Ummi Kalsum Binti Azizan v Mohd Aziman Bin Mohd Shari (BA-12B-81-07/2024)

Ini adalah rayuan Perayu terhadap keputusan Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) dalam satu kes kemalangan jalan raya, di mana keputusan terhadap liabiliti tidak lagi dipertikaikan dan rayuan ini adalah terhad kepada isu kuantum gantirugi yang diperintahkan oleh HMS kepada Responden.

HMS, setelah mendengar keterangan saksi-saksi dan meneliti laporan perubatan yang dikemukakan, telah menilai jenis dan tahap kecederaan yang dialami oleh Responden, termasuk kecederaan berbentuk kesan calar (abrasion), serta tuntutan kehilangan pendapatan.

Dalam penilaian tersebut, HMS telah memutuskan untuk membenarkan gantirugi am sebanyak RM50,000.00 dan gantirugi khas berjumlah RM288,817.66 beserta faedah.

Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, Perayu telah memfailkan rayuan ini dengan alasan bahawa jumlah gantirugi yang diberikan adalah berlebihan dan tidak disokong oleh keterangan yang mencukupi.

Setelah mendengar hujah daripada kedua-dua belah pihak, meneliti Rekod Rayuan dan membaca hujahan bertulis yang difailkan, saya dapati tiada salah arah atau kekhilafan dilakukan oleh HMS dalam membuat keputusan mengenai kuantum, maka rayuan telah ditolak dengan kos.

Berikut adalah alasan penghakiman saya.

Pada tarikh kejadian, Responden telah terlibat dalam satu kemalangan jalan raya apabila kenderaan yang dinaikinya terlibat dalam satu perlanggaran dengan kenderaan yang dipandu oleh Perayu. Isu berkaitan liabiliti telah dibicarakan di hadapan HMS dan telah diputuskan bahawa liabiliti kemalangan adalah dikongsi, dengan Perayu menanggung 75% dan Responden menanggung 25% liabiliti. Keputusan mengenai liabiliti ini tidak dipertikaikan dalam rayuan di hadapan saya.

Akibat kemalangan tersebut, Responden telah mengalami kecederaan fizikal dan telah mendapatkan rawatan perubatan. Berdasarkan laporan perubatan awal yang dikemukakan, Responden mengalami beberapa kecederaan berbentuk kesan-kesan calar (abrasion) di bahagian badan tertentu. Rawatan awal telah diberikan dan Responden telah menjalani rawatan susulan mengikut nasihat perubatan.

Dalam tempoh hampir setahun selepas kemalangan, satu laporan perubatan susulan telah dikemukakan oleh pihak Responden melalui doktor gantian, iaitu Dr Cheong Ann Pin. Laporan perubatan tersebut antara lain menyatakan kewujudan isu berkaitan kecederaan jari bengkok, yang menurut keterangan perubatan, berpunca daripada kemalangan berkenaan.

Responden menyatakan bahawa kecederaan ini telah memberi kesan kepada fungsi tangan serta menjejaskan aktiviti harian dan keupayaannya untuk bekerja. Laporan dan keterangan perubatan ini telah diterima dan dipertimbangkan oleh HMS semasa perbicaraan.

Selain itu, Responden turut mengemukakan tuntutan kehilangan pendapatan, dengan alasan bahawa kecederaan yang dialami serta tempoh pemulihan telah menjejaskan keupayaannya untuk menjalani pekerjaan seperti biasa. Dokumen dan keterangan sokongan berkaitan pendapatan telah dikemukakan bagi menyokong tuntutan tersebut.

Setelah menilai keseluruhan keterangan yang dikemukakan, termasuk laporan perubatan awal dan susulan, keterangan saksi-saksi serta dokumen sokongan, HMS telah membenarkan gantirugi am sebanyak RM50,000.00 dan gantirugi khas berjumlah RM288,817.66, beserta faedah, setelah mengambil kira pembahagian liabiliti antara pihak-pihak.

Keputusan mengenai kuantum gantirugi kini menjadi subjek rayuan ini.

Daripada alasan penghakiman HMS, berikut adalah dapatan beliau:

HMS mendapati bahawa kecederaan berbentuk abrasion yang dialami oleh Responden adalah terbukti berdasarkan laporan perubatan awal dan keterangan perubatan yang dikemukakan.

HMS menerima dan memberi pertimbangan kepada laporan perubatan susulan yang dikemukakan melalui doktor gantian, Dr Cheong, termasuk penjelasan berhubung isu kecederaan jari bengkok, walaupun laporan tersebut diperoleh selepas tempoh hampir satu tahun dari tarikh kemalangan.

HMS berpendapat bahawa keterangan Dr Cheong adalah boleh diterima dan relevan bagi menjelaskan kesan berpanjangan kecederaan yang dialami oleh Responden.

Berdasarkan keseluruhan keterangan perubatan, HMS menggunakan budibicaranya untuk memberikan gantirugi am sebanyak RM50,000.00, yang dianggap wajar dan munasabah selaras dengan jenis dan tahap kecederaan yang dibuktikan.

Berhubung tuntutan kehilangan pendapatan, HMS mendapati bahawa tuntutan tersebut disokong oleh keterangan dan dokumen yang mencukupi, dan oleh itu membenarkan tuntutan kehilangan pendapatan seperti yang dikemukakan oleh Responden.

HMS telah mengambil kira pembahagian liabiliti antara pihak-pihak, iaitu 75% ke atas Perayu dan 25% ke atas Responden, dalam mengira jumlah gantirugi yang akhirnya diperintahkan.

Secara keseluruhan, HMS mendapati bahawa jumlah gantirugi am dan khas yang diberikan adalah dalam lingkungan budibicara kehakiman yang dibenarkan oleh undang-undang. Isu Rayuan

Berdasarkan Rekod Rayuan dan hujahan bertulis yang dikemukakan oleh pihak-pihak, isu utama yang perlu diputuskan dalam rayuan ini adalah seperti berikut:

Sama ada HMS telah tersalah arah atau melakukan kekhilafan prinsip dalam menilai dan memberikan gantirugi am berhubung kecederaan yang dialami oleh Responden, khususnya kecederaan berbentuk abrasion.

Sama ada HMS telah terkhilaf apabila menerima dan memberi pertimbangan kepada keterangan perubatan susulan yang dikemukakan oleh doktor gantian, iaitu Dr Cheong, berkaitan isu kecederaan jari bengkok, walaupun laporan tersebut diperoleh hampir satu tahun selepas tarikh kemalangan.

Sama ada HMS telah tersalah arah dalam membenarkan tuntutan kehilangan pendapatan yang dikemukakan oleh Responden.

Secara keseluruhan, sama ada jumlah gantirugi yang diperintahkan oleh HMS adalah terlalu tinggi atau nyata keterlaluan, sehingga mewajarkan campur tangan Mahkamah Tinggi. Prinsip Campur Tangan Mahkamah terhadap Kuantum Gantirugi

Adalah undang-undang yang mantap bahawa Mahkamah yang mendengar rayuan hendaklah amat berhati-hati sebelum campur tangan terhadap penilaian kuantum gantirugi yang dibuat oleh hakim bicara. Prinsip ini adalah lebih ketara dalam kes kecederaan (personal injuries), di mana penilaian kuantum bergantung kepada penilaian fakta, keterangan perubatan serta penggunaan budibicara kehakiman oleh hakim yang telah mendengar dan melihat saksi-saksi secara langsung.

Seperti yang ditegaskan dalam Rasidin bin Partorjo v Frederick Kiai [1976] CLJU 123, yang memetik prinsip Lord Wright dalam Davies v Powell Duffryn Associated Collieries Ltd [1942] AC 601, Mahkamah Rayuan hanya wajar campur tangan sekiranya terdapat salah arah prinsip, salah faham terhadap fakta material, atau jumlah gantirugi yang diawardkan adalah nyata keterlaluan.

Selain itu, Mahkamah ini juga tidak seharusnya menggantikan penilaian kuantumnya sendiri semata-mata kerana ia mungkin akan sampai kepada jumlah yang berbeza, sekiranya penilaian yang dibuat oleh hakim bicara masih berada dalam lingkungan yang dibenarkan oleh undang-undang dan disokong oleh keterangan.

Oleh yang demikian, beban adalah ke atas Perayu untuk menunjukkan bahawa penilaian kuantum oleh HMS dalam kes ini adalah terkhilaf sehingga memerlukan campur tangan Mahkamah Tinggi. Analisis dan Dapatan

Hujahan Perayu:

Award gantirugi am yang diberikan oleh HMS adalah berlebihan memandangkan kecederaan Responden adalah bersifat abrasion.

HMS terkhilaf apabila menerima laporan perubatan susulan Dr Cheong yang dikemukakan hampir setahun selepas kemalangan, khususnya berkaitan kecederaan jari bengkok.

Terdapat unsur overlapping injury yang menyebabkan penduaan pampasan.

Tuntutan kehilangan pendapatan adalah tidak munasabah dan tidak disokong oleh keterangan yang mencukupi.

Secara keseluruhan, jumlah kuantum gantirugi adalah nyata keterlaluan dan memerlukan campur tangan Mahkamah Tinggi.

Hujahan Responden:

HMS telah menilai kecederaan Responden secara menyeluruh berdasarkan keterangan perubatan.

Laporan perubatan susulan adalah relevan untuk menjelaskan kesan berpanjangan kecederaan.

Tiada penduaan pampasan kerana penilaian dibuat secara global.

Tuntutan kehilangan pendapatan telah dinilai secara berhemat berdasarkan keterangan dan dokumen sokongan.

Tiada salah arah prinsip oleh HMS dan award adalah dalam lingkungan budibicara kehakiman. Dapatan Mahkamah Kecederaan Abrasion dan Gantirugi Am

Saya bersetuju dengan hujahan Responden bahawa HMS telah menilai kecederaan berbentuk abrasion berdasarkan keterangan perubatan yang dikemukakan dan telah menggunakan budibicara kehakimannya secara wajar.

Penilaian tersebut dibuat selepas HMS mendengar keterangan saksi-saksi dan meneliti laporan perubatan. Saya tidak mendapati bahawa award gantirugi am yang diberikan adalah nyata terlalu tinggi atau terkeluar daripada lingkungan yang dibenarkan oleh undang-undang.

Prinsip asas mengenai pertimbangan mengenai jumlah gantirugi telah dibincangkan dalam kes Inas Faiqah Mohd Helmi (A Child Suing Through His Father And Next Friend; Mohd Helmi Abdul Aziz) v. Kerajaan Malaysia & Ors [2016] 2 CLJ 885 di mana Abdul Hamid Embong HMP menyatakan: “It is trite that damages serve as compensation, not a reward, less still a punishment (see Ong Ah Long v. Dr S Underwood [1983] 2 CLJ 198; 1983] CLJ (Rep) 300; [1983] 2 MLJ 324). In assessing damages, the court should not be motivated by sympathy and award fair compensation based on cogent evidence. The court should not descend into a domain of speculation. The evaluation of those evidence, which form the basis of any risk of future damage, must therefore still be undertaken. And the trial judge can only evaluate such evidence based on the recognised balance of probabilities standard.”

Begitu juga mengenai jumlah yang wajar diberikan, selagi jumlah adalah mengikut compendium, ianya sewajarnya boleh diterima. Saya merujuk kepada kes Abdul Waffiy bin Wahubbi & Anor v. A K Nazaruddin bin Ahmad [2017] MLJU 761 tentang rujukan kuantum di dalam Compendium di mana YA S Nantha Balan, H menyatakan: “It is axiomatic and imperative that when awarding damages for pain and suffering for personal injuries, the court must endeavour to ensure that the sum awarded falls within the range as stipulated in the Compendium and it would be wrong for trial courts to ignore the range of damages as recommended in the Compendium and to pluck a quantum from the air and make an award for a particular injury which does not resonate with the range in the Compendium. Laporan Perubatan Susulan dan Kecederaan Jari Bengkok

Berhubung hujahan Perayu mengenai penerimaan keterangan Dr Cheong, saya mendapati bahawa kebolehterimaan dan pemberatan terhadap keterangan perubatan adalah perkara dalam bidang budibicara hakim bicara.

Walaupun laporan perubatan susulan tersebut dikemukakan hampir setahun selepas kemalangan, ia bertujuan menjelaskan kesan berpanjangan kecederaan yang dialami oleh Responden.

Saya tidak mendapati sebarang salah arah atau kekhilafan prinsip oleh HMS dalam menerima dan menilai keterangan perubatan tersebut.

Perayu turut menghujahkan bahawa terdapat unsur overlapping injury dalam penilaian HMS, yang dikatakan telah membawa kepada penduaan pampasan. Setelah meneliti alasan penghakiman HMS dan keseluruhan keterangan perubatan, saya tidak bersetuju dengan hujahan tersebut.

Saya mendapati bahawa HMS telah menilai kecederaan Responden secara keseluruhan dan tidak mengawad gantirugi secara berasingan atau bertindih bagi kecederaan yang sama.

Kecederaan jari bengkok telah dipertimbangkan sebagai sebahagian daripada kesan berpanjangan kecederaan, dan bukannya sebagai satu kecederaan baharu yang diberikan pampasan tambahan secara berasingan. Begitu juga dengan kecederaan kesan-kesan calar, selagi ianya dibenarkan mengikut Compendium, saya berpandangan ianya bukan satu tuntutan bertindan.

Mengenai tuntutan kehilangan pendapatan, saya bersetuju dengan hujahan Responden bahawa HMS telah menilai tuntutan tersebut berdasarkan keterangan dan dokumen sokongan yang dikemukakan.

Penilaian ini merupakan satu dapatan fakta oleh hakim bicara yang telah mendengar dan menilai keterangan saksi secara langsung. Perayu gagal menunjukkan bahawa HMS telah tersalah arah prinsip atau membuat dapatan yang nyata salah dalam menilai tuntutan kehilangan pendapatan tersebut.

Apabila diteliti secara keseluruhan, saya mendapati bahawa jumlah gantirugi yang diperintahkan oleh HMS adalah dalam lingkungan budibicara kehakiman yang dibenarkan oleh undang-undang. Perayu tidak berjaya menunjukkan bahawa HMS telah melakukan salah arah prinsip, gagal mengambil kira faktor material, atau memberikan award yang nyata keterlaluan. Oleh itu, prinsip campur tangan Mahkamah Rayuan terhadap kuantum tidak dipenuhi dalam kes ini, dan tiada justifikasi untuk Mahkamah Tinggi campur tangan. Kesimpulan dan Perintah Mahkamah

Berdasarkan keseluruhan pertimbangan di atas, saya mendapati bahawa Perayu telah gagal membuktikan sebarang salah arah prinsip atau kekhilafan oleh HMS dalam menilai kuantum gantirugi yang diperintahkan. Penilaian yang dibuat oleh HMS adalah berasaskan keterangan yang dikemukakan dan berada dalam lingkungan budibicara kehakiman yang dibenarkan oleh undang-undang.

Oleh yang demikian, rayuan ini adalah tanpa merit dan dengan ini ditolak sepenuhnya. Keputusan HMS berhubung kuantum gantirugi dikekalkan.

Rayuan ini ditolak dengan kos sebanyak RM5,000.00, tertakluk kepada fi alokator. Bertarikh: 2 Januari 2026 ~signed~ (NOOR HAYATI BINTI HAJI MAT) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA SHAH ALAM, SELANGOR Peguam bagi pihak Perayu : Kamini Devi Subramaniam Bersama Anisha Challappan Tetuan V.`P. Nathan & Partners Peguam bagi pihak Responden: Uthayakuman Ponnusamy Tetuan Kumar Hashimah & Co.