Tenaga Nasional Berhad v Tan Chin Nyan (WA-A72NCvC-2101-04/2023)

Plaintif adalah sebuah syarikat sendirian berhad yang ditubuhkan di bawah Akta Syarikat 1965 serta bertanggungjawab membekalkan bekalan elektrik selaras kontrak bekalan di bawah Peruntukan Akta Bekalan Elektrik 1990 di mana kadar penggunaan elektrik adalah tertakluk kepada tarif yang ditentukan Plaintif.

Defendan merupakan seorang individu warganegara Malaysia dan pengguna berdaftar bagi akaun pengguna 6121220168103204 bagi premis No 64 Jalan Athinahapan, Taman Tun Dr Ismail, 60000 Kuala Lumpur (selepas ini dirujuk sebagai “premis tersebut”). 14/06/2024 11:38:27

Defendan telah memohon kepada Plaintif bekalan elektrik dan Plaintif bersetuju membekalkannya kepada Defendan di premis tersebut.

Pekerja Plaintif telah pada 14.9.2021 menjalankan pemeriksaan ke atas pepasangan meter di premis tersebut dan mendapati terdapat pengusikan pada pepasangan meter yang mana terdapat pintasan di terminal meter dan menyebabkan meter tidak dapat merekodkan penggunaan sebenar arus elektrik yang sebenar selaras dengan bekalan elektrik yang diberikan.

Pemeriksaan mendapati bahawa meter tersebut telah gagal merekodkan bacaan elektrik sebenar sebanyak -64.85% (setelah ditolak ralat -3.00%). Ini bermakna terdapat perbezaan pada jumlah bil-bil serahan setiap bulan dan bil-bil sebenar yang sepatutnya dikeluarkan oleh Plaintif.

Pekerja Plaintif telah merekodkan segala pengusikan dan kejanggalan pepasangan meter tersebut semasa pemeriksaan di Borang Pemeriksaan & Pengujian Pepasangan Meter – Arus Penuh 1 Fasa. Satu laporan polis turut dibuat oleh pekerja Plaintif pada 15.9.2021 melalui laporan no TTDI/005419/21.

Pengiraan Plaintif bagi tempoh 21.9.2016 sehingga 14.9.2021 mendapati bahawa jumlah penggunaan tenaga elektrik yang tidak direkodkan adalah sebanyak RM 26,300.55 termasuk kos operasi.

Plaintif menuntut kerugian hasil serta perbelanjaan yang dialaminya akibat daripada pengusikan tersebut, di bawah Seksyen 38(4) Akta Bekalan Elektrik 1990 atau secara alternatifnya bagi pengayaan tidak adil diperolehi Defendan daripada Plaintif.

Plaintif menuntut daripada Defendan wang sejumlah RM 26,300.55 berserta faedah, kos tindakan dan guaman serta apa-apa relif lanjut yang difikirkan suai manfaat oleh Mahkamah ini.

Pembelaan Defendan Defendan memplidkan kesnya sepertimana berikut: a. Defendan tiada pengetahuan mengenai pemeriksaan ke atas premis bertarikh 14.9.2021. Tiada notis diberikan mengenai pemeriksaan tersebut dan tiada wakil daripada pihak Defendan hadir semasa pemeriksaan dilakukan; b. Premis telah dijual kepada pihak lain iaitu Cik Yow Ly Shiel melalui satu Perjanjian Jual Beli bertarikh 18.4.2022 dan dipindahmilik pada 20.7.2022. Pembeli telah membuka akaun bekalan elektrik baru bagi premis tersebut; c. Premis disewakan kepada Puan Choy Yoke Chun (No. K/P: 591006-10-6162) sehingga milikan kosong Premis tersebut diserahkan kepada Pemilik Baru; d. Defendan tidak mempunyai sebarang kawalan dan/atau milikan Premis tersebut, termasuk meter TNB yang telah dipasang di Premis tersebut; e. Segala bayaran bekalan elektrik untuk Premis bagi bil-bil dikeluarkan oleh Plaintif adalah dibayar oleh Penyewa; f. Plaintif gagal memberikan maklumat atau dokumen yang dipohon oleh Defendan melalui surat peguamcaranya yang bertarikh 1.6.2023.

Isu-isu Untuk dibicarakan Kedua-dua pihak mengemukakan isu-isu berikut untuk diputuskan oleh Mahkamah: a. Sama ada berlakunya pengusikan pada pepasangan meter di premis yang berlamat di No 64, Jalan Athinahapan, Tmn Tun Dr Ismail, 60000 Kuala Lumpur, WP Kuala Lumpur (“premis tersebut”)?; b. Sama ada Defendan sebagai pengguna berdaftar adalah bertanggungjawab terhadap penggunaan elektrik dan bil-bil elektrik bagi Premis tersebut?; S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w c. Sama ada Defendan mempunyai milikan, jagaan dan/atau kawalan Premis tersebut?; d. Sama ada Defendan bertanggungjawab kepada sebarang dakwaan pengusikan (yang tidak diketahui Defendan) terhadap pepasangan meter di Premis tersebut yang dilakukan oleh pihak ketiga? e. Sama ada Plaintif mengalami kerugian sebanyak RM 26,300.55 untuk jumlah penggunaan elektrik yang tidak direkodkan termasuk kos akibat pengusikan ke atas pepasangan meter di Premis tersebut?; Isu (a) Sama ada berlakunya pengusikan pada pepasangan meter di premis yang berlamat di No 64, Jalan Athinahapan, Tmn Tun Dr Ismail, 60000 Kuala Lumpur, WP Kuala Lumpur (“premis tersebut”)?

Mahkamah ini mendapati bahawa berlakunya pengusikan terhadap pepasangan meter premis tersebut, berdasarkan kepada keterangan-keterangan berikut: a. Keterangan oral SP1 menyatakan bahawa Defendan adalah pengguna berdaftar bagi meter di premis tersebut semasa pemeriksaan dijalankan. Fakta ini turut disahkan oleh SD1 semasa pemeriksaan balas ke atas SD1. b. Keterangan oral SP1 yang mengesahkan telah bersama-sama anggota pasukannya iaitu SP2 dan Ahmad Faizal Bin Ahmad Azam menjalankan pemeriksaan fizikal dan membuat pengujian terhadap pepasangan meter bagi premis tersebut pada 14.9.2021. Hasil pemeriksaan mendapati terdapat pintasan di terminal meter yang menyebabkan meter tidak dapat merekodkan penggunaan sebenar meter. S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w (Ekshibit P7 (A-G) di muka surat 108 hingga 114 IDB “B” iaitu gambar-gambar premis dan pepasangan meter dirujuk). (Ekshibit P5 iaitu pepasangan meter itu sendiri). (Ekshibit P1 iaitu muka surat 103 dan 104 IDB Bertanda “B” iaitu Item 4 Borang Pemeriksaan & Pengujian Pepasangan Meter – Arus Penuh 1 Fasa dirujuk). (Ekshibit P3 iaitu muka surat 110 IDB “B” iaitu gambar bacaan arus di paparan meter). (Ekshibit P4 iaitu muka surat 111 IDB “B iaitu gambar pintasan di terminal meter). c. Keterangan oral SP1 menyatakan telah membuat pengujian terhadap pepasangan meter di premis tersebut sebanyak 3 kali menggunakan stop watch. Ekoran terdapat kejanggalan dan kesan pengusikan, SP1 telah menjalankan beberapa ujian, antaranya ujian kejituan meter di mana SP1 memperolehi 3 bacaan ralat iaitu (-67.791%), (-67.791%) dan (-67.977%). Daripada 3 bacaan ralat tersebut, SP1 mendapati bahawa bacaan ralat purata adalah (-67.853%). (Ekshibit P1 iaitu muka surat 103 dan 104 IDB Bertanda “B” iaitu Item 3 Borang Pemeriksaan & Pengujian Pepasangan Meter – Arus Penuh 1 Fasa dirujuk) d. Keterangan oral SP1 berkenaan meter di Ekshibit P5 dirujuk di mana SP5 mengesahkan bahawa pintasan di terminal meter bertujuan untuk membuat meter tidak merekodkan bacaan sebenar. Dan bukan disebabkan oleh satu short circuit. S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w (Nota Keterangan di ms 73 dirujuk). e. Keterangan oral SP1 dirujuk yang menyatakan SP1 telah membuat kerja pembetulan dengan menanggalkan pintasan di terminal meter. (Ekshibit P7 (A-G) di muka surat 113 IDB “B”) f. Keterangan oral SP1 dirujuk yang menyatakan selepas kerja pembetulan dibuat, SP1 kembali menjalankan ujian kejituan dan memperolehi ralat 1.1%,

1.1% dan 0.9%. SP1 mengesahkan pepasangan meter kembali berada dalam keadaan baik. g. Keterangan oral SP1 menyatakan telah mengeluarkan borang-borang berkaitan selepas pemeriksaan dilakukan. (Ekshibit P1 iaitu muka surat 103 dan 104 IDB Bertanda “B” iaitu Borang Pemeriksaan & Pengujian Pepasangan Meter – Arus Penuh 1 Fasa dirujuk) (Ekshibit P2 iaitu muka surat 105 IDB “B” iaitu Surat Pemberitahuan Pengambilan Bahan-bahan Bukti sebagai Ekshibit) (Muka surat 106 IDB “B” iaitu Surat Pemakluman Semakan Pepasangan Meter Elektrik Oleh TNB. Mahkamah menandakan dokumen ini sebagai

Ekshibit P14) Mahkamah ini mendapati bahawa kebanyakan dokumen dinyatakan di atas telah diklasifikasikan sebagai dokumen Bahagian C di dalam Ikatan Dokumen Bersama. Mahkamah ini berpendapat bahawa Dokumen Bahagian C hanya terpakai bagi dokumen forged atau fictitious sahaja (merujuk kepada Kes Mahkamah Rayuan Damansara Realty (Pahang) Sdn Bhd v Om Cahaya Mineral Asia Bhd [2021] 5 MLJ 1). Dan di dalam kes ini, dokumen tersebut bukanlah dari kategori itu. Justeru itu, mahkamah ini mengkategorikan dokumen tersebut sebagai Dokumen Bahagian B dan S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w membenarkan penandaan dokumen tersebut setelah mengambilkira keseluruhan keterangan dan mendapati ianya adalah admissible dan mempunyai weightage.

Mahkamah ini mendapati bahawa SP1 selaku pekerja Plaintif telah mengesahkan berlakunya pengusikan terhadap pepasangan meter tersebut, di bahagian bawah terminal meter, di bahagian transparent (rujuk muka surat 66 Nota Keterangan). Mahkamah juga telah dirujuk dengan meter fizikal (P5) itu sendiri dan ditunjukkan di mana pengusikan telah dibuat (rujuk Nota Keterangan muka surat 68 hingga 73). Nombor siri meter dan rivet meter adalah sama dengan Borang Pemeriksaan di P1 muka surat 103 IDB Bertanda “B”.

Justeru itu, berdasarkan keterangan SP1, mahkamah ini mendapati bahawa pihak Plaintif telah berjaya membuktikan pengusikan terhadap pepasangan meter, berdasarkan kepada otoriti kes-kes perundangan seperti berikut: a. Kes Mahkamah Persekutuan Tenaga Nasional Berhad (TNB) v Evergrowth Aquaculture Sdn Bhd and other appeals [2021] 5 MLJ 937 dirujuk di mana Hakim Mahkamah Persekutuan menyatakan sepertimana berikut : “[62] As we have stated earlier, we are fully in agreement and endorse the decision in Ichi-Ban where this court held that the person who decides whether an offence has been committed under sub-ss 38(1) and (3) of the ESA 1990 is the person ‘employed by a licensee (TNB)’. And the finding whether an offence has been committed is based on the ‘subjective finding’ of the TNB’s employee (see para [27] of the judgment). b. Kes Mahkamah Persekutuan Tenaga Nasional Bhd v Ichi-Ban Plastic (M) Sdn Bhd and other appeals [2018] 3 MLJ 141 di mana HBM Ahmad Maarop (ketika itu) menyatakan: “ S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w [27] Another reason for the conflicting views of judicial opinion was the misreading of s 38 itself. Section 38(1) and s 38(3) of the Act are interrelated. It is clear from s 38(1) and s 38(3) that the person who decides whether an offence has been committed under s 37(1), (3) or

of the Act is the ‘person employed by a licensee’. The licensee is TNB. The finding whether an offence has been committed or not is based purely on the subjective finding of the employee (see WRP Asia Pacific Sdn Bhd v Tenaga Nasional Bhd). If the person employed by the licensee decides that an offence under s 37(1), (3) or (14) has, in his opinion been committed, he may then require the consumer to pay for the loss of revenue. Isu bahawa pintasan tidak mungkin dilakukan tanpa sebarang usikan dilakukan terhadap sil.

Defendan menghujahkan bahawa pintasan di dalam meter tidak mungkin dilakukan tanpa sebarang usikan terhadap sil. Ini kerana keterangan SP1 telah mengesahkan bahawa sil dalam keadaan baik. SP1 semasa pemeriksaan balas SP1 (Nota Keterangan 74 hingga 77) menyatakan: “PD: Jadi bagaimanakah kalau sil tak usik dan cover tu dikeluarkan bagaimana pintasan itu dimasukkan? SP1: Saya datang berdasarkan pemeriksaan berjadual. So untuk akaun ini rumah defendan ini dia ada satu repot dikeluarkan daripada team kontraktor untuk ke TNB so masa kejadian dia datang sil yang putih ni daripada kontraktor yang buat inspection first untuk meter ni. So bila dia datang hari tu dia check dah ada masalah then dia sil meter ini. So bila team saya datang 14.9.2021 saya dapati benda ni memang tak ada masalah sebab disil oleh kontraktor yang datang untuk penukaran smart meter tak akan saya nak tulis dalam ni diusik. PD : Boleh ulangi dengan perlahan-lahan ke? Sebab saya sudah tak dapat. S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w SP1: Sil yang tuan tengok dalam ni daripada team kontraktor team AMI untuk penukaran smart meter saya datang ke sana disebabkan satu repot berjadual so saya perlu buat semakan untuk premis nombor 64, jalan athinahapan kerana ada repot datang daripada team AMI team smart meter lah, so bila team smart meter datang sebelum saya dia sudah buat semakan meter ini jalan slow lebih dari 50% so dia tak dapat tukar meter so dia akan sil meter ni sementara tunggu team saya datang untuk membuat pemeriksaan yang seterusnya.”

Berdasarkan kepada jawapan SP1 tersebut, mahkamah ini membuat dapatan bahawa sebelum pemeriksaan oleh SP1 dan pasukannya pada 14.9.2021, terdapat satu pemeriksaan lain telah dilakukan oleh kontraktor Plaintif untuk penukaran smart meter yang mana menemui kejanggalan.

Sil yang dirujuk oleh SP1 sebagai dalam keadaan ‘baik’ dipercayai merujuk kepada sil yang dibuat oleh kontraktor. Tujuan ianya disilkan mahkamah ini dapati bertujuan untuk SP1 dan pasukannya membuat pemeriksaan ke atasnya, jika diteliti kepada keterangan SP1 semasa pemeriksaan balas.

Perlu juga dinotakan di sini bahawa Mahkamah ini telah memeriksa meter fizikal (P5) tersebut dan ditunjukkan oleh SP1 lokasi di mana pengusikan berlaku (Nota Keterangan muka surat 71). Mahkamah ini mendapati bahawa pengusikan tersebut dibuat melalui belakang meter fizikal.

Berkenaan isu bahawa ianya tidak diplidkan, mahkamah ini mendapati bahawa hanya fakta material sahaja yang perlu diplidkan menurut Aturan 18 Kaedah 7 KKM 2012. Maksud ‘material’ telah ditakrifkan sebagai “means necessary for the purpose of formulating a complete cause of action; and if any one “material” fact is omitted, the statement of claim is bad” (Kes Bruce v Odham Press Ltd [1936] 1 KB 697 dirujuk). S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w “Facts which are alleged must amount to a cause of action” (Kes West Rand Co v Rex [1905] 2 KB 399 dirujuk).

Semakan mahkamah terhadap Pernyataan Tuntutan Plaintif mendapati kausa tindakan Plaintif adalah bagi menuntut kerugian hasil atau pengayaan tidak adil bagi pengusikan meter – melalui kewujudan pintasan di terminal meter bertujuan untuk membuat meter tidak merekodkan bacaan sebenar (merujuk perenggan 7, 15 dan 19 Pernyataan Tuntutan). Mahkamah ini berpendapat ianya telah diplidkan sewajarnya.

Dan kausa tindakan Plaintif bukan berdasarkan kepada pengusikan kepada sil meter. Justeru itu, untuk menyatakannya sebagai fakta yang material yang perlu diplidkan, mahkamah ini adalah tidak bersetuju.

Mahkamah ini turut memberi perhatian juga bahawa isu ini hanya timbul semasa pemeriksaan balas dan bukannya tatkala Plaintif di peringkat pemeriksaan utama untuk mengemukakan keterangan. Jika kausa tindakan Plaintif berdasarkan pengusikan sil, yang mana tidak diplidkan di dalam Pernyataan Tuntutannya, maka barulah mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Defendan untuk tidak menerima keterangan SP1 tersebut. Isu Defendan tidak dimaklumkan mengenai pemeriksaan dan tiada kehadiran Defendan/wakilnya.

Defendan di dalam kes ini turut memplidkan mengenai isu bahawa dirinya tidak mempunyai pengetahuan mengenai pemeriksaan yang akan dijalankan tersebut serta isu di mana tiada kehadiran daripada Defendan atau wakil Defendan.

Bagi isu ini, Mahkamah ini mendapati bahawa tiada tanggungjawab di pihak Plaintif untuk memaklumkan kepada Defendan mengenai bila pemeriksaan meter akan S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w dilakukan menurut Seksyen 38 Electric Supply Act 1990 atau Peraturan 7 Licensee Supply Regulation 1990. Pihak Plaintif boleh menjalankannya pada bila-bila masa yang munasabah.

Dan Mahkamah Persekutuan di dalam kes Tenaga Nasional Bhd (TNB) v Evergrowth Aquaculture Sdn Bhd (supra) di perenggan 41 hingga 43, telah memberikan penafsiran bahawa “at all reasonable time” must be as what the heading of Regulation 7 provides, which is “during the continuance of supply”.

Bagi isu samada pemeriksaan memerlukan kehadiran Defendan atau wakilnya, mahkamah ini membuat dapatan bahawa terdapat kehadiran di pihak penyewa rumah semasa tarikh pemeriksaan dilakukan di mana keterangan oral SP1 dan SP2 mengesahkan terdapat seorang penghuni keluar dan SP1 telah menerangkan maksud kehadirannya. Namun butiran penghuni tidak diisi disebabkan penghuni tersebut menghidap Covid-19. Natijahnya, borang pemeriksaan tersebut tersebut tidak diisi maklumat penghuni dan tidak ditandatangani penghuni (pada ipad SP1) disebabkan arahan yang diterima oleh SP1 dan SP2 adalah untuk menjaga jarak dan mempercepatkan masa pemeriksaan.

Mahkamah ini juga mendapati rujukan Defendan terhadap kes perundangan Tenaga Nasional Berhad v Api-api Aquaculture Sdn Bhd [2015] MLJU 2359 juga adalah lemah. Kes ini adalah di peringkat mahkamah Tinggi dan diputuskan sebelum daripada Mahkamah Persekutuan Ichi-Ban (Supra) dan Evergrowth(Supra).

Berdasarkan kepada kes Api-api Aquaculture, Mahkamah ini mendapati bahawa a. Di perenggan kes 50 hingga 52 kes tersebut, Mahkamah Tinggi di dalam kes itu sebenarnya membuat dapatan bahawa kemasukan pihak TNB untuk S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w menjalankan pemeriksaan adalah sah menurut Peraturan 7 Licensee Supply Regulation 1990; b. Perenggan 52 kes tersebut lebih merupakan nasihat nasihat agar pihak TNB bersikap berhemah dalam menjalankan pemeriksaan terhadap pepasangan meter berkaitan kes pengusikan meter di mana kehadiran Defendan/wakil Defendan diperlukan, atas alasan bahawa ianya akan menjadi asas kepada kes pendakwaan terhadap pengguna di bawah Seksyen 37 ESA 1990.

Akan tetapi mahkamah ini mendapati bahawa syor nasihat Mahkamah Tinggi tersebut tidak lagi terpakai memandangkan kes Mahkamah Persekutuan Tenaga Nasional Bhd (TNB) v Evergrowth Aquaculture Sdn Bhd (supra) di perenggan 28 dan 29 telah memutuskan: a. bahawa tuntutan kerugian hasil di bawah Seksyen 38 ESA 1990 (iaitu kes di sini) dan pendakwaan di bawah Seksyen 37 ESA 1990 adalah ‘independent of each other in that one refers to the civil claims and the other refers to criminal prosecution.’ b. bahawa bagi kesalahan di bawah Seksyen 37 ESA 1990, undang-undang mengenai pemeriksaan atau penyiasatan yang terpakai adalah Seksyen 5 dan 6 Electric Supply Act 1990 dan bukannya Peraturan 7 Licensee Supply Regulation 1990. Peraturan 7 Licensee Supply Regulation 1990 hanya terpakai bagi tuntutan kerugian hasil di bawah Seksyen 38 ESA 1990.

Adalah diperhatikan juga bahawa isu ketiadaan wakil Defendan ini timbul daripada pliding pihak Defendan di perenggan 8 Pernyataan Pembelaan. Defendan turut memplidkan bahawa pada masa material, premis tersebut disewakan kepada penyewa (perenggan 2 Pernyataan Pembelaan) bernama Puan Choy Yoke Chun S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w (perenggan 3 Pernyataan Pembelaan). Justeru itu, terdapat onus of proof untuk Defendan mengemukakan keterangan di pihaknya di bawah Seksyen 102 Akta Keterangan 1950 untuk membuktikan fakta di plidingnya tersebut. Namun saksi tersebut tiada dipanggil. Justeru itu, mahkamah ini hanya akan bergantung kepada keterangan SP1 dan SP2 dan membuat dapatan bahawa terdapat wakil Defendan iaitu Penghuni di premis semasa pemeriksaan.

Isu Percanggahan keterangan SP1 dan SP2 Tidak dinafikan terdapat beberapa percanggahan keterangan SP1 dan SP2 dalam beberapa perkara, namun ianya tidak material. Kedua-duanya mengesahkan bahawa terdapat penghuni premis tersebut keluar semasa pemeriksaan. Namun atas faktor pihak penghuni menghidap Covid-19, maka penghuni diarahkan berada di dalam rumah dan menyaksikan pemeriksaan dari tingkap.

Dalam menilai kredibiliti saksi-saksi, ianya perlu dinilai berdasarkan kepada keseluruhan keterangan dan kebarangkalian kes seperti diputuskan oleh Edgar Joseph Jr dalam kes Tan Cheng Hock v Chan Thean Soo & Anor [1987] 2 MLJ 479. Sepertimana diputuskan oleh Gill J dalam kes De Silva v Public Prosecutor [1964] MLJ 81, “Discrepancies and contradictions there will always be in any case. In considering then what the court has to decide is whether they are of such a nature as to discredit the witness entirely and render the whole of his evidence worthless and untrustworthy”.

Justeru itu adalah tidak benar sekiranya pemeriksaan tersebut dibuat tanpa kehadiran wakil pihak Defendan. Perlu dinyatakan juga di sini bahawa pemeriksaan dijalankan di premis rumah dua tingkat berpagar. Untuk menyatakan SP1 dan SP2 masuk tanpa S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w kehadiran wakil Defendan adalah tidak munasabah. Mahkamah ini juga tidak nampak sebab untuk pekerja Plaintif bertindak secara bad faith semasa pemeriksaan tersebut.

Isu Keterangan SP1 bahawa penghuni dijangkiti Covid-19 merupakan rekaan SP1 Berkenaan isu bahawa penghuni dijangkiti Covid -19 merupakan rekaan SP1, Mahkamah ini setelah meneliti keseluruhan Nota Keterangan mendapati bahawa ianya berpunca daripada SP1 bersetuju dengan cadangan Peguamcara Defendan di muka surat 43 Nota Keterangan. Untuk isu ini, Mahkamah ini dilihat telah memberikan teguran kepada peguamcara Defendan di muka surat 44 Nota Keterangan agar peguamcara Defendan tidak bertanyakan beberapa soalan dalam satu masa. Seterusnya klarifikasi telah diperolehi oleh Mahkamah ini daripada SP1 (muka surat 51 hingga 52 Nota Keterangan) dan SP1 mengesahkan bahawa penghuni menghidap Covid-19. Oleh itu, ianya bukan satu rekaan oleh SP1.

Isu Borang Pemeriksaan tidak disampaikan kepada Penghuni Defendan turut mempertikaikan bahawa Borang Pemeriksaan & Pengujian Pepasangan Meter di Ekshibit P1 iaitu muka surat 103 dan 104 IDB Bertanda “B” tidak disampaikan kepada penghuni. Setelah meneliti keseluruhan keterangan, mahkamah ini mendapati Borang tersebut telah ditinggalkan di premis dan penghuni tidak diminta menurunkan tandatangan disebabkan penghuni mengalami Covid-19 (Rujuk soalan dan jawapan 21 hingga 23 di PSP 1). Keterangan SP1 semasa pemeriksaan balas adalah konsisten berkenaan isu ini. S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w Isu (b) Sama ada Defendan sebagai pengguna berdaftar adalah bertanggungjawab terhadap penggunaan elektrik dan bil-bil elektrik bagi Premis tersebut?; Isu (c) Sama ada Defendan mempunyai milikan, jagaan dan/atau kawalan Premis tersebut?; Isu (d) Sama ada Defendan bertanggungjawab kepada sebarang dakwaan pengusikan (yang tidak diketahui Defendan) terhadap pepasangan meter di Premis tersebut yang dilakukan oleh pihak ketiga?.

Berdasarkan pliding Defendan di perenggan 6, Defendan mempertikaikan dirinya merupakan pengguna berdaftar melalui akaun pengguna 6121220168103204.

Walaubagaimanapun, berdasarkan pemeriksaan balas ke atas SD1 oleh peguamcara Plaintif, ianya diakui oleh SD1 bahawa: a. SD1 merupakan pemilik premis rumah tersebut dari tahun 1997 sehingga 2022; b. Pada pemeriksaan 14.9.2021, SD1 masih merupakan pemilik premis; c. SD1 membuat permohonan bekalan elektrik daripada Plaintif pada 1997 sejak

SD1 membeli premis tersebut Justeru itu, berdasarkan kepada pengakuan SD1 tersebut mahkamah ini membuat dapatan bahawa SD1 merupakan pengguna berdaftar bagi akaun pengguna 6121220168103204 tersebut.

Untuk isu samada Defendan bertanggungan terhadap penggunaan elektrik atau tuntutan kerugian hasil bagi kes pengusikan di premis tersebut, mahkamah ini mendapati bahawa Defendan adalah bertanggungan, berdasarkan kepada otoriti seperti berikut: S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w a. Thomas Thomas @ Mohan a/l K Thomas v Tenaga Nasional Bhd [2018] 5 MLJ 831 di mana Mahkamah Rayuan memutuskan: “[17] In our view, in an action by TNB to recover loss of revenue resulting from meter tampering, a registered consumer cannot avail himself of such defence for the simple reason that it will result in unjust enrichment to the consumer. He can only be absolved of liability if he can show that no electricity was consumed at the premises during the period that the meter was tampered with. [18] It is not open to the appellant to say that he did not ‘benefit’ from the consumption of the electricity on the ground that the premises had been ‘continuously occupied by an unbroken chain of tenants’. The simple truth is, the premises belonged to him and he was the registered consumer under account No 012364675401. Section 71 of the Contracts Act 1950 therefore comes into play. The provision reads: 71 Obligation of person enjoying benefit of non-gratuitous act Where a person lawfully does anything for another person, or delivers anything to him, not intending to do so gratuitously, and such other person enjoys the benefit thereof, the latter is bound to make compensation to the former in respect of, or to restore, the thing so done or delivered. [19] It is true that the premises was rented to and occupied by a third party and the appellant never occupied the premises, but the appellant cannot run away from the fact that the agreement for the supply of electricity to the premises was between him and TNB and did not involve any third party. S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w [20] Therefore, as far as consumption of electricity in the premises is concerned, it was the appellant’s sole responsibility, being the ‘consumer’ under the agreement, to pay all outstanding charges due to TNB. On the evidence as found by the learned sessions court judge and as affirmed by the learned High Court judge on appeal, electricity had in fact been consumed during the period from 22 September 2004–21 December

It is irrelevant who actually consumed the electricity.” b. Kes Tan Cheng Eng v Tenaga Nasional Berhad [2015] 1 LNS 400 di mana Mahkamah Tinggi memutuskan: “[45] Mengenai perkara sewaan ini, pertamanya tiada sebarang keterangan dokumentar atau keterangan langsung yang menunjukkan penyewaan premis ini kecuali dari keterangan lisan perayu. Walau apa pun, keterangan jelas adalah perayu masih merupakan pelanggan berdaftar bekalan elektrik premis tersebut dan pemilik kepada premis tersebut. Oleh itu seksyen 38(3) jelas membolehkan responden menuntut kerugian hasil dari perayu sebagai pelanggan kepada responden. [46] Di sini, responden hanya perlu membuktikan berlakunya pengusikan pada meter elektrik di premis tersebut dan perayu adalah pelanggan berdaftar bagi bekalan elektrik di premis tersebut untuk tindakan tuntutan di bawah seksyen 38(3). Dalam kes ini, pengusikan meter ini telah dibuktikan oleh responden pada imbangan kebarangkalian.” c. Tenaga Nasional Bhd v Empayar Canggih Sdn Bhd (previously known as ODVD Manufacturer Sdn Bhd) [2014] 8 MLJ 280 di mana Mahkamah Tinggi memutuskan: “The defendant's issue (d) [34] Whether the defendant owed a duty of care to the plaintiff as the account holder and landlord of the premises to check the meter regularly S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w and to detect any possible tampering by the actual consumer (pelanggan sebenar)? [35] In the circumstances of the case, I find that the defendant owed a duty of care to the plaintiff as the account holder/ registered consumer of the plaintiff and landlord of the premises to check the meter regularly and to detect any possible tampering by the actual consumer (pelanggan sebenar) based on the grounds given above, in the course of considering the plaintiff's issues, failing which the defendant shall be liable for any tampering arising.”

Bagi menjawab isu (b) dan (d) samada Defendan bertanggungan atas pengusikan meter oleh pihak ketiga tersebut, berdasarkan kepada ketiga-tiga kes perundangan yang dirujuk, Mahkamah ini mendapati bahawa pihak Defendan adalah bertanggungan terhadap tuntutan Plaintif bagi kerugian hasil atau unjust enrinchment tersebut mengambilkira faktor-faktor: a. Wujudnya agreement untuk pembekalan elektrik di antara Plaintif dan Defendan (yang tidak melibatkan pihak ketiga) yang mengkehendaki Defendan membayar bagi bekalan elektrik yang telah dibekalkan; b. Terdapatnya keterangan mengesahkan bahawa SD1 masih merupakan pemilik kepada premis tersebut di dalam tempoh tuntutan Plaintif; c. Defendan terhutang tanggungjawab untuk berjaga-jaga (duty of care) kepada Plaintif untuk memeriksa meter dari semasa ke semasa dan mengesan sekiranya terdapat pengusikan terhadap meter tersebut oleh penyewa atau pelanggan sebenar.

Defendan juga mengambil pendirian bahawa pihak ketiga atau penyewa adalah bertanggungan membayar tuntutan Plaintif tersebut. Isu ini turut telah diputuskan S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Thomas Thomas @ Mohan a/l K Thomas v Tenaga Nasional Bhd (supra) tersebut bahawa tanggungjawab adalah kekal ke atas pengguna berdaftar melainkan terdapat Perjanjian Penyewaan yang meletakkan tanggungjawab tersebut kepada penyewa. Meskipun begitu, Perjanjian Penyewaan tersebut tidak mengikat pihak TNB kerana pihak TNB bukanlah merupakan pihak dalam Perjanjian Penyewaan. Oleh itu adalah wajar untuk pihak pengguna berdaftar membawa penyewa sebagai pihak ketiga di dalam tindakan oleh pihak TNB.

Defendan juga turut mengambil pendirian bahawa Defendan tidak wajar bertanggungan terhadap tuntutan Plaintif disebabkan Defendan tidak mempunyai milikan/kawalan terhadap premis tersebut.

Di sini mahkamah ini mendapati bahawa tuntutan Plaintif tiada perkaitan dengan pemilikan atau kawalan terhadap premis. Tuntutan Plaintif adalah terhadap pemilik akaun berdaftar, iaitu Defendan di dalam kes ini.

Dan berdasarkan kepada otoriti Mahkamah Rayuan TNB v Big Man Management Sdn Bhd (Civil Appeal No.: J-02(NCVC)(W)-1948-10/2019) dan kes Mahkamah Rayuan Tenaga Nasional Berhad v Asia Knight Bhd [2017] MLJU 1661, tiada keperluan untuk Plaintif membuktikan samada Defendan telah membuat pengusikan terhadap pepasangan meter tersebut. Apa yang perlu dibuktikan oleh Plaintif ialah berlakunya pengusikan terhadap pepasangan meter dan pengguna berdaftar akaun adalah bertanggungan. Isu (e)Sama ada Plaintif mengalami kerugian sebanyak RM 26,300.55 untuk jumlah penggunaan elektrik yang tidak direkodkan termasuk kos akibat pengusikan ke atas pepasangan meter di Premis tersebut?

Mahkamah Persekutuan di dalam kedua-dua kes TNB v Evergrowth dan TNB v Ichi-Ban kedua-duanya bersetuju dan menyatakan bahawa Akta Bekalan Elektrik 1990 tiada menyatakan metodologi dalam pengiraan kerugian hasil akibat pengusikan meter, Parlimen telah menyerahkan proses penentuan kepada TNB kerana kesukaran yang wujud dalam tuntutan jenis ini, asalkan proses penentuan pengiraan tersebut adalah munasabah dan adil.

Di dalam kes ini, tuntutan Plaintif adalah sebanyak RM 26,300.55. berdasarkan kepada dokumen Pengiraan Amaun Kerugian Hasil dan Perbelanjaan Serta Caj Berkaitan Akibat Usikan Pepasangan Meter di Ekshibit P12 atau muka surat ms 115 hingga 118 IDB Bertanda ‘B’. Surat Tuntutan Bagi Amaun Kerugian Hasil turut dikeluarkan kepada Defendan bertarikh 6.10.2021.

Untuk menjadikannya sebagai keterangan yang prima facie, Plaintif perlu memenuhi keperluan di bawah Seksyen 38(4) Akta tersebut. Namun, sekiranya ia tidak dipatuhi, maka Plaintif dikehendaki membuktikan tuntutannya (atas liabiliti dan kuantum) secara sivil dan pada tahap pembuktian atas imbangan kebarangkalian, selaras dengan apa yang dinyatakan di dalam kes Mahkamah Persekutuan Tenaga Nasional Bhd v Ichi-Ban Plastic (M) Sdn Bhd and other appeals [2018] 3 MLJ 141.

Mahkamah ini membuat dapatan bahawa Plaintif telah gagal memenuhi salah satu daripada kelima-lima keperluan yang digariskan di bawah Seksyen 38 (4) ESA 1990 kerana gagal mengemukakan bukti serahan Surat Tuntutan di Ekshibit P12 tersebut. Sekiranya bukti serahan dikemukakan samada melalui AR Berdaftar Pos dan sebagainya, hatta ianya diserahkan di alamat premis tersebut, maka Surat Tuntutan di Ekshibit P12 akan menjadi keterangan yang prima facie, di mana pihak Defendan perlu S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w mengemukakan rebuttal evidence terhadap keterangan dikemukakan oleh TNB tersebut atau pihaknya mengemukakan keterangan yang menyanggah.

Justeru itu, Plaintif dikehendaki membuktikan tuntutannya atas imbangan kebarangkalian. Ini adalah prinsip yang digariskan di dalam kes Ichi ban (Supra) tersebut.

Berdasarkan kepada keterangan SP3, SP3 telah menyediakan dan menyatakan sepertimana berikut: a. Pengiraan Amaun Kerugian Hasil dan Perbelanjaan Serta Caj Berkaitan Usikan Pepasangan Meter di P8 iaitu muka surat 100 hingga 102 IDB “C”. Dokumen ini merekodkan pengiraan bagi amaun kerugian hasil dan perbelanjaan serta caj berkaitan akibat usikan pepasangan meter di premis tersebut. Dokumen ini disediakan oleh SP3 di mana SP3 yang telah memasukkan data-data seperti nama pengguna, nombor akaun pengguna, tarikh pemeriksaan, tarikh pembetulan, bacaan meter semasa pemeriksaan serta ralat pengujian meter (-

64.85%) yang diperolehi oleh SP1 ke dalam template tersebut. SP3 mendapati jumlah pengiraan kWh yang tidak dibilkan ialah 46,420.00 kWh. (Rujuk soalan jawapan 7 hingga 10 PSP3); b. Graf Perbandingan Purata Sehari dan Bulanan di P9 (a-b) di muka surat 103 dan 104 IDB “C”. SP3 menyatakan graf tersebut merujuk kepada penggunaan kWh bulanan pengguna sebelum dan selepas pembetulan. Graf tersebut dihasilkan secara automatik selepas SP3 memasukkan data-data seperti tarikh pemeriksaan, serta repot sejarah penggunaan dalam sistem BCRM menggunakan computer SP3 yang digunakan dalam keadaan biasa (normal course of business) dan baik. Graf tersebut kemudiannya diluluskan oleh SP4.

SP3 mengesahkan Jumlah kerugian hasil dialami oleh Plaintif sebanyak RM26, 55 termasuk kos operasi RM 200.00 dan kos meter RM 63.54 (Rujuk soalan jawapan 13 hingga 17 PSP 3); c. Jadual Ralat di P10 iaitu muka surat 105 IDB Bertanda “C”. SP3 menyatakan memasukkan butiran amaun ralat yang diperoleh daripada pasukan pemeriksaan ke dalam jadual tersebut. Segala butiran bagi mendapatkan amaun kerugian hasil dan perbelanjaan serta caj adalah diperolehi melalui sistem dalam TNB. SP3 mengesahkan computer yang digunakannya dalam keadaan biasa (normal course of business) dan baik ((Rujuk soalan jawapan 12 PSP3); d. Jadual Receiveables atau Jadual pembayaran di P11 iaitu muka surat 106 hingga 109 IDB “C” yang menunjukkan sejarah penggunaan bekalan elektrik oleh Defendan dan rekod pembayaran Defendanbagi premis tersebut (Rujuk soalan jawapan 18 PSP3).

Berdasarkan kepada keterangan SP4, SP4 telah menyediakan dan menyatakan sepertimana berikut: a. SP4 bertanggungjawab memperakukan dan meluluskan dokumen Pengiraan Amaun Kerugian Hasil dan Perbelanjaan Serta Caj Berkaitan Akibat Usikan Pepasangan Meter di P8, yang disediakan oleh SP3 menggunakan kaedah Ralat (Rujuk soalan jawapan 7 hingga 9 PSP 4) b. SP4 mengesahkan kerugian hasil dan kos serta caj sebanyak RM 26,037.02 (Rujuk soalan jawapan 10 PSP 4) S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w c. Pengiraan menggunakan kaedah Ralat telah diluluskan oleh Encik Meor Mohd Farouk Zainal Abidin di ID 13 di muka surat 99 IDB “C” (Rujuk soalan jawapan 11 PSP 4); d. Keadah Ralat digunapakai selaras dengan Perkara 5.2.2 Garis Panduan Prosedur Tuntutan Kerugian Hasil Oleh Pemegang Lesen Bagi Kes-kes Penggunaan Elektrik Dengan Curang (Rujuk soalan jawapan 12 PSP 4); e. SP4 mengesahkan maklumat-maklumat yang telah dimasukkan oleh SP3 di dalam dokumen disediakan di P8,P9(a-b), P10 dan P11 (Rujuk soalan jawapan 12 hingga 14 PSP 4). f. SP4 menyediakan Ekshibit P12 dan menyerahkannya kepada Defendan (Rujuk soalan jawapan 15 hingga 17 PSP 4)

Mahkamah ini menggunakan kuasa budi bicaranya untuk ID13 di muka surat 99 IDB “C” iaitu dokumen Pengiraan menggunakan kaedah Ralat telah diluluskan oleh Encik Meor Mohd Farouk Zainal Abidin, untuk ditandakan sebagai P13 berdasarkan Seksyen 73A(2) Akta Keterangan 1950.

Mahkamah ini mendapati bahawa berdasarkan kepada keseluruhan keterangan SP3 dan SP4 serta keterangan dokumentar yang dikemukakan melalui saksi-saksi tersebut, pihak Plaintif telah berjaya membuktikan kuantum tuntutan, atas imbangan kebarangkalian. Mahkamah ini mendapati pengiraan tersebut adalah mematuhi Garis Panduan Prosedur Tuntutan Kerugian Hasil di bawah Perkara 5.2 Kaedah Tuntutan Kerugian Hasil dan merupakan pengiraan yang adil dan munasabah.

Semakan mahkamah terhadap pemeriksaan balas serta hujahan Defendan, Defendan hanya mempertikaikan 2 perkara berikut berkaitan isu kuantum, iaitu: S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w a. Maklumat bil-bil elektrik bulanan yang diserahkan kepada penghuni rumah bagi tempoh 2016 hingga 2021 bukan dimasukkan oleh SP3 tetapi oleh Unit Biling Plaintif; b. Defendan telah memaklumkan bahawa Plaintif tidak lagi tinggal di premis tersebut kerana telah disewakan (rujuk muka surat 33 IDB “B” surat Defendan kepada Plaintif) dan memohon salinan bil-bil elektrik yang tidak dibekalkan kepada Defendan (rujuk muka surat 40 dan 41 IDB “B”). Defendan menyatakan berhak untuk menyemak bil-bil yang telah dihantar kepada pengguna, daripada Plaintif. Kegagalan Plaintif melampirkan bil-bil serahan tersebut untuk rujukan semasa perbicaraan dan juga semakan oleh Defendan dan Mahkamah bererti Plaintif telah gagal membuktikan tuntutannya.

Defendan mempertikaikan integriti maklumat bil-bil serahan yang dimasukkan oleh SP3 (dan diperakui oleh SP4), yang diekstrak SP3 dari sistem. Defendan mempertikaikan mengapa tiada saksi daripada Unit Billing (yang memasukkan data tersebut ke dalam sistem) dipanggil hadir ke mahkamah memberikan keterangan.

Untuk isu ini, pertamanya, mahkamah ini percaya bahawa terdapat satu Perakuan 90A telah disediakan oleh SP3 (rujuk Nota Keterangan muka surat 103). Maka menurut Seksyen 90A(1) Akta Keterangan 1950, “..a document produced by a computer, or a statement contained in such document, shall be admissible as evidence of any fact stated herein if the document was produced by the computer in the course of its ordinary use, whether or not the person tendering the same is the maker of such document or statement.”

Justeru itu, sekiranya maklumat-maklumat bil (yang dipertikaikan oleh Defendan) bukan dibuat oleh SP3 sebaliknya dibuat oleh Unit Billing, menurut Seksyen 90A (1) Akta Keterangan 1950, maklumat-maklumat tersebut boleh diterima (admissible).

Keduanya, dari segi keberatan keterangan tersebut, ianya dinyatakan di bawah Seksyen 90B Akta keterangan 1950 di mana keberatan keterangan sesuatu dokumen atau pernyataan terkandung di dalamnya, mahkamah perlu membuat “reasonable inference from circumstances relating to the document or the statement, including the manner and purpose of its creation, or its accuracy or otherwise” (Seksyen 90B(a) Akta Keterangan 1950) serta “whether or not the person supplies of such information or the custody of the document, had any incentives to conceal or misrepresent all or any of the facts stated in the document or statement”(Seksyen 90B(b)(ii) Akta Keterangan 1950).

Mahkamah ini mendapati bahawa maklumat bil-bil serahan yang dimasukkan oleh SP3 yang diekstrak daripada sistem (serta termasuk juga sistem BCRM), mempunyai keberatan keterangan. Dapatan ini dibuat berdasarkan alasan-alasan bahawa: a. Maklumat-maklumat yang dimasukkan adalah tepat dan diperakukan oleh SP4; b. Mahkamah ini tidak nampak sebab untuk SP3 bertindak menyelewengkan data-data bil atau bertindak secara bad faith.

Berkenaan isu tidak menerima bil-bil elektrik serahan, mahkamah ini mendapati bahawa bil-bil serahan tersebut telah diserahkan kepada Defendan di alamat premis tersebut. Alasan bahawa Defendan tidak pernah menerimanya tidak boleh diterima oleh mahkamah ini kerana Defendan bertanggungjawab membuat penukaran alamat S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w semasa bagi menerima bil-bil tersebut apabila Defendan tidak lagi tinggal di alamat tersebut.

Keduanya, mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Plaintif, bahawa bil-bil serahan premis tersebut tidak akan dikemukakan pada perbicaraan. Sebaliknya Plaintif akan mengemukakan maklumat-maklumat bil di dalam bentuk Jadual sepertimana di P8 @ muka surat 100 IDB “C”. Di sini, mahkamah ini mendapati bahawa Defendan adalah tidak diprejudiskan di mana maklumat tersebut telah pun dikemukakan untuk makluman dan persediaaan Defendan bagi menjawab tuntutan Plaintif. Melainkan, sekiranya Plaintif tidak menyerahkan bil-bil tersebut kepada Defendan, dan semasa perbicaraan Plaintif mengemukakan bil-bil serahan tersebut sebagai keterangan, maka ianya amat memprejudiskan pihak Defendan.

Mahkamah juga bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa sekiranya Defendan memerlukan dokumen-dokumen yang dinyatakan di dalam surat tersebut, Defendan dikehendaki untuk memasukkan Notis Untuk Mengemukakan Dokumen Yang Disebut Dalam Pliding (Borang 41) ataupun permohonan Penzahiran Dokumen. Namun tiada ianya difailkan oleh Defendan.

Kes Taiwan Chief Precision Sdn Bhd v Tenaga Nasional yang dirujuk adalah tidak terpakai di dalam kes ini kerana kes tersebut mempertimbangkan mengenai isu keterangan prima facie pernyataan bertulis di bawah Seksyen 38(4) ESA 1990 bagi permulaan tempoh pengiraan tuntutan kerugian hasil pada Februari 2020. Di dalam kes ini mahkamah telah memutuskan bahawa bahawa Plaintif tidak boleh bersandarkan kepada keterangan prima facie pernyataan bertulis tersebut kerana tidak memenuhi elemen di bawah Seksyen 38(4) ESA 1990. Defendan di dalam kes ini juga tiada mempertikaikan semasa pemeriksaan balas terhadap saksi-saksi, S/N D2DjjFhpaEyzaglSb1K/7w berkenaan mengapa tarikh permulaan pengiraan tuntutan kerugian hasil, bermula pada 21.9.2016.

KEPUTUSAN MAHKAMAH Atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah ini mendapati pihak Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya terhadap Defendan. Mahkamah ini membuat penghakiman sepertimana berikut: a. Defendan membayar Plaintif RM 26,300.55; b. Faedah pada kadar 5% atas jumlah RM 26,300.55 bermula daripada tarikh pemfailan tindakan sehingga tarikh penghakiman; c. Faedah pada kadar 5% atas jumlah RM 26,300.55 bermula daripada tarikh penghakiman sehingga tarikh penyelesaian penuh; d. Kos guaman dan kos tindakan sebanyak RM 5,000.00 Bertarikh 31 Mei 2024 …t…t…