Tm Technology Services Sdn. Bhd. v 1. ) Land & General Berhad (WA-B52NCvC-364-08/2023)

LAND & GENERAL BERHAD (No. Pendaftaran: 196401000184 (5507-H))

SRI DAMANSARA SDN. BHD. (No. Pendaftaran: 198301015123 (110516-H)) … DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN PENGENALAN [1] Plaintif menuntut terhadap kedua-dua defendan ganti rugi atas kerosakan kabel milik plaintif disebabkan oleh kerja pembinaan yang dijalankan oleh Defendan pertama dan defendan kedua. [2] Tuntutan ini ditentang oleh defendan pertama dan kedua, manakala defendan kedua pula membuat tuntutan balas. [3] Saya menolak tuntutan plaintif terhadap defendan pertama dan defendan kedua, dan membenarkan tuntutan balas defendan kedua. 30/07/2025 12:26:29 WA-B52NCvC-364-08/2023 Kand. 120 ASAS TUNTUTAN [4] Plaintif, pemilik kabel bawah tanah di kawasan Persiaran Perdana, Sri Damansara, mendakwa Defendan Pertama dan Kedua telah menjalankan kerja pembinaan di kawasan tersebut pada atau sekitar 11 Disember 2020. [5] Akibat kerja-kerja pembinaan itu, kabel bawah tanah milik Plaintif mengalami kerosakan serius melibatkan enam kabel fiber dan tiga kabel tembaga. [6] Plaintif mendakwa kerosakan itu berpunca daripada kecuaian Defendan yang gagal:

Menjalankan kajian kawasan sebelum memulakan kerja tanah,

Mengambil langkah pencegahan yang munasabah,

Melaksanakan prosedur keselamatan,

Mengendalikan kerja tanah tanpa menjejaskan harta Plaintif. [7] Kerugian ini menyebabkan gangguan perkhidmatan komunikasi serta kos pembaikan yang perlu ditanggung oleh plaintif sebanyak RM874,317.06. PEMBELAAN DEFENDAN PERTAMA [8] Defendan bukan pemilik tanah mahupun pemaju projek di kawasan yang dirujuk dalam di perenggan tiga Pernyataan Tuntutan. [9] Defendan pertama tiada pengetahuan bahawa terdapat kabel dan sesalur milikan Plaintif di bawah tanah di sekitar kawasan tersebut; [10] Tidak pernah wujud pemakluman oleh Plaintif dan/ataupun mana-mana pihak bahawa terdapat kabel dan sesalur milikan Plaintif di bawah tanah di sekitar kawasan tersebut. [10] Andai benar terdapat kabel dan/ataupun sesalur milikan Plaintif di bawah tanah di sekitar kawasan tersebut, kerja-kerja memasang kabel serta sesalur di bawah tanah di kawasan tersebut telah dilaksanakan tanpa pengetahuan mahupun izin Defendan dan/ataupun anak Syarikat Defendan tersebut serta merupakan satu pencerobohan hartanah anak Syarikat Plaintif tersebut PEMBELAAN DEFENDAN KEDUA [11] Defendan Kedua menyatakan bahawa kerja pembinaan projek “The Flo” di atas hartanah miliknya dijalankan secara sah, dengan semua kelulusan pihak berkuasa serta menurut prosedur dan amalan industri pembinaan. [12] Defendan Kedua hanya dimaklumkan tentang insiden kerosakan kabel melalui e-mel pada 21 Disember 2020 dan membenarkan Plaintif masuk ke tapak pembinaan pada 23 Disember 2020. Namun, dalam lawatan itu, pagar tapak didapati telah rosak akibat pencerobohan oleh kontraktor Plaintif. [13] Defendan Kedua tidak tahu-menahu tentang kewujudan kabel Plaintif di kawasan tersebut dan tidak pernah memberi kebenaran untuk pemasangannya. [14] Jika kabel itu dipasang selepas Defendan menjadi pemilik, ia dianggap satu pencerobohan yang tidak sah. [15] Defendan tidak mempunyai kewajipan untuk menyemak lebih daripada yang ditetapkan oleh pihak berkuasa kerana pembinaan di buat di atas hartanah miliknya. Semua bantahan mengenai pencerobohan telah dikemukakan kepada Plaintif melalui pelbagai surat dan e-mel sejak 2020 hingga 2023. TUNTUTAN BALAS DEFENDAN KEDUA [16] Disebabkan oleh insiden tersebut, kerja-kerja pembinaan defendan kedua telah tergendala, kerana Plaintif perlu membuat pemeriksaan untuk mengenal pasti kedudukan serta mengeluarkan harta Plaintif tersebut daripada hartanah Defendan kedua tersebut; [17] Penangguhan pembinaan ini telah menyebabkan Defendan Kedua telah mengalami kerugian, maka Defendan Kedua menuntut balas terhadap Plaintif untuk pencerobohan tersebut. ANALISA DAN DAPATAN Tuntutan terhadap defendan pertama [18] Defendan pertama adalah syarikat induk dan tidak terlibat dalam kerja pembinaan ini. Maka defendan pertama tidak boleh dituntut bagi tindakan yang dilakukan oleh defendan kedua. Prinsip asas bahawa setiap syarikat mempunyai entiti berbeza dari segi undang-undang terpakai. [19] Defendan pertama hanyalah pemegang saham sepenuhnya defendan kedua dan masing-masing adalah entiti yang berbeza dan mempunyai tanggungjawab berasingan secara bersendirian berdasarkan konsep separate legal entity. [20] Dari keterangan lisan dan dokumen yang dikemukakan, tiada langsung bukti yang boleh mengaitkan defendan pertama dengan tuntutan yang di buat oleh plaintif selain dari fakta bahawa defendan kedua adalah anak syarikat defendan pertama. [21] Sebaliknya keterangan dari pihak plaintif dan defendan kedua, menyokong pembelaan defendan pertama bahawa ia tidak terlibat dalam pembinaan di Kawasan tersebut dan tanah tersebut dimiliki oleh defendan kedua dan kerja-kerja pembinaan dijalankan oleh defendan kedua. [22] Prinsip undang-undang dalam autoriti-autoriti PEOPLE'S INSURANCE CO.

(M) SDN BHD v. PEOPLE'S INSURANCE CO. LTD. & ORS [1986] 1 MLJ 68) dan TENAGA NASIONAL BHD v. IRHAM NIAGA SDN BHD & ANOR [2011] 1 MLJ 752 adalah jelas di mana syarikat induk tidak sepatutnya menanggung liabiliti syarikat subsidiari di bawahnya; [23] Oleh itu, tuntutan plaintif terhadap defendan pertama tidak mempunyai asas dan tidak berjaya dibuktikan atas imbangan kebarangkalian. Tuntutan terhadap defendan kedua [24] Defendan Kedua merupakan pemilik hartanah yang dikenali sebagai Lot No. 23304, No. Hak milik GRN 33797 Mukim Sungai Buloh, Daerah Petaling, Negeri Selangor di Persiaran Perdana, Bandar Sri Damansara sejak tahun 1990. [25] Asas tuntutan plaintif terhadap defendan pertama adalah seperti diplidkan di dalam pliding seperti berikut: Defendan Pertama yang juga adalah sebuah syarikat yang mengusahakan perniagaan antara lainnya adalah “property development and property management” manakala Defendan Kedua adalah sebuah syarikat yang mengusahakan perniagaan “property development”, telah menjalankan kerja-kerja pembinaan yang dilakukan oleh Defendan-Defendan dan/atau pekerja-pekerjanya dan/atau agen-agennya di Persiaran Perdana, Sri Damansara (berdekatan persimpangan lampu isyarat) (selepas ini dirujuk sebagai “kawasan tersebut”). [26] Tanah ini bukan berada di sekitar lampu isyarat seperti di plidkan oleh plaintif. Defendan Kedua adalah anak syarikat kepada Defendan Pertama yang mana Defendan Pertama memegang seratus peratus (100%) saham pegangan syarikat di dalam Defendan Kedua. [27] Dakwaan plaintif bahawa defendan pertama telah menjalankan kerja-kerja pembinaan di kawasan tersebut adalah tidak dibuktikan. Fakta yang tidak dipertikaikan adalah bahawa defendan kedua merupakan pemilik tanah berkenaan dan telah menjalankan kerja pembinaan di dalam kawasan tanah milik defendan kedua. [28] Kawasan kerja pembinaan dilakukan di tempat lain bukan sebagaimana didakwa oleh plaintif di dalam pliding. [29] Kawasan pembinaan adalah di dalam tanah milik defendan kedua dan jauh dari Kawasan lampu isyarat. Defendan kedua telah memperolehi kelulusan sewajarnya dari pihak berkuasa dan mematuhi semua syarat yang dikenakan sebelum memulakan kerja pembinaan. [30] Adalah fakta yang tidak dipertikaikan bahawa kabel yang putus terletak di dalam tanah defendan kedua. [31] Plaintif tidak dapat membuktikan bila kabel tersebut dipasang di dalam tanah defendan kedua. [32] Plaintif gagal mengemukakan sebarang rekod bahawa kebenaran defendan kedua telah diperolehi sebelum pemasangan kabel itu. [33] Saya mendapati bahawa defendan kedua telah menjadi pemilik berdaftar tanah tersebut pada tahun 1990 dan tidak pernah memberikan sebarang kebenaran kepada plaintif untuk memasang kabel itu. Defendan kedua juga tidak menerima sebarang notis dari plaintif mengenai pemasangan kabel. [34] Tanah di mana kerja-kerja dijalankan adalah tanah milik defendan kedua. Sepatutnya perkara ini dinyatakan dengan jelas di dalam pliding. Saya tidak pasti kenapa plaintif mengelakkan dari menyatakan fakta ini. Pemeriksaan yang dijalankan adalah di dalam tanah defendan kedua. Sebab itu plaintif telah meminta kebenaran untuk membuat pemeriksaan bagi memastikan punca kerosakan. [35] Plaintif adalah tertakluk kepada pliding. Pliding plaintif mengenai isu di mana kerja-kerja pembinaan dijalankan oleh defendan kedua adalah bertentangan dengan bukti. Plaintif tahu dari awal di mana kerosakan berlaku dan di mana pihak defendan menjalankan kerja pengorekan. [36] Dari bukti jelas menunjukkan bahawa pihak pihak telah mengadakan perbincangan menyeluruh dan melawat tapak kejadian iaitu di mana kerosakan berlaku dan di mana punca penyebab kerosakan. Ia bukan di kawasan lampu isyarat sebagaimana diplidkan plaintif. [37] Saya mendapati plaintif gagal membuktikan dakwaan di dalam plidingnya bahawa kerja pembinaan oleh defendan kedua dilakukan di kawasan lampu isyarat. Isu Cuai [38] Adalah dapatan saya dari keterangan saksi-saksi kedua-dua pihak, bahawa pihak Plaintif tidak tahu kewujudan kabel di dalam Kawasan tanah defendan kedua. Begitu juga defendan kedua tidak mempunyai pengetahuan tentang kewujudan kabel tersebut dari sejak mula pemilikan tanah sehinggalah kabel tersebut rosak akibat pembinaan. [35] Saya mendapati kabel tersebut putus akibat dari kerja pembinaan di kawasan tanah defendan kedua di mana kabel itu berada. [36] Defendan kedua menjalankan kerja pengorekan di dalam kawasan tanah defendan kedua. [37] Plaintif adalah cuai kerana tidak menyimpan rekod di mana kabel telah dipasang dan jika rekod ini wujud, sudah tentu perkara ini boleh dielakkan. Plaintif boleh memaklumkan berdasarkan rekod pemasangan dan laluan kabel, kepada defendan dan defendan boleh mengambil langkah sewajarnya. [38] Plaintif gagal membuktikan bahawa defendan mempunyai pengetahuan mengenai kewujudan kabel milik plaintif di dalam kawasan tanah defendan kedua. [39] Ketiadaan pengetahuan mengenai kabel yang dipasang selepas defendan kedua menjadi pemilik tanah tersebut bagi saya bukan satu kecuaian kerana tidak ada sebab untuk defendan kedua mempercayai kewujudan kabel tersebut. [40] Jadi adalah munasabah untuk defendan kedua menjalankan kerja tanpa memberi perhatian kepada perkara yang tidak diketahui dan tidak munasabah untuk menjangkakan kewujudan kabel tersebut di tanahnya. Kerja yang dijalankan bukan di tepi jalan. Ia dijalankan di kawasan tanah milikan sah defendan kedua. [41] Saya mendapati bahawa plaintif gagal membuktikan defendan pertama cuai sehingga menyebabkan kerugian kepada plaintif. PEMASANGAN KABEL TANPA KEBENARAN PEMILIK [42] Tindakan plaintif memasang kabel tanpa kebenaran merupakan satu pencerobohan. Akibat dari kabel yang terputus di tanah defendan kedua, kerja pembinaan dihentikan dan menyebabkan kerugian kepada defendan kedua. [43] Kes yang dijadikan sandaran oleh plaintif TELEKOM MALAYSIA BERHAD V DAYA TIMUR CONSTRUCTION BHD 2012 MLJU 1342 amat berbeza dari kes kita di sini. Di dalam kes Daya Timur, tuntutan di buat terhadap kontraktor yang menjalankan kerja sehingga menyebabkan kerosakan kepada kabel. Kontraktor tersebut bukan pemilik tanah. Di dalam kes kita di sini, defendan kedua adalah pemilik tanah di mana kerja-kerja pengorekan tanah dijalankan. [44] Jika diteliti, Mahkamah di dalam kes Daya Timur, menyatakan bahawa plaintif melakukan pencerobohan jika memasang kabel secara salah di atas tanah milikan orang lain . (Lihat perenggan 14 dan 15 ) Whether the Plaintiff liable in trespass? [14] It is not disputed that the underground cables in question were located within the project boundary of the renovation works commissioned by PFM, the employer of the defendant. The defendant did not call any witness from PFM save to say that they had no knowledge of the underground cables on the compound. There is no evidence that the land under which the cables had been laid belongs to PFM. However, in my opinion, the plaintiff had not committed any trespass by laying the cables in an area which is now within the project boundary in question. My reasons are as follows. In Segar Restu

(M) Sdn Bhdv Wong Kai Chuan [1994] 3 MLJ 530, a trespasser is described as follows: Who is a trespasser? In law, a trespasser is one who wrongfully enters on land in the possession of another, and has neither right nor permission to be on the land. Lord Dunedin in Robert Addie & sons (Collieries) Ltd v Dumbreck [1929] AC 358 at p 371 aptly described a trespasser as one 'who goes on the land without invitation of any sort and whose presence is either unknown to the proprietor or, if known, is practically objected to'. [15] The plaintiff can be held as a trespasser only if they had wrongly laid the underground cables on land belonging to another…….. However, in my opinion, the plaintiff has not committed trespass as it is undisputed that their initial entry into the land to lay the cables was lawful. [45] Maka, definisi ini bertepatan dengan apa yang berlaku di sini. Defendan kedua telah menjadi pemilik tanah berkenaan pada tahun 1990 dan kabel tersebut dipasang dalam tanah berkenaan pada tahun yang tidak dapat dipastikan bila. Namun jenis kabel fiber hanya mula diperkenalkan pada tahun 2015. Jadi kemungkinan besar ia dipasang pada tahun 2015 atau selepasnya yakni selepas defendan kedua telah menjadi pemilik yang sah. Tidak ada kebenaran diperolehi oleh plaintif dari defendan kedua bagi pemasangan kabel ini. Maka, plaintif adalah penceroboh. [46] Dalam isu pencerobohan ini, saya merujuk kepada kes TENAGA NASIONAL BERHAD (No. Syarikat: 200866-W) … PERAYU DAN 1. MOHAMED DAUD (NO. K/P: 471229-03-528 [2022] 1 LNS 1352 di mana pihak Tenaga Nasional telah membina pencawang tanpa kebenaran pemilik dan bertanggungjawab membayar ganti rugi kepada pemilik atas pencerobohan itu. Diputuskan di dalam kes itu seperti berikut: [12] Keseluruhan keterangan-keterangan ini menunjukkan bahawa pembinaan pencawang tersebut oleh Perayu sama ada pada tahun 1998 mahupun pada tahun 2013 adalah dilakukan tanpa mematuhi Akta 447, secara khususnya tanpa kebenaran atau persetujuan pemilik berdaftar. Oleh yang demikian, Mahkamah berpandangan bahawa apabila pembinaan tersebut tidak mematuhi Akta 447, ia menjadikan ianya sebagai satu pencerobohan yang berlanjutan. Responden tidak boleh dinafikan hak untuk mendapatkan hak untuk menikmati dan menggunakan tanah tersebut tanpa gangguan. Ini seperti mana yang diperuntukkan di bawah subseksyen 44(1)(a) Kanun Tanah Negara (KTN) seperti berikut: “(1) Subject to the provisions of this Act and of any other written law for the time being in force, any person or body to whom (under this Act or a previous land law) land has been alienated, reserved land has been leased or a temporary occupation licence (including a licence so styled under a previous land law) has been granted in respect of any land, shall be entitled to—

the exclusive use and enjoyment of so much of the column of airspace above the surface of the land, and so much of the land below that surface, as is reasonably necessary to the lawful use and enjoyment of the land [16] Mahkamah selanjutnya berpandangan bahawa apabila tiadanya kepatuhan ke atas Akta 447 tersebut, maka tindakan Perayu tersebut adalah terjumlah kepada pencerobohan. Ini seperti mana garis panduan yang dinyatakan di dalam kes Tan Wee Choon v. Ong Peck Seng & anor [1985] 1 CLJ 478 apabila Hakim Wan Yahya HMT menjelaskan maksud pencerobohan seperti berikut: “Trespass to land unlike criminal trespass is completed once a person wrongfully, albeit peaceably, intrudes into the land in the possession of another, even where no damage is done. Trespass to land covers all unlawful entry and includes taking possession, pulling down or destroying anything permanently fixed to the land. [47] Dalam kes ONE VISA SDN BHD v. TELEKOM MALAYSIA BHD [2015] 10 CLJ 569, Mahkamah Tinggi memutuskan bahawa memandangkan defendan Telekom Malaysia telah diberikan kebenaran untuk memasang alat komunikasi sebelum plaintif menjadi pemilik tanah di mana alat komunikasi itu dipasang, defendan bukan penceroboh. Ini bermakna, jika defendan memasang alat komunikasi di tanah plaintif selepas plaintif menjadi pemilik, sebarang pemasangan alat komunikasi di atas tanah plaintif perlu kepada kebenaran plaintif. Tanpa kebenaran, defendan dianggap sebagai penceroboh. Diperturunkan petikan berkaitan di perenggan 44 seperti berikut: [44] I am of the opinion that whilst the plaintiff has every right to assert its proprietary rights on the lands, in view of the fact that the State Government, and the previous proprietors of the lands, had from historical days since the 1960s not taken any action for trespass against the defendant by way of acquiescence, it is unconscionable for the plaintiff to now file this action for such a huge claim of RM221,472,061. The principle in Oakfield Enterprises (supra) should apply here. [48] Plaintif bersandarkan kepada seksyen 215 Akta Komunikasi dan Multimedia 1998 yang membolehkan plaintif untuk memasuki dan menduduki mana-mana tanah dan di permukaan samada di atas atau di bawah tanah untuk melakukan apa-apa perkara yang wajar termasuklah membina mendirikan dan meletakkan apa-apa tiang atau kemudahan rangkaian. Oleh yang demikian, pihak plaintif berhujah bahawa mahkamah boleh mengambil notis kehakiman bahawa plaintif mempunyai hak di bawah Akta ini untuk menanam kabel di bawah tanah. Diperturunkan seksyen 215 seperti di bawah untuk memudahkan rujukan:

A network facilities provider may for purposes connected with the provision of network services carry of out the installation of network facilities if-

the provider is authorised to do so by a network facilities installation permit issued by the Commission under section 226;

the network facilities are low-impact network facilities;

the network facilities are temporary network facilities for use by, or on behalf of, the Ministry of Defence for defence purposes; or

the installation is carried out for the sole purpose of connecting a building or structure, or a line that forms part of a network facility.

The installation of the network facilities authorised by this section may require the approval of the State Authority, local authority, or other relevant authority, if necessary.

If subsection (1) authorises a network facilities provider to carry out a particular activity, the provider may, for purposes in connection with the carrying out of that activity-

enter on, and occupy, any land; and

on, over or under the land, do anything necessary or desirable for those purposes, including-

constructing, erecting and placing any post or network facility;

(ii) felling and lopping trees and clearing and removing other vegetation and undergrowth;

(iii) making cuttings and excavations;

(iv) restoring the surface of the land and, for that purpose, removing and disposing of soil, vegetation and other material;

erecting temporary workshops and sheds and other temporary buildings; and

(vi) levelling the surface of the land and making roads.

For the purposes of subsection (1), the Minister may, on the recommendation of the Commission, determine that specified network facilities are low-impact network facilities. [49] Dengan segala hormatnya, saya tidak dapat bersetuju dengan hujahan ini dan tidak bersedia untuk membuat notis kehakiman. Ini kerana terdapat pra syarat yang perlu dipatuhi oleh plaintif sebelum seksyen ini terpakai, dalam keadaan di mana tanah berkenaan adalah milik peribadi dan bukan tanah kerajaan. Syarat yang perlu dipatuhi adalah dengan memberikan notis kepada tuan tanah seperti dinyatakan di bawah seksyen 221 Akta yang sama, seperti di bawah ini:

Before engaging in an activity under this Chapter in relation to any land, a network facilities provider shall give written notice of his intention to do so-

to the owner of the land; and

if the land is occupied by a person other than the owner, to the occupier.

The notice must specify the purpose for which the provider intends to engage in the activity.

The notice under subsection (1) must contain a statement to the effect that if a person suffers financial loss or damage in relation to property because of anything done by the provider in engaging in the activity, compensation may be payable.

The notice under subsection (1) must be given at least fourteen days before the provider begins to engage in the activity.

A person may waive the person's right to be given a notice under subsection

(1).

Subsection (1) does not apply if-

the network facilities provider has complied with any technical code and mandatory standards relevant to the activity; and

the activity needs to be carried out without delay in order to protect-

the integrity of network facilities;

(ii) the health or safety of persons;

(iii) the environment;

(iv) property; or

the maintenance of an adequate level of service.

Subsection (1) does not apply if-

the provider intends to engage in activities under section 214;

engaging in those activities does not involve any material disturbance to the land; and

the land is a public place. [50] Di dalam kes kita di sini, plaintif telah gagal memberikan notis kepada defendan kedua seperti dikehendaki di bawah undang-undang. [51] Defendan kedua mempunyai hak di bawah Kanun Tanah Negara untuk menikmati tanah yang dimilikinya seperti mana disebut di dalam kes Mahkamah Persekutuan Karuppannan Chellapan v. Balakrishnan Subban [1994] 4 CLJ 479 seperti berikut: The Code ("The National Land Code") provides that any person or body to whom land has been alienated, reserved land has been leased or temporary occupation license has been granted in respect of any land "shall be entitled to the exclusive use and enjoyment of so much of the column of air space above the surface of the land, and so much of the land below that surface, as is reasonably necessary to the lawful use and enjoyment of the land." In clear terms the law has spelt the right of an individual over his land. He is given the "exclusive use and enjoyment" of the air space above the surface of his land though not right to heaven above. [52] Atas alasan-alasan yang dinyatakan saya mendapati plaintif adalah penceroboh ke atas tanah defendan kedua. Isu jumlah kerugian yang dialami plaintif [53] Berkaitan dengan jumlah kerugian yang dialami, saya mendapati bahawa pihak telah berjaya membuktikan jumlah yang dituntut melalui keterangan saksi dan bukti berdokumen yakni sebanyak [54] Jumlah ini adalah untuk kos menggantikan kabel-kabel yang rosak dan juga upah bagi kerja-kerja penggantian tersebut sebanyak rm874.317.05.

[55] Tuntutan plaintif ditolak terhadap Defendan pertama dan defendan kedua dengan kos skala [56] Tuntutan balas defendan kedua terhadap plaintif dibenarkan dengan kos skala dan tuntutan balas dibenarkan dengan kos skala. [57] Berkaitan dengan taksiran, pihak defendan kedua perlu mengambil langkah seperti dinyatakan di bawah KKM 2012 untuk prosiding taksiran. Bertarikh pada hari ini 29.7.2025. Zaman bin Mohd Noor Hakim Mahkamah Sesyen Sivil 1 Kuala Lumpur