Teo Shu Thung v Abel A/L Selvanathan (NA-12B-24-12/2022)

Ini adalah rayuan oleh Perayu/Defendan yang telah terkilan dengan 20 keputusan Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) bertarikh 16/11/2022 yang telah memutuskan bahawa pihak Perayu/Defendan bertanggungan 100% dalam kemalangan yang telah berlaku, dan pada masa yang sama HMS terpelajar turut memutuskan bahawa pihak Plaintif/Responden tidak menyumbang cuai. Rayuan adalah terhadap isu liabiliti.

Untuk perbicaraan di hadapan HMS terpelajar, Plaintif/Responden telah mengemukakan 2 orang saksi iaitu SP1 (wakil majikan Plaintif), dan SP2 (Plaintif sendiri). Pihak Defendan tidak mengemukakan mana-mana saksi.

Pihak-pihak telah menutupkan kes pada hari yang sama perbicaraan berlangsung. KEPUTUSAN MAHKAMAH INI 35

Setelah Mahkamah ini meneliti rekod-rekod rayuan yang telah difailkan dan setelah membaca dan menganalisa penghujahan-penghujahan bertulis yang telah dikemukakan oleh kedua-dua pihak, Mahkamah ini mendapati bahawa keputusan HMS 40 terpelajar bertarikh 16/11/2022 telah diputuskan berlandaskan prinsip undang-undang yang terpakai dan dengan ini memutuskan bahawa notis rayuan pihak Defendan perayu di tolak dengan kos.

Untuk kemudahan, bagi tujuan penyediaan Alasan Penghakiman 45 ini, Mahkamah akan merujuk pihak-pihak dalam kapasiti asal mereka iaitu Plaintif dan Defendan.

6.

Plaintif mengemukakan rajah kasar dan kunci kawasan kemalangan yang telah dilakarkan oleh Pegawai Penyiasat kes. Memandangkan Pegawai Penyiasat tidak tampil untuk memberi keterangan dan 60 mengemukakan rajah kasar dan kunci tersebut, maka dokumen tersebut telah ditandakan sebagai ID5.

Bagaimanapun ID5 telah dirujuk sekadar untuk menunjukkan arah perjalanan kenderaan.

9.

Plaintif turut mengemukan keterangan bahawa Defendan telah 75 disaman atas kesalahan melanggar lampu isyarat merah dan telah dikenakan denda. Plaintif dimaklumkan mengenai perkara ini melalui satu surat bertarikh 5.2.2020 yang telah diterima oleh beliau daripada daripada Pegawai Penyiasat Kes. Surat tersebut telah ditandakan sebagai P6.

Plaintif juga telah membuat satu laporan polis mengenai kemalangan tersebut. (Traffic Port Dickson Report 229/20 - diikatan dokumen mukasurat 3). 85

Defendan gagal hadir untuk memberi keterangan semasa perbicaraan tersebut. Ketidakhadiran Defendan bermakna tiada 90 keterangan mengenai versi kemalangan pihak Defendan telah dikemukakan ke Mahkamah semasa perbicaraan untuk dipertimbangkan.

Pihak Plaintif berhujah bahawa hanya terdapat satu versi kemalangan di hadapan Mahkamah, iaitu versi yang dikemukakan oleh Plaintif. Plaintif mendakwa kegagalan Defendan untuk mengemukakan sebarang keterangan bermakna versi kemalangan Plaintif gagal disangkal atau dicabar oleh Defendan.

Plaintif bergantung kepada kes Rubiah Anuar v Lim Sang [1998] 3 CLJ di mana Hakim Malik Ishak menyatakan :- “The onus would be on the driver of the car to show that he was 105 not negligent. However, the Defendant took a perilous course of not attending the trial and consequently, the Defendant did not give evidence at the trial. That being the case the particulars of the negligence as itemized by the Plaintiff’s statement of claim stood unrebutted..” 110

Keterangan Plaintif juga turut disokong oleh laporan polisnya. (Traffic Port Dickson Report 229/20 - diikatan dokumen mukasurat 93

Seterusnya, Plaintif juga telah mengemukakan satu surat keputusan penyiasatan kes kemalangan tersebut yang dikeluarkan oleh Pegawai Penyiasat kes berkenaan yang telah dihantar dan dialamatkan kepada Plaintif.

Keputusan kes tersebut memaklumkan bahawa Defendan di dalam kes ini telah disaman pada 5.2.2020 oleh pihak polis dibawah kesalahan R17 LN167/59 kerana melanggar lampu isyarat merah di Kampung Paya Port Dickson pada 24.12.2019 jam 01.39 di mana Defendan telah dikenakan saman sebanyak RM300.

HMS terpelajar telah membenarkan keputusan kes tersebut dikemukakan sebagai keterangan dan ditandakan sebagai ekshibit P6.

Adalah menjadi hujahan Plaintif bahawa laporan polisnya dan 130 keputusan kes yang ditandakan sebagai ekhbibit P6 tersebut adalah merupakan keterangan-keterangan dokumen yang menyokong keterangannya bahawa kemalangan tersebut telah diakibatkan oleh kecuaian Defendan yang telah melanggar lampu merah. 135

Memandangkan tiada sebarang versi kemalangan Defendan dikemukakan, maka Plaintiff mendakwa bahawa pihaknya telah berjaya melepaskan beban pembuktian bahawa kemalangan yang berlaku adalah kerana kecuaian Defendan atas alasan bahawa ketiadaan keterangan daripada Defendan bermakna keterangan Plaintif gagal dicabar. (rujuk 140 kes Rubiah Anuar v Lim Sang [1998] 3 CLJ). HUJAHAN PIHAK DEFENDAN 145

Adalah menjadi hujahan pihak Defendan bahawa Plaintif gagal membuktikan tuntutannya terhadap Defendan atas dasar imbangan kebarangkalian. Plaintif telah gagal membawa sebarang keterangan bebas yang mampu menyokong keterangan lisannya bahawa 150 kemalangan yang berlaku adalah diakibatkan sepenuhnya oleh kecuaian Defendan.

Keterangan Plaintif tidak disokong oleh keterangan Pegawai Penyiasat kerana Pegawai Penyiasat tersebut gagal hadir memberi 155 keterangan. Ketiadaan keterangan daripada Pegawai Penyiasat bermakna tiada sebarang keterangan bebas seperti gambar-gambar tempat kejadian atau rajah kasar dan kunci yang telah dikemukakan untuk menyokong keterangan Plaintif mengenai kemalangan tersebut.

Defendan juga mempertikaikan kebolehterimaan keputusan penyiasatan kes (P6) sebagai bukti untuk menyokong keterangan Plaintif. Adalah menjadi hujahan Defendan bahawa pembuat dokumen tersebut adalah Pegawai Penyiasat Kes. Oleh itu, pihak Defendan menegaskan bahawa dokumen tersebut hendaklah dikemukakan melalui Pegawai 165 tersebut dan bukannya melalui Plaintif.

Adalah menjadi hujah Defendan bahawa Pegawai Penyiasat adalah merupakan saksi yang penting dalam tuntutan ini. Beliau yang melakukan penyiasatan terhadap kes ini dengan mengambil keterangan saksi-saksi, 170 melawat dan melakukan penyiasatan di tempat kejadian serta memeriksa kerosakan-kerosakan kenderaan sehingga membawa kepada satu keputusan kes.

Berdasarkan fakta-fakta di atas, isu-isu yang harus diputuskan oleh Mahkamah ini adalah seperti berikut :- i. Samada HMS terpelajar telah terkhilaf apabila memutuskan bahawa Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya terhadap 180 Defendan atas dasar imbangan kebarangkalian. ii. Sama ada HMS terpelajar telah terkhilaf kerana memutuskan bahawa tuntutan Plaintif telah disokong oleh keputusan penyiasatan kes walaupun pembuat dokumen tersebut iaitu tidak 185 hadir memberi keterangan. Sama ada HMS terpelajar terkhilaf kerana telah menerima dokumen tersebut melalui Plaintif dan menandakan dokumen tersebut sebagai P6. iii. Sama ada kegagalan Defendan untuk hadir memberi keterangan 190 bermakna versi kemalangan Plaintif gagal disangkal oleh Defendan.

Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa beban pembuktian untuk kes sivil adalah terletak pada pihak Plaintif untuk membuktikan atas imbangan kebarangkalian bahawa sesuatu fakta yang dibangkitkan oleh Plaintif adalah wujud. (Rujuk Seksyen 101 dan 103 Akta Keterangan 1950). 200

Tahap pembuktian yang perlu dicapai oleh Plaintif bagi melepaskan beban pembuktian bagi kes sivil pula adalah pada tahap atas imbangan kebarangkalian (“on the balance of probabilities”). Dengan kata lain, untuk membuktikan tuntutannya terhadap Defendan, Plaintif adalah 205 bertanggungan untuk membuktikan tuntutan tersebut terhadap Defendan atas imbangan kebarangkalian.

Definisi atas imbangan kebarangkalian (“on the balance of probabilities”) telah ditakrifkan di dalam kes Miller v. Minister of Pensions 210 [1947] 2 ALL ER 372 sebagaimana berikut: - “It must carry a reasonable degree of probability but not as high as required in criminal cases. If the tribunal can say we can think it more probable than not, the burden is discharged but if the 215 probabilities are equal, the burden is not discharged.”

Persoalan yang harus diputuskan dalam tindakan ini adalah sama ada Plaintif telah berjaya melepaskan beban pembuktiannya atas imbangan kebarangkalian bagi membuktikan tuntutannya terhadap 220 Defendan.

Adalah menjadi hujahan Defendan bahawa Plaintif gagal membawa sebarang keterangan bebas untuk membuktikan tuntutannya terhadap Defendan. Selain keterangan Plaintif sendiri, tiada keterangan lain yang 225 dikemukakan untuk menyokong keterangan beliau.

Plaintif gagal memanggil Pegawai Penyiasat Kes untuk memberi keterangan. Ketiadaan keterangan Pegawai Penyiasat menjejaskan kes Plaintif kerana ini bermakna tiada keterangan rajah kasar dan kunci serta 230 gambar-gambar tempat kemalangan dan kerosakan kenderaan serta keputusan penyiasatan kes. Ini bermakna, Plaintif gagal membawa keterangan sokongan untuk menyokong pernyataan beliau.

Dalam memutuskan perkara ini, Mahkamah telah meneliti 235 keterangan lisan Plaintif. Plaintif yang telah hadir memberi keterangan semasa perbicaraan menyatakan bahawa pada 23.12.2019, jam 11.30 malam, beliau telah terlibat dalam satu kemalangan jalan raya dengan satu kenderaan motokar yang dipandu oleh Defendan. Pada waktu kejadian, Plaintif menunggang motorsikalnya no. pendaftaran RN 7990 240 dari Lukut menuju ke Teluk Kemang, iaitu perjalanan dari bawah ke atas mengikut rajah kasar. Apabila sampai di persimpangan lampu isyarat Kampung Paya, lampu isyarat di laluannya berwarna hijau dan Plaintif telah meneruskan perjalanan. Tiba-tiba kenderaan Defendan yang datang dari arah bertentangan telah membelok untuk ke kiri dan memasuki 245 laluannya secara tidak sah. Akibat jarak yang terlalu dekat, Plaintif tidak sempat mengelak dan telah berlaku satu perlanggaran.

Berpandukan kepada keterangan lisan Plaintif di atas, Mahkamah berpandangan bahawa keterangan tersebut merupakan keterangan 250 langsung (direct evidence) memandangkan Plaintif adalah salah satu pihak yang terlibat dalam kemalangan ini. (Rujuk Seksyen 60(1) (a) Akta

Namun begitu, Plaintif adalah bertanggungan untuk 255 mengemukakan bukti untuk menyokong versi keterangannya dan menunjukkan kepada Mahkamah bahawa semasa kemalangan berlaku, lampu isyarat di laluannya adalah berwarna hijau sebagaimana dakwaannya. (Rujuk sekyen 103 Akta Keterangan)

Setelah meneliti keterangan-keterangan yang dikemukakan, 260 Mahkamah mendapati bahawa Plaintif telah membuat satu Laporan Polis mengenai kemalangan tersebut. (Rujuk mukasurat 93 rekod rayuan

Berdasarkan keterangan Plaintif dan laporan-laporan polis tersebut, Mahkamah mendapati bahawa fakta-fakta material mengenai kemalangan tersebut tidak dicabar oleh mana-mana pihak. Fakta bahawa kemalangan tersebut telah berlaku tidak pernah dipertikaikan. Mahkamah 270 juga mendapati bahawa arah perjalanan kedua-dua kenderaaan serta tarikh dan waktu kemalangan berlaku juga tidak dipertikaikan.

Pihak Defendan mendakwa bahawa kegagalan Pengawai Penyiasat hadir memberi keterangan telah menjejaskan tuntutan Plaintif. 275 Mahkamah berpandangan sebaliknya. Pada pandangan Mahkamah, kehadiran Pegawai Penyiasat kes adalah untuk mengesahkan perkara-perkara material seperti di atas. Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, perkara-perkara tersebut tidak pernah dipertikaikan. Oleh itu, adalah menjadi pandangan Mahkamah bahawa ketiadaan keterangan 280 daripada pegawai penyiasat tidak bermakna bahawa Plaintif telah gagal untuk membuktikan bahawa Plaintif telah terlibat dalam satu kemalangan jalanraya sebagai yang dinyatakan dalam tuntutannya.

Bagaimanapun, berdasarkan laporan polis kedua-dua pihak, 285 Mahkamah mendapati bahawa Plaintif dan Defendan telah memberi versi yang bercanggah mengenai kemalangan tersebut. Kedua-duanya mendakwa di dalam Laporan Polis mereka bahawa lampu isyarat di laluan masing-masing adalah hijau semasa kemalangan berlaku. Ini bermakna, terdapat dua versi berbeza mengenai kemalangan tersebut.

Adalah menjadi prinsip undang-undang bahawa setiap pihak menanggung beban pembuktian untuk membuktikan penegasan mereka. Dalam hal ini, beban pembuktian terletak kepada Plaintif untuk menunjukkan kepada Mahkamah bahawa kemalangan tersebut telah 295 berlaku mengikut versi kemalangan beliau.

Mahkamah merujuk kepada Seksyen 103 Akta Keterangan 1950 yang menyatakan: - 300 “the burden of proof as to any particular fact lies on that person who wishes the court to believe in its existence, unless it is provided by any law that the proof of that fact shall lie on any particular person”

Berdasarkan kepada peruntukan di atas Plaintif hendaklah 305 membuktikan kepada Mahkamah bahawa semasa kemalangan berlaku, lampu isyarat di laluannya adalah berwarna hijau sebagaimana yang dinyatakan dalam versinya.

Untuk membuktikan perkara tersebut, Plaintif telah mengemukakan 310 satu keputusan penyiasatan kes yang telah dikeluarkan oleh Pegawai Penyiasat kes yang mengendalikan siasatan kes kemalangan ini. Dalam keterangannya, Plaintif menyatakan bahawa beliau telah dimaklumkan mengenai keputusan kes tersebut melalui sepucuk surat yang ditujukan dan dialamatkan kepada beliau. Surat yang telah ditandatangani oleh 315 Pegawai Penyiasat berkenaan mengandungi hasil siasatan kemalangan ini yang telah dibuat oleh Pegawai tersebut. Hasil siasatannya mendapati bahawa Defendan telah didapati bersalah kerana melanggar lampu isyarat merah dan telah disaman di bawah rule 17 LN167/59.

Surat tersebut telah diterima sebagai keterangan dan telah ditandakan sebagai ekshibit P6.

Pihak Defendan mempertikaikan keputusan HMS terpelajar membenarkan dokumen tersebut diterima sebagai keterangan atas 325 alasan bahawa Plaintif bukan pembuat dokumen tersebut. Adalah menjadi hujah Defendan bahawa Plaintif tidak mempunyai sebarang pengetahuan mengenai kandungan surat berkenaan.

Oleh itu, isu seterusnya yang harus diputuskan oleh Mahkamah 330 adalah sama ada surat keputusan penyiasatan kes (P6) boleh diterima sebagai keterangan untuk menyokong versi kemalangan Plaintif.

Adalah menjadi prinsip undang-undang bahawa pengemukaan sesuatu dokumen sebagai keterangan di Mahkamah sebaik-baiknya 335 hendaklah dibuat melalui pembuat pembuat dokumen itu sendiri. (rujuk seksyen 73A (a) (i) dan (b) Akta Keterangan 1950) yang menyatakan :- “Admissibility of documentary evidence in civil cases Section 73A.

Notwithstanding anything contained in this Chapter, in any civil proceedings where direct oral evidence of a fact would be admissible, any statement made by a person in a document and tending to establish that fact shall, on production of the original document, be admissible as evidence of that fact if the following 345 conditions are satisfied :

if the maker of the statement either—

had personal knowledge of the matters dealt with by the statement; or

(ii) where the document in question is or forms part of a record 350 purporting to be a continuous record, made the statement (so far as the matters dealt with thereby are not within his personal knowledge) in the performance of a duty to record information supplied to him by a person who had, or might reasonably be supposed to have had, personal knowledge of those matters; 355 and

if the maker of the statement is called as a witness in the proceedings: Provided that the condition that the maker of the statement shall be called as a witness need not be satisfied if he is dead, or unfit by reason of his bodily or mental condition to attend 360 as a witness, or if he is beyond the seas and it is not reasonably practicable to secure his attendance, or if all reasonable efforts to find him have been made without success.”)

Berdasarkan peruntukan di atas, dokumen keputusan penyiasatan 365 kes (P6) sepatutnya dikemukakan melalui pembuatnya iaitu Pegawai Penyiasat yang telah bertanggungjawab menjalankan siasatan terhadap kemalangan tersebut. Sebagai pembuat dokumen tersebut, Pegawai Penyiasat kes adalah pihak yang mempunyai pengetahuan mengenai kandungan dokumen berkenaan.

Bagaimanapun, dalam kes ini, Plaintif berhujah bahawa pada tarikh perbicaraan yang telah ditetapkan, pegawai tersebut tidak dapat hadir sebagai saksi kerana beliau sedang cuti bersalin. Permohonan pihak Plaintif untuk menangguhkan perbicaraan kes ini untuk memberi peluang 375 kepada Pegawai tersebut hadir sendiri juga telah ditolak oleh HMS terpelajar atas alasan kes ini merupakan kes lama dan sebarang penangguhan akan menyebabkan berlakunya kelewatan dalam melupuskan kes tersebut. Atas alasan tersebut, Plaintif tiada pilihan lain selain mengemukakan dokumen tersebut melalui dirinya sendiri.

Dalam memutuskan isu ini, Mahkamah ini merujuk seksyen 73(A)(2) Akta Keterangan 1950 yang berbunyi :-

In any civil proceedings, the court may at any stage of the 385 proceedings, if having regard to all the circumstances of the case it is satisfied that undue delay or expense would otherwise be caused, order that such a statement as is mentioned in subsection (1) shall be admissible as evidence or may, without any such order having been made, admit such a statement in evidence— 390

notwithstanding that the maker of the statement is available but is not called as a witness;

Peruntukan di atas adalah terpakai dalam keadaan dimana pembuat dokumen tidak dipanggil untuk mengemukakan dokumen 395 tersebut sebagai keterangan.

Seterusnya, Mahkamah juga merujuk kepada kes Bank of Tokyo-Mitsubishi (M’sia) Bhd v Sim Lim Holdings & Ors [2001] 2 CLJ 474, dimana Mahkamah menjelaskan :- 400 Section 73A(2) of the Evidence Act 1950 provides for the admittance of documents when the maker is not called, if having regard to all the circumstances of the case, the court is satisfied that undue delay or expense would otherwise be caused. In doing so, the court may 405 draw any reasonable inference from the form or contents of the documents or from any other circumstances. This is provided under section 73(A) of the Evidence Act”

Otoriti-otoriti di atas menyatakan bahawa Mahkamah mempunyai 410 budibicara untuk menerima pengemukaan sesuatu dokumen walaupun pembuat dokumen berkenaan tidak dipanggil sebagai saksi sekiranya kehadiran saksi tersebut akan menyebabkan kelewatan kepada pelupusan kes.

Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, kegagalan Pegawai tersebut hadir semasa perbicaraan adalah kerana beliau sedang cuti bersalin. Ini bermakna, alasan ketidakhadiran beliau adalah satu alasan yang sah. Plaintif juga telah cuba memohon penangguhan dari Mahkamah untuk satu tarikh bicara baru bagi membolehkan Pegawai tersebut hadir sendiri, 420 tetapi permohonannya telah ditolak oleh HMS terpelajar memandangkan sebarang penangguhan perbicaraan akan menyebabkan kelewatan dalam pelupusan kes ini yang pada masa itu telah berusia lebih 1 tahun 2 bulan.

Mahkamah bersetuju dengan keputusan yang telah diambil oleh HMS terpelajar tersebut. Dalam keadaan jadual perbicaraan Mahkamah yang sentiasa sarat dengan kes-kes perbicaraan yang telah ditetapkan, sebarang penangguhan akan menyebabkan berlakunya kelewatan melampau dalam melupuskan kes ini. Ini adalah kerana kesukaran 430 Mahkamah untuk memberikan tarikh perbicaraan baru dalam kadar masa yang singkat. Sebarang penangguhan tarikh bicara akan menyebabkan pendengaran akan tertangguh untuk tempoh yang lama.

Berdasarkan peruntukan Seksyen 73(A)(2) Akta Keterangan 1950, sesuatu dokumen boleh dikemukakan bukan melalui pembuatnya 435 sekiranya Mahkamah berpuashati bahawa pengemukaan dokumen tersebut melalui pembuatnya akan menyebabkan berlaku kelewatan yang melampau.

Berdasarkan alasan di atas, adalah menjadi dapatan Mahkamah 440 bahawa syarat tersebut telah dipenuhi dan oleh yang demikian, keputusan HMS terpelajar yang telah menerima surat keputusan penyiasatan kes (P6) sebagai keterangan adalah wajar dikekalkan.

Pihak Defendan juga berhujah bahawa tidak banyak keberatan 445 bukti (weight of evidence) harus diberikan kepada P6 memandangkan Plaintif tiada sebarang pengetahuan mengenai bagaimana keputusan tersebut telah dicapai oleh Pegawai tersebut.

Bagaimanapun, dalam hal ini, Mahkamah bersetuju dengan 450 dapatan HMS terpelajar. Adalah satu perkara yang tidak dipertikaikan bahawa P6 adalah keputusan penyiasatan kes kemalangan yang telah diputuskan oleh Pegawai Penyiasat kes. Satu salinan keputusan siasatan tersebut telah dihantar kepada Plaintif yang merupakan salah satu pihak dalam kemalangan tersebut.

Adalah wajar untuk menyatakan bahawa P6 hanya dikeluarkan setelah Pegawai Penyiasat tersebut menjalankan siasatan dengan mengambil keterangan-keterangan saksi-saksi dan berdasarkan laporan-laporan polis yang dikeluarkan. Memandangkan terdapat rajah 460 kasar yang dilakarkan (ID5), maka wajar juga dinyatakan bahawa pegawai penyiasat juga telah melakukan penyiasatan di lokasi kejadian.

Sekiranya pegawai peyiasat tersebut hadir sebagai saksi, sudah pasti sebarang keterangan yang akan dikemukakan olehnya adalah selari dan konsisten dengan keputusan siasatannya seperti yang terdapat 465 dalam P6 tersebut.

Berdasarkan alasan-alasan di atas, adalah menjadi dapatan Mahkamah bahawa tiada alasan untuk Mahkamah ini mempertikaikan “weight of evidence” Surat Keputusan Penyiasatan kes ini.

Oleh itu, Mahkamah ini memutuskan bahawa keputusan kes Pegawai penyiasat boleh diterimapakai sebagai keterangan dan seterusnya boleh digunakan sebagai keterangan untuk menyokong tuntutan Plaintif.

Berdasarkan surat P6, Defendan telah disaman kerana melanggar lampu isyarat merah. Ini bermakna, kebarangkaliannya adalah lampu isyarat bagi laluan Plaintif yang datang dari arah bertentangan adalah hijau sebagaimana keterangannya.

Berdasarkan alasan-alasan tersebut, Mahkamah ini memutuskan bahawa Plaintif telah berjaya membawa keterangan yang mencukupi untuk membuktikan atas imbangan kebarangkalian bahawa satu kemalangan telah berlaku di lampu isyarat Kampung Paya melibatkan 485 motorsikal yang ditunggangnya dengan motokar yang dipandu oleh Defendan pada tarikh dan masa sebagaimana yang tercatat dalam laporan polis mereka.

Keterangan P6 yang dikemukakan oleh Plaintif juga menunjukkan 490 bahawa dalam kemalangan tersebut, Defendan telah didapati melanggar lampu isyarat merah, sekaligus memberi inferens bahawa pada masa kemalangan berlaku, Plaintif berada di laluannya yang sah. Apatah lagi, berdasarkan keterangan Plaintif dan laporan polisnya, semasa kemalangan berlaku, Plaintif yang menunggang motorsikalnya sedang 495 bergerak terus dari bawah ke atas, manakala, arah pergerakan Defendan, mengikut laporan polisnya adalah dari atas hendak membelok ke kiri.

Mahkamah berpandangan bahawa tanggungjawab yang lebih terletak pada Defendan yang ingin membelok ke laluan Plaintif untuk 500 memastikan keadaan benar-benar selamat sebelum berbuat demikian.

Oleh yang demikian, berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah berpandangan bahawa Plaintif telah berjaya membawa keterangan yang mencukupi untuk membuktikan atas imbangan 505 kebarangkalian bahawa kemalangan tersebut telah berlaku sebagaimana versi keterangannya.

Pada ketika ini beban pembuktian beralih kepada Defendan untuk mengemukakan keterangan untuk membuktikan versi kemalangan beliau 510 dan sekaligus mematahkan keterangan Plaintif.

Mahkamah merujuk kepada kes Liaw Song Kee & Anor v Saw Chai Kee [2014] MLJU, dimana Mahkamah memutuskan seperti berikut :- 515 “… Burden and standard of proof in Civil Proceedings “… it is trite that the party who desires the court to give judgment as to any legal right or liability bears the burden of proof (s.101(1) Evidence Act 1950. The burden of proof is on that party is two fold: (i) the burden of establishing a case; and (ii) 520 the burden of introducing evidence. The burden of proof lies on the party throughout the trial. The standard of proof required of the Plaintiff is on the balance of probabilities. “… Terrence An Cj in Selvaduray v Chiniah, supra adopting the position stated by the Court of Appeal in Abrath v North Eastern 525 Railway Co [1883] 11 QBD 440 said: In such a case as the present the position has been clearly stated in the judgment of Brett MR in Abrath v North Eastern Railway Co [1883] 11 QBD 440, at page 452: “… that if the Plaintiff has given prima facie evidence, which 530 unless it be answered, will entitle him to have the question decided in his favour, the burden of proof is shifted on to the Defendant as the decision of the question itself. “… the Defendant may give evidence either by contradicting the Plaintiff’s evidence or by proving other facts.” 535

Berdasarkan otoriti di atas, adalah jelas bahawa pada peringkat ini, Defendan menanggung beban pembuktian untuk mengemukakan keterangan yang mencukupi bagi menyangkal dan mematahkan versi Plaintif atas imbangan kebarangkalian.

Berdasarkan laporan polisnya, Defendan memberikan versi yang bertentangan dengan versi Plaintif bagaimana kemalangan tersebut berlaku. Mengikut versi Defendan, lampu isyarat di laluannya adalah berwarna hijau.

Prinsip undang-undang adalah jelas bahawa jika Defendan ingin menyatakan yang versi kemalangannya adalah versi yang betul, beliau hendaklah mengemukakan keterangan dengan memanggil saksi-saksi untuk membuktikan bahawa versinya adalah betul. (Rujuk seksyen 101 550

Dalam kes ini, Defendan telah gagal megemukakan sebarang saksi semasa perbicaraan. Oleh itu, tanpa adanya keterangan daripada mana-mana saksi Defendan bermakna hanya terdapat satu versi 555 kemalangan di Mahkamah ini iaitu versi Plaintif. Ketiadaan saksi-saksi Defendan juga bermakna bahawa versi kemalangan yang dibawa oleh Plaintif telah gagal dicabar atau disangkal.

Mahkamah merujuk kepada otoriti yang telah dikemukakan oleh 560 pihak Plaintif dalam penghujahannya iaitu Kanagesh Kumar a/l Mahendran v Sadiah binti Muhammad Taib (2022) AMEJ 0043, di Mahkamah Tinggi telah menyatakan :- “Bearing in mind that the Defendant had failed to provide any 565 other version, the Plaintiff’s evidence remained unchallenged.. In the final analysis, therefore it is my view that the Plaintiff has reached the threshold of proving his case on a balance of probabilities, but the Defendant has not discharged his evidential burden of raising sufficient evidence to reach the minimum 570 threshold of ensuring the probabilities are equal..”

Berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah ini memutuskan bahawa Plaintif telah berjaya membuktikan atas imbangan kebarangkalian bahawa versi kemalangannya adalah versi yang betul.

Mahkamah juga memutuskan bahawa versi Defendan yang menyatakan lampu isyarat di laluannya adalah hijau gagal dibuktikan atas kegagalan Defendan untuk mengemukakan mana-mana saksi untuk membuktikan dakwaannya.

Berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah ini memutuskan bahawa rayuan Defendan/perayu ditolak dengan kos. Bertarikh : 7 Mac 2024. 585 t.t WAN FADHILAH NOR BINTI WAN IDRIS PESURUHJAYA KEHAKIMAN MAHKAMAH TINGGI SEREMBAN 590 NEGERI SEMBILAN DARUL KHUSUS Peguam Perayu :- Tetuan Zaid Ibrahim Sufian TH Liew & Partners, Unit 2.01 Level 2, Plaza Damansara Block A, 595 Bukit Damansara, 50490 Kuala Lumpur. Peguam Responden :- Tetuan Toh’s Chambers, No. 83-1, 1st Floor, 600 Jalan Era Square 6, Era Square, 70200 Seremban,