Universiti Tun Hussein Onn Malaysia v Asia Pacific Flight Training Sdn Bhd (dalam Likuidasi) (WA-22NCvC-219-05/2023)

Plaintif memfailkan tindakan ini terhadap Defendan atas tuntutan berdasarkan kemungkiran Perjanjian Penyelesaian Lisan oleh Defendan apabila Defendan gagal untuk membekalkan latihan penerbangan yang telah dipersetujui.

Plaintif menuntut terhadap Defendan relif-relif berikut-i. Defendan membayar balik RM3,766,400.00 sebagai fi kursus yang telah dibayar kepada Defendan daripada tahun 2014 sehingga Disember 2016; 23/09/2025 15:47:09 WA-22NCvC-219-05/2023 Kand. 69 2 ii. Defendan membayar balik RM1,231,559.00 sebagai pendahuluan kepada institusi latihan penerbangan yang lain; iii. Faedah pada kadar 8% setahun ke atas RM4,997.959.00 dari tarikh pemfailan tindakan ini sehingga penyelesaian penuh; dan iv. Kos.

Perbicaraan telah dijalankan pada 14.10.2024 dan 16.10.2024 dan Plaintif memanggil lima (5) orang saksi, manakala Defendan memanggil seorang saksi. Saksi-saksi adalah-Saksi Plaintif

Dr. Mohammad Fahmi Bin

Dr. Syariful Syafiq Bin Shamsudin (PW2)

Dr. Mohd. Fadhli Bin Zulkafli (PW3)

Ismail Bin Haron (PW4)

Ainnul Ezwan Bin Hassan (PW5)

Dato’ Faruk Bin Othman (DW1). [4] Selepas perbicaraan penuh, Mahkamah ini memutuskan bahawa berdasarkan imbangan kebarangkalian, Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya mengikut keperluan seksyen 101 Akta Keterangan 1950, maka tuntutan Plaintif adalah dibenarkan dengan kos. RINGKASAN FAKTA [5] Plaintif merupakan sebuah institusi pengajian tinggi yang ditubuhkan di bawah Akta Universiti dan Kolej Universiti 1971 beralamat di Batu Pahat, Johor. [6] Defendan adalah flight training provider sepenuh masa yang diikraf oleh Pihak Berkuasa Penerbangan Malaysia (Department of Civil Aviation Malaysia) (DCAM) bagi pemerolehan lesen-lesen berikut-

Private Pilot License;

Commercial Pilot License with Instrument Rating; dan

(Frozen) Airline Transport Pilot License (Lesen-lesen) [7] Defendan telah digulungkan melalui Perintah Penggulungan Syarikat bertarikh 27.6.2018 di Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur dan Chong Chuan Long dari C.L.Chong & Co telah dilantik sebagai pelikuidasi Defendan. Namun begitu, Plaintif telah memperoleh perintah kebenaran memulakan tindakan guaman ke atas Defendan melalui prosiding Pasca Penggulungan Syarikat No. WA-28PW-269- 06/2022 dari Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur. [8] Plaintif berkeinginan untuk melaksanakan program Ijazah Sarjana Muda Teknologi Kejuruteraan Aeronautik (Penerbangan Profesional) Dengan Kepujian (Program) di bawah Fakulti Kejuruteraan Mekanikal dan Pembuatan Plaintif (Fakulti). [9] Pada 21.7.2009, Plaintif dan Defendan telah memasuki satu perjanjian bertulis untuk Defendan bekerjasama dengan Plaintif supaya membekalkan pelajar-pelajar Program tersebut dengan Lesen-lesen tersebut tertakluk kepada terma-terma dan syarat-syarat (Perjanjian Perlesenan) [10] Antara terma dan syarat Perjanjian Perlesenan tersebut adalah-i. Latihan penerbangan Defendan bermula pada tahun 2012 dengan tempoh minima selama 18 bulan; ii. Fee keseluruhan menjalani Program tersebut untuk Lesen-lesen tersebut adalah RM225,000.00 setiap pelajar (“Fee Program tersebut”); iii. Struktur serta masa pembayaran Fee Program tersebut adalah seperti yang ditetapkan dalam Jadual, Perjanjian Perlesenan tersebut. [11] Plaintif adalah pemilik Program tersebut dan modul Program adalah ditetapkan oleh Plaintif dan diakui oleh DW1 di mana Defendan hanyalah menyediakan latihan. [12] Plaintif telah membuat pembayaran sebanyak RM3,766,400.00 kepada Defendan sejak tahun 2014 sehingga Disember 2016 berdasarkan Perjanjian Perlesenan tersebut terhadap Batches 69, 71, 74 dan Batch 76. [13] Walaubagaimanapun Defendan telah memungkiri Perjanjian Perlesenan tersebut apabila gagal dan/atau enggan dan/atau cuai untuk membekal latihan penerbangan yang diipersetujui. [14] Berikutan itu, satu persetujuan penyelesaian telah dicapai secara lisan pada 15.9.2016 (Perjanjian Penyelesaian Lisan) di mana terma dan syarat nyata adalah Defendan dikehendaki untuk-i. Mengeluarkan surat-surat pelepasan kepada pelajar-pelajar yang mana latihan telah tergendala; ii. Membayar balik kepada Plaintif semua bayaran-bayaran yang telah dijelaskan kepada Defendan. [15] Plaintif menyatakan adalah menjadi syarat tersirat di bawah Perjanjian Penyelesaian Lisan bahawa pembayaran balik hendaklah dibuat serentak dengan pengeluaran surat-surat pelepasan. [16] Defendan telah mengeluarkan surat-surat pelepasan bertarikh 29.9.2016 untuk Batch 76 dan bertarikh 18.1.2018 untuk Batches 69, 71 dan 74. Walaubagaimanapun gagal melaksanakan pembayaran balik serentak tersebut kepada Plaintif. [17] Akibat kemungkiran Defendan tersebut, bayaran sejumlah RM1,231,559.00 telah didahulukan oleh Plaintif sebagai bayaran kepada institut latihan penerbangan yang lain serta bayaran sara diri pelajar-pelajar dalam Batches 69, 71 dan 74 lanjutan. [18] Melalui surat peguamcara Plaintif bertarikh 12/04/2022, Plaintif telah memberi notis kepada Pelikuidasi mengenai tuntutan Plaintif. Plaintif menuntut terhadap Defendan untuk membayar balik fi kursus yang telah dibayar serta bayaran pendahuluan kepada institut latihan penerbangan lain yang kesemuanya berjumlah RM4,997,959.00 beserta faedah dan kos. Hujahan Pihak-Pihak [19] Plaintif berhujah bahawa-i. Plaintif telah berjaya membuktikan kes mereka atas imbangan kebarangkalian melalui keterangan dokumentari dan disokong oleh keterangan lisan melalui saksi-saksi Plaintif iaitu PW1 hingga PW5; ii. Kausa tindakan adalah berbangkit dari Perjanjian Penyelesaian Lisan bertarikh 15.9.2016 dan bermula daripada kemungkiran lanjutan daripada ketidakpatuhan syarat tersirat untuk memulangkan fi pelajar-pelajar serentak dengan pengeluaran surat-surat pelepasan; iii. Plaintif mempunyai kausa tindakan dan locus standi ke atas tuntutan terhadap kemungkiran Perjanjian Penyelesaian Lisan oleh Defendan; iv. Defendan telah gagal melepaskan beban pembuktian kesnya dengan tidak mengemukakan sebarang keterangan dokumentari manakala keterangan lisan yang dikemukakan adalah tidak konsisten dan bercanggah dengan pliding Defendan. [20] Plaintif turut berhujah bahawa Defendan telah gagal membekalkan latihan penerbangan sepertimana yang telah dipersetujui di bawah Perjanjian Pelesenan. Kegagalan ini adalah dari dua (2) aspek iaitu-

latihan penerbangan pelajar-pelajar terbabit tergendala akibai isu pensijilan Defendan; Defendan memerlukan pensijilan CAAM untuk beroperasi sebagai suatu flight training provider. Sehingga digulungkan, Defendan gagal memperolehi yang sama;

kegagalan Defendan untuk mendaftarkan pelajar-pelajar tersebut dengan CAAM. Ini menghalang mereka daripada mengambil peperiksaan teori CAAM dan membatalkan (invalidate) apa-apa latihan yang pelajar telah jalani sebelum itu dengan Defendan. [21] Sebaliknya Defendan berhujah bahawa-i. Plaintif gagal untuk membuktikan atas imbangan kebarangkalian bahawa Plaintif mempunyai locus standi untuk memulakan tindakan ini bagi pihak pelajar-pelajar; ii. Tuntutan Plaintif adalah berasas dari Perjanjian Perlesenan bertarikh 21.7.2009, maka tuntutan ini adalah dihalang oleh had masa; iii. Tuntutan Plaintif untuk bayaran balik fi kursus yang telah dibayar (RM3,766,400.00) kepada Defendan serta bayaran pendahuluan kepada institut latihan penerbangan lain (RM1,231,559.00) adalah tuntutan bertindih. iv. Defendan turut menafikan Perjanjian Perlesenan dan tiada Perjanjian Penyelesaian Lisan. ISU [22] Secara umumnya isu utama adalah-

Sama ada wujud Perjanjian Penyelesaian Lisan?;

Sama ada Defendan telah memungkiri Perjanjian Lisan tersebut?;

Sama ada Plaintif mempunyai locus standi untuk memulakan tindakan ini dan sekiranya Plaintif mempunyai locus standi, sama ada tuntutan Plaintif adalah dihalang di bawah s6(1)(2) Akta Had Masa? dan

Sekiranya Plaintif mempunyai locus standi dan tuntutannya tidak dihalang di bawah Akta Had Masa, samada Defendan bertanggungan kepada Plaintif? ANALISIS DAN DAPATAN Beban Pembuktian [23] Undang-undang adalah mantap berkaitan beban pembuktian. Seksyen 101 Akta Keterangan 1950 memperuntukkan-

“Beban membuktikan

Sesiapa yang berhasrat supaya mana-mana mahkamah memberikan penghakiman tentang apa-apa hak atau liabiliti di sisi undang-undang, dengan bergantung pada kewujudan fakta yang ditegaskan olehnya, mestilah membuktikan bahawa fakta itu wujud.

Apabila seseorang terikat untuk membuktikan kewujudan apa-apa fakta, dikatakan bahawa beban pembuktian terletak pada orang itu.” [24] Beban pembuktian ini tidak berpindah kepada pihak lain dan mesti dibuktikan berdasarkan seksyen 101 Akta Keterangan (Letchumanan Chettiar Alagappan (As Executor to SL Alameloo Achi (Deceased)) & Anor v. Secure Plantation Sdn Bhd [2017] 3 MLRA 501; [2017] 4 MLJ 697; [2017] 5 CLJ 418 (FC)). [25] Dalam tuntutan sivil, beban yang dipikul adalah bersandarkan kepada imbangan kebarangkalian (Inas Faiqah Mohd Helmi (A Child suing through her father and next friend: Mohd Helmi Abdul Aziz) v. Kerajaan Malaysia [2016] 1 MLRA 647; [2016] 2 MLJ 1; [2016] 2 CLJ 885; [2016] 1 PIR 16; [2016] 2 AMR 217 (FC)). Rujukan pada kes seperti Sinnaiyah & Sons Sdn Bhd v. Damai Setia Sdn Bhd [2015] 5 MLRA 191(FC) juga boleh dibuat. Perjanjian Penyelesaian Lisan [26] Kewujudan suatu perjanjian lisan dapat dilihat daripada keterangan konsistensi keterangan saksi-saksi dalam pemeriksaan balas. Ini menurut kes Mahkamah Rayuan dalam John Ambrose v. Peter Anthony & Anor [2017] 6 CLJ 465; [2017] 1 SSLR 625 yang memutuskan- “(1) There were in existence oral agreements between the plaintiff and the first defendant that the payments made to the plaintiff were part payments of the commissions under the oral agreements. These can be seen in (i) the consistency of the plaintiff during cross-examination that the oral agreements took place sometime in 2009 and 2010. The plaintiff's evidence was supported by PW1 who, in his cross-examination, was also consistent in his evidence that he heard the discussion between the plaintiff and the first defendant on the commissions to be paid to the plaintiff for the projects secured; (ii) the first defendant's admission in his evidence to the various payments made to the plaintiff and it was more probable than not that the payments made to the plaintiff were part payments of the commissions pursuant to the oral agreements; (iii) the plaintiff's possession of the first defendant's property without any rental which lend support to the plaintiff's assertion on the variation of the oral agreement where payment of the sum of RM500,000 was to be paid in kind; and (iv) a letter addressed to the first defendant's solicitors explicitly stating the existence of the oral agreements. (paras 28-32 & 34). (Penekanan Ditambah) [27] Oleh itu, apabila perjanjian lisan dibuktikan, ianya boleh dikuatkuasakan oleh undang-undang tanpa keperluan ianya dinyatakan secara bertulis. Rujukan boleh dibuat kepada kes Oh Kien Sing v. Wheels Electronics Manufacturing Sdn Bhd [2022] 6 MLRH 784 (HC) berkaitan Perjanjian Lisan yang telah merujuk kepada prinsip undang-undang dalam keputusan Mahkamah Rayuan Accolade Land Sdn Bhd v. Mass Rapid Transit Corporation Sdn Bhd & Ors [2020] 2 CLJ 295 yang telah memutuskan bahawa:- “[19] The principle of law is that oral contracts, if proved, are enforceable. Refer to Accolade Land Sdn Bhd v. Mass Rapid Transit Corporation Sdn Bhd & Ors [2020] 2 CLJ 295; [2019] MLJU 1510 it was said that: "Oral contracts are by their very nature, oral. And oral contracts if proved are enforceable in law barring any valid defence. There is in fact no requirement that all contracts have to be reduced into writing." (Penekanan Ditambah) [28] Mahkamah ini berpendapat bahawa Perjanjian Penyelesaian Lisan telah wujud pada mesyuarat bersama antara Plaintif dan Defendan pada 15/09/2016. Ini dibuktikan melalui keterangan PW1, PW2 dan PW 3 ke atas penglibatan dalam dan pengetahuan sendiri pihak Defendan mengenai Mesyuarat pada 15/09/2016 tersebut. Keterangan saksi Plaintif adalah konsisten dalam keterangan utama dan semasa pemeriksaan balas, tidak disangkal bahawa-

PW1, PW2 dan PW 3 sendiri telah menghadiri mesyuarat ini yang dipengerusikan oleh DW1

Mesyuarat 15/09/2016 telah diadakan di pejabat Defendan di Wisma UOA pada 15/09/2016 dengan kehadiran PW1, PW2 dan PW3 serta DW1. Minit mesyuarat ini disahkan telah disediakan dan ditandatangani oleh PW3.

PW1 dan PW3 telah mengesahkan draf minit-minit berkenaan tidak perlu diberikan kepada Defendan kerana Defendan sendiri telah mengambil tindakan susulan kepada perkara-perkara yang dipersetujui dalam Mesyuarat 15/09/2016 di mana Defendan telah mengeluarkan surat pelepasan. Tetapi deraf tidak diserahkan kepada Dato’ Faruk Othman untuk pengesahan? Kerana perkara ini telah dibincangkan dan telah diputuskan semasa mesyuarat. Jadi beliau juga telah bersetuju untuk mengikut apa-apa yang telah diputuskan semasa mesyuarat.” [29] Mahkamah ini seterusnya mendapati bahawa keterangan saksi-saksi Plaintif tidak disangkal dan dalam hal ini, undang-undang adalah mantap bahawa kegagalan untuk menyoalbalas seorang saksi material akan dianggap sebagai satu abandonment of the pleaded case (rujuk kes Mahkamah Rayuan iaitu Aik Ming (M) Sdn Bhd & Ors V Chang Ching Chuen & Ors And Another Appeal [1995] 2 MLJ 770; [2025] CLJU 1622; [1995] 1 MLRA 546 (CA)). [30] Plaintif turut merujuk kes Tay Mary v Capitol Prosper Sdn Bhd [2024] AMEJ 2710; [2024] CLJU 2759 (HC) di mana Mahkamah mendapati bahawa keterangan lisan saksi plaintif yang lebih konsisten serta contemporaneous documentary evidence membuktikan kewujudan satu perjanjian lisan. Mahkamah telah menolak versi defendan yang merupakan “bare allegations…. For which no credible documentary proof has been furnished.”. [31] Selain itu, adalah didapati bahawa keterangan saksi Defendan telah menimbulkan keraguan kerana banyak jawapan-jawapan DW1 semasa pemeriksaan balas – “I can’t remember”, “I suppose so”, “I don’t know”, “If you say so” – sedangkan pada masa material, beliau merupakan pengarah serta Executive Chairman Defendan (rujuk kes E-Apaci Sdn Bhd v 7- Eleven Malaysia Sdn Bhd [2022] 1 LNS 1164). [32] Maka, Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa keterangan lisan saksi Defendan iaitu DW1 yang diberikan tanpa mengemukakan sebarang keterangan dokumentari yang merupakan bare and sketchy assertions in the testimony adalah kurang boleh dipercayai dan improbable berdasarkan dasar imbangan kebarangkalian. Plaintif telah merujuk kes Lucas Machinery Ltd v Ladinah @ Lodinah bt Lambok & Anor (both trading as partners under the name & style of ‘Borneo Machinery Supply’) and another case [2020] 1 LNS 1753; [2020] CLJU 1753, di mana Mahkamah Tinggi memutuskan- “[76] Their testimony given in the trial have to be tested against the whole of other evidence particularly the contemporaneous documents and the objective circumstances of the case to determine which version of the case is inherently probable or improbable. In short, conflicting testimony of witnesses have to be judged against “the overall probabilities” coupled with the objective facts and contemporaneous documentations. See: Cheong Yuk Wai & Anor v Low Sai Wee & Ors [2007] 8 CLJ 368. [77] In Grace Shipping Inc. & anor v. C. F. Sharp & Co (Malaya) Pte Ltd [1987] 1 MLJ 257, Lord Goff of Chieveley sitting in the Privy Council stated at 265 that: “…And it is not to be forgotten that, in the present case, the judge was faced with the task of assessing the evidence of witnesses about telephone conversations which had taken over five years before. In such a case, memories may very well be unreliable; and it is of crucial importance for the judge to have regard to the contemporary documents and to the overall probabilities. … [78] In Tindok Besar Estate Sdn Bhd v Tinjar Co [1979] 2 MLJ 229 (FC) [IAD (2) ms 181 ], his Lordship Chang Min Tat FJ said at a page 234 that: “For myself, I would with respect feel somewhat safer to refer to and rely on the acts and deeds of a witness which are contemporaneous with the event and to draw the reasonable inferences from them than to believe his subsequent recollection or version of it, particularly if he is a witness with a purpose of his own to serve and if it did not account for the statements in his documents and writings. Judicial reception of evidence requires that the oral evidence be critically tested against the whole of the other evidence and the circumstances of the case. Plausibility should never be mistaken for veracity.” [penekanan ditambah] …. [100] Further, apart from bare and sketchy assertions in the testimony given by DW1 in the trial, there was no cogent evidence that these two (2) units of the backhoe loader were delivered to the Defendants in bad shape and damaged condition. There was no cogent evidence to show what were the damage as asserted, what were the repairs needed and what were the costs of such repairs. [penekanan ditambah] … [113] Upon analysis of and scrutinizing the testimony given by the witnesses in the trial against the contemporaneous documents and considering the totality of the evidence presented by the parties in the trial, I find the Defendants’ version of the case inherently improbable and the evidence of the Defendants for their version of the case less credible and less convincing than the evidence presented for the Plaintiff’s version of the case. [penekanan ditambah] [33] Oleh itu, berdasarkan keterangan saksi-saksi Plaintif yang menyokong secara konsisten bahawa terdapat perjanjian lisan dan tidak disangkal, maka Mahkamah ini berpandangan bahawa Perjanjian Penyelesaian Lisan tersebut adalah wujud dan berkuatkuasa. [34] Defendan telah gagal membekalkan latihan penerbangan menurut Perjanjian Perlesenan yang akhirnya menyebabkan Perjanjian Penyelesaian Lisan antara Plaintif dan Defendan untuk menyelesaikan kemungkiran Defendan tersebut. Tetapi Defendan terus gagal mematuhi Perjanjian Penyelesaian Lisan. Selain itu, kenyataan saksi Plaintif iaitu PW1 tidak dicabar berkaitan kegagalan Defendan melaksanakan tanggungjawabnya di bawah Perjanjian Perlesenan yang menyebabkan latihan pelajar telah tergendala dan terdapat pelajar yang tidak dapat menduduki peperiksaan teori akibat tidak didaftarkan dengan DCAM walaupun telah melapor diri. [35] Terma-terma dan syarat-syarat Perjanjian Penyelesaian Lisan yang menetapkan bahawa selain surat pelepasan pelajar, Defendan juga perlu membayar balik kepada Plaintif semua bayaran-bayaran yang telah dijelaskan kepada Defendan yang secara tersirat, sepatutnya perlu dilakukan secara serentak. [36] Setelah surat-surat pelepasan ini dikeluarkan, pelajar-pelajar Plaintif yang terbabit telah menjalani latihan penerbangan dengan institut latihan baru iaitu iaitu AT Airlines of Tasmania, Layang-Layang Flying Academy Sdn Bhd, Langkawi International College dan Air Adventure Flying Club. Keterangan ini juga tidak disangkal oleh Defendan dan bayaran juga telah dibuat oleh Plaintif untuk membayar fi Program kepada institut latihan baharu i akibat kegagalan Defendan melaksanakannya. Plaintif terpaksa mendahulukan jumlah sebanyak RM1,231,559.00 sebagai bayaran kepada institut-institut latihan penerbangan tersebut serta bayaran sara diri pelajar-pelajar berkenaan. [37] Selain itu, Defendan telah gagal dan/atau enggan dan/atau cuai untuk pembayaran balik berjumlah RM3,816,400.00 mengikut Perjanjian Penyelesaian Lisan tersebut. Locus Standi [38] Adalah tidak dipertikaikan bahawa Plaintif adalah pemilik Program tersebut dan modul program ini adalah ditetapkan oleh Plaintif seperti diakui oleh saksi Defendan iaitu DW1 dan Defendan hanyalah menyediakan latihan. [39] Selain itu, kausa tindakan terhadap Defendan adalah akibat daripada kemungkiran Defendan atas Perjanjian Penyelesaian Lisan yang berpunca daripada kemungkiran Perjanjian Perlesenan antara Plaintif dan Defendan. [40] Berdasarkan keterangan saksi Defendan iaitu DW1, adalah jelas bahawa terdapat Perjanjian Perlesenan antara Plaintif dan Defendan terutamanya berkaitan fi Program dan Perjanjian Perlesenan ini tiada kaitan dengan pelajar. Keterangan DW1 seperti berikut- “SHAHAREEN And now you agree that this agreement specifically says that any change in the fee structure is to be agreed by UTHM and APFT? DW1 Yes. SHAHAREEN It doesn't make any mention of any agreement by the student? DW1 Yes, because this agreement is for UTHM and APFT. Nothing to do with the student. SHAHAREEN Yes, Dato' Faruk. So following your answer, my question then is, this fee structure is as agreed between the parties to this licensing agreement? DW1 Yes.” [41] Keterangan PW4 dan PW5 adalah juga tidak disangkal yang menunjukkan terdapat hubungan antara Plaintif dan Defendan iaitu-

setiap pembekal yang berurus dengan Plaintif perlu didaftarkan dalam sistem Plaintif. ID pembekal Defendan ialah MA00720; dan

bayaran fi Program pelajar-pelajar Plaintif kepada Defendan adalah oleh Plaintif dan bukannya pelajar-pelajar. Pembayaran kepada Defendan adalah melalui invois yang dikeluarkan Defendan kepada Plaintif yang dihantar kepada Pejabat Bendahari Plaintif. [42] Oleh itu, Mahkamah ini berpandangan bahawa Plaintif mempunyai locus standi untuk membawa tuntutan ini kerana Plaintif adalah pihak berkepentingan berdasarkan Perjanjian Perlesenan antara Plaintif dan Defendan dan juga Perjanjian Penyelesaian Lisan. Had Masa [43] Defendan turut menghujahkan bahawa tuntutan Plaintif sebagai di luar had masa. Jika dilihat, tuntutan Plaintif berbangkit daripada kemungkiran Perjanjian Penyelesaian Lisan oleh Defendan. Perjanjian Penyelesaian Lisan telah dicapai pada 15/09/2016. Dalam Mesyuarat pada 11/01/2018, Defendan telah mengesahkan untuk memberikan surat pelepasan pelajar dan juga persetujuannya terhadap pemulangan yuran-yuran pelajar-pelajar yang berkaitan menurut Perjanjian Penyelesaian Lisan. Tarikh kemungkiran terawal perjanjian ini adalah pada 18/01/2018 apabila Defendan mengeluarkan surat-surat pelepasan tetapi telah gagal membuat bayaran yuran-yuran sepertimana yang dipersetujui. Ini berdasarkan keterangan PW2. [44] Oleh itu, kausa tindakan bermula seawalnya pada 18/01/2018 iaitu pada tarikh kemungkiran Defendan dan ianya tidak melebihi tempoh enam (6) tahun had masa merujuk seksyen 6(1)(2) Akta Had Masa. Surat tuntutan Peguamcara Plaintif juga telah diberikan kepada Defendan di mana Peguamcara Plaintif lelah memberi notis kepada Pelikuidasi mengenai tuntutan Plaintif menurut surat bertarikh 12/04/2022. Manakala guaman ini telah difailkan pada 23/09/2022. [45] Berdasarkan perkara ini, Mahkamah ini tidak bersetuju dengan hujahan Defendan bahawa tuntutan Plaintif adalah dihalang oleh had masa. Liabiliti Defendan [46] Semasa disoal balas, saksi-saksi Plaintif iaitu PW1 dan PW3 telah memberi keterangan yang konsisten di mana tuntutan Plaintif ke atas Defendan adalah tidak bertindih, di mana tuntutan bayaran pendahuluan oleh Plaintif kepada institut latihan penerbangan yang lain sebanyak RM1,231,559.00 adalah berlainan yang bukan sebahagian daripada tuntutan pembayaran balik sebanyak RM3,000,766.00. Keterangan saksi seperti berikut- “VINCENT Doktor Fahmi, saya akan gerak ke peruntukan yang kedua. Doktor Fahmi faham ya, dalam tuntutan UTHM pada pagi ini terbahagi kepada 2 seksyen. Satu berjumlah RM 3,000,766.00. Ini adalah yuran pembayaran balik. Saya akan gerak ke 20.2, Defendan membayar balik RM 1,231,559.00 sebagai pendahuluan kepada institut latihan penerbangan yang lain dan menurut keterangan Doktor Fahmi, ini adalah berdasarkan kepada suatu perjanjian lisan? Benar, Doktor Fahmi? Betul. Doktor Fahmi, perjanjian lisan tersebut, Doktor Fahmi, sekiranya saya tidak salah, Doktor Fahmi juga rujuk kepada minit mesyuarat 15 September untuk menyokong pernyataan ini? Benar? Sebenarnya, Yang Arif, mesyuarat yang dilaksanakan pada bersama dengan APFT adalah merujuk kepada bayaran yang telah dibayar seperti yang dijelaskan ..yang tadi yang awal tadi, sebelum ini yang tuntutan.. pada bahagian tuntutan Perkara 20.. saya tak ingat..boleh tak tunjukkan... okay, yang ini. Sebenarnya untuk makluman, Yang Arif, perbincangan yang dilaksanakan bersama dengan APFT, sama ada dilaksanakan pada September 2016 ataupun pada 2018 adalah merujuk kepada bayaran balik dengan jumlah RM3.766 juta. Untuk makluman, Yang Arif, tuntutan sebanyak RM1.231 juta ini adalah sebenarnya jumlah tuntutan ataupun wang yang dikeluarkan oleh UTHM kerana pelajar-pelajar yang dihantar ke APFT ini tidak habis latihan penerbangannya di sana. Oleh kerana pelajar-pelajar tersebut tidak habis latihan penerbangan di sana walaupun fee telah pun dikeluarkan sebanyak RM 3.766 juta, UTHM bagi memastikan bahawa pelajar-pelajar ini boleh memiliki lesen di sekolah penerbangan yang lain, mendahulukan duit RM 1.231 juta ini, Yang Arif. Doktor Fahmi, sekiranya saya faham penjelasan Doktor

Fahmi, maksudnya, tuntutan plaintif pada pagi ini untuk RM 766 juta ini, memandangkan ia tidak dibayar tapi pada masa yang sama, pelajar-pelajar tersebut perlu pergi ke sekolah penerbangan lain, maka UTHM mengeluarkan pendahuluan untuk memastikan pelajar-pelajar tersebut dapat dipindahkan ke sekolah lain? Setuju? Ya, betul. Setuju. Okey. Sebelum ini berkenaan dengan perjanjian lisan, arahan saya adalah isu perjanjian lisan dan perjanjian isi tersirat adalah cuma rekaan atau andaian UTHM semata mata dan Defendan tidak pernah bersetuju berkenaan dengan pendahuluan terdahulu? Boleh saya jawab, Yang Arif? Boleh. Sebenarnya di peringkat permulaan apabila perbincangan ini dilaksanakan, tuntutan yang dipohon untuk fi-fi yang perlu dibayar balik adalah fi-fi bagi yuran yang telah dibayar oleh pihak UTHM kepada APFT. Namun begitu, sehingga ke tahun 2018, kita dapati bahawa keseluruhan pelajar UTHM iaitu pada batch 69 sehingga ke batch 74 ini tidak dilaksanakan memandangkan lesen operasi APFT ini telah pun ditarik balik oleh pihak CAAM. Oleh kerana itu, bagi memastikan pelajar-pelajar ini walaupun latihan tersebut telah tergendala, menjadi tanggungjawab kami sebagai pengendali ataupun penyelaras kepada program yang dilaksanakan, Sarjana Muda Teknologi Kejuruteraan Aeronautik ini bertanggungjawab untuk memastikan 11 dari pelajar ini dapat menyambung pengajian ini di tempat lain, Yang Arif. Saya juga setuju Doktor Fahmi. Soalan saya ini adalah seperti begini, sekiranya penjelasan Doktor Fahmi adalah benar, bukankah jumlah 1 juta tersebut patut ditolak daripada 3 juta yang dituntut memandangkan Doktor Fahmi kata ia adalah pendahuluan sementara menunggu yuran untuk dibayar balik? Sebenarnya, Yang Arif, RM 3.76 juta ni walaupun dah dibayar oleh UTHM dan walaupun sebahagian daripada latihan itu telah dilaksanakan, namun pelajar-pelajar ini sebenarnya tidak langsung menamatkan pengajiannya bersama dengan APFT kerana sekiranya dilihat dari segi perjanjian yang telah ditandatangani di antara pihak UTHM dan juga pihak APFT, salah satu kewajipan yang perlu dilaksanakan adalah untuk memastikan pelajar pelajar ini memiliki 3 jenis lesen iaitu lesen PPL, CPLIR dan juga Frozen ATPL. Jadi sehingga tahun 2018, kita dapati pelajar-pelajar ini, tidak ada seorang pun yang memiliki lesen penerbangan, maka UTHM terpaksa mengeluarkan RM1.23 juta untuk menghantar pelajar-pelajar ini ke sekolah penerbangan yang lain, Yang Arif. Jadi,bagi saya bukan sahaja tuntutan RM 3.766 ini wajar untuk kita mohon balik kerana di hujungnya, hanya pelajar-pelajar ini langsung tidak memiliki sebarang lesen penerbangan, tetapi UTHM juga terpaksa menambah RM1.23 juta untuk menghantar pelajar-pelajar ini ke sekolah penerbangan yang lain, Yang Arif. Jadi, sepatutnya kedua-dua jumlah ini perlu ditambah. Bukannya ditolak daripada RM 3.766 ini, Yang Arif. Doktor Fahmi, tadi saya tanya tuntutan RM 3.766 yang di perenggan 20.1 adalah dituntut oleh UTHM… Betul. Ini adalah yuran balik. Sementara menunggu pembayaran RM3 juta ini, cadangan UTHM adalah memindahkan pelajar-pelajar yang terlibat ke sekolah baru. Setuju tak dengan saya bawa amaun RM 1 juta ini adalah bertindih ataupun double recovery? …….

Bagi saya, Yang Arif, ianya tidak bertindih kerana RM 766 juta ini adalah latihan penerbangan. Kita ada latihan penerbangan yang kita hantar dan kemudian bila kita ingin menghantar pelajar-pelajar ini ke satu sekolah penerbangan yang lain, dia perlu melaksanakan latihan penerbangan yang baru, yang memerlukan kos yang baharu yang mana kos ini sebenarnya tidak perlu dibayar sekiranya latihan yang dibayar untuk APFT ini dilaksanakan dengan sempurna. Untuk makluman, Yang Arif, sekiranya seseorang itu menjalani sebagai contohnya, menjalani latihan sebanyak 20 jam penerbangan, mereka ini sebenarnya dilatih mengikut competency skill yang diperlukan tetapi sekiranya terdapat jurang yang agak lama untuk pelajar-pelajar ini dilatih, skill tersebut yang telah dipelajari akan hilang, Yang Arif. Maka dengan itu, sekiranya kita hantar, dia terpaksa mengulang semula latihan itu supaya ianya dapat diteruskan dan mendapat lessen. Jadi, saya tidak setuju sekiranya duit RM 1.23 juta ini ditolak daripada RM 3.76 kerana ia adalah satu latihan yang baru. Pelajar-pelajar ini terpaksa menduduki peperiksaan yang baharu dan juga terpaksa juga ditambah latihan penerbangan kerana segala latihan-latihan yang telah dipelajari itu sebenarnya tidak boleh digunakan kerana skill nya telah hilang. Terima kasih, Yang Arif. Itu sahaja.” …. “VINCENT Saya tanya sekali lagi. Kalau masih tak pasti, saya akan tanya soalan lain. Sila rujuk kembali ke soalan 15 tadi. Doktor Fadhli, baca sekali lagi, jawapan anda, syarat perjanjian…tidak mengapa, terus baca bermula daripada masa yang sama, bayaran yang dituntut UTHM. Sebentar tadi, Doktor Fadhli telah memberi jawapan bahawa bayaran yang dituntut UTHM adalah RM 3 juta? Ok, perlahan-perlahan ya, dan perenggan lain seterusnya adalah pula perlu digunakan untuk membayar yuran pelajar yang akan dikenakan. So, soalan saya, yuran pelajar yang akan dikenakan oleh pusat latihan penerbangan yang lain, adakah ia sama dengan tuntutan 20.2? Baca sekali lagi 20.2. Biar saya bacakan, Defenden membayar balik RM 1.2 juta sebagai pendahuluan kepada institut latihan penerbangan yang lain. Ya, sama sebab ini adalah yuran… Terima kasih. Okey. Tidak mengapa. Saya cuma perlukan jawapan tersebut, Doktor Fadhli. Sebarang penjelasan, Doktor Fadhli boleh tunggu Peguamcara Doktor Fadhli. Terima kasih. … “SHAHAREEN Baik. Doktor Fadhli telah dirujuk kepada ayat kedua yang bermula pada masa yang sama, bayaran yang dituntut oleh UTHM pula perlu digunakan untuk membayar yuran pelajar yang akan dikenakan oleh pusat latihan penerbangan lain yang dipilih oleh UTHM. Boleh Doktor Fadzli jelaskan bayaran yang dituntut UTHM yang Doktor Fadhli rujuk ini merujuk kepada apa? Okay, yang dituntut oleh UTHM adalah semua yuran yang telah dibayar oleh UTHM kepada APFT seperti yang ditulis dalam 20.1 dan 20.2.”. [47] Adalah tidak dinafikan bahawa Defendan telah memungkiri Perjanjian Perlesenan. Oleh itu, Perjanjian Penyelesaian Lisan ini merupakan ‘way forward’ secara persetujuan bersama semasa mesyuarat pada 15/09/2016 untuk menyelesaikannya. Walaubagaimanapun, Defendan telah turut memungkiri Perjanjian Penyelesaian Lisan tersebut. [48] Oleh itu, Mahkamah ini seterusnya mendapati bahawa Defendan telah memungkiri Perjanjian Penyelesaian Lisan dan adalah bertanggungan atas kemungkiran tersebut. [49] Selanjutnya berkaitan faedah yang dipohon Plaintif, Mahkamah ini merujuk Arahan Amalan Ketua Hakim Negara Bil.I Tahun 2012 Arahan Penentuan Kadar Bunga, Di Bawah Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 yang menyatakan bahawa kadar bunga ditentukan pada kadar 5% setahun menurut Aturan 30, kaedah 6(2); Aturan 42, kaedah 12; Aturan 44, kaedah 18(1Xb) & (2); dan Aturan 44, kaedah 19, Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012, yang berkuatkuasa mulai 1 Ogos 2012. KESIMPULAN [50] Plaintif telah berjaya atas imbangan kebarangkalian, membuktikan tuntutannya berdasarkan keterangan dan hujahan yang dikemukakan dan tuntutan Plaintif dibenarkan dengan kos. Bertarikh : 22 SEPTEMBER 2025 -SGD- (SUZANA BINTI MUHAMAD SAID) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi NCVC 1 Kuala Lumpur PIHAK-PIHAK Plaintiff : Shahareen Begum Messrs Shahareen Begum Defendan : Vincent Lim Seng Liang, Sera Foong