TAI HONG SIONG v LKPP Corporation Sendirian Berhad (Dahulu dikenali sebagai LKPP Equities Sendiriran Berhad dan menjalankan perniagaan di bawah nama dan gaya Ladang Warisan PKPP Sabak) (CA-A53-2-08/2022)

Pada 23.8.2022, plaintif telah memfailkan tuntutan ke atas defendan berkaitan satu kemalangan jalanraya yang berlaku pada 25.9.2021 jam lebih kurang pukul 7.30 malam di Jalan Tebu Hitam (Kawasan Ladang LKPP) (“kemalangan tersebut”).

Berdasarkan tuntutan, kenderaan yang terlibat dalam kemalangan tersebut adalah sebuah motorsikal no. JNQ 1819 yang ditunggang oleh plaintif (“motorsikal plaintif”) dan seekor kerbau yang didakwa dimiliki oleh defendan (“Kerbau tersebut”).

Adalah menjadi kes plaintif bahawa kemalangan tersebut berlaku disebabkan oleh Kerbau tersebut seperti berikut-

Oleh itu, plaintif memplidkan bahawa kemalangan tersebut adalah disebabkan dan/atau disumbangkan oleh kecuaian defendan melalui pekerja-pekerja, perkhidmat-perkhidmat dan/atau ejen-ejen apabila membenarkan Kerbau tersebut keluar dari ladang defendan dan melintas jalan.

Berikut adalah butir-butir kecuaian defendan yang dinyatakan di dalam penyata tuntutan-

Defendan menafikan tuntutan plaintif dan pembelaan telah difailkan pada 12.10.2022.

Defendan di perenggan 6 pembelaan telah menyatakan seperti berikut-

Berdasarkan perenggan 6 Pembelaan di atas, Mahkamah ini berpendapat bahawa ia jelas menunjukkan bahawa pendirian defendan mengikut perkara yang diplidkan bahawa-

keseluruhan berkenaan dengan kemalangan yang didakwa adalah dinafikan.

Secara spesifik, dakwaan berkenaan kerbau yang terlibat adalah bukan milik defendan. Ia merupakan kerbau liar kerana kerbau- kerbau defendan mempunyai pengenalan dan hanya berada dalam kawasan ladang sahaja.

Pihak plaintif diletakkan atas dasar bukti yang kukuh untuk membuktikan keseluruhan perenggan 4.

Oleh itu, Mahkamah ini berpendapat bahawa adalah tidak salah bagi pihak defendan membangkitkan isu sama ada binatang yang terlibat itu adalah kerbau atau babi hutan.

Perbicaraan telah dijalankan dengan enam (6) saksi dari plaintif dan satu (1) saksi dari defendan. Mereka adalah-

Sarjan Adam Shahrizan bin Abdullah - SP1

Dr Nabilah Rashida Jamali - SP2

Dr Nurul Nadiah binti Nor Sukor - SP3

Tai Hong Siong - SP4

Amran Bin Abd Rashid - SP5

Tung She Yen - SP6

Wan Rofaizal bin Wan Deraman - SD1

Kesemua pliding dan dokumen yang telah difailkan bagi tujuan perbicaraan penuh, ditandakan seperti berikut-

Ikatan Pliding -

Ikatan Dokumen Bersama -

Ikatan Dokumen Defendan -

Ikatan Dokumen Tambahan Plaintif -

Berdasarkan keterangan saksi-saksi plaintif, tidak dinafikan bahawa satu kemalangan telah berlaku melibatkan plaintif dan seekor binatang.

Isu sama ada binatang tersebut adalah seekor kerbau atau babi hutan timbul disebabkan keterangan berikut dalam Eksibit P8 iaitu Laporan daripada Hospital Rompin.

Berdasarkan keterangan tersebut, pihak defendan berhujah bahawa maklumat yang diberikan oleh plaintif pada ketika itu adalah maklumat yang masih segar selepas kemalangan tanpa ada ruang masa untuk satu pemikiran semula. Justeru kemungkinan bahawa sebenarnya babi hutan yang telah menyebabkan kemalangan tersebut adalah tinggi berbanding dengan laporan polis yang dibuat hampir dua (2) bulan selepas kemalangan yang baru menyatakan seekor kerbau.

Dalam isu ini keterangan-keterangan bebas adalah amat penting.

Pertama, keterangan pegawai penyiasat, SP1.

Keterangan pegawai penyiasat, SP1 yang mempercayai bahawa kemalangan adalah disebabkan oleh seekor kerbau adalah berdasarkan keterangan plaintif semata-mata. Apatah lagi laporan polis hanya dibuat hampir dua (2) bulan dan SP1 hanya ke tempat kejadian pada tarikh yang sama laporan polis dibuat. Jelas, tiada bukti yang boleh diperolehi bagi mengesahkan jenis binatang yang terlibat.

Sebagai pegawai penyiasat, SP1 juga tidak membuat siasatan tentang dakwaan kemungkinan dakwaan kerbau tersebut dimiliki oleh defendan adalah benar atau tidak. Sebab itulah kita boleh dapati hasil siasatan telah dikeluarkan oleh SP1 sebagaimana di Eksibit D5 sebegitu rupa.

Malah, SP1 juga mengesahkan semasa pemeriksaan balas bahawa terdapat juga haiwan liar lain di kawasan kemalangan tersebut-Setuju saya katakan kawasan tersebut banyak haiwan liar lain selain daripada kerbau? Betul kah? Ya. Betul. Dan laporan yang diterima daripada orang awam, saya cadangkan tidak ada menyatakan jenis haiwan tersebut, jenis haiwan yang dilanggar, betul? Tapi orang-orang awam memberitahu melibatkan binatang lembu rasanya. Lembu. Lembu? Ahha. Lembu. Kawasan tersebut adakah dikelilingi oleh kawasan kampung lain kah, ada ladang lain? Ada. Ada. Saya cadangkan lembu tersebut kemungkinan dimiliki oleh orang kampung?

Oleh itu, Mahkamah ini berpendapat bahawa keterangan SP1 adalah tidak membantu kes plaintif bagi menyokong bahawa binatang yang terlibat adalah seekor kerbau.

Kedua, keterangan SP5.

SP5 adalah salah seorang orang kampung yang telah menetap di kawasan tersebut hampir 35 tahun.

Menurut SP5 beliau sering menggunakan jalan tersebut dan memang terdapat kerbau yang melintas di kawasan tersebut. Saya cadangkan ada haiwan liar lain selain daripada kerbau. Dekat hutan-hutan itu. Kalau… Saya cadangkan. Ada atau tak? Setuju tak ada? Atas daripada LKPP, kawasan itu memang adalah. Ada ya. Tapi di bawah LKPP memang tak ada binatang lain selain daripada kerbau.

Walaupun SP5 adalah merupakan saksi plaintif, demenour beliau tidak menunjukkan barang beliau adalah seorang yang tidak boleh dipercayai.

Malah, SP5 semasa pemeriksaan balas telah menerangkan bahawa selama 10 tahun lebih melalui jalan tersebut, inilah pertama kali kemalangan berlaku dan seterusnya menyatakan perkara berikut-NJ Ok. Mr. Tai tadi jawab kerbau atau haiwan sudah ada atas jalan betul? JM [Jurubahasa menjelaskan kepada SP4 dalam Bahasa Mandarin] SP4 [SP4 menjawab dalam Bahasa Mandarin] JM Betul. …. NJ Jadi saya cadangkan kerbau memang dah ada atas jalan. Betul. JM Sebab itu kawasan dia. LKPP. JM LKPP. NJ Jadi saya cadangkan kerbau memang ada di atas jalan ya. JM Ah? NJ Kerbau memang sudah ada di atas jalan. JM [Jurubahasa menjelaskan kepada SP4 dalam Bahasa Mandarin] [SP4 menjawab dalam Bahasa Mandarin] JM Ya betul. [SP4 menjawab dalam Bahasa Mandarin] JM Hampir kesemua jalan dipenuhinya. MS Apa? JM Dipenuhinya. Dia telah mengambil tempat di jalannya lah. [SP4 menjawab dalam Bahasa Mandarin] JM Kerbau itu panjang. Besar. …. NJ Mr. Tai boleh beritahu Mahkamah, selepas berlanggar, apa jadi pada haiwan yang dilanggar itu? Apa jadi pada haiwan itu? JM [Jurubahasa menjelaskan kepada SP4 dalam Bahasa Mandarin] SP4 [SP4 menjawab dalam Bahasa Mandarin] JM Dia tak ada apa-apa. Dia masih boleh bergerak. Masih boleh bergerak. Perlanggaran dengan haiwan yang Mr Tai kata langgar, langgar haiwan itu ke bahagian dekat mana? JM [Jurubahasa menjelaskan kepada SP4 dalam Bahasa Mandarin] SP4 [SP4 menjawab dalam Bahasa Mandarin] JM Leher.

Berdasarkan fakta-fakta di atas, atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan plaintif dalam hal ini bahawa kebarangkalian yang tinggi adalah seekor kerbau telah terlibat dalam kemalangan dengan plaintif pada waktu, tarikh dan tempat yang material. Kerbau Liar atau Kerbau Milikan Defendan?

Ini adalah isu yang amat kritikal.

Dalam hal ini, Mahkamah ini mendapati pihak plaintif tidak bergantung kepada keterangan langsung (direct evidence) bagi tujuan pembuktian dan sokongan kepada tuntutan plaintif kerana-

Kemalangan berlaku pada 25.9.2021.

Laporan polis hanya dibuat pada 18.11.2021. Pada ketika itu, negara dilanda covid 19 dan plaintif sedang mendapatkan rawatan.

SP1 hanya pergi ke tempat kemalangan pada tarikh yang sama laporan dibuat iaitu 18.11.2021 di mana tiada lagi kesan kemalangan di kawasan tersebut termasuk Kerbau yang berkenaan.

Sebab itulah rajah kasar, Eksibit P1, yang disediakan oleh SP1 adalah neutral.

Plaintif, SP4 telah menyatakan bahawa semasa kemalangan keadaan sekitar adalah gelap, kawasan dikelilingi hutan dan jalanraya tidak berlampu.

Tiada saksi mata yang lain yang melihat bagaimana kemalangan tersebut berlaku.

Selepas kejadian kemalangan tersebut, Kerbau tersebut telah berlalu.

Pihak plaintif hanya bergantung kepada circumstantial evidence untuk menyokong kes beliau.

Bagi tujuan tersebut, pihak plaintif bergantung kepada keterangan dan dokumen-dokumen berikut- (Pegawai Penyiasat) - Yang mengesahkan bahawa kemalangan melibatkan seekor kerbau berdasarkan keterangan plaintif. Namun, tiada siasatan siapakah pemilik kerbau tersebut. (En Amran bin Abdul Rashid) - Beliau telah menetap di Kg Tebu Hitam di mana kawasan kemalangan berlaku selama hamper 35 tahun di mana beliau sering menggunakan jalan tersebut dan memang terdapat kerbau yang melintas. Beliau juga mengesahkan bahawa hanya defendan mempunyai kerbau. Orang kampung tidak memelihara kerbau. Tepi kiri dan kanan jalan adalah ladang defendan. Eksibit P3(I)-(J) (gambar-gambar yang diambil oleh SP1) - Gambar-gambar tempat kemalangan. Kanan dan kiri jalan adalah pokok-pokok. Tetapi belakang pokok-pokok tersebut adalah ladang kepunyaan defendan. Fakta kanan dan kiri jalan adalah ladang plaintif telah diperkuatkan lagi dengan keterangan SD1. Eksibit P4(A)-(P) (gambar-gambar yang diambil oleh plaintif) & Video Eksibit P19 - Terutamanya gambar-gambar berikut- Facebook posting Kampung Tebu Hitam sebagaimana Eksibit P17 - Terutamanya posting berikut-Tetapi penulis-penulis dalam posting tersebut tidak dipanggil untuk memberi keterangan. Syarikat defendan atau wakil tidak membuat apa-apa laporan polis untuk menafikan kerbau mereka terlibat walaupun setelah tuntutan ini diserahkan kepada mereka. Tindakan SD1 dan pengawal keselamatan defendan yang telah meninggal dunia keluar untuk melihat kemalangan yang berlaku menunjukkan secara langsung dan tidak bahawa kemungkinan tinggi kerbau itu milik mereka.

Di pihak defendan pula, keterangan SP4 sendiri semasa pemeriksaan balas telah membuktikan bahawa beliau sendiri tidak nampak bahawa kerbau tersebut keluar daripada ladang defendan. SP4 hanya membuat anggapan ia keluar dari ladang defendan kerana kanan dan kiri jalan tersebut adalah ladang kepunyaan defendan. Apa yang beliau nampak adalah seekor kerbau yang telah berada di tengah-tengah jalan.

Malah menurut defendan, saksi-saksi plaintif tidak dapat menyokong kes plaintif yang membuktikan bahawa kerbau tersebut milik defendan. SP5 dan SP6 juga sebagaimana SP1 bergantung kepada cerita plaintif, SP4 bahawa beliau dilanggar oleh seekor kerbau.

Saksi defendan, SD1 pula telah menerangkan bahawa-

Ladang defendan adalah seluas 1,500 hektar.

Sebagaimana gambar-gambar yang dikemukakan, kiri kanan jalan di tempat kemalangan adalah ladang defendan.

Tetapi dipisahkan dengan pokok-pokok sebagaimana dalam gambar dan longkang atau parit sedalam 10 kaki bagi mengelakkan kecurian dan haiwan keluar.

Eksibit D21 adalah SOP berkenaan dengan Kerbau defendan. Semasa pemeriksaan balas SD1 menyatakan SOP tersebut dikeluarkan supaya pekerja jaga kerbau defendan bukan sebab kerbau tersebut keluar ke jalan. SOP untuk pastikan kerbau tersebut terjaga.

Kerbau-kerbau defendan mempunyai tagging dan pengenalan dan dijaga oleh seorang penjaga. Penjaga akan mengira berapa ekor masuk dan keluar kendang.

Selain daripada kerbau-kerbau defendan, semasa pemeriksaan balas, SD1 menyatakan terdapat kerbau-kerbau liar yang tidak bertuan mengikut kata-kata orang kampung yang beliau dengar.

Beliau pergi ke tempat kemalangan bukan kerana mempercayai bahawa kerbau defendan terlibat tetapi sebab dimaklumkan oleh jaga di situ. “Rumah saya dalam ladang. Jadi jaga itu sebelah rumah saya. Dia balik dan cakap ada kemalangan. Itu tujuan saya pergi tengok.

Sebagaimana gambar-gambar yang dikemukakan, kiri kanan jalan di tempat kemalangan adalah ladang defendan

Dalam memutuskan isu sama ada defendan bertanggungjawab ke atas kemalangan yang membabitkan plaintif, Mahkamah ini ingin memetik beberapa kenyataan berikut-

Hashim Yeop Sani HBM (pada ketika itu) dalam kes Credit Corp

(M) Bhd v Fong Tak Sin [1991] 2 CLJ 871 (Supreme Court) menyatakan seperti berikut-From established authorities we can now accept that the cause of action normally accrues when there is in existence a person who can sue and another who can be sued, and when all the facts have happened which are material to be proved to entitle the plaintiff to succeed.

Suriyadi Halim Omar J (pada ketika itu) dalam kes Parimala Muthusamy & Ors v Projek Lebuhraya Utara-Selatan [1997] 4 CLJ 54. As to whether a cause of action can arise for the plaintiffs on mere negligence without more, it is common knowledge among lawyers that mere negligence in itself is not a cause of action. To give a cause of action there must be negligence which amounts to a breach of duty towards the person claiming (Farr v. Butters Bros & Co. [1932] 2 KB 606). In the absence of scienter no liability will be placed on the shoulders of the defendant inspite of the loss and damages caused by the accident (Lathall v. A. Joyce & Son and Others [1939] 3 All ER 854; Papworth v. Mayor & C., Of Battersea (No. 2) [1916] 1 KB 583; Lambert v. Corporation of Lowestoft [1901] 1 QB 590 and Leanse v. Egerton (Lord) [1943] 1 KB 323). But what is negligence? Suffice for me to say that negligence is the omission to do something which a reasonable man, guided upon those considerations, which ordinarily regulate the conduct of human affairs, would do or doing something which a prudent and reasonable man would not do (Blyth v. Birmingham Waterworks Co. [1856] 11 Ex 781). Lord Porter on the requirement of negligence for any case in Potts or Riddell v. Reid [1943] AC 1 at 31 said, "Negligence is the failure to use the requisite amount of care required by the law in a case where a duty to use care exists." It is trite law too that to succeed in this cause of action, this event must not only be foreseeable but also likely to cause injury "to the neighbour", or road user, in this case. Gill FJ in Chan Loo Khee V. Lai Siew San & Ors [1971] CLJU 17; [1971] 1 LNS 17, at p. succinctly observed that: It would seem clear from the authorities that the duty to take care hinges on the foreseeability of the event which is called into question and the likelihood of such an event causing injury to one's neighbour as defined by Lord Atkin in Donoghue v. Stevenson, and that the test as to the degree or standard of care is always objective. This means that if in the eyes of the hypothetical reasonable man of ordinary intelligence and experience a motor accident is the foreseeable result of the act or omission complained of, and it is likely to injure some one who is so closely or directly affected by the act or omission that he ought reasonably to be in contemplation as being so affected, then the person responsible for the act or omission is liable in damages for negligence.

Dalam kes semasa di hadapan Mahkamah pada hari ini, kausa tindakan plaintif ke atas defendan adalah kemalangan yang diakibatkan oleh seekor kerbau yang didakwa kepunyaan defendan.

Adalah penting bagi plaintif untuk membuktikan kausa tindakan ini kerana ia melibatkan isu kecuaian yang jika dibuktikan benar, akan meletakkan satu tanggungjawab dan liabiliti yang tinggi ke atas defendan untuk membayar gantirugi.

Namun, setelah meneliti bukti dan keterangan yang dikemukakan dan atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah ini berpendapat bahawa plaintif gagal membuktikan bahawa kerbau tersebut adalah kerbau milikan pihak defendan. Bukan kerana kerbau tersebut telah tidak ditemui atau plaintif telah gagal mengambil gambar kerbau tersebut dalam keadaan beliau cedera teruk, tetapi keterangan-keterangan yang ada menimbulkan pelbagai persoalan dan kemusykilan.

Pertama, plaintif sendiri menyatakan bahawa beliau tidak nampak kerbau tersebut keluar daripada ladang defendan. Plaintif hanya beranggapan bahawa binatang tersebut keluar daripada situ kerana kanan dan kiri jalan tersebut adalah ladang kepunyaan defendan.

Keduanya, terdapat haiwan lain termasuk kerbau liar yang tidak bertuan di kawasan tersebut. Walaupun SP5 telah memberi keterangan bahawa hanya kerbau sahaja berada di kawasan kemalangan tersebut, bagaimanakah SP5 dapat mengesahkan bahawa kerbau tersebut adalah milik defendan atau sebenarnya kerbau yang tidak bertuan, tidak dibuktikan.

Ketiganya, gambar-gambar yang dikemukakan oleh plaintif menunjukkan kerbau-kerbau defendan berada dalam kawasan ladang.

Keempatnya, gambar-gambar dalam posting di Facebook memang menunjukkan ianya adalah kerbau berkeliaran atau perbincangan melibatkan kerbau berkeliaran, namun, selain daripada dakwaan bahawa kerbau-kerbau tersebut adalah milik defendan disebabkan kanan dan kiri jalan adalah ladang defendan, tiada bukti lain yang mengesahkan bahawa kerbau-kerbau tersebut keluar daripada ladang defendan.

Oleh itu adalah tidak selamat bagi Mahkamah ini untuk memutuskan satu liabiliti ke atas defendan atas imbangan kebarangkalian yang mana tiada satu kepastian yang selamat dapat dibuat berkenaan siapakah pemilik kerbau tersebut.

Mahkamah bersetuju dengan hujahan defendan berkenaan dengan isu bahawa kerbau tersebut bukan milikan defendan.

Mahkamah amat bersimpati dengan apa yang berlaku ke atas plaintif.

Oleh itu, tuntutan plaintif ditolak dengan kos mengikut skala di bawah Kaedah-Kaedah Mahkamah, 2012.

Sekarang, saya akan memutuskan isu kuantum bagi tujuan melengkapkan penghakiman ini atas dasar 100%.

Dalam memutuskan apakah award yang berpatutan bagi kecederaan-kecederaan di atas, Mahkamah telah berpandu kepada prinsip-prinsip dan perkara-perkara, inter alia, berikut-

Mahkamah perlu mempertimbangkan keseluruhan keadaan kes tersebut.

Award yang ingin diberi oleh Mahkamah perlulah satu jumlah yang adil untuk memberi pampasan kepada plaintif.

Jumlah award tersebut tidak boleh terlalu berlebih-lebihan sehingga menyebabkan ketidakadilan kepada defendan.

Gantirugi diberikan hendaklah berdasarkan kecederaan-kecederaan yang dialami dan kesakitan serta penderitaan yang ditanggung akibat kecederaan-kecederaan tersebut. Isu pertindihan boleh berlaku apabila terdapat kecederaan yang banyak.

Di dalam kes Inas Faiqah bt Mohd Helmi (an infant suing through her father and next friend, Mohd Helmi bin Abdul Aziz v Kerajaan Malaysia & Ors [2016] 2 MLJ 1 Mahkamah Persekutuan telah menyatakan seperti berikut-It is trite that damages serve as compensation, not a reward, less still punishment (see Ong Ah Long v Dr S Underwood [1983] 2 MLJ 324; [1983] 2 CLJ 198 … In assessing damages the court should not be motivated by sympathy and award fair compensation based on cogent evidence. The court should not descend into a domain of speculation. The evaluation of those evidence, which form the basis of any risk or future damages, must therefore still be undertaken. And the trial judge can only evaluate such damages based on recognised balance of probabilities standard …

Mahkamah Persekutuan turut menyatakan dalam United Plywood and Sawmill Ltd v Lock Ngan Loi [1970] 2 MLJ 237 - …the assessment of damages in cases of personal injury is one of the most difficult things for either a judge in the first instance or a Court of Appeal. When a man has lost his arm there is no sum in the world that can in the true sense compensate for it. Yet compensation in the form of money is the only way in which he can be granted redress for the injury he had suffered. It is neither possible nor desirable for damages for the loss of an arm to be standardized or rigidly classified, as no two cases are ever alike. But in order to maintain some semblance of uniformity, the amount awarded in past cases, which bear reasonable comparison with the case under review, should serve as a useful guide.

Since we must perforce measure the damage in money, we must, I think, take account of large and relatively permanent variations in the value of money. ‘And Lord Moncriff added, ‘As regards what falls to be paid in money the court must take note of changes in the value of money (per Lord Normand di dalam Sands v Devan [1945] SC 380). Kecederaan Yang Dialami oleh Plaintif

Berdasarkan prinsip-prinsip di atas, saya teruskan dengan taksiran gantirugi kecederaan-kecederaan yang dialami oleh plaintif.

Bagi tujuan taksiran tersebut, laporan-laporan sebagaimana yang dinyatakan di muka surat 20 Hujahan Bertulis Plaintif dan perenggan 95 Hujahan Bertulis Defendan adalah dirujuk.

Kesemua laporan tersebut telah dipersetujui oleh kedua-dua belah pihak tertakluk kepada hujahan.

Bagi tujuan pengiraan kuantum, pihak-pihak telah mencadangkan klasifikasi-klasifikasi berikut-Plaintif Defendan 1. Fracture of left distal radius and ulna Closed left distal end radius fracture 2. Right 1st metacarpal fracture Fracture right 1st metacarpal 3. Right 2nd and 3rd metatarsal fractures Fracture of 2nd and 3rd metatarsal 4. Left shoulder rotation cuff, acromioclavicular ligament and lateral injury Left shoulder rotator cuff, acromioclavicular ligament and labral injury 5, Le Fort 1 fracture with left unilateral incomplete Le Fort II fracture Facial injury (maxilla fracture) Closed fracture of nasal bones

Dentoalveolar fracture from 13 to 23 Displaced 12-21 dentoalveolar fracture (maxillary anterior lingually displaced dentoalveolar fracture)

Pembedahan masa depan-surgery to repair the injured tissues on his left shoulder joint-removal of implants

Superficial abrasion wound over right mid shin and left shoulder 9. Laceration wound over extra oral on left side near philtrum about 3cm and nasolabial area.

Saya akan meringkaskan hujahan-hujahan kedua-dua pihak berdasarkan klasifikasi yang dibuat. Kemudian, saya akan memutuskan sama ada kecederaan-kecederaan yang dialami wajar dikira secara global seperti klasifikasi defendan atau pun berasingan seperti klasifikasi plaintif.

Kecederaan 1- Plaintif Defendan 1. Fracture of left distal radius and ulna Closed left distal end radius fracture RM30,000.00 RM23,000.00 Alasan Plaintif- -Open reduction & internal fixation of left radius - Hakim Mahkamah Sesyen dalam kes Letchumananthevar a/l Muniandy v Thenagaran a/l Raman & Anor [2011] 1 PIR [29] telah membenarkan RM30,000.00 untuk Open fracture of distal end of the right radius and ulna. - Hakim Mahkamah Sesyen dalam kes Md Amdan b Khamis & Anor v Sia Cheng Feng & Anor [2010] 1 PIR [64] telah membenarkan RM30,000.00 untuk Closed fracture of the right radius and ulna. Alasan Defendan- -Revised Compendium of Personal Injury Awards- Mahkamah- -Mahkamah juga merujuk kes Faiz Ullah v Nurul Fatehah binti Abdul Rashed & Anor [2021] 1 PIR [16] di mana Mahkamah Sesyen telah membenarkan RM33,000.00 untuk Closed fracture distal end of the right radius/ulna with disruption of the distal radioulnar joint, widening of the distal ulnar joint and mild valgus deformity of the wrist. Plaintif dalam kes tersebut suffered from pain in the right forearm and hand on sustained exertion and weakness of the right forearm and hand). - Dalam kes S Thgayaparan a/l K Sahadevan v Hiew Wan Ching & Anor [2018] 1 PIR [60] Mahkamah Sesyen telah membenarkan RM35,000.00 untuk Closed comminuted fracture of the left distal radius and closed fracture of the right distal radius. Plaintif dalam kes tersebut suffered from 1 cm shortening of the right radius, 0.5 cm muscle wasting in the right arm, 1 cm muscle wasting in the left forearm and Grade 4 reduced muscle power of the right forearm and wrist). -Dalam kes semasa hari ini, tiada keterangan berkenaan sebarang keilatan yang dialami oleh plaintif akibat daripada kecederaan ini. Oleh itu Mahkamah berpendapat bahawa jumlah sebanyak RM25,000.00 adalah wajar dan munasabah.

Kecederaan 2- Plaintif Defendan 2. Right 1st metacarpal fracture Fracture right 1st metacarpal RM8,000.00 RM4,000.00 Alasan Plaintif- -Open reduction & internal fixation of right 1st metacarpal - Peguam plaintif dalam kes Sivanesan Veerapan & Kumar Verappan v Chen Kwai Soong & Low Vi Vian [2014] 5 LNS 97 telah merujuk kepada kes Abdul Aziz b Nijam Din v Murugaiya a/l Raman & Anor [2007] 1 PIR [67] di mana Hakim Mahkamah Sesyen telah membenarkan RM8,000.00 untuk Closed fracture of the right first metacarpal. Alasan Defendan- -Revised Compendium of Personal Injury Awards- Mahkamah- -Kecederaan di bahagian jari tangan-Mahkamah juga merujuk kes Wan Chee Hong v Lim Tick Sim & Anor [2013] 2 PIR [21] di mana Mahkamah Sesyen telah membenarkan RM6,000.00 untuk Closed fracture proximal phalanx of the left ring finger and the first metacarpal. -Dalam kes kes Kumaran a/l Pannerselvam & Anor v Ng Wee Khim & Anor [2011] 2 PIR [34]di mana Mahkamah Sesyen telah membenarkan RM10,000.00 untuk Closed intra-articular fracture base of the left first metacarpal di mana plaintif telah suffered from Grade 4 grip power in the left hand, inability to carry heavy objects with the left hand and pain elicited on deep palpation of the left first metacarpal joint) -Dalam kes semasa hari ini, tiada keterangan berkenaan sebarang keilatan yang dialami oleh plaintif akibat daripada kecederaan ini. Oleh itu Mahkamah berpendapat bahawa jumlah sebanyak RM4,500.00 adalah wajar dan munasabah.

Kecederaan 3- Plaintif Defendan 3. Right 2nd and 3rd metatarsal fractures-Fracture of 2nd and 3rd metatarsal RM15,000.00 Alasan Plaintif- -Kecederaan di bahagian jari kaki - Mahkamah Sesyen dalam kes Yusof bin Mohamed v Lee Mok Sing [2014] 1 PIR [64] telah membenarkan RM15,000.00 untuk Open fracture of the left second, third and fourth metatarsal bones di mana plaintif suffered from malunion of the fracture of the second and third metatarsal, deformity of the left foot and pain in the left foot due to soft tissue scarring and muscle contusion) -Mahkamah Sesyen dalam kes Noor Asfizatul Ain bt Jamaluddin v Vicent Lai [2015] 1 PIR [19] telah membenarkan RM15,000.00 untuk Closed fracture of the right 2nd, 3rd and 4th base of the metatarsal bone of the right foot with some displacement di mana plaintif suffered from pain in the right foot due to soft tissue scarring, limitation of the right ankle movement in dorsiflexion, slight limitation of all right toes movement and pain in the right ankle on prolonged walking). - Mahkamah Sesyen dalam kes Mohd Safri Amirus bin AB Karim v Rosli bin Mohd Idris & Anor [2014] 2 PIR [83] telah membenarkan RM15,000.00 untuk Fracture of the fourth and fifth metatarsals of the left foot di mana plaintif suffered from 1 cm swelling of the left foot, limitation of the fourth and fifth toe movements and pain in the left foot) Alasan Defendan- -Revised Compendium of Personal Injury Awards- Mahkamah- -Kecederaan di bahagian jari kaki-Kes-kes yang dirujuk oleh plaintif melibatkan plaintif-plaintif yang mengalami keilatan yang lebih serius akibat kecederaan tersebut. -Mahkamah berpendapat bahawa jumlah yang dihujahkan oleh pihak defendan sebanyak RM12,000.00 adalah munasabah.

Kecederaan 4- Plaintif Defendan 4. Left shoulder rotation cuff, acromioclavicular ligament and lateral injury Left shoulder rotator cuff, acromioclavicular ligament and labral injury RM40,000.00 RM16,000.00 Alasan Plaintif- - Mahkamah Sesyen dalam kes Johnson Arokiam dan satu lagi v Mong Xin Yao dan satu lagi [2020] PILRU [44] telah membenarkan RM15,000.00 untuk left rotator cuff injury-Mahkamah Sesyen dalam kes Lawrence a/l Thomas v Surenthiran a/l Michael & Anor [2017] 2 PIR [27] telah membenarkan RM22,000.00 untuk Right shoulder rotator cuff tear with mild stiffness of the shoulder joint. - Mahkamah Sesyen dalam kes Lim Peng Khoon & 3 Ors v Azizul Azreen b Abd Rahim & Anor (and Another Suit) [2012] 1 PIR [20] telah membenarkan RM18,000.00 untuk Right acromioclavicular joint injury di mana plaintif suffered from restricted and painful movement of the right shoulder and non-union of the acromioclavicular joint injury)di mana plaintif suffered from 1 cm swelling of the left foot, limitation of the fourth and fifth toe movements and pain in the left foot) Alasan Defendan- -Revised Compendium of Personal Injury Awards-Mahkamah- -Kecederaan ini didiagnosis semasa plaintif di Regency Specialist Hospital. -Sejauh mana kecederaan yang dialami boleh dilihat daripada petikan laporan hospital tersebut seperti berikut- … -Pakar defendan juga mengesahkan kecederaan tersebut pada tahap berikut- -Ketiga-tiga kecederaan tersebut adalah melibatkan kawasan yang sama iaitu di bahu. -Oleh itu, Mahkamah berpendapat bahawa jumlah sebanyak RM25,000.00 adalah munasabah.

Kecederaan 5- Plaintif Defendan 5. Le Fort 1 fracture with left unilateral incomplete Le Fort II Le Fort 1 fracture with left unilateral incomplete Le Fort II fracture & Closed Fracture of fracture & Closed Fracture of Nasal Bone Nasal Bone (Facial injury-maxilla fracture) RM50,000.00+RM20,000.00 (RM70,000.00) RM15,000.00+RM10,000.00 (RM25,000.00) Alasan Plaintif- - Mahkamah Sesyen dalam kes Nurinah binti Alip & Anor v Edwind ES Banting @ Eddie b Mohd Banting & Anor [2023] 1 PIR [37] telah membenarkan RM25,000.00 untuk Multiple fractures of the facial bone – left Le Fort 1 fracture. -Mahkamah Sesyen dalam kes Thong Long Huat & Anor v Leong Kok Chai & Anor [2016] 2 PIR [54] telah membenarkan RM40,000.00 untuk Le Fort II and II fractures of the maxilla and dentoalveolar di mana plaintif suffered from loss of teeth (32, 42, 44 and 45), deranged occlusion causing inability to eat and bite using the front teeth, numbness of the cheeks and the skin over the lower jaw and tender on hard palpitation of maxilla and mandible region) - Mahkamah Sesyen dalam kes Chei Chian Seong v Woon Sow Ming & Anor [2017] 2 PIR [57] telah membenarkan RM30,000.00 Bilateral Le Fort II fracture of the maxilla – facial bone deformity with facial disfigurement. -- Mahkamah Sesyen dalam kes Mohd Firdaus b Rosli v Faridah bt Abdullah & Anor [2013] 1 PIR [66] telah membenarkan RM12,000.00 untuk Fracture maxilla of the left nasal process and fracture of the left infraorbital rim dan RM26,000.00 untuk fracture of the left nasal bone di mana plaintif suffered from deviated nasal septum with convexity to the left which led to compromised left nasal airway and hyposmia (loss of sense of smell) Alasan Defendan- -Kecederaan ini dan juga Closed fracture of nasal bones perlu dikira bersama Mahkamah- -Le Fort fractures, also known as midaxillary fractures, are a group of fractures that affect the midface of the skull and collectively involve a partial or complete separation of the midface from the skull. The midface refers to the area spanning between the outer corners of the eyes and the corners of the mouth, consisting of the nose, cheeks, and area above the upper lip. Le Fort fractures typically involve the pterygoid plates of the sphenoid bones, which form the base of the skull, extending behind the eye and below the front part of the brain. The pterygoid plates are projections of the sphenoid bones and connect the midface to the sphenoid bones. A Le Fort fracture may cause an obstruction of the airway which can be life threatening if not properly recognized and treated by a medical professional. There are three types of Le Fort fractures that can be classified according to the specific plane of injury. In a Le Fort type I, the plane of injury is horizontal and typically results 1 https://www.osmosis.org/answers/Le-Fort-fracture in a separation of the teeth from the upper face. The horizontal fracture line generally passes through the alveolar ridge which is the bony socket that holds the teeth, the lateral nose, and the inferior part of the maxillary sinus, one of the four nasal sinuses that resides near the nose. 2 Le Fort type II presents with a pyramidal-shaped fracture. The upper teeth make up the base and the nasofrontal suture— a band of tissue connecting the frontal bone and the nasal bones—makes up the point or apex of the pyramidal fracture. The pyramidal plane of fracture can again occur through the alveolar ridge (an extension of the upper jaw) and maxillary sinuses, but typically also extends through the orbital rim (eye socket) and nasal bones.3 In a Le Fort type III, the plane of injury is transverse, or horizontal, similar to type I; however, in type III, injury typically begins at the nasofrontal area and extends across the orbital walls, zygomatic arch (cheek bone), and pterygoid plates. A type III Le Fort fracture is the most extensive as it can result in a complete dislocation of the midface from the base of the skull, known as a craniofacial dislocation.4 2 supra 3 supra 4 supra 5 -Oleh itu jelas nasal bone adalah sebahagian daripada facial injury. -Ini turut disokong oleh laporan perubatan daripada Regency Specialist Hospital yang hanya menyenaraikan facial injury (maxilla fracture) dan juga disahkan oleh pakar defendan. -Revised Compendium of Personal Injury Awards juga menyenaraikan nasal bone injury di bawah tajuk facial bone. -Oleh yang demikian Mahkamah ini akan memberi satu award secara global. -Kes-kes yang dirujuk oleh plaintif melibatkan kecederaan yang lebih serius. -Bagi kes semasa, mengikut laporan pakar defendan, Dr Akmal Azim iaitu laporan terkini- 5 supra --Revised Compendium of Personal Injury Awards mencadangkan award berikut- -Mengambil pertimbangan kesemua di atas, Mahkamah ini berpendapat bahawa award sebanyak RM25,000.00 adalah wajar dan munasabah.

Kecederaan 6- Plaintif Defendan 7. Dentoalveolar fracture6 from 13 to 23 Dentoalveolar fracture from 13 to 23 RM30,000.00 Alasan Plaintif- - Mahkamah Sesyen dalam kes Mohd Rashidi bin Abdul Rahman & 3 Ors v Mohamad Tarmizi bin Zahari [2021] 1 PIR [57] telah membenarkan RM6,000.00 untuk loss of 2 teeth (upper right first and second molar) (RM3,000.00 × 2). -Mahkamah Sesyen dalam kes Manjeet Singh a/l Jagjeet Singh v Mohamed bin Mohd Isa & Anor [2019] 2 PIR [56] telah membenarkan RM21,000.00 untuk Fracture of 7 teeth. -Mahkamah Tinggi dalam kes Nor Amirah binti Mohd Nasir v Hasni Bin Mohd Din [2023] AMEJ 0258 telah membenarkan RM40,000.00 untuk dentoalveolar bone fracture. Alasan Defendan- --Revised Compendium of Personal Injury Awards mencadangkan award berikut- 6 Dentoalveolar fractures are injuries affecting teeth with its supporting alveolar bone. It commonly presents as a displaced dentoalveolar segment, tooth mobility, occlusal disturbance, and hematoma into the adjacent oral mucosa, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7235701/#:~:text=Dentoalveolar%20fractures%20are%20i njuries%20affecting,into%20the%20adjacent%20oral%20mucosa. Mahkamah-RM30,000.00 Laporan Pakar Defendan menyatakan seperti berikut- Mahkamah ini berpendapat jumlah RM30,000.00 adalah wajar dan munasabah.

Berkenaan gantirugi khas ini, secara prinsipnya pihak yang menuntut perlulah menyatakan gantirugi tersebut secara spesifik dan seterusnya membuktikan dengan ketat.

Prinsip ini telah digariskan oleh Syed Agil Barakbah FJ (pada ketika itu) di dalam kes Ong Ah Long v Dr S Underwood [1983] CLJ Rep 300 seperti berikut-It is a well-established principle that special damages in contrast to general damages, have to be specifically pleaded and strictly proved. They are recoverable only where they can be included in the proper measure of damages and are not too remote (see Halsbury's Laws of England 4th Edn., Vol. 11 p. 218 para. 386). That in our view is the cardinal principle adopted by all Courts both in England and this country. The same principle was adopted by Ong Hock Thye FJ (as he then was) in Lee Hup Transport & Co. and Anor. v. Wong Kong [1967] 1 LNS 215[1967] 2 MLJ 93 which was an appeal on quantum of damages. Quoting an excerpt from the judgment of Wilmer LJ in Ilkiw v. Samuels [1963] 1 WLR 991 he held that the general damages should not be awarded as though they were special damages properly pleaded and proved. Similarly Chang Min Tat FJ (as he then was) in Murtadza bin Mohamed Hassan v. Chong Swee Pian [1979] 1 LNS 57applied the principle in Ilkiw v. Samuels (supra) that special damages if pleaded as in that case could be recovered. The principle was also adopted by Mohamed Azmi J (as he then was) in Sam Wun Hoong v. Kader Ibramshah [1981] 1 MLJ 295 in the Federal Court. The reason that special damages have to be specifically pleaded is to comply with its object which is to crystallise the issue and to enable both parties to prepare for trial(per Edmund Davies LJ in Domsalla v. Barr [1969] WLR 630, 634). In special damages claims the exact loss must be pleaded where the precise amount of item of damages has become clear before the trial either because it has already occurred and so become crystallised or because it can be measured with complete accuracy (MacGregor on Damages 14th Edn., p. 1012 para. 1498). The purpose is to put the defendants on their guard and tell them what they have to meet when the case comes on trial (per Cotton LJ in Phillips v. Phillips [1878] 4 QBD 127, 139).

Berkenaan bukti pula, bukti terbaik yang ada perlulah dikemukakan untuk menyokong sesuatu tuntutan.

Namun “where the damage suffered by the plaintiff is obvious, essential and necessary, the Courts have awarded a reasonable sum without insistence of strict proof depending of course on the circumstances of each case. However, the Court should as a general rule, wherever possible, insist on the strict compliance with rules of evidence”.7

Berdasarkan prinsip-prinsip di atas, saya telah menjadualkan item-item yang diplidkan di dalam penyata tuntutan seperti berikut-Ringkasan sebagaimana pernyataan tuntutan dan hujahan Plaintif Defendan a. Kos untuk mendapatkan laporan polis, Rajah Kasar dan kunci Kedua-dua pihak bersetujui item ini di bawah kos Keputusan Mahkamah-di bawah kos b. Kos untuk mendapatkan laporan perubatan di Hospital Rompin Kedua-dua pihak bersetujui item ini di bawah kos Keputusan Mahkamah-di bawah kos c. Kos untuk mendapatkan laporan perubatan dari Hospital Tengku Ampuan Afzan Kedua-dua pihak bersetujui item ini di bawah kos 7 S.Santhana Dass, Personal Injury Claims, Alpha Sigma Sdn Bhd (2000), page 10 Keputusan Mahkamah-di bawah kos d. Kos untuk mendapatkan laporan perubatan dari IIUM Medical Centre Kedua-dua pihak bersetujui item ini di bawah kos Keputusan Mahkamah-di bawah kos e. Kos Pembelian Perubatan Tidak dihujahkan oleh plaintif Keputusan Mahkamah-RM0.00-DITOLAK f. Kos tambang perjalanan ahli keluarga dan plaintif untuk rawatan lanjut Tidak dihujahkan oleh plaintif Keputusan Mahkamah-RM0.00-DITOLAK g. Makanan Berkhasiat Tidak dihujahkan oleh plaintif Keputusan Mahkamah-RM0.00-DITOLAK h. Kerosakan pada pakaian Tidak dihujahkan oleh plaintif Keputusan Mahkamah-RM0.00-DITOLAK i. Kos Pembedahan Masa Depan Keputusan Mahkamah-Hujahan Plaintif  Bersetuju dengan saranan doctor pakar defendan mengenai pembedahan yang dicadangkan. Terdapat dua (2) pembedahan iaitu surgery to repai injured tissues on left shoulder joint dan removal of implant seperti berikut- Hujahan Defendan Mahkamah-RM13,666.00 Berkenaan item ini, Mahkamah adalah dipandu dengan keputusan kes Kok Siew Kuan v Lim Kim Ting & Anor [2023] CLJU 1384 di mana Tee Geok Hock HMT menyatakan seperi berikut-Costs of future surgery to remove implant and future medical treatments [20] In paragraphs [84] to [89] of her Grounds of Judgment the trial judge explained the reasons and basis for awarding the costs of future surgeries. Primarily, the main reason for warding for costs of future surgeries is that the Defendants' counsel did not question SP2 and SP 4 on the costs of future surgeries. [21] In the circumstances of the present case, this Court is not satisfied that in holding that the Plaintiff was entitled to costs of future surgeries the trial judge has acted on any wrong principle of law, or has misapprehended the facts. [22] In this appeal, apart from arguing that the Plaintiffs should not be entitled to any costs of future surgeries, the Appellant/Defendants have also argued further or in alternative that the Plaintiffs failed to mitigate damages and the quantum should be reduced. [23] Based on the principles are laid down by the Court of Appeal in Chai Yee Chong v. Lew Thai [2004] 2 CLJ 321; [2004] 2 MLJ 465 a plaintiff who claims for costs of future medical treatment in a private hospital has to cross the following hurdles: For "the first hurdle that he has to cross:

He must prove that that particular treatment is not available at the government hospital either due to the unavailability of the necessary equipment or qualified doctors or other sufficient reasons; or

He must prove that though the treatment is available at a general hospital, it is not available within a reasonable period considering the urgency of the treatment. This may be due to the congestion at the government hospital or for other sufficient reasons; or

He must prove that that the treatment at the government hospital though available, is grossly inadequate. This may be due to lack of trained doctors in that particular field or for some other good reasons.... I agree, we are concerned with treatment, not accommodation." Proof of any one of the abovementioned alternative criteria is sufficient to cross the first hurdle.

A claim instituted for medical expenses cannot be denied purely on the ground that the particular treatment was available at a government hospital: para [15] of the Court of Appeal's judgment in Muhammad Yassein Zuliskandar. Even if the particular treatment was available at a government hospital, the Court has to consider whether it is not available within a reasonable period considering the urgency of the treatment or whether the treatment at the government hospital though available, is grossly inadequate: see alternative criterion (b) or (c) in the Court of Appeal's case in Chai Yee Chong (supra).

If the court is not satisfied that the plaintiff is justified to seek treatment at a private hospital then, depending on the facts and the circumstances of each case, the courtshould either dismiss the claim altogetheras was done by the Supreme Court in Pengarah Institut Perubatan & Anor (supra) and by this court in Hj Ariffin Hj Ismail (supra) or award a reasonable fractional amount of the estimated surgical expenses to the plaintiff. The reasonable amount may be less than one-third, or one-third or more than one-third of the estimated costs, depending on the facts and circumstances of each case.There is no rigid one-third rule as the reasonable fraction or as the ceiling limit of the reasonable fraction. See Federal Court's decision in Inas Faiqah Mohd Helmi and Court of Appeal's decision in Muhammad Yassein Zuliskandar.

If the plaintiff has crossed the first hurdle and the court is satisfied that the plaintiff is justified in seeking medical treatment at a private hospital, the plaintiff must prove that the expenses incurred andthe amount claimed is reasonable taking into consideration normal charges at other local private hospitals. The court may award what it considers to be a reasonable amountwhich may even be the full amount claimed." (emphasis added) See the Court of Appeal's case in Chai Yee Chong (supra).

If the plaintiff is not justified in seeking medical treatment at a private hospital, there is no valid basis for the Court to award him the full amount of the costs of medical treatment at a private hospital. This result necessarily flows from the principles decided by the appellate courts which require both justification for seeking treatment at private hospital and also the reasonableness of the costs of such treatment before the claimant is entitled to recover the full amount of costs of treatment at private hospital. [24] In our present case the trial judge has erred in principle and/or has failed to consider the relevant matters in relation to awarding of costs of future medical treatments at a private hospital, and as such, has erred in principle. [25] Applying the principles on award of costs of future medical treatment at a private hospital, this Court holds that in the circumstances of the present case the Plaintiff has failed to show justification for seeking medical treatments in future at a private hospital. Following the practice of one-third, this Court holds that the Plaintiff should be awarded one-third of the future medical treatment costs at a private hospital. Berbalik kepada kes semasa di hadapan Mahkamah, tekanan wajar dibuat bahawa ketika pertama kali plaintif mendapatkan rawatan di hospital-hospital kerajaan, ketika itu adalah tahun 2021. Kini tahun 2024. Oleh itu, Mahkamah ini berpendapat adalah tidak wajar menggunakan apa kesulitan yang terjadi dalam tahun tersebut bagi tujuan tuntutan item ini atau hanya berlandaskan bahawa plaintif sebelum ini mendapatkan rawatan di hospital swasta. Mitigation of loss is still in issue. Sebab itulah terdapat ujian-ujian yang perlu dibuktikan oleh plaintif sebelum Mahkamah ini boleh membenarkan jumlah secara total. Namun, dalam hal ini, plaintif gagal melepasi ujian-ujian yang ditetapkan. Oleh itu, Mahkamah membenarkan 1/3 daripada jumlah yang disarankan oleh pakar defendan = RM13,666.00 tanpa faedah j. Kos Pengangkutan Tidak dihujahkan oleh plaintif Keputusan Mahkamah-RM0.00-DITOLAK k. Kos untuk laporan pakar Regency Specialist Hospital Sdn Bhd Kedua-dua pihak bersetujui item ini di bawah kos Keputusan Mahkamah-di bawah kos l. Kos Rawatan RM52,800.95 RM9,332.65 (1/3 daripada RM27,997.95) atas alasan bahawa pihak plaintif gagal mitigate the loss dan rawatan di hospital kerajaan lebih murah. Keputusan Mahkamah-RM52,800.95 Dokumen-dokumen sokongan plaintif adalah sebagaimana Eksibit P7- RM24,975.45 dan Eksibit P9-RM27,825.50. P7- Rawatan di IIUM Medical Centre P9-Rawatan di Hospital Regency. Mahkamah berpuas hati dengan dokumen-dokumen sokongan tersebut. Berkenaan dengan mitigation of loss, plaintif telah menerangkan isu covid, masalah-masalah yang timbul semasa beliau mendapatkan rawatan di Hospital Rompin dan HTAA dan kesakitan yang beliau alami. Plaintif telah menunjukkan bahawa kesemua perkara tersebut penting untuk beliau ambil tindakan segera apabila beliau perlu bekerja untuk menyara keluarga. Harminder Singh Dhaliwal HMR (pada ketika itu) dalam kes Muhammad Yassein Zuliskandar (A Child Suing Through his Father and next friend; Zuliskandar Md Pechor) v Kerajaan Malaysia & Ors) [2019] 4 CLJ 289 menyatakan seperti berikut- [9] This issue concerns the application of the so-called "one-third rule" whereby medical costs and expenses incurred in a private hospital claimed by plaintiff would not be allowed in full if it can be shown that such treatment was available at government hospitals. In this context, it was submitted by the plaintiff that the learned DR has misunderstood the decisions of this court in Chai Yee Chong v. Lew Thai [2004] 2 CLJ 321; [2004] 2 MLJ 465 ("Chai Yee Chong ") and Gleneagles Hospital (KL) Sdn Bhd v. Chung Chu Yin & Ors And Another Appeal [2013] 8 CLJ 449; [2013] 4 MLJ 785 ("Gleneagles Hospital ") to mean that a claimant can recover only one-third of the cost of private healthcare medical expenses. [10] In this regard, we agree that in Chai Yee Chong, no such "one-third principle" was set out. Indeed, as was pointed out in the case itself, no such principle is provided under any written law. It has only become a matter of practice through the adoption of case precedents. Instead, it was decided that the test of reasonableness should be applied in deciding whether the claimant is entitled to recover the full sum of the private healthcare medical expenses. [11] This test of reasonableness was recently affirmed by the Federal Court in Inas Faiqah Mohd Helmi (A Child Suing Through Her Father And Next Friend; Mohd Helmi Abdul Aziz) v. Kerajaan Malaysia & Ors [2016] 2 CLJ 885; [2016] 2 MLJ 1 ("Inas Faiqah ") where Abdull Hamid Embong FCJ, in speaking for the court, observed as follows (at pp. 898-899 (CLJ); p. 15 (MLJ)): [36] In this respect, we are in agreement with the contention of the appellant that the case of Chai Yee Chong is not relevant to the present case. We respectfully say that the Court of Appeal had erred in coming to its conclusion that the award made by the learned trial judges was in line with the current practice on the strength of the decision in Chai Yee Chong, which is a case concerning a claim for past private medical treatment. In determining a claim for future medical treatment, be it at private, or at a public hospital, the question of reasonableness in making such a claim should always be the paramount consideration. The plaintiff not only needs to justify, for instance, why he chooses treatment at a private hospital over a public one, but he must also show that the amount claimed for such treatment is reasonable. Of course this can be satisfied by the production of compelling evidence for that purpose. It is to be noted that in claiming for the cost of future damage in Gleneagles, evidence was led as to the cost of rehabilitation care of the first respondent and the costing was obtained from the private hospitals/centres. [12] In other words, the test of reasonableness applies in two ways. First, the plaintiff must justify why he chooses treatment at a private hospital over a public hospital. Secondly, the plaintiff must show that the cost of treatment at a private hospital was reasonable. In determining whether it is, or was, reasonable or justifiable in resorting to treatment at a private hospital, there can be no fixed or inflexible rules simply because of the myriad of reasons or circumstances why treatment is sought or intended to be sought at a private hospital. [13] For instance, a plaintiff, immediately after an accident, may be brought by a Good Samaritan to the nearest private hospital in the interest of getting quick and early treatment. It may then be unjust to expect the plaintiff to justify why his claims at the private hospital ought to be allowed. [14] There may also be a case where a plaintiff is seriously injured and his only concern is to seek quick and effective treatment which he or she thinks is available at the private hospital only. At that moment, the plaintiff is hardly in a position to undertake a cost-benefit analysis of any potential claim against possible tortfeasors. In those circumstances, it may be reasonable to allow such claims. [15] In the end, there can be no fixed rule. It really depends on the peculiar circumstances of each case. With the Inas Faiqah decision, a claim instituted now for medical expenses cannot be denied purely on the ground that the particular treatment was available at a government hospital. A holistic consideration of the question of reasonableness is imperative before any decision can be made on whether such claims for private medical expenses can be allowed (see also Rohgetana Mayathevan v. Dr Navin Kumar & Ors And Other Appeals [2017] 3 CLJ 311; [2017] 4 MLJ 102). Mahkamah ini berpuas hati dengan pembuktian dan penjelasan plaintif berkenaan item ini dan Mahkamah ini berpendapat bahawa alasan tersebut adalah munasabah dan jumlah yang dikenakan adalah munasabah. Oleh itu Mahkamah ini membenrkan tuntutan tanpa potongan. m. Kos Penjagaan Tidak dihujahkan oleh plaintif Keputusan Mahkamah-RM0.00-DITOLAK n. Kos Rawatan Tradisional Tidak dihujahkan oleh plaintif Keputusan Mahkamah-RM0.00-DITOLAK o. Kos Pembelian Perubatan Tidak dihujahkan oleh plaintif Keputusan Mahkamah-RM0.00-DITOLAK p. Kos membaiki motorsikal no. JNQ 1819 Tidak dihujahkan oleh plaintif Keputusan Mahkamah-RM0.00-DITOLAK q. Kos kehilangan pendapatan dan/atau kos kehilangan separuh pendapatan RM180,000.00 (RM10,000.00 x 18 bulan) RM0.00 Ditolak Keputusan Mahkamah-RM0.00- DITOLAK Hujahan plaintif 

Secara ringkasnya tuntutan plaintif ditolak dengan kos.

Dato’ Mandave Singh Gill A/L Harinder Singh bersama Yee Pang Kit bagi pihak Plaintif (Tetuan K. Siladass & Partners)

Nadrah Binti Jamil bersama Sakinah Binti Ab Aziz bagi pihak Defendan (Tetuan Mohd Najid & Partners)