Telekom Malaysia Berhad v 1. ) Puncak Niaga Construction Sdn. Bhd. (WA-A52NCvC-219-03/2022)

PUNCAK NIAGA CONSTRUCTION SDN BHD (No. Syarikat: 200101002751 (538507-T))

GENBINA SDN BHD (No. Syarikat: 200501034270 (716411-D)) … DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN A.

Plaintif semasa perbicaraan penuh kes ini telah memanggil seramai 5 orang saksi dan Defendan Pertama telah memanggil seorang saksi untuk membantu mahkamah ini dalam menilai keseluruhan tuntutan dan pembelaan yang telah difailkan oleh pihak-pihak di dalam guaman sivil ini.

Pada 10.5.2022, satu penghakiman ingkar kehadiran telah direkodkan ke atas Defendan Kedua. 01/04/2026 17:02:27

Pada 11.7.2025, mahkamah ini setelah menilai keseluruhan kertas kausa, keterangan saksi-saksi, keterangan-keterangan dokumentar, hujahan-hujahan dan ikatan otoriti yang telah difailkan oleh pihak-pihak atas imbangan kebarangkalian mahkamah ini memutuskan dengan membenarkan tuntutan-tuntutan Plaintif dengan kos RM10,000.00.

Keputusan mahkamah ini telah dibuat tanpa mengambil kira hujahan bertulis dan ikatan otoriti Defendan yang telah difailkan pada 6.6.25. Mahkamah ini mendapati Peguam Defendan gagal mematuhi arahan mahkamah ini untuk memfailkan hujahan bertulis menurut tempoh masa yang diberikan setelah lanjutan pemfailan diberikan dan sepatutnya hendaklah difailkan pada/atau sebelum 18.4.2025.

Defendan selanjutnya telah memfailkan notis rayuan ke Mahkamah Tinggi dan merayu atas keseluruhan keputusan mahkamah ini. B.

Plaintif di dalam kes ini merupakan sebuah syarikat yang menyediakan perkhidmatan komunikasi termasuk talian internet di mana dalam memberikan perkhidmatan tersebut telah menanam beberapa kabel fiber optik di beberapa tempat di seluruh negara termasuk di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5, Setapak, 53100 Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur (Pasar Prima Setapak) (“kawasan tersebut”).

Pada 6.4.2016, Plaintif telah menerima aduan dan/atau laporan berkenaan kerosakan kabel yang berlaku di sekitar kawasan tersebut. Plaintif telah pergi ke kawasan tersebut untuk memeriksa dan mendapati bahawa terdapat kerosakan yang telah berlaku kepada sesalur dan kabel fiber optik milik Plaintif di kawasan tersebut iaitu di sekitar dan/atau di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5, Setapak, 53100 Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur (Pasar Prima Setapak).

Semasa melakukan pemeriksaan di kawasan tersebut juga, Plaintif telah mendapati dan melihat beberapa pekerja dan/atau wakil Defendan-Defendan yang sedang menjalankan kerja-kerja pembinaan dan/atau pembentungan (“kerja-kerja Defendan-Defendan”) di kawasan tersebut. Hasil siasatan, Plaintif mendapati dan mempercayai bahawa kerosakan yang berlaku pada sesalur dan kabel milik Plaintif tersebut adalah berpunca daripada kerja-kerja dan kecuaian yang dilakukan oleh pekerja-pekerja dan/atau wakil Defendan-Defendan di kawasan tersebut.

Satu laporan polis telah dibuat oleh SP1 yang merupakan salah seorang pekerja Plaintif berkenaan kerosakan-kerosakan di kawasan tersebut pada 10.4.2016 iaitu Setapak Report/005775/16 (di muka surat 1 ikatan dokumen bersama) selepas kerja-kerja baik pulih sementara dibuat oleh pihak Usaha Insaf Enterprise.

Kerja-kerja baik pulih awal ke atas kabel-kabel dijalankan terlebih dahulu untuk mengembalikan talian komunikasi yang telah putus dan mengenal pasti pihak yang cuai serta melaporkan kepada pihak polis untuk tindakan selanjutnya.

Akibat daripada kerosakan yang berlaku tersebut Plaintif terpaksa melakukan kerja-kerja pembaikan dengan segera bagi mengelakkan kerugian yang lebih lagi. Plaintif juga telah mengarahkan kontraktornya untuk menjalankan kerja-kerja pembaikan kekal bagi kabel Plaintif yang telah rosak. Akibatnya, Plaintif telah mengalami beberapa kerugian yang jumlah keseluruhannya adalah sebanyak RM286,448.75.

Plaintif juga telah membuat beberapa tuntutan kepada Defendan-Defendan berkenaan kemalangan dan kerosakan tersebut namun tidak menerima maklum balas ataupun bayaran ganti rugi daripada Defendan-Defendan.

Oleh itu, Plaintif telah memulakan tindakan undang-undang ini terhadap Defendan-Defendan bagi menuntut kerugian yang dialaminya atas kecuaian Defendan-Defendan dan/atau wakil-wakilnya dalam menjalankan kerja-kerjanya yang telah mengakibatkan kerosakan kepada beberapa harta milik Plaintif termasuk sesalur dan kabel-kabel fiber optic.

TUNTUTAN PLAINTIF Plaintif di dalam tindakan ini menuntut terhadap Defendan-Defendan tuntutan-tuntutan yang berikut: a. Sejumlah wang bagi keseluruhan jumlah kerugian yang tertunggak kepada Plaintif iaitu sejumlah RM286,448.75 setakat 19.9.2019; b. Faedah pada kadar 5% setahun atas jumlah RM286,448.75 dan dikira daripada 19.9.2019 sehingga tarikh penyelesaian penuh; c. Kos tindakan ini; dan d. Apa-apa relif selanjutnya yang difikir suai manfaat dan munasabah oleh Mahkamah ini.

RINGKASAN KES DEFENDAN PERTAMA Defendan Pertama menafikan kerosakan-kerosakan tersebut yang kononnya didakwa telah disebabkan dan/atau diakibatkan oleh kerja-kerja Defendan Pertama. Defendan Pertama turut menafikan kerugian Plaintif yang berjumlah sebanyak RM286,448.75 dan meletakkan Plaintif ke atas beban bukti yang kukuh. Defendan Pertama menafikan sebarang kewajipan berjaga-jaga (‘duty of care’) terhadap Plaintif.

Pada setiap masa material, Defendan Pertama telah melantik syarikat Defendan Ke-2 sebagai sub-kontraktor keseluruhan bagi Defendan Pertama di mana Defendan Ke-2 adalah bertanggungjawab untuk menjalankan keseluruhan kerja-kerja berkenaan dengan Projek termasuk kerja-kerja Defendan tersebut.

Defendan Pertama di dalam pembelaannya menyatakan walaupun melalui pekerjanya, dan/atau wakilnya langsung tidak terlibat dalam pengendalian kerja-kerja tersebut yang kesemuanya telah dilakukan oleh Defendan Ke-2 sebagai kontraktor bebas dan kerja-kerja Defendan tersebut juga tidak melibatkan tindakan-tindakan yang lebih berbahaya (extra hazardous acts).

Walaubagaimanapun, Defendan Pertama menyatakan bahawa kerja-kerja Defendan bagi Projek tersebut telah dijalankan dengan langkah berjaga-jaga dan sewajarnya dengan munasabah pada semua masa yang material. Kerja-kerja rintis (piloting) dan kaji selidik telah dijalankan bagi mengesan kewujudan paip-paip bawah tanah dan utiliti-utiliti sebelum kerja-kerja dijalankan untuk projek tersebut.

Pada masa yang material, Defendan Ke-2 mengekalkan kawalan penuh ke atas tapak Projek, termasuk kerja-kerja berhampiran dengan kawasan tersebut sebagai sub-kontraktor keseluruhan untuk projek dan kerja-kerja dijalankan sepenuhnya oleh Defendan Ke-2 sendiri menggunakan pekerja-pekerja Defendan Ke-2 sendiri.

Plaintif telah gagal untuk mengemukakan maklumat-maklumat dan butir-butir yang berkaitan berkenaan sifat dan tahap kerosakan yang dikatakan disebabkan oleh Defendan Pertama terhadap kabel-kabel dan sesalur milik Plaintif atau bagaimana ia berlaku.

ISU-ISU UNTUK DIBICARAKAN Isu-isu yang berbangkit untuk di bicarakan di dalam kes ini adalah seperti berikut:

19.1 Sama ada Plaintif mempunyai sesalur dan kabel fiber optik yang terletak di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5, Setapak, 53100 Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur (Pasar Prima Setapak).

19.2 Sama ada pekerja-pekerja Plaintif telah melakukan siasatan dan/atau pemeriksaan fizikal di sekitar dan/atau sepanjang kabel yang mengalami kerosakan dan mendapati kerosakan berlaku kepada kabel Plaintif yang terletak di sekitar dan/atau di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5, Setapak, 53100 Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur (Pasar Prima Setapak) (“kawasan tersebut”).

19.3 Sama ada kerosakan yang berlaku tersebut adalah merupakan akibat dan/atau kesan daripada kerja Defendan-Defendan tersebut yang dijalankan oleh Defendan-Defendan dan/atau pekerja-pekerjanya dan/atau wakil-wakilnya.

19.4 Sama ada kerja-kerja tersebut adalah dilaksanakan oleh sub-kontraktor Defendan Pertama iaitu Defendan Kedua (Genbina Sdn. Bhd).

19.5 Sama ada Defendan Pertama mempunyai kewajipan berjaga-jaga (duty of care) terhadap Plaintif.

19.6 Sama ada Defendan Pertama telah mengingkari kewajipan berjaga-jaga terhadap Plaintif.

19.7 Sama ada Defendan-Defendan dan/atau pekerja-pekerja Defendan-Defendan dan/atau wakil-wakil Defendan-Defendan telah menjalankan kerja-kerja rintis dan tinjauan sebelum memulakan kerja-kerjanya.

19.8 Sama ada Plaintif telah menanggung kerugian akibat daripada kerosakan tersebut.

19.9 Sama ada Plaintif telah menjalankan kerja-kerja baikpulih bagi kerosakan tersebut.

19.10 Sama ada Plaintif telah menghantar surat bertarikh 30/9/2019 kepada Defendan-Defendan bersama beberapa dokumen sokongan bagi menuntut ganti rugi akibat daripada kerosakan yang berlaku.

KETERANGAN SAKSI-SAKSI Saksi-saksi Plaintif menyatakan terdapat sesalur dan kabel optic milik Plaintif yang terletak di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5, Setapak, 53100 Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur (Pasar Prima Setapak).

SP1 menyatakan pada 6.4.2016, terdapat aduan dan/atau laporan kerosakan kabel dari unit NOC/NMCC berkenaan kerosakan besar di beberapa peralatan TM di sekitar Prima Setapak.

SP1 telah ke lokasi tersebut iaitu di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5, Kuala Lumpur. SP1 telah diarahkan untuk mengenal pasti kerosakan dan melantik kontraktor Usaha Insaf untuk melawat ke lokasi kerosakan bagi menjalankan kerja-kerja pembaikan segera.

Pemeriksaan lanjut SP1 mendapati lokasi tersebut adalah lokasi pembinaan dan laluan sivil yang menempatkan kabel-kabel Plaintif yang telah rosak antara lain kabel-kabel telah terkeluar dari sesalur utama (duct), terdapat kabel yang telah terkeluar dari tanah, laluan sivil dipenuhi air dan terdapat kabel-kabel yang telah terputus dari manhole.

SP1 semasa di lokasi tersebut juga mendapati 1 batang kabel jenis cooper iaitu kabel 200PR 0.5mm dan 2 batang jenis kabel fibre iaitu kabel fiber U/G 24 core serta kabel Fiber U/G 48 core telah terkeluar dari laluan sivil dan renggangan dari mainhole. Kerosakan pada batang kabel jenis kooper dan fibre memerlukan penggantian Duct PVC, plate PVC, subduct dan item-item lain bagi tujuan perlindungan kabel-kabel.

SP1 telah menyediakan pelan lokasi sebagaimana yang terdapat di ikatan dokumen bersama mukasurat 8 dan 9 seperti mana yang dikemukakan di bawah:

Dari lakaran pelan yang disertakan tersebut, menunjukkan kawasan lokasi yang terjejas adalah bertanda bintang yang mana terdapat sesalur dan kabel Plaintif yang telah rosak di lokasi tersebut.

SP1 juga mendapati terdapat sesalur yang rosak pada beberapa kabel utama fiber optik dan tembaga TM yang mana berpunca dari kerja-kerja pengorekan yang dijalankan oleh kontraktor dan/atau wakil Defendan Pertama. SP1 menjelaskan bahawa Defendan Pertama dan/atau wakilnya yang sedang menjalakan projek pengorekan di lokasi tersebut. Semakan SP1 di lokasi tersebut juga mendapati pekerja-pekerja yang menjalankan kerja-kerja pengorekan adalah pekerja-pekerja dan/atau wakil kepada Defendan Pertama.

SP1, SP2 dan SP3 telah membuat pemeriksaan di kawasan tersebut juga, saksi Plaintif ini telah mendapati dan melihat beberapa pekerja dan/atau wakil Defendan-Defendan sedang menjalankan kerja-kerja pengorekan, pembinaan dan/atau pembentungan (“kerja-kerja Defendan-Defendan”) di kawasan tersebut. SP1, SP2 dan SP3 juga telah melihat terdapat barrier dengan nama Defendan Pertama berada dikawasan kejadian tersebut.

Hasil daripada siasatan SP1 mendapati pekerja-pekerja yang menjalankan kerja-kerja pengorekan merupakan pekerja dan/atau wakil bagi Defendan Pertama. Plaintif mendapati dan mempercayai bahawa kerosakan yang telah berlaku pada kabel Plaintif tersebut adalah berpunca daripada kerja-kerja dan kecuaian yang dilakukan oleh pekerja-pekerja dan/atau wakil Defendan-Defendan di kawasan tersebut.

Plaintif telah melantik kontraktor Usaha Insaf Enterprise untuk melakukan kerja-kerja pembaikan sementara (“temporary”) dan kontraktor FRC Indsutries Sdn. Bhd. untuk melakukan kerja-kerja pembaikan kekal (“permanent”).

Plaintif melalui kontraktor-kontraktor yang dilantik telah menilai, mengenalpasti kabel-kabel terlibat dan membuat pembaikan serta telah menanggung kos pembaikan akibat kerosakan yang disebabkan oleh pekerja-pekerja dan/atau wakil Defendan-defendan.

Merujuk kepada Ikatan Dokumen Bersama di muka surat 11 dan 12 yang disertakan disini, terdapat gambar-gambar yang menunjukkan kabel yang telah rosak, pecah dan terkeluar dari bar. Juga terdapat gambar-gambar yang menunjukkan traffic barriers milik Defendan di lokasi tersebut.

Kerja-kerja baik pulih awal dan penggantian kabel-kabel telah dijalankan terlebih dahulu untuk mengembalikan talian komunikasi yang telah putus dan mengenal pasti pihak yang cuai serta melaporkan kepada pihak polis untuk tindakan selanjutnya.

SP1 kemudiannya telah membuat satu laporan polis berkenaan kerosakan-kerosakan di kawasan tersebut pada 10.4.2016 iaitu Setapak Report/005775/16 (ikatan dokumen bersama di muka surat 1) selepas kerja-kerja baik pulih temporary dibuat oleh pihak Usaha Insaf Enterprise.

SD1 di dalam keterangannya semasa diperiksa balas oleh peguamcara Plaintfi mengakui bahawa tuntutan Plaintif adalah berkenaan kerosakan yang telah berlaku di Jalan Prima Setapak 5 yang mana semua kerja-kerja yang berlaku di situ adalah kerja-kerja yang dilakukan oleh Defendan-Defendan.

Terdapat lakaran pelan di muka surat 8 dan 9 ikatan B yang menunjukkan kewujudan kabel dan sesalur Plaintif di kawasan tersebut. Berdasarkan lakaran tersebut terdapat sesalur dan kabel Plaintif yang telah rosak di kawasan bertanda bintang di lokasi tersebut.

SD1 semasa disoal oleh mahkamah ini juga ada menyatakan bahawa Defendan telah dapat kenal pasti sebahagian utility yang ada berhampiran kawasan kejadian tetapi SD1 tidak pasti samada ianya kabel TNB, kabel Telco ataupun paip air dan sebagainya namun tidak menafikan sememangnya wujud kabel utility yang dikesan kawasan itu.

SD1 mengesahkan bahawa pada masa yang material wakil Defendan-Defendan ada menjalankan kerja-kerja pengorekan di kawasan tersebut yang mana di kawasan tersebut juga terdapat beberapa salur dan kabel milik Plaintif.

Saksi Defendan Pertama sendiri telah mengakui bahawa pada masa yang material Defendan-Defendan sedang melakukan kerja-kerja pengorekan di sekitar kawasan tersebut.

Plaintif telah membuktikan bahawa terdapat kabel dan sesalur di bawah tanah sekitar kawasan tersebut yang kemudian telah rosak akibat kerja- kerja yang dijalankan oleh Defendan-Defendan di atas atau di kawasan berhampiran lokasi tersebut.

Plaintif telah melalui satu suratnya yang bertarikh 11/4/2016 memaklumkan kepada Defendan Pertama berkenaan kerosakan-kerosakan di kawasan tersebut yang telah dialami oleh Plaintif serta Plaintif sedang dalam proses untuk menaksirkan jumlah kerugian yang dialami oleh Plaintif. Plaintif turut memaklumkan bahawa Plaintif akan menuntut ganti rugi daripada Defendan Pertama dalam surat yang sama.

Plaintif kemudiannya, setelah selesai mentaksirkan kesemua kerugian yang dialami akibat daripada kerosakan-kerosakan tersebut serta proses membaik pulih yang telah dilaksanakan, Plaintif telah melalui suratnya yang bertarikh 30.9.2019 telah menghantar dan/atau menyerahkan kepada Defendan Pertama beberapa dokumen berkaitan kerosakan di kawasan tersebut yang mana termasuk satu Invois rasmi, Invois No.: 9000399683 bertarikh 19.9.2019, butiran pecahan bagi Invois tersebut, sesalinan laporan polis dan rajah kasar berserta gambar gambar tempat kejadian kerosakan tersebut. Namun begitu, Defendan Pertama telah gagal, enggan dan/atau abai untuk menjelaskan kos kerugian berjumlah RM286,448.75 (selepas ini dirujuk sebagai “jumlah kerugian tersebut”) seperti yang dituntut oleh Plaintif tersebut.

Akibat daripada kegagalan, keengganan dan/atau pengabaian Defendan Pertama tersebut, Plaintif telah melalui peguamcaranya, Tetuan Harmy Yusoff & Azli menghantar satu Notis Tuntutan bertarikh 7.2.2022 kepada Defendan Pertama bagi menuntut jumlah kerugian sebanyak RM286,448.75 setakat 19.9.2019 tersebut. Namun Defendan Pertama masih lagi gagal, enggan dan/atau abai untuk menjelaskan jumlah kerugian tersebut sehingga kini.

Kemudian, Defendan Pertama telah menghantar satu surat bertarikh 16.2.2022 kepada peguam Plaintif yang menyatakan dan mengesahkan bahawa Defendan Pertama adalah kontraktor utama bagi projek Pembinaan Rangkaian Paip Pembetungan di Bunus, Kuala Lumpur (Reka dan Bina) dan telah pada 6.3.2014, melantik Defendan Kedua untuk melakukan kerja-kerja di kawasan tersebut pada masa material.

Sehubungan itu, Plaintif telah melalui peguamcaranya, Tetuan Harmy Yusoff & Azli menghantar satu Notis Tuntutan bertarikh 15.3.2022 kepada Defendan Kedua bagi menuntut jumlah kerugian sebanyak RM286,448.75 setakat 19.9.2019 tersebut. Namun Defendan Kedua telah gagal, enggan dan/atau abai untuk membayar jumlah kerugian tersebut kepada Plaintif

Memandangkan Defendan-Defendan yang sedang menjalankan kerja-kerja pengorekan di kawasan tersebut pada masa yang material, maka Plaintif mendakwa bahawa Defendan-Defendan adalah diletakkan atas tanggungjawab dan kewajipan berhati-hati serta perlu mengambil langkah dan /atau perhatian yang munasabah dalam menjalankan kerja-kerja di kawasan tersebut.

BUTIR-BUTIR KECUAIAN Plaintif telah memplidkan butir-butir kecuaian dan/atau kegagalan Defendan-Defendan dan/atau wakilnya seperti yang berikut (rujuk perenggan 9 pernyataan tuntutan Plaintif:

47.1 Untuk melakukan sebarang pemeriksaan yang sewajarnya sebelum memulakan kerja-kerja Defendan-Defendan tersebut di kawasan tersebut;

47.2 Untuk mengambil langkah-langkah keselamatan yang wajar serta munasabah ketika melakukan kerja-kerja Defendan-Defendan tersebut di kawasan tersebut;

47.3 Untuk mengambil sebarang tindakan yang sewajarnya bagi memastikan keselamatan dan/atau untuk melindungi harta benda pihak lain termasuk Plaintif yang termasuk sesalur dan kabel tersebut daripada mengalami kerosakan ketika menjalankan kerja-kerja Defendan Defendan di kawasan tersebut;

47.4 Untuk mengambil langkah berjaga-jaga yang bersesuaian dan sepatutnya bagi mengelak daripada berlakunya sebarang kerosakan ke atas sesalur dan kabel milik plaintif di sekitar kawasan tersebut; dan

47.5 Untuk menjalankan sebarang kerja-kerja termasuk tetapi tidak terhad kepada kerja-kerja pengorekan dengan berhati-hati dan sewajarnya supaya tidak merosakkan harta benda Plaintif termasuk sesalur dan kabel tersebut.

BEBAN PEMBUKTIAN PLAINTIF Adalah menjadi prinsip asas undang-undang yang mantap bahawa plaintif mestilah membuktikan kesnya sepertimana yang diputuskan oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes KOGILAMAH MALAYAN V. AIEYAPPAN TULUKANAM [2015] CLJU 962; [2015] 1 LNS 962; [2016] 3 MLRA 290; [2016] 6 MLJ 663, yang menyatakan berikut: “…. (a) It is well established that the legal burden is on the plaintiff to prove its case. [See s. 101 of Evidence Act 1950 ]…..”

Mahkamah ini merujuk Seksyen 101 dan seksyen 102 Akta Keterangan 1950 [Akta 56] memperuntukkan seperti berikut:

49.1 Seksyen 101 - "Burden of Proof" “(1) whoever desires any court to give judgment as to any legal right, dependant on the existence of facts which he asserts, must prove those facts exist.

When a person is bound to prove the existence of any fact, it is said that the burden of proof lies on that person.”

49.2 Seksyen 102 – “On whom burden of proof lies. “102. The burden of proof in a suit or proceeding lies on that person who would fail if no evidence at all were given on either side."

Merujuk keputusan mahkamah di dalam kes WONG THIN YIT V. MOHAMED ALI [1971] CLJU 151; [1971] 1 LNS 151; [1971] 2 MLJ 175 yang menyatakan seperti berikut: "In a negligence action the onus of proof rests wholly on the plaintiff, whether or not the defendant gives evidence. The plaintiff cannot succeed without proof of the defendant's negligence. Evidence is the foundation of proof, with which it must not be confounded. Proof is that which leads to a conclusion as to the truth or falsity of alleged facts which are the subject of inquiry. Evidence, if accepted and believed, may result in proof, but it is not necessarily proof of itself. "

Yang Arif Hakim K C Vohrah di dalam kes KRISHNA MURTHEY & ANOR. V. LAW LYE CHUA [1992] 2 CLJ REP 668, memutuskan bahawa: "The onus is not on the defendant to prove that he was not negligent. As was succinctly pointed out by Hashim Yeop A. Sani J (as he then was) in Ng Chul Sia v. Maimon Bt. Ali [1982] CLJU 95; [1982] 1 LNS 95; [1983] 1 MLJ 110: In an action for negligence the onus of proving the allegation of negligence rests on the person who makes it unless there are disclosed facts which raise a presumption in favour of the plaintiff. The plaintiff must show affirmatively that there has been a breach of a specific or genuine duty by the defendant and this resulted in the damage to the plaintiff. If he fails to prove this the action must fail."

Merujuk kepada keputusan kes Mahkamah Persekutuan di dalam kes HONG YIK TRADING V. LIZIZ PLANTATION SDN BHD [2017] 8 CLJ 491; [2017] 5 MLJ 398, Y.A.A Arifin Zakaria (CJ) menerangkan tentang beban pembuktian yang terletak pada pihak yang menegaskan tentang kewujudan sesuatu fakta dan sekiranya pihak yang menuntut gagal melepaskan beban pembuktian tersebut, pihak yang satu lagi tidak perlu mengemukakan sebarang keterangan sebagaimana berikut: “(12) it is settled law that the burden of proof rests throughout the trial on the party who asserts that the facts exist (s.101 of the Evidence Act 1950 ). Where a party on whom the burden of proof lies has discharged that burden, then the evidential burden shifts to the other party. However, if the party on whom the burden of proof lies fails to discharge it, the other party need not call any evidence."

Oleh itu, dalam membuktikan tuntutan Plaintif, beban pembuktian adalah terletak di pihak Plaintif untuk membuktikan tuntutan-tuntutannya atas imbangan kebarangkalian sebelum beban bukti berpindah kepada Defendan.

Plaintif di dalam tindakan ini melalui keterangan saksi-saksinya telah menyatakan bahawa Plaintif adalah pemilik sah kepada sesalur dan kabel fiber optik yang terletak di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5 yang telah mengalami kerosakan pada 6.4.2016. Kerosakan tersebut dikesan melalui aduan gangguan perkhidmatan yang kemudiannya disahkan melalui siasatan fizikal oleh pekerja Plaintif iaitu SP1 dan SP2.

Plaintif telah menyatakan bahawa kerosakan tersebut adalah akibat langsung daripada kerja-kerja pengorekan yang dijalankan oleh Defendan-Defendan bagi projek pembinaan rangkaian paip pembetungan Pakej D44. Terdapat beberapa bukti menyokong alasan ini seperti berikut:

55.1 Terdapat penghadang jalan (barrier) berwarna merah yang mempunyai logo dan nama Defendan Pertama (Puncak Niaga Construction) di lokasi kejadian.

55.2 Pekerja di tapak telah memaklumkan kepada SP1 bahawa kerja-kerja tersebut dijalankan di bawah seliaan Puncak Niaga Construction iaitu Defendan Pertama disini.

55.3 Kerja pengorekan tersebut dilakukan tepat di jajaran laluan kabel fiber optik milik Plaintif.

Defendan pertama di dalam keterangannya menyatakan bahawa Defendan Pertama hanyalah kontraktor utama dan D2 bertanggungjawab sepenuhnya atas kerja fizikal di tapak. Defendan Pertama tidak mengakui bahawa pekerja-pekerja yang melakukan kerja pengorekan di tapak tersebut adalah wakil atau pekerja mereka.

Defendan Pertama menyatakan bahawa Defendan Kedua telah dilantik sebagai kontraktor bebas (independent contractor) dan bukannya sebagai pekerja, wakil, atau agen D1. SD1 menyatakan dalam keterangan bahawa Defendan Pertama, sama ada melalui pekerja, wakil, atau agennya, langsung tidak terlibat dalam pengendalian kerja-kerja fizikal di tapak projek tersebut. Segala kerja fizikal di bawah Projek Pakej D44 dilakukan sepenuhnya oleh pihak sub-kontraktor Defendan Kedua.

Defendan Pertama juga menyatakan bahawa Defendan Pertama tidak mempunyai kawalan ke atas cara kontraktor bebas menjalankan kerja mereka, dan oleh itu, liabiliti vikarius (tanggungjawab bagi tindakan orang lain) tidak terpakai dalam hubungan majikan dan kontraktor bebas ini. Semasa pemeriksaan balas, SD1 bersetuju bahawa mesin pengorek (excavator) yang dilihat dalam gambar di tapak kemungkinan besar adalah milik Defendan Kedua dan pengendalian mesin tersebut adalah dalam pengetahuan pihak sub-kontraktor semata-mata. Walaupun saksi Plaintif, SP1 mengatakan pekerja di tapak memberitahunya bahawa mereka bekerja "di bawah Puncak Niaga" (under Puncak Niaga), Defendan Pertama menyatakan ianya tidak bermaksud mereka adalah pekerja tetap atau wakil sah D1. Pembelaan utama Defendan Pertama adalah berdasarkan prinsip bahawa kerosakan tersebut dilakukan oleh entiti asing, Defendan kedua, yang mempunyai personaliti undang-undang berbeza, dan Defendan Pertama tidak boleh dipertanggungjawabkan atas kecuaian kontraktor bebas tersebut.

Plaintif melalui keterangan saksinya SP1 telah menjelaskan dan mengesahkan bahawa bahawa SP1 sendiri yang mengambil gambar-gambar kerosakan tersebut di lokasi kejadian. Walaupun dicadangkan oleh peguam Defendan Pertama bahawa gambar tersebut tidak mempunyai label masa atau lokasi, SP1 tetap menegaskan bahawa gambar pada muka surat 11 menunjukkan mesin pengorek (excavator) sedang bekerja tepat di persimpangan jalan Prima Setapak 5. SP1 mengaitkan kerja tersebut dengan Defendan Pertama kerana terdapat penghadang jalan (barrier) yang jelas tertera nama "Puncak Niaga Construction" di kawasan pengorekan tersebut.

Selanjutnya Saksi Plaintif ketiga, Alagapan (SP3), telah memberi keterangan bahawa beliau dapat mengenalpasti lokasi gambar tersebut diambil (khususnya gambar pada muka surat 12) melalui mercu tanda (landmark) yang ada dalam gambar, iaitu kawasan berdekatan pasar. Beliau menyatakan kepastian ini kerana beliau sendiri telah pergi ke lokasi tersebut untuk melakukan siasatan teknikal. Walaupun tiada label tarikh (timestamp) pada gambar, SP3 menegaskan bahawa gambar-gambar tersebut (khususnya pada muka surat 11) diambil pada 6 April 2016 di Prima Setapak, selaras dengan tarikh aduan kerosakan yang diterima.

Gambar-gambar tersebut tidak harus dilihat secara berasingan. Sebaliknya, butiran kerosakan dan lokasi dapat dikenal pasti dengan jelas apabila gambar-gambar tersebut dirujuk bersama dengan laporan polis (Repot No.: SETAPAK/005775/16) dan rajah kasar (sketches) yang disediakan oleh Plaintif. Secara keseluruhannya, keterangan Plaintif berkenaan pembuktian gambar-gambar tersebut merupakan gambar-gambar sebenar yang telah dirakam di tapak tersebut semasa siasatan dijalankan, di mana identiti pihak yang melakukan kerja telah dikenal pasti melalui logo pada harta benda (penghadang) dan lokasi disahkan melalui kehadiran fizikal saksi di mercu tanda kawasan tersebut.

Mahkamah ini berdasarkan keterangan-keterangan tersebut berpuashati bahawa Plaintif telah membuktikan kerosakan sesalur dan fiber optic milik Plaintif di lokasi tersebut adalah akibat dari kerja-kerja pengorekan yang sedang dijalankan oleh Defendan-Defendan di situ pada masa yang material.

PRINSIP UNDANG-UNDANG Yang Arif Hakim Abdul Malik Ishak di dalam kes TABARANI MOHD ARSHAD & ANOR V. CHAN TENN YEU [1999] 3 CLJ 188; [1999] MLJU 126, telah merujuk dapatan di dalam kes KOAY TEIK CHOO & ORS V. REG [1955] CLJU 42; [1955] 1 LNS 42; [1956] 22 MLJ 52, yang menyatakan seperti berikut: "When confronted with two conflicting versions, the duty of the trial court was to consider which version was inherently probable or improbable. The trial court should have been more meticulous and considered other probable versions provided they were within the scope and ambit of the pleadings and supportable by admissible evidence including the neutral ones. This approach provides a wide leverage for the trial court to manoeuvre bearing in mind, always, the testimony of the credible witnesses. Spenser Wilkinson J castigated the magistrate in Koay Teik Choo & Ors v. Reg [1955] CLJU 42; [1955] 1 LNS 42; [1956] 22 MLJ 52, for approaching the case upon the basis of which of the two conflicting stories he should believe. His Lordship remarked at p. 53 of the report that: One of the dangers of this approach is that it leaves entirely out of account the possibility (which in my opinion existed in a very high degree in the present case) that what has really been proved is something between the two stories.”

Di dalam kes KONDISI UTAMA SDN BHD V. BALTIC AGENCIES PTE LTD AND ANOTHER APPEAL [2018] 9 CLJ 561, mahkamah persekutuan memutuskan yang berikut: "[125] This court in the case of Gurbachan Singh Bagawan Singh & Ors v. Vellasamy Pennusamy & Other Appeals [2015] 1 CLJ 719 held that evidence adduced during the hearing can overcome the defects in pleadings as long as the other party is not taken by surprise, especially if the evidence was given without any objection by the other party. The court referred to the judgment of the Supreme Court in the case of Superintendent of Lands and

Surveys, 4th Division & Anor v. Hamit Matusin & Ors [1994] 3 CLJ In that case, Peh Swee Chin SCJ, delivering the judgment of the Supreme Court said, at p. 572: As was stated by the Federal Court in Ang Koon Kau & Anor v. Lau Piang Ngong [1985] CLJ Rep 24; [1985] 1 CLJ 31; [1984] 2 CLJ Rep 137; [1984] 2 MLJ 277, FC at page 278: Evidence given at the trial can therefore in appropriate circumstances overcome defects in the pleadings where the net result of such evidence is to prevent the other side from being taken by surprise. There is however, at least one important exception to such curing of defect of pleading by evidence departing from such pleading without objection then and there to such evidence. The exception is when such evidence represents a radical departure from the pleading, and is not just a variation, modification or development of what has been alleged in the pleading in question, please see Waghorn v. George Wimpey & Co. Ltd, [1969] 1 WLR 1764, which gave rise to the proposition, which was approved by Ang Koon Kau & Anor v. Lau Piang Ngong, supra, and John Stein & Co. Ltd v.

Selanjutnya mahkamah ini merujuk kepada keputusan di dalam kes DESIREE COUTURE SDN BHD & ANOR V. ANNE F CO LTD & ORS [2016] 2 CLJ 942, [2016] 10 MLJ 315, [2015] AMEJ 1799 memutuskan berkenaan vicarious liability seperti yang berikut: “Vicarious Liability [44] The relevant principles of law with respect to vicarious liability in the context of a defamation action may be summarised as follows:

the Court of Appeal in UG Hotel Properly Sdn Bhd v. Chee Soo Lam & Anor held that vicarious liability does not apply in a defamation action, as only the person who had published the defamatory statement can be held liable. This principle was subsequently applied in another Court of Appeal case, RHB Bank Bhd v. Moon Trading Sdn Bhd.

an employer or principal is liable for the acts of its employees, servants and agents, but not for the acts of an independent contractor. Whether a person is an independent contractor is a question that has to be determined from the facts of the case, and in doing so the court must look beyond the appellations and labels that the parties may attached to one another in describing their relationship; and

the applicable test in determining whether a person is an independent contractor or a servant/agent is that set out in Honeywill & Stein Ltd v. Larkin Brothers (London's Commercial Photographers) Ltc applied by the Malaysian Court of Appeal in RHB Bank Berhad v. Moon Trading Sdn Bhd (op. cit.): The determination whether the actual wrongdoer is a servant or agent on the one hand or an independent contractor on the other depends on whether or not the employer not only determines what is to be done, but retains the control of the actual performance, in which case the doer is a servant or agent; but if the employer, while prescribing the work to be done, leaves the manner of doing it to the control of the doer, the latter is an independent contractor. [45] The first defendant and Hup Lik entered into an agreement dated 18 October 2012 to govern the provision of debt collection services by the latter to the former. This agreement expressly provided for an obligation on Hup Lik to comply with applicable laws. Accordingly, there is no question that the first defendant did not specifically authorise Hup Lik to publish the defamatory statements. In my view, a possible exception to the rule expounded in UG Hotel Properly Sdn Bhd v. Chee Soo Lam & Anor (that vicarious liability does not apply in a defamation action) would be where the master or principal expressly authorises the servant or agent to make the defamatory statement. That was not the case here. [46] At cl, 5.1 of the agreement, Hup Lik was described as an independent contractor. The nature of this relationship was corroborated by the second defendant, who testified in court that neither he nor the first defendant determined the manner in which the debt collection services were to have been conducted. [47] I accordingly find that Hup Lik was an independent contractor, and that the first defendant was not liable for the acts of the former by reason of the application of the principles of vicarious liability.” J. SAMA ADA DEFENDAN MEMPUNYAI KEWAJIPAN BERJAGA-JAGA.

Defendan Pertama menafikan untuk bertanggungan secara vicarious dengan Defendan kedua kerana Defendan Pertama adalah seorang kontraktor utama yang tidak bertanggungjawab secara vikarius atas kecuaian yang dilakukan oleh kontraktor bebas. Defendan Pertama juga menyatakan bahawa kerja pengorekan tersebut bukan kategori "tindakan yang lebih berbahaya" (extra hazardous acts) yang akan mewujudkan kewajipan berjaga-jaga yang tidak boleh didelegasikan (non-delegable duty) di pihak Defendan Pertama.

Defendan Pertama juga menyatakan tidak mempunyai kawalan ke atas cara kerja dijalankan oleh Defendan kedua dan tidak terlibat secara langsung dalam pengorekan yang didakwa merosakkan kabel Plaintif. Defendan Pertama selanjutnya menyatakan telah mengambil langkah munasabah dengan menghantar surat kepada Plaintif pada 09.09.2014 untuk meminta pelan lokasi utiliti sebelum kerja dimulakan, namun Plaintif didakwa gagal memberi maklum balas sewajarnya.

Plaintif telah memplidkan bahawa kausa tindakan terhadap Defendan Pertama adalah berdasarkan kerja-kerja yang dijalankan oleh Defendan-Defendan melalui pekerja-pekerja, wakil-wakil, atau ejen-ejen mereka. Walaupun Plaintif mengakui Defendan Kedua adalah sub-kontraktor kepada D1, Plaintif menghujahkan bahawa tindakan Defendan Kedua dan pekerja di tapak adalah di bawah kawalan dan liabiliti D1. Plaintif telah bertindak dan bergantung kepada keterangan saksi-saksi Plaintif yang menyatakan bahawa pekerja-pekerja pengorekan di lokasi kejadian mengakui mereka bekerja "di bawah Puncak Niaga Construction Sdn Bhd" (under Puncak Niaga) iaitu Defendan Pertama.

Plaintif menghujahkan bahawa Defendan Pertama mempunyai kewajipan berjaga-jaga yang nyata terhadap Plaintif untuk memastikan harta benda Plaintif (kabel dan sesalur) tidak terjejas oleh aktiviti projek mereka. Defendan telah mengingkari kewajipan tersebut melalui beberapa kegagalan teknikal, termasuk kegagalan menjalankan kerja-kerja rintis (piloting) dan tinjauan utiliti yang mencukupi sebelum memulakan pengorekan. Kecuaian berlaku kerana Defendan-Defendan tidak mengambil langkah berjaga-jaga yang munasabah dan tidak menjalankan kerja pengorekan dengan tahap berhati-hati yang sepatutnya bagi melindungi utiliti bawah tanah.

Mahkamah ini merujuk kepada keputusan Mahkamah Persekutuan di dalam kes LOK KOK BENG & ORS v. LOH CHIAK EONG & ANOR, FEDERAL COURT, PUTRAJAYA [2015] 7 CLJ 1008 yang mana telah diputuskan seperti berikut: “The Scope of Duty of Care [35] In Lim Kar Bee v. Abdul Latif Ismail [1977] CLJU 64; [1977] CLJU 64; [1977] 1 LNS 64; [1978] 1 MLJ 109, Raja Azlan Shah FCJ (as His Highness then was) referred to the common law principles of foreseeability and proximity as the principles giving rise to a duty of care. At p. 117 of the judgment His Lordship said that: The claim in negligence postulates a breach by the defendant of some duty owed by him to the plaintiff. Accordingly, the first question to be asked and answered is whether a duty was owed to the plaintiff by him of which he committed a breach. In order to determine the existence of this duty, I think a citation of two passages from well-known judgments are relevant. The first is from the judgment of Brett M.R. in Heaven v. Pender (1883) 2 QBD 503: "Whenever one person is by circumstances placed in such a position with regard to another that everyone of ordinary sense who did think would at once recognise that if he did not use ordinary care and skill in his own conduct with regard to those circumstances he would cause danger or injury to the person or property of the other, a duty arises to use ordinary care and skill to avoid such danger." The second is from the famous dictum of Lord Atkin in Donoghue v. Stevenson [1932] AC 562, 580: "You must take reasonable care to avoid acts or omissions which you can reasonably foresee would be likely to injure your neighbour. Who, then, in law is my neighbour? The answer seems to be - persons who are so closely and directly affected by my act that I ought reasonably to have them in contemplation as being so affected when I am directing my mind to the acts or omissions which are called in question."... Foreseeability [36] The threshold test in determining the existence of duty of care is that of foreseeability. The rule in the case of Heaven v. Pender as quoted above envisaged that a man ought to have foreseen certain consequences if he created a real risk of them. The test is whether damage to someone in the plaintiff's position was a reasonably foreseeable consequence of the defendant's negligence. Reasonable foreseeability does not of itself lead to a duty of care and that the speech of Lord Atkin of "persons who are so closely and directly affected by my act" stressed not only on the requirement of foreseeability of harm but also that of a close and direct relationship of proximity. ……. [86] Claims for pure economic loss in negligence cases must always be brought within the scope of duty of care. The court should exercise caution when determining the existence of a duty of care and allowing claims for pure economic loss. In determining the existence of a duty of care in such cases, much would depend on the facts and circumstances of each case.

Semasa pemeriksaan balas SD1 telah bersetuju dengan cadangan peguam Plaintif bahawa Defendan Pertama tahu dan mempunyai pengetahuan bahawa kabel-kabel Telekom Malaysia, Plaintif berada di bawah tanah berdekatan dengan kawasan kerja projek mereka. Walaupun SD1 menyatakan keputusan kaji selidik utiliti kadangkala tidak tepat, beliau mengakui bahawa sebahagian utiliti (seperti kabel Telco, TNB atau paip air) memang dikesan berada berhampiran kawasan kerja semasa proses pengesanan dilakukan. SD1 juga mengakui bahawa sebagai kontraktor utama, Defendan Pertama mempunyai penglibatan dan pengetahuan penuh terhadap segala kerja yang dijalankan di tapak, termasuk memantau kehadiran utiliti sedia ada bagi memastikan keselamatan harta benda awam.

Walaupun Defendan Pertama tahu akan kewujudan utiliti tersebut secara umum, Defendan Pertama mendakwa telah mengambil langkah berjaga-jaga yang munasabah dan menyalahkan pihak Plaintif kerana didakwa gagal memberi maklum balas sewajarnya terhadap permohonan pelan lokasi utiliti yang dihantar pada tahun 2014.

Berdasarkan keterangan yang telah dikemukakan oleh saksi-saksi dan keterangan dokumentar, mahkamah ini mendapati Defendan-Defendan selaku kontraktor yang sedang dan telah menjalankan kerja-kerja pengorekan di tapak lokasi kejadian tersebut yang mana Defendan Pertama sedar tentang kewujudan kabel optic milik plaintif di situ.

Sehubungan itu, Defendan-Defendan mempunyai kewajipan berjaga-jaga, perlu berhati-hati dan mempunyai tanggungjawab untuk sentiasa mengambil langkah berjaga-jaga untuk mengelakkan sebarang kerosakan pada utility yang sedia ada di kawasan tersebut. Defendan Pertama adalah didapati bertanggungan secara vicarious terhadap kerosakan yang dialami Plaintif.

Seterusnya Mahkamah ini merujuk kepada keputusan mahkamah di dalam kes AHMAD FAIZAL AHMAD ZAMZAMI v. TELEKOM MALAYSIA BHD & ANOTHER APPEAL [2025] 1 CLJ 347 [2024] CLJU 1959, S Nantha Balan JCA memutuskan seperti berikut: “(1) This was a case of theft or misappropriation or conversion of Telekom's copper cables through the issuance of false/forged maintenance orders ('MO') based on the appearance of D3's signature in each of the surat kebenaran and the relevant goods issued notes. The relevant surat kebenaran and goods issued notes were all used together with the impugned MO which carried the official stamp of D1 and D2. The proper legal test for imposing vicarious liability in tort is that an employer will be liable for the wrongful or even criminal actions of the employee - if the thing done by the employee is so 'closely connected with the job assigned' to that employee and not whether the employee was on a 'frolic of his own'. D3 was engaged in unlawful activity whilst in the course of his employment with D1 and D2, albeit that his employer had not authorised or instructed him to undertake the impugned activity. Given D3's central or substantive role in this nefarious enterprise and since the actions which he carried out were not alien to his job scope - it was clear that D1 and D2 as his employers must be held liable both in tort and in contract. (paras 28, 29, 33 & 40)

Agency is a contractual relationship between a principal and an agent whereby the principal, expressly or implicitly, authorises the agent to work on his behalf and with the power to bind the principal. In the context of an employment relationship, D1 and D2 were, for all intents and purposes, the principals, and D3, was their agent such that these parties had to act in good faith to fulfil their respective obligations under the said relationship. A principal is liable for the fraud of his agent acting within the scope of his authority, whether the fraud is committed for the benefit of the principal or for the benefit of the agent. The High Court had erred in dismissing Telekom's claim against D1 and D2 when the common denominators for finding vicarious liability were clearly present. Further, D1 and D2 were liable in contract per cl. 43.2 of the contract, to indemnify Telekom for the losses suffered as a result of the unlawful removal of copper cables from Telekom's store. (paras 45 & 46).

Plaintif telah menghujahkan dan memplidkan bahawa kedua-dua Defendan bertanggungjawab terhadap kerosakan kabel tersebut secara peribadi dan/atau secara vikarius. Ini kerana kerja-kerja pengorekan tersebut dijalankan oleh Defendan-Defendan melalui pekerja-pekerja, wakil-wakil, atau ejen-ejen mereka. Walaupun Defendan Kedua dilantik sebagai sub-kontraktor, tindakan dan tanggungjawab Defendan Kedua adalah di bawah kawalan dan liabiliti Defendan Pertama sebagai kontraktor utama bagi Projek Pakej D44 tersebut.

SP1 telah menyatakan bahawa semasa siasatan di lokasi kejadian, pekerja-pekerja yang sedang menjalankan pengorekan memaklumkan bahawa mereka bekerja "di bawah Puncak Niaga Construction Sdn Bhd" (under Puncak Niaga). Oleh itu Plaintif menghujahkan bahawa dari keterangan SP1 tersebut, disebabkan pekerja-pekerja tersebut menjalankan projek milik Defendan Pertama, mereka adalah bertindak bagi pihak dan/wakil kepada Defendan Pertama.

Defendan Pertama mempunyai penglibatan dan pengetahuan penuh terhadap segala kerja yang dijalankan oleh Defendan Kedua di tapak projek tersebut. Keterangan ini diperkukuhkan melalui pengakuan saksi SD1 yang bersetuju bahawa sebagai kontraktor utama, Defendan Pertama adalah memikul tanggungjawab untuk memantau kemajuan kerja (progress) di tapak bagi memastikan projek menepati jadual yang ditetapkan oleh pihak Kerajaan.

Maka, Plaintif menghujahkan bahawa Defendan Pertama mempunyai kewajipan berjaga-jaga (duty of care) yang nyata terhadap Plaintif bagi melindungi harta benda Plaintif daripada kerosakan semasa kerja-kerja penggorekan dolikasi tersebut dijalankan. Defendan Pertama adalah didapati telah mengingkari kewajipan tersebut apabila gagal memastikan sub-kontraktor yang dilantiknya iaitu Defendan Kedua untuk mengambil langkah berjaga-jaga yang munasabah, seperti melakukan kerja rintis (piloting) dan tinjauan utiliti yang tepat sebelum memulakan pengorekan.

Selanjutnya, Plaintif merujuk kepada surat daripada Defendan Pertama bertarikh 16.02.2022 yang mengesahkan bahawa Defendan Pertama adalah kontraktor utama dan mereka telah melantik D2 untuk melakukan kerja-kerja di jajaran tersebut pada masa material. Pengakuan ini mengukuhkan lagi kaitan dan pertalian di antara tindakan Defendan Kedua dengan tanggungjawab keseluruhan Defendan Pertama terhadap projek tersebut dan harta milik Plaintif yang sememangnya diketahui wujud fi lokasi tersebut.

Plaintif telah merujuk kepada keputusan mahkamah di dalam kes TENAGA NATIONAL BERHAD V SYARIKAT BEKALAN AIR SELANGOR SDN BHD (SYABAS) 6 CLJ 356, yang menyatakan bahawa badan utiliti awam yang menyediakan perkhidmatan penting tidak boleh melepaskan kewajipan berjaga-jaga mereka (duty of care) dengan melantik sub-kontraktor bebas.

Plaintif juga merujuk kepada keputusan mahkamah di dalam kes DATUK BANDAR DEWAN BANDARAYA KUALA LUMPUR V ONG KOK PENG & ANOR 2 MLJ 234, berkenaan konsep kewajipan berjaga-jaga yang tidak boleh didelegasikan (non-delegable duty of care) yang timbul daripada aktiviti yang sangat berbahaya. Plaintif berhujah bahawa kerja pengorekan utiliti di kawasan awam mewujudkan kewajipan sedemikian kepada kontraktor utama.

Mahkamah ini menerima hujahan Plaintif berkenaan isu non delegable duty of care mengambil kira bahawa Defendan-Defendan mempunyai pengetahuan berkenaan kewujudan sesalur dan kabel fiber optic milik Plaintif di lokasi tersebut dan Defendan Pertama sepatutnya bertanggungjawab untuk memastikan Defendan Kedua melaksanakan kerja-kerja pengorekan tanpa menggangu dan/atau menyebabkan kerosakan kepada sesalur dan kabel fiber optic Plaintif yang telah sedia ada di lokasi tersebut dalam melaksanakan projek Defendan-Defendan.

Atas pengetahuan Defendan-Defendan tersebut, sewajarnya Defendan-Defendan boleh menjangkakan tanpa tindakan berjaga-jaga dan kewajipan berhati-hati akan mengakibatkan kerosakan ke atas sesalur dan kabel fiber optic milik Plaintif tersebut.

Defendan Pertama juga didapati gagal memastikan sub-kontraktor yang dilantiknya iaitu Defendan Kedua untuk mengambil langkah berjaga-jaga yang munasabah, seperti melakukan kerja rintis (piloting) dan tinjauan utiliti yang tepat sebelum memulakan pengorekan dan ini telah menunjukkan bahawa Defendan Pertama telah mengingkari kewajipan tersebut.

Mahkamah ini merujuk kepada keputusan Mahkamah Tinggi di dalam kes TENAGA NASIONAL BHD V. PANARENO SDN BHD; VITAL PROJECTS SDN BHD (THIRD PARTY) & SEMANTRA NO-DIG ENGINEERING SDN BHD (FOURTH PARTY) [2019] 4 CLJ 239 yang memutuskan bahawa Defendan memikul kewajipan berjaga-jaga yang tidak boleh didelegasikan (non-delegable duty of care) terhadap TNB. Walaupun defendan boleh menyerahkan pelaksanaan kerja kepada kontraktor bebas (Vital Projects dan Semantra), tanggungjawab undang-undang untuk memastikan kabel tidak rosak tetap terletak pada defendan secara peribadi. Kerosakan tersebut adalah boleh diramal dan tidak dianggap terlalu jauh (too remote) kerana TNB telah memberi amaran awal bahawa kerja-kerja tersebut boleh menjejaskan keselamatan kabel mereka. Mahkamah membenarkan TNB bergantung kepada maksim res ipsa loquitur ("perkara itu bercakap dengan sendirinya") kerana kerosakan tersebut tidak akan berlaku tanpa kecuaian, kerja-kerja tersebut berada di bawah kawalan dan pengurusan kontraktor defendan dan punca tepat kerosakan tidak diketahui secara spesifik semasa kejadian K. ADAKAH PLAINTIF TELAH MEMBUKTIKAN KERUGIAN YANG DIALAMI

Plaintif mendakwa telah mengalami kerugian akibat kecuaian yang disebabkan oleh Defendan-Defendan dan/atau wakilnya sehingga sesalur dan kabel milik Plaintif di kawasan tersebut mengalami kerosakan dan gangguan.

Plaintif menuntut terhadap Defendan-Defendan seperti yang berikut: BUTIR-BUTIR KERUGIAN JUMLAH Buruh RM9,198.49 Bahan RM16 2,366.58 Perkhidmatan Kejuruteraan RM112,124.12 Kos Pengurusan RM2,759.55 Penggenapan +(0.01) Jumlah

Plaintif telah mengemukakan keterangan melalui saksi-saksinya dan dokumen-dokumen untuk membuktikan tuntutannya terhadap Defendan-Defendan melalui elemen-elemen berikut:

89.1 Plaintif telah membuktikan bahawa Plaintif adalah pemilik sesalur dan kabel fiber optik yang terletak di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5, Kuala Lumpur. Saksi Plaintif (SP1 dan SP2) telah mengesahkan kehadiran fizikal mereka di tapak tersebut untuk menjalankan siasatan selepas menerima aduan gangguan perkhidmatan pada 6 April 2016.

89.2 Plaintif telah mengemukakan bukti visual dan keterangan lisan untuk mengaitkan Defendan dengan kerosakan tersebut: i. Bukti melalui gambar yang mana SP1 telah merakam gambar yang menunjukkan mesin pengorek (excavator) sedang menjalankan kerja di lokasi kejadian. ii. Identiti Kontraktor diketahui melalui gambar tersebut yang menunjukkan penghadang jalan (road barrier) berwarna merah mempunyai logo dan nama "Puncak Niaga Construction". iii. Terdapat Pengakuan Pekerja Tapak kepada SP1. SP1 memberi keterangan bahawa pekerja di tapak memaklumkan mereka bekerja "di bawah Puncak Niaga Construction". iv. Kedudukan Kerosakan harta Plaintif dilokasi yang disahkan oleh SP2 mengesahkan bahawa kerja-kerja pengorekan tersebut dilakukan tepat di atas jajaran kabel fiber optik Plaintif.

Plaintif juga telah membuktikan kewujudan kerosakan melalui kaedah teknikal iaitu:

90.1 Kaedah Rodding di mana SP3 menjelaskan bahawa kerosakan dikesan dengan memasukkan "rotan" ke dalam sesalur dari satu lubang masuk (manhole) ke lubang yang lain untuk mengesan di mana kabel tersangkut atau sesalur rosak.

90.2 Jenis kabel milik Plaintik telah dikenal pasti oleh SP2 yang mana kabel yang terjejas adalah jenis 24 core dan 48 core.

Plaintif telah membuktikan bahawa tindakan segera telah diambil untuk memulihkan perkhidmatan pelanggan dengan cara berikut:

91.1 Kerja baik pulih sementara telah dijalankan oleh kontraktor Usaha Insaf Enterprise pada hari kejadian (6 April 2016) untuk mengaktifkan semula sistem secepat mungkin.

91.2 Kerja baik pulih kekal telah dijalankan oleh FRC Industries Sdn Bhd melibatkan kerja-kerja sivil dan penggantian kabel secara tetap.

Plaintif selanjutnya telah mengemukakan dokumen melalui unit Recoverable Work Order (RWO) untuk menyokong tuntutan sebanyak RM286,448.75, yang terdiri daripada:

92.1 Kos Buruh (RM9,198.49) yang melibatkan bayaran kerja lebih masa bagi 11 anggota teknikal yang disahkan melalui sistem sumber manusia.

92.2 Kos Bahan (RM162,366.58) yang disokong oleh Nota Pengeluaran Bahan (Goods Issue Notes) bagi kabel dan peralatan yang digunakan.

92.3 Perkhidmatan Kejuruteraan (RM112,124.12) yang melibatkan bayaran kepada kontraktor luar (FRC dan Usaha Insaf) yang dibayar melalui pindahan bank.

Walau bagaimanapun, pembuktian quantum ini telah dicabar hebat oleh Defendan kerana Plaintif mengakui tiada dokumen sokongan nyata untuk "Warehouse and Handling Charges" (RM25,874.80) dan "Kos Pengurusan" (RM2,759.55) selain daripada pengiraan sistem pejabat. Defendan juga mempertikaikan kelewatan tuntutan yang dibuat hampir 6 tahun selepas kejadian.

Berkenaan ketiadaan resit bagi kos pengurusan, Plaintif melalui keterangan saksi kelima mereka, SP5 (Muhammad bin Ibrahim), yang merupakan Penolong Pengurus Besar di Unit Recoverable Work Order (RWO) SP5 mengakui di mahkamah bahawa sememangnya tiada dokumen sokongan fizikal atau resit bagi kos pengurusan (kos pentadbiran) berjumlah RM2,759.55. SP5 menjelaskan bahawa kos tersebut merujuk kepada penggunaan alat tulis, percetakan, dan alat pejabat yang dikira secara automatik oleh sistem komputer pejabat yang biasa digunakan oleh plaintif.

Berkenaan kos dalaman (sistem pejabat) pula, untuk tuntutan warehouse and handling charges (RM25,874.80), plaintif juga mengakui tiada resit luaran. SP5 menyatakan kos tersebut dijana oleh sistem dalaman pejabat untuk menampung kos penyelenggaraan gudang dan pengendalian stok kabel pukal yang disimpan bagi tujuan baik pulih kecemasan.

SP5 selanjutnya menyatakan bahawa penyimpanan bahan secara pukal di gudang adalah perlu bagi memenuhi syarat Suruhanjaya Komunikasi dan Multimedia (SKMM) yang menghendaki Plaintif memulihkan gangguan perkhidmatan dengan segera. Oleh itu, kos gudang ini dianggap sebagai sebahagian daripada kerugian yang perlu dituntut walaupun tidak mempunyai resit pembelian khusus bagi setiap kes kerosakan.

Plaintif menghujahkan berkenaan kelewatan memfailkan tuntutan, yang difailkan hampir enam tahun selepas kejadian pada 6 April 2016, adalah berteraskan kepada proses pentadbiran dalaman dan pematuhan had masa undang-undang seperti berikut:

97.1 Tuntutan Plaintif ini masih difailkan dalam tempoh masa yang dibenarkan oleh undang-undang walaupun tuntutan lengkap hanya dihantar selepas beberapa tahun dan had masa enam tahun di bawah Akta Had Masa masih dipatuhi.

97.2 Plaintif menghujahkan bahawa kelewatan menghantar invois rasmi (Invois bertarikh 19.09.2019) adalah kerana Plaintif perlu menyelesaikan pentaksiran kesemua kerugian yang dialami akibat kerosakan tersebut serta mengambil kira keseluruhan proses membaik pulih.

97.3 Plaintif juga menyatakan bahawa Plaintif telah memberikan notis awal kerosakan melalui surat bertarikh 11 April 2016 (hanya lima hari selepas kejadian). Surat tersebut berfungsi sebagai pemakluman awal supaya pihak Defendan boleh menggunakan maklumat tersebut bagi urusan tuntutan insurans mereka sendiri.

97.4 Plaintif berhujah bahawa sekiranya Defendan Pertama tidak berpuas hati dengan kekurangan butiran dalam pemakluman awal tersebut, Defendan bebas untuk memohon maklumat lanjut pada masa itu, dan bukannya hanya membangkitkan isu tersebut setelah saman difailkan.

97.5 Keterangan saksi Plaintif (SP4) juga menunjukkan bahawa kerja-kerja pembaikan kekal hanya diselesaikan sepenuhnya pada sekitar Mac atau April 2017, menunjukkan proses teknikal untuk memulihkan aset tersebut memakan masa yang lama sebelum kos akhir dapat dimuktamadkan.

Plaintif telah mengemukakan Sijil di bawah Seksyen 90A Akta Keterangan 1950 sebagai asas undang-undang agar dokumen yang dijana oleh komputer boleh diterima sebagai keterangan di mahkamah. sijil ini telah difailkan untuk membuktikan bahawa dokumen-dokumen tersebut (termasuk pengiraan kos) dihasilkan oleh komputer dalam perjalanan urusan biasa mereka dan Plaintif bergantung kepada keterangan SP5 (Muhammad Ibrahim) berkenaan tuntutan-tuntutan tersebut.

Mahkamah ini menerima keterangan dan penjelasan SP5 berkenaan tuntutan-tuntutan yang dikemukakan oleh Plaintif tersebut. L.

Plaintif melalui keterangan saksi-saksinya (SP1, SP2, SP3 dan SP4) telah membuktikan bahawa terdapat sesalur dan kabel optic milik Plaintif di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5, Setapak, 53100 Kuala Lumpur. Saksi-saksi Plaintif telah mengesahkan bahawa terdapat kerosakan yang berlaku ke atas kabel optiknya akibat dari kerja-kerja pengorekan yang dijalankan oleh pekerja-pekerja dan/atau wakil Defendan-Defendan di kawasan tersebut.

SP1 telah melawat kawasan tersebut dan mendapati barrier Defendan Pertama berada di kawasan tersebut. SP1 juga telah menyiasat pekerja-pekerja yang seddang menjalankan kerja pengorekan di kawasan itu dan pekerja-pekerja tersebut mengatakan merekan adalah pekerja-pekerja Defendan Pertama dan/atau di bawah Defendan Pertama. SP1 telah merakamkan gambar di kawasan tersebut dan jelas dari gambar menunjukkan adanya aktiviti pengorekan dan/atau pembinaan di kawasan tersebut dengan terdapat barrier Defendan Pertama.

Kerosakan kabel optic tersebut memerlukan pembaikan segera dan Plaintif telah melantik SP4 dan Usaha Insaf untuk menjalankan pembaikan segera. Usaha Insaf telah menjalankan pembaikan sementara dan SP4 pula menjalankan pembaikan kekal. Pembaikan-pembaikan ini telah mengakibatkan Plaintif terpaksa menanggung kos dan kerugian yang kini dituntut terhadap Defendan-Defendan.

Terdahulu, Palintif telah mengemukakan tuntutan awal kepada Defendan pertama pada 11.4.2016 namun tiada maklum balas diterima. Selanjutnya Plaintif telah mengemukakan tuntutan selanjutnya selepas membuat taksiran gantirugi tetapi masih tidak menerima apa-apa gantirugi dari Defendan Pertama. Maka, Paintif meneruskan tindakan ini terhadapa Defendan-Defendan.

Plaintif menghujahkan bahawa kerosakan yang berlaku di kawasan tersebut adalah merupakan akibat dan/atau kesan daripada aktiviti dan/atau kerja-kerja yang dilakukan oleh pekerja-pekerja dan/atau wakil Defendan-Defendan.

Plaintif selanjutnya menghujahkan bahawa Defendan Pertama telah mengingkari kewajipan berjaga-jaga terhadap Plaintif. Defendan-defendan adalah pasa setiap masa mempunyai kewajipan berjaga-jaga dalam menajalnakn kerja-kerja di kawasan tersebut bagi mengelakkan sebarang kerosakan berlaku akibat kerja-kerja yang dijalankan. Defendan-defendan dan/atau pekerja-pekerjanya dan/atau wakilnya telah menjalankan kerja-kerja rintis dan tinjauan sebelum memulakan kerja-kerjanya. Oleh itu Defendan-defendan adalah bertanggungan untuk menanggung kerugian yang dialami Plaintif akibat Dari kerosakan tersebut.

SD1 yang merupakan saksi Defendan tidak menafikan bahawa terdapat kerja-kerja pengorekan dan pemasangan paip-paip sedang dijalankan di kawasan tersebut dan juga menyedari terdapat utility lain yang ada di kawasan tersebut. Menurut SD1 kerja-kerja tersebut telah dijalankan oleh Defendan Kedua yang merupakan subcontractor yang dilantik Defendan Pertama. Semasa disoal balas, SD1 tidak menafikan bahawa Defendan Pertama juga mempunyai penglibatan dan pengetahuan penuh segala kerja-kerja yang dijalankan oleh Defendan Kedua. SD1 juga tidak menafikan bahawa kabel-kabel Plaintif juga berada dikawasan kerja-kerja projek yang sedang dijalankan oleh Defendan di kawasan itu.

SD1 turut menyatakan telah memaklumkan kepada Defendan Kedua untuk berhati-hati jika terdapat utilities berhampiran kawasan projek (rujuk ms154 NOP)

Pembelaan Defendan Pertama selain penafian atas tanggungjawab berhati-hati ke atas Plaintif, juga memplidkan dan meletakkan bebanan terhadap Defendan Kedua.

KEPUTUSAN DAN ALASAN a. Sama ada Plaintif mempunyai sesalur dan kabel fiber optik yang terletak di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5, Setapak, 53100 Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur (Pasar Prima Setapak). Mahkamah ini mendapati isu ini dijawab secara positif. b. Sama ada pekerja-pekerja Plaintif telah melakukan siasatan dan/atau pemeriksaan fizikal di sekitar dan/atau sepanjang kabel yang mengalami kerosakan dan mendapati kerosakan berlaku kepada kabel Plaintif yang terletak di sekitar dan/atau di persimpangan Jalan Prima Setapak/Prima Setapak 5, Setapak, 53100 Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur (Pasar Prima Setapak) (“kawasan tersebut”). Mahkamah ini mendapati isu ini dijawab secara positif. c. Sama ada kerosakan yang berlaku tersebut adalah merupakan akibat dan/atau kesan daripada kerja Defendan-Defendan tersebut yang dijalankan oleh Defendan-Defendan dan/atau pekerja-pekerjanya dan/atau wakil-wakilnya. Mahkamah ini mendapati isu ini dijawab secara positif. d. Sama ada kerja-kerja tersebut adalah dilaksanakan oleh sub-kontraktor Defendan Pertama iaitu Defendan Kedua (Genbina Sdn. Bhd). Mahkamah ini mendapati berdasarkan keterangan yang telah dikemukakan bahawa Defendan Pertama telah melantik Defendan Kedua untuk melaksanakan projek pengorekan di lokasi tersebut dan dalam pengetahuan Defendan Pertama juga bahawa di lokasi tersebut terdapat sesalur dan kabel optic milik Plaintif semasa Defendan Kedua menjalankan kerja-kerja pengorekan di situ. e. Sama ada Defendan Pertama mempunyai kewajipan berjaga-jaga (duty of care) terhadap Plaintif. Mahkamah ini mendapati isu ini dijawab secara positif. Mahkamah ini mendapati isu ini dijawab secara positif. f. Sama ada Defendan Pertama telah mengingkari kewajipan berjaga-jaga terhadap Plaintif. Mahkamah ini mendapati isu ini dijawab secara positif. g. Sama ada Defendan-Defendan dan/atau pekerja-pekerja Defendan-Defendan dan/atau wakil-wakil Defendan-Defendan telah menjalankan kerja-kerja rintis dan tinjauan sebelum memulakan kerja-kerjanya. Mahkamah ini mendapati isu ini dijawab secara positif. h. Sama ada Plaintif telah menanggung kerugian akibat daripada kerosakan tersebut. Mahkamah ini mendapati isu ini dijawab secara positif. i. Positif: Sama ada Plaintif telah menjalankan kerja-kerja pembaikpulihan bagi kerosakan tersebut. Mahkamah ini mendapati isu ini dijawab secara positif. j. Sama ada Plaintif telah menghantar surat bertarikh 30/9/2019 kepada Defendan-Defendan bersama beberapa dokumen sokongan bagi menuntut ganti rugi akibat daripada kerosakan yang berlaku. Mahkamah ini mendapati isu ini dijawab secara positif.

Oleh itu, setelah meneliti keseluruhan kertas kausa, keterangan saksi-saki, keterangan dokumentar, hujahan dan ikatan otoriti yang telah difailkan mahkamah ini memutuskan atas imbangan kebarangkalian seperti yang berikut:

110.1 Defendan-Defendan mempunyai tanggungjawab dan kewajipan untuk berhati-hati semasa menjalankan kerja-kerja di kawasan tersebut dan terhadap utility milik Plaintif.

110.2 Defendan-defendan telah menjalankan kerja-kerja dikawasan tersebut oleh pekerja-pekerja dan/atau wakil-wakilnya sehingga menyebabkan kerosakan ke atas kabel optic milik Plaintif.

110.3 Defendan-Defendan mempunyai pengetahuan berkenaan kewujudan sesalur dan kabel optic milik Plaintif dikawasan itu.

Atas imbangan kebarangkalian mahkamah ini mendapati Plaintif telah berjaya membuktikan kesnya dan Defendan-defendan didapati cuai, memungkiri dan/atau gagal menjalankan tanggungjawab dan kewajipan berhati-hati untuk mengambil tindakan yang munasabah dalam menjalankan aktiviti pengorekan di kawasan tersebut sehingga menyebabkan kerosakan dan gangguan kepada sesalur dan kabel optic Plaintif. Mahkamah ini juga mendapati Defendan-Defendan bertanggungan bersesama (vicoriously liable) terhadap kerugian yang dialami Plaintif di dalam tindakan ini.

Oleh itu, tuntutan-tuntutan Plaintif dibenarkan dan Defendan-Defendan diperintahkan seperti berikut:

112.1 Membayar Sejumlah wang bagi keseluruhan jumlah kerugian yang tertunggak kepada Plaintif iaitu sebanyak RM286,448.75 setakat 19/9/2019;

112.2 Faedah atas jumlah RM286,448.75 pada kadar 5% setahun dan dikira daripada 19/9/2019 sehingga tarikh penyelesaian penuh;

112.3 Membayar sejumlah RM10,000.00 sebagai kos tindakan ini. Tarikh: 31 March 2026 ……….. Fatimah …………. [SITI FATIMAH BINTI TALIB] HAKIM MAHKAMAH SESYEN SIVIL 11 KUALA LUMPUR Peguamcara Plaintif : Siti Solehah Binti Hairolzaman Tetuan Harmy Yusoff & Azli Peguamcara Defendan : Dalveena Jit Kaur Korotana A/P Malkit Singh Tetuan Arnold Andrew & Co.