TAN EE SENG v Pendakwa Raya (PB-44-6-06/2025)

(A) PENDAHULUAN: [1] Ini ialah Permohonan oleh Tan Ee Seng, No. K/P: 591029-07-5039 (“Pemohon”) untuk mendapatkan Perintah-Perintah yang berikut: 2 | P a g e

pertuduhan terhadap Pemohon di bawah seksyen 471 Kanun Keseksaan dalam Kes No. PB-62R-16-10/2024 di Mahkamah Sesyen Butterworth diketepikan atau dibatalkan; dan

Pemohon dilepaskan dan dibebaskan dari pertuduhan tersebut; atau

secara alternatif, pertuduhan tersebut dan prosiding jenayah dalam kes tersebut digantung secara kekal.

(B) LATAR BELAKANG PERMOHONAN [2] Pada 7 Oktober 2024, Pemohon telah dihadapkan ke Mahkamah Sesyen Butterworth kerana didakwa menggunakan suatu dokumen palsu sebagai tulen. [3] Pertuduhan tersebut adalah di bawah seksyen 471 Kanun Keseksaan yang boleh dihukum di bawah seksyen 465 Akta yang sama. Perincian bagi pertuduhan tersebut adalah seperti berikut: “Bahawa kamu pada 10 April 2015, di BM City & Realty Constructions Sdn Bhd, Lot 1323 Mukim 7 Jalan Perda Selatan Bandar Perda Bukit Mertajam, di dalam Daerah Bukit Mertajam, di dalam Negeri Pulau Pinang, dengan curangnya telah menggunakan suatu dokumen palsu sebagai tulen, iaitu dokumen Report and Financial Statements bertarikh 31 Disember 2014 sebagai Laporan Audit tahunan 2014 bagi Syarikat BM City Realty & Construction Sdn. Bhd, yang mana kamu mempunyai sebab untuk mempercayai bahawa dokumen tersebut adalah dokumen palsu dan oleh yang demikian kamu telah melakukan kesalahan di bawah seksyen 471 Kanun Keseksaan yang boleh dihukum bawah seksyen 465 Akta yang sama.” 3 | P a g e [4] Pemohon mengaku tidak bersalah atas pertuduhan tersebut dan mohon untuk dibicarakan. [5] Setelah serahan dokumen di bawah seksyen 51A Kanun Tatacara Jenayah disempurnakan, Pemohon telah mengemukakan representasi kepada pihak Pendakwaan sebanyak dua kali. Walau bagaimanapun, kedua-dua representasi tersebut telah ditolak. [6] Lanjutan daripada itu, Pemohon telah memfailkan Notis Usul di Mahkamah ini bagi mengetepikan atau membatalkan pertuduhan ke atasnya atas alasan pertuduhan tersebut adalah cacat dan tidak sah di sisi undang-undang.

(C) ISU-ISU UNTUK PERTIMBANGAN [7] Terdapat dua isu yang perlu dipertimbangkan oleh Mahkamah ini iaitu:

sama ada pertuduhan ke atas Pemohon adalah cacat dan tidak sah di sisi undang-undang; dan

sama ada Mahkamah ini boleh menggunakan bidang kuasa sedia ada (inherent jurisdiction) bagi mengetepikan atau membatalkan pertuduhan tersebut. 4 | P a g e

(D) RINGKASAN HUJAHAN Pihak Pemohon [8] Pertuduhan yang dirangka ke atas Pemohon adalah cacat memandangkan pertuduhan tersebut tidak mengandungi butir-butir mengenai cara kesalahan dilakukan sebagaimana kehendak seksyen 154 Kanun Tatacara Jenayah. [9] Dalam kata lain, pertuduhan tersebut gagal memperincikan cara Pemohon melakukan kesalahan menggunakan dokumen palsu sebagai tulen. [10] Natijahnya, kesilapan (error) atau peninggalan (omission) tersebut telah menjejaskan hak Pemohon untuk mendapatkan suatu perbicaraan yang adil sebagaimana yang dilindungi oleh Perlembagaan Persekutuan. [11] Mahkamah Tinggi mempunyai bidang kuasa sedia ada (inherent jurisdiction) untuk mengetepikan atau membatalkan pertuduhan ke atas Pemohon bagi tujuan mengekang sebarang penyalahgunaan proses dan mencegah berlakunya ketidakadilan. Pihak Responden [12] Tiada apa-apa peninggalan butiran dalam pertuduhan terhadap Pemohon. Jika Mahkamah mendapati ada peninggalan, ianya bukanlah untuk menyatakan elemen kesalahan, tetapi hanyalah untuk menyatakan butiran pertuduhan yang mana boleh dipulihkan di bawah seksyen 156 dan seksyen 422 Kanun Tatacara Jenayah. 5 | P a g e [13] Cara Pemohon menggunakan dokumen palsu sebagai tulen merupakan persoalan fakta yang hanya boleh diputuskan setelah Mahkamah mendengar keterangan saksi-saksi dan bukan bersandarkan Afidavit semata-mata. [14] Lanjutan daripada itu juga, Perintah Pelepasan dan Pembebasan sebagaimana yang dipohon adalah pramatang memandangkan saksi belum dipanggil dan keterangan mereka masih belum diuji melalui Pemeriksaan Balas. [15] Pada peringkat ini, tiada apa-apa keterangan daripada Pemohon yang menunjukkan Pemohon dimudaratkan sehingga mengakibatkan salah laksana keadilan. [16] Bahawa pendakwaan terhadap Pemohon adalah selaras dengan kuasa yang diperuntukkan di bawah Perkara 145(3) Perlembagaan Persekutuan dan seksyen 376 Kanun Tatacara Jenayah. Oleh itu, pihak Responden memohon Mahkamah ini membuat pertimbangan yang sewajarnya kepada kepentingan awam dan hak Pendakwa Raya untuk memulakan, menjalankan dan menghentikan prosiding jenayah. [17] Walaupun Mahkamah Tinggi mempunyai bidang kuasa sedia ada untuk mengetepikan dan membatalkan pertuduhan atau menggantung pertuduhan secara kekal, kuasa tersebut hanya terpakai dalam situasi tertentu bagi mengelakkan penindasan dan penyalahgunaan proses Mahkamah. Kuasa tersebut juga tidak boleh digunakan berhubung dengan mana-mana perkara yang diliputi oleh peruntukan undang-undang khusus. 6 | P a g e [18] Perintah Pelepasan dan Pembebasan yang dipohon adalah jelas memprejudiskan pihak Responden kerana ia menafikan peluang kepada pihak Pendakwaan untuk mengemukakan keterangan melalui saksi-saksi. Lebih serius, perintah sedemikian akan menutup ruang Pendakwaan pada masa hadapan terhadap Pemohon atas pertuduhan yang sama, sekali gus menjejaskan kepentingan keadilan dan kepentingan awam.

(E) ANALISIS DAN DAPATAN MAHKAMAH Isu Pertama: sama ada pertuduhan ke atas Pemohon adalah cacat dan tidak sah di sisi undang-undang [19] Dalam kes Sashitharan a/l Doraisamy dan Lain-Lain v. Pendakwa Raya [2023] 12 MLJ 789, Mahkamah Tinggi Butterworth telah menghuraikan maksud ‘Pertuduhan Cacat’ seperti berikut: “[51] Dalam konteks undang-undang jenayah, pertuduhan cacat adalah merujuk kepada pertuduhan yang mengandungi kesilapan, peninggalan atau kekurangan yang boleh menyebabkannya tidak mencukupi dari segi undang-undang, boleh mengelirukan dan memprejudiskan tertuduh serta boleh menjejaskan keupayaan tertuduh untuk mengemukakan pembelaan yang berkesan serta mendapat perbicaraan yang adil.”. [20] Kesilapan atau peninggalan pada pertuduhan hanya dianggap material dan menjejaskan kes Pendakwaan jika Tertuduh terkeliru akibat kesilapan dan peninggalan tersebut. Prinsip ini adalah selaras dengan seksyen 156 Kanun Tatacara Jenayah. 7 | P a g e [21] Selanjutnya, Mahkamah Rayuan dalam kes Mohd Haikal bin Mohd Khatib Saddaly & Ors v Public Prosecutor [2009] 4 MLJ 305 telah memutuskan bahawa kesilapan dan ketinggalan dalam pertuduhan hanya satu ketidakaturan yang tidak boleh menjejaskan apa-apa keputusan kecuali ianya menyebabkan kegagalan keadilan seperti yang dinyatakan dalam seksyen 422 Kanun Tatacara Jenayah. [22] Mengenai hujahan Pemohon bahawa Pertuduhan ke atasnya adalah cacat atas alasan bahawa pertuduhan tersebut tidak mengandungi butir-butir mengenai cara kesalahan dilakukan sebagaimana kehendak seksyen 154 Kanun Tatacara Jenayah, Mahkamah ini merujuk kepada keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Abdul Azeez bin Abdul Rahim lawan Pendakwa Raya [2022] 6 MLJ 909 yang menyatakan— “Butiran berkenaan cara kesalahan dilakukan yang disebutkan dalam s 154 KTJ hanya perlu dinyatakan dalam pertuduhan apabila butiran yang disebutkan dalam ss 152 dan 153 KTJ tidak memberi perayu notis mencukupi perkara yang beliau dipertuduhkan. Seksyen 154 KTJ memperuntukkan seperti berikut: When the nature of the case is such that the particulars mentioned in sections 152 and 153 do not give the accused sufficient notice of the matter with which he is charged, the charge shall also contain such particulars of the manner in which the alleged offence was committed as will be sufficient for that purpose.”. [23]

Fraudulent or dishonest use of a document as genuine; and

knowledge or reasonable belief on the part of the Accused using the document that it is a forged one.”. [35] Berbalik kepada kes di hadapan Mahkamah ini, Mahkamah mendapati kedua-dua elemen ini ada dinyatakan dalam Pertuduhan ke atas Pemohon. Oleh itu tiada kesilapan atau peninggalan dalam menyatakan elemen kesalahan dalam Pertuduhan tersebut. 11 | P a g e [36] Maka bagi isu pertama, Mahkamah memutuskan bahawa pertuduhan yang dirangka ke atas Pemohon tidak cacat kerana telah memenuhi kehendak seksyen 152 dan 153 Kanun Tatacara Jenayah serta secara jelas menyebut tentang elemen kesalahan yang dikatakan dilakukan oleh Pemohon iaitu kesalahan di bawah seksyen 471 Kanun Tatacara Jenayah. Isu Kedua : sama ada Mahkamah ini boleh menggunakan bidang kuasa sedia ada (inherent jurisdiction) bagi mengetepikan atau membatalkan pertuduhan tersebut. [37] Adalah menjadi prinsip undang-undang mantap bahawa Mahkamah Tinggi mempunyai kuasa sedia ada untuk mengetepikan dan membatalkan pertuduhan atau menggantung pertuduhan secara kekal. Walau bagaimanapun, kuasa ini tidak boleh digunakan sewenang-wenangnya. Kuasa sedia ada Mahkamah hanya boleh dilaksanakan dalam hal keadaan luar biasa (exceptional circumstances) bagi mengelakkan penindasan dan penyalahgunaan proses Mahkamah. Prinsip ini adalah sebagaimana yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Ahmad Zubair Hj Murshid v Public Prosecutor [2014] 9 CLJ 289 yang menyatakan seperti berikut: “However, the inherent powers of the court must be exercised in exceptional circumstances to prevent undue oppression and abuse of the process of the court.”. 12 | P a g e [38] Selanjutnya, Mahkamah ini juga merujuk kepada kes Abdul Azeez bin Abdul Rahim lawan Pendakwa Raya (supra) yang menyatakan— “[50] Di samping itu juga, mahkamah hanya akan melaksanakan kuasa sedia ada apabila terdapat salah laksana keadilan (miscarriage of justice) seperti yang dinyatakan di dalam kes Mahkamah Agung iaitu Karpal Singh & Anor v Public Prosecutor [1991] 2 MLJ 544 seperti berikut: In matters like criminal law of a purely domestic nature, our view is that the court will only exercise its inherent powers when there is miscarriage of justice.”. [39] Dalam permohonan ini, asas yang dikemukakan oleh Pemohon bagi mengetepikan atau membatalkan pertuduhan terhadapnya adalah untuk mengelakkan penyalahgunaan proses Mahkamah serta mencegah berlakunya sebarang ketidakadilan. [40] Walau bagaimanapun, setelah meneliti Afidavit-Afidavit Pemohon (Kandungan 2 dan 11) Mahkamah mendapati ianya tidak menunjukkan wujudnya penyalahgunaan proses Mahkamah dan terdapat salah laksana keadilan. [41] Hujahan Pemohon bahawa haknya untuk mendapat suatu penyiasatan yang adil telah dicabuli secara serius atas alas an siasatan yang dijalankan adalah secara mala fide, tidak lengkap, berat sebelah serta selektif. Walau bagaimanapun, Mahkamah mendapati tiada keterangan berhubung dengan perkara ini disebut dalam Afidavit-Afidavit Pemohon. 13 | P a g e [42] Mahkamah ini selanjutnya merujuk kepada perenggan 13 dan 14 Afidavit Balasan Pemohon (Kandungan 11) yang menyatakan: “… dokumen yang dikatakan palsu iaitu “Laporan Audit Tahunan 2014” bagi Syarikat BM City Sdn. Bhd. adalah disediakan oleh Juruaudit yang bertauliah dan telahpun dimasukkan di dalam Rekod SSM.”. “…dokumen tersebut adalah merupakan dokumen yang diaudit oleh akauntan bertauliah dari Tetuan Hisham & Co Chartered Accounts (M) yang boleh mengesahkan bahawa dokumen tersebut adalah sah dan tulen pada setiap masa yang material.”. [43] Berdasarkan pengataan dalam kedua-dua perenggan tersebut, Mahkamah mendapati Pemohon mencabar atau mempertikai dakwaan bahawa dokumen yang digunakan adalah palsu. Mahkamah menegaskan bahawa sama ada dokumen yang menjadi subjek pertuduhan tersebut palsu atau tulen hanya dapat diputuskan setelah Mahkamah mendengar keterangan saksi-saksi yang akan dipanggil oleh pihak Pendakwaan semasa perbicaraan penuh. Ianya bukanlah suatu keadaan “plain and simple cases” yang dapat diputuskan oleh keterangan-keterangan melalui Afidavit sahaja. Keterangan-keterangan ini haruslah diuji melalui pemeriksaan balas terhadap saksi-saksi. [44] Seterusnya, Mahkamah ini merujuk kepada Alasan Permohonan yang kedua sebagaimana yang tersebut dalam Notis Usul (Kandungan 1) iaitu: 14 | P a g e “Pihak Responden tidak akan diprejudiskan” [45] Perlu diambil perhatian bahawa jika Mahkamah ini memerintahkan Pemohon dilepaskan dan dibebaskan daripada pertuduhan pada peringkat ini, perintah tersebut akan menghalang pihak Pendakwaan daripada mengemukakan pertuduhan yang sama terhadap Pemohon pada masa hadapan. Jika ini berlaku, sudah tentu akan memprejudiskan Responden kerana Responden belum diberi peluang untuk mengemukakan keterangan melalui saksi-saksi dan keterangan tersebut juga belum dapat diuji melalui Pemeriksaan Balas. [46] Berdasarkan prinsip keadilan asasi (rules of natural justice), seseorang itu tidak boleh dinafikan hak untuk didengar (right to be heard). Sebagaimana Tertuduh, hak yang sama seharusnya diberikan kepada Pendakwa Raya, apatah lagi mengambil kira kedudukan Pendakwa Raya sebagai ‘guardian of the public interest’ sebagaimana yang disebut dalam kes Datuk Haji Harun Haji Idris v. Public Prosecutor [1976] CLJU 19, di mana Mahkamah Persekutuan telah merujuk kes AG ex rel McWhirter v IBA [1973] QB 629 yang menyebut: “…As guardian of the public interest, the Attorney-General has a special duty in regard to the enforcement of the law." [47] Sekiranya hak yang sama tidak diberikan kepada Pendakwa Raya, fungsi dan kuasa sebagaimana yang diperuntukkan oleh Perkara 145(3) Perlembagaan Persekutuan dan seksyen 376 Kanun Tatacara Jenayah tidak akan dapat dilaksanakan dengan berkesan. 15 | P a g e [48] Kesimpulannya bagi isu kedua ini, Mahkamah mendapati tiada keadaan yang mewajarkan untuk Mahkamah ini menggunakan kuasa sedia ada bagi mengetepikan dan membatalkan pertuduhan atau menggantung prosiding jenayah ini secara kekal.

(F) KESIMPULAN [49] Kesimpulannya, setelah meneliti Afidavit-Afidavit, hujahan kedua-dua pihak serta prinsip undang-undang yang terpakai, Mahkamah ini berpuas hati bahawa pertuduhan yang dirangka terhadap Pemohon adalah sah, teratur dan tidak mengandungi sebarang kecacatan. Pertuduhan tersebut jelas mematuhi kehendak seksyen 152 dan 153 Kanun Tatacara Jenayah, manakala seksyen 154 tidak terpakai memandangkan butiran pertuduhan adalah mencukupi untuk memberikan notis yang jelas dan mencukupi kepada Pemohon. Pertuduhan itu juga dengan nyata menyatakan semua elemen kesalahan di bawah seksyen 471 Kanun Keseksaan sebagaimana diperincikan dalam kes Public Prosecutor v Chieng Ung Kai (supra). [50] Mahkamah juga berpendapat bahawa tiada hal atau keadaan luar biasa yang mewajarkan Mahkamah ini menggunakan kuasa sedia ada untuk mengetepikan dan atau membatalkan pertuduhan, ataupun untuk menggantung prosiding jenayah ini secara kekal. Mahkamah ini sekali lagi menegaskan dakwaan Pemohon bahawa dokumen yang digunakan adalah palsu hanya boleh diputuskan melalui keterangan saksi-saksi dalam suatu perbicaraan penuh dan 16 | P a g e bukan melalui keterangan Afidavit semata-mata. Di samping itu, satu perintah lepas dan bebas pada peringkat ini akan memprejudiskan Responden, kerana ia akan menghalang Pendakwaan terhadap Pemohon di masa hadapan atas pertuduhan yang sama sedangkan Responden belum diberi peluang untuk mengemukakan keterangan melalui saksi. [51] Sehubungan itu, Mahkamah memutuskan bahawa: a. Permohonan Pemohon di Kandungan 1 adalah ditolak; dan b. Kes PB-62R-16-10/2024 dikembalikan ke Mahkamah Sesyen Butterworth untuk dibicarakan. Bertarikh: 16 Disember 2025 ……………………………… (FATHIYAH BINTI IDRIS) Hakim Mahkamah Tinggi Butterworth Pulau Pinang PIHAK-PIHAK: Bagi pihak Pemohon: Vilasiny a/p Gannasen Tetuan Vilasiny Gan & Co Peguam Bela dan Peguam Cara Selangor 17 | P a g e Bagi pihak Responden: Noor Azura binti Zulkiflee