T.E.M. Combustion Sdn Bhd v Latex Form Sdn. Bhd. (BL-22NCC-6-05/2023)

Adalah menjadi satu terma jualan barangan Plaintif kepada Defendan bahawa Plaintif berhak mengenakan faedah dengan kadar 1.5% sebulan atas mana-mana tunggakan yang tertunggak. Terma ini dapat dilihat melalui invois-invois dan penyata akaun yang telah diserahkan oleh Plaintif kepada Defendan.

Adalah juga menjadi terma didalam invois yang dikemukakan bahawa “any discrepancy must be informed within 14 days” dan setakat tuntutan ini difailkan difailkan, Defendan tidak pernah mengemukakan sebarang aduan berkenaan barangan yang telah dihantar serah mempunyai kecacatan (defects) atau tidak mengikut spesifikasi dalam tempoh 14 hari dan tanpa aduan yang dikemukakan dalam tempoh tersebut , barangan adalah diterima dalam keadaan sempurna.

Sekiranya ada aduan dari pelanggan Defendan melebihi dari tempoh tersebut dan tanpa aduan terdahulu kepada Plaintif, maka ianya adalah pertikaian antara Defendan dan pelanggan Defendan tanpa melibatkan Plaintif.

Setakat 12.4.2023, Defendan masih terhutang dengan Plaintif sejumlah RM2,615,125.43 beserta faedah pada kadar 1.5% sebulan dikira dari 13.4.2023 sehingga penyelesaian penuh. Berdasarkan kepada PO,invois-invois, DO dan penyata akaun, menunjukkan terdapat permintaan bagi pelbagai barangan, malahan Defendan ada membuat bayaran bagi sebahagian dari permintaan tersebut.

Ekoran dari keengganan Defendan membuat bayaran , Plaintif telah menghantar notis tuntutan bertarikh 13.4.2023 menuntut jumlah yang tertunggak. Sehingga kini, Defendan enggan membuat sebarang bayaran walaupun notis tuntutan telah diserahkan kepada Defendan. B. JAWAPAN DEFENDAN [7] Plaintif berpengetahuan penuh bahawa barangan yang dijual dan dihantar serah kepada Defendan dan/ atau pelanggan Defendan 4 adalah “Blower” dan “Burner” yang akan digunakan dalam pemasangan mesin sarung tangan getah di kilang pelanggan Defendan. Plaintif telah menyerahkan barangannya secara langsung kepada pelanggan Defendan iaitu Mah Sing Healthcare Sdn Bhd, Iconic Medicare Glove dan lain-lain.

Defendan telah menerima aduan daripada Mah Sing Healthcare bahawa penggunaanr gas bagi setiap mesin telah mencapai 330MMBtu setiap hari iaitu lebih tinggi daripada tahap standard yang sepatutnya berada pada 240 sehingga 260 MMBtu. Kesan daripada ini adalah penggunaan barangan Plaintif iaitu “Blower” dan “Burner” tidak dapat berfungsi dengan lancar dan mengalami kecacatan.

Pada ketika itu, Mah Sing Healthcare Sdn. Bhd. telah meminta Plaintif dan Defendan untuk mengurangkan penggunaan gas. Plaintif dan Defendan telah menanggung kos modifikasi sebanyak RM 500,000.00 bagi menyelesaikan masalah tersebut namun ianya masih gagal diselesaikan. Perkara ini menyebabkan Mah Sing Healthcare Sdn. Bhd. menyalahkan Defendan dan menuntut gantirugi sejumlah RM4,030,000.00 daripada Defendan. Ini adalah kerana barangan yang dihantar oleh Plaintif tidak menurut 5 spesifikasi dan mengalami kecacatan. Pihak Mah Sing Healthcare Sdn Bhd juga mengenakan caj sebanyak RM 4,000,000.00 terhadap defendan bagi kos perlantikan kontraktornya sendiri untuk menyelesaikan masalah ketinggian penggunaan gas tersebut.

Satu lagi pelanggan Defendan iaitu Iconic Medicare juga mengalami masalah yang sama seperti Mah Sing Healthcare iaitu penggunaan gas yang tinggi daripada “blower” dan “burner” yang dijual Plaintif tidak mencapai spesifikasi yang sepatutnya dan ini menyebabkan mesin sarung tangan tidak dapat beroperasi pada tahap maksimum. Akibatnya, pihak Iconic Medicare juga telah menuntut gantirugi daripada Defendan walaupun semua ini berlaku kerana kesalahan Plaintif.

Defendan menafikan terma faedah lewat bayartan sebanyak 1.5% sebulan tidak pernah dimaklumkan kepada mereka oleh Plaintif. Pada setiap masa, hubungan kontraktual antara Plaintif dan Defendan tidak tertakluk kepada sebarang caj faedah lewat bayaran.

Pada setiap masa material, Plaintif berpengetahuan penuh bahawa barangan yang dihantar serah kepada Defendan dan/ atau pelanggan Defendan adalah digunakan untuk tujuan pemasangan mesin sarung tangan getah maka kecacatan yang berlaku adalah tidak berkemungkinan timbul dalam tempoh 14 hari tersebut. Terma didalam invois Plaintif bahawa “any discrepancy must be informed within 14 days” adalah terma tidak adil kepada Defendan dan merupakan motif Plaintif untuk mengelakkan liabiliti. Aduan yang timbul adalah akibat daripada kecacatan barangan Plaintif, maka pertikaian adalah melibatkan Plaintif secara langsung.

Defendan menegaskan bahawa Plaintif gagal membekalkan barangan yang berkualiti dan cacat apabila dipasang dan/atau digunakan oleh Defendan dan/atau pelanggan Defendan; maka Plaintif tidak berhak untuk menuntut baki yang tertunggak. C. KEPUTUSAN MAHKAMAH [14] Undang-undang berkaitan permohonan dibawah Aturan 14 Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 adalah jelas, setelah Mahkamah mendengar hujahan dan berpandukan affidavit yang difailkan oleh pihak-pihak, didapati tiada sebarang isu-isu untuk dibicarakan yang 7 ditimbulkan oleh pihak lawan maka satu penghakiman wajar diberikan yang memihak kepada Plaintif.

Didalam Bank Negara Malaysia v Mohd Ismail [1992] 1CLJ Rep 14; [1992] 1 MLJ 400 di mukasurat 408, Mahkamah Agung memutuskan :- “Under an O. 14 application, the duty of a judge does not end as soon as a fact is asserted by one party, and denied or disputed by the other in an affidavit. Where such assertion, denial or dispute by the other is equivocal, or lacking in precision, or is inconsistent with undisputed contemporary documents or other statements by the same deponent, or is inherently improbable in itself, then the judge has a duty to reject such assertion or denial, thereby rendering the issue not triable”.

Mahkamah Rayuan didalam kes Malayan Banking Bhd (formerly known as ‘Mayban Finance Bhd’) v Boo Hock Soon @ Boo Choo Soon [2013] 2 MLJ 843 memutuskan bahawa Defendan perlu menunjukkan bahawa terdapatnya isu fakta atau undang-undang yang memerlukan bicara penuh untuk menentang suatu permohonan penghakiman terus. Kes tersebut memutuskan:- “[17] Now an application for summary judgment housed in O14 of the Rules of the High Court 1980 (“RHC”) is a special procedural device to curtail and curb the need for a full trial. It is the best way to disposed off 8 an action especially where the defendant’s defence is clearly unsustainable in law or on the facts…. [18] In challenging the O14 application, all that a defendant needs to do is to show to the court that there is a triable issue of fact or of law (Malaysian Assurance Alliance Bhd v Yeam Sai Ming & Ors [1996] 5 MLJ 345). It is not sufficient for the defendant to just raise an issue because the issue that is raised must be an arguable issue which requires a trial in order to determine it, once and for all (voo min En & Ors v Leong Chung Fatt [1982] 2 MLJ 241 (FC).”

Adalah jelas dari otoriti diatas, setelah Mahkamah mendapati pihak Plaintif telah memenuhi kriteria-kriteria yang ditetapkan dibawah A.14 kaedah 2 KKM 2012, tugas Hakim yang mendengar permohonan tidak berhenti setakat itu sahaja. Penelitian harus dikembangkan merangkumi pembelaan dan afidavit yang difailkan oleh pihak lawan. Defendan tidak perlu menunjukkan keseluruhan pembelaan beliau telah dibuktikan dan dikemukakan, ianya memadai dengan menunjukkan satu isu sahaja sebagai isu untuk dibicarakan atau selayaknya dibawa ke perbicaraan penuh.

Didalam permohonan di hadapan Mahkamah ini, Defendan hanya membawa satu isu sahaja iaitu barangan yang dijual oleh Plaintif 9 tidak mengikut spesifikasi dan tidak berkualiti dan menyebabkan pelanggan Defendan mengalami kerugian.

Plaintif menghujahkan barangan telah dihantar serah kepada Defendan di alamat yang diarahkan oleh Defendan. Pesanan Penghantaran(DO) membuktikan bahawa barang-barang tersebut telah diterima oleh wakil Defendan dan mereka telah memeriksa barangan itu dan ianya dalam keadaan baik dan tanpa sebarang kecacatan. Cop syarikat diturunkan untuk mengesahkan “I/we hereby acknowledged that we have checked/inspected the goods delivered to our premises are in proper working conditions”. Adalah jelas apa yang diperkatakan oleh Defendan bahawa barangan yang dihantar serah oleh Plaintif tidak menepati spesifikasi dan tidak berkualiti adalah satu pemikiran terkemudian.

Selain itu, Defendan tidak pernah menafikan atau membuat sebarang aduan secara bertulis kepada Plaintif bahawa barang-barang itu tidak berkualiti dan tidak mengikut spesifikasi. Isu barang tidak mengikut spesifikasi dan tidak berkualiti ditimbulkan apabila Plaintif memfailkan tuntutan ini. Inilah yang diperkatakan didalam Bank Negara Malaysia v Mohd Ismail (supra): “ Where such assertion, denial or dispute by the other is equivocal, or lacking in precision, or is inconsistent with undisputed contemporary documents or other statements by the same deponent , or is inherently improbable in itself , then the judge has a duty to reject such assertion or denial , thereby rendering the issue not triable”.

Mahkamah ini mendapati dari mula barangan dihantar serah kepada Defendan, tiada sebarang aduan dikemukakan dan segala kecacatan yang ditimbulkan oleh Defendan mengenai barangan Plaintif hanyalah selepas tindakan ini difailkan. Inilah yang diperkatakan oleh Mahkamah Rayuan didalam kes Paradise Boulevard Sdn Bhd v Badan Pengurusan Bersama Kompleks Pandan Safari Lagoon [2021] MLJU 2889: - “ [37] When viewed in totality, the averments and arguments raised by the first defendant are considerably inflicted by various shortcomings that do little, if at all to advance its resistance to this summary judgment application. The defendant also did not dispute the invoices sent by the Plaintiff and only raised its complaints after the writ in the main action was filed. This also suggests the issue raised by the defendant contesting this summary judgment are an afterthought”.

Didalam tindakan ini, Defendan mendakwa terdapat aduan dari pelanggan-pelanggan Defendan berkenaan barangan yang 11 dihantarserah oleh Plaintif yang mengakibatkan pelanggan-pelanggan Defendan mengalami kerugian. Sekali lagi tiada sebarang aduan dalam tempoh masa yang ditetapkan oleh Plaintif untuk sebarang kecacatan jika ada. Mahkamah bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa tanggungjawab Plaintif hanya menghantar barang yang dipesan oleh Defendan. Plaintif tidak terlibat dan bukan privy kepada sebarang kontrak yang dimasuki oleh Defendan dan pelanggan-pelanggannya. Selain itu, Plaintif mengemukakan bukti bahawa invois-invois telah mula dikeluarkan kepada Defendan sejak tahun 2021 dan Defendan ada membuat bayaran atas sebahagian invois-invois tersebut tanpa bantahan. Defendan ada membuat bayaran sebanyak RM 100,000.00 pada 14.2.2022 dan pada tahun 2021, mereka membuat bayaran sejumlah RM 1,246,432.00 dan ini bukanlah satu jumlah yang kecil sekiranya Defendan mendakwa barangan yang dihantar serah oleh Plaintif tidak mengikut spesifikasi dan tidak berkualiti. Pada pandangan Mahkamah, jika dari awal barangan yang dihantar serah oleh Plaintif tidak berkualiti maka tiada isu bayaran harus dijelaskan oleh Defendan, namun ini sebaliknya yang berlaku.

Plaintif juga telah menghantar surat tuntutan bertarikh 13.4.2023 kepada Defendan menuntut jumlah yang terhutang. Defendan tidak membalas surat tersebut walaupun mengakui ada menerimanya. Defendan setakat menafikan kandungan surat tuntutan Plaintif didalam affidavit balasan kepada permohonan penghakiman terus ini. Mahkamah merujuk kepada keputusan Mahkamah Rayuan didalam David Wong Hon Leong v Noorazman bin Adnan [1995] 4 CLJ 155 di mukasurat 159 dimana diputuskan:- “During argument, we registered our surprise at the learned Judge’s reluctance to enter judgment for this sum of RM 100,000.00. After all, the appellant had failed to respond to the letter of 17 September, if there had never been an agreement as alleged, it is reasonable to expect a prompt and vigorous denial. But, as we pointed out, there was no response whatsoever from the appellant”. Didalam satu lagi keputusan Mahkamah Tinggi iaitu JEC Designbuild Sdn Bhd v Bunga Kembang Sdn Bhd [2007] 1 AMR 578 di mukasurat 586 -587 diputuskan: - “ a defendant’s failure to reply to the plaintiff’s demand for payment of a debt, would support a summary judgment application against that defendant in respect of the debt”. Oleh itu jika benar, barangan yang tidak mengikut spesifikasi dan tidak berkualiti dihantarserah oleh Plaintif yang didakwa oleh Defendan menyebabkan pelanggan-pelanggannya mengalami kerugian; maka sebelum Plaintif menghantar tuntutan, Defendan sepatutnya terlebih dahulu membuat tuntutan terhadap Plaintif menuntut gantirugi.

Defendan mendakwa mereka tidak mempunyai pengetahuan berkenaan jumlah faedah sebanyak 1.5% yang dikenakan oleh Plaintif atas mereka untuk bayaran yang terakru. Terma ini dinyatakan didalam invois-invois yang telah diakui terima oleh Defendan dan ada diantara invois-invois ini telah dibuat bayaran Defendan. Oleh itu, dakwaan Defendan bahawa Plaintif tidak berhak untuk menuntut faedah 1.5% ini adalah tidak berasas.

Kesimpulannya, berdasarkan alasan-alasan diatas, Mahkamah ini memutuskan tiada sebarang isu untuk dibicarakan yang ditimbulkan oleh Defendan. Plaintif berhak atas jumlah yang tertunggak dan terakru. Oleh itu, Mahkamah membenarkan tuntutan Plaintif untuk memasukkan penghakiman terus keatas Defendan [Lampiran 11] selaras dengan Aturan 14 Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 dengan kos sebanyak RM5000.00 Bertarikh 23 Oktober 2023 t.t. (NORLIZA BINTI OTHMAN) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA KLANG PEGUAMCARA BAGI PIHAK PLAINTIF : Tetuan Lua & Mansor No. 11-1, Tingkat 1, Jalan PJS 11/28, Sunway Metro, Bandar Sunway, 46150 Petaling Jaya, Selangor Darul Ehsan PEGUAMCARA BAGI PIHAK DEFENDAN : Tetuan Tee Tai Tzian & Sim No. 52B, Tingkat 2, Pelangi Avenue, Jalan Kelicap 42A/KU1, Off Jalan Meru, 41050 Klang, Selangor Darul Ehsan