Vasuthevan A/L Palaniappan v Pendakwa Raya (B-05(M)-410-09/2022)

Pertuduhan terhadap Perayu di Mahkamah Tinggi Shah Alam, Selangor Darul Ehsan adalah seperti berikut: “Bahawa kamu bersama-sama dengan seorang lagi yang telah meninggal dunia pada 27 Februari 2016 bernama Thavaselvan a/I Kandiah [No. KP: 841104-14-6255] pada 7 Mei 2015 antara jam lebih kurang 8.30 pm hingga 8.40 pm bertempat di dalam rumah flat unit no. 302, Tingkat 3, Blok 7, Jalan Nelayan 19/15, Seksyen 19, Shah Alam, dalam Daerah Petaling, dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, bagi mencapai niat bersama kamu berdua, telah melakukan bunuh dengan menyebabkan kematian ke atas Thanendran a/I Muniandy (No. KP: 850901-14-6367) dan oleh yang demikian, kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dan dibaca bersama seksyen 34 Kanun yang sama.”

Di akhir kes pendakwaan, hakim bicara yang bijaksana mendapati pihak pendakwaaan telah berjaya mengemukakan suatu kes prima facie terhadap Perayu dan Perayu dipanggil untuk membela diri.

Perayu telah memberikan keterangan secara bersumpah. Tiada saksi pembelaan lain yang dipanggil oleh Perayu.

Di akhir kes pembelaan, hakim bicara yang bijaksana mendapati Perayu telah gagal untuk menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. Sebaliknya, hakim bicara yang bijaksana mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah.

Justeru itu, pada 15/9/2022 Perayu telah didapati bersalah di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca bersama seksyen 34 Kanun yang sama dan Perayu dijatuhi hukuman gantung sampai mati.

Tidak berpuashati dengan keputusan tersebut, pada 20/9/2022, Perayu telah menfailkan rayuan terhadap sabitan dan hukuman di Mahkamah Rayuan bagi memohon agar keputusan hakim bicara tersebut diketepikan.

Rayuan Perayu telah didengar di hadapan kami pada 13/12/2023. Sabitan terhadap Perayu kami kekalkan. Namun hukuman gantung sampai mati kami ketepikan dan digantikan dengan hukuman pemenjaraan selama 35 tahun dari tarikh tangkap (15/7/2017) dan 12 kali sebatan.

Tidak berpuashati dengan keputusan tersebut, pada 19/12/2023 Perayu telah menfailkan rayuan terhadap keseluruhan keputusan kami di Mahkamah Persekutuan.

Fakta kes yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan telah diringkaskan oleh hakim bicara yang bijaksana di dalam alasan penghakimannya dengan sedikit pengubahsuaian. “[7] Pihak pendakwaan telah memanggil seramai 15 orang saksi pendakwaan semasa kes pendakwaan. Fakta kes pendakwaan boleh diringkaskan seperti berikut:

Menurut keterangan SP1 (saksi mata) pada 7 Mei 2015 jam lebih kurang 7.00 malam, beliau sedang tidur di ruang tamu flat rumah Thanendran (simati). Simati juga dipanggil "Tamiya". SP1 dan simati adalah kawan baik dan SP1 menumpang tinggal di rumah simati sejak April 2015. Hanya SP1 dan simati sahaja yang tinggal di rumah simati.

(ii) Kakak simati (SP7) dan kawan-kawan simati seperti Thavaselvan juga dipanggil (“Selvam") dan Pirabu pernah datang ke rumah simati. SP1 juga mengenali Selvam dan Pirabu. Thavaselvan @ Selvam ialah saspek yang telah meninggal dunia pada 27 Feb 2016 (selepas ini akan dirujuk sebagai "Selvam").

(iii) Pada hari kejadian, SP1 sedang tidur di ruang tamu rumah simati dan tiba-tiba terdengar bunyi langkah yang kuat dan telah dikejutkan oleh Selvam yang telah meletakkan kakinya di leher SP1 dan mengacukan pisau ke arah muka SP1. Semasa itu, SP1 juga nampak seorang lagi lelaki India yang tidak dikenali (kemudiannya dikenalpasti sebagai "tertuduh") telah mencekik simati dan mengacukan pisau yang dipegangnya ke arah simati di ruang dapur rumah simati.

(iv) SP1 terdengar tertuduh yang mencekik simati berkata “kamu perlu masuk ke dalam kain ibu kamu" dan tiba-tiba SP1 melihat darah keluar dari tubuh simati. Semasa itu, SP1 melihat simati tidak memakai baju dan hanya berseluar jeans. SP1 juga melihat tompokan darah di bahagian antara pusat dan bawah mata simati. Semasa itu, pencahayaan dalam ruang tamu rumah simati adalah terang dan lampu dibuka.

SP1 terdengar simati menjerit "aaa" sebanyak dua kali dan juga SP1 nampak banyak darah keluar daripada tubuh simati. SP1 nampak tertuduh bergaduh dengan simati dan tertuduh telah menghiris atau memotong simati menggunakan pisau tersebut.

(vi) SP1 juga nampak Selvam telah menggunakan pisau yang dipegangnya untuk menghiris atau memotong simati. SP1 juga terdengar tertuduh menyuruh Selvam untuk membunuh SP1. Berikutan itu, SP1 telah merayu kepada Selvam supaya tidak membunuhnya kerana mereka telah berkawan sejak kecil dan SP1 berhasrat untuk berkahwin tidak lama lagi. Rayuan SP1 telah diterima oleh Selvam dan SP1 tidak dicederakan oleh Selvam atau tertuduh.

(vii) Selvam telah menyuruh SP1 yang pada ketika itu tidak berbaju masuk ke bilik kedua untuk memakai baju dan seluar. Semasa SP1 keluar dari bilik kedua tersebut, SP1 nampak simati terbaring di atas lantai bilik air rumah simati dalam keadaan berlumuran berdarah. SP1 telah disuruh oleh Selvam untuk mengikut tertuduh dan Selvam keluar dari rumah simati dan semasa mereka keluar dari rumah simati, Selvam berada di hadapan SP1 dan tertuduh pula berada di belakang SP1. SP1 telah diapit oleh tertuduh dan Selvam.

(viii) SP1 tidak berani dan tiada peluang untuk melarikan diri semasa kejadian kerana takut ditangkap oleh tertuduh dan Selvam dan jika ditangkap, SP1 percaya akan dicederakan oleh mereka berdua. Semasa keluar dari rumah simati, SP1 nampak tertuduh memegang pisau dan parang.

(ix) Menurut SP1, semasa kejadian tertuduh memakai baju kemeja warna biru corak petak besar dan seluar jeans (tidak pasti samada warna hitam atau biru). Selvam pula memakai jaket warna hitam berzip dengan seluar jeans (tidak pasti samada warna hitam atau biru). Terdapat tompokan atau percikan darah pada baju yang dipakai oleh tertuduh dan Selvam.

SP6 (jiran simati) yang tinggal di rumah No. 310 (selang dua rumah dari rumah simati) pada malam kejadian telah diberitahu oleh emak mertuanya yang terdengar bunyi pergaduhan datang dari rumah simati. SP6 yang mengenali simati dan juga SP1 (yang menumpang rumah simati) telah keluar dari rumahnya untuk melihat keadaan rumah simati dan tidak melihat apa-apa pergaduhan tetapi terdengar bunyi televisyen yang kuat dari rumah simati.

(xi) Selepas itu SP6 masuk semula ke dalam rumahnya dan memberitahu emak mentuanya tiada apa-apa pergaduhan. Selepas itu semasa SP6 sedang makan malam, SP6 berasa tidak sedap hati dan berdiri di hadapan pintu gate rumahnya sambil melihat kiri dan kanan. Semasa melihat kiri dan kanan dari hadapan pintu gate rumahnya, SP6 nampak tiga orang lelaki berbangsa India keluar dari rumah simati. Daripada tiga lelaki India yang keluar dari rumah simati, SP6 hanya mengenali SP1.

(xii) SP6 juga dapat mengecam tertuduh yang memakai baju warna biru corak kotak semasa tertuduh keluar dari rumah simati. SP6 telah melihat muka tertuduh selama beberapa minit dan semasa tertuduh memandang menghala tangga bersebelahan rumah SP6. Manakala lelaki India yang ketiga tidak dapat dicam oleh SP6. Jarak rumah SP6 dengan rumah simati adalah dua buah rumah dan SP6 boleh melihat sampai ke rumah simati. Sebab itu SP6 dapat melihat muka tertuduh semasa itu. Semasa itu juga SP6 menyatakan cahaya lampu terang di luar rumah.

(xiii) SP6 juga nampak tertuduh memegang sebilah parang yang dibalut dengan kertas di tangannya semasa tertuduh keluar dari rumah simati bersama SP1 dan lelaki India yang ketiga tersebut. SP6 dapat mengecam tertuduh semasa sesi kawad cam dan juga semasa perbicaraan di mahkamah di mana SP6 mengesahkan tertuduh yang memakai baju warna biru corak kotak dan memegang sebilah parang semasa keluar dari rumah simati.

(xiv) Selepas tertuduh, SP1 dan lelaki India ketiga tersebut meninggalkan rumah simati, SP6 dan anak-anaknya telah pergi ke rumah simati dan melihat pintu gate rumah simati tidak berkunci dan pintu rumah terbuka sedikit, telah masuk ke dalam rumah simati. Setelah SP6 dan anak­anaknya masuk ke dalam rumah simati, SP6 melihat ruang tamu rumah simati berlumuran darah dan juga melihat kesan tapak kaki berdarah di dalam rumah simati.

(xv) Semasa mencari simati, SP6 nampak bahagian kaki dan badan simati di dalam bilik air. lni menyebabkan SP6 berasa ketakutan, menangis, menjerit dan lari keluar dari rumah simati. SP6 juga melihat bilik air berlumuran darah dan bercampur dengan air. SP6 yang berlari keluar balik ke rumahnya telah menelefon Mohana kakak simati (SP7) dan memberitahu SP7 berlaku pergaduhan melibatkan simati dan simati telah ditetak.

(xvi) Selepas menelefon SP7, SP6 dan anak-anaknya telah pergi semula ke rumah simati dan melihat air mengalir di bilik air bercampur dengan darah simati. Salah seorang anak SP6 telah menutup paip air di bilik air. SP6 dan anak­anaknya telah mengangkat simati keluar dari bilik air dan meletakkan simati di luar bilik air (bersebelahan dengan peti ais) di ruang dapur. Semasa mengangkat simati, SP6 melihat banyak kesan tetakan di badan simati.

(xvii) Selepas itu SP6 dan anak-anak SP6 telah keluar dari rumah simati dan terserempak dengan jiran (SP9) di hadapan rumah simati dan SP6 meminta SP9 masuk ke dalam rumah simati dan memeriksa simati yang ditetak samada masih hidup atau sebaliknya. SP9 (penghuni rumah no. 308) yang masuk ke dalam rumah simati nampak beberapa titisan darah di ruang tamu rumah dan nampak simati terbaring di atas lantai dalam keadaan kesan kelar di leher dan beberapa kesan lagi di badan dan perut simati.

(xviii) SP9 juga nampak terlalu banyak darah di atas dapur, di dinding dan di bilik air rumah simati. SP9 telah memegang pergelangan tangan simati untuk memeriksa nadi simati dan mendapati tiada denyutan jantung dan simati telah meninggal dunia. Semasa SP9 memeriksa simati, simati hanya berseluar tanpa baju. SP6 pula berada di belakang SP9 semasa SP9 memeriksa nadi simati. Selepas itu, SP9 telah membuat panggilan kecemasan no. 112 dan dijawab oleh operator. SP9 memaklumkan terdapat satu kejadian bunuh dan telah disambungkan kepada pihak polis (SP2). SP9 telah maklumkan pihak polis ada seorang lelaki India telah mati di alamat tersebut. [lihat P10 dan P51].

(xix) SP7 (kakak mangsa) telah datang ke rumah simati pada malam kejadian setelah mendapat panggilan telefon daripada SP6 yang memaklumkan simati telah ditetak. SP7 menyatakan SP1 menumpang rumah simati sejak April 2015 dan SP1 dan simati selalu bersama. SP7 juga mengenali SP1 sebagai kawan baik simati. Semasa SP7 tiba di rumah simati, SP7 melihat simati terbaring di atas lantai berdekatan dengan peti ais dengan tidak berbaju dan hanya berseluar serta dalam keadaan berlumuran darah.

(xx) Menurut SP1, selepas keluar dari rumah simati, ketiga-tiga mereka iaitu tertuduh, Selvam dan SP1 telah turun ke bawah flat dan SP1 nampak sebuah kereta Iswara warna kelabu berhenti di situ. Ketiga-tiga mereka telah menaiki kereta lswara tersebut dan SP1 duduk di tengah bahagian penumpang belakang manakala tertuduh duduk di sebelah kiri SP1 dan Selvam di sebelah kanan SP1.

(xxi) Menurut SP1, kereta lswara tersebut dipandu oleh seorang lelaki yang tidak kenali dan juga terdapat seorang lagi lelaki yang tidak dikenali oleh SP1 duduk di bahagian penumpang hadapan (di sebelah pemandu). Kereta lswara tersebut telah dipandu oleh lelaki tersebut ke sebuah kuil Hindu. Tiba di kuil tersebut, kesemua mereka telah turun keluar dari kereta lswara tersebut dan SP1 nampak tertuduh dan Selvam pergi ke sebelah tepi kuil tersebut. Kemudian SP1 nampak tangan, kaki dan baju tertuduh dan Selvam basah macam baru dibasuh dengan air.

(xxii) Semasa berada di kuil tersebut, SP1 terdengar suara kuat tertuduh dalam keadaan marah mengeluarkan perkataan­ perkataan kotor dalam bahasa Tamil dan semasa perbicaraan, SP1 telah menulis semula perkataan­perkataan kotor yang disebutkan oleh tertuduh semasa di kuil tersebut [lihat P 11].

(xxiii) SP12 (seorang sami kuil) pada jam lebih kurang 10.00 malam yang sama, semasa hendak menutup kuil tersebut, telah nampak lima orang lelaki India datang ke kuil tersebut. Salah seorang lelaki India tersebut dengan tergesa-gesa telah bertanya kepada SP12 di mana paip air. SP12 memberitahu lelaki India tersebut bahawa paip air di belakang kuil tersebut. Selepas itu, lelaki India tersebut dan dua lagi lelaki India tersebut masuk ke perkarangan kuil untuk mencari paip air. Manakala dua lagi lelaki India tersebut duduk di dalam kereta.

(xxiv) SP12 yang mengenali SP1 nampak SP1 duduk di dalam kereta semasa di kuil tersebut. SP12 juga dapat mengecam SP1 semasa perbicaraan kes. SP12 dapat mengecam lelaki India yang berjumpa dengan SP12 bertanyakan mengenai paip air dan juga lelaki India yang kali pertama memaki­hamun Tuhan Hindu semasa di kuil. Lelaki India tersebut telah memaki-hamun Tuhan Hindu dengan cara ganas dan ini menakutkan SP12. Menurut SP12, lelaki India tersebut adalah tertuduh. SP12 juga dapat mengecam tertuduh semasa perbicaraan di mahkamah.

(xxv) SP12 masih dapat mengecam wajah tertuduh yang datang ke kuil tersebut pada malam kejadian kerana sebelum ini tidak pernah ada penganut agama Hindu yang datang ke kuil tersebut telah memaki-hamun Tuhan Hindu. Tertuduh merupakan satu-satunya penganut Hindu yang berbuat sedemikian dan disebabkan itu, wajah tertuduh sukar dilupakan dan masih diingati oleh SP12.

(xxvi) Menurut SP1, selepas mereka beredar dari kuil tersebut menaiki kereta lswara tersebut, mereka telah pergi ke Taman Sri Subang dan SP1 telah turun dari kereta tersebut. Selepas itu, kereta tersebut telah beredar dari situ bersama tertuduh, Selvam dan dua lagi lelaki India tersebut. Semasa tiba di sana, SP1 telah dilempang oleh Selvam di bahagian muka SP1 dan Selvam memberi amaran kepada SP1 bahawa "apa-apa yang berlaku pandai-pandai tanggung". SP1 yang berasa takut akibat kejadian yang menimpa simati telah memutuskan untuk pergi ke Johar Bahru pada esok harinya dengan menaiki bas ekpress.

(xxvii) SP1 juga telah mendapat panggilan telefon daripada kawan­ kawannya seperti Pirabu dan Puneswaran yang bertanyakan apa yang telah berlaku dan SP1 memberitahu mereka bahawa simati telah dibunuh oleh tertuduh dan Selvam.

(xxviii) SP1 telah ditangkap oleh pihak polis di Bilik No. 111, Hanya Satu Hotel, Jalan Meldrum, Johar Bahru pada 9 Jun 2015 [lihat P71] dan telah dibawa oleh pihak polis ke IPD Shah Alam untuk direman dan telah berjumpa dengan pegawai penyiasat (SP15). Tertuduh pula telah ditangkap oleh pihak polis pada 15 Julai 2017 di perkarangan IPD Kajang [lihat P75].

(xxix) SP13 telah menjalankan sesi kawad cam pada 21 Julai 2017 jam lebih kurang 11.05 pagi di Bilik Kawad Cam, Lokap Berpusat Shah Alam di mana tertuduh dapat dicam oleh SP1 [lihat P53]. SP1 juga dapat mengecam tertuduh semasa perbicaraan kes. Selanjutnya SP13 juga telah menjalankan sesi kawad cam pada 26 Julai 2017 jam lebih kurang 2.20 petang di Bilik Kawad Cam, Lokap Berpusat Shah Alam di mana tertuduh dapat dicam oleh SP6 [lihat P54]. SP6 juga dapat mengecam tertuduh semasa perbicaraan kes.

(xxx) SP1 mengenali dan dapat mengecam SP12 (sami kuil) semasa perbicaraan kes. SP1 menyatakan telah berjumpa dengan SP12 di kuil tersebut pada malam kejadian. SP1 juga mengakui pada awalnya telah dituduh di Mahkamah Majistret menyebabkan kematian simati tetapi pertuduhan terhadapnya tidak diteruskan oleh pihak pendakwaan dan SP1 telah dilepaskan dengan jaminan sebanyak RM10,000.00 dengan seorang penjamin (Saravanan a/I Govindersamy) pada 18 April 2016.

(xxxi) Keterangan SP5 (pakar perunding perubatan forensik) mengesahkan terdapat 25 kecederaan Iuka hiris dan tetak pada tubuh simati di mana salah satu Iuka tersebut adalah Iuka yang paling bahaya (fatal in nature) iaitu Iuka hiris pada tepi leher sebelah kiri yang telah mencederakan pembuluh darah jugular yang terdapat di bawahnya. Kecederaan serius ini menyebabkan simati kehilangan darah yang banyak sehingga menyebabkan kematian simati.

(xxxii) Menurut SP5, Iuka hiris dan tetak yang banyak pada tubuh simati boleh disebabkan oleh senjata tajam seperti pisau atau parang dan dilakukan oleh lebih daripada seorang penyerang. Luka hiris tersebut ialah hirisan tajam dan dilakukan bertalu-talu seperti yang terdapat di belakang leher simati. Simati boleh mati dalam masa 10 minit hingga 45 minit selepas cedera di leher.

(xxxiii) SP5 juga menyatakan terdapat kecederaan-kecederaan pada tubuh simati yang menunjukkan simati cuba mempertahankan diri dan menangkis serangan daripada penyerang atau penyerang-penyerangnya. Dapatan SP5 menyokong keterangan SP1 yang menyatakan semasa kejadian SP1 nampak tertuduh dan Selvam yang menyerang dan menghiris atau memotong simati menggunakan pisau.

(xxxiv) Setelah SP2 mendapat panggilan kecemasan daripada SP9, pihak polis telah tiba di rumah simati pada jam lebih kurang 9.30 malam dan pihak ambulan lebih kurang 10 minit selepas pihak polis tiba. Akibat kecederaan-kecederaan parah yang dialami simati serta simati kehilangan darah yang banyak, simati telah meninggal dunia di tempat kejadian pada 7 Mei 2015 antara jam lebih kurang 8.30 hingga 8.40 malam. Panggilan kecemasan oleh SP9 kepada pihak polis diterima oleh SP2 pada jam 9.08 malam.

(xxxv) Hasil bedah siasat simati yang dilakukan oleh SP5 pada 8 Mei 2015 jam 10.00 pagi di Hospital Tengku Ampuan Rahimah, Klang mengesahkan sebab kematian mangsa ialah Iuka hiris di leher (incised wound to the neck).

(xxxvi) Siasatan oleh pegawai penyiasat (SP15) menunjukkan tertuduh dan Selvam yang terlibat secara bersama dalam menyerang, menghiris atau memotong simati semasa kejadian sehingga menyebabkan kematian simati.” Fakta Kes Pembelaan [10] Semasa kejadian pada 7/5/2015, Perayu berusia 27 tahun dan semasa perbicaraan Perayu berusia 34 tahun. Pada tahun 2015, Perayu bekerja sebagai pengendali jentera di Pulau Carey, Klang, Selangor. Perayu tidak mengenali Thanendran a/I Muniandy (si mati) atau SP1 (Panas). [11] Perayu ditangkap oleh pihak polis pada 20/6/2017 di Ibu Pejabat Polis Daerah Kajang, Selangor berkaitan kes pembunuhan ke atas si mati. Perayu telah direman oleh pihak polis dan tidak ingat bila dia dituduh di Mahkamah. [12] Mengikut Perayu, sesi kawad cam telah dijalankan oleh pihak polis adalah tidak mengikut prosedur standard yang ditetapkan di mana peserta-peserta kawad cam tidak mempunyai saiz fizikal dan ketinggian yang sama serta bukan kesemuanya berbangsa India. [13] Perayu mengenali Thavaselvan @ Selvam (suspek yang telah meninggal dunia) yang disebut di dalam pertuduhan di mana Thavaselvan adalah pakcik teman wanita Perayu. [14] Pada hari kejadian pada sebelah petang (tarikh tidak ingat), Perayu telah berjumpa dengan Thavaselvan di mana Thavaselvan ada meminta pertolongan Perayu untuk pergi bersamanya ke Sunway mengambil jam tangan, rantai dan duitnya kerana Thavaselvan tidak mempunyai pengangkutan untuk ke Sunway (alamat tidak tahu). Perayu bersetuju menolong Thavaselvan dan mereka berdua telah bertolak ke Sunway pada jam lebih kurang 6.00 petang (tarikh tidak ingat) dengan menaiki motorsikal Perayu. [15] Apabila mereka sampai di Sunway, mereka telah berjumpa dengan seorang kawan Thavaselvan bernama Najif (nama sebenar tidak tahu). Najif adalah kawan Thavaselvan dan Perayu tidak mengenali Najif. lni kali pertama Perayu berjumpa dengan Najif. [16] Di Sunway, Perayu telah diminta oleh Thavaselvan untuk meletakkan motorsikal Perayu di hadapan sebuah pasar mini. Selepas Perayu meletakkan motorsikalnya di situ, Perayu telah mengikut Thavaselvan dan Najif menaiki kereta lswara (nombor pendaftaran tidak ingat) kepunyaan Najif menuju ke sebuah flat (alamat tidak tahu), mungkin di Sri Muda. Kereta lswara tersebut dipandu oleh Najif. [17] Perayu tidak pernah pergi ke flat tersebut sebelum kejadian. lni adalah kali pertama Perayu pergi ke situ. Setelah tiba di flat tersebut, Thavaselvan telah mengajak Perayu dan Najif naik ke tingkat tiga (3) flat tersebut dan apabila mereka tiba di tingkat 3 flat tersebut, Thavaselvan dan Najif telah masuk ke dalam rumah si mati. Perayu tidak masuk ke dalam rumah si mati kerana bercakap dalam telefon dengan kakak Perayu di luar rumah si mati kerana kakak Perayu telah menelefon Perayu pada masa itu. Semasa Perayu sedang bercakap telefon di luar rumah si mati, Perayu terdengar bunyi dari dalam rumah dan Perayu terus masuk ke dalam rumah si mati. [18] Setelah Perayu masuk ke dalam rumah si mati, Perayu nampak Thavaselvan dan si mati sedang bergaduh dan terdengar Najif memberitahu Panas (SP1) kalau ada pisau tolong angkat. Semasa Perayu masuk ke dalam rumah si mati, SP1 memang ada di dalam rumah si mati. Atas arahan Najif, Perayu nampak SP1 mengambil parang dari tepi televisyen dan memberikan kepada Najif. Selepas itu, Perayu nampak Najif memberikan parang tersebut kepada Thavaselvan yang sedang bergaduh dengan si mati. Kemudian Perayu nampak Thavaselvan menetak si mati menggunakan parang tersebut. [19] Perayu telah cuba menghalang Thavaselvan daripada menetak si mati dengan menarik badan Thavaselvan dan merampas parang tersebut daripada tangan Thavaselvan. Selepas merampas parang tersebut daripada tangan Thavaselvan, Perayu telah menyerahkan parang tersebut kepada Najif. Selepas Perayu menyerahkan parang tersebut kepada Najif, Perayu tidak tahu apa berlaku kepada parang tersebut dan Perayu juga tidak melihat parang tersebut semasa berada di dalam kereta lswara Najif. [20] Semasa si mati ditetak oleh Thavaselvan, Perayu nampak SP1 berdiri di sebelah pintu rumah si mati dan hanya memerhatikan perbuatan Thavaselvan sahaja. Selepas si mati ditetak, Perayu bersama Thavaselvan, Najif dan SP1 telah keluar dari rumah si mati dan turun ke bawah flat dan masuk ke dalam kereta lswara yang dipandu Najif menuju ke sebuah kuil berhampiran (alamat tidak tahu). Sampai di kuil tersebut, kesemua mereka telah keluar dari kereta Najif dan selepas itu mereka telah membasuh tangan, kaki dan baju yang dipakai mereka dan kemudiannya bersembahyang di kuil tersebut. [21] Selepas ditahan polis, Perayu dibawa ke hospital untuk diambil spesimen darah dan air liur Perayu dan tiada ujian cap cari, spesimen rambut dan spesimen pakaian Perayu diambil oleh pihak polis. Selepas kejadian, Perayu tidak ada berjumpa dengan Thavaselvan atau SP1. Perayu tidak membuat report polis kerana hanya mengikut Thavaselvan dan Najif ke rumah si mati. Perayu menafikan telah menetak atau membunuh si mati. Perayu menyatakan Thavaselvan yang bergaduh dan menetak si mati dengan parang tersebut semasa kejadian. Alasan-Alasan Rayuan [22] Perayu telah mengutarakan lapan (8) alasan rayuan utama iaitu:

SP1 adalah seorang saksi yang tidak kredibel, rakan sejenayah dan seorang saksi yang berkepentingan serta mempunyai keperibadian yang tidak baik (bad character evidence).

Wujud kecacatan pada sesi kawad cam.

Pendakwaan hanya bergantung kepada keterangan ikut keadaan (circumstantial evidence).

Terdapat “break in chain of causation” apabila si mati telah dialihkan sebelum ketibaan pihak forensik.

Kegagalan pihak pendakwaan melakukan analisa DNA di tempat kejadian bagi membandingkannya dengan DNA Perayu.

Kegagalan pihak pendakwaan memanggil Prabhu/Pirabu dan majikan Prabhu/Pirabu untuk memberi keterangan telah memprejudiskan Perayu.

Terdapat keraguan munasabah yang berjaya dibangkitkan oleh pihak pembelaan. Keputusan Kami Alasan (a): Kredibiliti SP1 [23] Peguambela yang bijaksana menghujahkan bahawa hakim bicara yang bijaksana telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila memutuskan bahawa SP1 adalah saksi yang kredibel hanya kerana tidak ada pergaduhan di antara SP1 dan si mati pada ketika itu, SP1 merupakan kawan baik si mati dan keterangan SP1 adalah konsisten tanpa membuat pengamatan kehakiman ataupun judicial appreciation mengenai keperibadian (character evidence) SP1 serta keterangan-keterangan lain yang telah dikemukakan oleh pihak pembelaan seperti:

SP1 mempunyai rekod jenayah lampau yang ekstensif serta keperibadian yang tidak baik;

(ii) SP1 merupakan seorang yang secara amnya agresif di mana SP1 sendiri telah mengakui fakta ini;

(iii) SP1 merupakan seorang saksi berkepentingan dalam kes ini kerana pada awalnya SP1 telah dituduh bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dan direman selama tempoh 10 bulan bagi kesalahan yang sama;

(iv) SP1 telah dilihat oleh sami kuil (SP12) di Kuil Hindu berkelakuan seperti tidak ada apa-apa yang berlaku dan menjerit dengan garang kepada Perayu selepas sahaja kejadian berlaku di rumah si mati;

SP1 telah melarikan diri ke Johor Bahru selepas kejadian pada 8/5/2015;

(vi) SP1 tidak membuat sebarang laporan polis berkenaan kejadian tersebut walaupun beliau kononnya merupakan kawan baik si mati; dan

(vii) SP1 yang kononnya merupakan kawan baik si mati tidak memaklumkan kejadian kepada kakak si mati (SP7). [25] Menyentuh mengenai isu kredibiliti SP1 ini, hakim bicara yang bijaksana telah membuat analisa dan dapatan seperti berikut: [16] Dalam dapatan mahkamah ini, SP1 adalah saksi utama pihak pendakwaan. SP1 adalah saksi mata yang berada di tempat kejadian dan melihat mangsa dihiris atau dipotong semasa kejadian oleh tertuduh dan Selvam. Mahkamah ini telah membuat penilaian yang maksima ke atas keterangan dan kredibiliti SP1 dan berpuas hati SP1 adalah saksi yang kredibel dan boleh dipercayai. Selanjutnya keterangan SP1 diterima oleh mahkamah ini. [17] Semasa kejadian, SP1 nampak perbuatan tertuduh dan Selvam menggunakan pisau untuk menghiris atau memotong mangsa dan menyebabkan mangsa mengalami kecederaan-kecederaan 25 Iuka hiris dan tetak ke atas tubuh mangsa. lni disokong oleh laporan bedah siasat [lihat P26] dan juga menurut keterangan SP5. Perbuatan tertuduh dan Selvam secara niat bersama menghiris atau memotong mangsa telah menyebabkan mangsa kehilangan darah yang banyak. Kecederaan­ kecederaan parah yang dialami mangsa telah menyebabkan kematian mangsa semasa kejadian. [18] Berdasarkan keterangan saksi-saksi pendakwaan, SP1 tidak terlibat dalam menyebabkan kematian mangsa. Tiada pergaduhan atau pertengkaran di antara mangsa dan SP1. Malahan mangsa dan SP1 adalah kawan baik. SP1 tidak terlibat menghiris atau memotong mangsa semasa kejadian. Pihak yang terlibat dalam pembunuhan mangsa ialah tertuduh dan Selvam sahaja. [19] Mahkamah ini dapati SP1 adalah saksi yang material yang berada di tempat kejadian. SP1 juga bukan rakan sejenayah (accomplice). Sebagai kawan baik mangsa, SP1 menumpang rumah mangsa semasa kejadian. Keterangan SP1 adalah kredibel dan konsisten bagi menyokong kes pendakwaan. Keterangan SP1 juga kukuh, boleh dipercayai dan diterima oleh mahkamah ini. [20] SP1 telah diperiksa balas oleh peguambela tertuduh dengan panjang-lebar dan didesak secara agresif. Peguambela tertuduh juga telah mencadangkan pembelaan tertuduh kepada SP1 tetapi telah dinafikan oleh SP1. Cadangan peguambela bahawa terdapat pihak lain yang bergaduh dan menghiris atau memotong mangsa tidak dipersetujui dan dinafikan oleh SP1. Dalam dapatan mahkamah ini, keterangan SP1 adalah kukuh dan disokong (corroborated) secara material oleh keterangan saksi-saksi lain pendakwaan. SP1 telah memberikan keterangan dengan baik dan konsisten yang menunjukkan bagaimana tertuduh dan Selvam telah bergaduh, menghiris atau memotong mangsa dengan menggunakan pisau tersebut. Akibat perbuatan tertuduh dan Selvam secara bersama, mangsa telah mengalami kecederaan-kecederaan yang parah dan ini telah menyebabkan kematian mangsa. [21] Dalam dapatan mahkamah ini, SP1 adalah saksi yang jujur dan telah memberi keterangan dengan baik. Kebolehpercayaan SP1 gagal dicabar oleh peguambela tertuduh semasa pemeriksaan balas SP1. Keterangan SP1 juga disokong secara material oleh keterangan saksi­saksi lain pendakwaan. Kredibiliti dan keterangan SP1 juga selamat untuk diterima oleh mahkamah ini. Rekod kesalahan lampau SP1 yang dibangkitkan oleh peguambela tertuduh tidak menjejaskan kredibiliti dan kebolehpercayaan SP1 dalam dapatan mahkamah ini. Tujuan peguambela tertuduh adalah untuk menunjukkan SP1 mempunyai keperibadian (character) yang buruk dan tidak boleh dipercayai. Tetapi mahkamah ini dapati SP1 adalah saksi yang kredibel dan boleh dipercayai. [77] Mahkamah ini dapati keterangan SP1 juga disokong secara material oleh keterangan saksi-saksi lain pendakwaan. Keterangan SP1 disokong secara material oleh keterangan SP3 bahawa hasil analisis kesan cap jari di rumah mangsa menunjukkan kewujudan kesan cap jari tertuduh (yang ditandakan sebagai F4 dan F5) dan ini menunjukkan tertuduh hadir dan berada di rumah mangsa semasa mangsa diserang, dihiris atau dipotong oleh tertuduh dan Selvam. Malahan SP1 dalam keterangannya melihat semasa keluar dari rumah mangsa tertuduh memegang pisau dan parang. [78] Tertuduh juga semasa memberi keterangan membela diri telah mengaku berada di rumah mangsa semasa kejadian dan telah masuk ke dalam rumah mangsa dan melihat Selvam bergaduh dan menetak mangsa dengan parang. Selanjutnya tertuduh mengaku telah cuba menghalang Selvam dengan menarik badan Selvam dan berjaya merampas parang tersebut daripada Selvam semasa kejadian. Malahan SP1 dalam keterangannya juga menyatakan melihat tertuduh memegang pisau dan parang semasa keluar dari rumah mangsa selepas kejadian. [79] Selain itu, mahkamah ini dapati keterangan SP5 menyokong secara material keterangan SP1 bahawa kematian mangsa disebabkan Iuka hiris di leher mangsa. Menurut SP1, mangsa telah diserang, dihiris atau dipotong oleh tertuduh dan Selvam dengan pisau semasa kejadian. lni menyebabkan mangsa mengalami banyak Iuka hiris dan juga tetak pada tubuh mangsa dan kehilangan banyak darah. Laporan bedah siasat [P26] oleh SP5 mengesahkan terdapat 25 Iuka hiris dan tetak pada tubuh mangsa yang disebabkan oleh senjata tajam seperti pisau atau parang. Malahan SP5 dalam keterangannya telah menyatakan Iuka hiris dan tetak pada tubuh mangsa boleh disebabkan oleh senjata tajam seperti pisau atau parang. SP1 juga telah melihat tertuduh memegang pisau dan parang semasa keluar dari rumah mangsa. [80] Keterangan SP1 juga telah disokong secara material oleh keterangan SP6 (jiran mangsa) yang melihat tiga orang lelaki India keluar dari rumah mangsa semasa kejadian. SP6 dapat mengecam tertuduh sebagai salah seorang lelaki India tersebut yang memegang parang di tangannya semasa keluar dari rumah mangsa. SP6 juga melihat dan mengecam tertuduh memakai baju warna biru corak petak dan ini menyokong keterangan SP1 mengenai baju warna biru corak petak yang dipakai oleh tertuduh semasa kejadian. [81] Keterangan SP12 (sami kuil) juga menyokong secara material keterangan SP1 bahawa pada malam kejadian selepas tertuduh, Selvam dan SP1 beredar meninggalkan rumah mangsa dan turun ke bawah flat, mereka bertiga telah menaiki sebuah kereta lswara dan singgah di sebuah kuil berhampiran untuk mendapatkan paip air bagi membasuh tangan, kaki dan pakaian yang dipakai mereka. SP12 telah berjumpa dengan mereka dan dapat mengecam tertuduh sebagai lelaki India yang bertanyakan di mana paip air dan juga lelaki India yang memaki-hamun Tuhan Hindu semasa itu. Selain itu, SP12 juga mengecam SP1 yang turut berada di kuil tersebut bersama tertuduh dan Selvam. [82] Keterangan SP1 juga disokong secara material oleh keterangan SP15 bahawa SP1 tidak terlibat dalam menyerang, menghiris, memotong atau menetak mangsa menggunakan pisau atau parang semasa kejadian. Siasatan pihak polis menunjukkan hanya tertuduh dan Selvam sahaja yang terlibat dan akibat perbuatan mereka berdua telah menyebabkan mangsa mengalami 25 Iuka hiris dan tetak pada tubuh mangsa yang membawa kepada kematian mangsa. [83] Selanjutnya keterangan tertuduh semasa membela diri telah menyokong keterangan SP1 bahawa bukan SP1 yang bergaduh dan menyerang mangsa. SP1 hanya berdiam diri semasa kejadian dan memerhatikan perbuatan Selvam ke atas mangsa. Tertuduh juga menafikan terlibat dan menyatakan Selvam yang bergaduh dengan mangsa dan menetak mangsa dengan parang. Tertuduh cuba menghalang Selvam dengan menarik badan Selvam dan juga telah merampas parang yang dipegang oleh Selvam.” [26] Berdasarkan kepada kupasan terperinci yang dibuat oleh hakim bicara yang bijaksana mengenai isu kredibiliti SP1 ini, kami tidak nampak di mana terjejasnya kredibiliti SP1 berpaksikan kepada keterangan beliau yang konsisten dan keterangan sokongan yang menguatkan lagi keterangan beliau. [27] Meskipun SP1 mempunyai rekod sabitan lampau dan dikatakan mempunyai keperibadian yang tidak baik (bad character evidence) namun kami mendapati tiada alasan kukuh dan yang mendesak untuk kami menolak keutuhan keterangan SP1. Kredibiliti SP1 telah diuji melalui sesi pemeriksaan balas oleh peguambela perayu dan ternyata SP1 telah berjaya melepasi ujian tersebut dengan jayanya. Ini menambahkan lagi keyakinan kami bahawa SP1 adalah seorang saksi yang boleh dipercayai. [28] Keterangan SP1 mengenai serangan oleh Perayu dan Selvam bukanlah suatu rekaan yang dibuat semata-mata untuk melepaskan dirinya dan mengaitkan Perayu yang tidak pernah dikenalinya sebelum ini dengan kecederaan parah dan kematian ke atas si mati. Justeru itu, kami dapati tiada terdapat apa-apa salah arah oleh hakim bicara yang bijaksana dalam menilai keterangan SP1 yang telah dikemukakan semasa perbicaraan. [29] Di dalam kes Mohamad Shakir Zufayri bin Ariffin v. Public Prosecutor [2017] MLJU 1207, Mahkamah memutuskan seperti berikut: “[45] With respect to the credibility of the SP1, the complainant, it is trite that this court should be slow in interfering with such finding of the credibility of the complainant as the trial judge was a better person to assess such finding (see Andy Baginda v. PP (2003) 3 MLJ 644). From the totality of the evidence given by SP1 this court agreed with the finding of fact made by the trial judge that she was a credible witness and needed no corroboration. This was fortified by the fact that her evidence was consistent throughout the trial where she had narrated in detail what actually transpired as could be seen from the assessment of the evidence made earlier on by this court which found that there was a non-consensual and non-voluntary sexual intercourse. [46] She was not shaken during cross examination and in cross examination reaffirmed the incident. Her evidence was very probable (see PP v. Mohd Bandar Shah Bin Nordin (2008) 4 MLJ 556) and was "unusually convincing" (PP v. Mardai (1950) 1 MLJ 33 and PP v. Mohamad Liton Syed Malik (2008). The lack of cross-examination by the defence further affirmed that the involuntary sexual intercourse did take place which reaffirmed the factual matrix of the case (Brabakaran v. PP (1966) 1 MLJ 64). Furthermore, there was no motive or any reasons for her to lie in court to make the Accused/Appellant culpable.” [30] Di dalam kes Amri Ibrahim & Anor v. PP [2017] 1 CLJ 617, Mahkamah Persekutuan telah menyatakan yang berikut: “[51] It is trite law that the view of the trial judge as to the credibility of a witness must be given proper weight and consideration. An appellate court should be slow in disturbing such finding of fact arrived at by the trial judge, who had the advantage of seeing and hearing the witness, unless there were substantial and compelling reasons for disagreeing.” [31] Di dalam kes PP v. Mohd Radzi bin Abu Bakar [ 2005] 2 MLRA 590, Mahkamah Persekutuan menegaskan seperti berikut: “Now, it settled law that it is no part of the function of an appellate Court in a criminal case - or indeed any case to make its own findings of fact. That is a function exclusively reserved by the law to the trial Court. The reason is obvious. An appellate Court is necessarily fettered because it lacks the audio-visual advantage enjoyed by the trial Court." [32] Di dalam kes Lai Kim Hon & Ors v. PP [1980] 1 LNS 197, Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut: "The principle of law governing appeals in criminal cases on questions of fact is well established, in that the Appeal Court will not interfere unless the balance of evidence is grossly against the conviction espec ially upon a finding of a specific fact involving the evaluation of the evidence of a witness founded on the credibility of such witness." [33] Di dalam kes Ong Hooi Beng & Ors v. PP [2015] 3 MLJ 812, Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: [29] In other words the learned trial judge disbelieved the appellants claim that they did not know they were processing drugs. Undoubtedly this is a finding of fact that is dependent on the trial judge’s assessment of the appellants credibility as witnesses, which is primarily a matter for the trial judge: Watt or Thomas v. Thomas [1947] AC 484 487; Antonio Dias Caldeira v. Frederick Augustus Gray [1936] 1 MLJ 110 111. [30] Having had the audio-visual advantage of seeing and hearing the appellants while they gave evidence, the learned trial judge was in the best position to assess their credibility and reliability, and certainly not us at the appellate stage who only have the benefit going through their evidence in cold print. It is true that the present-day technology allows us to capture court proceedings so that we can always play back the audio-visual recordings to see for ourselves how the witnesses behaved or reacted to certain questions, but there is no substitute for seeing and hearing them first hand and in real time. [31] To entitle us to overturn the trial courts finding under such circumstances and substitute it with our own finding that the appellants were actually credible witnesses and that the belief that they entertained was in fact reasonably true, the burden is on the appellants to show that the finding is perverse and that the learned trial judge had failed to take proper advantage of his having seen and heard them giving evidence. We are not satisfied that the appellants have discharged that burden. In Powell and Wife v. Streatham Manor Nursing Home [1935] AC 243; 104 LJKB 304; 152 LT 563; 79 Sol Jo 179; 51 TLR 289 Lord Wright in dealing with a similar issue said: Two principles are beyond controversy. First it is clear, that, in an appeal of this character, that is from the decision of a Trial Judge based on his opinion of the trustworthiness of witnesses whom he has seen, the Court of Appeal must, in order to reverse, not merely entertain doubts whether the decision below is right, but must be convinced that it is wrong. Alasan (b): Wujud kecacatan pada sesi kawad cam. [34] Berkaitan tentang isu ini, peguambela Perayu yang bijaksana menghujahkan bahawa hakim bicara yang bijaksana telah terkilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila menerima keterangan kawad cam yang dipersoalkan kesahihannya atas faktor-faktor berikut:

Peserta kawad cam berbeza dari segi saiz fizikal dan ketinggian serta berbeza bangsa di mana perbezaan ini telah memprejudiskan

(ii) Beberapa orang awam yang sama telah dibariskan bersama Perayu pada dua hari yang berbeza semasa menjalani sesi kawad cam; dan

(iii) Gambar Perayu dan Selvam telah disiarkan dalam surat khabar Tamil untuk meminta mereka tampil ke hadapan bagi membantu siasatan. lni menjadikan kawad cam yang dijalankan tidak sah kerana saksi-saksi telah melihat gambar kedua-dua suspek bagi kes ini. [35] Bagi menjawab persoalan ini, hakim bicara yang bijaksana di dalam alasan penghakimannya menyatakan seperti berikut: [102] Dalam dapatan mahkamah ini, proses kawad cam yang dijalankan oleh SP13 adalah teratur dan mengikut peraturan yang ditetapkan oleh pihak PDRM. Semasa kawad cam yang diadakan oleh SP13 pada 21 Julai 2017 di Bilik Kawad Cam, Lokap Polis Berpusat Shah Alam, Selangor, SP1 telah dapat mengecam tertuduh sebagai lelaki India yang telah menghiris atau memotong mangsa menggunakan pisau semasa kejadian. Laporan kawad cam telah disediakan oleh SP13 dan ditandatangani oleh SP13 [lihat laporan kawad cam di P53]. [103] Berdasarkan P53, mahkamah ini dapati peserta-peserta kawad cam semuanya berbangsa India dan tertuduh berada di kedudukan no. 2. Dalam dapatan mahkamah ini, keterangan SP13 dan P53 telah menafikan keterangan tertuduh bahawa peserta-peserta kawad cam berbangsa India, Melayu dan Bangladesh. Dalam dapatan mahkamah ini proses kawad cam telah dijalankan oleh SP13 dengan baik dan teratur dan tertuduh tidak diprejudiskan. [104] Selanjutnya semasa kawad cam yang diadakan oleh SP13 pada 26 Julai 2017 di tempat yang sama, semua peraturan yang ditetapkan telah dipatuhi dan kawad cam telah dijalankan dengan baik dan teratur. Semasa kawad cam, SP6 telah dapat mengecam tertuduh sebagai lelaki India yang dilihat oleh SP6 memegang parang semasa keluar dari rumah mangsa selepas kejadian. Laporan kawad cam telah disediakan oleh SP13 yang telah menandatangani laporan kawad cam tersebut [lihat laporan kawad cam di P54]. [105] Berdasarkan P54, mahkamah ini dapati peserta-peserta kawad cam semuanya berbangsa India dan semasa kawad cam, tertuduh berada di kedudukan no. 6. Keterangan SP13 dan P53 telah menafikan keterangan tertuduh bahawa peserta-peserta kawad cam berbangsa lndia, Melayu dan Bangladesh. Dalam dapatan mahkamah ini, proses kawad cam telah dijalankan oleh SP13 dengan baik dan teratur dan tertuduh tidak diprejudiskan. Malahan selain kawad cam, tertuduh juga telah dicam oleh SP1, SP6 dan SP12 semasa perbicaraan di mahkamah. Lihat R v. Turnbull & Ors [1977] QB 224; [1976] 3 All ER 549 (MR);Arumugam s/o Muthusamy v PP [1998] 3 MLJ 73 (MP); Duis Akim &Ors v. PP [2013] 9 CLJ 692 (MP); Basuni Toher v. PP [2012] 1 LNS 603 (MR); Ong Poh Cheng v. PP [1998] 4 MLJ 8 (MR); [1998] 4 AMR 3225; Dorai Pandian a/I Munian & Anor v. PP [2009] 4 MLJ 525 (MR); [2009] MLJU 179 (MR)]. [106] Oleh itu mahkamah ini tidak bersetuju dengan hujahan peguambela tertuduh bagi isu tersebut. [36] Sebelum kami menentukan samada kawad cam yang dijalankan ini adalah teratur dan sah serta tiada wujud apa-apa kepincangan yang berlaku, adalah penting bagi kami meneliti dahulu keterangan SP1 secara keseluruhannya. [37] SP1 di dalam pemeriksaan utama (Nota Prosiding Kandungan 10 RR Jilid 2(1) di m/s 89-92), menyatakan seperti berikut: Apa itu kawad cam? Kawad cam itu ialah orang kıta kenali ke atau tidak kenali. Untuk kes ASP Daniel ini kamu ada buat kawad cam? Saya ada buat. Maaf, orang ada kawad cam saya dan saya ada kawad cam orang. Mana satu yang dulu? Kamu kawad cam orang dulu ke? Orang kawad cam saya dulu. Hari yang sama ke? Tidak 414: S: Kamu kawad cam siapa? Saya kawad cam lelaki India yang ikut Selvam ke rumah Tammiya. Dalam kawad cam yang kamu pergi itu kamu ada cam lelaki India itu? Ya, saya ada cam. Sebelum kawad cam pernah kamu tengok gambar dia? Ya, ada gambar. Siapa tunjuk gambar lelaki India Krishnan? ASP Daniel tunjuk lebih kurang 6 gambar itu ada tidak lelaki India yang ikut Selvam ke rumah Tammiya. Saya ada tunjuk gambar lelaki India itu kepada ASP Daniel. Rujuk gambar. Kamu cam gambar tersebut? 419: S: Adakah itu gambar sepertimana yang ditunjukkan ASP Daniel kepada kamu? 420: Adakah gambar lelaki macam ini? TPR: Pohon ditandakan sebagai ekshibit Mahkamah: ID13A & B - gambar lelaki India. Encik Krishnan, gambar tadi adakah itu gambar orang yang kamu tunjuk kepada ASP sebagai lelaki India yang ikut Selvam? Ya, masa kejadian dia ini yang saya tengok. Dalam 6 gambar itu ada siapa-siapa lagi yang kamu kenal seingat kamu? Sebenarnya ASP Daniel tunjuk 1, ada pegawai-pegawai lain yang soal siasat juga tunjuk gambar lain. Pegawai lain yang tunjuk gambar itu ada siapa-siapa yang kamu kenal dalam gambar-gambar lain? Tidak ada. Encik Krishnan, kamu kata kamu ada pergi cam orang lain dan kamu camkan laki dalam gambar ID13 ini. Kamu cam orang berapa kali? 3 kali. Dalam kawad cam kamu ada cam lelaki dalam ID13 ini? Ada. Selain itu kamu ada cam sesi apa lagi? Tiada. Masa kawad cam itu kamu camkan lelaki dalam ID13 ini sebagai orang yang buat apa? Lelaki yang datang dengan Selvam di kejadian rumah Tammiya. Saya dapat pastikan dia yang ikut Selvam. [38] Di dalam sesi pemeriksaan balas, SP1 di dalam keterangannya (Nota Prosiding Kandungan 12 RR Jilid 2(3) di m/s 290-292) menyatakan seperti berikut: Sebelum cam mengikut keterangan kamu ASP Daniel telah menunjukkan gambar, adakah itu betul? Tidak. Saya balik dari penjara, masa itu IPD Shah Alam lokap, ada kenduri perayaan, saya turun, masuk, cam, lepas itu cam sekali lagi, lepas itu saya dibawa soal siasat statement. Berdasarkan keterangan kamu soalan yang ditanya adalah dalam kawad cam kamu cam lelaki India. Jawapan kamu ialah ya. Sebelum kawad cam kamu ada lihat gambar dia. Tidak Itu adalah jawapan kamu. Mahkamah: Tidak setuju? Selepas itu sebelum kawad cam saya ada lihat gambar lelaki India. Ya, ada. Gambar lelaki India itu ditunjukkan oleh siapa. Dia tunjukkan lebih kurang 6 gambar. Dalam hari itu datang dengan Selvam. First 5 gambar. Sekarang sila jelaskan cakap dengan betul ASP Danial ada tunjukkan berapa keping gambar sebelum kawad cam? Masa kawad cam tidak ada gambar ditunjukkan. Yang masa saya sudah kena tangkap di JB datang ke Shah Alam sebelum masa soal siasat dia tanya saya cakap seorang lelaki India itu tidak dikenali. Polis masa soal siasat ada gambar-gambar masa itu ada seorang polis tunjuk gambar daripada handphone. Ini orang ke dan saya ada tunjuk dan kata ya. Kamu setujulah apabila saya katakan bahawa kamu pernah ditunjukkan gambar individu tersebut sebelum proses kawad cam, betul atau tidak? Tidak. Sila lihat gambar ID13(a) dan ID13(b). Cuba beritahu mahkamah IDD13(a) dan (b) dan mengikut keterangan kamu gambar ini telah ditunjukkan oleh ASP Danial kepada kamu, betul? Masa kena tangkap. Masa kena tangkap ASP Danial tunjuk gambar ini kepada kamu, betul? Ya. Dia tanya ini siapa. Saya cakap ini orang ikut Selvam datang masa kejadian berlaku. TPR: Dia tanya apa? SP1: Dia tunjuk gambar-gambar. Saya kenal masa itu Selvam. Dia cakap yang ikut Selvam itu siapa. Semasa soal siasat dia kata orang itu saya mesti kenal. Saya cakap orang itu memang tidak kenal. Selepas itu gambar itu datang. “Ini orang ke”. Dia memang ada dalam watak saya cakap ya. Ini orang ada mari ikut Selvam potong orang’. Saya ada cakap. Saya katakan kamu tidak bercakap benar kerana gambar ini sebenarnya telah ditunjukkan oleh ASP Danial kepada kamu. Gambar ini saja yang telah ditunjukkan oleh ASP Danial. Betul atau tidak? Ini gambar betul saya dapat tengok masa saya kena tangkap. TPR: What’s the question? YA, if I may clarify. What is the last question. Mahkamah: Mr. Swinder? Gambar ditunjukkan oleh ASP Danial? P/bela: Yes [39] Semasa pemeriksaan semula (Nota Prosiding Kandungan 13 Jilid 2 (4) di m/s 378-379), SP1 menyatakan seperti berikut: Kenapa semalam peguam tanya sebelum kawad cam ada siapa Tuan Danial atau polis tunjuk gambar kepada kamu ke, kamu cakap tidak ada. Tapi dulu kamu cakap ada. Masa siasatan Tuan Danial ada tunjuk kamu gambar dan kamu ada camkan Vasuthevan dalam gambar. Saya jelaskan masa saya kena tangkap apa yang bagitau mahkamah dari A sampai Z masa soal siasatan saya bagitau. Masa itu terus saya bagi tahu Selvam datang, Selvam macam mana, siapa itu. Itu tidak apa. Simple saja soalan saya. Kamu cakap sebelum kawad cam polis tidak ada tunjuk gambar Vasuthevan. Kenapa kamu cakap macam ini? Memang tidak ada tunjuk. Saya nampak gambar dia masa saya kena tangkap dia orang tanya yang orang ikut Selvam itu siapa. Saya cakap tidak tahu. Orang itu saya tak kenal. Tidak pernah nampak. Masa kawad cam tidak tunjuk gambar. Masa soal siasat ada tunjuk gambar? Ya. Saya memang tidak tahu orang ini. Orang itu saya tidak kenal. Tiba-tiba taruk gambar yang ikut Selvam punya. Ini Selvam, ini satu gambar. Saya cakap ya ini orang masa itu ada. Dia punya gambar dan dia punya muka saya memang cam dalam otak sebab dia suruh “jalankan saya sekali”. Saya sudah takut kena ugut dengan saya sudah confident dia punya muka dengan clear dalam otak saya. ASP Danial masa soal siasat dia tunjuk satu gambar atau dia tunjuk berapa keping gambar pada kamu? 5 ke 6 gambar dia tunjuk. Contoh 5 gambar dia tunjuk. Saya cam satu gambar dalam itu saya tunjuk ini orang ada ikut mari. Mula-mula dia tanya yang ikut Selvam itu budak itu siapa. Itu you punya kawan, mana rumah. Saya cakap saya memang tak tahu mana dia stay, dia punya rumah, siapa dia. Tiba-tiba dia angkat mari gambar dan tunjuk dalam itu ada kes. Saya cakap ya betul tuan ini orang. [40] Selanjutnya, SP15 (ASP Mohammad Daniel Lee bin Abdullah) yang merupakan pegawai penyiasat bagi kes ini menyatakan bahawa gambar Perayu dan Selvam telah disiarkan dalam surat khabar tempatan. [41] SP15 dalam memberi keterangannya semasa pemeriksaan balas (Nota Prosiding Kandungan 18 Jilid 2 (9) m/s 928-929) menyatakan seperti berikut: “47.S: Sekiranya dalam siding akhbar gambar kedua-dua OKT telah pun dipaparkan, secara logiknya kesemua pengecaman muka yang dilakukan di dalam kawad cam tersebut adalah sudah menjadi “tainted” because there is already a perception that this is the individual. Don’t you think so? Secara logik berikan jawapan kepada mahkamah. Secara logik mungkin yes.

48.S: Kamu setuju? Mungkin Betul. Berdasarkan jawapan ASP sendiri, adakah ASP bersetuju apabila saya katakan bahawa pengecaman positif yang dibuat ke atas OKT Vasuthevan oleh saksi pendakwaan seperti Panas dan Muniamah adalah disebabkan oleh sidang akhbar yang dijalankan. Jadi, pengecaman adalah menjadi tidak sah kerana satu sidang akhbar telah pun menunjukkan gambar-gambar OKT. Itu kemungkinan.” [42] Lanjutan daripada itu, SP15 semasa pemeriksaan balas (Nota Prosiding Kandungan 18 Jilid 2(9) m/s 953-955), menyatakan seperti berikut: “27.S: Adakah ASP bersetuju apabila saya katakan bahawa sebelum tangkapan dibuat ke atas kelima-lima orang ini, ASP telahpun mengeluarkan warn "wanted list". ASP juga telah mengeluarkan gambar Selvam dan juga Vasuthevan bersabit kes 302 ini walaupun mereka suspek dan telah dipaparkan di media-media massa pada ketika itu sebelum tangkapan dibuat. Betul atau tidak? Memang saya keluarkan "wanted list" bagi kedua-dua tersebut dan didaftarkan.

S: Gambar-gambar telah ditampal di dalam media-media massa pada ketika itu. Betul atau tidak? Media massa, stockman PDRM ada mengeluarkan kenyataan tersebut, mohon bantu mencari ataupun kedua-dua tampil ke hadapan untuk membantu menjalankan kes-kes bunuh ini. Bila pengecaman dibuat oleh Muniamah ke atas Vasuthevan dan suspek-suspek lain, gambar manakah yang dapat dipaparkan di dalam minda Muniamah? Boleh jelaskan? Itu atas peribadi saksi-saksi tersebut. Saya katakan bahawa oleh kerana ASP telah mengeluarkan gambar Vasuthevan dan Selvam dan telah dikeluarkan di dalam surat khabar dan media massa tempatan termasuk surat khabar Tamil, Cina dan bahasa Melayu, di dalam TV dan sebagainya, maka sudah pasti Muniamah iaitu jiran kepada si mati sudah mempunyai gambaran di dalam minda beliau. Maka apabila satu kawad cam dilaksanakan, sudah pasti kawad cam itu tidak betul kerana individu tersebut telah pun dipaparkan di dalam surat khabar. Saya agak tidak bersetuju sangat apa yang peguambela tanya. Itu atas peringatan Muniamah sendiri pada hari kejadian. Mungkin telah masuk ke dalam ingatan beliau dan tidak dapat dilupakan walaupun gambar-gambar “wanted person” telah disiarkan dalam media massa. Kawad cam itu adalah sebahagian untuk membantu siasatan kes bunuh saya. Adakah gambar keempat-empat suspek selain daripada OKT ada dipaparkan di mana-mana media massa bagi apa-apa kes lain pada bila-bila masa? Tiada.” [43] Wajar dinyatakan bahawa SP1 telah di tangkap pada 9/6/2015 (ekshibit P71), Perayu pula telah ditangkap pada 15/7/2017 (ekshibit P76) dan kawad cam terhadap Perayu oleh SP1 telah dibuat pada 21/7/2017 (ekshibit P53). [44] Sebelum Perayu ditangkap pada 15/7/2017, SP15 mengakui bahawa gambar Perayu telah dikeluarkan dan disiarkan di dalam surat khabar dan media massa tempatan termasuk surat khabar Tamil, Cina dan Bahasa Melayu, di dalam TV dan lain-lain lagi sebagai “wanted list". [45] Selepas Perayu ditangkap dan sebelum pengecaman dibuat oleh SP1 terhadap Perayu di dalam sesi kawad cam yang diadakan oleh ASP Vignesh Kumar a/l Subramaniam (SP13), SP1 telah pun mengakui di dalam pemeriksaan utamanya bahawa sebelum sesi kawad cam dibuat, SP1 ada ditunjukkan oleh SP15 gambar Perayu sahaja dan SP1 memberitahu SP15 bahawa Perayu ada bersama-sama Selvam semasa pembunuhan ini berlaku. [46] Berpegang kepada keterangan ini sahaja, kami dapati sudah mencukupi untuk kami memutuskan bahawa pengecaman positif yang dibuat oleh SP1 terhadap Perayu semasa kawad cam tersebut adalah cacat, tidak sah serta memprejudiskan Perayu. Pengecaman ini sewajarnya ditolak dan tidak diterima masuk kerana kami percaya bahawa gambar Perayu yang ditunjukkan oleh SP15 kepada SP1 telah membantu SP1 untuk mengecam Perayu dengan mudah. Dengan penolakan ini, maka tiada keperluan lagi bagi kami untuk mengulas dengan lebih lanjut mengenai peserta-peserta kawad cam yang didakwa oleh peguambela Perayu berbeza dari segi saiz fizikal, ketinggian dan bangsa. [47] Di dalam kes Public Prosecutor v. Kok Heng [1948] 14 MLJ 171, Laville J (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti berikut: “Identification by photographs: this in certain circumstances may be reliable, but it is, in my opinion dangerous, if followed by an identification parade in that it must be inevitably tend to identification of the photograph rather than the person. In this case, identification of No. 3 accused cannot be accepted. Since there was doubt at the only real parade, i.e. that of photo, the second parade of individuals in regard to No. 3 is vitiated by the photographic parade, where there was failure to identify. While identification by photograph before arrest is acceptable in law, it has always been held that once a man has been arrested the identification should be by personal inspection. If there is identification by photograph, the identification and the method by which it is held must be flawless. In this case both drawbacks to the identification exits.” [48] Sarkar's Law of Evidence 15th Ed, 1999 Vol 1 (pp 209-231) menyatakan seperti berikut: “Showing the identifying witnesses two good photographs of the accused before process of identification is improper and conviction cannot be sustained. It is one thing for a police officer in doubt upon the question of arrest to show a photograph to persons in order to obtain clue. But it is most improper to inform a witness beforehand who has to be called as an identifying witness, by the process of making the features of the accused person familiar to him If the intention is to rely on the identification of the suspect by a witness his ability to identify should be tested without showing him the suspect or his photograph, or furnishing him the data for identification" [49] Di dalam kes Habee Bur Rahman v. Public Prosecutor [1971] 2 MLJ 194, B.T.H. Lee J (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti berikut: “The next matter for consideration is the question of identification by way of photographs. The learned author of Sarkar on Evidence (11th Edition), page 88 has this to say: “If it is desired that a person, who may be a witness, should identify the photograph of an accused person, the proper course is to show that person a number of photographs of different people. There is no objection to the police who are seeking for information as to the person or persons who may have committed a crime showing the persons who are able to identify the criminal a photograph or series of photographs to see if they can pick out any one of them who resembles the person whom they think they will able to identify.” It was in evidence that the coffee-shop assistant (PW5) was shown only one photograph, and it was that photograph which helped him to identify the accused. As regards the test identification the learned magistrate rejected that part of the evidence as being unreliable. I therefore find no ground for interfering with his decision.” [50] Meskipun pengecaman oleh SP1 terhadap Perayu melalui kawad cam ini ditolak oleh Mahkamah ini, namun ini tidak melemahkan atau meruntuhkan kes pendakwaan. Identiti Perayu tetap dapat dikenalpasti oleh SP1 (walaupun tanpa bantuan kawad cam) kerana SP1 dapat melihat wajah Perayu dengan jelas dari jarak yang dekat semasa dan selepas kejadian. Pengecaman kandang (dock identification) oleh SP1 turut menguatkan lagi keterangannya. Bukan setakat itu sahaja, malah pengecaman positif oleh SP6 dan SP12 terhadap Perayu juga turut membantu memperkukuhkan keterangan SP1 bahawa Perayu adalah pelaku dalam kejadian bunuh tersebut. [51] Di dalam kes Ong Poh Cheng v. PP [1998] 4 CLJ 1, Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: "It does not follow, as a matter of course, that just because the learned judge rejected the identification at the identification parade, he must of necesstity also reject the dock identification of the appellant. His rejection of the evidence of the evidence of the identification at the identification parade was in no way fatal to the dock identification of the appellant as the person who had committed the offence. On the facts and circumstances of this case, the court or dock identification of the appellant was rightly accepted ... " [52] Di dalam kes Dorai Pandian a/I Munian & Anor v. Public Prosecutor [20121 1O CLJ 22, Mahkamah Rayuan menyatakan seperti berikut: "In this regard, concluding on his submission that the identification parades in this case were badly and unfairly conducted, he contended that the identification parade evidence should be rejected. He submitted that if the identification parade evidence was rejected, the court should not convict the second accused based on the evidence of dock identification. We do not agree. As we will demonstrate shortly, such a proposition is not supported by established authorities on the subject. The holding of an identification parade is a part of the investigation process carried out by the investigating authority. The evidence of identification parade is relevant and admissible under s. 9 of the Evidence Act 1950, and can be used to corroborate the substantive evidence given by the witness in court on identification of the accused as the perpetrator of the alleged crime. It is well settled that the substantive evidence is the evidence of identification in court...". [53] Fakta tentang pengecaman ini di zahirkan oleh SP1 semasa pemeriksaan utama (Nota Prosiding Kandungan 10 Jilid 2 (1) di m/s 92-94) bila beliau menyatakan seperti berikut: Di rumah Tammiya malam kejadian bila masa kamu nampak muka dia? Yang saya nampak muka dia semasa kejadian hari itu saya tengah kena cekik dengan kaki Selvam, masa itu saya terkejut bangun tidur masa itu saya nampak Selvam dan Tammiya pula kena pegang dengan tangan dan pisau sekali. Di belakang Tammiya saya nampak muka lelaki itu. Berapa kali dalam rumah Tammiya kamu nampak muka ini (ID13)? Saya tidak boleh kata berapa kali tapi dalam rumah itu yang jelas masa bangun tidur kena cekik dengan Selvam. Lepas itu, saya kena rapat di dinding saya nampak tiga ke empat kali. Masa Selvam cakap saya dapat jeling saja dalam tiga kali. Masa berjalan Selvam suruh pakai seluar saya nampak dengan terang muka dia 2 kali. Masa keluar dari bilik saya lalu dekat Tammiya dan lelaki itu masa itu memang jelas sangat dalam memori saya. Jadi kamu dapat lihat lebih kurang dalam 10 kali? 439: S: Selepas kamu pakai seluar jeans pergi ke Tammiya dengan lelaki itu masa itu sudah jelas dalam otak, betul? Ya, sudah jelas ingat. Masa dia cakap “kasi dia jalan” saya terus tengok dia sudah jelas juga. Sebelum itu saya tak pernah tengok dia. Bagaimana semasa di luar pintu grill itu kamu ada nampak lelaki India itu lagi? Masa itu nampak jelas juga sebab rapat antara baju saya dengan lelaki India itu. Bagaimana dengan kawasan di kuil India itu kamu ada nampak muka lelaki India itu lagi. Boleh saya kata masa itu kamu sudah ingat dan cam muka dia (tunjuk ID13). Sudah. Di kawasan flat pula? Saya nampak muka dia juga. Di kawasan kuil tersebut macam mana keadaan lampu di sana yang kamu nampak muka lelaki India itu? Ada lampu jalan di kawasan itu. Di kawasan flat itu ada lampu ke? Ya. Ada lampu tiang warna putih. Di kuil lampu jalan warna kuning. [54] Berdasarkan keterangan SP1 di atas, adalah jelas bahawa tanpa pengecaman melalui kawad cam sekali pun, SP1 mampu untuk mengecam Perayu tanpa apa-apa keraguan. [55] Dalam dapatan kami, keterangan SP1 mengenai identiti Perayu ini telah disokong secara material oleh keterangan SP6 (jiran si mati) dan SP12 (sami Kuil Hindu) dan juga oleh keterangan saksi-saksi lain pendakwaan seperti SP3 (Penolong Pendaftar Penjenayah), SP5 (Pakar Perunding Perubatan Forensik, Jabatan Perubatan Forensik, Hospital Tengku Ampuan Rahimah Klang), SP7 (kakak si mati), SP8 (pegawai turus jenayah forensik IPK Selangor), SP9 (jiran si mati iaitu penghuni rumah no.308) dan SP15 (pegawai penyiasat kes). SP6 melihat Perayu keluar daripada rumah mangsa semasa kejadian dengan memakai baju warna biru corak petak dan memegang parang. [56] Keterangan SP1 ini diperkemaskan lagi dengan kewujudan kesan cap jari (F4 dan F5) Perayu di tempat kejadian yang jelas membuktikan bahawa Perayu sememangnya berada di rumah si mati bersama Selvam semasa kejadian tersebut. Ini menambahkan keyakinan kami tentang kebenaran keterangan SP1 dan pengakuannya bahawa beliau tidak terlibat dalam menyebabkan kematian si mati. SP3 juga turut mengesahkan kad lifting bertanda F4 dan F5 setelah dibuat pemeriksaan dan perbandingan dalam Sistem BIOFIS dikesan atas nama Perayu (Vasuthevan a/I Palaniappan K/P No. 881222-01-5893) yang pernah ditangkap bersangkut Semenyih Rpt. 793/12 (P22). [57] Malah Perayu juga di dalam pembelaannya tidak menafikan berada di tempat kejadian pada masa kejadian. Beliau hanya menafikan menetak atau memotong si mati sahaja. [58] Malah hasil bedah siasat yang dijalankan oleh SP5 ke atas tubuh si mati mendapati 25 Iuka hiris dan tetakan pada tubuh si mati adalah disebabkan oleh benda atau senjata tajam seperti pisau atau parang (P8(1-38). Menurut SP5, punca kematian si mati adalah disebabkan oleh Iuka hiris di leher (incised wound to the neck). Adalah nyata bahawa keterangan SP5 ini amat konsisten dengan keterangan SP1 yang mengatakan bahawa si mati telah dihiris dan dipotong oleh Selvam dan Tertuduh semasa kejadian. [59] Kesahihan keterangan SP1 menjadikan beliau seorang saksi yang kredibel dan bukannya seorang saksi berkepentingan atau rakan sejenayah sepertimana yang dihujahkan oleh peguambela Perayu. Alasan (c): Pendakwaan hanya bergantung kepada keterangan ikut keadaan (circumstantial evidence). [60] Penghujahan yang dilontarkan ini tidak menyebelahi Perayu. Sudah terang lagi bersuluh bahawa keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan adalah bersandarkan kepada keterangan langsung (dan bukannya keterangan ikut keadaan) dari SP1 yang berada di tempat kejadian dan menyaksikan sendiri apa yang telah dilakukan oleh Perayu dan Selvam ke atas si mati. SP1 melihat sendiri Perayu bergaduh dengan si mati dan Perayu telah menghiris atau memotong si mati dengan menggunakan pisau yang berada di tangannya. Alasan (d): Terdapat “break in chain of causation” apabila si mati telah dialihkan sebelum ketibaan pihak forensik. [61] Peguambela Perayu menghujahkan bahawa sebelum pasukan forensik dan pasukan bantuan kecemasan awal tiba ke tempat kejadian, si mati sebenarnya telah dialih serta diheret oleh individu-individu yang terdiri daripada orang awam sebagai cubaan untuk menyelamat mangsa. Bilangan orang awam yang dianggarkan memasuki tempat kejadian adalah 30 hingga 40 orang. Perkara ini disahkan oleh Puan Mohana a/p Muniandy (SP7). Berikutan daripada kemasukkan orang awam, si mati telah terdedah kepada pelbagai faktor yang berkemungkinan telah secara langsung mempercepatkan kehilangan nyawa mangsa. [62] Seterusnya, dihujahkan juga bahawa ASP Mohd Ali Hanafiah Bin Hashim (SP8) dalam keterangannya telah mengesahkan bahawa beliau sebagai Pegawai Turus Jabatan Siasatan Jenayah Forensik D10 gagal untuk membuat sebarang komen atau catatan tentang mangsa yang telah dialihkan oleh SP6 serta kesan heretan serta kesan darah yang terdapat di tempat kejadian. SP8 juga telah mengakui bahawa beliau telah terlepas pandang tentang perkara ini dan fakta ini adalah amat penting dalam menentukan samada wujudnya sebarang kerosakan pada keterangan yang seterusnya telah menyebabkan “break in the chain of causation’’. [63] Dengan hormatnya kami tidak bersetuju dengan hujahan peguamabela yang bijaksana ini. Laporan bedah siasat (P26) dan juga keterangan SP5 jelas membuktikan bahawa si mati telah mengalami banyak kecederaan akibat dihiris, dikelar atau ditetak pada tubuh si mati disebabkan oleh senjata tajam seperti pisau atau parang. Luka hiris yang paling bahaya ialah Iuka hiris di leher kiri yang menyebabkan pembuluh darah di bawahnya terputus dan menyebabkan si mati kehilangan darah yang banyak di mana si mati boleh mati dalam masa 10 minit hingga 45 minit selepas cedera di leher. [64] Di dalam konteks ini, kami bersependapat dengan dapatan hakim bicara bila beliau menyatakan bahawa semasa SP6 dan anak-anaknya mengangkat dan mengalihkan tubuh dimati ke tepi peti ais, si mati dipercayai telah pun meninggal dunia. lni disahkan oleh SP9 bila beliau menyatakan seperti berikut: “untuk memastikan mangsa masih hidup atau pun tidak, saya telah pegang pergelangan tangannya untuk check nadi. Memang tiada denyutan jantung. Ya, betul mangsa telah meninggal dunia. Saya tahu bahawa denyutan jantung (nadi) telah tiada sebab saya pernah menghadiri beberapa course untuk first aider. Dalam kelas first aider kita didedahkan untuk bantuan awal, cara bantuan cpr, check nadi. Selepas check nadi ramai orang datang masuk ke dalam rumah dan tengok. Sewaktu orang ramai datang masuk rumah saya sudah selesai check nadi.” (Nota Prosiding Kandungan 15 RR Jilid 2 (6) m/s 659-661). [65] Maka dengan itu, kami berpandangan tiada apa-apa kegagalan yang material di pihak pegawai atau pasukan forensik yang diketuai oleh SP8 dalam menjalankan siasatan forensik mereka di tempat kejadian tersebut. Dengan itu tiada wujud sebarang "break in the chain of causation" sepertimana yang didakwa. Alasan (e): Kegagalan pihak pendakwaan melakukan analısa DNA di tempat kejadian bagi membandingkannya dengan DNA Perayu. [66] Peguambela Perayu menghujahkan bahawa tidak ada analisa atau laporan forensik yang dilakukan terhadap DNA Perayu bagi mengesahkan kewujudan kesan DNA Perayu di rumah si mati atau pada tubuh si mati. Perkara ini telah diakui oleh SP15 semasa pemeriksaan balas bila beliau mengesahkan bahawa DNA profiling bagi Perayu tidak dihantar. [67] Di dalam menjawab persoalan yang ditimbulkan ini hakim bicara yang bijaksana di dalam alasan penghakimannya menyatakan seperti berikut: [115] Mahkamah ini tidak bersetuju dengan hujahan peguambela tertuduh mengenai isu ini kerana keterangan saksi mata iaitu SP1 telah membuktikan tertuduh berada di rumah mangsa semasa kejadian bersama Selvam. Tertuduh juga dilihat oleh SP1 memegang pisau dan menghiris atau memotong mangsa semassa kejadian. Keterangan SP6 juga membuktikan tertuduh berada di rumah mangsa semasa kejadian dan dilihat memegang parang semasa keluar dari rumah mangsa. [116] Keterangan SP1 dan SP6 juga telah disokong secara material oleh keterangan SP12 yang dapat mengecam tertuduh sebagai lelaki India yang bertanyakan di mana paip air dan telah memaki-hamun Tuhan Hindu semasa berada di kuil yang dijaga oleh SP12. Perbuatan tertuduh yang membasuh tangan, kaki dan pakaian semasa di kuil adalah bagi membersihkan kesan percikan dan tompokan darah semasa kejadian. [117] Dalam dapatan mahkamah ini, hasil analisis kesan cap jari yang dijalankan oleh SP3 dan siasatan forensik oleh pasukan SP8 adalah baik dan teratur dan menunjukkan tertuduh berada di rumah mangsa semasa kejadian dan terlibat dalam pembunuhan mangsa berdasarkan keterangan SP1 (saksi mata) yang berada di rumah mangsa semasa kejadian. Keterangan SP1 mengenai kehadiran tertuduh di rumah mangsa semasa kejadian juga disokong secara material oleh keterangan SP6. [118] Justeru hujahan peguambela mengenai isu ini tidak diterima oleh mahkamah ini. [119] Kami bersetuju dengan dapatan yang dibuat oleh hakim bicara berkaitan isu ini. Seharusnya ditegaskan bahawa DNA hanyalah merupakan suatu keterangan sokongan sahaja. Seperti yang telah dinyatakan, terdapat keterangan yang melimpah ruah mengaitkan Perayu dengan kesalahan ini. Identiti Perayu sebagai orang yang terlibat melakukan pembunuhan ini bukan lagi menjadi suatu persoalan bagi kami. Justeru itu, kami berpandangan bahawa analisa DNA (jika ada sekalipun) hanya mempunyai nilai relevan yang kecil sahaja dan ketiadaannya pula tidak mampu untuk memudaratkan kes pendakwaan. [68] Di dalam kes Yeo Kwee Huat v. Public Prosecutor [2011] 5 CLJ 630, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Sulaiman Daud HMR (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti berikut: “[31] Adalah tidak dipertikaikan bahawa kotak kek P13 dan kedua-dua bungkusan plastik asal dadah yang dipersoalkan (P14A dan P14B) telah dihantar untuk pengesanan cap jari tetapi tiada penimbulan cap jari yang positif dikesan pada ekshibit-ekshibit tersebut. Atas alasan ini, peguam terpelajar perayu menghujahkan ketiadaan cap jari pada ekshibit-ekshibit tersebut turut menjejaskan kes pendakwaan. Kami mendapati tiada merit mengenai penghujahan sedemikian. Tujuan untuk menimbulkan cap jari pada sesuatu ekshibit adalah untuk menentukan identiti pesalah atau orang yang pernah mengendalikan ekshibit tersebut. Dalam kes sekarang ini tidak dipertikaikan bahawa semasa ditahan perayu sedang membawa beg P15 yang di dalamnya terdapat kotak kek P13 yang mengandungi dadah yang dipersoalkan. Oleh itu tiada keraguan bahawa dia mempunyai jagaan dan kawalan ke atas beg serta kotak kek dan dadah yang terkandung di dalamnya. Setelah elemen jagaan atau kawalan ini terbukti, maka anggapan di bawah s. 37(d) terpakai bagi menunjukkan milikan atau pengetahuan. Oleh itu kami mendapati ketiadaan kesan cap jari pada ekshibit-ekshibit tersebut tidak langsung menjejaskan kes pendakwaan, lebih-lebih lagi setelah menolak watak “Peter” yang dikatakan oleh perayu orang yang memasukkan kotak kek tersebut ke dalam begnya.” [69] Di dalam kes PP v. Mansor Md Rashid & Anor [1996] 3 MLJ 233, di m/s 250, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Chong Siew Fai CJ (Sabah and Sarawak) memutuskan seperti berikut: “Where the identity of a culprit is in question or is required to be proved, fingerprint evidence will be of a great significance and immense value. In the present case under appeal, however, the charge alleged trafficking in the form of a ‘sale’ and there was evidence indicating the identities of the alleged offenders and the sale transaction. Fingerprint evidence on the newspaper wrapping, white plastic and the loytape, therefore, assumed little value or significance.” Alasan (f): Kegagalan pihak pendakwaan memanggil Prabhu/Pirabu dan majikan Prabhu/Pirabu untuk keterangan telah memprejudiskan Perayu. [70] Peguambela Perayu menghujahkan bahawa kegagalan memangil Prabhu/Pirabu dan majikannya untuk memberi keterangan telah memprejudiskan Perayu kerana ia merupakan kegagalan pegawai penyiasat untuk menyiasat kes dengan menyeluruh. Ini adalah kerana walaupun terdapat kesan cap jari Perayu di tempat kejadian, namun terdapat juga kesan cap jari pihak ketiga termasuk Prabhu yang gagal disiasat dengan mendalam oleh pegawai penyiasat. Fakta ini telah disahkan oleh keterangan SP15 sendiri. [71] Di dalam memutuskan persoalan yang dibangkitkan, ini hakim bicara yang bijaksana di dalam alasan penghakimannya memutuskan seperti berikut: [111] Mahkamah ini tidak bersetuju dengan hujahan peguambela tertuduh bahawa kesan cap jari pihak-pihak lain tidak dipanggil untuk memberi keterangan termasuk Pirabu. SP15 semasa memberi keterangan telah menyatakan Pirabu telah ditangkap oleh pihak polis pada 10 Jun 2015 [lihat P72] dan rakaman percakapan yang diambil menunjukkan Pirabu mengenali mangsa dan SP1. Siasatan polis menunjukkan Pirabu telah datang ke rumah mangsa dua hari sebelum kejadian untuk memasak, minum dan berhibur. lni menyebabkan kesan cap jari Pirabu ditemui di rumah mangsa hasil analisis SP3. [112] Selain kesan cap jari Pirabu, kesan cap jari tertuduh juga telah ditemui di rumah mangsa hasil analisis oleh SP3. Keterangan SP1 semasa memberi keterangan mengesahkan hanya tertuduh dan Selvam sahaja yang datang ke rumah mangsa semasa kejadian dan telah bergaduh, menghiris atau memotong mangsa menggunakan pisau. Menurut keterangan SP1, Pirabu tidak berada di rumah mangsa semasa kejadian dan tidak terlibat dalam pembunuhan mangsa. Siasatan SP15 menunjukkan Pirabu bekerja sebagai pengawal keselamatan pada hari kejadian dan ini disahkan oleh majikan Pirabu. [113] Mahkamah ini dapati tertuduh semasa memberi keterangan membela diri juga mengesahkan Pirabu tidak berada di rumah mangsa semasa kejadian. Yang berada di rumah mangsa semasa kejadian ialah tertuduh, Selvam, SP1 dan Najif (kawan Selvam). Dalam dapatan mahkamah ini, siasatan SP15 menunjukkan Pirabu tidak terlibat dan disebabkan itu tiada pendakwaan diambil terhadap Pirabu. Hanya tertuduh dan Selvam sahaja yang dituduh dengan niat bersama membunuh mangsa. [114] Justeru hujahan peguambela tertuduh mengenai isu ini tidak dapat diterima oleh mahkamah ini. [72] Sewajarnya ditekankan bahawa bukan lah menjadi kes pembelaan bahawa Pirabu berada di rumah si mati semasa kejadian atau terlibat dalam menghiris atau memotong si mati semasa kejadian. Oleh kerana itu, kegagalan pihak pendakwaan untuk memanggil Pirabu tidak mengundang sebarang inferens bertentangan di bawah seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950. Tambahan lagi, penama Pirabu ini bukannya merupakan seorang saksi yang material untuk "unfold the narrative of the case". Sewajarnya diulangi saksi-saksi yang telah dipanggil oleh pihak pendakwaan sudah mencukupi untuk membuktikan penglibatan Perayu di dalam pembunuhan ini. [73] Bagi menunjukkan bahawa pihak pendakwaan tidak mempunyai apa-apa niat jahat (mala fide) untuk menyembunyikan keterangan Pirabu, penama ini telah ditawarkan kepada pihak pembelaan di akhir kes pendakwaan. (Nota Prosiding Kandungan 18 RR 2 (9) m/s 962). [74] Sehubungan dengan itu, tiada alasan untuk kami tidak bersetuju dengan dapatan ringkas tapi padat yang diberikan oleh hakim bicara yang bijaksana ini. Penghujahan peguambela Perayu tentang isu ini ditolak. Alasan (g): Terdapat keraguan munasabah yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan. [75] Hakim bicara yang bijaksana telah membuat penilaian maksima di atas kes pembelaan dan mendapati tiada keraguan munasabah yang berjaya ditimbulkan oleh pihak pembelaan terhadap kes pendakwaan. İni secara terang dizahirkan oleh hakim bicara di dalam alasan penghakimannya sepertimana berikut: [119] Mahkamah ini telah menimbangkan pembelaan tertuduh dan mendapati tertuduh telah menafikan terlibat dalam pembunuhan mangsa dan menyalahkan pihak yang lain. Semasa saksi-saksi pendakwaan diperiksa balas khasnya SP1, peguambela tertuduh mencadangkan SP1 yang terlibat dalam pembunuhan mangsa tetapi telah dinafikan oleh SP1. Peguambela tertuduh juga mencadangkan kepada SP1 bahawa pihak yang telah bergaduh, menyerang dan menetak mangsa semasa kejadian ialah Selvam dan seorang bernama Rajiv (abang saudara SP1) tetapi telah dinafikan oleh SP1. [120] Peguambela tertuduh juga mencadangkan kepada SP1 bahawa Rajiv yang bertengkar dengan mangsa kerana terdapat ugutan untuk membunuh SP1 tetapi dinafikan oleh SP1. Peguambela tertuduh juga mencadangkan kepada SP1 bahawa berlaku perselisihan faham di antara Rajiv dan mangsa tetapi dinafikan oleh SP1. Peguambela tertuduh juga mencadangkan kepada SP1 bahawa tertuduh tidak berada di rumah mangsa pada permulaannya tetapi dinafikan juga oleh SP1. Selanjutnya SP1 menyatakan Rajiv tidak berada di rumah mangsa semasa kejadian dan yang berada di rumah mangsa semasa kejadian hanya tertuduh dan Selvam sahaja. [121] Mahkamah ini dapati peguambela tertuduh tidak mencadangkan kepada SP1 semasa pemeriksaan balas bahawa tertuduh berada di luar rumah mangsa bercakap telefon dengan kakak tertuduh dan hanya masuk ke dalam rumah mangsa setelah terdengar bunyi. Tiada cadangan juga dibuat oleh peguambela tertuduh kepada SP1 bahawa semasa tertuduh masuk ke dalam rumah mangsa, tertuduh melihat mangsa dan Selvam bergaduh dan nampak Selvam menetak mangsa dengan parang. [122] Selanjutnya mahkamah ini dapati peguambela tertuduh tidak mencadangkan kepada SP1 semasa pemeriksaan balas bahawa semasa tertuduh melihat Selvam menetak mangsa semasa kejadian, tertuduh telah cuba menghalang Selvam dengan menarik badan Selvam dan berjaya merampas parang tersebut daripada tangan Selvam dan tertuduh menyerahkan parang tersebut kepada kawan Selvam bernama Najif (bukan Rajiv). Mahkamah ini dapati Rajiv dan Najif adalah dua individu yang berbeza yang dibangkitkan oleh tertuduh. Najif yang membawa tertuduh dan Selvam ke rumah mangsa dari Sunway dengan menaiki kereta lswara kepunyaan Najif mengikut pembelaan tertuduh. [123] Semasa SP1 diperiksa balas oleh peguambela tertuduh, tiada cadangan dibuat oleh peguambela tertuduh bahawa semasa kejadian parang yang digunakan oleh Selvam telah diambil oleh SP1 dari tepi televisyen dan diserahkan kepada Najif yang menyerahkan parang tersebut kepada Selvam. Semasa parang tersebut diserahkan kepada Selvam, SP1 tidak diperiksa balas oleh peguambela tertuduh bahawa Najif berkata “tetak dia tetak dia" semasa menyerahkan parang tersebut. [124] Dalam dapatan mahkamah ini, cadangan peguambela tertuduh kepada saksi-saksi pendakwaan semasa saksi-saksi tersebut diperiksa balas dan semasa tertuduh memberi keterangan membela diri bertujuan menunjukkan tertuduh tidak terlibat membunuh mangsa dan hanya berada di rumah mangsa kerana mengikut Selvam. Sebaliknya mahkamah ini dapati semasa membela diri tertuduh menyatakan Selvam adalah pakcik teman wanita tertuduh dan tertuduh membantu Selvam yang tidak mempunyai pengangkutan untuk ke Sunway dan seterusnya ke rumah mangsa dengan Najif. lni menunjukkan tertuduh mempunyai hubungan rapat dengan Selvam dan mempunyai tujuan yang sama dengan Selvam untuk pergi ke rumah mangsa. [125] Mahkamah ini dapati pembelaan tertuduh adalah jauh berbeza dengan keterangan saksi-saksi pendakwaan. Keterangan SP1 (saksi mata) yang berada di rumah mangsa semasa kejadian menunjukkan tertuduh terlibat dalam menghiris atau memotong mangsa dengan menggunakan pisau. SP1 juga melihat tertuduh memegang pisau dan parang semasa keluar dari rumah mangsa. Selanjutnya keterangan SP6 menunjukkan tertuduh memegang parang semasa keluar dari rumah mangsa selepas mangsa dibunuh. Keterangan SP12 pula menunjukkan tertuduh berada di kuil yang dijaga oleh SP12 pada malam kejadian untuk mencari paip air untuk membasuh tangan, kaki dan pakaian yang dipakai oleh tertuduh. Tertuduh juga dicam oleh SP12 sebagai lelaki India yang bertanyakan di mana paip air dan lelaki India yang telah memaki-hamun Tuhan Hindu semasa di kuil tersebut. [126] Secara keseluruhannya dan berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan di atas, mahkamah ini dapati pembelaan tertuduh bertujuan menunjukkan tertuduh tidak terlibat sama sekali dalam pembunuhan mangsa dan hanya mengikut Selvam ke rumah mangsa semasa kejadian. Mahkamah ini dapatl pembelaan tertuduh sukar dipercayai atau diterima oleh mahkamah ini dan juga gaga! menimbulkan sebarang keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan. [128] Dalam dapatan mahkamah ini, pembelaan tertuduh secara keseluruhannya telah gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. [131] Setelah membuat penilaian maksima terhadap keseluruhan keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan serta pembelaan tertuduh mengikut kehendak s. 182A KTJ, mahkamah ini berpuas hati dan memutuskan pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah terhadap tertuduh. [133] Mahkamah ini dapati pembelaan tertuduh sukar dipercayai atau diterima oleh mahkamah ini dan juga gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. [76] Di dalam kes PP v. Ling Tee Huah [1980] 1 LNS 212; [1982] 2 MLJ 324, mahkamah memutuskan seperti berikut: “The accused’s defence was one of denial. A mere denial without other proof to reasonably dislodged the prosecution’s evidence is not sufficient”. [77] Mahkamah dalam mendengar rayuan ini berpandukan kepada prinsip undang-undang yang mantap di mana mahkamah di peringkat rayuan seharusnya mengambil pendirian untuk tidak mengganggu keputusan yang telah dibuat oleh mahkamah perbicaraan melainkan ternyata keputusan tersebut mempunyai salah arah, tidak menurut undang-undang dan terdapat keterangan yang kuat yang menunjukkan bahawa hakim bicara telah terkhilaf di dalam menilai keterangan yang telah dikemukakan semasa perbicaraan. [78] Pada hemat kami tiada apa-apa kekhilafan yang telah dilakukan oleh hakim bicara di dalam membuat penilaiannya yang teliti dan mendalam terhadap kes pembelaan. Dengan itu, isu yang diketengahkan ini ditolak. [79] Bagi isu-isu lain yang diketengahkan oleh pihak pembelaan, dengan hormatnya kami tidak berhasrat untuk mengupasnya kerana kami dapati ianya tidak bermerit. Malah pada pandangan kami isu-isu sampingan tersebut tidak akan membawa apa-apa kesan terhadap dapatan yang telah kami buat di atas. Kesimpulan [80] Berkenaan rayuan terhadap sabitan, setelah meneliti alasan penghakiman dan mengambil kira hujahan kedua-dua pihak, kami dapati tiada sebarang kecacatan di dalam dapatan hakim bicara berkenaan isu- isu yang dibangkitkan oleh peguambela Perayu khususnya berkenaan dengan penglibatan SP1 dalam jenayah pembunuhan itu. [81] Hakim bicara yang bijaksana telah memberi tumpuan sepenuhnya terhadap hujahan ini dan menolak pendirian pihak pembelaan bahawa SP1 merupakan seorang rakan sejenayah kerana pada hemat kami tiada secebis keterangan pun yang menunjukkan penglibatan SP1 dalam pembunuhan ke atas si mati sebelum, semasa, atau selepas kejadian pembunuhan itu. Justeru itu, kami bersetuju dengan dapatan Hakim Mahkamah Tinggi. [82] Pada keseluruhannya, kami mendapati sabitan adalah selamat untuk dikekalkan. Rayuan terhadap sabitan adalah ditolak. [83] Berkenaan dengan rayuan terhadap hukuman, Akta Pemansuhan Hukuman Mati Mandatori 2023 (Akta 846) yang berkuat kuasa pada 4/7/2023 memberi kami kuasa budi bicara untuk menjatuhkan hukuman mati atau pemenjaraan bagi tempoh tidak kurang 30 tahun tetapi tidak melebihi 40 tahun dan sekiranya tidak dijatuhkan hukuman mati, hendaklah juga dihukum dengan sebatan tidak kurang 12 kali. Setelah menilai keseluruhan keterangan yang dikemukakan, kami dapati fakta di dalam kes ini membolehkan kami melaksanakan budi bicara tersebut. [84] Rumusan yang dibuat ini adalah berpaksikan kepada keterangan daripada SP1 sendiri bahawa beliau melihat penglibatan Selvam di dalam pembunuhan si mati. Timbalan Pendakwa Raya yang bijaksana juga mengakui di hadapan kami bahawa motif pembunuhan terletak pada Selvam. Maka dengan menggunapakai prinsip undang-undang yang dihuraikan oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Alowonle Oluwajuwon Gilbert v. Pendakwa Raya [ 2023] CLJU 2391, [2023] 1 LNS 2391, kami sebulat suara memutuskan untuk mengenepikan hukuman gantung sampai mati terhadap Perayu dan menggantikannya dengan hukuman pemenjaraan selama 35 tahun dari tarikh tangkap (15/7/2017) dan 12 kali sebatan rotan. Tarikh: 30 Januari 2024 - Sgd - Azmi bin Ariffin Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Kaunsel Bagi Perayu Pertama : Dato’ C. Vignesh Kumar & bersamanya S. Rubanyah [Vignesh Kumar & Associates] Bagi Responden : How May Ling Timbalan Pendakwa Raya Jabatan Peguam Negara, Malaysia