Wan Aziz Bin Wan Omar v Pendakwa Raya (DA-42S-10-11/2023)

Perayu telah dituduh di Mahkamah Sesyen Kota Bharu dengan pertuduhan-pertuduhan seperti berikut: Kes: DJ-62JSK-34-08/2021: PERTUDUHAN PINDAAN. “Bahawa kamu pada sekitar hujung bulan Oktober 2018 jam lebih kurang 6.30 petang, di sebuah rumah Lot 604, Taman Bistari, di dalam Daerah Tanah Merah, dalam Negeri Kelantan telah merogol adik ipar kamu bernama Siti Nur Baiti Binti Bakri (No. K/P: 030123- 03-0750) yang mana perhubungan kamu dengannya adalah tidak dibenarkan di bawah undang-undang, hukum agama, adat atau kebiasaan untuk berkahwin dengannya, oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 376(3) Kanun Kesiksaan. Kes DJ-62JS-16-08/2021: PERTUDUHAN PERTAMA PINDAAN: “Bahawa kamu pada 1 Julai 2021 jam lebih kurang 10.30 pagi, di kawasan semak sebelah rumah Lot 604, Taman Bistari, di dalam Daerah Tanah Merah, dalam Negeri Kelantan telah merogol adik ipar kamu bernama Siti Nur Baiti Binti Bakri (No. K/P: 030123-03- 0750) yang mana perhubungan kamu dengannya adalah tidak dibenarkan di bawah undang-undang, hukum agama, adat atau kebiasaan untuk berkahwin dengannya, oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 376(3) Kanun Kesiksaan. PERTUDUHAN KEDUA PINDAAN: “Bahawa kamu pada 2 Julai 2021 jam lebih kurang 9.00 pagi, di kawasan semak sebelah rumah Lot 604, Taman Bistari, di dalam Daerah Tanah Merah, dalam Negeri Kelantan telah merogol adik ipar kamu bernama Siti Nur Baiti Binti Bakri (No. K/P: 030123-03- 0750) yang mana perhubungan kamu dengannya adalah tidak dibenarkan di bawah undang-undang, hukum agama, adat atau kebiasaan untuk berkahwin dengannya, oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 376(3) Kanun Kesiksaan. PERTUDUHAN KETIGA PINDAAN: “Bahawa kamu pada 7 Julai 2021 jam lebih kurang 10.00 pagi, di kawasan semak sebelah rumah Lot 604, Taman Bistari, di dalam Daerah Tanah Merah, dalam Negeri Kelantan telah merogol adik ipar kamu bernama Siti Nur Baiti Binti Bakri (No. K/P: 030123-03- 0750) yang mana perhubungan kamu dengannya adalah tidak dibenarkan di bawah undang-undang, hukum agama, adat atau kebiasaan untuk berkahwin dengannya, oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 376(3) Kanun Kesiksaan.

Kedua-dua kes ini telah didengar bersama dan di akhir kes Pendakwaan, HMS yang bijaksana telah mendapati pihak Pendakwaan telah menjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap Perayu dan memanggil Perayu untuk membela diri.

Selanjutnya, di akhir kes pembelaan, HMS mendapati bahawa Perayu telah gagal menimbulkan keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan dan HMS telah mensabitkan Perayu bersalah dan setelah meneliti faktor-faktor peringanan dan pemberat, HMS telah menjatuhkan hukuman berikut terhadap Perayu: Kes DJ-62JSK-34-08/2021: Pertuduhan Pindaan: Penjara 10 tahun dari tarikh tangkap (22/7/2021) dan 10 sebatan. Kes DJ-62JS-16-08/2021: Pertuduhan Pindaan Pertama: Penjara 14 tahun dari tarikh tangkap (22/7/2021) dan 10 sebatan; Pertuduhan Pindaan Kedua: Penjara 17 tahun dari tarikh tangkap (22/7/2021) dan 10 sebatan; dan Pertuduhan Pindaan Ketiga: Penjara 20 tahun dari tarikh tangkap (22/7/2021) dan 10 sebatan.

Hukuman penjara bagi keempat-empat pertuduhan diperintahkan berjalan serentak dan hukuman sebatan pula diperintahkan dilaksanakan sejumlah 24 sebatan sahaja. Ringkasan kes Pendakwaan

Mangsa dalam kes ini adalah anak kepada SP6 (ibu mangsa). Mangsa juga merupakan adik kepada SP7 dan juga adik kepada Siti Nor Baizura Binti Bakri iaitu bekas isteri kepada Perayu. Mangsa adalah pemegang kad Orang Kurang Upaya (OKU) Kategori Masalah Pembelajaran. Mangsa tinggal bersama dengan SP6.

Perayu telah berkahwin dengan Siti Nor Baizura Binti Bakri buat kali pertama pada 14/08/2008. Kemudian mereka telah bercerai pada 22/11/2014. Selepas lebih kurang 2 tahun kemudian mereka telah berkahwin semula pada 4/11/2016 dan sekali lagi mereka bercerai pada 23/3/2022.

Kejadian rogol yang menjadi hal perkara dalam kes DJ-62JSK-34- 08/2021 telah berlaku dalam bulan Oktober 2018 di mana Perayu telah datang ke rumah mangsa untuk menghantar roti canai. Pada masa itu, SP6 (ibu mangsa) tiada di rumah kerana pergi ke rumah jiran yang ada kematian. Mangsa ketika itu berada di rumah bersama SP9 iaitu kakak iparnya yang bernama Rusnilawati binti Alias. Kejadian rogol telah berlaku dalam bilik tidur tetamu dalam rumah tersebut.

Kejadian rogol yang menjadi hal perkara dalam kes DJ-62JS-16- 08/2021 telah berlaku pada 3 tarikh berbeza iaitu pada 1/7/2021, 2/7/2021 dan 7/7/2021.

Kejadian rogol pada 1/7/2021 berlaku dalam semak berdekatan rumah mangsa yang mana pada ketika itu isteri Perayu yang bernama Siti Nor Baizura dan dan kakak Mangsa SP7 keluar ke Bank Islam. Pada masa itu, ibu mangsa (SP6) berada dalam rumah kerana menjaga bayi SP7 yang baru lahir.

Kejadian rogol pada 2/7/2021 pula berlaku juga dalam semak berdekatan rumah mangsa yang mana pada hari tersebut Perayu sekali lagi datang ke rumah mangsa untuk mengambil telefon yang baru Perayu perolehi secara percuma sambil menghantar durian.

Kejadian rogol pada 7/7/2021 berlaku dalam semak berdekatan rumah mangsa yang mana pada ketika itu SP7 berada dalam rumah menjaga bayinya manakala SP6 dan SP9 pergi mendapatkan suntikan vaksin Covid-19. Dapatan Hakim Mahkamah Sesyen di akhir kes Pendakwaan

Diakhir kes pendakwaan, HMS yang bijaksana mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membukti semua intipati-intipati pertuduhan dan mendapati satu kes prima facie telah berjaya dibuktikan terhadap Perayu berkenaan dengan semua pertuduhan yang dikemukakan terhadap Perayu dan memanggil Perayu untuk membela diri. Fakta kes Pembelaan

Perayu dalam keterangannya di peringkat pembelaan mengatakan bahawa berkenaan kejadian rogol pada bulan Oktober 2018 tersebut, Perayu mengaku memang dia ada pergi ke rumah mangsa untuk menghantar roti canai namun Perayu menafikan berlakunya sebarang perbuatan rogol terhadap mangsa olehnya. Dia memasuki bilik tidur tetamu tersebut semata-amata untuk menggunakan tandas di dalam bilik tersebut kerana dia mengalami sakit perut.

Berkenaan kejadian rogol pada 1, 2 dan 7 Julai 2021 pula, Perayu mengatakan bahawa dia tidak pergi ke rumah ibu mertuanya di Tanah Merah pada tarikh-tarikh tersebut kerana pada masa itu Perintah Kawalan Pergerakan (PKP) masih berkuatkuasa dan tiada pergerakan merentas sempadan daerah dibenarkan melainkan dengan surat kebenaran polis. Perayu mengatakan dia hanya berada di rumahnya dalam Jajahan Machang sahaja. Dapatan Hakim Mahkamah Sesyen di akhir kes Pembelaan

Diakhir kes pembelaan, HMS yang bijaksana mendapati bahawa pembelaan Perayu hanya merupakan penafian kosong semata-mata dan Perayu telah gagal untuk menimbulkan satu keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. Oleh itu HMS yang bijaksana telah mensabitkan Perayu bersalah dan telah menjatuhi Perayu hukuman seperti yang telah dinyatakan di atas.

Mahkamah ini, setelah mendengar hujahan rayuan oleh kedua-dua pihak Perayu dan Responden, telah menolak rayuan Perayu dan mengekalkan sabitan dan hukuman HMS yang bijaksana. Berikut adalah alasan-alasan Mahkamah ini dalam menolak rayuan perayu.

Peguambela Perayu yang bijaksana telah menghujahkan bahawa HMS telah tersilap apabila mendapati pihak Responden telah berjaya membuktikan satu kes prima facie kerana keterangan pihak Responden gagal mengaitkan Perayu dengan kejadian rogol ke atas mangsa.

Mahkamah ini mendapati bahawa keputusan HMS yang bijaksana adalah betul apabila mendapati pihak Responden telah berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap Perayu dan memanggil Perayu untuk membela diri dalam kes ini.

Ini adalah kerana Responden, melalui saksi-saksi yang dipanggil, telah berjaya membuktikan setiap elemen kesalahan sebagaimana yang dipertuduhkan terhadap Perayu.

SP10 iaitu mangsa sendiri walaupun merupakan seorang OKU masalah pembelajaran dengan IQ yang rendah dapat mengenal pasti Perayu dan dapat menceritakan setiap kejadian dengan terperinci yang mana secara teknikalnya ia adalah tidak munasabah untuk seseorang seperti mangsa dapat mereka-reka cerita tentang kejadian rogol tersebut jika dia sendiri tidak mengalami kejadian tersebut berulang kali.

Saksi-saksi SP6 (ibu mangsa), SP7 (kakak mangsa) dan SP9 (kakak ipar mangsa) memberi keterangan sokongan berkenaan keadaan-keadaan dalam mana kejadian rogol ke atas mangsa dikatakan berlaku. Manakala SP12 (pegawai penyiasat) memberi keterangan sokongan keseluruhan berkenaan kejadian rogol tersebut.

SP2 telah menjalankan ujian IQ ke atas mangsa ketika mangsa berumur 18 tahun 6 bulan dan dia telah memberi keterangan bahawa tahap IQ mangsa adalah tersangat rendah (extremely low). Dalam keadaan mental yang sebegitu, SP2 mengatakan bahawa “general intellectual function” mangsa juga sangat-sangat rendah. Mangsa tidak boleh memahami keadaan baik dan buruk.

SP2 juga mengatakan bahawa mangsa boleh menerangkan sesuatu perkara yang dia telah pelajari berkali-kali menurut tahap pemikiran dia. Hal ini selari atau sejajar dengan keadaan mangsa yang boleh menceritakan episod kejadian rogol terhadapnya dengan baik dan terperinci setelah dia sendiri melalui kejadian tersebut beberapa kali.

SP3 (doktor O&G) memberi keterangan berkenaan terdapatnya beberapa kesan koyakan lama pada selaput dara mangsa yang menyokong adanya kemasukan objek keras dan tumpul ke dalam kemaluan mangsa. Walaupun kesan koyakan lama selaput dara mangsa tersebut tidak dapat dikaitkan secara langsung dan khusus dengan kemasukan kemaluan Perayu, ia adalah memadai untuk menjadi sebahagian daripada keterangan yang menyokong keterangan mangsa apabila ia ditimbangkan secara bersama dengan keterangan-keterangan sokongan yang lain.

Adalah satu perkara yang mustahil untuk pihak pendakwaan membuktikan bahawa suatu koyakan pada selaput dara seseorang mangsa rogol telah disebabkan secara 100% oleh kemasukan kemaluan khusus seseorang tertuduh terutamanya bila melibatkan kejadian yang telah lama berlalu atau yang melibatkan beberapa orang tertuduh. Tidak mungkin boleh dibuktikan bahawa kesan koyakan pertama adalah disebabkan oleh kemaluan si A, dan kesan koyakan kedua adalah disebabkan oleh kemaluan si B.

Meletakkan tahap pembuktian yang sedemikian adalah terjumlah kepada tahap pembuktian yang melampaui bayang-bayang keraguan (beyond shadow of doubt) yang mana ia adalah bertentangan dengan tahap pembuktian yang sedia ada terpakai dalam suatu kes jenayah iaitu melampaui keraguan yang munasabah.

Secara keseluruhannya, Mahkamah ini tidak mendapati sebarang kekhilafan pada dapatan HMS berkenaan kes prima facie ini.

Perayu, setelah dipanggil untuk membela diri, telah memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah dari kandang saksi. Tiada sebarang saksi lain yang dipanggil selain dari Perayu sendiri.

Peguam Perayu yang bijaksana telah berhujah secara lisan, antara lainnya, bahawa kejadian rogol yang dikatakan berlaku dalam tahun 2013 dan 2014 berlaku diluar perkahwinan Perayu dengan kakak mangsa.

Selanjutnya bagi kejadian dalam tahun 2018, tiada sebarang laporan polis dibuat, maka kejadian rogol adalah tidak berlaku. Lagipun terdapat pindah milik hartanah daripada Perayu kepada isteri Perayu dan juga ibu mertua Perayu. Aduan yang dibuat semata-mata untuk mendapatkan harta Perayu.

Bagi kejadian dalam tahun 2021 pula, peguam Perayu yang bijaksana telah menghujahkan bahawa aduan telah dibuat kerana Perayu tidak lagi mampu memberi tanah kepada ibu mertuanya. Peguam Perayu juga menghujahkan bahawa kejadian dalam tahun 2021 tidak berlaku kerana Perayu tidak dapat pergi ke rumah mangsa di Tanah Merah kerana terhalang oleh Perintah Kawalan Pergerakan Covid-19. Perayu hanya berada di rumahnya di Machang kerana tidak mendapat surat kebenaran Polis untuk merentas sempadan daerah.

Setelah meneliti keterangan Perayu diperingkat kes pembelaan, Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS yang bijaksana bahawa pembelaan Perayu hanyalah satu penafian semata-mata dan tidak menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah ke atas kes Responden.

Berkenaan kejadian dalam tahun 2013/2014 yang dikatakan berlaku diluar tempoh perkahwinan antara Perayu dengan kakak mangsa, Mahkamah ini mendapati bahawa tiada sebarang pertuduhan dikemukakan terhadap Perayu berkenaan kejadian yang berlaku dalam tahun 2013/2014 tersebut. Oleh itu, kejadian dalam tahun 2013/2014 tersebut bukanlah satu isu dalam kes ini.

Bagi kejadian dalam tahun 2018 pula, fakta bahawa selepas kejadian 2018 tersebut, Perayu telah memindahmilik tanahnya kepada bekas isterinya dan juga kepada ibu mertuanya sebagai wakil mangsa, menunjukkan Perayu mengakui kejadian tersebut. Jika kejadian rogol dalam tahun 2018 tersebut tidak berlaku, tiada keperluan untuk Perayu tunduk kepada “ugutan” yang kononnya dibuat oleh keluarga mertuanya untuk memindahmilikkan tanah tersebut.

Ketiadaan laporan polis dibuat berkenaan kejadian rogol dalam tahun 2018 juga telah dijelaskan oleh SP6 bahawa ia adalah demi melindungi maruah keluarga dan untuk memberi peluang kedua kepada Perayu yang pada masa itu sedang menjaga ibunya yang uzur dan juga atas janji Perayu untuk tidak mengulangi perbuatan tersebut.

Selanjutnya bagi 3 kejadian rogol yang berlaku dalam tahun 2021 iaitu pada 1, 2 dan 7 Julai 2021 pula, Mahkamah ini mendapati bahawa pembelaan Perayu adalah dalam bentuk pembelaan alibi namun tiada sebarang notis alibi telah diberikan kepada pihak Responden sebelum bermulanya perbicaraan kes ini di Mahkamah Sesyen.

Seksyen 402A Kanun Tatacara Jenayah memperuntukkan seperti berikut: “(2) Where the accused seeks to put forward a defence of alibi, he shall put forward a notice of his alibi during the case management process.

Notwithstanding subsection (2), where the accused has not put forward a notice of his alibi during the case management process, he may adduce evidence in support of an alibi at any time during the trial subject to the following conditions:

the accused has given a written notice of the alibi to the Public Prosecutor; and

the Public Prosecutor is given a reasonable time to investigate the alibi before such evidence can be adduced.”

Dalam kes ini, tiada sebarang notis alibi telah diberikan oleh Perayu kepada pihak pendakwaan sama ada diperingkat pengurusan kes mahu pun sebelum Perayu memberi keterangan semasa perbicaraan kes di Mahkamah Sesyen. Hal ini adalah bertentangan dengan peruntukan s. 402A (2) dan (3) Kanun Tatacara Jenayah yang dinyatakan di atas. Tanpa notis alibi, keterangan Perayu yang menyokong pembelaan alibi adalah tidak boleh diterima.

Dalam kes PP v. Ku Lip See [1981] 1 MLRA 336, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut: “[14] … The only evidence which could be regarded as supporting alibi defence was given by DW2 when he said that the applicant usually went out around 8 pm. If such evidence was in support of alibi defence then it was clearly inadmissible for non-compliance with s 402A of the Criminal Procedure Code. [17] … The applicant did not put forward any alibi defence. It was in essence a complete denial of the prosecution case. …”

Bagi suatu pembelaan alibi, jika pembelaan itu gagal atau tidak diterima oleh mahkamah, tiada lagi pembelaan alternatif lain yang boleh seseorang tertuduh itu bersandar kepadanya dan keterangannya akan terjumlah kepada penafian semata-mata.

Dalam kes ini, awalnya Perayu mengatakan bahawa dia tidak pergi langsung ke rumah mangsa dalam bulan Julai 2021 kerana pada masa itu

Kawalan Pergerakan Covid-19 masih berkuatkuasa dan tiada mana-mana orang dibenarkan untuk merentas sempadan daerah tanpa surat kebenaran daripada Polis.

Namun kemudiannya semasa disoal balas, Perayu bersetuju bahawa dia ada membawa isterinya pergi ke rumah ibu mertuanya pada 1/7/2021 kerana isterinya ingin pergi ke bank Islam bersama SP7 untuk selesaikan masalah kad ATM isterinya.

Semasa disoal semula pula, Perayu telah menukar keterangannya dan mengatakan bahawa isterinya pergi ke bank dengan adik iparnya iaitu SP7 dan Perayu hanya berada di rumahnya. Jika benar pada masa tersebut Perayu tidak boleh merentas sempadan daerah kerana Perintah Kawalan Pergerakan Covid-19, sudah tentu isterinya juga tidak boleh merentas daerah dan peri ke rumah ibu mertua Perayu.

44.

Pada keesokan harinya (2/7/2021) Perayu bersama isterinya telah datang lagi ke rumah ibu mertua Perayu (SP6) untuk mengambil telefon tersebut sambil membawa durian. Pada 7/7/2021, Perayu datang lagi ke rumah ibu mertuanya bersama isterinya di mana pada hari tersebut, SP6 dan SP9 pergi mendapatkan suntikan vaksin Covid-19 dan hanya ada mangsa, SP7 dan isteri Perayu dalam rumah tersebut. Kejadian berlaku ketika SP7 sedang menjaga bayinya dalam rumah manakala isteri Perayu sedang memasak di dapur.

Oleh itu, Mahkamah ini juga mendapati bahawa HMS yang bijaksana tidak terkhilaf apabila memutuskan bahawa pembelaan Perayu gagal untuk menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes Respsonden dan selanjutnya telah mensabitkan Perayu bersalah terhadap semua pertuduhan yang dikemukakan terhadapnya. Hukuman

Dari segi hukuman pula, Peguam Perayu yang bijaksana dalam petisyen rayuannya mengatakan bahawa HMS yang bijaksana telah gagal menimbang faktor-faktor mitigasi Perayu termasuklah faktor kesalahan pertama Perayu dan telah mengenakan hukuman yang berat ke atas Perayu.

Berkenaan dengan hukuman yang telah dijatuhkan oleh HMS yang bijaksana ke atas Perayu, Mahkamah ini merujuk dan mengambil panduan daripada kes Public Prosecutor v. Loo Choon Fatt [1976] 1 MLRH 23 di mana mahkamah telah mengatakan seperti berikut: “[4] The principles to be applied in imposing sentence however are the same in every case. The High Court sitting in exercise of its revisionary powers will not normally alter the sentence unless it is satisfied that the sentence of the lower court is either manifestly inadequate or grossly excessive or illegal or otherwise not a proper sentence having regard to all the facts disclosed on the record or to all the facts which the court ought to take judicial notice of, that is to say, that the lower court clearly has erred in applying the correct principles in the assessment of the sentence. It is a firmly established practice that the court will not alter a sentence merely because it might have passed a different sentence.”

Mahkamah ini juga merujuk dan mengambil panduan daripada kes Mahkamah Rayuan iaitu kes Samsudin Md Suppian v. PR [2024] MLRAU 318 dimana fakta dalam kes tersebut ialah tertuduh yang berumur 68 tahun telah dituduh merogol cucunya sendiri yang berumur 7 tahun 7 bulan. Dia dituduh di bawah s. 376B Kanun Kesiksaan dan boleh dihukum di bawah s. 376(3) kanun yang sama dan dibaca bersama s. 6 Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017.

Tertuduh dalam kes Samsudin Md Suppian tersebut telah mengaku bersalah salah dan Hakim Mahkamah Jenayah Seksual Terhadap Kanak-Kanak telah menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama 18 tahun bermula dari tarikh tangkap, tertuduh juga diperintahkan untuk menjalani kaunseling pemulihan selama 10 tahun di bawah Akta Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak serta menjalani pengawasan polis selama 3 tahun selepas selesai menjalani hukuman pemenjaraan.

Tertuduh tersebut tidak berpuas hati dengan hukuman dan merayu ke Mahkamah Tinggi terhadap hukuman sahaja dan pihak Pendakwa Raya juga membuat rayuan silang. Mahkamah Tinggi telah menolak rayuan tertuduh dan membenarkan rayuan silang Pendakwa Raya dan hukuman pemenjaraan asal selama 18 tahun telah dinaikkan ke 20 tahun.

Tertuduh selanjutnya telah merayu ke Mahkamah Rayuan dan Mahkamah Rayuan juga telah mengekalkan hukuman Mahkamah Tinggi dan mengatakan seperti berikut: “[41] Justeru itu, hukuman berat wajar dikenakan terhadap Perayu sebagai pengajaran kepada beliau dan amaran kepada masyarakat umum supaya jangan sesekali terlibat dalam jenayah sebegini di masa-masa hadapan.”

Berbalik kepada kes yang dirayukan ini, dengan mengambil kira hubungan Perayu dengan mangsa sebagai abang ipar dan adik ipar serta keadaan mental atau IQ mangsa yang rendah yang tergolong dalam OKU pembelajaran, Mahkamah ini berpendapat bahawa hukuman yang telah dijatuhkan oleh HMS ke atas Perayu adalah adil dan setimpal.

Dalam kes Samsudin Md Suppian, Perayu dalam kes tersebut telah dijatuhkan hukuman 20 tahun pemenjaraan bagi hanya satu pertuduhan dan atas akuan bersalah. Manakala dalam kes kita ini, terdapat 4 pertuduhan dan hukuman dibuat selepas perbicaraan penuh. Kesimpulan

Atas alasan-alasan yang dinyatakan di atas, Mahkamah ini tidak mendapati sebarang kekhilafan pada sabitan dan hukuman HMS yang bijaksana dan Mahkamah ini tidak berhasrat untuk mengubah keputusan HMS tersebut. Oleh itu, Mahkamah ini menolak kedua- dua rayuan Perayu dan mengekalkan keputusan HMS yang bijaksana. Alasan Penghakiman ini disediakan pada 01-09-2025. ……………………………….. MOHD ROSLI BIN YUSOFF Hakim, Mahkamah Tinggi (2) Kota Bharu, Kelantan Darul Naim. Peguam Perayu : Zuhaidie Akmal Bin Hasan Basri, Tetuan Zuhaidie Akmal & Co, PT 474, Tingkat 2, Blok K, Jalan Kota Jelasin KJ 8/1, Pusat Perniagaan Bandar Baru Tunjong, 16010 Kota Bharu, Kelantan. Peguam Responden : TPR Nik Nur Adila binti Mat Zaidan, Timbalan Pendakwa Raya, Pejabat Pendakwaan Negeri Kelantan, AG-3-03-06, Al-Waqah @ Tunjong, Tingkat 3, Bangunan H Elite Design, 16010 Kota Bharu, Kelantan.