Tuan Khairul Annuar Bin Tuan Yusof v Noor Nashriq Bin Sekarnor (DA-A72NCC-58-04/2024)

Ini adalah alasan penghakiman bagi rayuan Plaintif terhadap keputusan Mahkamah ini yang membenarkan permohonan Interlokutori Defendan di bawah Aturan 18 Kaedah 19 Kaedah-Kaedah Mahkamaah 2012 untuk membatalkan Writ Saman Terpinda dan Pernyataan Tuntutan Terpinda yang difailkan oleh Plaintif dengan kos.

Plaintif telah memfailkan Writ Saman dan juga Pernyataan Tuntutan yang kemudiannya dipinda atas sebab kesilapan perkeranian bagi nama bapa Plaintif. Writ Saman Terpinda dan Pernyataan Tuntutan Terpinda telah difailkan bagi menuntut pemulangan wang berjumlah RM63,000.00 dari Perjanjian Pinjaman Mesra (selepas ini dirujuk sebagai perjanjian tersebut) yang kononnya wujud di antara Plaintif dan Defendan. S/N wnaqZ4OJfkrmbGn/xnmwg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal

Plaintif dalam rangka menjalankan perniagaannya dikatakan telah mengalami masalah kewangan dan memerlukan bantuan modal yang diberikan oleh Ahmad Faizal bin Husain dimana Plaintif berjanji untuk memulangkan wang pinjaman tersebut melalui Defendan.

Defendan telah menafikan wujudnya perjanjian tersebut dan menyatakan transaksi-transaksi yang ditunjukkan oleh Plaintif di dalam Pernyataan Tuntutan Terpinda adalah wang elaun atau upah bagi kerja-kerja yang dilakukan oleh Defendan untuk Plaintif dalam menguruskan tender dan mendapatkan projek-projek dengan pejabat kerajaan negeri bagi syarikat milik Plaintif.

Defendan telah memfailkan Notis Permohonan untuk membatalkan Writ Saman Terpinda dan Pernyataan Tuntutan Terpinda atas dasar Plaintif telah gagal menunjukkan kausa tindakan yang munasabah, tindakan Plaintif adalah mengaibkan, remeh dan menyusahkan, serta ianya suatu penyalahgunaan proses Mahkamah. ISU Adakah wujud Perjanjian Pinjaman Mesra di antara Plaintif dan Defendan?

Antara ekshibit yang difailkan bagi kes ini menunjukan hanya wujud satu Perjanjian Pinjaman Mesra “Friendly Loan Agreement” bertanda “NNS-1” yang mana melibatkan Plaintif dengan Ahmad Faizal bin Husain dan bukannya Plaintif dan Defendan.

Plaintif menyatakan dan menunjukkan transaksi-transaksi yang dikatakan jumlah wang yang diberikan kepada Defendan secara ‘Perjanjian Pinjaman Mesra’ yang tidak dapat dibuktikan melalui apa-apa pendokumentasian tersebut melalui Surat Tuntutan bertarikh 20.2.2024 yang diserahkan oleh Peguam Plaintif secara emel dan serahan ke tiga (3) alamat Defendan sebagaimana di ekshibit “NNS-2”.

Defendan melalui Afidavit Balasan menyatakan bahawa tidak wujud sebarang Perjanjian Pinjaman Mesra di antara Plaintif dan pihaknya melainkan pinjaman mesra Plaintif dan Ahmad Faizal bin Husain. Defendan telah mengemukakan salinan tangkap layar perbualan Whatsapp di antara Plaintif dan Defendan di ekshibit “NNS-3” yang menunjukkan Plaintif mengatakan bahawa pihaknya akan S/N wnaqZ4OJfkrmbGn/xnmwg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal menyelesaikan pinjaman dengan Ahmad Faizal bin Husain dan Defendan untuk selesaikan pinjamannya dengan Ahmad Faizal sendiri.

Defendan juga telah mengekhibitkan satu Akuan Sumpah Ahmad Faizal bin Husain yang diikrarkan pada 15.01.2025 dan rekod transaksi milik Ahmad Faizal bin Husain turut dilampir di ekshibit “NNS-4”. Melalui Akun Sumpah tersebut jelas menyatakan bahawa sejumlah RM56,500.00 telah diberikan sebagai pinjaman kepada Defendan oleh Ahmad Faizal bin Husain dimana pinjaman tersebut melalui Plaintif dan setiap transaksi direkodkan dan disimpan oleh Ahmad Faizal bin Husain.

Adalah jelas bagi Mahkamah ini bahawa tidak wujud sebarang Perjanjian Pinjaman Mesra di antara Plaintif dan Defendan melainkan Perjanjian Pinjaman Mesra di antara Plaintif dan Ahmad Faizal bin Husain dan Defendan dengan Ahmad Faizal bin Husain.

Defendan turut menegaskan bahawa bayaran yang dibuatkan oleh Plaintif kepadanya adalah sebagai upah bagi pengurusan bagi mendapatkan projek-projek di antara Syarikat Plaintif dan pejabat kerajaan negeri dimana perkataan elaun digunapakai di dalam ekshibit yang dibawakan oleh Plaintif sendiri bertanda “P-3” nombor 11 yang menunjukkan transaksi pemindahan wang berjumlah RM3000.00 bertarikh 18.07.2021. Ini jelas menunjukkan transaksi-transaksi yang diperincikan dan dituntut oleh Plaintif bukanlah suatu pinjaman namun bayaran upah bagi suatu pekerjaan.

Aturan 18 Kaedah 19 (2) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 memperuntukkan bahawa tiada keterangan boleh diterima atas suatu permohonan di bawah subperenggan (1)(a).

Mahkamah merujuk kes MALAYAN UNITED FINANCE BERHAD V. CHEUNG KONG PLANTATION SDN BHD & YANG LAIN (2000) 2 CLJ 601 dimana Mahkamah telah memutuskan bahawa perenggan (a) hingga (d) Aturan 18 Kaedah 19 Kaedah Mahkamah Tinggi 1980 adalah berasingan atau "disjunctive" yang bererti bahawa seseorang pemohon boleh menggunakan mana-mana satu perenggan-perenggan itu dalam permohonannya. Tetapi ini tidak bererti bahawa seseorang pemohon tidak boleh menggunakan lebih dari satu perenggan dalam satu permohonan. Abdul Hamid Mohamad H telah menjelaskan mengenai kewajipan Mahkamah seperti berikut:- S/N wnaqZ4OJfkrmbGn/xnmwg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal ".....Maka apa yang perlu dilakukan oleh Mahkamah ialah semasa mendengar dan memutuskan sesuatu permohonan di bawah (a) jangan ambil kira keterangan dalam affidavit: putuskan berdasarkan pliding sahaja. Tetapi semasa mendengar dan menimbang permohonan itu di bawah perenggan-perenggan lain, bacalah dan timbanglah keterangan-keterangan affidavit itu."

Prinsip undang-undang berhubung Permohonan pembatalan pliding adalah bahawa Mahkamah Yang Mulia ini akan membenarkan tuntutan Plaintif itu hanya dalam keadaan "Plain and obvious case" sahaja.

Plaintif telah menimbulkan isu bahawa Defendan telah memfailkan permohonan pembatalan pliding ini pada tempoh masa yang lewat. Tindakan ini dimulakan oleh Plaintif pada 29.04.2024 dan atas kesilapan perkeranian Plaintif sendiri telah memfailkan permohonan untuk meminda pliding yang mana telah dibenarkan oleh Mahkamah. Writ Saman Terpinda dan Pernyataan Tuntutan Terpinda difailkan pada 27.06.2024. Defendan memfailkan permohonan pembatalan pliding ini pada 15.12.2024 iaitu dalam masa enam (6) bulan dari pemfailan pliding terpinda dan juga pelbagai permohonan interlokutori antaranya permohonan Plaintif untuk Defendan mengemukakan butir-butir lanjut dan jelas di bawah Aturan 18 Kaedah 12 KKM 2012 yang telah ditolak oleh Mahkamah ini.

Mahkamah berpegang kepada Aturan 18 Kaedah 19 (1) KKM yang menyatakan bahawa Mahkamah boleh pada mana-mana peringkat prosiding memerintahkan supaya dibatalkan atau dipinda mana-mana pliding atau pengendorsan, apa-apa writ dalam tindakan itu, atau apa-apa jua dalam mana-mana pliding atau dalam pengendorsan.

Merujuk kes BOO ARE NGOR V. CHUA MEE LIANG [2009] 2 MLRA Mahkamah telah memutuskan bahawa Aturan 18 Kaedah 19 Kaedah Mahkamah Tinggi 1980 tidak menyatakan had masa di mana satu pihak boleh membuat permohonan untuk membatalkan sesuatu pliding. Zulkefli Makinudin FCJ telah menjelaskan seperti berikut:- "It is our view that 018 r 19(1) of RHC 1980 does not specify a time limit during which a party may apply to the court to strike out a pleading. But the application should be made promptly and as a rule before the close of the pleadings. The court, however, may allow an application to be made even S/N wnaqZ4OJfkrmbGn/xnmwg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal after the pleadings are closed. But such an application must be refused after the action has been set down for trial."

Mahkamah memutuskan bahawa tiada kelewatan melampau sebagaimana yang telah didakwa oleh Plaintif dalam Afidavit Plaintif (No. 3) di dalam pemfailan Permohonan Kandungan 28 tersebut. Pemfailan Permohonan ini juga tidak memprejudiskan proses Mahkamah ini memandangkan Mahkamah belum memerintahkan penutupan apa-apa pliding dan proses perbicaraan juga masih belum bermula.

Mahkamah bersetuju dengan Defendan bahawa tuntutan Plaintif periu dibatalkan atau ditolak atas alasan-alasan berikut:-

Plaintif telah gagal untuk mendedahkan suatu kausa tindakan yang munasabah terhadap Defendan kerana Plaintif tidak mempunyai "Locus Standi" untuk memulakan tindakan ini terhadap Defendan memandangkan Defendan tidak pernah memasuki apa-apa Perjanjian Pinjaman Mesra bersama dengan Plaintif.

Tuntutan-tuntutan Plaintif di sini adalah sesuatu yang dianggap sebagai kes yang nyata dan jelas tidak boleh dipertahankan ("plain and obviously unsustainable") yang mana sifat dan tuntutannya adalah tidak berasas serta tidak mendedahkan suatu kausa tindakan yang munasabah terhadap Defendan. Tuntutan Plaintif hanya semata-mata untuk mendapatkan hutang yang didakwa dibuat oleh Defendan tanpa mengemukakan bukti atau dokumen untuk menyokong dakwaan tersebut sebelum memulakan tindakan ini terhadap Defendan.

Tuntutan Plantif ini adalah suatu tindakan yang mengaibkan, remen atau menyusahkan kerana tuntutan Plaintif tiada upaya diteruskan dengan alasan bahawa Defendan tidak pernah mempunyai hutang sebagaimana yang didakwa oleh Plaintif tersebut malahan segala transaksi yang berlaku di antara Plaintif dan Defendan adalah melibatkan wang milik Ahmad Faizal Bin Husain dan bukanlah transaksi pemberian hutang kepada Defendan oleh Plaintif. Transaksi tersebut juga adalah di dalam pengetahuan Plaintif sendiri memandangkan Plaintif sudah memasuki Perjanjian Pinjaman Persahabatan bersama dengan Ahmad Faizal Bin Husain yang telah dilampirkan dalam Afidavit Sokongan dan ditandakan sebagai Eksibit NNS-1. S/N wnaqZ4OJfkrmbGn/xnmwg

Tuntutan Plaintif terhadap Defendan adalah suatu penyalahgunaan proses Mahkamah atas kegagalan Plaintif memplidkan dan/atau membuktikan bahawa Defendan pernah meminta atau membuat apa-apa pinjaman daripada Plaintif.

Tuntutan Plaintif adalah penyalahgunaan proses Mahkamah yang Mulia ini kerana Plaintif cuba mendapatkan remedi atau relif daripada Mahkamah yang Mulia ini sedangkan tiada kerugian yang pernah di alami oleh Plaintif akibat daripada kegagalan Defendan membayar balik pinjaman mesra yang didakwa wujud berlaku di antara mereka pada tahun 2020 oleh Plaintif. Sebaliknya Plaintif yang telah meminta bantuan serta pertolongan daripada Defendan untuk membantu syarikat milik Plaintif yang sedang mengalami kesulitan pada tahun tersebut. [21] Mahkamah memutuskan bahawa Tuntutan Plaintif tidak mendedahkan kausa tindakan yang munasabah dan hak (Locus Standi) untuk membawa kes ini ke Mahkamah untuk menuntut sebagaimana Pernyataan Tuntutan. [22] Plaintif tidak mempunyai hak (locus) untuk mendakwa Defendan memandangkan tiada apa-apa perjanjian mesra yang pernah dimasuki oleh kedua-dua pihak untuk membuktikan bahawa terdapat kegagalan di pihak Defendan untuk membayar balik pinjaman berjumlah RM63,000.00 yàng didakwa oleh Plaintif telah diberikan kepada Defendan. [23] Plaintif juga tidak memberikan butiran yang jelas mengenai Perjanjian Pinjaman Mesra yang didakwa wujud tersebut seperti tarikh tepat pinjaman tersebut diminta dan tarikh bayaran balik yang sepatutnya dibuat oleh Defendan kepada Plaintif yang merupakan elemen penting dalam tuntutan kontrak. [24] Seksyen 30 Akta Kontrak 1950 memperuntukan bahawa perjanjian-perjanjian yang mana maknanya tidak tentu atau atau tidak boleh ditentukan, adalah batal. [25] Mahkmaah merujuk kepada kes TAN POH YEE V. TAN BOON THEIN & OTHER APPEALS [2018] 2 MLRA 514, Idrus Harun JCA telah memutuskan:- "We pause to observe at this point that the cause of action available to the respondent arose upon his allegation of the existence of the purported 2004 Agreement (oral agreement). It is of some significance to mention S/N wnaqZ4OJfkrmbGn/xnmwg that such allegation could not stand because the respondent had failed to establish the existence of such purported agreement when the respondent could not provide or specify the precise date upon which it was entered into. A point of importance that had emerged from this serious omission was that if the purported 2004 Agreement ever existed, the respondent ought to have remembered the exact date of the alleged meeting in Singapore in 2004 which led to the conclusion of the agreement in question. In any event, the respondent quite firmly averred that he was also present at the alleged meeting in Singapore. Accordingly, given the importance of the agreement to the respondent and his presence at the alleged meeting, we were left with the feeling that there should be no reason that he could not remember or specify the exact date to which the purported 2004 Agreement was made. Needless to say, it is the respondent's obligation to ensure that all material particulars and facts necessary to establish his case had been acquired before the filing of the claim and it was not the duty of the appellants to ask for better particulars in order to assist the respondent to sustain his claim ..." [26] Plaintif juga dengan jelas menunjukkan bahawa kewujudan kontrak yang sah antara Defendan dan Plaintif tidak pernah wujud malahan ia adalah dakwaan semata-mata. [27] Mahkamah merujuk kepada kes yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan: DEUTSCHE BANK (MALAYSIA) BHD V. MBF HOLDINGS BERHAD & ANOR [2015] 6 MLRA 583 yang membincangkan berkenaan dengan Consensus ad idems yang menjadi inti pati penting dalam mewujudkan sesuatu kontrak tetapi ia sahaja tidak mencukupi untuk menjadikan kontrak tersebut mengikat pihak-pihak. Jeffrey Tan FCJ telah menjelaskan seperti berikut:- "The SA, which was executed by one but not the other, might have been a complex and intricate agreement. But yet this appeal only involves a question of basic contract law. One issue is whether or not the parties were at ad idem, which Lord Diplock explained, in Paal Wilson & Co. A/S v. Partenreederei Hannah Blumenthal (1983) 1 AC 854, in the following terms; To the formation of the contract of abandonment, the ordinary principles of the English law of contract apply. To create a contract S/N wnaqZ4OJfkrmbGn/xnmwg by exchange of promises between two parties where the promise of each party constitutes the consideration for the promise of the other, what is necessary is that the intention of each as it has been communicated to and understood by each other (even though that which has been communicated does not represent the actual state of mind of the communication) should coincide. That is what English lawyers mean when they resort to the Latin phrase consensus ad idem and the words that I have italicized are essential to the concept of consensus ad idem, the lack of which prevents the formation of a binding contract in English law. But consensus ad idem on the terms alone is not enough to form a binding contract." ... in order for a promise to be legally enforceable as a contract, it must be intended to be legally binding, or, as it is more often put, the parties must intend to enter into legal relations..." [28] Mahkamah berpandangan bahawa transaksi yang didakwa oleh Plaintif sebagai pinjaman itu juga adalah sebenarnya merupakan bayaran upah kepada Defendan bagi tugas-tugas yang telah dibuat oleh Defendan dalam membantu perniagaan Plaintif. Perkara tersebut juga telah dibuktikan sendiri oleh Plaintif dalam Afidavit Plaintif (No.3), Ekshibit "P-3" nombor 11 di mana butiran bayaran untuk transaksi yang telah dibuat kepada Defendan adalah "allowance acta" yang menunjukkan bayaran elaun yang telah dibuat oleh Plaintif. [29] Merujuk kepada Afidavit Balasan Defendan dalam Notis Permohonan ini, di mana Defendan telah mengekshibitkan di Eksibit NNS-6 salinan tangkap layar screenshot perbualan di antara Plaintif dan Defendan berkenaan dengan urusan kerja-kerja yang telah dilakukan oleh Defendan dalam urusan syarikat Plaintif. Maka adalah dihujahkan bahawa berdasarkan kepada ekshibit-ekshibit tersebut Defendan telah melakukan kerja-kerja untuk syarikat Plaintif di mana perkara tersebut juga dalam pengetahuan pihak Plaintif sendiri. [29] Plaintif gagal membuktikan bahawa wujudnya Perjanjian Pinjaman Mesra di antara Plaintif dan Defendan. Malahan, bayaran-bayaran yang didakwa oleh Plaintif adalah sebagai bayaran pinjaman merupakan dakwaan kosong semata-mata memandangkan bayaran-bayaran tersebut adalah merupakan transaksi bayaran yang dibuat bagi pinjaman di antara Defendan dengan Ahmad Faizal Bin Husain serta bayaran bagi kerja-kerja yang telah dilakukan oleh Defendan. S/N wnaqZ4OJfkrmbGn/xnmwg KEPUTUSAN MAHKAMAH [30] Berdasarkan kepada hujahan-hujahan dan bersandarkan otoriti-otoriti di atas, adalah di atas imbangan kebarangkalian bahwa Plaintif tidak mempunyai "Locus" untuk memulakan kes ini terhadap Defendan memandangkan tiada Perjanjian Pinjaman Mesra yang telah dimasuki oleh kedua-dua pihak untuk mengikat mereka secara sah di sisi undang-undang. [31] Berdasarkan penelitian ke atas afidavit-afidavit, hujahan pihak-pihak dan Mahkamah memutuskan untuk membenarkan permohonan Defendan di bawah Aturan 18 Kaedah 19, KKM 2012 untuk membatalkan tuntutan Plaintif dengan kos RM3000.00. Bertarikh : 25 MEI 2025 (AMIN RASHIDI BIN RAMLI) Majistret Mahkamah Majistret Kota Bharu S/N wnaqZ4OJfkrmbGn/xnmwg