Tune Insurance Malaysia Berhad v Mustafa Bin Musa (WA-24NCC-581-10/2025)

MUSTAFA BIN MUSA

NIK MUHAMMAD NAIM DANIAL BIN MOHD NOR (NO.K/P: 200213-11-0585) (seorang kanak-kanak yang menyaman melalui bapa dan wakil litigasi beliau, MOHD NOR BIN MUSA)

MOHD NOR BIN MUSA (NO.K/P: 791113-11-5263) …DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN I. PENDAHULUAN [1] Saman Pemula ini difailkan oleh Plaintif di bawah seksyen-seksyen 91(1) (b), 96(1) dan 96(3) Akta Pengangkutan Jalan 1987 (“APJ 1987”) dibaca bersama seksyen 41 Akta Relief Spesifik 1950. [2] Plaintif memohon deklarasi bahawa Polisi Insurans No. 1450123TMA176369 yang dikeluarkan ke atas kenderaan bernombor pendaftaran CEF 1110 tidak meliputi tuntutan pihak ketiga yang berbangkit daripada kemalangan pada 03.10.2023, atas alasan bahawa kemalangan tersebut berlaku di dalam halaman rumah persendirian, di bawah garaj sebuah kediaman. Plaintif seterusnya memohon deklarasi bahawa Plaintif berhak mengelakkan tanggungan dan tidak terikat membayar mana-mana penghakiman yang mungkin diperolehi oleh Defendan Kedua dan Defendan Ketiga terhadap Defendan Pertama dalam Guaman Mahkamah Majistret Marang No. TF-A73KJ-99- 09/2024. [3] Setelah meneliti afidavit-afidavit dan penghujahan kedua-dua pihak, Mahkamah ini menolak permohonan Plaintif. Inilah alasan-alasan penghakiman penuh. II. LATAR BELAKANG FAKTA [4] Fakta material sebahagian besarnya tidak dipertikaikan. Plaintif merupakan syarikat insurans yang telah mengeluarkan Polisi Insurans No. 1450123TMA176369 bagi kenderaan bermotor CEF 1110, yang berkuat kuasa dari 13.01.2023 sehingga 12.01.2024. [5] Pada 03.10.2023, dalam tempoh kuat kuasa polisi, Defendan Pertama selaku pemandu dan insured telah memandu kenderaan CEF 1110 memasuki halaman sebuah rumah dan ke bawah garaj rumah tersebut, lalu melanggar Defendan Kedua, seorang kanak-kanak, yang ketika itu sedang berada di kawasan tersebut. [6] Pada 02.09.2024, Defendan Kedua, melalui Defendan Ketiga sebagai bapa dan wakil litigasi, memfailkan tindakan sivil untuk ganti rugi terhadap Defendan Pertama di Mahkamah Majistret Marang. Notis berkanun di bawah seksyen 96(2)(a) APJ 1987 telah disampaikan kepada Plaintif. Saman Pemula ini difailkan di Mahkamah Tinggi pada 13.10.2025. Pada 01.01.2026, Mahkamah Majistret memberi penangguhan menanti pelupusan permohonan ini.

Penghujahan Plaintif [7] Pada intinya, Plaintif berhujah bahawa garaj rumah persendirian tempat kemalangan berlaku adalah kawasan persendirian yang tidak boleh diakses oleh orang awam dan justeru tidak memenuhi tafsiran “jalan” di bawah seksyen 2 dibaca bersama seksyen 91(1)(b) APJ 1987. Plaintif merujuk kepada RHB Insurance Berhad v Twe Lai Poh & Ors dan Zurich General Insurance Malaysia Berhad v Lailin Sinin & Anor yang, menurut Plaintif, menyokong pendirian bahawa kawasan tertutup atau berkawalan tidak termasuk dalam tafsiran “jalan”.

Penghujahan Defendan-Defendan [8] Defendan Pertama, dan Defendan Kedua serta Defendan Ketiga, secara berasingan tetapi pada material sependapat, berhujah bahawa polisi tetap berkuat kuasa. Mereka menekankan bahawa pindaan kepada APJ 1987 melalui Akta A1391 telah memansuhkan klausa pengecualian “any road maintained by private persons” dalam tafsiran “jalan”. [9] Defendan-Defendan bergantung kepada Gopal Nagaiah v AmGeneral Insurance Berhad bagi prinsip bahawa akses orang awam adalah persoalan fakta dan tafsiran berkanun mestilah berorientasikan tujuan; serta Malaysian Motor Insurance Pool v Tirumeniyar Singara Veloo bagi prinsip bahawa APJ 1987 adalah undang-undang sosial. Defendan-Defendan turut membezakan RHB Insurance dan Zurich General Insurance atas alasan bahawa kes-kes tersebut melibatkan tapak yang dikawal ketat — tapak pembinaan berpagar dan kem tentera — yang berbeza secara material dengan garaj kediaman biasa. IV. ISU-ISU UNTUK PENENTUAN [10] Mahkamah ini mengenal pasti dua isu untuk penentuan:

Sama ada halaman rumah dan garaj di mana kemalangan tersebut berlaku merupakan “jalan” dalam erti seksyen 2 APJ 1987 sebagaimana dipinda oleh Akta A1391; dan

(ii) Sekiranya isu (i) dijawab secara afirmatif, sama ada Plaintif berhak mengelakkan tanggungan berkanun di bawah polisi insurans. V. PRINSIP UNDANG-UNDANG

Beban dan Standard Pembuktian [11] Plaintif sebagai pemohon yang memohon deklarasi memikul beban pembuktian. Standard pembuktian adalah imbangan kebarangkalian, sebagaimana ditegaskan oleh Denning J dalam Miller v Minister of Pensions [1947] 2 All ER 372 — jika keterangan adalah sedemikian rupa sehingga mahkamah boleh menyimpulkan “lebih berkemungkinan daripada tidak”, beban dilepaskan; jika kebarangkalian adalah seimbang, beban tidak dilepaskan.

Peruntukan Berkanun [12] Seksyen 2 APJ 1987, selepas pindaan oleh Akta A1391, mentafsirkan “jalan” seperti berikut: “road” means any public road and any other road to which the public has access and includes bridges over which a road passes. [13] Penting bagi permohonan ini ialah bahawa klausa pengecualian terdahulu yang mengecualikan “any road maintained by private persons” telah dimansuhkan secara nyata oleh Parlimen melalui pindaan tersebut. Pemansuhan ini bukan perubahan kosmetik — ia perubahan substantif yang mengubah skop perlindungan insurans wajib. Seksyen 91(1)(b) APJ 1987 menetapkan polisi insurans wajib meliputi liabiliti kematian atau kecederaan tubuh akibat penggunaan kenderaan bermotor di atas jalan. Seksyen 96(1) mewajibkan penanggung insurans memuaskan penghakiman terhadap insured. Seksyen 96(3) membenarkan penanggung insurans memohon deklarasi mengelakkan polisi sekiranya tindakan dimulakan dalam tempoh yang ditetapkan. Seksyen 41 Akta Relief Spesifik 1950 memberi mahkamah ini budi bicara untuk membuat deklarasi mengenai status undang-undang.

Prinsip-Prinsip Kehakiman [14] Mahkamah Persekutuan dalam AmGeneral Insurance Berhad v Sa'Amran Atan & Ors And Other Appeals [2022] 6 MLRA 224 mengesahkan bahawa seksyen 96(3) APJ 1987 ialah saluran prosedur yang dikenal pasti bagi penanggung insurans yang ingin mencabar tanggungannya di bawah polisi. Permohonan ini dengan itu, dari segi bentuk, adalah teratur; namun kejayaannya bergantung sepenuhnya kepada merit substantif. [15] Dalam RHB Insurance Berhad v Twe Lai Poh & Ors [2023] 2 MLRH 762, Mahkamah Tinggi (Justice Ong Chee Kwan), yang keputusannya disahkan oleh Mahkamah Rayuan, menetapkan tiga kriteria sesuatu kawasan untuk diklasifikasikan sebagai “jalan” dalam erti seksyen 2 APJ 1987: (i) mempunyai sifat fizikal sebagai laluan yang ditakrifkan atau boleh ditakrifkan; (ii) digunakan sebagai laluan akses dan terbuka kepada orang awam; dan (iii) menghubungkan suatu tempat dengan tempat yang lain. Atas fakta kes tersebut, kemalangan berlaku di tapak pembinaan Gamuda Paya Indah, Sepang — tapak yang dipagari, dijaga, dan tertutup kepada orang awam — dan diputuskan tidak memenuhi kriteria akses orang awam. [16] Dalam Zurich General Insurance Malaysia Berhad v Lailin Sinin & Anor, Mahkamah Tinggi mengaplikasikan ujian RHB Insurance kepada kemalangan di dalam Kem Syed Sirajuddin (kem tentera). Kerana kem tersebut dikawal ketat oleh pihak berkuasa tentera dan tidak terbuka kepada orang awam, mahkamah memutuskan ia tidak termasuk dalam tafsiran “jalan” di bawah seksyen 2 APJ 1987. [17] Dalam Gopal Nagaiah v AmGeneral Insurance Berhad [2015] 2 MLRH 191, Mahkamah Tinggi (Justice Lee Swee Seng) membatalkan keputusan Mahkamah Sesyen yang memutuskan jalan dalam estet bukan “jalan”, dan memutuskan bahawa jalan dalam estet — walaupun bukan jalan awam dalam erti tradisional — adalah “jalan” apabila boleh diakses oleh orang awam. [18] Dalam Malaysian Motor Insurance Pool v Tirumeniyar Singara Veloo [2019] 6 MLRA 99, Mahkamah Persekutuan mengiktiraf bahawa APJ 1987 adalah, pada satu tahap, undang-undang sosial yang bertujuan memberi perlindungan berkanun kepada mangsa kemalangan jalan raya. Pengiktirafan ini selari dengan tajuk panjang APJ 1987 sendiri, yang antara lain bertujuan “to make provision for the protection of third parties against risks arising out of the use of motor vehicles”. Mahkamah ini juga merujuk kepada Griffin v Squires [1958] 3 All ER 468 sebagai panduan tafsiran am kepada konsep “road”, terutama berhubung kewujudan halangan fizikal atau sekatan akses sebagai pertimbangan utama. VI. ANALISIS DAN DAPATAN

Pendekatan Tafsiran [19] Mahkamah ini mendekati persoalan dengan dua premis pengarah. Pertama, APJ 1987 adalah undang-undang sosial — sebagaimana diiktiraf oleh Mahkamah Persekutuan dalam Tirumeniyar dan dapat diteliti melalui tajuk panjang Akta itu sendiri serta hasrat Parlimen melalui pindaan 2011. Mahkamah ini bersetuju dengan hasrat tersebut dan akan mentafsirkan peruntukan secara berorientasikan tujuan untuk melindungi nyawa insan tidak berdosa, terutama kanak-kanak. Kedua, beban untuk membuktikan bahawa kawasan tersebut terkecuali daripada tafsiran “jalan” terletak ke atas Plaintif sebagai pemohon. [20] Pemansuhan klausa pengecualian “any road maintained by private persons” oleh Akta A1391 ialah perubahan substantif. Selepas pindaan 2011, sifat persendirian sahaja tidak lagi mengeluarkan kawasan daripada tafsiran “jalan”. Apa yang ditentukan adalah ujian akses orang awam yang ditetapkan dalam RHB Insurance.

Aplikasi Ujian RHB Insurance kepada Fakta Semasa [21] Mengaplikasikan ujian tiga kriteria RHB Insurance: kriteria pertama (laluan yang ditakrifkan atau boleh ditakrifkan) dipenuhi — garaj rumah merupakan laluan yang dapat ditakrifkan untuk pergerakan kenderaan, dan Defendan Pertama sendiri telah memandu CEF 1110 melaluinya. Kriteria ketiga (menghubungkan tempat) juga dipenuhi — laluan masuk dan garaj menghubungkan jalan awam dengan kediaman. [22] Kriteria kedua — akses orang awam — adalah inti pertikaian. Atas keterangan afidavit yang difailkan, Plaintif gagal mengemukakan keterangan yang menunjukkan kewujudan halangan fizikal yang sebenar pada masa material — tiada gambar pagar tertutup, tiada bukti pintu pagar berkawalan, tiada notis larangan yang nyata, tiada pengawal keselamatan, dan tiada keterangan akses dihadkan secara fizikal. Mahkamah ini, atas keterangan yang ada, berpuas hati pada imbangan kebarangkalian bahawa garaj rumah tersebut, pada masa material, merupakan laluan masuk yang terbuka di mana orang awam — termasuk tukang pos, peniaga keliling, jiran, dan kanak-kanak — boleh memasukinya secara biasa tanpa mengatasi halangan fizikal. Dapatan fakta Mahkamah ini ialah garaj tersebut, pada masa material, adalah terbuka dan boleh diakses oleh orang awam.

Pembezaan Kes-Kes Kawasan Tertutup Berpagar [23] Kes-kes RHB Insurance dan Zurich General Insurance, dengan segala hormatnya, boleh dan mesti dibezakan secara material daripada fakta di hadapan Mahkamah ini. Dalam RHB Insurance, kemalangan berlaku di dalam tapak pembinaan yang nyatanya dipagari, dijaga, dan ditutup kepada orang awam — halangan fizikal yang sebenar wujud. Begitu juga dalam Zurich General Insurance, kemalangan berlaku di dalam kem tentera yang dikawal ketat, dengan pengawal di pintu masuk dan akses orang awam yang dilarang secara nyata. Faktor Pembeza dalam kedua-dua kes ialah kewujudan halangan fizikal yang sebenar dan kawalan akses ketat. [24] Sebaliknya, garaj rumah persendirian biasa dalam permohonan ini tidak mempunyai ciri-ciri Pembeza yang sama. Tiada keterangan dikemukakan oleh Plaintif menunjukkan kewujudan pagar tertutup, pintu pagar berkawalan, pengawal keselamatan, atau larangan akses orang awam yang nyata pada masa material. Pendekatan ini selari dengan keputusan Justice Lee Swee Seng dalam Gopal Nagaiah, di mana jalan dalam sebuah estet — walaupun bukan jalan awam dalam erti tradisional — diiktiraf sebagai “jalan” kerana boleh diakses oleh orang awam. Justeru, prinsip dalam RHB Insurance dan Zurich General Insurance, dengan segala hormatnya, tidak terpakai kepada fakta semasa. [25] Mahkamah ini juga mengambil mudah untuk merakamkan kebimbangan berikut. Sekiranya tafsiran "jalan" di bawah seksyen 2 APJ 1987 dibaca terlalu ketat dan sempit sehingga mengeluarkan setiap kawasan yang tidak berciri jalan awam tradisional, maka mana-mana kemalangan yang berlaku di kawasan sebegitu — termasuk halaman rumah, laluan masuk kediaman, kawasan letak kereta kondominium, jalan dalam taman perumahan persendirian, dan tempat-tempat seumpamanya — tidak akan terlindung di bawah perlindungan insurans wajib yang Parlimen dirikan. Akibatnya, mangsa-mangsa kemalangan yang tidak berdosa akan dibiarkan tanpa sebarang remedi praktikal. Tafsiran sebegitu, dengan segala hormatnya, adalah tafsiran draconian yang Mahkamah ini enggan menerima pakai. Ia akan menggagalkan, bukannya memenuhi, hasrat sosial Parlimen yang dinyatakan dalam pindaan 2011 dan diiktiraf oleh Mahkamah Persekutuan dalam Tirumeniyar. Bagi Mahkamah ini, ujian yang lebih sesuai dan selari dengan hasrat berkanun ialah ini: selagi sesuatu kawasan itu adalah munasabah untuk dilalui oleh kenderaan dan tiada halangan fizikal yang nyata terhadap akses tersebut, kawasan itu boleh terjumlah sebagai "jalan" dalam erti seksyen 2 APJ 1987. Atas dasar inilah Mahkamah ini membezakan permohonan ini daripada RHB Insurance dan Zurich General Insurance — bukan kerana persoalan teknikal pemilikan atau status pendaftaran, tetapi kerana di sana terdapat halangan fizikal yang nyata (pagar tapak pembinaan; pintu masuk kem tentera berkawal), manakala di sini tiada halangan sebegitu.

Dapatan [26] Atas alasan-alasan di atas, Mahkamah ini mendapati bahawa garaj di mana kemalangan tersebut berlaku merupakan “jalan” dalam erti seksyen 2 APJ 1987 sebagaimana dipinda oleh Akta A1391. Plaintif telah gagal membuktikan, atas imbangan kebarangkalian, bahawa kawasan tersebut adalah terkecuali daripada tafsiran berkanun. Memandangkan dapatan ini, alasan tunggal Plaintif untuk mengelakkan tanggungan polisi runtuh. Polisi insurans kekal berkuat kuasa dan terpakai bagi kemalangan pada 03.10.2023, dan tanggungan berkanun Plaintif untuk mengindemniti pihak ketiga di bawah seksyen 91(1)(b) dan seksyen 96(1) APJ 1987 tetap utuh. VII. KESIMPULAN DAN PERINTAH [27] Atas semua alasan yang dikemukakan, Mahkamah ini memutuskan bahawa permohonan Plaintif tidak mempunyai merit. Mahkamah ini memerintahkan:

Saman Pemula bertarikh 13.10.2025 ditolak;

(ii) Kos RM1500-00 diberi kepada Defendan Pertama, Defendan Kedua dan Defendan Ketiga, tertakluk kepada peruntukan (allocatur). [28] Mahkamah ini juga merakamkan penghargaan kepada peguam-peguam terpelajar bagi kedua-dua pihak atas hujah-hujah yang dikemukakan dengan jelas dan teratur. Dated 08hb May 2026 (MOHAMAD REDZUAN BIN IDRUS) JUDICIAL COMMISSIONER KUALA LUMPUR HIGH COURT NCC 5 WILAYAH PERSEKUTUAN KUALA LUMPUR KEHADIRAN Bagi pihak Plaintif: B C Ang (Kenneth William & Asssociates (Petaling Jaya)) Bagi pihak Defendan Pertama: Mazni Adibah (Hisham Fauzi & Associates (Kota Bharu)) Bagi pihak Defendan Kedua & Ketiga: Aisyah Abdullah (Aisyah Abdullah & Associates (Kota Bharu)) SENARAI KES YANG DIRUJUK

AmGeneral Insurance Berhad v Sa'Amran Atan & Ors And Other Appeals [2022] 6 MLRA 224;

Malaysian Motor Insurance Pool v Tirumeniyar Singara Veloo [2019] 6 MLRA 99;

RHB Insurance Berhad v Twe Lai Poh & Ors [2023] 2 MLRH 762;

Zurich General Insurance Malaysia Berhad v Lailin Sinin & Anor [2024] CLJU 212

Gopal Nagaiah v AmGeneral Insurance Berhad [2015] 2 MLRH 191;

Miller v Minister of Pensions [1947] 2 All ER 372;

Griffin v Squires [1958] 3 All ER 468. AKTA-AKTA YANG DIRUJUK

Akta Pengangkutan Jalan 1987 — seksyen 2, seksyen 91(1)(b), seksyen 96(1), seksyen 96(2)(a), seksyen 96(3);

Akta Pengangkutan Jalan (Pindaan) 2011 (Akta A1391);

Akta Relief Spesifik 1950 — seksyen 41.