Uem Land Berhad v Wan Nornazifah Binti Wan Mansor (JA-29NCC-250-05/2023)

Penolong Kanan Pendaftar (selepas ini dirujuk sebagai “PKP”) ditugaskan untuk membuat keputusan sama ada membenarkan atau menolak bantahan Penghutang Penghakiman (selepas ini dirujuk sebagai “JD”) untuk membatalkan Petisyen Pemiutang bertarikh 6/7/2023.

Pemiutang Penghakiman (selepas ini dirujuk sebagai “JC”) telah merekodkan Penghakiman Ingkar Kehadiran terhadap JD pada 30/10/2018.

Seterusnya, JC telah memfailkan Notis Kebankrapan pada 23/5/2023 dan BN telah diserahkan kepada JD secara kediri pada 12/6/2023.

Pada 16/6/2023, pihak JD telah memfailkan Saman Dalam Kamar iaitu permohonan untuk mengenepikan dan membatalkan Notis Kebankrapan di Kandungan 4.

Seterusnya, JC telah memfailkan Petisyen Pemiutang pada 6/7/2023 iaitu sebelum permohonan di Kandungan 4 diputuskan.

Pada 18/10/2024, permohonan JD di Kandungan 4 telah ditolak oleh PKP dan pendengaran Petisyen Pemiutang untuk diteruskan memandangkan tiada rayuan difailkan oleh JD.

Namun pada 28/12/2023, pihak JD telah memfailkan dua Saman Dalam Kamar iaitu permohonan untuk mengenepikan Petisyen Pemiutang di Kandungan 25 dan permohonan untuk menggantung pendengaran Petisyen Pemiutang di Kandungan 27.

Terdapat tiga isu yang mahkamah perlu bincangkan untuk pendengaran hari ini iaitu; a. Bantahan awal JD terhadap Afidavit Jawapan bertarikh 3/1/2024 yang diikrarkan dan difailkan oleh Peguam JC, b. Sama ada Petisyen Pemiutang yang difailkan pada 6/7/2023 adalah pra-matang memandangkan ia difailkan sebelum perbuatan kebankrapan berlaku, dan c. Sama ada tindakan kebankrapan sepatutnya merupakan tindakan terakhir yang boleh diambil ke atas pihak JD. ISU PERTAMA: BANTAHAN AWAL JD TERHADAP AFIDAVIT JAWAPAN BERTARIKH 3/1/2024 YANG DIIKRARKAN DAN DIFAILKAN

Pihak JD telah mengemukakan bantahan awal untuk membantah Afidavit Jawapan yang telah diikrarkan oleh peguam JC di mana sepatutnya ia perlu diikrarkan oleh pihak JC sendiri dan bukan peguam yang dilantiknya.

Dalam memutuskan isu ini mahkamah telah merujuk kepada kes MALAYAN BANKING BHD V CHARTERFIELD CORP SDN BHD [2001] 3 MLJ 160 di mana terdapat tiga syarat utama untuk membolehkan peguam mengikrarkan affidavit bagi anak guam. Tiga syarat tersebut adalah seperti berikut: “Based on the above cited cases, I am of the view that a solicitor may depose an affidavit on behalf of the litigant if all the following conditions are fulfilled:

the facts to be deposed must not be contentious or disputed question of facts;

(ii) the facts to be deposed must be from his knowledge (if the affidavit is for the purpose of being used in interlocutory proceedings, it may contain statements of information or belief with sources and grounds thereof); and

(iii) he is authorized to depose the affidavit by the litigant.”

Mahkamah berpendapat bahawa isu atau isi kandungan dalam Afidavit Jawapan yang diikrarkan oleh Peguam JC bukanlah merupakan isu berkaitan pertikaian fakta kes tetapi lebih kepada isu berkaitan pertikaian undang-undang (isu menentukan tarikh perbuatan kebankrapan) yang mana mahkamah percaya pihak peguam mempunyai pengetahuan yang lebih jelas berbanding anak guam.

Syarat ketiga juga telah dipenuhi memandangkan peguam JC telah diberi kebenaran dan autoriti daripada anak guamnya untuk mengikrarkan affidavit tersebut. Maka, mahkamah menolak bantahan awal yang dikemukakan oleh pihak JD. ISU KEDUA: SAMA ADA PETISYEN PEMIUTANG YANG DIFAILKAN PADA 6/7/2023 ADALAH PRA-MATANG MEMANDANGKAN IA

Berdasarkan Seksyen 5(1)(c) Akta Insolvensi 1967, Petisyen Pemiutang mestilah difailkan dalam masa 6 bulan daripada tarikh perbuatan kebankrapan berlaku; “5. (1) A creditor shall not be entitled to present a bankruptcy petition against a debtor unless -

the act of bankruptcy on which the petition is grounded has occurred within six months before the presentation of the petition; and

Mahkamah merujuk Seksyen 3(1)(i) Akta Insolvensi 1967 yang memperuntukan bahawa: “3. (1) A debtor commits an act of bankruptcy in each of the following cases:

if a creditor has obtained a final judgment or final order against him for any amount and execution thereon not having been stayed has served on him in Malaysia, or by leave of the court elsewhere, a bankruptcy notice under this Act requiring him to pay the judgment debt or sum ordered to be paid in accordance with the terms of the judgment or order with interest quantified up to the date of issue of the bankruptcy notice, or to secure or compound for it to the satisfaction of the creditor or the court; and he does not within seven days after service of the notice in case the service is effected in Malaysia, and in case the service is effected elsewhere then within the time limited in that behalf by the order giving leave to effect the service, either comply with the requirements of the notice or satisfy the court that he has a counterclaim, set off or cross demand which equals or exceeds the amount of the judgment debt….”

Berdasarkan seksyen di atas, secara ringkasnya perbuatan kebankrapan berlaku 7 hari selepas tarikh serahan Notis Kebankrapan. Bagi kes pada hari ini, Notis Kebankrapan telah diserahkan secara kediri kepada JD pada 12/6/2023 dan dengan merujuk Seksyen 3(1)(i) tersebut tarikh perbuatan kebankrapan adalah pada 22/6/2023 di mana ia adalah sama seperti yang dinyatakan oleh pihak JC dalam Petisyen Pemiutang yang mereka failkan.

Namun begitu, pihak JD telah berhujah bahawa perbuatan kebankrapan masih belum berlaku memandangkan pihak JD telah memfailkan permohonan mengenepikan Notis Kebankrapan (Kandungan 4) pada 16/6/2024 iaitu sebelum kiraan 7 hari tersebut tamat.

Peguam JD telah merujuk kepada Kaedah 93 Kaedah-Kaedah Insolvensi 2017 yang menyatakan bahawa: “Application to set aside

93.

The filing of an affidavit shall operate as an application to set aside the bankruptcy notice, and the Registrar shall fix a day for the hearing of the application, and shall give not less than three clear dyas notice to the debtor, the creditor and their respective solicitors if known.

If the application cannot be heard before the time specified in the notice for compliance with its requirements, the Registrar shall extend the time, and no act of bankruptcy shall be deemed to have been committed under the notice until the application has been heard and determined.”

Rujukan dibuat dalam kes NATARAJAN KUPPUSAMY, RE [1992] 3 CLJ 111, di mana mahkamah tersebut telah memutuskan bahawa: “Accordingly I hold that in the face of the language used in r 95(2) and the prevailing practice, where the r 95(1) affidavit is filed before the expiry of the statutory seven days given by the bankruptcy notice, the time for compliance with the notice is to be deemed to have been extended until the application has been heard and determined. Section 5(1) of the Bankruptcy Act 1967 provides that a creditor shall not be entitled to present a bankruptcy petition against a debtor unless, among other things and as provided by s 5(1)(c), an act of bankruptcy on which the petition is grounded has been committed within six months before the presentation of the petition. It follows that where before the period for compliance with a bankruptcy notice has expired the alleged debtor files a r 95(1) affidavit-application, as no act of bankruptcy is deemed to be committed until the disposal of the application, the filing of a petition before the disposal of the application purportedly grounded on non-compliance with the bankruptcy notice is invalid. The petitioner has to wait until the disposal of the application before filing the petition.”

Berdasarkan kes tersebut, perbuatan kebankrapan tidak berlaku sehingga permohonan mengenepikan Notis Kebankrapan tidak dilupuskan dan JC perlu menunggu sehingga permohonan dilupuskan dahulu sebelum memfailkan Petisyen Pemiutang.

Tambahan lagi kenyataan ini disokong oleh keputusan yang dibuat oleh Mahkamah Rayuan dalam kes ABDUL RASHID MOHAMAD ISA v PTT INTERNATIONAL TRADING PTE LTD [2024] CLJU 343: “[25] The learned HCJ in his grounds of judgment found that the act of bankruptcy had not yet occurred since Enel. 6 had not been disposed of. The learned HCJ in his decision also directed for Enel. 6 to be heard. We agree with the learned HCJ. [26] In our view, the act of bankruptcy did not occur on 25.12.2018, as there is a pending application to set aside the bankruptcy notice. This is regardless of whether the application was made under Rule 17 of the IR 2017 or otherwise since it comes within the ambit of Rule 93 of the IR 2017. [27] Therefore, the act of bankruptcy cannot occur until Enel. 6 is heard and disposed of. Since Enel. 6 has not been heard and disposed of, the act of bankruptcy has been stayed according to Rule 93 of the IR 2017 thus it is premature at this stage to argue that the bankruptcy proceeding has terminated especially when the earlier petition was withdrawn with liberty to file afresh and it was allowed by the court as we noted earlier.”

Mahkamah tidak menafikan hujahan pihak JC dalam Hujahan Singkat JC bahawa kes Abdul Rashid Mohamad Isa ini tidak wajar dirujuk disebabkan isu utama kes tersebut adalah sama ada Petisyen Pemiutang masih boleh digunapakai atau tidak. Namun Mahkamah Rayuan dalam kes sama turut mengesahkan bahawa perbuatan kebankrapan tidak berlaku selagi permohonan mengenepikan tidak dilupuskan seperti yang dinyatakan dalam pada 25, 26 dan 27 di atas.

Berdasarkan peruntukan, kaedah dan autoriti-autoriti kes di atas, ia adalah jelas bahawa perbuatan kebankrapan tidak akan berlaku selagi mana permohonan mengenepikan Notis Kebankrapan tersebut belum dilupuskan. Dalam kes pada hari ini, Kandungan 4 tersebut telah diputuskan dan ditolak oleh mahkamah pada 18/10/2023 dan mengambil kira Kaedah 93, tarikh perbuatan kebankrapan adalah pada 18/10/2023.

Oleh yang demikian, ia adalah jelas dan nyata bahawa Petisyen Pemiutang yang difailkan pada 6/7/2024 tersebut adalah pra-matang memandangkan ia difailkan sebelum perbuatan kebankrapan berlaku. ISU KETIGA: SAMA ADA TINDAKAN KEBANKRAPAN SEPATUTNYA MERUPAKAN TINDAKAN TERAKHIR YANG BOLEH DIAMBIL KE

Tindakan kebankrapan adalah salah satu tindakan pelaksanaan yang boleh diambil oleh pihak JC terhadap pihak JD. Mahkamah berpendapat bahawa ia merupakan hak pihak JC sendiri untuk memutuskan tindakan pelaksanaan yang mana yang lebih efektif untuk mendapatkan semula hutang yang dituntut. Tambahan lagi, tiada peruntukan undang-undang yang menyatakan bahawa tindakan kebankrapan sepatutnya menjadi tindakan pelaksanaan terakhir yang boleh diambil terhadap JD.

Rujukan dibuat kepada kes MOSCOW NARODNY BANK LTD V NGAN CHING WEN [2005] 3 MLJ 693 di mana mahkamah telah memutuskan bahawa: “66 In considering the question of abuse of the process of court in bankruptcy proceedings, we must not lose sight of the reality in a debt recovery action. The intention of a creditor is to recover the debt. Towards that end, he files his claim and obtains judgment. Obtaining a judgment is not the end of the matter. A judgment is worthless if the debt is not recovered. So, the law provides ways to realise the judgment by way of execution proceedings. If the judgment debtor has assets, usually the judgment debtor would adopt one of the methods of execution proceedings. But, where the debtor, being an individual, has no assets, the judgment debtor, usually as a last esort, would commence bankruptcy proceedings. It is only a natural process provided by law. When law provides various means of realising a judgment debt, the fact that a judgment debtor prefers one method over the others is within his legal right. Any judgment creditor would prefer to choose the most effective way of realising the judgment debt. That again is sensible. So, strong evidence of mala fide on the part of judgment creditor is required to prove abuse of process of court in bankruptcy proceedings. In this respect, perhaps it is easier to prove abuse of process of court in winding-up proceedings, in particular where no judgment has been obtained, the amount is small, the company is in a sound financial position, than in bankruptcy proceedings based on a judgment.”

Berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan mahkamah membenarkan Kandungan 25 iaitu Petisyen Pemiutang bertarikh 6/7/2023 dibatalkan dan diketepikan dengan perintah terhadap kos sebanyak RM1500. Tiada perintah terhadap kos diberikan untuk Kandungan 27 memandangkan permohonan tersebut telah menjadi akademik. Arahan tambahan mahkamah:

Berdasarkan kes Abdul Rashid (supra), pihak JC masih boleh memfailkan CP yang baharu memandangkan tempoh 6 bulan daripada tarikh perbuatan kebankrapan masih belum tamat. Jika pihak JC ingin berbuat demikian, mahkamah menggunakan budi bicara mahkamah untuk membenarkan pihak JC untuk memfailkan CP tersebut menggunakan deposit yang sama. Bertarikh: 26 Mac 2024 Disediakan oleh, t.t. ………………………………….

Tetuan Raja, Darryl & Loh. Peguamcara Pemiutang Penghakiman Tingkat 26, Menara Hong Leong, No 6 Jalan Damanlela, Bukit Damansara, 50490 Kuala Lumpur. …

Tetuan Baharudin, Wan & Kuna. Peguamcara Penghutang Penghakiman Suite 6.1, Level 6, Bangunan Pelangi, Jalan Biru, Taman Pelangi, 80400 Johor Bahru, Johor. … Mr Kunasegaran a/l Nadasen Kes-kes yang dirujuk:

Abdul Rashid Mohamad Isa V PTT International Trading Pte Ltd [2024] CLJU

Malayan Banking Bhd V Charterfield Corp Sdn Bhd [2001] 3 MLJ 160 3. Moscow Narodny Bank Ltd V Ngan Ching Wen [2005] 3 MLJ 693 4. Natarajan Kuppusamy, Re [1992] 3 CLJ 111