Tm Technology Services Sdn Bhd v 1. ) Salehuddin Bin Mohd Sharif (BJ-A72NCvC-23-09/2021)

SALEHUDIN BIN MOHD SHARIF (NO. K/P: 870604435259) [Berdagang di bawah nama dan gaya Lagenda Hamidah Ujang Enterprise [(No. Pendaftaran Perniagaan: 200903218906) (SA0133170-H)]

ZAN SKILL ENTERPRISE (Didakwa sebagai satu perkongsian) (No. Pendaftaran: 199903128079) (001209065-K) 18/06/2025 15:15:00 BJ-A72NCvC-23-09/2021 Kand. 106

ZAHARI BINTI TOFFAN (No. K/P: 510425-10-5917) (yang berniaga di bawah nama dan caragaya ZAN SKILL ENTERPRISE)

AZRINA BINTI ZAHARI (No. K/P: 770213-14-5934) (yang berniaga di bawah nama dan caragaya ZAN SKILL ENTERPRISE) …DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN MUKADIMAH [1] Ini adalah alasan penghakiman penuh bagi keputusan yang telah diputuskan Mahkamah ini pada 24 Januari 2025 di mana telah menolak tuntutan Plantif terhadap Defendan-Defendan dengan kos pada skala dan tuntutan balas Defendan Pertama ditolak tanpa kos. Setakat alasan penghakiman ini disiapkan pada 1 Febuari 2024 tiada notis rayuan difailkan oleh mana-mana pihak. Pihak-pihak akan dirujuk sebagaimana mereka di Mahkamah Majistret. Alasan penghakiman yang disediakan ini adalah tidak termasuk berkenaan tuntutan balas Defendan Pertama terhadap Plantif. PIHAK-PIHAK [2] Plantif adalah sebuah syarikat berhad di bawah Akta Syarikat 1965 yang beralamat berdaftar di Tingkat 51, North Wing, Menara TM, Jalan Pantai Baharu 50672, Kuala Lumpur dan melalui satu Perintah Perletakhakkan bertarikh 21.2.2023, Telekom Malaysia Berhad telah memindahkan dan meletakhakkan aset-aset dan liabiliti-laibiliti Telekom Malaysia Berhad kepada Plantif. Menurut kepada Perintah Perletakhakkan tersebut, Plantif adalah berhak untuk memulakan tindakan ini seolah-olah hak tersebut pada asalnya telah diambil alih oleh Plantif dan seolah-olah ianya telah pada setiap masa adalah suatu hak Plantif. [3] Telekom Malaysia Berhad adalah syarikat yang perkhidmatan-perkhidmatan telekomunikasi termasuk perkhidmatan broadband internet wifi. Dalam menyediakan perkhidmatan telekomunikasi tersebut kepada rakyat Malaysia, kabel-kabel dan sesalur-sesalur yang dimiliki oleh Plantif termasuk kabel-kabel fiber optik ditanam oleh Plantif di bawah tanah. Pada setiap masa material, Telekom Malaysia Berhad merupakan pemilik kabelkabel copper dan fiber optik yang tertanam di bawah tanah di Jalan Besar Sekinchan, Sekinchan, Selangor. [4] Defendan Pertama merupakan seorang pemilik tunggal bagi Lagenda Hamidah Ujang Enterprise yang berdaftar di Malaysia yang mempunyai alamat kediaman dan/atau alamat perniagaan dan penyampaian di No, 97, Taman Seri Belimbing, Kampung Bukit Belimbing, 45000 Kuala Selangor. [5] Defendan Kedua merupakan satu perkongsian yang berdaftar di Malaysia yang mempunyai alamat berdaftar di Lot 125, Batu 4 Ijok, Batang Berjuntai, 45600 Batang Berjuntai, Selangor. Manakala Defendan Ketiga dan Defendan Keempat merupakan rakan kongsi dan adalah berniaga di bawah nama dan caragaya Defendan Kedua. [6] Defendan Kedua adalah kontraktor yang telah dilantik oleh Pengurusan Air Selangor Sdn Bhd (sebelum ini dikenali sebagai Syarikat Bekalan Air Selangor Sdn Bhd) untuk projek membaiki paip utama bocor di Sebelum Kuil India, Kg Parit 4 Sg Burong, Tg Karang, Selangor. LATAR BELAKANG KES [4] Tindakan Plantif terhadap Defendan-Defendan adalah melibatkan tuntutan tort kecuaian yang timbul berikutan Defendan-Defendan atas kapasiti persendirian dan/atau melalui ejen-ejen dan/atau wakil-wakilnya semasa melakukan kerja-kerja gali di kawasan kejadian telah cuai da/atau abainya merosakkan sesalur dan kabel fiber optik Plantif di kawasan kejadian di mana sesalur dan kabel tersebut adalah tertanam. Tuntutan Plaintif [5] Pada 6.7.2017, lebih kurang pada jam 7.45 pagi, pembantu pegawai teknik Plantif telah menerima panggilan telefon daripada Unit Core Network Zone (CNZ) Kuala Selangor Telekom Malaysia Berhad mengenai kerosakan terhadap kabel-kabel fiber di kawasan kejadian. Selepas membuat siasatan di kawasan kejadian tersebut didapati bahawa kerja-kerja gali yang dilakukan oleh Defendan-Defendan di kawasan kejadian tersebut telah merosakkan 8 batang sesalur dan 4 batang kabel fiber optic yang termasuk 1 batang kabel 12C, 2 batang kabel 48C dan 1 batang kabel 24C. Rentetan itu, beliau telah membuat satu laporan polis no. TG KARANG/001728/17 pada 12.7.2017. [6] Oleh yang demikian, Plantif mendakwa Defendan-Defendan telah melakukan kecuaian seperti berikut: a) Gagal mengambil langkah berjaga-jaga semasa menjalankan kerja-kerja gali; b) Gagal untuk mengambil langkah-langkah keselamatan bagi memastikan sesalur dan kabel fiber optik milik Plantif tidak dirosakkan; c) Gagal untuk mengambil langkah-langkah untuk melindungi sesalur dan kabel fiber optik milik Plantif; d) Gagal untuk mengambil kira kehadiran sesalur dan kabel fiber optik milik Plantif yang berada di kawasan tersebut; e) Gagal mematuhi etika kerja yang baik dan profesional; dan f) Gagal memastikan aktiviti – aktivit pekerja wakil dan/atau agennya untuk mematuhi segala di atas. [7] Plantif juga memplidkan untuk bergantung kepada doktrin Res Ipsa Loquitor untuk membuktikan kecuaian Defendan-Defendan dan/atau ejen-ejen dan/atau wakil-wakilnya. [8] Plantif juga antara lain menuntut ganti rugi khas sebanyak RM 49,562.35 berserta faedah dan kos. Pembelaan Defendan Pertama [14] Defendan Pertama menafikan tuntutan Plantif dan sebaliknya memplidkan bahawa kerja-kerja gali sebagaimana yang didakwa oleh Plantif tersebut telah dilaksanakan oleh Defendan Kedua yang mana dilantik oleh Pengurusan Air Selangor (SYABAS) untuk membaiki paip utama bocor di Sebelum Kuil India, Kg Parit 4 Sg Buron, Tg Karang, Selangor yang mana mereka telah diarahkan bekerja pada 5.7.2017. [15] Peranan Defendan Pertama hanya menyewakan beberapa barang “sheet pile” sahaja kepada Defendan Kedua yang menjalankan projek membaiki paip utama bocor. Oleh itu, Defendan Pertama telah meletakkan sebuah lori milik Defendan Pertama no. plet WFG 1227 di kawasan kejadian tersebut bagi tujuan menurunkan dan mengambil semula sheet pile yang disewakan kepada Defendan Kedua. Tuntutan Balas Defendan Pertama [16] Defendan Pertama mendakwa berikutan tindakan melulu Plantif dalam memfailkan guaman sivil menyebabkan mereka berasa amat tertekan akibat reputasi mereka yang telah terjejas. [17] Defendan Pertama mendakwa telah menerima maklum balas daripada bank-bank bahawa terdapatnya penyataan dalam sistem sebuah Agensi Pelaporan Credit (CTOS) bahawa Plantif memfailkan suatu guaman sivil terhadap Defendan Pertama. Rentetan itu hal ini telah menghalang Defendan Pertama untuk memperbaharui dan/atau mendapatkan kemudahan kewangan daripada mana-mana bank. Walhal tuntutan Plantif adalah salah di sisi undang-undang sehingga Defendan Pertama terpaksa menanggung pelbagai beban dan kerugian seperti perlu menanggung kos pelantikan peguamcara. [18] Defendan Pertama menuntut daripada Plantif:

Satu deklarasi penyelesaian kepada CTOS Data Stems Sdn Bhd yang menjelaskan bahawa Plantif tidak mempunyai sebarang tuntutan terhadap Defendan

Plantif menanggung segala kos-kos guaman yang terlibat di dalam tindakan ini; dan

Ganti rugi yang ditaksir berserta faedah dan kos. Pembelaan Defendan Kedua sehingga Keempat [19] Defendan-Defendan ini menafikan tuntutan Plantif dan memplidkan bahawa sekiranya dibuktikan bahawa mereka terlibat dalam kerja-kerja gali di kawasan kejadian, kerosakan yang terjadi adalah berpunca daripada kecuaian dan/atau sumbangan kecuaian oleh Plantif dan/atau ejen-ejen dan/atau wakil-wakilnya. [20] Defendan-Defendan mendakwa Plantif telah melakukan kecuaian seperti berikut: a) Meletak sesalur dan kabel fiber optik dalam bawah tanah di kawasan tersebut; b) Gagal meletakkan sesalur dan kabel fiber optik tersebut lebih dalam dalam bawah tanah di kawasan tersebut; c) Gagal memberi notis dan/atau amaran atau meletakkan apa-apa tanda untuk memberi notis kepada orang awam dan pengguna-penguna jalan tersebut tentang kehadiran sesalur dan kabel fiber optik dalam bawah tanah di kawasan tersebut; d) Gagal meletakkan sesalur dan kabel fiber optik tersebut dalam PVC paip dan/atau steel pipe dan tanamkan kebel dalam tanah kawasan tersebut; dan e) Gagal mengambil tindakan yang selamat sebelum menanam sesalur dan kabel fiber optik dalam tanah di kawasan tersebut. [21] Defendan-Defendan turut memplidkan bahawa mereka dilindungi oleh had masa tindakan setelah mengambil kira bahawa kejadian telah berlaku pada 6.7.2017 di mana Plantif telah hilang hak untuk menuntut indemnity / pamapasan daripada syarikat insurans mereka yang telah dibeli yang berkuatkuasa pada tarikh dan masa di kawasan kejadian. PRINSIP UNDANG-UNDANG [22] Semua sedia maklum, prinsip undang-undang mantap menyatakan beban pembuktian pada tahap imbangan kebarangkalian bagi Plantif terhadap Defendan selaras Seksyen 101 Akta Keterangan 1950. Prinsip undang-undang mantap di atas telah ditegaskan dalam kes Mahkamah Rayuan; RANDHIR SINGH BHAJNIK SINGH V. SUNILDAVE SINGH PARMAR [2018] 1 LNS 1374 yang memutuskan seperti berikut: [8] We have read the appeal records and the able submissions of the parties. After giving much consideration to the submission of the learned counsel for the respondent, we take the view that the appeal must be allowed. Our reasons inter alia are as follows:

It is trite that legal burden is on the plaintiff and the evidential burden and/or opposing evidence to rebut the plaintiff’s claim on the balance of probability lies on the defendant. In Pan Malaysian Pools Sdn Bhd v. Kwan Tat Thai & Anor and other appeals [2018] 4 CLJ 323, the Court of Appeal observed: “[7] It is well-established as a general rule that ‘burden of proof’ in a civil case is on the plaintiff but the burden will shift when the plaintiff has adduced sufficient evidence of probative value which requires the defendant to rebut the plaintiff’s evidence “.[See Selvaduray v. Chinniah [1939] 1 LNS 107; [1939] 1 MLJ 253].” [23] Tambahan itu, menerusi kes Mahkamah Tinggi; MUHAMMAD HANIF ZAZALI V. MUHAMMAD HALIMI BAKAR & ANOR [2022] 1 LNS 268 yang telah merujuk kepada penghakiman kes Mahkamah Persekutuan; KERUNTUM SDN BHD V. THE DIRECTOR OF FOREST & ORS[2018] 4 CLJ 145 seperti berikut: [11] Begitu juga dalam kes Keruntum Sdn Bhd v. The Director of Forest & Ors[2018] 4 CLJ 145; [2017] 3 MLJ 281: "[78] It is settled law that the burden of proof rests throughout the trial on the party on whom the burden lies. Where a party on whom the burden of proof lies, has discharged it, then the evidential burden shifts to the other party (see UN Pandey v. Flotel Marco Polo Pte Ltd [1980] 1 MLJ 4). When the burden shifts to the other party, it can be discharged by cross-examination of witnesses of the party on whom the burden of proof lies or by calling witnesses or by giving evidence himself or by a combination of the different methods. See Tan Kim Khuan v. Tan Kee Kiat (M) Sdn Bhd[1998] 1 CLJ SUPP 147; [1998]1 MLJ 697. [79]The findings made by the learned trial judge are mainly findings of facts and he gave credible reasons for his findings. He had the benefit of hearing testimonies and observing the demeanour of the witnesses. Those findings of facts were affirmed by the Court of Appeal. It would need very clear and convincing reasoning to justify us to reverse what has already been decided. We have looked at those findings of facts by the learned trial judge and the detail reasons given by him and we are satisfied that, on the facts of the case, any reasonable tribunal would have made similar findings." [24] Berlandaskan kepada otoriti-otoriti di atas, Plantif mempunyai beban untuk membuktikan kesnya terhadap Defendan-Defendan pada tahap imbangan kebarangkalian. Selanjutnya, Defendan-Defendan tersebut mempunyai beban keterangan untuk menyangkal segala keterangan yang telah dikemukakan dan dibuktikan oleh Plantif. [25] Sepekara yang penting, undang-undang mantap menggariskan bahawa pihak-pihak dalam tuntutan sivil adalah terikat kepada pliding yang telah difailkan. Nescaya, mereka perlu membuktikan apa yang telah diplidkan melalui keterangan semasa perbicaraan. ISU – ISU UNTUK DIBICARAKAN [26] Mahkamah berpendapat isu-isu yang relevan untuk diputuskan oleh Mahkamah ini adalah seperti berikut: i. Samada tindakan guaman yang difailkan oleh Plantif terhadap Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat dihalang oleh had masa. ii. Samada kerosakan sesalur dan kabel fiber optik milik Plantif di kawasan kejadian berpunca daripada kecuaian mana-mana Defendan atau kesemua Defendan/ atau disumbang cuai oleh Plantif. iii. Samada kerugian yang dialami Plantif terbukti berpunca daripada kemungkiran mana-mana Defendan atau kesemua Defendan. ANALISIS & DAPATAN MAHKAMAH [27] Setelah meneliti isu-isu tersebut, pada hemat mahkamah ini sekiranya isu pertama dijawab secara negatif, maka adalah tidak perlu mahkamah ini memutuskan isu kedua dan ketiga antara Plantif dengan Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat. Maka dengan itu, isu kedua dan isu ketiga akan diputuskan antara Plantif dengan Defendan Pertama sahaja. Isu Pertama: Samada tindakan guaman yang difailkan oleh Plantif terhadap Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat dihalang oleh had masa [28] Berikut adalah dapatan mahkamah berkenaan kronologi kes ini antara Plantif dengan Defendan Pertama sehingga Defendan Keempat - • 6.7.2017 : Pada 6.7.2017, SP2 telah menerima panggilan telefon daripada Unit CNZ Telekom Malaysia Berhad Kuala Selangor mengenai kerosakan terhadap kabel-kabel fiber di kawasan kejadian yang mana telah merosakkan 8 batang sesalur dan 4 batang kabel fiber optic yang termasuk 1 batang kabel 12C, 2 batang kabel 48C dan 1 batang kabel 24C. • 12.7.2017 : Pada 12.7.2017, SP2 telah membuat satu laporan polis no. TG KARANG/001728/17 yang menyatakan nama kontraktor SYABAS iaitu D1 dan D2 sebagai pelaku kerja-kerja gali di kawasan kejadian. • 8.9.2021 : Plantif memfailkan tindakan guaman sivil ini terhadap D1 sahaja. • 31.12.2021 : Penghakiman Ingkar direkodkan terhadap D1 sahaja. • 9.1.2023 : Permohonan D1 mengenepikan Penghakiman Ingkar dibenarkan. • 14.4.2023 : Permohonan Plantif untuk memasukkan D2 sehingga D4 sebagai Defendan-Defendan difailkan. • 13.7.2023 : Permohonan Plantif untuk memasukkan D2 sehingga D4 sebagai Defendan-Defendan dalam tindakan guaman sivil ini dibenarkan. • 20.7.2023 : Writ Saman Terpinda & Penyataan Tuntutan Terpinda difailkan. [29] Mahkamah mendapati bahawa tindakan guaman yang difailkan oleh Plantif terhadap Defendan Pertama adalah tidak menjadi pertikaian berkenaan had masa tuntutan kecuaian tort. Walaubagaimanapun, bagi Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat menyatakan dalam pembelaan (lampiran 50) berkenaan tindakan guaman sivil ini difailkan telah melebihi tempoh masa 6 tahun seperti yang diperuntukkan oleh undang-undang. Plantif dalam jawapan (lampiran 55) menyatakan bahawa had masa kausa tindakan Plantif sepatutnya bermula dari masa Plantif mendapati (discover) fakta-fakta penglibatan Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat. [30] Peruntukan sedia ada dan terpakai untuk mengira had masa bagi tuntutan Plantif terhadap Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat adalah Seksyen 6 (1) Akta Had Masa 1953 seperti berikut:

Save as hereinafter provided the following actions shall not be brought after the expiration of six years from the date on which the cause of action accrued, that is to say-

actions founded on a contract or on tort;

actions to enforce a recognisance;

actions to enforce an award;

actions to recover any sum recoverable by virtue of any written law other than a penalty or forfeiture or of a sum by way of penalty or forfeiture. [31] Selanjutnya Mahkamah ini merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan JULIAN CHONG SOOK KEOK & ANOR v. LEE KIM NOOR & ANOR [2024] 5 CLJ 519 yang telah menjelaskan berkenaan kausa tindakan terakru:-

(1)Section 6(1)(a) of the Limitation Act provides that the time limited for filing of the action founded in tort is six years from the date on which the cause of action accrued. 'Cause of action accrues' means when all the material facts required to successfully prove a claim either exists or has happened and this includes the existence of a person who can sue and another who can be sued (Credit Corp (M) Bhd v. Fong Tak Sin). [32] Bersandarkan otoriti-otoriti tersebut, Seksyen 6 (1) memperuntukkan bahawa tindakan guaman berdasarkan tort tidak boleh dibawa selepas tamat tempoh enam tahun dari tarikh kausa tindakan terakru. Kausa tindakan dalam kes ini adalah dalam tort maka tuntutan sivil dalam kes ini perlu difailkan sebelum tamat tempoh enam tahun dari tarikh kausa tindakan terakru. [33] Mahkamah mendapati pembelaan had masa ini turut diplidkan oleh Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat sepertimana kehendak Seksyen 4 Akta yang sama. Maka beban terletak di bahu Plantif untuk membuktikan tindakan telah dibawa dalam tempoh masa yang diperuntukkan menurut Akta Had Masa. [rujuk kes JULIAN CHONG SOOK KEOK & ANOR v. LEE KIM NOOR & ANOR (supra)] [34] Sehubungan itu, persoalan penting timbul dalam memutuskan isu ini adalah Bila sebenarnya masa mula berjalan untuk kausa tindakan dalam kecuaian tort? Jawapan persoalan utama tersebut menjurus kepada dapatan kepada persoalan-persoalan berikut:- i. Adakah masa mula berjalan sejak kecuaian itu dilakukan; ii. Adakah masa mula berjalan apabila kerosakan sebenar (actual damage) berlaku; atau iii. Adakah sejak kecuaian Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat itu ditemui dan/atau diketahui Plantif iaitu pada 6.10.2022 (merujuk kepada perenggan 12.2 lampiran 55)? [35] Posisi di Malaysia merujuk kepada beberapa kes duluan Mahkamah Atasan adalah masa bermula dari tarikh kausa tindakan terakru iaitu samada tarikh kecuaian dilakukan atau tarikh kerugian/kerosakan/kecederaan sebenar berlaku. [rujuk buku The Malaysian Civil Procedure 2021 (White Book), Volume II (Sweet & Maxwell), muka surat 1105 tajuk “actions founded on a tort”] [36] Sekali lagi, Mahkamah ini merujuk kepada kes JULIAN CHONG SOOK KEOK & ANOR v. LEE KIM NOOR & ANOR (supra) yang menjelaskan berkenaan kedudukan kerugian atau kerosakan sebenar dalam tuntutan kecuaian tort seperti berikut: [52] In actions founded in tort, damage is an essential element, without which there is no complete and actionable claim. Time runs from when damage occurs and not when the negligent act or omission occurred - see Bell v. Peter Browne & Co (A Firm) (supra) per Nicholls LJ who said: One might have expected that parallel professional negligence claims based on contract and the tort of negligence would have a common starting date for the running of the six-year limitation periods applicable in most cases under the 1980 Act. But this is not so, because a cause of action based on negligence does not accrue until damage is suffered. It is from that date, not the date on which negligent act or omission occurred, that the six-year limitation period prescribed by section 2 of the Limitation Act 1980 runs. (emphasis added) Selanjutnya dalam kes yang sama Hakim Mary Lim (HMP) memutuskan seperti berikut:

The respondents' negligence in the preparation of the agreements only gave rise to a contingent loss, dependent on whether Bank Islam would enforce the charge. When it did, that was when there was damage suffered by the appellants. This approach of requiring actual damage as opposed to contingent or prospective loss was also consistent with the proper and good administration of justice, that recourse to legal redress in the courts should be as a last resort and when determining liability and damage, courts must be in the position to fully appraise facts and apply the law, including adjudicate on loss which was both measurable and relevant. (paras 65 & 66) [37] Sungguhpun fakta kes JULIAN di atas adalah berbeza di mana kes tersebut berkenaan tuntutan kecuaian tort yang timbul daripada perjanjian yang disediakan secara cuai oleh peguam yang mana jelas melibatkan beberapa siri tindakan yang berpanjangan dalam memutuskan bila kausa tindakan terakru seperti adakah tempoh had masa bermula dari tarikh perjanjian yang dipertikaikan; atau adakah masa bermula dari tarikh pelanggaran atau ancaman pelanggaran hak pihak penuntut yang disebabkan oleh perjanjian yang dipertikaikan. Sedangkan dalam kes di hadapan mahkamah ini adalah merupakan tuntutan kecuaian tort yang timbul daripada kerja gali tanah yang menyebabkan kerosakan pada sesalur dan kabel fiber yang tertanam di mana kerosakan adalah benar terjadi pada 6.7.2017 tanpa melibatkan beberapa siri tindakan yang berpanjangan. [38] Ini dapat dibaca dalam penyataan tuntutan (lampiran 39) perenggan 11,12 &13 menyatakan bahawa pada 6.7.2017, lebih kurang pada jam 7.45 pagi, pembantu pegawai teknik Plantif (SP2) telah menerima panggilan telefon daripada Unit Core Network Zone (CNZ) Kuala Selangor Telekom Malaysia Berhad mengenai kerosakan terhadap kabel-kabel fiber di kawasan kejadian. Selepas membuat siasatan di kawasan kejadian tersebut didapati bahawa kerja-kerja gali yang dilakukan oleh Defendan-Defendan di kawasan kejadian tersebut telah merosakkan 8 batang sesalur dan 4 batang kabel fiber optic yang termasuk 1 batang kabel 12C, 2 batang kabel 48C dan 1 batang kabel 24C. Rentetan itu, SP2 telah membuat satu laporan polis no. TG KARANG/001728/17 – eksibit P14 pada 12.7.2017. Fakta yang diplidkan ini konsisten dengan keterangan SP2 di Mahkamah. [39] Mengunakan prinsip undang-undang seperti yang dinyatakan jelas dalam kes Julian kepada fakta yang diplid dalam kes ini, mahkamah mendapati bahawa kausa tindakan terakru apabila terjadi kerosakan ke atas kabel fiber tertanam milik Plantif dikatakan berlaku. [40] Oleh itu, Mahkamah berpendapat bahawa tarikh paling awal Plantif boleh menyaman Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat adalah pada tarikh 6.7.2017. Ini bermakna tarikh terakhir Plantif boleh memfailkan tindakan ini terhadap Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat ialah 6.7.2023. [41] Mahkamah turut berpendapat apabila Plantif memplidkan bahawa kecuaian Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat itu ditemui dan/atau diketahui Plantif iaitu pada 6.10.2022 (merujuk kepada perenggan 12.2 lampiran 55) Plantif masih berada dalam tempoh had untuk memfailkan tindakan ini. Plantif mempunyai lebih daripada 6 bulan untuk memfailkan tindakan akan tetapi tidak berbuat demikian. [42] Walaubagaimanapun, Plantif membangkitkan hujahan bahawa Seksyen 6A Akta Had Masa 1953 adalah terpakai bagi tindakan antara Plantif dengan Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat. Mereka berhujah bahawa had kausa tindakan Plantif sepatutnya bermula daripada masa Plaintif mendapati (discover) fakta-fakta penglibatan Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat. Tindakan Plantif tidak boleh dianggap diluar had masa kerana penemuan fakta mengenai penglibatan Defendan-Defendan ini hanya diketahui selepas kejadian tersebut. Dalam apa jua keadaan, Notis Permohonan Plantif untuk menambahkan Defendan Kedua hingga Defendan Keempat dalam tuntutan di sini telah difailkan pada 14.4.2023 yang mana adalah dalam had masa yang ditentukan. [43] Maka adalah baik peruntukan tersebut bersama ilustrasi peruntukan diperturunkan bagi rujukan bersama: Section 6A. Limitation of actions to claim damages for negligence not involving personal injuries

Notwithstanding subsection 6(1), this section shall apply to any action for damages for negligence not involving personal injuries , where the starting date for calculating the period of limitation under subsection (2) falls after the date on which the cause of action accrued.

An action to which this section applies shall not be brought after the expiration of three years from the starting date if the period of three years expires later than the period of limitation prescribed in subsection 6(1). ILLUSTRATIONS

C bought a house from D in 2000. In 2010, C discovered a crack which damaged the walls badly. A building report made by a consultant revealed that the cracks had occurred in 2002, two years after C moved into the house. C has three years from 2010 to file an action in court against D for damages.

C bought a house from D in 2000. In 2006, C discovered a crack which damaged the walls badly. A building report made by a consultant revealed that the cracks had occurred in 2002, two years after C moved into the house. C has three years from 2006 to file an action in court against D for damages.

C bought a house from D in 2000. In 2005, C discovered a crack which damaged the walls badly. A building report made by a consultant revealed that the cracks had occurred in 2002, two years after C moved into the house. C has three years from 2005 to file an action in court against D for damages.

Notwithstanding subsection (2), no action shall be brought after the expiration of fifteen years from the date on which the cause of action accrued. ILLUSTRATION C bought a house from D in 2000. In 2017, C discovered a crack which damaged the walls badly. A building report made by a consultant revealed that the cracks had occurred in 2001, one year after C moved into the house. C cannot commence an action because he has already exceeded the fifteen-year limitation period.

For the purposes of this section-

(a)"starting date" means the earliest date on which the plaintiff or any person in whom the cause of action was vested before him first had both the knowledge required for bringing an action for damages in respect of the relevant damage and a right to bring such action; [44] Sekali lagi bagi memahami peruntukan di atas, mahkamah merujuk kepada kes JULIAN CHONG SOOK KEOK & ANOR v. LEE KIM NOOR & ANOR (supra) di mana Hakim Mahkamah Persekutuan mengiktiraf prinsip pengetahuan atau penemuan pelanggaran yang sama dengan ketekunan munasabah (reasonable diligence) sebagai penting untuk mewujudkan terakrunya kausa tindakan di mana ianya telah disolusikan dengan penambahan Seksyen 6A tersebut. Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut: [83] We, on our part, likewise recognise that same principle of knowledge or discoverability of breach with reasonable diligence as essential for establishing accrual of cause of action. Having said that, this area of the law has since been attended to by the new s. 6A. On the facts of this appeal, the appellants themselves had been continuously misled and misrepresented the true facts by the respondents. If time ran from the date of preparation of the agreements especially the SPA, it is clear that even six years after that date, the appellants were in no position and could not have with reasonable diligence know that the SPA had errors or that the respondents were negligent in its preparation. It was not until they did their own search that the appellants found out about the charge. And, as mentioned earlier, inquiring with their solicitors about the status of the search would have been prudent and the most reasonable course of action or conduct that anyone similarly circumstanced would have taken. [45] Berpandukan prinsip undang-undang, Mahkamah ini berpendapat hujahan Plantif adalah tidak boleh dipertahankan. Mahkamah mendapati penemuan fakta mengenai penglibatan Defendan Kedua hingga Defendan Keempat telah diketahui Plantif pada 6.7.2017 berdasarkan keterangan SP2 (rujuk penyata saksi SP2 – soalan & jawapan no.12) yang disokong laporan polis – P14. [46] Walaubagaimanapun, Plantif dalam jawapan (lampiran 55) perenggan 12.2 penemuan fakta tersebut adalah berdasarkan penegasan Defendan Pertama melalui Afidavit Sokongan Defendan Pertama bertarikh 6.10.2022 bahawa sepatutnya Defendan Kedua yang terlibat dalam kerja cari gali di kawasan tersebut. Maka berdasarkan keterangan dan fakta yang diplidkan tersebut mampu diterjemahkan kepada pengetahuan atau kebolehtemuan pelanggaran yang sama dengan ketekunan munasabah sebagai penting bagi kausa tindakan terakru? Jawapan Mahkamah ini adalah negatif. [47] Dalam percanggahan ini, Mahkamah ini turut berlandaskan kepada apa yang telah digariskan dalam kes JULIAN sekali lagi, iaitu sekiranya pembelaan had masa diplidkan maka beban terletak di bahu Plantif untuk membuktikan tindakan telah dibawa dalam tempoh masa yang diperuntukkan menurut Akta Had Masa yang mana jelas Plantif telah gagal berbuat demikian. [48] Bagi melengkapkan analisis Mahkamah ini berkenaan penggunaan Seksyen 6A tersebut, Defendan Kedua hingga Defendan Keempat dalam kes ini menegaskan bahawa peruntukan tersebut hanya terpakai pada kes-kes yang melibatkan kerosakan pendam (latent damages) sahaja manakala Plantif menafikan sebaliknya. Dalam hal ini, Mahkamah ini bersependapat dengan hasil analisa Hakim Anselm Charles Fernandis (HMT) dalam kes ONG BING HONG V YONG CHEN LIM & ANOR [2024] MLJU 3169 iaitu penggunaan Seksyen 6A tidak hanya terhad bagi kes kerosakan pendam dalam kes pembinaan sahaja malah Mahkamah ini terikat untuk mengikuti apa yang telah diputuskan dalam kes tersebut seperti berikut: [50] Section 6A concerns cases where the damage could not be detected at the time the damage materialised. Before embarking further on this point, it would be pertinent to determine the scope of section 6A and whether it applies to other forms of negligence apart from latent defects in construction cases. [51] The Hansards to the amendment’s states: Fasal 2, bertujuan memasukkan seksyen baharu 6A ke dalam Akta 254 untuk membolehkan seseorang untuk mengambil tindakan berasaskan kecuaian yang tidak melibatkan kecederaan diri dengan membenarkan pelanjutan had masa tiga tahun daripada tarikh pengetahuan orang yang mempunyai kausa tindakan itu. Peruntukan ini mengambil kira kes kecuaian yang melibatkan kerosakan pendam dalam kes pembinaan. Emphasis added [52] The Hansards seem to limit the applicability of section 6A to latent defects in construction cases. This would be at variance with the wide wordings of the section itself which states “this section shall apply to any action for damages for negligence”. [53] In construing section 6A I am reminded of what the Federal Court succinctly stated in Maple Amalgamated Sdn Bhd & Anor V. Bank Pertanian Malaysia Bhd [2021] 8 CLJ 409 concerning the use of Hansards in statutory interpretation: [53] We are aware that the Hansard is not a definitive corpus on the law. The speeches are relevant in terms of statutory construction when the courts are required to ascertain the meaning of the words used in statutes. The courts retain the obligation to construe an Act of Parliament based on the language employed by applying settled cannons of construction but they are by no means bound by what Parliamentarians say what the law means if the actual language of the statute is broader or narrower than the intent expressed or implied in the process of passing that statute. It could therefore be said that the Hansard is merely the starting point on interpretation and not the end-goal. Emphasis added [54] Along the same vein the illustrations to section 6A only relates to negligence cases for latent damage in a construction case. This however does not ipso facto mean that the section is confined to such cases. [55] This time I am reminded of what was stated by the Federal Court in Merong Mahawangsa Sdn Bhd & Anor V. Dato’ Shazryl Eskay Abdullah [2015] 8 CLJ 212 in respect of illustrations: [36] On the illustrations of lawful and unlawful considerations, need it be said that illustrations are illustrations and are not the be-all and end-all of all lawful and or unlawful considerations. Illustrations are “examples of what would constitute lawful considerations and what would be considered unlawful and void” ( Lee Nyan Hon & Brothers Sdn Bhd v. Metro Charm Sdn Bhd [2009] 6 CLJ 626; ; [2009] 6 MLJ 1 per Abdul Malik Ishak JCA). “An illustration to a statutory provision merely illustrates a principle and ex hypothesi it cannot be exhaustive. It is illustrative of the true scope and ambit of a section. It must be read subject to the relevant provision in the section itself... Illustration merely illustrates a principle and what the court should try and do is to deduce the principle which underlies the illustrations. An illustration is a simple statement of facts to which the section itself has got to be applied. It only exemplifies the law as enacted in a statute... The statement of law in the illustrations used in an Act cannot be taken as laying down substantive law, and does not bind the court to place a meaning on the section which is inconsistent with its language. If there be any conflict between the illustration and the main enactment, the illustration must give away to the latter. It is true that illustrations cannot control the language of a section, but they certainly afford a guidance to its construction. (TVS Bindhra Interpretation of Statutes, (10th edn) at pp. 121-125). Emphasis added [49] Terang lagi bersuluh, tindakan guaman yang difailkan oleh Plantif terhadap Defendan Kedua hingga Defendan Keempat dihalang oleh had masa maka tuntutan Plantif terhadap Defendan Kedua hingga Defendan Keempat dibatalkan. Selanjutnya, Mahkamah ini hanya akan memutuskan isu kedua dan isu ketiga antara Plantif dan Defendan Pertama sahaja. Isu Kedua : Samada kerosakan sesalur dan kabel fiber optik milik Plantif di kawasan kejadian berpunca daripada kecuaian Defendan Pertama Beban pembuktian dan undang-undang berkenaan tort kecuaian [50] Undang-undang mantap menggariskan beban pembuktian bagi tort kecuaian adalah terletak pada pihak Plantif atas imbangan kebarangkalian. Mahkamah ini merujuk kepada kes Mahkamah Tinggi MESTIKA BISTARI SDN BHD & ANOR V. TELEKOM MALAYSIA BHD [2018] MLJU 358 di mana kes ini telah menjelaskan berkenaan ujian yang perlu dipenuhi bagi menentukan terdapat kecuaian di pihak Defendan Pertama adalah seperti berikut: [37] Telekom claims that Fujiya had negligently damaged its cables. It is settled law that the burden of proving negligence is on the Plaintiff. Accordingly, in this instant case the onus of proving that Fujiya is negligent is on Telekom. Telekom must prove that Fujiya owes it a duty of care, that the duty of care was breached and that the said breach caused Telekom to suffer damages. In The Fordeco Nos 12 and 17 [2000] 1 CLJ 605; [2000] 1 MLJ 449, the Federal Court held that: “First, the plaintiffs' claim in the instant case is for damages for negligence as a result of collision between a ship and a tugboat. What is the right of action here? An action lies whenever the plaintiff has suffered damage by reason of the negligent performance of any duty which the defendant, his agent or servant owes to the plaintiff. There are three elements that together constitute the right of action for negligence, namely, duty, breach and damage. (Bullen & Leake & Jacob's on Precedents of Pleadings (13th Ed, 1990) at p 678). Hence, the burden is on the plaintiff to prove these elements. It is settled law that the onus of proving negligence is on the plaintiff (Neo Chan Eng v. Koh Yong Hoe [1960] MLJ 291). Thus applying this principle of law to the instant case, it is for the respondents to satisfy the court that their claim is well-founded.” [38] The Federal Court in Lok Kok Beng & 49 Ors v. Loh Chiak Eong & Anor [2015] 7 CLJ 1008; [2015] 4 MLJ 734; [2015] MLJU 261 citing with approval the House of Lord's decision in Caparo Industries plc v. Dickson [1990] 2 AC 605, held that the elements giving rise to a duty of care are foreseeability, proximity and policy consideration. Zainun Ali FCJ held that: [34] To put it in a nutshell the preferred test is the three fold test, where the requirements of foreseeability, proximity and policy considerations must exist in any claim for negligence. The three fold test has been recognised by the House of Lords in Caparo Industries plc v. Dickman [1990] 2 AC 605, as the elements giving rise to a duty of care. In the judgment of Lord Bridge in Caparo at pp 617-618, His Lordship said that: “What emerges is that, in addition to the foreseeability of damage, necessary ingredients in any situation giving rise to a duty of care are that there should exist between the party owing the duty and the party to whom it is owed a relationship characterised by the law as one of 'proximity' or 'neighbourhood' and that the situation should be one in which the court considers it fair, just and reasonable that the law should impose a duty of a given scope on the one party for the benefit of the other.” [51] Berpaksikan kepada perinsip undang-undang di atas, Plantif dikehendaki membuktikan elemen-elemen tort kecuaian atas imbangan kebarangkalian seperti berikut: i. Defendan Pertama mempunyai kewajipan berjaga-jaga (duty of care) terhadap Plantif; ii. Defendan Pertama telah memungkiri atau melanggari kewajipan berjaga-jaga tersebut (breach of duty of care); dan iii. Kesan kemungkiran atau pelanggaran kewajipan berjaga-jaga tersebut Plantif telah mengalami kerugian secara langsung (damages). Kewajipan berjaga-jaga [52] Plantif mendakwa Defendan Pertama merupakan sub-kontraktor kepada Defendan Kedua di mana Defendan Pertama telah terlibat secara lansung dalam kerja-kerja yang menjadi punca kepada insiden yang menyebabkan kerosakan kepada sesalur dan kabel fiber milik Plantif. Mahkamah mendapati dalam Jawapan (lampiran 51) memplidkan sedemikian: a) Plantif mendakwa telah membuat siasatan yang sewajarnya atas kerosakan sesalur dan kaber fiber di kawasan kejadian tersebut dan mendapati kerosakan telah dilakukan oleh Defendan Pertama hingga Defendan Keempat. b) Plantif telah menyerahkan dokumen-dokumen berkaitan dengan kerosakan tersebut kepada Defendan Pertama sebelum memfailkan tindakan sivil ini tetapi Defendan Pertama tidak pernah menafikan tuntutan Plantif tersebut terutamanya jika Defendan Pertama bukanlah pihak yang terlibat. [53] Manakala Defendan Pertama mendakwa mereka tidak mempunyai kewajipan berjaga-jaga terhadap Plantif disebabkan Defendan bukan kontraktor yang menjalankan kerja-kerja gali bagi projek membaiki paip utama bocor di kawasan tersebut dan kerja-kerja gali tersebut sebenarnya dilaksanakan oleh Defendan Kedua hingga Defendan Keempat. Maka Defendan Pertama memplidkan bahawa Plantif telah memfailkan guaman sivil terhadap pihak yang salah. [54] Sehubungan itu, beban pembuktian adalah terletak pada Plantif untuk membuktikan liabliti Defendan Pertama yang mana sama ada Defendan Pertama adalah terlibat dalam kerja-kerja gali di kawasan tempat kejadian. Hal ini sekaligus menjawab kepada persoalan sama ada Defendan Pertama mempunyai kewajipan berjaga-jaga terhadap Plantif. [55] Mahkamah merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan HONG YIK TRADING V. LIZIZ PLANTATION SDN BHD [2017] 5 MLJ 398 di mana Hakim Arifin Zakaria menjelaskan berkenaan beban pembuktian yang terletak pada pihak yang menegaskan tentang kewujudan sesuatu fakta dan sekiranya pihak yang menuntut gagal melepaskan beban pembuktian tersebut, pihak yang satu lagi tidak perlu mengemukakan sebarang keterangan sebagaimana berikut: [12] It is settled law that the burden of proof rests throughout the trial on the party who asserts that the facts exist (s. 101 of the Evidence Act 1950). Where a party on whom the burden of proof lies has discharged that burden, then the evidential burden shifts to the other party. However, if the party on whom the burden of proof lies fails to discharge it, the other party need not call any evidence. [56] Oleh yang demikian, Mahkamah ini perlu meneliti keterangan saksi-saksi Plantif terlebih dahulu dan dokumen-dokumen yang dikemukakan di mana dijadikan premis / asas dakwaan Plantif bahawa Defendan Pertama merupakan sub-kontraktor kepada Defendan Kedua yang mana Defendan Pertama mempunyai kewajipan berjaga-jaga apabila terlibat secara lansung dalam kerja-kerja yang menjadi punca kepada insiden yang menyebabkan kerosakan kepada sesalur dan kabel fiber Plantif. [57] Mahkamah mendapati keterangan SP2 iaitu Penolong Pegawi Teknik Plantif, adalah amat penting kerana beliau adalah individu pertama yang menerima aduan dan individu yang menjalankan siasatan di lapangan iaitu kawasan kejadian dan kemudiannya melaporkan hasil siasatan kepada SP1 bagi tindakan lanjut. Berikut adalah keterangan beliau merujuk kepada Penyata Saksi SP2 – P13 :

Q: Bagaimana pihak Plaintif mengenal pasti Syarikat mana yang bertanggungjawab terhadap kerosakan Kabel dan Sesalur Plaintif pada 6.7.2017 tersebut yang terletak di kawasan kejadian? A: Seperti yang dinyatakan, pada 6.7.2017, sekitar jam 8.45 pagi, saya telah pergi ke Kawasan Kejadian tersebut dan setelah membuat pemeriksaan mendapati bahawa kerja-kerja gali tersebut dilakukan oleh kontaktor SYABAS, iaitu Defendan Pertama dan Defendan Kedua. DefendanDefendan tersebut sedang menjalankan kerja baik pulih kerosakkan kepada paip air. Saya telah mengenalpasti Defendan Pertama berdasarkan tulisan pada lori menggali yang memaparkan nama “Lagenda Hamidah Ujang Enterprise”, seperti yang terdapat di muka surat 58 Ikatan Dokumen Bersama Antara Plaintif dan Defendan Pertama (“Ikatan Dokumen Bersama D1”). Saya juga telah mendapati di Kawasan Kejadian bahawa Defendan-Defendan telah dengan cuai merosakkan Kabel dan Sesalur Plaintif tersebut tanpa mengambil langkah berjaga-jaga sebelum memulakan kerja-kerja menggali dikawasan kejadian tersebut. [58] Mahkamah turut mendapati keterangan SP2 di atas adalah disokong oleh keterangan SP1 yang merupakan Pegawai Teknik Plantif. Pada setiap masa yang material, SP2 tidak sama sekali terlibat dengan siasatan di lapangan pada 6.7.2017 tersebut. Akan tetapi beliau yang mengarahkan SP2 untuk turun ke lapangan pada 6.7.2017 bagi menjalankan siasatan dan kemudian melaporkan hasil siasatan kepada SP1. Rentetan itu, SP1 telah mengarahkan laporan polis – P14 dibuat oleh SP2 pada 12.7.2017. [59] Mahkamah turut meneliti gambar motorlori di m/s 58 Ikatan B yang tertera perkataan “Lagenda Hamidah Ujang Enterprise”. Mahkamah berpendapat keterangan SP2 yang mengelarkan motorlori tersebut sebagai “lori menggali” adalah satu penyataan yang perlu dibuktikan di Mahkamah. Apabila penyataan sebegini digunakan ia membawa maksud motorlori tersebut digunakan secara lansung untuk menggali tanah bagi tujuan pembaikan paip air utama SYABAS. Akan tetapi tiada saksi Plantif yang dapat mengesahkan motorlori seperti dalam gambar tersebut berfungsi sebagai lori menggali tanah sehingga menyebabkan kerosakan pada sesalur dan kabel fiber Plantif. Malahan itu, semasa pemeriksaan balas SP1 dan SP2 bersetuju bahawa motorlori tersebut tidak menjalankan kerja-kerja menggali tetapi jengkaut dan jentolak yang berfungsi sedemikian. Pada setiap masa yang material saksi-saksi ini tidak pasti siapa pemilik kenderaan-kenderaan tersebut. [60] Mahkamah berpendapat keterangan SP2 berkenaan bagaimana mengenal pasti syarikat kontraktor yang terlibat dengan kerja pembaikan paip utama air SYABAS tidak konsisten dan dilihat bercanggah. Ini dibuktikan semasa pemeriksaan balas: Q: Soalan saya rujuk soalan no. 12, bagaimana encik dapat makluman bahawa Defendan pertama adalah kontraktor Syabas? A: Saya dapat maklumat kontraktor masa saya datang ke lokasi dan nampak ada papan kontraktor kontraktor syabas di lokasi. Q: Maksudnya dekat lokasi tu, semua tu kontraktor Syabas? A: Ia seperti gambar ini. [61] Mahkamah meneliti gambar-gambar di m/s 57-58 Ikatan B yang mana hanya mendapati hanya gambar di m/s 58 terdapat satu papan tanda Air Selangor tertera “AWAS kerja-kerja paip air sedang dijalankan kesulitan amat dikesali”. Tiada mana-mana bahagian dalam papan tanda tersebut menyatakan “kontraktor SYABAS”. Percanggahan, kecelaruan dan ketidakpastian SP2 dalam menentukan siapa individu atau syarikat yang terlibat dengan kerja-kerja mengali di kawasan kejadian gagal diperjelaskan semasa pemeriksaan semula. [62] Setelah mempertimbangkan dapatan-dapatan di atas, Mahkamah berpendapat adalah jelas pada imbangan kebarangkalian Plantif gagal melepaskan beban pembuktian kewujudan fakta bahawa Defendan Pertama merupakan sub-kontraktor kepada Defendan Kedua di mana Defendan Pertama telah terlibat secara lansung dalam kerja-kerja yang menjadi punca kepada insiden yang menyebabkan kerosakan kepada sesalur dan kabel fiber milik Plantif. Sungguhpun begitu, Mahkamah mendapati Plantif bergantung harap kepada keterangan SD1 dalam membuktikan kewujudan fakta tersebut seperti berikut: i. Pengakuan SD1 bahawa sheet pile digunakan untuk menahan runtuhan dalam kerja-kerja gali menunjukkan bahawa sheet pile merupakan komponen penting dalam pelaksanaan projek SYABAS tersebut. ii. SD1 mengesahkan bahawa Defendan Kedua adalah main kontraktor, SD1 turut mengakui hubungan persahabatan antara Defendan Pertama dengan Defendan Kedua hingga Defendan Keempat. [63] Demi keadilan, Mahkamah turut meneliti keterangan SD1 berkaitan motorlori milik Defendan Pertama berada di kawasan kejadian yang telah dijadikan asas oleh SP1 dan SP2 bagi dalam menentukan identiti kontraktor yang menyebabkan kerosakan seperti yang didakwa. Menurut keterangan SD1, Defendan Pertama hanya membekalkan dan/atau menyewa kepingan “sheet piles” dan pengangkutan iaitu sebuah motorlori no. plet WFG 1227 kepada Defendan Kedua kerana Defendan Kedua telah dilantik oleh SYABAS untuk mengendalikan projek pembaikan paip utama air yang bocor di kawasan kejadian dikatakan berlaku. Salinan invois – D23 di m/s 114 Ikatan B dikemukakan bagi membuktikan kewujudan transaksi sewaan tersebut. [64] Berdasarkan keterangan-keterangan SD1 yang dibentangkan di atas [rujuk perenggan 62-63], Mahkamah berpendapat fungsi “sheet pile” yang disewakan oleh Defendan Pertama kepada Defendan Ketiga bagi menahan runtuhan ketika kerja cari gali dijalankan tidak boleh diterjemahkan sebagai salah satu komponen yang menyebabkan kerosakan sesalur dan kabel fiber Plantif. Sungguhpun komponen tersebut adalah penting dalam perlaksanaan projek sedemikian, akan tetapi tiada keterangan daripada mana-mana saksi Plantif bagi membuktikan bahawa komponen tersebut membantu menyebabkan kerosakan yang ada adalah hujahan peguamcara. Pekara ini hanya boleh disahkan oleh saksi pakar di Mahkamah setelah siasatan sempurna dilakukan. [65] Mahkamah mendapati adalah berjaya dibuktikan bahawa Defendan Kedua adalah main kontraktor yang dilantik SYABAS bagi projek pembaikan paip utama tersebut bersandarkan kepada keterangan SD1 disokong oleh dokumen Borang Arahan Kerja Kecil di m/s 91-92 Ikatan B. Walaubagaimanapun, tiada keterangan lansung daripada mana-mana saksi mahupun apa-apa dokumen yang mengakui Defendan Pertama adalah sub-kontraktor kepada Defendan Kedua bagi perlaksanaan projek tersebut. Mahkamah berpendapat, hubungan persahabatan yang terjalin antara pemilik Defendan Pertama dan Defendan Kedua, keberadaan motorlori milik Defendan Pertama dan “sheet pile” di kawasan kejadian bukan secara automatik atau tiket percuma bagi meletakan kewajipan berjaga-jaga ke atas bahu Defendan Pertama. Doktrin Res Ipsa Loquitor [66] Plantif turut memplidkan Doktrin Res Ipsa Loquitor bagi membuktikan kecuaian Defendan Pertama. Aplikasi doktrin ini telah dijelaskan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes MATANG PLASTIK & METAL WORK INDUSTRIES SDN BHD & ORS V. DAIMLER CHRYSLER MALAYSIA SDN BHD & ORS [2014] 8 CLJ 998: [13] The established doctrine of res ipsa loquitur has been propounded in Clerk & Lindsell on Torts, 18th edn, paras. 7-192 to 7-196. It states as follows: Doctrine of res ipsa loquitur. A further circumstance in which the court may infer carelessness on the part of the defendant is where the claimant can show that the nature of the accident suggests both negligence and the defendant's responsibility. Drawing the inference in such a circumstance is often described as an application of the doctrine of res ipsa loquitur. However, it is important to note that this label represents a rule of evidence and states no principle of law. As Morris LJ said "This convenient and succinct formula possesses no magic qualities: nor has it any added virtue, other than that of brevity, merely because it is expressed in Latin". It is only a convenient label to apply to a set of circumstances in which a claimant proves a case so as to call for a rebuttal from the defendant, without having to allege and prove any specific act or omission on the part of the defendant. He merely proves a result, not any particular act or omission producing the result. The doctrine which stems from the judgment of Erle CJ in Scott v. London and St Katherine Docks, applies where:

The occurrence is such that it would not have happened without negligence; and

The thing that inflicted the damage was under the sole management and control of the defendant, or of someone for whom he is responsible or whom he has a right to control;

There is no evidence as to why or how the occurrence took-place; if there is such evidence, then appeal to res ipsa loquitur is inappropriate for the question of the defendant's negligence must be determined on such evidence. [14] Based on the doctrine as expounded, we agreed with the finding of the learned High Court Judge that the doctrine of res ipsa loquitur did not apply to this case for the reasons he had stated and referred to above. (penekanan ditambah) Berlandaskan otoriti di atas, adalah perlu difahami bahawa doktrin ini hanyalah satu “rule of evidence” dan bukan satu prinsip undang-undang yang mana berdasarkan kepada fakta dan hal keadaan sesuatu kes maka suatu kesimpulan kecuaian dapat diletakkan kepada Defendan. [67] Mahkamah mendapati tiada sebarang keterangan saksi mahupun dokumentar yang dapat membuktikan bahawa Defendan Pertama adalah kontraktor yang menjalankan kerja gali projek tersebut. Ada pun jua dokumen Borang Arahan Kerja Kecil di m/s 91-92, Borang Rekod Kerja di Tapak & Penyata Kerja Disiapka di m/s 67- 68 Ikatan B jelas menunjukkan bahawa kontraktor yang bertanggungjawab menjalankan kerja-kerja gali tersebut adalah Defendan Kedua. Oleh itu, Mahkamah mendapati doktrin ini tidak boleh diguna pakai dalam kes ini mengambil kira keseluruhan fakta kes yang telah dibangkitkan. Sesungguhnya, menjadi tugas dan tanggungjawab Plantif untuk membuktikan bahawa kecuaian atau kemungkiran kewajipan berhati-hati Defendan Pertama telah menyebabkan sesalur dan kabel fiber miliknya di kawasan tapak projek tersebut telah rosak. [68] Kesimpulannya, Mahkamah mendapati Defendan Pertama tidak mempunyai sebarang kewajipan berjaga-jaga (duty of care) terhadap Plantif memandangkan Defendan Pertama bukanlah kontraktor yang menjalankan kerja menggali bagi Projek tersebut. Maka, isu berkenaan memungkiri atau melanggari kewajipan berjaga-jaga tersebut (breach of duty of care) secara automatik tidak terpakai ke atas Defendan Pertama. Malahan itu, kerosakan pada sesalur dan kabel fiber Plantif juga bukanlah disebabkan oleh Defendan Pertama kerana Defendan Pertama tidak pernah menjalankan sebarang kerja-kerja gali di kawasan kejadian tersebut. WALHASIL [69] Setelah meneliti keterangan saksi-saksi dan dokumentar kedua-dua pihak, serta hujahan-hujahan yang dikemukakan secara keseluruhannya, dan berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah atas imbangan kebarangkalian, berpuas hati dan memutuskan Plantif gagal membuktikan tuntutannya terhadap Defendan-Defendan. Oleh yang demikian, tuntutan Plantif adalah ditolak dengan kos mengikut skala seperti Aturan 59 Kaedah 23 KKM 2012. Bertarikh pada 1 Febuari 2025 Disediakan oleh: SITI HAJAR BINTI ALI Majistret Mahkamah Majistret Kuala Selangor Tetuan Shahrizat Rashid & Lee Peguamcara Plantif Tetuan Zailan & Associates Peguamcara Defendan Pertama Tetuan S. Muthu & Co. Peguamcara Defendan Kedua sehingga Defendan Keempat