Syabas Auto Service Sdn. Bhd. v Cse Trucking Sdn. Bhd. (JA-A52NCC-245-11/2021)

Tuntutan plaintif terhadap defendan ialah untuk jumlah terhutang sebanyak RM218,341.48 bagi perkhidmatan yang diberikan dan barangan yang dijual dan diterima oleh defendan.

Pada 15.10.2024 Mahkamah membenarkan tuntutan plaintif dengan kos.

Defendan tidak berpuas hati terhadap keseluruhan keputusan tersebut dan telah merayu ke Mahkamah Tinggi.

Mahkamah kini mengemukakan alasan penghakimannya seperti berikut. JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 2

Plaintif merupaka sebuah syarikat yang diperbadankan di bawah Akta Syarikat 1965 dan mempunyai alamat perniagaan di Lot 7050, No. 9 Jalan Seelong Jaya 2, Kampung Seelong Jaya Skudai Johor. Plaintif menjalankan perniagaan pembaikan dan servis kenderaan-kenderaan (rujuk Carian SSM plaintif m/s 302 – 308 Ikatan B).

Defendan pula merupakan satu syarikat yang diperbadankan di bawah Akta Syarikat 1965 dan mempunyai pejabat perniagaan di No. 10 & 10A Medan Istana Bandar Ipoh Raya, Ipoh Perak dan/atau No. 6 Jalan Impian Taman Impian Mas Johor Bharu. Berdasarkan profil syarikan (rujuk m/s 309 – 328 Ikatan B), defendan menjalankan perniagaan logistic dengan menyediakan perkhidmatan pengangkutan dan gudang-gudang simpanan untuk pelanggan mereka.

Plaintif membekalkan bahagian-bahagian kenderaan, perkhidmatan pembaikan dan servis ke atas kenderaan-kenderaan defendan atas permintaan defendan dari masa ke semasa.

Aliran kerja di antara plaintif dan defendan seperti yang diterangkan oleh SP1, pengurus plaintif adalah seperti berikut: i. Plaintif menerima pesanan barangan / permintaan pembaikan dan/atau servis kenderaan daripada defendan; ii. Plaintif menghantar pesanan barangan / membuat kerja-kerja servis seperti yang diminta oleh defendan; JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 3 iii. Apabila kerja-kerja defendan siap, plaintif akan mengeluarkan Repair Order (RO) dan/atau jobsheet sebagai bukti penyerahan dan/atau perkhidmatan disiapkan. iv. Plaintif akan menghantar invois-invois dan/atau Penyata Akaun kepada defendan untuk pembayaran dari masa ke semasa. Plaintif juga menghantar peringatan kepada defendan bagi bayaran tertunggak. Komunikasi dengan defendan kebiasaannya melalui emel dan/atau serahan tangan.

SP1 juga menerangkan tidak semua RO dan/atau jobsheet mempunyai tandatangan wakil defendan. Antara situasi di mana RO dan/atau jobsheet tersebut tidak mengandungi tandatangan ialah: i. Apabila juruteknik plaintif memberi perkhidmatan pembaikan “outdoor service” iaitu apabila kenderaan defendan mengalami kerosakan di jalan raya; ii. Apabila perkhidmatan yang diberikan ialah berkaitan pembaikan dan servis tayar dimana perkhidmatan-perkhidmatan tersebut diagihkan kepada kontraktor plaintif; iii. Apabila wakil defendan datang ke bengkel plaintif mengambil kenderaan yang siap dibaiki di luar waktu pejabat.

Defendan membuat bayaran dari masa ke semasa dan ini direkodkan di dalam Lejer plaintif di m/s 1-20 Ikatan B. Emel-emel peringatan daripada plaintif serta jawapan dari defendan dan bukti bayaran juga JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 4 dikemukakan di m/s 22 – 247 Ikatan B. Kesemua dokumen-dokumen ini dimasukkan ke Bahagian B iaitu dipersetujui tertakluk kepada pemeriksaan dan hujahan.

SP1 memberi keterangan defendan berhenti membuat bayaran pada tahun 2019 walaupun masih ada bayaran yang belum dijelaskan oleh defendan. Oleh yang demikian plaintif terpaksa membawa tindakan ini bagi mendapatkan bayaran tertunggak tersebut.

Tuntutan plaintif di dalam kes ini adalah untuk 124 tax invoice yang dikeluarkan berdasarkan RO dan jobsheet berkaitan dengannya bagi pembekalan bahagian-bahagian kenderaan, pembaikan kenderaan dan servis ke atas kenderaan-kenderaan kepada defendan untuk tempoh 15.12.2016 sehingga 5.5.2017.

Kesemua tax invoice, RO dan jobsheet tersebut dikemukakan di Ikatan C yang mana Tax Invoice dan RO merupakan dokumen-dokumen dipersetujui tertakluk kepada pemeriksaan dan hujahan, manakala kesemua jobsheet dan Maintenance Requisition Form ditandakan sebagai eksibit P1 dan P2 masing-masing secara kolektif.

SP1 merujuk kepada penyata akaun untuk defendan di m/s 435 – 438 Ikatan C yang mengemukakan butiran tax invoice yang berkenaan serta jumlah terhutang dibawah setiap tax invoice tersebut. Jumlah akhir penyata akaun defendan menunjukkan baki tertunggak sebanyak RM 218,341.48 iaitu jumlah yang dituntut di dalam kes ini. JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 5

Plaintif berhujah bahawa plaintif telah Berjaya membuktikan tuntutannya terhadap defendan berdasarkan dokumen-dokumen yang dikemukakan iaitu Maintenance Requisition Form (eksibit P2), RO (Ikatan C), jobsheet (eksibit P1), 124 tax invoice (Ikatan C) Penyata Akaun (eksibit P3 dan P4) dan emel-emel yang dikemukakan kepada defendan (eksibit P6, P7, P8, P12, P13 dan P16).

Defendan juga semasa pemeriksaan balas melalui saksi SD1 tidak menafikan menerima emel-emel peringatan hutang tertunggak daripada plaintif (rujuk m/s 53, 54 dan 56 Nota Keterangan).

Selain itu, defendan gagal menunjukkan apa-apa bantahan terhadap tuntutan plaintif dikemukakan dalam masa yang ditetapkan sebaliknya defendan hanya memohon pelanjutan masa untuk melunaskan hutang tertunggak. Oleh yang demikian defendan diestop daripada menafikan defendan ada hutang tertunggak dengan plaintif.

Plaintif juga berhujah keterangan SD1 adalah tidak mencukupi untuk menafikan kes plaintif kerana SD1 tidak mempunyai pengetahuan peribadi tentang transaksi-transaksi yang terlibat dan oleh itu SD1 hanya memberi keterangan dengar cakap sahaja. Defendan juga gagal mengemukakan mana-mana saksi yang mempunyai pengetahuan langsung dengan tuntutan plaintif di dalam kes ini.

Plaintif juga berhujah apa jua isu dan bantahan yang dikemukakan oleh defendan di dalam kes ini tidak pernah diplidkan oleh defendan JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 6 di dalam pembelaannya. Isu-isu dan bantahan-bantahan defendan hanya timbul semasa perbicaraan sahaja. Oleh itu, isu-isu dan bantahan-bantahan tersebut merupakan satu pemikiran semula dan tidak perlu dipertimbangkan oleh Mahkamah.

Defendan berhujah plaintif gagal mengenalpasti amaun yang dituntut dengan jelas kerana terdapat percanggahan jumlah hutang di dalam Lejer plaintif di m/s 1-20 Ikatan B dan di m/s 21 Ikatan B. Selain itu defendan mendakwa terdapat bayaran-bayaran yang telah selepas tarikh 5.5.2017 namun tidak diambil kira oleh defendan.

Defendan juga mendakwa terdapat dokumen-dokumen tuntutan yang tidak lengkap butirannya seperti ketiadaan nama wakil plaintif atau defendan, Maintenance Requisition Form dikeluarkan oleh Centre Side Express Sdn Bhd dan bukan defendan, tiada pengesahan dari wakil plaintif atau defendan di dalam RO untuk menunjukkan defendan bersetuju dengan tugasan yang dilakukan oleh plaintif dan juga tiada tandatangan penyelia plaintif di dalam jobsheet yang dikemukakan bagi mengesahkan kerja-kerja telah dilakukan. Tambahan pula ada kekeliruan pada nama syarikat yang dinamakan di dalam jobsheet seperti di m/s 7, 11, 32, 38 Ikatan C.

Defendan menyatakan plaintif gagal membuktikan tuntutan-tuntutan ini telah dihantar dan diterima oleh defendan. Semasa SP1 disoal balas, SP1 mengakui bahawa defendan ada memberitahu enggan buat bayaran kerana tidak menerima dokumen yang lengkap. Tambahan pula plaintif menggunakan alamat emel JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 7 CSEworldwide.com untuk komunikasi dengan defendan dan bukannya emel defendan sendiri.

Defendan mendakwa serahan secara fizikal melalui billing address di Kemaman adalah tidak sah kerana alamat berdaftar dan alamat perniagaan defendan adalah di Ipoh Perak dan Johor Bharu.

Adalah tidak dipertikaikan bahawa plaintif sebagai pihak yang menuntut menanggung beban membuktikan tuntutannya terhadap denfendan.

Seksyen 101 Akta Keterangan 1950 memperuntukkan: “Burden of proof

101.(1) Whoever desires any court to give judgment as to any legal right or liability, dependent on the existence of facts which he asserts, must prove that those facts exist.

When a person is bound to prove the existence of any fact, it is said that the burden of proof lies on that person.”

Di dalam kes Hong Yik Trading v. Liziz Plantation Sdn Bhd [2017] 8 CLJ 491 Mahkamah Persekutuan memutuskan: “[12] It is settled law that the burden of proof rests throughout the trial on the party who asserts that the facts exist (s. 101 of the Evidence Act 1950). Where a party on whom the burden of proof lies has discharged that burden, then the evidential burden shifts to the other party. However, if the party on JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 8 whom the burden of proof lies fails to discharge it, the other party need not call any evidence.”

Tuntutan plaintif adalah bagi servis yang diberikan dan barangan yang dibekalkan di atas permintaan defendan. Mahkamah merujuk kepada kes Caltex Oil Malaysia Ltd v Classic Best Sdn Bhd & Ors [2007] 4 MLJ 772 yang mana menerangkan prinsip-prinsip berkenaan urusan perdagangan seperti yang melibatkan barangan yang dijual dan diserah seperti di dalam kes ini.

Di dalam kes Caltex Oil Malaysia Ltd supra, tuntutan plaintif (Caltex Oil) adalah untuk bayaran bagi barangan yang dihantar dan diterima oleh defendan (Classic Best). Barang-barang diterima oleh defendan dengan cop akuan penerimaan. Nota penghantaran dihantar kepada defendan dan ditandatangani oleh defendan. Begitu juga dengan invois dan penyata akaun juga diserahkan kepada defendan.

Di dalam membenarkan rayuan untuk penghakiman terus dimasukkan terhadap defendan, Mahkamah Tinggi memutuskan: In coming to a decision in cases involving goods sold and delivered such as in this case, I would place due emphasis on the written documents, namely the statement of accounts, invoices, delivery orders, delivery notes and the debit notes. These documents would collectively constitute a contract reduced into writing. This principle had been laid down in the case of Pernas Trading Sdn Bhd v Persatuan Peladang Bakti Melaka [1979] 2 MLJ 124 where Salleh Abas FJ (as he then was), delivering the judgment of the Federal Court said, ‘We feel that this course of action is not open to the respondents, as it is clear that under s 92 of the Evidence Act 1950, oral evidence to contradict, vary, add to JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 9 or subtract from, the terms of any contract, grant or disposition of property which had been reduced in writing is not admissible. The sales invoice and the delivery note being the contract reduced in writing between the appellants and the respondents s 92 therefore applies.’ See also YK Fung Securities Sdn Bhd v Ronald Yeoh Kheng Hian [1989] 3 MLJ 490 where the High Court had decided that ‘he was subsequently furnished with the relevant monthly statement of accounts to which he had no objections, protest or queries.’ … In the present case, the plaintiff had sent statement of accounts and invoices to the first defendant. The fact is undisputed. Letters of demand were sent by the plaintiff to the defendant and the defendant had neither protested nor questioned the plaintiff on the statements of accounts, Invoices, delivery notes, debit notes and the letter of demand. Furthermore, the first defendant had stopped payment of its two cheques issued to the plaintiff without giving any reasons. In the case of Emperee Industries Sdn Bhd v Renecgo Sdn Bhd [1987] 1 CLJ 477, also a case on goods sold and delivered, the High Court allowed the plaintiffs application for summary judgment since the delivery orders had shown that the defendant had acknowledged receipt of each delivery and the plaintiff had issued detailed invoices followed by statements of accounts. The defendant had not attempted to explain away these documents and had in addition to that, not been able to show why he had not protested if indeed he had been invoiced for someone else’s goods. In the case of Syarikat Tan Thiam Siong Sdn Bhd [1983] 1 CLJ 256, also a case on goods sold and delivered, the High Court, granting the plaintiffs application for summary judgment, held that: ‘The law is that in the event of non-query an account-stated came into existence which created an estoppel against the defendant from querying the accounts thereafter. There are JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 10 situations for example if there was fraud, when a query may be permitted but on the facts of the case, no such situation existed.’ Applying the above principles to the present case, it is an undisputed fact that the plaintiff had sent statements of accounts to the first defendant and the first defendant had not questioned the plaintiff on the said accounts. This means that a situation of ‘account-stated’ had arisen and the defendants are thereby estopped from now questioning the statement of accounts.”

Plaintif berhujah dan Mahkamah bersetuju dengannya, bahawa nas di atas menggariskan prinsip-prinsip matan seperti berikut: i. Dokumen-dokumen bertulis di antara plaintif dan defendan eg. RO, jobsheet, maintenance requisition form, tax invoice dan penyata akaun membentuk satu kontrak bertulis di antara pihak-pihak; ii. Jika defendan gagal mengemukakan apa-apa bantahan terhadap dokumen-dokumen yang dikeluarkan oleh plaintif pada peringkat awalnya, maka defendan diestop untuk membantahnya semasa perbicaraan dan menafikan liabilitnya.

Di dalam kes di hadapan Mahkamah ini, RO, Maintenance Requisition Form, Jobsheet, Tax Invoice dan Penyata Akuan yang dikemukakan oleh plaintif semasa perbicaraan membuktikan terdapat kontrak bertulis di antara plaintif dan defendan berkaitan perkhidmatan yang diberikan dan barangan yang dibekalkan. JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 11

Defendan mempertikaikan butiran di dalam dokumen-dokumen RO, Maintenance Requisition Form dan Jobsheet sebagai tidak lengkap, tiada pengesahan penerimaan atau tiada pengesahan kerja-kerja telah dilakukan serta dikeluarkan oleh syarikat lain bukan defendan. Namun isu ini tidak pernah diplidkan oleh defendan di dalam pembelaannya.

Sebaliknya pembelaan defendan ialah defendan tidak mengenali plaintif dan tidak mempunyai apa-apa urusan dengan plaintif (rujuk para 1 Penyata Pembelaan), plaintif gagal menimbulkan apa-apa kausa tindakan munasabah terhadap defendan (para 3 Penyata Pembelaan), defendan tidak pernah menerima apa-apa dokumen tuntutan daripada plaintif (para 8 Penyata Pembelaan) dan pengiraan hutang tertunggak adalah salah dan mengelirukan.

Memandangkan isu ini tidak diplidkan oleh defendan sebagai pembelaannya maka Mahkamah tidak perlu memberi apa-apa pertimbangannya terhadapnya. Mahkamah merujuk kepada kes Saiman Umar v Lembaga Pertubuhan Peladang [2015] 6 MLRA 248 di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan: “We should remind ourselves that parties to an action are bound by their own pleadings. It is therefore necessary to make the point that the court is also bound by the pleadings in as much as the parties themselves. The most important purpose of pleadings is to plead reasonable cause of action, define the issues of fact and questions of law to be determined by the court. It is a valid argument to make that the court is constrained to decide an action on which no issue has been raised by the parties in their respective pleadings (see Ambank (M) Bhd v Luqman Kamil bin Mohd Don [2012] 3 MLJ 1; [2012] JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 12 3 MLRA 459 and Victory Avenue Mfg (M) Sdn Bhd v Matsushita Electronic

Jika pun Mahkamah ini terkhilaf dalam dapatan di atas, Mahkamah berpendapat SP1 telah memberikan penerangan yang munasabah tentang dokumen-dokumen tersebut seperti di dalam Penyata Saksi

Selain itu juga, defendan tidak pernah membangkitkan isu-isu ini semasa plainitf mula menuntut hutang-hutangnya seawal tahun

Isu ini hanya dibangkitkan semasa perbicaraan.

Mahkamah merujuk kepada kes Full Tech Power Engineering Sdn Bhd v ISB Electrical Sdn Bhd [2021] MLJU 1669 yang turut berdepan dengan isu yang sama dan memutuskan: “[24] The Defendant has also raised the issue that some of the Delivery Orders did not have the signature and rubber stamp of the Defendant. In its Affidavit in Reply, the Defendant listed thirty-two Delivery Orders that did not have the rubber stamp of the Defendant affixed and one Delivery Order that did not have both any signature and rubber stamp. Apart from raising this issue, the Defendant has not taken the issue further by alleging that the goods were not delivered. In any event, a perusal of the Defence of the Defendant will show that there was no allegation made as to non-receipt of the goods. [25] A description of the goods has been stated mentioned in the invoices sent by the Plaintiff. Had such goods not been delivered, the Defendant ought to have raised it with the Plaintiff. The Defendant has not adduced any evidence as to any objection nor protest in this regard. The fact that some of JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 13 the Delivery Orders did not have the rubber stamp of the Defendant is not a bona fide defence. Again, I regard this issue as a mere afterthought.”

Di dalam kes di hadapan Mahkamah ini juga, defendan tidak menafikan plaintif gagal memberikan perkhidmatan atau membekalkan barang-barang kepada defendan. Tambahan pula, plaintif telah membekalkan defendan dengan tax invoice yang mengandungi butiran kerja-kerja yang diselesaikan dan barangan yang dibekalkan. Dan Tax Invoice tersebut jelas menyatakan bayaran hendaklah dijelaskan dalam tempoh 60 hari dari tarikh tax invoice tersebut.

Defendan tidak pernah mengemukakan apa-apa keterangan bahawa defendan pernah membangkitkan bantahan terhadap mana-mana tax invoice yang dikeluarkan oleh plaintif.

Oleh yang demikian, berdasarkan nas undang-undang di atas, apa jua bantahan defendan mengenai RO, Maintenance Requisition Form dan Jobsheet yang tidak lengkap adalah merupakan pemikiran semula dan bukanlah pembelaan yang bermerit.

Plaintif juga membuktikan bahawa plaintif telah mengemukakan dari masa ke semasa Penyata Akaun bagi defendan yang menunjukkan jumlah hutang tertunggak melalui emel-emel di m/s 22 – 247 Ikatan B. Sungguhpun emel-emel tersebut dihantar ke CSEworlwide.com, SD1 mengakui bahawa emel ini juga digunakan oleh defendan. JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 14

Sekali lagi defendan gagal mengemukakan apa-apa bukti bahawa defendan ada membantah penyata akaun yang dikemukakan oleh plaintif. Sebaliknya defendan mengakui hutang-hutang tersebut dengan membuat bayaran secara ansuran dari masa ke semasa dan juga memohon plaintif lanjutan masa untuk membayar hutangnya (rujuk m/s 32 Ikatan B dan m/s 55 Nota Keterangan).

Oleh yang demikian, situasi “account-stated” seperti yang diputuskan di dalam kes Caltex Oil Malaysia Ltd, supra terpakai di dalam kes ini. Defendan pada peringkat ini diestop untuk menafikan kandungan Penyata Akaun yang dikemukakan oleh plaintif yang mengandungi jumlah hutang tertunggak.

Hujahan defendan bahawa lejer plaintif bagi tahun-tahun 2018 (m/s 1-20 Ikatan B) dan 2019 (m/s 21 Ikatan B) menunjukkan baki yang hutang yang berbeza dengan apa yang dituntut di dalam Penyata Tuntutan adalah salah anggap dan tidak tepat. Baki kedua-dua lejer tersebut mengesahkan jumlah tertunggak sebanyak RM218,341.48.

Isu lain yang dibangkitkan oleh defendan ialah tuntutan plaintif terakru sejak 15.12.2016 mengakibatkan tuntutan plaintif melebihi 6 tahun had masa yang dibenarkan.

Sekiranya ingin membangkitkan pembelaan had masa maka ianya hendaklah diplidkan seperti yang diperuntukkan di bawah seksyen 4 Akta Had Masa 1953 [rujuk Tengku Ismail bin Tengku Sulaiman (suing as father of Tengku Iskandar Shah bin Tengku Ismail, deceased) & Ors v Sia Cheng Soon [2006] 5 MLJ 228]. JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 15

Memandangkan defendan tidak memplidkan pembelaan had masa ini maka Mahkamah tidak perlu memberi pertimbangan kepada isu ini pada peringkat ini.

Namun begitu, fakta kes menunjukkan hutang terakru mulai 15.12.2016 akan berakhir pada 14.12.2022 dan tindakan ini difailkan pada 2.11.2021 iaitu masih dalam tempoh masa yang dibenarkan.

Atas imbangan kebarangkalian Mahkamah ini mendapati tuntutan plaintif terhadap defendan dibuktikan melalui dokumen-dokumen yang difailkan termasuk tax invoices dan penyata-penyata akaun plaintif.

Mahkamah juga berpuas hati bahawa plaintif, melalui emel-emel yang dikemukakan, telah memaklumkan defendan tentang keberhutangan defendan kepada plaintif yang mana defendan tidak pernah membantah atau mempertikaikannya.

Pembelaan-pembelaan defendan seperti yang dihuraikan di atas hanyalah merupakan helah defendan mengelak daripada membayar hutangnya kepada plaintif dan bukanlah pembelaan-pembelaan bermerit.

Oleh yang demikian, tuntutan plaintif dibenarkan dengan kos. Kos mengikut skala. JA-A52NCC-245-11/2021 Alasan Penghakiman 16 Bertarikh pada 1 Januari 2025 ………………………………….. LAILAWATI BINTI ALI HAKIM Mahkamah Sesyen Sivil 3 Johor Bharu Bagi pihak plaintif: Bagi pihak defendan: Dora Tsang (bersama Kenny Koo) Tengku Hezrul Annuar (bersama