Tevagar A/L Thuraisingam v Pendakwa Raya (B-05(SH)-585-12/2023)

Tevagar a/l Thuraisingam

Mohanraj a/l Murugan] KORAM MOHAMED ZAINI BIN MAZLAN, HMR NOORIN BINTI BADARUDDIN, HMR MOHD RADZI BIN ABDUL HAMID, HMR ALASAN PENGHAKIMAN PENGENALAN [1] Ini adalah alasan keputusan Mahkamah ini yang telah menolak rayuan perayu bernama Tevagar a/l Thuraisingam (‘Perayu’) yang telah disabitkan dengan satu kesalahan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan kerana telah melakukan pembunuhan ke atas seorang mangsa dikenali sebagai Kalai Selvam @ Ramesh a/l K Boomiarasan (‘Mangsa’). Perayu telah dihukum dengan hukuman penjara 35 tahun dari tarikh tangkap dan 12 kali sebatan. [2] Kes rayuan Perayu telah didengar bersekali dengan rayuan tertuduh kedua, Mohanraj a/l Murugan (‘Mohanraj’) yang juga telah disabitkan dengan kesalahan yang sama dengan Perayu di bawah pertuduhan yang dibaca bersekali dengan seksyen 34 Kanun Keseksaan dan dikenakan hukuman yang sama. [3] Setelah mendengar hujahan dan mempertimbang keterangan, kami telah menolak rayuan Perayu dan mengekalkan sabitan dan hukuman oleh Mahkamah Tinggi, manakala kami ini telah membenarkan rayuan Mohanraj di bawah rayuan no. B-05(SH)- 589-12/2023 dan telah mengenepikan keputusan sabitan dan hukuman oleh Mahkamah Tinggi terhadap beliau. Tidak ada rayuan oleh pihak Pendakwa Raya terhadap keputusan kami itu. [4] Perayu telah terkilan dengan keputusan kami dan telah meneruskan rayuan ke peringkat Mahkamah Persekutuan. Maka alasan keputusan ini tertumpu kepada keputusan kami menolak rayuan Perayu yang telah diputuskan secara ex-tempore dan alasan yang diberikan secara umum di akhir pendengaran rayuan pada 29.9.2025. PERTUDUHAN [5] Pertuduhan yang telah dikemukakan terhadap Perayu dan Mohanraj adalah seperti berikut: “Bahawa kamu secara bersama-sama pada 16.7.2019 jam lebih kurang 11.10 malam bertempat di tepi jalan hadapan Blok A, Pangsapuri Rebana, Jalan Gamelan, Bandar Bukit Raja dalam Daerah Klang dalam Negeri Selangor Darul Ehsan telah melakukan bunuh dengan menyebabkan kematian terhadap Kalai Selvam @ Ramesh a/l K Boomiarasan (No K/P: 760623-10-5821) dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan dan dibaca bersama dengan Seksyen 34 Kanun Keseksaan” KES PENDAKWAAN [6] Seramai 17 orang saksi telah dipanggil oleh pihak Pendakwaan. [7] Pada 16.07.2019 jam lebih kurang 8 malam, Aemanathan a/l Arumugam (juga dipanggil Nathan) (SP11) meminta pertolongan daripada abangnya iaitu Pirabakaran @ Captain (selepas ini dirujuk sebagai Captain) untuk meminjam kereta bagi mengambil susu dan “pampers” dari rumah ibu mentuanya di Pandamaran. Captain kemudiannya meminjam kereta Nissan Almera daripada Mohanraj. Oleh kerana Mohanraj mabuk, Captain telah memandu kereta itu dari Klang Sentral ke Pangsapuri Rebanda di Bandar Bukit Raja bersama-sama dengan Mohanraj dan Perayu. [8] Apabila tiba di Pangsapuri Rebanda, Captain memanggil SP11 yang berada di rumahnya di Block C, Pangsapuri Rebanda untuk datang dan masuk ke dalam kereta itu. Semasa menuju ke kereta, SP11 melihat Perayu dan Mohanraj bergaduh di Blok D dan SP11 telah menghalang mereka dari bergaduh dan membawa mereka masuk ke dalam kereta. Di dalam kereta, SP11 duduk di bahagian penumpang belakang sebelah kiri dan Perayu duduk di sebelahnya. Mohanraj duduk di bahagian penumpang hadapan dan Captain di tempat pemandu. [9] Tiba-tiba, Mohanraj meminta kereta diberhentikan di Blok A kerana dia ingin berjumpa dengan anaknya. Apabila sampai di Blok A, Mohanraj keluar dari kereta. Pada ketika itu, seorang lelaki bernama Kejana telah datang ke Blok A menaiki motosikal dan mangsa adalah pembonceng. Mohanraj yang keluar dari kereta terus memegang bahu mangsa. Melihat keadaan itu, Perayu yang berada di dalam kereta, telah mengambil sebilah pisau warna perak sepanjang 1 kaki jenama "Berazil" yang disimpan di bawah karpet tempat duduk belakang kereta. Perayu keluar daripada kereta dan kemudian terus menyerang mangsa dengan menetak mangsa di bahagian kaki dan kepala, manakala Mohanraj terus memegang bahu mangsa. Akibat tetakan itu, mangsa telah jatuh. Melihat keadaan itu, Kajena kemudian melarikan diri dan dikejar oleh Perayu dan Mohanraj. Kejadian itu dilihat oleh SP11. [10] SP11 dan Captain berpusing di sekitar kawasan pangsapuri itu untuk mencari Perayu dan Mohanraj. Apabila Captain dan SP11 nampak Perayu dan Mohanraj, Captain telah meminta mereka masuk ke dalam kereta dan beredar dari situ. [11] Mangsa yang rebah di tempat kejadian telah dibawa ke hospital oleh ahli keluarga. Di hospital, mangsa telah diterima oleh Dr. Tharishinee a/p Kanniappan (SP7). Menurut SP7 ketika dia menerima mangsa, mangsa dalam keadaan tidak sedarkan diri dan mengalami kecederaan dalam di kepala, peha kiri dan pergelangan kaki kanan. SP7 menyatakan kecederaan yang dialami oleh mangsa ialah kesan luka dalam (laceration wound) dari bahagian depan kepala hingga ke belakang kepala berukuran panjang 15 cm dan lebar 2 cm sehingga retak tempurung kepala. Selain itu, terdapat juga kesan luka dalam (laceration wound) di bahagian peha kiri berukuran panjang 3 cm dan lebar 2 cm dan kesan luka dalam (laceration wound) di bahagian pergelangan kaki kanan berukuran panjang 4 cm dan lebar 2 cm. Pemeriksaan awal oleh SP7 juga mendapati mangsa tiada tanda-tanda hidup semasa diteirmanya. [12] Bedah siasat dijalankan oleh Dr. Nur Ayutimasery binti Abdullah (SP6) pada 17.7.2019 jam lebih kurang 9.45 pagi, selepas dicamkan oleh Iswary a/p Boomo Arasan iaitu kakak mangsa. Berdasarkan hasil bedah siasat, SP6 mengesahkan punca kematian mangsa adalah luka tetak pada kepala. [13] Pada 17.7.2019 jam lebih kurang 2.30 petang, Insp Mohd Safawansa bin Musa, pegawai forensik IPK Selangor (SP10) hadir di tempat kejadian dan telah mengambil spesimen kesan darah di bahagian pintu penumpang hadapan kereta Nissan Almera yang digunakan dalam kejadian ini. Kereta ini ditinggalkan di satu kawasan tersorok selepas kejadian. Spesimen itu dibuat tandaan No. 7 oleh ASP Jagjeet Singh a/l Hazura Singh, Pegawai Penyiasat (SP17) dan dihantar ke Jabatan Kimia. Hasil ujian analisis oleh Jayasilan a/l Sinnathurai, ahli kimia (SP5) mengesahkan bahawa kesan darah itu adalah berpadanan dengan DNA Mohanraj. [14] Perayu telah ditangkap oleh ASP Azhar bin Ali, pegawai tangkapan (SP12) pada 1.8.2019 di Kuala Selangor, manakala Mohanraj ditangkap oleh ASP Mohammad Firdaus bin Mat Tahar, pegawai tangkapan (SP8) pada 8.8.2019 di Sungai Sumun, Perak. FAKTA KES PEMBELAAN [15] Seramai 1 orang saksi dipanggil untuk memberi keterangan bagi pihak Perayu manakala 3 orang saksi termasuk Mohanraj memberi keterangan untuk kesnya. [16] Pembelaan Perayu (SD1) telah menyatakan bahawa pada tarikh kejadian iaitu 16.7.2019, beliau telah minum dan mabuk bersama Mohanraj (juga dipanggil Munna). Kemudian, Mohanraj telah terima panggilan telefon daripada Captain untuk minum bersama-sama di Klang Sentral. Semasa itu, Perayu ikut pelawaan Mohanraj untuk berjumpa dengan Captain menaiki kereta kerana mereka akan hantar Perayu balik ke rumah. Semasa mereka minum, Captain terima panggilan dari adik beliau bernama Nathan menyatakan adik ada masalah. Semasa menaiki kereta, Perayu tidak tahu siapa yang memandu kerana beliau mabuk dan tidur di dalam kereta. Perayu tidak sedar bila mereka sampai di Flat Bukit Raja. Perayu tidak akui beliau ada tetak mangsa (juga dipanggil Cili Padi). [17] Perayu tidak dapat camkan apabila ditunjukkan dengan gambar tempat kejadian, gambar barang kes iaitu kereta Nissan Almera, gambar motorsikal yang dinaiki Kajena, gambar kesan serang Kajena di Blok D-1-13. Perayu tidak tahu bahawa beliau ada mengeluarkan parang dari tempat duduk belakang kereta dan menyerang Kajena dan menetak Cili Padi. Perayu menyatakan beliau tidak membawa kereta. Perayu tidak tahu yang Nathan beritahu Perayu telah menyerang Kajena dan Cili Padi. Perayu tidak tahu Nathan ada duduk di sebelah Perayu dalam kereta. Perayu tidak tahu apa berlaku kerana hanya tidur sebab mabuk. [18] Manakala, versi pembelaan Mohanraj (SD2) pula menyatakan pada 16.7.2019, beliau berjumpa dengan Perayu (juga dipanggil Tara). Ketika mereka sedang minum dalam kereta, Mohanraj mendapat panggilan telefon daripada Captain bertanya sama ada boleh pinjam kereta kerana beliau ingin ambil susu anak adiknya iaitu Nathan di Pandamaran. Captain juga memberitahu perlu ambil adiknya di Pangsapuri Rebana, Bandar Bukit Raja. Kemudian, Perayu memandu kereta dan Mohanraj bertolak ke Klang Sentral untuk mengambil Captain. Kemudian, Captain mengambil alih memandu kereta kerana Perayu dan Mohanraj mabuk. Semasa itu, Mohanraj duduk di bahagian hadapan sebelah kiri pemandu dan Perayu duduk di bahagian tempat duduk belakang pemandu di belakang pemandu. [19] Dalam perjalanan dari Klang Sentral ke Pangsapuri Rebana, Mohanraj telah menghubungi isterinya dan memberitahu bahawa dia akan datang ke rumah mak untuk berjumpa dengan anak. [20] Apabila sampai di Blok C Pangsapuri tersebut, Captain memanggil adik beliau iaitu Nathan. Mohanraj telah keluar daripada kereta untuk berbual dengan saudaranya, Gunalan. Pada ketika itu, telah terjadi pertengkaran antara Mohanraj dan Murali, iaitu adik kepada Gunalan. Kemudian, Nathan dan Captain datang menghalang pergaduhan tersebut dan memberitahu Mohanraj supaya masuk ke dalam kereta. Di dalam kereta, Captain sebagai pemandu, Mohanraj di tempat penumpang kereta hadapan, Perayu di tempat duduk belakang kanan di belakang pemandu dan Nathan (SP11) di sebelah Perayu. [21] Apabila mereka sampai di Blok A, Mohanraj telah turun daripada kereta untuk berjumpa dengan isteri dan ibu. Semasa hendak berjalan ke arah mereka, Kajena dan Cili Padi (mangsa) telah datang menaiki motorsikal. Kemudian Mohanraj pergi ke arah Kajena untuk bertanya berkenaan hal hutang RM800. Tiba-tiba Mohanraj melihat Perayu telah turun daripada kereta dan menuju ke arah Mohanraj, Kajena dan Cili Padi. Kemudian, Perayu telah menyerang Kajena dan Cili Padi. Kajena telah panik dan terus turun daripada motosikal. Ini menyebabkan motosikal beliau jatuh ke arah sebelah kiri dan menyebabkan parang yang dilibas oleh Perayu terkena Cili Padi. [22] Selepas itu, Kajena melarikan diri menuju ke Blok D dan dikejar oleh Perayu. Captain dan Mohanraj mengejar Perayu. Mohanraj bertanya kepada Perayu, “Kenapa buat macam itu?”. Semasa di Blok D, Kajena masuk ke dalam sebuah rumah untuk menyelamatkan dirinya. Perayu menjerit menyuruh Kajena keluar. Perayu telah merosakkan motosikal di hadapan rumah di mana Kajena bersembunyi. Kemudian, Mohanraj menarik tangan Perayu untuk masuk ke dalam kereta Nissan Almera. Pada ketika itu, Perayu masih memegang parang. Kesemua mereka kemudian telah pergi ke Klang Sentral. Setelah sampai di Klang Sentral, Mohanraj dan Perayu telah pergi ke rumah sewa abang Perayu yang bernama Gobi. Telah berlaku pergaduhan antara Perayu dan Gobi, lalu Captain dan Nathan telah meleraikan dan membawa Perayu turun. [23] Selepas itu, Captain dan Nathan beredar dari Klang Sentral menaiki motosikal. Kemudian, Mohanraj ingin balik ke rumah dan Perayu ingin balik ke rumah Gobi tetapi dalam perjalanan, kereta mereka terlibat dengan kemalangan. Kemudian pada keesokan hari, Mohanraj terlihat satu video tular mengenai pergaduhan di Pangsapuri Rebana dan mendapat tahu Cili Padi telah meninggal dunia. [24] Mohanraj telah ditangkap di gereja di Bagan Dato, Perak pada malam 8.8.2019. Mohanraj melarikan diri kerana takut untuk terlibat dengan kes ini. Mohanraj tidak pernah menyuruh Perayu untuk menyerang Cili Padi. Peguam telah kemukakan pernyataan 112 Mohanraj di Mahkamah yang ditandakan sebagai Ekshibit D76. [25] Keterangan Mohanraj ini disokong oleh ibu kepada Mohanraj iaitu SD4 dan isteri kepada Mohanraj iaitu SD3 yang menyatakan di Mahkamah bahawa ketika Mohanraj hendak berjumpa dengan anak, isteri dan ibu beliau, telah datang motosikal yang dinaiki dua orang lelaki India dan seorang lelaki India telah keluar dari belakang kereta Nissan Almera sambil memegang barang di tangannya dan menyerang orang di belakang motosikal itu. Kajena melarikan diri dan dikejar individu yang memegang barang tersebut. KEPUTUSAN MAHKAMAH TINGGI [26] Di peringkat kes pendakwaan, Hakim Mahkamah Tinggi (‘HMT’) telah membuat dapatan bahawa identiti Mangsa telah dibuktikan dan Mangsa telah meninggal dunia akibat dari kecederaan-kecedaraan parah yang dialami Mangsa khususnya akibat dari tetakan pada bahagian kepala. [27] Dalam mencapai dapatan bahawa Perayu dan Moharaj telah menyebabkan kematian Mangsa, HMT telah membuat dapatan:

keterangan saksi mata SP11 yang berada di dalam kereta Nissan Almera bersama Perayu adalah keterangan yang kredibel; dan (ii) SP11 telah melihat Perayu mengambil satu pisau panjang jenama “Berazil” dari dalam kereta dan kemudian keluar dari kereta itu dan telah menetak kepala Mangsa dengan pisau itu, manakala Mohanraj dikatakan memegang bahu Mangsa. [28] Seterusnya dalam mencapai dapatan bahawa Perayu dan Mohanraj telah mempunyai niat untuk menyebabkan kecederaan yang dialami Mangsa seperti diperuntukkan di bawah sub-seksyen 300(c) Kanun Keseksaan, HMT telah berpuas hati berdasarkan keterangan SP6 (pakar forensik) dan SP11, kedua-dua Perayu dan Mohanraj telah mempunyai niat sedemikian berpandukan jenis senjata yang digunakan dan bahagian kepala yang ditetak yang merupakan bahagian anggota badan yang penting. Rujukan telah dibuat kepada keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Zulkiple Mohamad v PP [2022] 1 CLJ 673; [2022] 1 MLJ 479 mengenai prinsip penilaian pembuktian elemen kesalahan di bawah sub-seksyen 300(c) Kanun Keseksaan. [29] Di akhir kes pendakwaan, HMT mendapati terdapat niat bersama di antara kedua-dua Perayu dan Mohanraj mengikut seksyen 34 Kanun Keseksaan dalam melakukan kesalahan sepertimana Pertuduhan dan kedua-dua mereka diperintah membela diri. Rujukan telah dibuat kepada keputusan dalam kes PP v Dato’ Mokhtar Hashim & Ors [1983] 1 CLJ 138; [1983] MLJU 5 dan Ahmad Majmi Idris & Anor v PP [2014] 3 MLJ 368; [2014] 1 LNS

[30] Di akhir kes pembelaan, HMT telah membuat dapatan kes Perayu tidak dapat menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan berdasarkan pertimbangan: (i) keterangan Perayu sekadar mengatakan beliau tidak ingat apa-apa kerana terlalu mabuk adalah hanya satu penafian kosong; (ii) keterangan SD3 (isteri Mohanraj) dan SD4 (ibu Mohanraj) yang dikatakan telah melihat kejadian pergaduhan dan mengesahkan Mohanraj tidak menyerang Mangsa tidak pernah dicadangkan kepada saksi Pendakwaan khususnya SP17 (Pegawai Penyiasat) di peringkat kes Pendakwaan; (iii) rakaman percakapan Mohanraj (ekshibit D25) tidak menyebut bahawa kejadian telah disaksikan oleh SD3 dan SD4; (iv) keterangan SD3 dan SD4 dilihat sebegai keterangan saksi yang berkepentingan untuk mendapatkan pelepasan Mohanraj; dan (v) secara keseluruhannya, HMT mendapati pembelaan kedua-dua tertuduh hanyalah bersihat penafian kosong dan difikirkan kemudian. Rujukan telah dibuat kepada keputusan di dalam kes Lim Guan Eng v PP & Other Appeals [1998] 3 CLJ 769; [1998] 3 MLJ 14 dan Siew Yoke Keong v PP [2013] 4 CLJ 149; [2013] 3 MLJ 630. [31] HMT kemudiannya telah mensabitkan Perayu dan Mohanraj dengan kesalahan membunuh Mangsa sepertimana Pertuduhan dan menjatuhkan hukuman penjara 35 tahun dan 12 sebatan kepada mereka. ISU RAYUAN [32] Berpandukan kepada petisyen rayuan, alasan-alasan rayuan Perayu adalah merangkumi isu-isu berikut: (i) HMT khilaf dalam mencapai dapatan prima facie di akhir kes pendakwaan; (ii) HMT khilaf dalam mendapati saksi SP11 adalah saksi yang boleh dipercayai dan tidak berkepentingan sedangkan SP11 sebenarnya melindungi Pirabakaran @ Captain; (iii) HMT khilaf apabila menerima keterangan SP11 sedangkan pada masa kejadian, beliau masih berada di dalam kereta dan keadaan keliling adalah gelap dan samar-samar; (iv) HMT khilaf apabila tidak mempertimbang kegagalan pihak Pendakwaan memanggil atau menawarkan penama Captain, Kajena, Ganthiswary dan ahli keluarga Mangsa sebagai saksi; (v) HMT khilaf dalam menilai keterangan SP11 yang telah mampu memberi gambaran terperinci mengenai pisau yang digunakan; (vi) HMT gagal mengambilkira bahawa sebagai saksi mata, SP11 mempunyai motif menganiaya Perayu supaya beliau sendiri tidak dilibatkan di dalam kes ini; dan (vii) HMT gagal mempertimbangkan kegagalan SP11 dan Captain membuat laporan polis mengenai kejadian sedangkan mereka merupakan saksi mata yang penting. [33] Melalui hujahan bertulis yang difailkan oleh peguam Perayu, untuk pendengaran rayuan ini, peguam Perayu telah membangkitkan isu-isu berikut: (i) kegagalan pihak Pendakwaan memanggil Ganthiswary (pembuat panggilan kecemasan), Kajena (pembonceng motorsikal yang ditunggang Mangsa) dan Captain (yang telah memandu kereta Nissan Almera yang dinaiki Perayu dan Mohanraj) sebagai saksi kes pendakwaan telah memprejudis kes Perayu; (ii) keterangan kes pendakwaan hanya berpaksikan keterangan tunggal SP11 yang tidak disokong oleh keterangan saksi mata yang lain; (iii) SP11 merupakan rakan sejenayah dan keterangan tunggalnya tidak sepatutnya diterima oleh HMT tanpa keterangan sokongan dari saksi mata lain; (iv) kegagalan Pegawai Penyiasat membuat siasatan yang menyeluruh dan adil; (v) dan HMT gagal mempertimbang fakta yang tidak dipertikaikan bahawa semasa kejadian Perayu dalam keadaan mabuk dan tidak mungkin melakukan serangan terhadap Mangsa. HUJAHAN PIHAK-PIHAK Perayu [34] Berkenaan isu kegagalan memanggil saksi penama-penama Ganthiswary, Kajena dan Captain, Perayu menghujahkan kesemua penama itu merupakan saksi mata yang dapat menentusahkan sama ada Perayu sebenarnya orang yang telah menyerang Mangsa. Oleh kerana mereka juga telah direman dan kenyataan telah diambil daripada mereka, maka keterangan mereka seharusnya ditawarkan kepada Perayu sekiranya mereka tidak dipanggil sebagai saksi Pendakwaan. Kegagalan pihak pendakwaan memanggil mereka sebagai saksi telah menyebabkan berbangkitnya satu inferens negatif terhadap pihak pendakwaan di bawah seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950. Rujukan telah dibuat kepada keputusan di dalam kes Munusamy v Public Prosecutor [1986] 1 MLRA 292; [1987] 1 MLJ 492; [1987] 1 CLJ 250 dan PP v Wong Kar Juat & Anor [2016] MLRHU 960; [2016] MLJU 698. [35] Berkenaan kredibiliti dan kebolehpercayaan terhadap keterangan tunggal SP11, Perayu menghujahkan SP11 mempunyai motif untuk menganiaya Perayu kerana Mangsa pernah mempunyai hubungan sulit dengan isteri SP11. Maka SP11 dan Captain telah mengambil peluang ketika Perayu berada dalam keadaan mabuk untuk menuduh Perayu sebagai pelaku jenayah ke atas Mangsa. Di samping itu, tingkahlaku SP11 dan Captain yang gagal membuat laporan polis menyebabkan SP11 tergolong sebagai satu rakan jenayah dan juga pesalahlaku jenayah atau participes criminis. Rujukan dibuat kepada keputusan di dalam kes Chong Fook Fatt v PP [2024] MLJU 2719; [2024] CLJU 2342. [36] Mengenai tugas Pegawai Penyiasat (SP17) pula, Perayu menghujahkan SP17 telah gagal untuk menghantar 12 sampel cap jari yang ditimbulkan di tempat kejadian ke Jabatan Kimia untuk dianalisis. Kegagalan itu telah menyebabkan prejudis kepada Perayu kerana hasil dari analisis itu mungkin dapat menunjukkan pelaku jenayah yang sebenarnya. Rujukan dibuat kepada kepuusan di dalam kes Dhivyaprabu Panir Selvam v PP [2022] 5 MLRA 721; [2022] CLJU 1088; [2022] MLJU 1031. [37] Seterusnya mengenai kegagalan HMT menilai pembelaan Perayu bahawa beliau mabuk pada ketika kejadian, seharusnya HMT mempertimbang pembelaan Perayu bahawa Perayu langsung tidak mengingati apa yang telah berlaku pada malam kejadian kerana terlalu mabuk sehingga Captain perlu memandu kereta. Perayu mengatakan fakta bahawa Perayu sememangnya mabuk pada ketika itu tidak dicabar oleh pihak Pendakwaan. Kegagalan HMT mempertimbang fakta itu menyebabkan pembelaan Perayu tidak diberi penilaian yang sepatutnya. Rujukan telah dibuat kepada keputusan di dalam kes PP v Tan Ho Teck [1988] 3 MLJ 264; [1987] CLJ(Rep) 1113 dan Chan Kwee Fong v PP [2010] 1 MLJ 441; [2010] 3 CLJ 671. Responden [38] Pihak Responden pula menghujahkan keterangan SP11 adalah keterangan yang selamat untuk diterima kerana keterangannya mengenai kejadian Perayu turun dari kereta dengan sebilah pisau “Berazil” adalah konsisten walaupun dicabar. Kalaupun terdapat percanggahan, ianya adalah kecil dan bukan material. [39] Seterusnya dihujahkan keterangan bahawa Perayu telah menetak Mangsa dengan pisau yang diambil daripada kereta Nissan Almera dan kemudiannya melarikan diri sehingga ditangkap pada 1.8.2019 oleh SP12 menunjukkan sememangnya Perayu telah menyebabkan kematian Mangsa dengan dibantu Mohanraj. [40] HMT telah membuat penilaian yang betul terhadap pembelaan Perayu apabila mendapati pembelaan Perayu hanya bersifat penafian dan difikirkan kemudian. HMT tidak menerima keterangan bahawa Perayu sebegitu mabuk sehingga tidak boleh mengingati apa yang telah berlaku. Keterangan SP11 mengenai peranan Perayu dan Mohanraj adalah jelas. Keterangan SP11 tidak harus ditolak hanya kerana dakwaan SP11 mempunyai motif menganiaya Perayu disebabkan Mangsa pernah mempunyai hubungan sulit dengan isteri SP11. Perkara itu telah dijelaskan oleh SP11 apabila beliau mengatakan perkara hubungan sulit itu hanya diketahui selepas kejadian. [41] Secara keseluruhan, pihak Responden menghujahkan kegagalan Perayu memaklumkan pada ketika paling awal mengenai versi pembelaan mereka bahawa Mangsa telah mati akibat dari perbuatan pihak lain dan tindakan Perayu melarikan diri, menunjukkan Perayu sememangya pelaku jenayah yang menyebabkan kematian Mangsa. Dengan demikian pembelaannya bukan satu pembelaan yang boleh menimbulkan keraguan terhadap kes Pendakwaan. [42] Rujukan telah dibuat kepada keputusan di antaranya di dalam kes Khoon Chye Hin v Public Prosecutor [1961] 27 MLJ 105; [1961] CLJU 41 dan D A Duncan v Public Prosecutor [1980] 2 MLJ 195; [1980] 1 LNS 12. PENILAIAN DAN DAPATAN MAHKAMAH [43] Dalam merangka alasan keputusan ini, tumpuan hanya diberikan kepada isu sama ada terdapat keraguan bahawa Perayu telah menetak Mangsa dan telah berniat menyebabkan bencana tubuh yang telah menyebabkan kematian Mangsa. Mahkamah tidak akan menyentuh mengenai identiti Mangsa dan sebab kematian Mangsa iaitu bencana tubuh yang telah dialami dan sama ada bencana tubuh itu cukup pada lazimnya menyebabkan kematian kerana perkara-perkara itu bukan perkara yang dipertikaikan di dalam rayuan ini. [44] Mahkamah akan menyentuh terlebih dahulu mengenai kredibiliti dan kebolehpercayaan keterangan SP11 yang menjadi tunggak isu yang dibangkitkan di dalam rayuan ini. [45] Mahkamah ini merujuk kepada beberapa keputusan Mahkamah yang telah memberi garis panduan tentang bagaimana menilai kredibiliti keterangan seseorang saksi. Di antara kes-kes yang dirujuk adalah Azaman bin Aziz v PP [2017] 5 MLJ 510; [2017] 1 LNS 390, Pathmanabhan Nalliannen v PP & Other Appeals [2017] 4 CLJ 137; [2017] 3 MLJ 141, Md Zainudin Raujan v PP [2013] 4 CLJ 21; [2013] 3 MLJ 773, PP v Dato’ Seri Anwar Ibrahim (no 3) [1999] 2 CLJ 215; [1999] 2 MLJ 1 dan PP v Datuk Haji Harun bin Haji Idris (no 2) [1977] 1 MLJ 15; [1976] 1 LNS

[46] Berpandukan keputusan bagi kes-kes di atas adalah jelas bahawa: (a) percanggahan keterangan seseorang saksi adalah sesuatu yang lumrah dan boleh berlaku; (b) penilaian seseorang saksi adalah termasuk sama ada keterangan saksi semasa disoal balas dan bagaimana keterangan menepati fakta atau keadaan semasa kes adalah konsisten; (c) percanggahan atau keterangan tidak konsisten bukan mengenai sesuatu perkara yang material;

walaupun saksi didapati berbohong atas satu atau dua perkara, ia tidak bermakna keseluruhan keterangan saksi harus ditolak atas dasar ia tidak boleh dipercayai; (e) walaupun keterangan seseorang saksi tidak diterima sebahagiannya tetapi ia tidak menghalang Mahkamah menerima bahagian keterangan yang lain; dan (f) pertimbangan utama yang harus diberikan adalah mengenai kebarangkalian atau tidaknya berlaku sesuatu fakta yang dipertikaikan. [47] Di dalam kes Ho Sek Kong v PP [2011] 6 CLJ 522; [2011] 5 MLJ 359, Mahkamah Rayuan telah menetapkan: “[7] While appreciating the evidence of a witness, the approach must be whether the evidence of the witness read as a whole appears to have a ring of truth. Once that impression is formed, it is undoubtedly necessary for the court to scrutinise the evidence more particularly keeping in view the deficiencies, drawbacks and infirmities pointed out in the evidence as a whole and evaluate them to find out whether it is against the general tenor of the evidence given by the witness and whether the earlier evaluation of the evidence is shaken as to render it unworthy of belief. (See State of U.P. v. M.K Anthony, AIR [1985] Supreme Court 48). The Privy Council has stated that the real tests for either accepting or rejecting the evidence of a witness are how consistent the story is with itself, how it stands the test of cross-examination, and how far it fits in with the rest of the evidence and the circumstances of the case (See Bhojraj v. Sita Ram AIR [1936] PC 60)”. [48] Berpandukan prinsip-prinsip tadi, Mahkamah mendapati setelah meneliti dan mempertimbang keterangan SP11 dan Mohanraj, Perayu sememangnya telah menyerang Mangsa. Walaupun SP11 menyatakan melihat Mohanraj memegang bahu Mangsa sambil Perayu menetaknya, keterangan Mohanraj juga telah meletakkan Perayu sebagai pelaku yang sama yang telah menyerang Mangsa tanpa sebab yang jelas. Keterangan Mohanraj menunjukkan beliau terkejut dengan tindakan Perayu sehinggakan beliau dan Captain telah turut mengejar dan mencari Perayu setelah Perayu menetak Mangsa dan Perayu sendiri mengejar Kajena (lihat juga Rakaman Percakapan Mohanraj di ekshibit D76). [49] Mahkamah telah meneliti pemeriksaan balas oleh peguam Perayu dan pihak Pendakwaan terhadap Mohanraj dan Mahkamah ini tidak mendapati terdapat keraguan di dalam jawapan Mohanraj mengenai tindakan Perayu. Walaupun dia tidak pasti dari mana Perayu telah mendapatkan pisau itu, namun keterangan beliau jelas mengatakan Perayu telah melibas ke arah Kajena dan kemudian menetak Mangsa. Pada pandangan Mahkamah ini, keterangan Mohanraj adalah satu keterangan yang secara tidak langsung telah menyokong keterangan SP11. [50] Berbalik kepada keterangan SP11, setelah meneliti penilaian HMT terhadap keterangan dan pembelaan Perayu serta keterangan SP11 dan Mohanraj, Mahkamah mendapati tidak ada kekhilafan yang berlaku dalam dapatan HMT terhadap Perayu. Lebih penting lagi, Mahkamah ini tidak mendapati keterangan SP11 dan Mohanraj sebagai keterangan yang disepakatkan di antara mereka untuk menganiaya Perayu. [51] Walaupun SP11 telah berada di dalam kereta Nissan Almera bersama Perayu dan Captain, Mahkamah ini tidak mendapati fakta itu mencukupi untuk membuat dapatan bahawa SP11 adalah rakan jenayah atau pelaku jenayah bersama dengan Perayu. SP11 tetap berada di dalam kereta semasa kejadian itu berlaku. Yang berada berhampiran Kajena dan Mangsa, hanya Perayu dan Mohanraj. [52] Mengenai isu kegagalan pihak Pendakwaan memanggil penama Ganthiswary, Kajena dan Captain, Mahkamah ini mendapati keterangan saksi-saksi itu tidak material dalam pembuktian kes Pendakwaan terhadap Perayu dan ketiadaan keterangan mereka tidak menyebabkan pihak Pendakwaan gagal membuktikan kesnya terhadap Perayu. Pertimbangan keterangan SP11 bersama keterangan Mohanraj adalah mencukupi untuk menunjukkan pembelaan Perayu bahawa beliau terlalu mabuk sehingga tidak sedarkan diri dan tidak berkemungkinan melakukan kesalahan itu adalah tidak bermerit. Fakta yang jelas adalah sekiranya benar Perayu terlalu mabuk masakan Perayu mampu membuat keputusan untuk melarikan diri bersama-sama Mohanraj. [53] Adalah menjadi prinsip undang-undang bahawa walaupun mabuk keterlaluan atau intoxication boleh menjadi satu pembelaan terhadap tuduhan membunuh di bawah seksyen 300 Kanun Keseksaan, namun adalah menjadi beban seorang tertuduh membuktikan bahawa keadaan mabuknya bukan diakibatkan oleh perbuatan sendiri atau keadaan mabuk itu telah menyebabkan tertuduh hilang akal. Keterangan Perayu sendiri menyatakan beliau mabuk kerana telah minum arak dan tidak ada keterangan yang dapat membuktikan beliau telah hilang akal. Mahkamah merujuk kepada keputusan Mahkamah Persekutuan didalam kes PP v Mohd Nor Riza Mat Tahar [2009] 4 CLJ 691; [2011] 2 MLJ 21 dimana diputuskan: "[11] On the defence of intoxication, s. 85 of the Penal Code clearly spells out when intoxication could be a defence "if the person charged at the time of the act complained of did not know that such act ... was wrong or did not know what he was doing and (a] the state of intoxication was caused without his consent by the malicious or negligent act of another person: or (b) the person charged was by reason of intoxication insane, temporarily or otherwise, at the time of such act. [12] But it is clear from the evidence adduced that it was the respondent who voluntarily consumed a can of beer just before the incident. Self induced intoxication is not a defence under s. 85 (ii)

of the Penal Code. Moreover, in this instant appeal, there was no scientific evidence to support any intoxication of the respondent, having considered his conduct before and after the commission of the crime. It was obvious that the respondent knew what he was doing. (See: Francis Antonysamy v PP [2005] 2 CLJ 481)” [54] Sebagai kesimpulan, kami mendapati tidak ada isu bermerit dalam rayuan Perayu. Khususnya kami mendapati pembelaan Perayu bahawa beliau terlalu mabuk dan tidak mengingati apa yang telah berlaku tidak disokong oleh keterangan. Perayu gagal melepaskan beban membuktikan bahawa keadaan mabuk itu bukan dengan rela hatinya dan bahawa keadaan mabuk itu menyebabkan Perayu hilang akal dan tidak dapat mengetahui kesan dan akibat perbuatannya.

[55] Berdasarkan semua dapatan di atas, kami sebulat suara memutuskan Perayu gagal menunjukkan sebab mengapa keputusan HMT terhadap sabitan dan hukuman yang dijatuhkan terhadapnya harus diganggu dan diakas. Kami tidak mendapati HMT telah melakukan khilaf sama ada dari segi fakta atau undang-undang yang mewajarkan Mahkamah ini mengenepikan keputusan itu. [56] Dengan yang demikian, rayuan Perayu ditolak. Keputusan sabitan dan hukuman HMT dikekalkan. MENGENAI MOHANRAJ [57] Sebagai menyentuh asas keputusan Mahkamah ini melepas bebaskan Mohanraj, kami sebulat suara mendapati Mohanraj Peguam bagi pihak Perayu : Encik Gabriel Susayan dan Cik Sarannya Subramaniam Tetuan Gabriel Susayan & Partners Peguam bagi pihak Responden : Tuan Mohd Zain bin Ibrahim Timbalan Pendakwa Raya Jabatan Peguam Negara