Tenaga Nasional Berhad v Khor Seaw Hoo (WA-A52NCvC-464-06/2022)

Ini merupakan rayuan yang telah difailkan oleh pihak Defendan yang tidak berpuas hati dengan sebahagian daripada keputusan Mahkamah yang telah diberikan pada 30.10.2024 yang telah menolak tuntutan balas Defendan dengan kos sebanyak RM 3000 diberikan kepada pihak Plaintif. 31/12/2024 10:54:41 WA-A52NCvC-464-06/2022 Kand. 70 LATAR BELAKANG [2] Plaintif merupakan sebuah syarikat berhad yang diperbadankan di bawah undang-undang Malaysia yang mempunyai alamat berdaftar di Pejabat Setiausaha Syarikat, Tingkat 2, Ibu Pejabat Tenaga Nasional Berhad, No. 129, Jalan Bangsar, 59200 Kuala Lumpur.

Plaintif juga merupakan pemegang lesen yang bertanggungjawab untuk membekalkan bekalan elektrik di Semenanjung Malaysia.

Defendan merupakan seorang individu perseorangan yang mempunyai alamat yang dikenali di No. 9-2, Jalan Prima 7, Pusat Niaga Metro Prima, Kepong, 51200 Kuala Lumpur dan/atau C-3-5, Residensi Harmoni 2, No. 1, Jalan Prima Pelangi 7, 51200 Kuala Lumpur.

Defendan merupakan pengguna berdaftar melalui No. Akaun Pengguna 6121 210145817603 (“Akaun No. 603”) bagi sebuah premis yang mempunyai alamat yang dikenali di No. 9-2, Jalan Prima 7, Pusat Niaga Metro Prima, Kepong, 51200 Kuala Lumpur (“Premis”).

Pada atau sekitar 25.11.2020, Plaintif telah melakukan pemeriksaan ke atas pepasangan meter/meter di Premis tersebut di mana Plaintif telah menemui kejanggalan pada pepasangan meter/meter di Premis tersebut, antara lainnya, didapati terdapat pendawaian terus bagi ketiga-tiga fasa dan neutral dari ‘incomin’ TNB ke kotak agihan pengguna tanpa melalui meter.

Akibat pengusikan dan/atau kejanggalan tersebut, meter di Premis tersebut tidak dapat berfungsi dengan baik dan sempurna serta gagal merekodkan bacaan yang tepat selaras dengan bekalan elektrik yang dibekalkan pada setiap masa yang material. Ini bermakna terdapat perbezaan jumlah pada bil-bil serahan setiap bulan yang dikeluarkan oleh Plaintif dan bil-bil sebenar yang sepatutnya dikeluarkan oleh Plaintif.

Plaintif kemudiannya telah membuat pengiraan dan mendapati bahawa terdapat jumlah penggunaan tenaga elektrik yang tidak direkodkan sebanyak RM111,143.85 (“Jumlah Tuntutan”) untuk tempoh dari 24.8.2019 hingga 25.11.2020 termasuk kos operasi dan cukai berkaitan.

Melalui notis tuntutan bertarikh 4.3.2022, Plaintif telah menuntut supaya Jumlah Tuntutan tersebut dibayar oleh Defendan kepada Plaintif. Walau bagaimanapun, Defendan telah gagal, enggan dan/atau cuai untuk membuat bayaran bagi Jumlah Tuntutan tersebut.

Jumlah Tuntutan tersebut merupakan jumlah kehilangan pendapatan Plaintif yang terhutang dan perlu dibayar oleh Defendan kepada Plaintif menurut Akta Bekalan Elektrik 1990 (“Akta Bekalan”)

Secara alternatif, Plaintif menegaskan bahawa jumlah kehilangan hasil tersebut merupakan satu pengkayaan tidak adil (‘unjust enrichment’). Defendan dan/atau penghuni Premis tersebut, setelah menerima manfaat daripada bekalan elektrik yang dibekalkan adalah bertanggungjawab untuk memampas Plaintif dengan adil dan munasabah.

Plaintif tidak sepatutnya dihalang daripada hak-haknya di bawah Akta Bekalan dan/atau pengembalian (‘restitution’) akibat daripada pengkayaan tidak adil (‘unjust enrichment’) memandangkan Defendan dan/atau penghuni Premis tersebut telah menerima manfaat daripada bekalan elektrik tersebut atas perbelanjaan Plaintif.

Plaintif telah mengalami kerugian serta kerosakan dan menuntut daripada Defendan seperti berikut:- a) Bayaran sebanyak RM111,143.85 bagi jumlah kehilangan hasil termasuk kos operasi dan cukai berkaitan berkenaan pemeriksaan pepasangan meter/meter yang dijalankan di Premis tersebut pada 25.11.2020; b) Secara alternatif, restitusi bagi jumlah sebanyak RM111,143.85 bagi jumlah kehilangan hasil termasuk kos operasi dan cukai berkaitan berkenaan pemeriksaan pepasangan meter/meter yang dijalankan di Premis tersebut pada 25.11.2020; c) Secara alternatif, ganti rugi untuk ditaksirkan; d) Faedah atas jumlah penghakiman pada kadar 5% setahun dari tarikh pemeriksaan pepasangan meter/meter pada 25.11.2020 sehingga tarikh penghakiman; e) Faedah atas jumlah penghakiman pada kadar 5% setahun dari tarikh penghakiman sehingga tarikh penyelesaian penuh; f) Kos; dan g) Apa-apa perintah lanjut relif yang difikirkan patut dan suai manfaat oleh Mahkamah ini.

Defendan menafikan ada pernah memohon dan/atau menggunakan bekalan elektrik di Premis tersebut. Defendan tidak pernah menandatangani Borang Permohonan Elektrik mahupun mengemukakan apa-apa dokumen sokongan kepada Plaintif untuk tujuan permohonan bekalan elektrik bagi Premis tersebut.

Tandatangan pada Borang Permohonan Elektrik bukanlah tandatangan Defendan kerana tandatangan tersebut adalah amat berbeza dengan tandatangan sebenar Defendan.

Salinan kad pengenalan yang dilampirkan bersama permohonan elektrik juga bukan kad pengenalan Defendan, di mana gambar muka dalam salinan kad pengenalan tersebut adalah berlainan dengan gambar muka kad pengenalan asal Defendan. Kad pengenalan tersebut telah dipalsukan oleh pihak yang tidak bertanggungjawab.

Perjanjian sewa yang dicetak daripada sistem komputer Plaintif juga bukan perjanjian sewa yang dimasuki oleh Defendan dengan pemilik Premis tersebut. Ini kerana Defendan tidak pernah menyewa Premis tersebut daripada pemilik Premis tersebut dan tidak pernah menandatangani perjanjian sewa.

Hubungan kontrak di antara Plaintif dengan Defendan tidak wujud kerana Defendan tidak memohon bekalan elektrik tersebut. Defendan bukanlah pengguna berdaftar atau pengguna sebenar pada setiap masa 6 material memandangkan Defendan tidak pernah memiliki, mendiami, menyewa atau menggunakan Premis tersebut pada setiap masa material.

Plaintif telah ditipu oleh pihak yang tidak bertanggungjawab yang menyalahgunakan identiti Defendan untuk memohon bekalan elektrik atas nama Defendan, tanpa persetujuan, kebenaran serta pengetahuan Defendan.

Plaintif mempunyai kewajipan berhati-hati (duty of care) semasa memproses dan meluluskan permohonan bekalan elektrik untuk memastikan setiap permohonan bekalan elektrik yang dibuat atas nama pemohon adalah sahih dan tulen.

Plaintif telah gagal menggunakan ketekunan yang munasabah (reasonable diligence) semasa menerima, memproses dan/atau meluluskan permohonan elektrik Premis tersebut atas nama Defendan.

Plaintif juga telah gagal mengambil langkah-langkah berhati-hati dan munasabah semasa memproses borang permohonan elektrik dan telah secara salah dan/atau cuai mendaftarkan Defendan sebagai pengguna berdaftar akaun elektrik walaupun Defendan tidak pernah memohon bekalan elektrik daripada Plaintif bagi Premis tersebut.

Plaintif juga secara cuai mendaftarkan Defendan sebagai pengguna berdaftar akaun elektrik no. 210172331907 (“Akaun No. 907”) bagi premis yang beralamat di No. 52-1, Jalan 6/184 BT 5, Jalan Ipoh Taman Mastiara, 51200 Kuala Lumpur (“Premis No. 52-1”) walaupun Defendan tidak pernah memohon dan/atau menandatangani borang permohonan elektrik untuk Premis No. 52-1.

Defendan tidak bertanggungjawab terhadap akaun-akaun elektrik yang secara salahnya didaftarkan atas nama Defendan.

Akibat kecuaian Plaintif, Defendan telah mengalami kerugian serta kesengsaraan apabila diheret ke dalam tindakan guaman yang dimulakan oleh Plaintif dan Plaintif seharus membayar ganti rugi kepada Defendan.

Antara kerugian yang dialami oleh Defendan adalah seperti berikut: a) Defendan terpaksa menggunakan wang simpanan dan membelanjakan wang sebanyak RM30,000.00 untuk mendapat khidmat peguam bagi membela kes ini; b) Defendan susah masuk tidur dan mengalami tekanan emosi dan ini telah menjejaskan prestasi kerja Defendan; dan c) Defendan terpaksa membelanjakan masa yang banyak untuk menyiasat berkenaan akaun-akaun elektrik yang secara salahnya didaftarkan atas namanya. [28] Defendan telah memfailkan tuntutan balas sebagaimana berikut: a) Deklarasi bahawa akaun elektrik no. 6121 210145817603 dan akaun elektrik no. 210172331907 yang didaftarkan di atas nama Defendan diisytiharkan sebagai tidak sah; 8 b) Deklarasi bahawa Defendan tidak berhutang kepada Plaintif apa-apa jumlah di bawah akaun elektrik no. 6121 210145817603 dan akaun elektrik no. 210172331907; c) Perintah bahawa Plaintif dengan serta-merta membatalkan nama Defendan yang didaftarkan di atas akaun elektrik no. 6121 210145817603 dan akaun elektrik no. 210172331907 daripada sistem komputer pelanggan Plaintif dan menyerahkan satu pengesahan pembatalan tersebut kepada Defendan dalam masa 10 hari dari tarikh penghakiman; d) Ganti rugi khas sebanyak RM30,000.00; e) Ganti rugi am; f) Ganti rugi teladan; g) Kos atas dasar peguam cara-anak guam atau kos tindakan ini; h) Lain-lain perintah yang dianggap adil dan suai manfaat oleh Mahkamah yang mulia ini.

Defendan juga telah memfailkan notis pihak ketiga kepada pemilik premis Akaun No. 603 menuntut antara lain deklarasi bahawa perjanjian sewa bertarikh 16.7.2019 yang didakwa wujud antara Defendan dan Pihak Ketiga adalah tidak sah serta indemniti, tanggung rugi dan/atau sumbangan terhadap tuntutan Plaintif yang diawadkan oleh Mahkamah. [30] Notis Pihak Ketiga telah diserahkan dan Pihak Ketiga tidak memasukkan sebarang memorandum kehadiran mahupun sebarang pembelaan setakat kes ini didengar dan diputuskan.

Dalam kes ini, terdapat 9 orang saksi telah dipanggil. Pihak Plaintif telah memanggil 7 orang saksi manakala pihak Defendan juga telah memanggil 2 orang saksi. [32] Saksi-saksi Plaintif adalah sebagaimana berikut: a) SP1 : Mohd Izamie Bin Zakaria (Ketua Serbuan TNB) b) SP2 : Muhammad Syafeeq Bin Noordin (Pengurus Revenue Assurance Specialist) c) SP3: Mohd Hidir Bin Mohd Tadzri (Eksekutif Teknik, Detection LPC –KL), Unit Metering, Distribution Network) d) SP4: Nurzarifah Binti Zakaria (Specialist Revenue Assurance) e) SP5: Norfarahin Binti Arifin (Pembantu Tadbir Khidmat Pelanggan) f) SP6: Nur Shahifah Binti Mahani (Team Member Customer Service KL Barat), g) SP6: Juliza Binti Khairuddin (Team Member (Agriculture – GLB), Customer Engagement,TNB.

Saksi-saksi pihak Defendan pula sebagaimana berikut: a) SD1 : Mohd Shaipon Bin Shafee (Penolong Pegawai Pendaftaran (JPN)) b) SD2: Khor Seaw Hoo (Defendan)

Setelah mendengar keterangan kesemua saksi yang berkaitan, meneliti dokumen-dokumen yang telah difailkan serta hujahan pihak-pihak, atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah telah mendapati pihak Plaintif dan juga Defendan telah gagal membuktikan tuntutan-tuntutan mereka. Oleh 10 sebab itu, Mahkamah telah menolak tuntutan Plaintif dengan kos sebanyak RM 25,000 diberikan kepada Defendan. Mahkamah juga telah menolak tuntutan balas Defendan dengan kos sebanyak RM 3000 diberikan kepada Plaintif.

Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, pihak Defendan telah memfailkan notis rayuan bertarikh 8.11.2024 merayu terhadap sebahagian keputusan yang diberikan iaitu berkaitan tuntutan balas pihak Defendan. DAPATAN MAHKAMAH [36] Mahkamah hanya menumpukan alasan penghakiman ini berkaitan tuntutan balas Defendan memandangkan rayuan yang difailkan adalah berkaitan tuntutan balas. Pihak Plaintif pula tidak memfailkan sebarang rayuan.

Isu utama yang perlu diputuskan adakah Plaintif telah cuai dalam memproses permohonan untuk bekalan elektrik bagi akaun-akaun didaftarkan atas nama Defendan pada kesemua masa yang material.

Defendan dalam tuntutan balasnya memikul beban pembuktian sebagaimana Plaintif dalam tuntutan utama. Ini adalah selaras dengan peruntukan seksyen 101 Akta Keterangan 1950, seperti berikut:- Section 101. Burden of proof.

Whoever desires any court to give judgment as to any legal right or liability, dependent on the existence of facts which he asserts, must prove that those facts exist.

When a person is bound to prove the existence of any fact, it is said that the burden of proof lies on that person. ILLUSTRATIONS …

A desires a court to give judgment that he is entitled to certain land in the possession of B by reason of facts which he asserts and which B denies to be true. A must prove the existence of those facts. [39] Mahkamah Persekutuan dalam kes Letchumanan Chettiar Alagappan @ L Allagappan & Anor v Secure Plantation Sdn Bhd [2017] 4 MLJ 697 telah menyatakan sebagaimana berikut: [54] Section 101(1) provides that ‘Whoever desires any court to give judgment as to any legal right or liability, dependent on the existence of facts which he asserts, must prove that those facts exist’. Section 101 states that the initial burden of proving a prima facie case in his favour is cast on the plaintiff…’ (Woodroffe and Amir Ali, Law of Evidence (19th Ed Vol 3) at p 3194). Illustration (b) to s 101 puts it beyond doubt that the ‘burden of proof’ rests throughout on the plaintiff. Section 102 provides that ‘The burden of proof in a suit or proceeding lies on that person who would fail if no evidence at all were given on either side’. The initial onus of proving the case is always on the plaintiff’ (Sarkar Law of Evidence 16th Ed at p 1593). Illustration (a) to s 102 puts it beyond doubt that a plaintiff has the initial onus of proof. ... [60] It would pan out that the respondent, who was the plaintiff, had both the ‘burden of proof’ to make out a prima facie case as well as the initial onus of proof to adduce evidence to prove the claim. The onus of proof would only shift to the appellants if the respondent had made out a prima facie case. That remained so even though forgery was pleaded... [61] A plaintiff has the onus to begin the case, even if the defence pleads fraud (see also Grunther Industrial Developments & Gid Ltd v Federated Employees Insurance Association (1973) 117 SJ 13 per Cairns LJ). Unless the cause of action is admitted by the defendant (see illustration (b) of s 102 and Wee Yue Chew v Su Sh-Hsyu [2008] SGHC 50, where the defendant admitted the cause of action and pleaded payment and so must prove that the admitted claim had been discharged by payment), a plaintiff has the burden of proof as well as the initial onus to prove the claim, albeit that the defence is forgery. (emphasis added) [40] Plaintif semasa kesnya telah mengemukakan borang permohonan bekalan elektrik bersama dokumen-dokumen sokongan seperti salinan kad pengenalan dan perjanjian sewa untuk membuktikan bahawa Defendan merupakan pengguna berdaftar dengan Plaintif. [41] Mahkamah berpuas hati bahawa identiti Defendan telah digunakan oleh pihak yang tidak bertanggungjawab. Kad pengenalan Defendan yang diterima oleh pihak Plaintif bukanlah kad pengenalan sebenar Defendan di mana gambar sebenar Defendan telah digantikan dengan gambar pihak ketiga yang tidak dikenali. [42] Perjanjian sewa yang dikemukakan juga mempunyai banyak keraguan terutamanya daripada segi tandatangan, muka surat yang terlibat serta salinan sewaan yang diberikan bukanlah satu salinan yang menyeluruh (‘not a complete set’). Namun begitu, adakah Plaintif telah gagal membuat pertimbangan yang sewajarnya serta cuai dalam menerima permohonan pihak ketiga yang mengguna pakai identiti Defendan tersebut? [43] Defendan dalam tuntutan balasnya telah memplidkan bahawa Plaintif telah melakukan kecuaian apabila gagal mengambil apa-apa langkah berhati-hati untuk menentu sahkan identiti pemohon sebenar semasa menerima, memproses dan meluluskan permohonan bekalan elektrik. [44] Untuk membuktikan kecuaian Plaintif, terdapat empat elemen yang perlu dipenuhi. Dalam kes Arab-Malaysian Finance Berhad v Steven Phoa Cheng Loon & Ors and other appeals [2003] 1 MLJ 567, Mahkamah Rayuan telah menyenaraikan empat elemen untuk membuktikan kecuaian seperti berikut:- “To make out a case against a defendant in the tort of negligence, a plaintiff must establish four ingredients. First, he must show that he was owed a duty by the defendant to take reasonable care. Second, that the defendant breached that duty, third, that the resultant breach caused the harm in question and fourth that he (the plaintiff) suffered damage that is not too remote. There is a tendency on the part of some textbook writers (in the interest of tidiness) to treat each of these elements in watertight compartments. Such an approach may be quite misleading. This is because what a court trying an action for negligence is concerned with is the interpretation of a particular set of facts as establishing or negativing one or more of the ingredients of the tort.” [45] Defendan perlu membuktikan elemen-elemen berikut: a) Plaintif mempunyai tanggungjawab berjaga-jaga terhadap Defendan; b) Plaintif telah melanggar tanggungjawab berjaga-jaga tersebut; c) Pelanggaran tersebut telah menyebabkan Defendan mengalami kerugian. Tanggungjawab berjaga-jaga (duty of care) [46] Mahkamah Persekutuan dalam kes Tenaga Nasional Malaysia v Batu Kemas Industri Sdn Bhd and another appeal [2018] 5 MLJ 561 telah memutuskan seperti berikut:- “[33] The first matter that must be established to proceed with a claim based on the tort of negligence is that the defendant owed a duty of care to the plaintiff. ‘The tort of negligence requires first of all that there be a duty of care on the part of the (defendant) not to do any act or omit to do any act the doing of which or the omission of which could foreseeably affect other persons resulting in damage or loss to such other persons’ (Siew Yaw Jen v Majlis Perbandaran Kajang and another appeal [2015] 4 MLJ 411 per Zaharah Ibrahim JCA, as she then was, delivering the judgment of the court)...” [47] Bagi menentukan sama ada Plaintif mempunyai tanggungjawab berjaga-jaga terhadap Defendan, Mahkamah Persekutuan dalam kes Batu Kemas Industries (supra) telah merujuk kepada 3 faktor pertimbangan yang diputuskan dalam kes Caparo Industries Plc v Dickman and others [1990] 1 All ER 568 seperti berikut:- [50] Caparo’s ‘three-fold test’ to determine a new situation duty of care, encompassed public policy concerns, probably, to limit ‘a liability in an indeterminable amount for an indeterminable time to an indeterminable class’ (Ultramares Corporation v Touche 174 NE 441 (1932) per Cardozo CJ) if Lord Atkin’s neighbour principle were applied without restriction. In order for a duty of care to arise in negligence: (i) harm must be reasonably foreseeable as a result of the defendant’s conduct (as established in Donoghue v Stevenson); (ii) the parties must be in a relationship of proximity; and (iii) it must be fair, just and reasonable to impose liability.” [48] Plaintif merupakan pemegang lesen yang berfungsi untuk membekalkan bekalan elektrik kepada pengguna-pengguna di Semenanjung Malaysia. Ini bermaksud tiada pihak lain yang boleh membekalkan elektrik selain daripada Plaintif di Semenanjung Malaysia ini. [49] Plaintif akan menerima permohonan bekalan elektrik yang dikemukakan oleh bakal pelanggan sebelum bekalan elektrik dibekalkan. Plaintif berada di satu posisi untuk menentukan sama ada suatu permohonan bekalan elektrik harus diluluskan ataupun ditolak. Ini berdasarkan kepada dokumen-dokumen yang dibekalkan oleh bakal pelanggan/pemohon. [50] Mahkamah bersetuju bahawa Plaintif mempunyai tanggungjawab berjaga-jaga dalam menerima permohonan bekalan elektrik yang dibuat memandangkan kelulusan atau penolakan pembekalan elektrik akan memberi kesan kepada bakal pelanggan/pemohon. Ini kerana bakal pelanggan tidak mempunyai pilihan lain untuk memohon bekalan elektrik daripada pihak lain kecuali Plaintif. [51] Plaintif mempunyai tanggungjawab berjaga-jaga terhadap Defendan walaupun Defendan bukan pemohon sebenar bekalan elektrik dan tidak mempunyai hubungan kontrak dengan Plaintif. [52] Dalam kes Koperasi Sahabat Amanah Ikhtiar Bhd v RHB Investment Bank Bhd [2022] MLJU 2754, Mahkamah Rayuan juga memutuskan bahawa tanggungjawab berjaga-jaga boleh berbangkit dalam situasi di mana pihak-pihak tidak mempunyai hubungan kontrak antara satu sama lain. Petikan seperti berikut dirujuk:- “[21] There is no need for one to be in a contractual relationship with another before there can arise a duty of care. In fact, the way the law of negligence was first developed in the case of Donoghue v Stevenson [1932] AC 562 was in the context where there was no contractual relationship between the consumer of the ginger beer that was found to contain a partially decomposed snail and the manufacturer of the ginger beer.” [53] Plaintif dan Defendan mempunyai hubungan rapat (relationship of proximity) kerana keputusan Plaintif untuk meluluskan permohonan bekalan elektrik akan menentukan nasib Defendan, iaitu sama ada Defendan akan didaftarkan sebagai pengguna berdaftar walaupun Defendan tidak pernah memohon bekalan elektrik. [54] Dalam kes Donoghue (or McAlister) v Stevenson [1932] All ER Rep 1 Mahkamah telah memutuskan seperti berikut:- “The rule that you are to love your neighbour becomes in law: You must not injure your neighbour, and the lawyers’ question: Who is my neighbour? Receives a restricted reply. You must take reasonable care to avoid acts or omissions which you can reasonably foresee would be likely to injure your neighbour. Who then, in law, is my neighbour? The answer seems to be persons who are so closely and directly affected by my act that I ought reasonably to have them in contemplation as being so affected when I am directing my mind to the acts or omissions which are called into question” Pelanggaran tanggungjawab berjaga-jaga (breach of duty of care) [55] Mahkamah Rayuan dalam kes Arab-Malaysia Finance Bhd (supra) telah memutuskan seperti berikut:- “We have already said that a plaintiff must also prove breach of the relevant duty. As to what constitutes a breach, we would refer to the well-known test formulated by Baron Alderson in Blyth v Birmingham Waterworks Co (1856) 11 Exch 781 at p 784. He said that negligence is: The omission to do something which a reasonable man, guided upon those considerations which ordinarily regulate the conduct of human affairs, would do, or doing something which a prudent and reasonable man would not do. In Fardon-Harcourt-Rivingto (1932) 146 LT 392, Lord Dunedine put it this way: If the possibility of the danger emerging is reasonably apparent, then to take no precaution is negligence; but if the possibility of danger emerging is only a mere possibility which would never occur to the mind of a reasonable man, then there is no negligence in not having taken extraordinary precautions. In other words, people must guard against reasonable probabilities, but they are not bound to guard against fantastic possibilities. Lastly, in Bourhill v Young [1942] 2 All ER 396, at p 403 Lord Macmillan formulated the relevant test in this way: The duty to take care is the duty to avoid doing or omitting to do anything which may have as its reasonable and probable consequence injury to others and the duty is owed to those to whom injury may reasonably and probably be anticipated of the duty is not observed.” [56] Tuntutan balas Defendan melibat dua buah premis yang berbeza iaitu melibatkan Akaun No. 603 dan Akaun No. 907. Permohonan bekalan bagi Akaun No. 603 telah diterima oleh SP5 manakala SP6 menerima permohonan bekalan bagi Akaun No. 907. Kedua-dua permohonan pembukaan akaun tersebut Defendan secara walk-in di kaunter TNB Cawangan Kepong. [57] Defendan membangkitkan bahawa Plaintif telah gagal membuat pengesahan permohonan bekalan elektrik dengan mengguna pakai sistem biometrik serta membuat penyemakan dan perbandingan kad pengenalan asal pemohon yang hadir di pejabat TNB dengan salinan kad pengenalan yang dikemukakan. [58] SP5 semasa perbicaraan telah menerangkan bagaimana proses permohonan bekalan tersebut dibuat, diproses dan diterima bagi Akaun No.

Setelah SP5 menerima permohonan dan menyemak bahawa permohonan bekalan adalah lengkap, SP5 seterusnya telah mendaftarkan Defendan sebagai pengguna berdaftar Premis tersebut. [59] Rujukan kepada pemeriksaan utama SP5 adalah sebagaimana berikut: Q9: Bagaimanakah Puan memproses permohonan pembukaan akaun TNB bagi Nombor Akaun Pengguna 6121 210145817603 tersebut? Pada atau sekitar 22.8.2019, TNB telah menerima Permohonan Bekalan Elektrik Perniagaan/Bukan Domestik bagi Premis tersebut di mana nama pemohon yang dinyatakan dalam permohonan tersebut adalah Khor Seaw Hoo (“Permohonan Bekalan Defendan”). Apabila saya menerima dokumen-dokumen bagi permohonan pembukaan akaun TNB tersebut, saya telah membuat semakan bagi memastikan dokumen-dokumen yang dikemukakan adalah lengkap. Berkenaan ini, saya menyatakan bahawa dokumen-dokumen yang disemak oleh saya adalah seperti berikut:

Borang Permohonan Bekalan Elektrik Perniagaan/Bukan Domestik yang lengkap [rujuk CBOD, Bahagian C (Vol.1), pp.79-87];

salinan pengenalan diri (iaitu kad pengenalan) kerana permohonan dibuat atas nama individu [rujuk CBOD, Bahagian C (Vol.1), p.88]; dan

Perjanjian Sewa bertarikh 16.7.2019 yang telah dimatikan setem antara Tuan Tanah dan Defendan di mana tempoh sewaan masih berkuat kuasa [rujuk CBOD, Bahagian C (Vol.1), pp.90-93]. ... Q11: Sila teruskan dengan penjelasan Puan. Oleh kerana terdapat akaun sedia ada, saya telah memproses permohonan penutupan akaun ini terlebih dahulu. Setelah akaun ini ditutup barulah saya memproses permohonan pembukaan akaun Defendan. Saya telah memasukkan maklumat-maklumat (iaitu nama Defendan, nombor kad pengenalan Defendan dan nombor telefon) yang terkandung dalam Kontrak Bekalan ke dalam sistem TNB. Selepas itu, saya telah mewujudkan akaun atas nama Defendan dalam sistem TNB. Sistem TNB kemudiannya akan membuat pengiraan jumlah wang cagaran, duti setem, caj pemprosesan serta caj meter yang perlu dibayar bagi akaun tersebut secara automatik dan seterusnya mengeluarkan Permintaan untuk Bayaran Permohonan Bekalan Elektrik. Saya telah menyerahkan Permintaan untuk Bayaran Permohonan Bekalan Elektrik tersebut kepada Defendan untuk beliau menyemak maklumat akaun tersebut iaitu nama dan alamat premis serta meminta beliau untuk membuat bayaran Deposit Pembukaan Akaun sejumlah RM2,000.00 [rujuk CBOD, Bahagian C (Vol.1), p.82]. Setelah bayaran Deposit Pembukaan Akaun ini diterima, saya telah memajukan Borang Permohonan Bekalan Elektrik Perniagaan/Bukan Domestik bertarikh 20.8.2019 tersebut bersama kesemua dokumen sokongan dan resit-resit pembayaran kepada Puan Juliza binti Khairuddin untuk kelulusan beliau. Setelah Permohonan Bekalan Defendan tersebut diluluskan oleh Puan Juliza binti Khairuddin, saya telah melengkapkan proses pendaftaran dan mendaftarkan pemohon sebagai pengguna berdaftar di dalam sistem TNB. Saya juga telah memuat naik atau upload Kontrak Bekalan tersebut ke dalam sistem TNB. [60] SP5 juga telah memberikan keterangan semasa pemeriksaan balas bahawa “Defendan” telah hadir semasa permohonan bekalan elektrik dibuat di kaunter Kedai Tenaga dan permohonan ini dibuat secara walk-in. Setelah Plaintif menerima permohonan Defendan, Defendan telah didaftarkan sebagai pengguna berdaftar dengan Plaintif dan Plaintif juga telah membekalkan elektrik ke Premis, seperti yang dilihat dalam bil-bil elektrik bagi bulan September 2019 hingga Disember 2020 atas nama Defendan. Bil-bil elektrik jelas menunjukkan bahawa elektrik telah dibekalkan kepada pengguna berdaftar, Khor Seaw Hoo. [61] Berdasarkan keterangan SP5, Mahkamah mendapati bahawa Permohonan Bekalan Elektrik telah diproses dan didaftarkan selepas mengambil kira dokumen-dokumen sokongan berikut:- a) Borang Permohonan Bekalan Elektrik Perniagaan/Bukan Domestik yang lengkap [rujuk CBOD, Bahagian C (Vol.1), pp.79-87]; b) Salinan pengenalan diri (iaitu kad pengenalan) kerana permohonan dibuat atas nama individu [rujuk CBOD, Bahagian C (Vol.1), p.88]; dan c) Perjanjian Sewa bertarikh 16.7.2019 yang telah dimatikan setem antara Tuan Tanah dan Defendan di mana tempoh sewaan masih berkuat kuasa [rujuk CBOD, Bahagian C (Vol.1), pp.90-93]. [62] Permohonan bekalan tersebut telah disemak oleh pegawai atasan SP5 iaitu SP7 yang mengesahkan bahawa pembukaan akaun bekalan Defendan tersebut telah dibuat selaras dengan prosedur dalaman Plaintif pada setiap masa material. [63] SP7, iaitu pihak yang meluluskan Permohonan Bekalan tersebut telah memberikan keterangan utama bahawa selepas TNB menerima dokumen sokongan yang lengkap, TNB akan memproses permohonan tersebut selari dengan Seksyen 24 Akta Bekalan iaitu kewajipan TNB untuk memberikan bekalan. [64] Rujukan kepada keterangan SP7 adalah sebagaimana berikut: Q11: Bagaimanakah Defendan didaftarkan sebagai pengguna berdaftar dengan TNB bagi Nombor Akaun Pengguna 6121 210145817603? Pada atau sekitar 22.8.2019, TNB telah menerima Permohonan Bekalan Elektrik Perniagaan/Bukan Domestik bagi Premis tersebut di mana nama pemohon yang dinyatakan dalam permohonan tersebut adalah Khor Seaw Hoo (“Permohonan Bekalan Defendan”). Berdasarkan dokumen sokongan yang dimajukan iaitu salinan kad pengenalan Defendan [rujuk CBOD, Bahagian C (Vol.1), p.88] dan Perjanjian Sewa bertarikh 16.7.2019 yang telah dimatikan setem antara Amsky Diversified Sdn Bhd dan Defendan di mana tempoh sewaan masih berkuat kuasa [rujuk CBOD, Bahagian C (Vol.1), pp.90-93], TNB telah melakukan semakan untuk mengenal pasti sama ada Premis tersebut mempunyai bekalan elektrik yang sedia ada. Berdasarkan rekod TNB, terdapat bekalan elektrik yang sedia ada bagi Premis tersebut [rujuk bil elektrik bertarikh 15.8.2019 di CBOD,

SP6 dalam memproses permohonan bagi Akaun 907 juga memberikan jawapan yang sama seperti SP5 dalam memproses permohonan bekalan elektrik.

Berdasarkan keterangan saksi-saksi Plaintif, permohonan bekalan elektrik dibuat kaunter TNB. Pegawai Plaintif di Kaunter Kedai Tenaga akan memproses permohonan bekalan elektrik sekiranya dokumen yang dikemukakan kepada TNB adalah lengkap. Tiada keperluan untuk TNB membuat semakan bagi memastikan bahawa pihak yang membuat permohonan elektrik di kaunter merupakan pihak yang sama yang memohon bekalan, selagi mana borang permohonan dan dokumen sokongan yang dikemukakan adalah lengkap mengikut prosedur dalaman TNB.

Plaintif telah memproses permohonan yang dikemukakan oleh “Defendan” dengan munasabah dan langkah berjaga-jaga selaras dengan prosedur dalam sedia ada yang dipraktikkan di TNB pada ketika itu.

Defendan seterusnya cuba mendakwa bahawa Plaintif telah secara cuai meluluskan permohonan bekalan elektrik Premis tersebut apabila gagal mengesahkan salinan kad pengenalan yang dibekalkan dalam permohonan dengan membandingkannya dengan kad pengenalan asal Defendan.

Pihak Defendan menghujahkan bahawa pekerja Plaintif sepatutnya membuat perbandingan dan membuat apa-apa catatan bagi membuktikan bahawa langkah-langkah keselamatan tersebut telah dilakukan semasa memproses permohonan dan cuba mencadangkan bahawa salinan kad 26 pengenalan adalah kononnya palsu di mana gambar muka Defendan di salinan kad pengenalan yang dibekalkan adalah berbeza dengan kad pengenalan yang sebenar.

Saksi Plaintif terutamanya SP5 dan SP6 menyatakan tiada keperluan untuk SP5 dan SP6 untuk membuat perbandingan kad pengenalan dengan yang salinan kad pengenalan Defendan yang asal. SP5 dan SP6 telah memproses permohonan selepas menerima dokumen sokongan lengkap dan borang permohonan yang lengkap.

Tiada sebab untuk SP5 dan SP6 untuk mengesyaki apa-apa penipuan dan/atau kad pengenalan pengguna bukan kad pengenalan yang sebenar sedangkan pengetahuan tersebut tidak sedia ada pada SP5 dan SP6.

Defendan juga telah mencadangkan bahawa tandatangan pada Permohonan Bekalan tersebut adalah berbeza dengan tandatangan sebenar Defendan. Plaintif menghujahkan bahawa sepertimana yang diterangkan oleh SP5, SP6 dan SP7, tiada keperluan di bawah undang-undang atau peraturan atau prosedur dalaman TNB yang memerlukan Plaintif untuk memastikan tandatangan Defendan pada Borang Permohonan Bekalan yang diterima adalah sama dengan tandatangan sebenar Defendan.

Pada masa yang sama, pegawai TNB juga tidak akan mempunyai akses akan tandatangan sebenar Defendan semasa memproses permohonan dan Plaintif sendiri menerima beratus-ratus permohonan setiap 27 hari yang menjadikan ianya mustahil untuk Plaintif diletakkan kepada keperluan atau tanggungjawab untuk membuat perbandingan tersebut.

Pegawai Plaintif juga tidak mempunyai kelulusan dan/atau kemahiran yang diperlukan untuk membuat perbandingan akan apa-apa tandatangan semasa pegawai Plaintif menerima permohonan bekalan.

Mahkamah juga bersetuju dengan hujahan pihak Plaintif bahawa Plaintif tiada keperluan dari segi undang-undang dan/atau prosedur dalaman Plaintif yang memerlukan Plaintif untuk memastikan kesahan kad pengenalan dan/ dan/atau membuat perbandingan serta memastikan tandatangan Defendan pada borang permohonan bekalan elektrik dan dokumen sokongan yang dikemukakan adalah merupakan tandatangan Defendan yang betul dan sah apabila Plaintif menerima dan memproses permohonan bekalan elektrik dan seterusnya mendaftarkan Defendan sebagai pengguna berdaftar berkenaan elektrik yang dibekalkan ke Premis tersebut. [76] Ini kerana Mahkamah berpendapat tanda tangan boleh ditukar bila-bila masa dan pada masa yang sama bagaimana Plaintif ingin mengetahui mana satu tandatangan yang diguna pakai oleh Defendan. Plaintif menerima sesuatu tandatangan itu seadanya semasa permohonan pembekalan dibuat. Plaintif telah menerima permohonan tersebut secara bona fide dan tidak ada sebab untuk Plaintif mengesyaki kononnya sebarang penipuan yang dikatakan Defendan berkenaan tandatangan palsu atau pun kad pengenalan palsu tersebut.

Defendan seterusnya cuba mendakwa bahawa Plaintif gagal menyediakan sistem pengesahan yang kompeten seperti alat pengesahan biometrik dan/atau lain-lain kaedah yang boleh mengesahkan identiti sebenar pemohon.

SP5 telah memberikan keterangan bahawa walaupun TNB cawangan Kepong telah mengamalkan sistem biometrik bagi pendaftaran pengguna kini, sistem tersebut hanya bermula pada Mei 2023 yang mana belum wujud semasa permohonan dibuat iaitu sekitar Ogos 2019. Defendan tidak boleh sewenang-wenangnya meletakkan kewajipan berjaga-jaga tambahan kepada Plaintif yang mana sistem tersebut tidak wujud lagi pada masa itu dan adalah mustahil untuk TNB untuk melaksanakan tanggungjawab yang dikatakan oleh Defendan tersebut. Keterangan SP5 adalah sebagaimana berikut: PD Lai : Di Kepong sudah ada biometrik betul? SP5 : Betul. PD Lai: Ada atau tidak biometrik menunjukkan Mr. Khor datang pada 22 Ogos 2019? SP5: Pada masa itu tiada biometrik digunakan.

Oleh sebab itu, dakwaan berkenaan penggunaan pengesahan biometrik tidak boleh diterima kerana pada ketika itu tiada sistem biometrik yang digunakan Plaintif.

Dalam kes ini, SP5, Puan Norfarahin serta SP6, Puan Shahifah, kedua-dua telah memberikan keterangan bahawa SP5 dan SP6 bekerja di cawangan Kedai Tenaga di Kepong dan merupakan pihak-pihak yang memproses Permohonan Bekalan Defendan di kaunter. Selepas semua dokumen lengkap, SP5 dan SP6 telah memproses dan memasukkan data dalam sistem TNB.

Pihak ketiga telah mengguna pakai salinan kad pengenalan yang telah diubahsuai dengan muka orang lain dan bukannya muka sebenar Defendan. Sekali pandang dokumen tersebut adalah betul. Tambahan pula apabila permohonan tersebut dihadiri oleh “Defendan” iaitu adanya orang yang wujud dan bukannya permohonan secara maya atau “online”.

Oleh yang demikian, Mahkamah berpendapat bahawa Plaintif telah menjalankan kewajipan berhati-hati serta tidak cuai dalam pemproses permohonan bekalan elektrik tersebut. Pihak Plaintif telah menggariskan prosedur dalaman dan dalam kes ini, pihak tidak bertanggungjawab dengan jelas telah menipu pihak Plaintif dengan menggunakan identiti Defendan sebagai pihak yang membuat permohonan bekalan elektrik tersebut tanpa pengetahuan Defendan.

Mahkamah bersetuju bahawa sistem biometrik boleh mengurangkan risiko penipuan. Oleh sebab itu, Plaintif telah menggunakan sistem pengesan tersebut mulai Mei 2023. Plaintif telah membuat prosedur dan tatacara dalaman yang pada pendapat Mahkamah sudah mencukupi pada 30 masa tersebut memandangkan Plaintif sepatutnya telah menilai risiko-risiko yang ada dalam mewujudkan tatacara tersebut.

Dalam kes MSM Malaysia Holdings Berhad & Ors v Transnational Insurance Brokers (M) Sdn Bhd [2022] MLJU 00358, Mahkamah telah memutuskan seperti berikut:-

As highlighted earlier, the Plaintiffs argued that the non-consideration of the medical reports by Takaful Ikhlas was a direct consequence of the Defendant’s failure. It is trite that there must be a causal link between the negligence and the damage suffered, and the damage is not too remote from the causative act.

I refer the Halsbury’s Law of Malaysia – Tort, para [380.011] Causation which says- “The principle of causation is concerned with the relationship between the tortious act and the injury sustained. There must be a causal connection between the breach of duty and the injury suffered. The law places a burden on the plaintiff to prove on a balance of probabilities, that it was the defendant’s breach of duty which caused the injuries. Courts often look to the test of causation commonly known as the ‘but for’ test. It simply means that ‘but for’ the defendant’s negligence act, 31 the injury would not have occurred. It is in essence a factual inquiry and in medical negligence it is often resolved through expert evidence.”

Pihak Defendan menghujahkan bahawa Defendan telah dijadikan pihak dalam kes ini di mana Defendan telah dikatakan sebagai pihak yang terlibat dalam kes kecurian elektrik di Premis tersebut. Ini kerana Defendan telah didaftarkan sebagai pengguna berdaftar Akaun No. 603 dan Akaun No.

Defendan terpaksa bertanggungjawab atau akaun berdaftar yang telah didaftarkan walaupun sebenarnya Defendan tidak membuat sebarang permohonan untuk didaftarkan sebagai pengguna elektrik di premis-premis terlibat. [84] Defendan terpaksa menghabiskan banyak masa, tenaga dan wang bagi membela dirinya dalam kes ini. Bukan itu sahaja, Defendan juga mengalami tekanan emosi apabila dilempar dengan tuntutan Plaintif sebanyak RM111,143.85 dalam kes tuntutan kecurian elektrik ini. Pada masa yang sama, Defendan juga membuat tuntutan bagi ganti rugi am, khas dan juga teladan. [85] Pihak Defendan telah merujuk kepada kes Sambaga Valli a/p KR Ponnusamy v Datuk Bandar Kuala Lumpur & Ors and another appeal [2018] 1 MLJ 784, di mana Mahkamah Rayuan telah memutuskan bahawa mahkamah boleh mengawadkan ganti rugi am atas kesengsaraan dan kecederaan yang dialami oleh satu pihak atas tindakan salah yang dilakukan oleh pihak yang bersalah, petikan seperti berikut:- “[14] It is trite that a person injured by another’s wrong is entitled to general damages for non-pecuniary such as his pain and suffering, hardship, discomfort, mental distress and loss of amenities of life. There is no standard rule to measure the damage in such cases. The courts usually determine the amount based on a fair and reasonable standards, free from sentimental or fanciful standards, and based upon evidence adduced. The court should also consider the age, health and condition of the injured party pre-injury as compared with his condition after the injury. The court also consider the need for medical, psychological or physical symptoms, and the impact on the plaintiff’s conduct and lifestyle before apportioning the amount of damages.” [86] Dalam kes MGG Pillai v Tan Sri Dato Vincent Tan Chee Yioun & Other Appeals [1995] 2 MLJ 493, Mahkamah Rayuan telah memutuskan bahawa ganti rugi am merupakan kerugian yang berbangkit daripada tindakan pihak yang bersalah, petikan seperti berikut:- “Counsel for the respondent, in answer to the submission made on behalf of the appellants, relied on the following passage in Lachman v Pyarchand AIR 1959 Raj 169 at p 175 which, in my view, correctly states the law: … General damages are damages which the law presumes to flow from, and as it were be the natural and probable consequence of the defendants’ act. Therefore general damages need not be pleaded specifically nor need any evidence be produced to prove them as such. I have no doubt that having regard to the pleading of the plaintiff in the present case, what he really claimed was general and not special damages.” [87] Defendan juga menuntut ganti rugi teladan terhadap Plaintif atas kecuaian Plaintif yang gagal mengambil apa-apa langkah untuk mencegah permohonan palsu dan menentu sahkan identiti pemohon sebenar. [88] Plaintif dikatakan telah membiarkan sahaja kelemahan sistem yang tidak mempunyai apa-apa garis panduan untuk mencegah permohonan palsu, walaupun Plaintif sememangnya sedar berkenaan risiko berlakunya permohonan palsu. Ini membolehkan penyamar ataupun penipu untuk mengambil kesempatan ke atas kelemahan sistem Plaintif tersebut untuk mengemukakan permohonan palsu. [89] Menurut pihak Defendan, ganti rugi teladan seharus diberikan supaya Plaintif boleh bertindak lebih berhati-hati semasa menerima, memproses dan meluluskan permohonan bekalan elektrik dan tidak sewenang-wenangnya meluluskan semua permohonan yang dikemukakan, tanpa mengira sama ada permohonan adalah palsu ataupun tidak. Ini juga untuk mencegah dan mengelakkan insiden yang sama berlaku serta mengelakkan mangsa yang tidak memohon bekalan elektrik, seperti Defendan dalam kes ini daripada didaftarkan sebagai pengguna berdaftar akaun elektrik secara salahnya dan disamankan dan terpaksa bertanggungjawab atas akaun elektrik yang didaftarkan secara salah. [90] Dalam kes Datuk Seri Khalid bin Abu Bakar & Ors v N Indra P Nallathamby (the administrator of the estate and dependent of Kugan a/l Ananthan, deceased) and another appeal [2015] 1 MLJ 353, Mahkamah Rayuan telah memutuskan bahawa ganti rugi teladan adalah diawadkan untuk mencegah tindakan yang salah daripada berulang pada masa kelak, petikan seperti berikut:- “[65] Exemplary damages are damages awarded for cases when the courts find the actions of the wrongdoers to be reprehensible and a conscious complete disregard of another’s rights. It is not compensatory in nature but intends to reform or deter the defendant and others from engaging in conduct similar to that which formed the basis of the lawsuit.” [91] Selain itu, Mahkamah Rayuan dalam kes Sambaga Valli a/p KR Ponnusamy (supra) juga memutuskan bahawa tujuan utama untuk mengawadkan ganti rugi teladan adalah untuk mencegah kesalahan daripada berulang, petikan seperti berikut:- [33] The exemplary damages or punitive damages – the two terms now regarded as interchangeable – additional damages awarded with reference to the conduct of the defendant, to signify disapproval, condemnation or denunciation of the defedant’s tortious act, and to punish the defendant. Exemplary damages may be awarded where the defendant has acted with vindictiveness or malice, or where he had acted with a contumelious disregard for the right to the plaintiff. The primary purpose of an award of exemplary damages may be deterrent, or punitive and retributory, and the award may also have an important function in vindicating the rights of the plaintiff (see Rookes v Barnard [1964] 1 All ER 367; AB and others v South West Water Services Ltd [1993] 1 All ER 609; Broome v Cassell & Co Lts [1971] 2 QB 354; Laksmana Realty Sdn Bhd v Goh Eng Hwa and another appeal [2006] 1 MLJ 675.” [92] Mahkamah bagaimanapun memutuskan bahawa pihak Defendan tidak berhak kepada sebarang ganti rugi kerana Mahkamah berpendapat bahawa pihak Plaintif tidak cuai dalam meluluskan permohonan bekalan atas nama Defendan. Pada masa yang sama, Mahkamah berpendapat bahawa Defendan telah gagal membuktikan kesemua ganti rugi yang dituntut. [93] Dalam kes ini, pihak ketiga yang sebenarnya tidak bertanggungjawab telah mengguna pakai identiti pihak Defendan. Kad pengenalan Defendan telah diletakkan gambar orang lain dan bukannya gambar sebenar Defendan. Pada masa yang sama, perjanjian penyewaan premis-premis yang terlibat telah dipalsukan. Ini menunjukkan pihak ketiga yang sebenarnya berniat untuk memperdayakan semua pihak terutamanya pihak Plaintif. Pihak Plaintif juga merupakan mangsa kejadian. [94] Memandangkan Plaintif bukanlah pihak yang mempunyai niat untuk menyebabkan perkara ini terjadi, ganti rugi teladan tidak dibenarkan. Mahkamah berpendapat bahawa Plaintif sendiri yang mengalami kerugian apabila pihak Defendan berjaya membuktikan bahawa kad pengenalannya telah digunakan oleh pihak yang tidak bertanggungjawab dan tidak pernah membuat sebarang permohonan untuk bekalan elektrik. [95] Dalam kes Sistem Televisyen Malaysia Bhd & Ors v. Nurullah Zawawi & Anor [2015] 9 CLJ Mahkamah Rayuan telah menyatakan sebagaimana berikut: [31] The most important authority for the award of exemplary damages is the House Lords decision in Rookes v. Barnard (No 1) [1964] AC

This decision recognised three broad categories where exemplary damages may be awarded. The first category is of those cases; where the plaintiff is injuredby the oppressive, arbitrary or unconstitutional action by the executive or the servant of the government. The second category is comprised of those cases in which the defendant’s conduct has been calculated by him to make a profit for himself which may well exceed the compensation payable to the plaintiff. The third category is where a statute has expressly authorised it. [32] Clearly, in the present case there is absolutely no basis for any exemplary damages, which is punitive in nature, to be even considered under any of the three categories as propounded by Rookes v. Barnard (supra). On the contrary, the first to fourth defendants published the Melodi programme in response to the calls for help by the biological family members. The matter extended beyond just responding to the call for help. It was a programme designed to heal broken family relationships. There was no suggestion that the programme was a scheme calculated to make profits for the defendants.” [96] Berdasarkan kes di atas, prinsip yang perlu dipatuhi bagi mewajarkan ganti rugi teladan diberikan adalah dalam keadaan-keadaan berikut sahaja iaitu: a) Apabila terdapat tindakan menindas, sewenang-wenang atau tidak berperlembagaan oleh kakitangan kerajaan; b) Apabila terdapat tindakan salah di mana dalam jangkaan Defendan akan memberi keuntungan yang lebih besar kepada dirinya melebihi pampasan yang perlu dibayar kepada Plaintif; atau c) Apabila award tersebut dibenarkan secara spesifik oleh Akta. [97] Dalam kes Yap Sau Choon @ Yap Bee Yong & Anor v Cheong Hong Mun & Ors [2016] MLJU 1203 di mana Mahkamah telah memutuskan bahawa dalam ganti rugi teladan diawadkan sekiranya salahlaku melibatkan keterlaluan yang memerlukan hukuman di perenggan 144 seperti berikut:- “[144] Exemplary damages would normally be ordered when the conduct of the wrongdoer has been outrageous as to merit such a punishment. Thus, when the conduct of the wrongdoer discloses malice, cruelty, fraud, insolence, etc, then exemplary damages would be ordered.” [98] Dalam kes ini Mahkamah mendapati pihak Plaintif tidak memenuhi kriteria di atas yang mewajarkan ganti rugi teladan diberikan. [99] Defendan juga mendakwa bahawa Defendan telah membelanjakan wang sebanyak RM30,000.00 untuk mendapatkan khidmat peguam bagi kes ini dan oleh itu, Defendan menuntut RM30,000.00 sebagai ganti rugi khas. Mahkamah berpendapat bahawa ganti rugi khas yang diplidkan oleh Defendan sebanyak RM30,000.00 untuk mendapat khidmat peguam adalah tidak benar kerana kos sebenar yang dibelanjakan Defendan hanyalah berjumlah RM15,236.00. [100] Mahkamah merujuk jawapan Defendan semasa pemeriksaan balas di Nota Keterangan, pp.199-200 seperti berikut:- PP Shamsul: Ini bil yang dikeluarkan oleh C.M. Lai & Partners?. Betul. PP Shamsul: So bil ini dikeluarkan pada bulan 7. Encik Khor tadi jawab Encik Khor telah bayar separuh?. Betul. … PP Shamsul: So oleh demikian saya katakan bahawa setakat ini Encik Khor hanya mengeluarkan wang sebanyak RM15,236.00 sahaja. Setuju? Ya, setuju. [101] Adalah menjadi undang-undang mantap bahawa ganti rugi khas hendaklah diplidkan secara spesifik dan dibuktikan di Mahkamah di mana kegagalan pihak Defendan untuk memplidkan jumlah sebenar ganti rugi khas yang dibelanjakan adalah mewajarkan untuk tuntutan ganti rugi khas ini ditolak. [102] Defendan juga telah mendakwa bahawa Defendan telah mengalami tekanan emosi, susah untuk tidur dan ini telah menjejaskan prestasi kerja Defendan dan Defendan terpaksa membelanjakan masa yang banyak untuk menyiasat berkenaan akaun-akaun elektrik yang kononnya salah didaftarkan atas namanya [103] Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak Plaintif bahawa tiada sebarang bukti atau keterangan yang dikemukakan oleh Defendan sepanjang perbicaraan untuk membuktikan ke Mahkamah bahawa Defendan benar-benar mengalami tekanan emosi. Tiada juga bukti yang ditunjukkan ke Mahkamah bahawa Defendan ada berjumpa dengan doktor psikiatri atau menjalani rawatan untuk mengesahkan tekanan emosi yang didakwa. Fakta ini telah diakui oleh Defendan semasa perbicaraan balas bahawa Defendan tiada bukti untuk menunjukkan Defendan mengalami sebarang tekanan emosi di Nota Keterangan, p.200: PP Shamsul: So rujuk kepada nombor 39. Ini adalah ganti rugi-ganti rugi yang dituntut ya oleh Mr. Khor. Deklarasi-deklarasi satu peringkat TNB membatalkan nama saya atas akaun nombor 907. Okay. Dan 39 (d) ganti rugi am dan kesengsaraan dan tekanan emosi yang dialami oleh saya akibat kecuaian TNB. So sini saya katakan bahawa Encik Khor ada jumpa– Saya tanya jumpa mana-mana pakar psikiatri untuk mengesahkan tekanan emosi yang dialami? Tak ada bukan? SD2: Tak ada. PP Shamsul: Tak ada. So Encik Khor ada apa-apa bukti yang menunjukkan Encik Khor mengalami tekanan emosi? SD2: Tak ada bukti. [104] Mahkamah merujuk kepada kes Tropicana Golf & Country Resort Bhd v Loke Wei Kuen & Anor and other cases [2022] 1 LNS 2003 yang memperuntukkan bahawa Defendan mempunyai beban pembuktian untuk membuktikan bahawa Defendan mengalami tekanan emosi untuk menuntut sebarang pampasan atau ganti rugi, seperti berikut:- “[48] I accept the submission by learned counsel for the 1st to 3rd Defendants that the Plaintiffs have failed to adduce any medical evidence to prove that the health, both physical and mental, of the Plaintiffs, their children and the 1st Plaintiff’s mother-in-law had been adversely affected by the Water Seepages [Alleged Adverse Health Consequences (Plaintiffs)]. As explained in the above paragraph 23, it is beyond the competence of SC to decide on the Alleged Adverse Health Consequences (Plaintiffs). Furthermore, the Plaintiffs had the evidential burden to satisfy the learned SCJ regarding the Alleged Adverse Health Consequences (Plaintiffs).” [105] Defendan juga dalam tuntutannya, menuntut kos atas dasar peguam cara-anak guam sebagai kos tindakan ini. Mahkamah menolak tuntutan ini dan berpendapat bahawa kos sejumlah RM 25,000 yang diberikan kepada pihak Defendan dalam menolak tuntutan Plaintif adalah wajar. Ini kerana Mahkamah berpendapat Plaintif berhak untuk menyaman Defendan bagi tuntutan elektrik memandangkan menurut rekod Plaintif Defendan merupakan pengguna berdaftar pihak TNB. Ini merupakan tindakan sivil biasa dan Defendan telah diberi peluang untuk menjawab saman pihak Plaintif dan memberikan bukti-bukti yang sewajarnya. [106] Kos berdasarkan pihak-pihak adalah lebih berpatutan untuk tindakan ini memandangkan tindakan sivil ini merupakan satu tindakan sivil yang biasa. Setiap orang boleh di saman akan dipampas dengan kos apabila pihak yang menyaman telah gagal membuktikan kesnya. [107] Mahkamah berpendapat kes ini boleh diselesaikan agak awal sekiranya pihak-pihak berjaya mendapat makluman awal berkaitan kad pengenalan Defendan daripada pihak JPN. Namun begitu, memandangkan maklumat berkenaan iaitu Laporan Pengesahan Semakan JPNBIS yang mengandungi Maklumat Peribadi Defendan yang didaftarkan di sistem Jabatan Pendaftaran Negara (“Ekshibit D24”) hanya difailkan pada hari ketiga perbicaraan itu sendiri iaitu hari akhir perbicaraan, ini menyebabkan kes ini terpaksa diteruskan. [108] Mahkamah juga berpendapat bahawa pihak Defendan berhak membuat tuntutan balas terhadap Plaintif. Namun begitu, berdasarkan keterangan dan dokumen yang ada, Mahkamah berpendapat bahawa pihak Defendan gagal membuktikan tuntutan balasnya dan Plaintif telah diberikan kos sewajarnya. Kos yang diberikan kepada Plaintif juga bukannya kos atas dasar peguam cara-anak guam. KESIMPULAN [109] Berdasarkan alasan-alasan yang telah dinyatakan di atas, Mahkamah berpendapat penolakan tuntutan balas Defendan ini adalah wajar. Disediakan oleh: WAN NOR AKLIMA BINTI WAN SALLEH Hakim, Mahkamah Sesyen Kuala Lumpur Bertarikh: 31.12.2024 PIHAK-PIHAK Peguam cara Pihak Plaintif: Encik Shamsul Baharin Manaf bersama-sama dengan Cik Nur’ Ain Nadiah Binti Lukman Hakim dan Cik Putri Alyra Narisha Binti Abdul Hadi [Tetuan Mohanadass Partnership] Peguamcara Pihak Defendan: Encik C.M. Lai bersama-sama Cik Joyce Chew Hooi Ying [Tetuan C.M. Lai & Partners]