side pocket and another 30 small plastic packets containing 5.57 grammes of heroin was found in the left side pocket of the track top he was wearing. 20 small plastic packets were found in each of the right and left pockets of his trousers, containing a total of 7.66 grammes of heroin. Judging from the manner the drug was being carried ie, in small plastic packets and taking into account the total amount of the drug involved, the reasonable inference that may be drawn is that the respondent was in fact carrying it for the purpose of trafficking. And bearing in mind the large quantity of the drug involved, it cannot be seriously contended that the drug was for his own consumption. In any event, it was never suggested in his defence that it was so. His defence was a mere denial that the drug was ever found on him. This was rejected by the learned trial judge. We are satisfied he was not just a passive carrier. Armed with these facts, we are satisfied that had the learned trial judge properly directed himself, he would nonetheless have come to the same finding. In the circumstances, we hold that the Court of Appeal ought to have applied the proviso to s. 60(1) of the CJA and upheld the conviction and sentence notwithstanding the misdirection by the learned trial judge. For the above reasons, this appeal is allowed and the order of the Court of Appeal is set aside. Accordingly, the conviction and sentence imposed by the High Court are reinstated and affirmed.” (Penekanan ditambah). [47] Sebagai perbandingan, peguam tertuduh yang bijaksana telah merujuk kepada kes Datuk Seri Anwar Ibrahim v. Government of Malaysia & Anor [2021] 6 CLJ 1 untuk menjustifikasikan wujudnya pelanggaran hak asasi semulajadi di mana Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman penghakiman yang disampaikan oleh Harmindar Singh Dhaliwal HMP (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti yang berikut: “[78] In the present case, though, we noted that the injustice was firmly established in that the applicant was not given notice as well as an opportunity to answer the issue of whether the constitutional questions were academic and the consequent issue of locus standi. We accepted, however, as noted earlier, that if he was not left without a remedy, then he could not be said to have been substantially prejudiced. [84] So, in our judgment, injustice has been established by the applicant as not only has he not been heard on the issue which was ruled against him, he has now been left with no other remedy. He is not entitled to file any further proceedings on the same issue as the matter is res judicata. In fact, the majority indicated that only a person whose rights have been adversely affected or threatened to be affected can challenge the constitutionality of the NSCA 2016 (see para. 62 of the majority judgment). So, in effect, not only the applicant but any other person similarly circumstanced as the applicant will be estopped from doing so. As reiterated earlier, the breach of a right to be heard without an effective alternative remedy will erode confidence in the integrity of the administration of justice (see paras. [35] to [40]).” [48] Dengan hormatnya kami tidak bersetuju dengan penghujahan peguam pemohon tentang isu ini. Ini adalah kerana di dalam kes Datuk Seri Anwar (supra) pihak-pihak tidak langsung diberikan peluang untuk berhujah mengenai persoalan undang-undang yang dikemukakan dalam panel sebelumnya, berbeza dengan kes rayuan di hadapan kami ini dimana peluang seluas-luasnya telah diberikan oleh Panel Mahkamah Rayuan Pertama kepada pihak-pihak untuk berhujah mengenai kesemua isu-isu yang dikemukakan di dalam rayuan tersebut. [49] Pada hemat kami, rayuan sabitan terhadap pemohon melibatkan dapatan fakta dan undang-undang serta hak telah diberikan kepada pihak-pihak untuk berhujah sepertimana yang dapat dilihat daripada penghujahan bertulis yang telah difailkan oleh pemohon dan penghujahan balas secara bertulis yang dibuat oleh Timbalan Pendakwa Raya berserta penghujahan lisan yang dibuat oleh kedua-dua pihak semasa rayuan pemohon didengar oleh Panel Mahkamah Rayuan Pertama. Pemohon tidak pernah pada bila-bila masa disekat atau dihalang oleh Panel Mahkamah Rayuan Pertama tersebut untuk berhujah. Oleh itu, kami mendapati tiada merit dalam permohonan semakan ini. Kesimpulan [50] Berdasarkan alasan-alasan yang diberikan di atas, kami sebulat suara memerintahkan seperti berikut:

Rayuan pemohon untuk permohonan semakan keputusan yang diberikan oleh Panel Mahkamah Rayuan Pertama pada 27 September 2023 berkaitan dengan Rayuan Jenayah No: W-09-204-08/2020 ditolak; dan

(ii) Perintah berkenaan sabitan dan hukuman oleh Hakim Mahkamah Rayuan bertarikh 27 September 2023 dikekalkan. Tarikh: 23 April 2025 - t/t - Azmi bin Ariffin Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Kaunsel Bagi Perayu : 1) Hisyam The Poh Tek 2) Kee Wei Lon 3) Muhammad Amin Bin Othman 4) Siti Sumaiyah Binti Ahmad Jaafar 5) Ee Gen You [Mustafa Ling & Co.] Bagi Responden : Eyu Ghim Siang [Timbalan Pendakwa raya]