TUNJIAH BINTI HASSAN v 1. ) Pengarah Kesihatan Negeri, Jabatan Kesihatan Negeri Selangor (BA-21NCvC-92-12/2022)

Content

1 DALAM MAHKAMAH TINGGI DI SHAH ALAM DALAM NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA GUAMAN SIVIL NO.: BA-21NCvC-92-12/2022 ANTARA TUNJIAH BINTI HASSAN (No. K/P: 620102-10-7376) − PLAINTIF

Lampiran

Lampiran G (Catatan Salinan Persendirian) di mana nama Sawarah binti Hassan dan tarikh pindahmilik didaftarkan ialah pada 19-3-2010. Juru nilai tidak memperincikan secara lanjut mengenai Sawarah binti Hassan dan tarikh pindahmilik didaftarkan ialah pada 19-3-2010. [52] Dalam hujahan bertulis peguam cara terpelajar Plaintif yang mengemukakan keterangan Plaintif semasa disoal balas oleh peguam cara terpelajar Defendan-Defendan iaitu − “PD: Puan boleh beritahu Mahkamah kenapa Puan nak cakap Puan layak tuntut walaupun Puan hanya menjadi pemilik berdaftar pada 19 Mac 2010. Kenapa Puan? SP1: Ini perbincangan antara kami saja lah. Maknanya dia nak beri sebelum itu tapi pindah milik dibuat, dapat geran itu 2010.”. [53] Peguam cara terpelajar Plaintif merujuk kepada keputusan kes How Kem Chin v. L&L Glass Aluminium Trading Sdn Bhd & Ors [2016] MLJU 180710 di mana Mahkamah memakai Penghakiman Mahkamah Rayuan dalam kes Sin Heap Lee– Marubeni Sdn Bhd v Yip Shou Shan [2005] 1 MLJ 515 yang memutuskan − “[87] In Yip Shon Shan v Sin Heap Lee-Marubeni Sdn Bhd, supra, the Court held that legal ownership of land is different from the right to possession of the land and that legal ownership of land is not a defence to an action for trespass. The Court said as follows: “To my mind, this is not a defence to an action for trespass because trespass is essentially an interference with the possessory rights and not ownership, since ownership does not usually connote legal possession.”. [54] Mahkamah ini telah membaca dan meneliti hujahan balas peguam cara terpelajar Defendan-Defendan mengenai isu sama ada Plaintif berjaya membuktikan beliau mempunyai hak ke atas Hartanah Tersebut sejak tahun 2001? [55] Peguam cara terpelajar Defendan-Defendan menghujahkan − “2. Plaintif mendakwa bahawa beliau memperolehi Hartanah Tersebut daripada kakak kandungnya (Sawarah Binti Hassan), melalui kasih sayang pada tahun 2001 (Rujuk Perenggan 6 Hujahan Bertulis Plaintif). Oleh itu, Plaintif mendakwa beliau mempunyai hak kepentingan ke atas Hartanah Tersebut sejak tahun 2001. 3. Adalah dihujahkan bahawa fakta ini tidak pernah diplidkan oleh Plaintif di dalam Pernyataan Tuntutannya. Perkara ini hanya timbul semasa pemeriksaan balas setelah SP1/Plaintif dirujuk dengan dokumen yang dikemukakan oleh Plaintif iaitu Ikatan B1 di m/s 31-32. Plaintif tidak pernah menunjukkan Borang 14A untuk membuktikan Hartanah Tersebut telah diserahkan kepada Plaintif sejak 2001. 4. Plaintif tidak pernah memanggil Sawarah Binti Hassan untuk memberi keterangan bagi menyokong keterangan Plaintif tersebut dan legal document yang boleh dilihat adalah dokumen Ikatan B1 di m/s 31-32 yang jelas menunjukkan hanya pada 19.3.2010 nama Plaintif didaftarkan di atas Hartanah Tersebut. 5. Adalah ditegaskan, tiada apa-apa dokumen dan keterangan yang boleh menyokong dakwaan Plaintif bahawa beliau mempunyai hak kepentingan di atas Hartanah Tersebut sejak tahun 2001.”. [56] Bagi rujukan kepada keputusan kes How Kem Chem dan Desa Samudra untuk menyokong hujahan Plaintif bahawa Plaintif mempunyai hak untuk menuntut gantirugi berkenaan pencerobohan daripada Defendan yang telah berlaku sejak 2001, peguam cara terpelajar Defendan-Defendan menghujah balas bahawa, pada tahun 2001 Klinik Desa Giching belum dibina dan kontraktor hanya memasuki tapak pada 10.2.2003 dan Klinik Desa Giching siap dibina pada tahun 23.12. 2003 [Rujuk Penyata Saksi SD1 di J10 dan J11]. 9. Seterusnya dihujahkan bahawa kes How Kem Chem boleh dibezakan dengan kes semasa. Mahkamah Tinggi dalam kes How Kem Chem memutuskan seperti berikut: “[85] Therefore, based on the English common law on trespass which is applicable in Malaysia based on the Civil Law Act 1956 (Revised 1972) (Act 67) which provides for the reception of the principles of the English common law unless provided otherwise by statute law, this Court found that even though the said land was a piece of vacant agricultural land before the unlawful encroachment by L&L, HKC as the registered proprietor of an 11/20 undivided share of the said land, and who was not in occupation of the said land at all material times can maintain the main action for trespass against L&L. [86] Since trespass is essentially an interference with the possessory rights of the land owner and not with the ownership of the land (see Yip Shon Shan v Sin Heap Lee-Marubeni Sdn. Bhd., supra), the Court found that HKC’s possessory rights over the land are not restricted by the terms and conditions in the agreement between HKC and the nine other co-proprietors. Hence, at all material times, HKC was not only entitled to utilise the 12 demarcated lots but also the rest of the demarcated lots on the said land.”. Oleh itu, peguam cara terpelajar Defendan-Defendan menghujahkan bahawa dalam kes di hadapan Mahkamah ini, Plaintif tidak dapat menunjukkan beliau mempunyai hak milikan ke atas Hartanah Tersebut sejak tahun 2001 kerana geran tanah menunjukkan Plaintif didaftarkan sebagai pemilik tanah pada 19.3.2010. Plaintif juga tidak dapat menunjukkan apa-apa bukti beliau pernah mengusahakan tanah tersebut sejak tahun 2001, membayar cukai berkaitan tanah sejak 2001 atau apa-apa perjanjian antara Plaintif dengan Sawarah untuk menunjukkan Plaintif mempunyai hak milikan ke atas Hartanah Tersebut sejak 2001. [57] Mahkamah ini tiada halangan dengan petikan takrif “proprietor” atau “tuan punya” di bawah seksyen 5 Kanun Tanah Negara/National Land Code 2020 (NLC 2020) [TAB-1 Ikatan Autoriti Defendan (IAD)] iaitu “proprietor” means any person or body for the time being registered as the proprietor of any alienated land;”. [58] Mahkamah ini telah meneliti Rekod Ketuanpunyaan Hartanah tersebut di mana Sawarah binti Hassan iaitu kakak kepada Plaintif (Tunjiah binti Hassan) telah memindahmilik tanah 1/1 bahagian kepada Plaintif dan tarikh pindahmilik ialah 19-3-2010. Mahkamah mendapati tahun bagi pengiraan ganti rugi ialah dari bulan Januari 2010 hingga Disember 2022 iaitu bagi tempoh 13 tahun penuh pada kadar RM41,500.00 setahun yang mana keseluruhannya adalah berjumlah RM539,500.00. [59] Mahkamah ini mendapati tindakan undang-undang ini dibawa oleh Plaintif seorang sahaja dan bukan bersama-sama dengan Sawarah binti Hassan yang merupakan pemilik berdaftar 1/1 bahagian pada tahun 2002. Oleh yang demikian, Mahkamah ini mendapati tuntutan ke atas pencerobohan tanah hendaklah dikira dari bulan Januari 2010 hingga Disember 2022 iaitu bagi tempoh 13 tahun penuh sahaja iaitu dari tahun Plaintif didaftarkan sebagai tuanpunya berdaftar 1/1 bahagian Hartanah tersebut. Apa jua alasan untuk tidak menjadikan Sawarah binti Hassan sebagai plaintif kedua tiada dinyatakan oleh Plaintif mahupun oleh peguam cara terpelajar Plaintif. [60] Dalam kes ini juga fakta berkaitan dengan pemilikan Sawarah binti Hassan yang merupakan pemilik berdaftar 1/1 bahagian pada tahun 2002 tidak diplidkan. Pihak-pihak adalah teriikat dengan pliding dan bukan tanggungjawab Mahkamah ini untuk memperbaiki kecacatan pliding pihak-pihak dalam sesuatu tuntutan. [61] Dalam kes Samuel Naik Siang Ting v Public Bank Bhd [2015] 8 CLJ 944 bahawa pihak-pihak terikat dengan pliding dan tidak boleh mengemukakan fakta dan isu yang tidak dipilidkan. [62] Mahkamah Rayuan dalam kes Teo Sui Chin & Ors v Lim Siok Lian [2019] 10 CLJ 313 pada perenggan 14 menyatakan penerimaan keterangan bagi fakta yang tidak diplidkan bukan sahaja merupakan perlanggaran kepada asas prinsip pliding malah tidak boleh dibenarkan jika pihak-pihak hendak mencabar fakta yang tidak diplidkan. Berdasarkan nas-nas di atas, Mahkamah tidak boleh melayan apa-apa fakta yang tidak diplidkan dalam pembelaan pihak Defendan-Defendan. [63] Juga bukanlah menjaditanggungjawab Mahkamah ini memutuskan di luar daripada pliding. Dalam kes Lee Ah Chor v Southern Bank Bhd [1991] 1 MLJ 428; [1991] 1 CLJ 667 di mana YA Mohd Jemuri Serjan HMA ada menukilkan pandangannya seperti berikut: “A judgment should be based upon the issues which arise in the suit and if such a judgment does not dispose of the questions as presented by the parties it renders itself liable not only to grave criticism but also to a miscarriage of justice. It becomes worse and is unsustainable if it goes outside the issues. Such a judgment cannot be said to be in accordance with the law and the rules of procedure. It is the duty of the courts to follow the rules of procedure and practice to ensure that justice is done. These rules are meant to be observed and respected. The faith and the confidence of the public in the law, the constitution and the government depend to a fairly large extent on the way the machinery of justice functions and it is the duty of the those who man that machinery to realise that what they do does not in any way tend to diminish that faith. Everyone is, no doubt, liable to make mistakes but it would have been better if the learned magistrate had acted in less haste and had taken a little time to look up the law on the matter.”. [64] Berkenaan dengan jumlah ganti rugi bagi pencerobohan Hartanah tersebut, perenggan 14 dalam Laporan Penilaian tersebut memberikan pertimbangan bagi jumlah tuntutan sebanyak RM1,823,700.00/ Satu Juta Lapan Ratus Dua Puluh Tiga Ribu Tujuh Ratus Sahaja di mana tuntutan ke atas pencerobohan tanah selama lebih kurang 21 tahun 4 bulan (dari Januari 2002 sehingga April 2023), Mahkamah ini menolak tempoh pencerobohan ialah 21 tahun 4 bulan. [65] Mahkamah ini bersetuju dan menerimapakai jumlah setahun kadar sewa tapak dan sewa dikompaunkan (compounded rental) yang dinyatakan oleh juru nilai Plaintif iaitu pada kadar RM41,500.00 setahun. [66] Bagi tuntutan pemulihan Hartanah Plaintif kembali pulih sebagaimana keadaan asal, peguam cara terpelajar Plaintif memetik keterangan SD-2 iaitu Pegawai Kesihatan di KLIA untuk menunjukkan bahawa jika Klinik Desa Kampung Giching dirobohkan, tiada alternatif lain bagi klinik Kerajaan beroperasi di kawasan tersebut kerana Klinik Kesihatan Salak akan ditutup pada bulan Mei atau Jun 2024. Seterusnya, peguam cara terpelajar Plaintif menghujahkan bahawa − “In any events, we submit that at this juncture, the restoration of the said Land is impossible due to the permanent structures erected on it. For this reason, the Plaintiff suffered an irrepairable damages over her property. We submit that the Plaintiff should be compensated fairly for the loss she suffered due to Defendants’ violation of her property.”. [67] Mahkamah ini memetik hujahan peguam cara terpelajar Defendan-Defendan mengenai hak/kelayakan Plaintif untuk “mengeluarkan Defendan-Defendan” dari Hartanah tersebut dan seterusnya untuk Plaintif memperoleh ganti rugi sebagaimana yang dipohonnya. “GANTI RUGI Sama ada Plaintif boleh memohon Perintah untuk menghalang Defendan-Defendan daripada memasuki Hartanah Tersebut dan mengeluarkan struktur Klinik Desa Giching daripada Hartanah tersebut? 61. Adalah dihujahkan bahawa pada peringkat ini, prosiding Pengambilan Tanah di bawah Akta Pengambilan Tanah telah pun dimulakan terhadap Hartanah Tersebut. Setakat tarikh perbicaraan dijalankan (1 hingga 2 Februari 2024), Warta di bawah Seksyen 4 dan 8 Akta Pengambilan Tanah 1960 telah pun diterbitkan [Rujuk m/s 87 dan 89 Ikatan B2] serta Borang E untuk menjalankan siasatan tanah bagi tujuan mendengar tuntutan pampasan mengenai kepentingan tanah ditetapkan pada 15.2.2024 [Rujuk m/s 119 Ikatan B2]. 62. Seksyen 3 APT 1960 memberi kuasa kepada Kerajaan Negeri untuk mengambil tanah bagi tujuan yang dinyatakan di bawah subseksyen 3(1) APT 1960 [TAB-17 IAD] seperti berikut: “(1) The State Authority may acquire any land which is needed- (a) for any public purpose; (b) by any person or corporation for any purpose which in the opinion of the State Authority is beneficial to the economic development of Malaysia or any part thereof or to the public generally or any class of the public; or (c) for the purpose of mining or for residential, agricultural, commercial, industrial or recreational purposes or any combination of such purposes.”. 63. Oleh itu berdasarkan peruntukkan di atas jelas memberi kuasa kepada Kerajaan Negeri untuk mengambil Hartanah Plaintif dengan sejumlah wang pampasan yang akan ditentukan melalui siasatan tanah sebagaimana peruntukkan di bawah Akta Pengambilan tanah. Memandangkan terdapat prosiding pengambilan tanah yang telah dimulakan terhadap Hartanah tersebut, adalah dihujahkan bahawa Perintah untuk menghalang Defendan-Defendan daripada memasuki Hartanah Tersebut dan/atau mengeluarkan struktur Klinik adalah tidak wajar. Tambahan pula, Hartanah tersebut sedang digunakan sebagai Klinik Desa yang memberikan perkhidmatan kesihatan kepada penduduk setempat. [Rujuk PSD2 di J15, J16, J17 dan J18] 64. Oleh yang demikian dihujahkan Perintah yang dipohon oleh Plaintif untuk menghalang Defendan-Defendan daripada memasuki Hartanah Tersebut dan mengeluarkan struktur Klinik Desa Giching daripada Hartanah tersebut adalah tidak wajar memandangkan sebuah klinik desa telah dibina dan beroperasi untuk memberi khidmat kesihatan kepada masyarakat serta prosiding pengambilan tanah di bawah Akta Pengambilan Tanah 1960 sedang dijalankan. 65. Sebagaimana keterangan SD4, Plaintif berhak untuk mendapatkan pampasan kerugian yang ditanggung akibat pengambilan tanah di mana siasatan tanah akan dijalankan sebagaimana yang tercatat pada Borang E (Rujuk m/s 119 Ikatan B2) untuk mendengar semua tuntutan pampasan mengenai semua kepentingan tanah.”. [68] Mahkamah ini dalam menilai keterangan berkenaan dengan isu untuk menghalang Defendan-Defendan daripada memasuki Hartanah tersebut dan mengeluarkan struktur Klinik Desa Giching daripada Hartanah tersebut adalah tidak wajar memandangkan sebuah klinik desa telah dibina dan beroperasi selama sekian lama untuk memberi khidmat kesihatan kepada masyarakat. Bangunan yang didirikan ialah sebuah struktur bangunan yang banyak berjasa kepada penduduk yang sakit dan ketiadaan perkhidmatan kesihatan yang bakal dihadapi oleh rakyat tidak boleh diabaikan oleh Mahkamah ini. Tambahan pula, adalah jelas dan nyata bahawa prosiding pengambilan tanah di bawah Akta Pengambilan Tanah 1960 sedang dijalankan untuk memampas Plaintif. [69] Oleh yang demikian, keputusan Mahkamah ini bahawa “Klinik Desa Kampung Ginching dan/atau Defendan-Defendan dibenarkan terus memasuki, mengoperasikan dan mentadbirkan Klinik Desa Kampung Ginching; Defendan-Defendan tidak dikehendaki untuk mengeluarkan struktur Klinik Desa Kampung Giching dari tanah tersebut dan tidak dikehendaki untuk memulihkan/mengembalikan tanah tersebut seperti asal (restore the land); tanah Plaintif yang dimasuki oleh Defendan-Defendan bukanlah untuk dirosakkan. Pembinaan Klinik Desa Kampung Giching adalah untuk kegunaan awam termasuk Plaintif” adalah suatu keputusan yang wajar dan adil. [70] Plaintif juga pada akhirnya tidak mempertikaikan tujuan pengambilan tanah ini dan bahawa pengambilan tanah adalah sah berdasarkan Kanun Tanah Negara 1965 terapi hanya mempertikaikan bahawa pampasan yang diberikan adalah tidak memadai. Setelah pengambilan lengkap, ianya telah menjadi tanah milik Kerajaan dan dengan pembayaran pampasan tiada lagi isu pencerobohan atau pembinaan bangunan tidak sah, iaitu Klinik Desa Kampung Giching. [71] Tiada sebab untuk bangunan tersebut (Klinik Desa Kampung Giching) dirobohkan lagi kerana pemilikan tanah tersebut bukan lagi tanah Plaintif. [72] Kerugian Plaintif berkenaan dengan pencerobohan Hartanah tersebut boleh dipampas dengan wang dan setakat aduan serta tindakan undang-undang ini diambil Hartanah tersebut masih berstatus tanah rizab Malayu dan adalah suatu pajakan selama 99 tahun yang mana tempohnya akan berakhir pada 14-11-2101. Kategori Penggunaan Tanah ialah pertanian dan tiada apa-apa bukti dikemukakan oleh Plaintif bahawa Hartanah tersebut diusahakan bagi pertanian. [73] Peguam cara terpelajar Plaintif menghujahkan bahawa Plaintif berhak kepada ganti rugi yang berikut: “Exemplary Damages 67. The Plaintiff’s rights are protected by Article 13(1) of the Federal Constitution. In fact, Section 44 (1) of the National Land Code47 had also makes it clear that a registered proprietor of land has exclusive use and enjoyment of his land. 68. It is also made clear in the case of ASMTH Sdn Bhd that without power of acquisition, any act of possession of a land without the permission of the landowner would be an act devoid of legal authority and consequently, illegal. The public authority has the obligation to act within its power and not to act in contradictory to the law. 69. Nevertheless, in the current case, what makes the trespass reprehensible is that the trespass was committed by the Defendants knowingly, deliberately and blatantly with utter disregard to the law and rights of the Plaintiff. 70. We reiterate Paragraph 32 above and state that right from the start, the Clinic was wrongly constructed on the Plaintiff’s land and not the land designated and approved by the government. Nevertheless, no proactive steps were taken to remedy the said mistake although PTD Sepang had notified the Defendants since 2016 that the said Land belongs to the Plaintiff. 71. Evidence shows that even after complaints were made by the Plaintiffs, the Defendants had taken at least 4 years to COMMENCE active steps to remedy the trespass. In fact, no single effort was ever made throughout the material times to contact the Plaintiff and provide any justifications or explanations pertaining to the trespass. 72. When this matter is brought before this Honourable Court, the Defendants showed no remorse when the Defendant attempted to defend themselves by proving that the acquisition is in process. We submit hereby that in any events, the acquisition of the said Land is not a justifiable excuse for the trespass by the Defendants which has been committed from 2001. Acquisition is a separate cause of action which shall be determined on a separate platform, i.e. before the Land Administrator. 73. We submit here that any contention and/or allegation that the Clinic is for the benefit of the mass population should not be treated as a justification or defence for the Defendants to violate the Plaintiff’s rights over the said Land. 74. The Defendants must be taught a lesson that it cannot break the law with impunity especially when the Defendant had put a scant regard to the due process of law. The effective way to teach the Defendants a lesson is by granting maximum exemplary damages to the Plaintiff to reflect the gravity of tort and to express disapproval in the cavalier manner which the Defendants had treated the law. 75. The Defendant’s act of trespass is clearly an abuse of power. For that reason, this matter should be taken seriously by this Honourable Court.  Loss of future earnings or profit. 76. The Court in the case of Mohamad Rambli bin Kawi has defined the rights to property enriched in Article 13 of the Federal Constitution to include every possible interest which a person can have in a particular property owned. This includes rights to full enjoyment of the said Land including but not limited to use, access, dispose, develop or make profit out of the same. 77. In the current case, we reiterate here that the Defendants had erected immovable structures on the said Land including the clinic building and fences. As such, the Plaintiff is deprived of her rights to full enjoyment of the said Land. 78. We emphasize here that the Plaintiff is not even able to access the said Land freely. Thus, the deprivation of her rights to use, develop or dispose the said as she wishes therefore goes without saying. 79. For the said reason, the Plaintiff should be entitled to loss of future earnings or profits over the said Land, calculated from 2021 and such obligation should persist until the tort of trespass ceases.”. [74] Mahkamah ini telah merujuk dan meneliti Laporan Penilaian oleh juru nilai Plaintif dan mendapati analisis juru nilai tidak memperihalkan apa perusahaan yang membawa kerugian hasil pendapatan oleh Plaintif. Sekadar maklumat mengenai kedudukan Hartanah tersebut yang terletak 5 kilometer ke baratdaya Bandar Baru Salak Tinggi dan 13 kilometer ke timurlaut KLIA; pembangunan sekitar Hartanah tersebut yang merupakan sebidang Tanah Pembangunan iaitu tanah bersyarat pertanian yang dizonkan sebagai kegunaan kediaman; dan Hartanah tersebut berada dalam kawasan Majlis Perbandaran Sepang, adalah didapati tiada apa-apa bukti dapat menunjukkan bahawa Plaintif telah mengusahakan Hartanah tersebut untuk menjana pendapatannya. [75] Seterusnya, juru nilai Plaintif telah melampirkan Pelan Perancangan di mana Klinik Desa Kampung Giching tertera pada Pelan Perancangan. [76] Mahkamah ini telah meneliti hujahan peguam cara terpelajar Defendan-Defendan yang menegaskan bahawa Plaintif tidak berhak untuk mendapatkan ganti rugi atau kos bermula tahun 2002 kerana sudah terang lagi bersuluh Plaintif adalah tuan punya tanah bermula 19.3.2010 dan laporan penilaian yang dibuat oleh SP2 disediakan dan dinilai dari tahun 2002 hanya kerana tanah tersebut adalah tanah keluarga adalah tidak tepat dan misleading. [77] Selain itu, dihujahkan oleh peguam cara terpelajar Defendan-Defendan − “sebagai tuan punya tanah mereka bertanggungjawab ke atas tanahnya dari segi membayar cukai seperti yang dinyatakan di bawah Seksyen 93 Kanun Tanah Negara 2020 [TAB-3 IAD]. 28. Oleh yang demikian, keterangan/dakwaan Plaintif bahawa beliau masih layak untuk menikmati kepentingan Hartanah sebelum 19.3.2010 tidak dapat disokong dengan apa-apa keterangan lain. Plaintif juga tidak dapat menunjukkan apa-apa resit bayaran cukai berkenaan Hartanah Tersebut. [Rujuk Nota Keterangan m/s 12] PD: Puan setuju saya cadangkan selagimana nama Puan tak didaftarkan di atas sebagai pemilik berdaftar tanah, Puan tak perlu pun bayar apa-apa cukai terhadap tanah tersebut sebelum nama Puan didaftarkan? Apa-apa cukai, apa-apa cukai lah yang dikenakan terhadap tanah itu Puan tak perlu bayar pun selagi mana Puan bukan lah nama orang yang didaftarkan dalam geran. Puan setuju. Puan tak ada tanggungjawab nak bayar pun. Puan setuju? SP1: Tak. PD: Tak setuju. Puan ada tak dokumen di hadapan Puan hari ini yangmenunjukkan Puan ada bayar apa-apa cukai berkenaan tanah tersebut sebelum 2010? YA: Peguam Plaintif boleh bantu. Mana resit dia ada bayar cukai? PP: Resit bayar cukai tak ada dilampirkan Puan.”. [78] Peguam cara terpelajar Defendan-Defendan menghujahkan bahawa sebagaimana yang diplidkan oleh Plaintif yang menuntut hak penafian penggunaan tanah bermula Januari 2022, Plaintif tidak mengambil apa-apa tindakan (even pemfailan ke Mahkamah Tinggi) walaupun mendakwa haknya untuk menggunakan tanah sejak Januari 2002 telah dinafikan. Sedangkan pada tahun 2002, pembinaan Klinik Desa Kampung Giching belum dimulakan lagi. Berdasarkan keterangan SD1, pembinaan Klinik Desa Desa Kampung Giching hanya dimulakan pada 10-2-2003. 34. Setelah Klinik Desa Kampung Giching siap dibina dan beroperasi pada 23-12-2003, Plaintif juga tidak mengambil apa-apa tindakan ke Mahkamah Tinggi atau ke KKM untuk menuntut haknya. [79] Memetik keterangan Plaintif semasa diperiksa balas, peguam cara terpelajar Defendan-Defendan menghujahkan bahawa Plaintif menyatakan bahawa Plaintif tidak tahu bahawa bangunan Klinik Desa Kampung Giching telah siap dibina dan beroperasi pada 23-12-2003. Kali pertama Plaintif mengetahui terdapat sebuah klinik desa didirikan di atas Hartanah tersebut adalah setelah mendapat geran pada tahun 2010. [80] Peguam cara terpelajar Defendan-Defendan menghujahkan bahawa adalah mustahil bagi Plaintif sebagai pemilik tanah tidak sedar kewujudan sebuah klinik desa berada di tanah beliau. Inferens yang dapat dibuat adalah sekiranya pemilik tanah tidak mengetahui kewujudan klinik desa di bina di atas tanah beliau menunjukkan pemilik tanah tersebut tidak mengendahkan haknya. Tambahan pula Plaintif juga bersetuju semasa pemeriksaan balas bahawa beliau tidak pernah mengusahakan apa-apa di atas Hartanah tersebut. [Rujuk Nota Keterangan m/s 14-15]. Peguam cara terpelajar Defendan-Defendan memetik nota keterangan − “YA: Bukannya jauh sangat. So, masa Sawarah bagi tanah itu pada awak, tak pernah tengok ke? SP1: Kita orang pun tak tahu. YA: Tak tahu apa? Tak tahu ada tanah? SP1: Ya, tanah itu ada, apa-apa lah dekat situ. Cuma tahu tanah sajalah. PD: Puan tak tahu tanah tersebut ada apa-apa, jadi saya cadangkan Puan dengan Sawarah memang tidak pernah mengusahakan tanah tersebut lah. Kan setuju? Sebab, Puan tak tahu apa-apa yang ada dekat tanah itu. Puan tak pernah pergi. Lepas itu, saya cadangkan bahawa Puan tidak mengusahakan apa apa di atas tanah tersebut. Puan setuju atau tidak dengan cadangan saya? SP1: Setuju.”. [81] Berdasarkan keterangan semasa pemeriksaan balas juga, peguam cara terpelajar Defendan-Defendan menyatakan bahawa Plaintif bersetuju bahawa jarak antara rumah Plaintif dengan Hartanah tersebut lebih kurang sejam dan tiada apa-apa yang menghalang Plaintif untuk pergi ke Hartanah tersebut. “PD: Tak ke, tak setuju, tak tahu. Puan jangan pandang peguam. YA: Tak boleh tengok peguam ya. Jawapan tak boleh dengar peguam. Tak pernah tengok ke klinik itu? Berapa jauh klinik ini dengan rumah awak ya? SP1: Dengan rumah satu jam lebih lah. YA: Satu jam lebih. SP1: Ya. YA: Kawasan yang sama lah, cuma dia jauh lah sikit. SP1: Jauh lah.”. [82] Hak Plaintif sebagaimana termaktub dalam Perkara Perlembagaan Persekutuan tidak dinafikan dan tidak diabaikan oleh Mahkamah ini. Mahkamah ini membenarkan tuntutan Plaintif untuk memperoleh haknya menurut undang-undang. tetapi, di sini, Plaintif gagal membuktikan kerugian kehilangan pendapatan masa hadapan dan/atau hasil yang Plaintif sepatutnya dapat terima daripada pengusahaan pertanian di atas hartanah tersebut dikira daripada 2021 dan berterusan sehingga pencerobohan ditamatkan berserta faedah jumlah kadar sewaan sebanyak 5% setahun bagi kegunaan Hartanahnya. [83] Tujuan pampasan bukanlah untuk menghukum atau mengkayakan mana-mana pihak. Dalam kes Johandra Realty Sdn Bhd dan satu lagi lwn Ketua Pengarah Jabatan Pengairan dan Saliran Malaysia dan satu lagi [2021] 2 MLJ 738 adalah diputuskan − “[22] Perlu juga ditekankan bahawa satu jumlah ganti rugi yang wajar dan munasabah tidak sepatutnya mengandungi elemen keuntungan kepada pihak yang menuntut. Di dalam hal ini, Mahkamah Persekutuan di dalam kes Tan Sri Khoo Teck Puat & Anor v Plenitude Holdings Sdn Bhd [1994] 3 MLJ 777 telah buat pemerhatian seperti mana berikut: It goes without saying that if the effect of allowing a plaintiff’s claim is to put him in a better position than he would have been if there had been no breach, then this would be contrary to the principles enunciated in the cases cited above. This means that any profit which he stands to make because of the breach, must be deducted from the damages awarded — a point aptly put by Mr Hugh Beale in his most useful book on Remedies for Breach of Contract: The basis of assessment In outline, the victim of a breach of contract is entitled to compensation for any loss which results from the breach and which is neither too ‘remote’, or unlikely, a consequence nor one which he could have avoided by taking reasonable steps in ‘mitigation’. He is ‘to be placed in the same situation as if the contract had been performed’ (Robinson v Harman (1848) 1 Ex 850 at p 855). This involves considering his overall position. The damages should compensate him for the performance which he should have received but has not, with deductions for any savings he has or should have made through not having to perform himself or by other action, such as entering a substitute transaction with someone else. Any profit which he is only able to make because of the breach of contract should also be deducted. These deductions are made in accordance with the general principle that an award of damages should not put the victim in a better position than if the contract had been performed; he should recover no more than he has lost. Punitive or exemplary damages might be awarded where a breach of contract was also a tort, but in English law they are not awarded for a mere breach of contract (Perera v Vandiyar [1953] 1 WLR 672).”. Walaupun keputusan kes Tan Sri Khoo Teck Puat melibatkan isu taksiran ganti rugi akibat pemecahan suatu kontrak, prinsip yang sama harus terpakai kepada taksiran ganti rugi di bawah tort. [84] Aduan Plaintif apabila mengetahui bahawa Hartanahnya telah digunakan bagi Klinik Desa Kampung Giching tidak diabaikan oleh pihak berkuasa tempatan yang berkenaan dan pengoperasi Klinik Desa Kampung Giching iaitu Kementerian Kesihatan Malaysia telah dirujuk dan perbincangan telah diadakan untuk memastikan isu yang dibangkitkan Plaintif dalam aduannya diselesaikan. [85] Prinsip undang-undang bagi ganti rugi teladan: Mahkamah ini merujuk kepada hujahan bertulis peguam cara terpelajar Defendan-Defendan yang menghuraikan mengenai ganti rugi teladan iaitu − “Ganti rugi teladan di atas pencerobohan yang dilakukan oleh Defendan ke atas Hartanah tersebut: 85. Plaintif turut menuntut Ganti rugi Teladan terhadap Defendan-Defendan. Defendan-Defendan menghujahkan bahawa Plaintif tidak berhak menuntut Gantirugi Teladan atas sebab telah terhalang oleh doktrin of laches. Maka adalah dihujahkan bahawa tuntutan Gantirugi Teladan ini juga seharusnya ditolak dengan kos. 86. Dalam kes Ng Chooi Aw and Anor v. Eng Ah Jam @ Ng Kim Piau and Anor [2008] MLJU 210 Mahkamah memutuskan seperti berikut: “As regards, to the Appellants' claim for exemplary damages I refused the same primarily on the grounds that the said claim was not specifically pleaded by the Appellants in their Statement of Claim. The Supreme Court Practice (Vol. 1) Para 18/8/7 provides − “A claim for exemplary damages must be specifically pleaded, together with the facts relied on, (see Para (3)) negativing the contrary ruling of the Court of Appeal in Broome v. Cassell & Co. Ltd [1971] 2 Q.B 354 and restoring [1971] 1 A11E.R. 262 (Lawton J). Paragraph (3) has the effect of requiring that − (1) the claim for exemplary damages be specifically pleaded in the body of the Statement of Claim (or counterclaim), not merely in the prayer and in addition to any other claim for damages. (2) the facts on which the party relies to support his claim for exemplary damages be pleaded with proper particularity". 87. Adalah suatu undang-undang yang mantap bahawa ganti rugi teladan hanya akan diberikan sekiranya Plaintif berjaya membuktikan bahawa tindakan Defendan-Defendan adalah termasuk di bawah tiga (3) kategori atau keadaan yang berikut: (a) Where there is oppressive, arbitrary or unconstitutional action by the servants of the Government; (b) Where the defendant's conduct had been calculated to make a profit; dan (c) Where expressly it is authorized by statute. 88. Dihujahkan dalam konteks kes Plaintif ini, dakwaan-dakwaan yang dibuat dan diplidkan oleh Plaintif adalah tidak menjurus kepada mana-mana kategori di atas. 89. Pemberian ganti rugi teladan bukanlah satu kemestian tetapi ianya hanya akan diberikan apabila Mahkamah berpendapat pampasan yang telah diberikan (ganti rugi am dan/atau ganti rugi khas) adalah tidak mencukupi untuk menghukum Defendan-Defendan atas tindakan berbentuk ‘oppressive’, ‘arbitrary’ atau ‘unconstitutional’ yang telah dibuat. Prinsip ini dinyatakan di dalam kes Rookes v. Barnard And Others [1964] 1 All ER 367 di mana Lord Devlin membuat pemerhatian berikut: “In a case in which exemplary damages are appropriate, a jury shouId be directed that if, but only if, the sum which they have in mind to award as compensation (which may, of course, be a sum aggravated by the way in which the defendant has behaved to the plaintiff) is inadequate to punish him for his outrageous conduct, to mark their dissapproval of such conduct and to deter him from repeating it, then it can award some larger sum.”. 90. Privy Council di dalam kes A v Bottrill [2003] 1 AC 449 mengariskan ujian untuk menentukan ‘outrageous conduct’ seperti berikut: ‘…cases satisfying the test of outrageousness will usually involve intentional wrongdoing with, additionally, an element of flagrancy or cynicism or oppression or the like: something additional rendering the wrongdoing or the manner or circumstances in which it was committed particularly appalling’. 91. Merujuk kes Mohammad Shafiq Dollah lwn Sarjan Mejar Abdul Manaf Jusoh & yang lain dan satu kes lagi [2012] MLJU 1793 Mahkamah di dalam kes ini telah mengawadkan gantirugi teladan dan kepada Plaintif atas sebab-sebab berikut: [7] Semasa di Balai Polis Pandan Indah, Shafiq telah dibawa masuk ke dalam stor di mana Shafiq telah dipaksa untuk mengaku mencuri motosikal. Apabila Shafiq enggan membuat demikian, Shafiq telah dipukul, dipijak-pijak, diterajang dan ditendang oleh defendan pertama sehingga menyebabkan Shafiq terjatuh. [8] Pada masa itu, Shafiq telah merayu kepada defendan pertama supaya tidak dipukul kerana Shafiq pernah menjalani pembedahan membuang limpa, dan luka pembedahan masih dalam proses penyembuhan dan perkara ini telah diberitahu defendan pertama dan anggotanya semasa Shafiq diarahkan masuk ke dalam stor tetapi tidak dihiraukan. [9] Shafiq kemudiannya disoal siasat di dalam stor di Balai Polis Pandan Indah dengan tangan Shafiq bergari dan Shafiq juga telah diarahkan duduk di atas lantai dengan meluruskan kedua-dua belah kaki. [10] Beberapa anggota polis yang tidak diketahui identitinya termasuk defendan pertama telah menyerang dan menghentam Shafiq. KakiShafiq telah dipijak-pijak dan dipukul dengan getah paip kuning yang bersimpul dan badan Shafiq telah dipukul dan ditendang berkali-kali. Ini dilakukan untuk mendapatkan pengakuan daripada Shafiq bahawa Shafiq terlibat dengan aktiviti mencuri motosikal. [11] Shafiq cuba mengelak dari pukulan dan akibatnya Shafiq telah dipukul dengan lebih teruk dan terkena di tempat pembedahannya dan Shafiq juga telah dihentam dan dipukul di seluruh badan. [12] Serangan dan hentaman mengakibatkan kecederaan di seluruh badan terutamanya di bahagian kaki Shafiq sehinggakan Shafiq telah membuang air besar di dalam seluarnya kerana tidak dibenarkan oleh defendan pertama pergi ke tandas. Selepas itu barulah defendan pertama menyuruh Shafiq membersihkan seluarnya dan sekembalinya dari tandas Shafiq telah dipukul lagi sehingga pitam dan separuh sedar dan barulah kemudiannya Shafiq telah dihantar ke Hospital Ampang oleh anggota polis pada malam tangkapan tersebut untuk mendapatkan rawatan. [13] Shafiq berada di hospital selama enam hari (tiga hari daripada enam hari tersebut Shafiq telah direman dengan tangan digari di katil hospital) untuk menerima rawatan akibat kecederaan dan kesakitan akibat pukulan dan hentaman tersebut.”. 92. Dalam kes Rosli Mohd Amin & Yang Lain Lwn. Pengarah Hospital Segamat & Yang Lain [2011] 5 CLJ 97 Mahkamah telah menolak tuntutan Ganti rugi Teladan dan Ganti rugi Teruk kerana Plaintif telah gagal membuktikan berhak menuntut kedua-dua gantirugi tersebut. 93. Oleh yang demikian, Defendan-Defendan menghujahkan bahawa berdasarkan keterangan-keterangan yang telah dikemukakan di mahkamah ini dan prinsipundang-undang yang telah dihuraikan di atas, Plaintif telah gagal membuktikan ganti rugi teladan yang dituntut maka tuntutan Plaintif terhadap Defendan-Defendan seharusnya ditolak dengan kos.”. [86] Mahkamah ini mendapati berdasarkan fakta kes, keterangan lisan dan keterangan dokumentar yang dibentangkan dalam perbicaraan penuh bagi tort pencerobohan tanah, Defendan-Defendan tidak perlu dihukum dengan mengenakan ganti rugi teladan. Tindakan Defendan-Defendan yang menggunakan Hartanah Plaintif bagi membina sebuah klinik desa tanpa kebenaran dan izin Plaintif adalah suatu yang tidak mengikut lunas undang-undang. Namun, tindakan Defendan-Defendan yang akan memampas Plaintif “buat kali kedua” iaitu selepas kemenangan kes ini, melalui prosiding pengambilan tanah adalah memadai di mana sebagai tuanpunya dan pemilik berdaftar tanah tersebut, Plaintif telah dan akan dibayar dengan wang bagi kerugian atas tort pencerobohan ini. Kesimpulan [87] Berdasarkan penelitian Mahkamah ini, selepas meneliti semua keterangan, dokumen dan hujahan bertulis yang dibentangkan oleh pihak-pihak di hadapan Mahkamah ini, Mahkamah ini membenarkan sebahagian sahaja perintah yang dipohon oleh Plaintif. Bertarikh: 22 Jun 2024. RoziBainon ( ROZI BINTI BAINON ) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Shah Alam Sivil NCvC12 Peguam cara: Bagi pihak Plaintif: Nuril Muhaniza dan Nor Albina Alleseana bt Mohd Jaib Tetuan Abu Zahar Syed Mohd Fuad & Partners, Petaling Jaya. Bagi pihak Defendan-Defendan: Nur Aifaa binti Che Abdullah Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Selangor, Shah Alam