Wetland Studios Sdn Bhd v Norman Bin Abdul Halim (BA-22NCC-56-03/2025)

Ini adalah permohonan defendan untuk membatalkan Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan bertarikh 27 Mac 2025 (Kandungan 5). Pada 18 Julai 2025, Mahkamah Tinggi membenarkan permohonan defendan dengan kos.

Melalui Kandungan 5, defendan memohon tiga relif utama, namun relif yang dibenarkan dan dirayu oleh plaintif adalah terhadap keputusan Mahkamah ini membenarkan Srit Saman dan Pernyataan Tuntutan dibatalkan selaras dengan Aturan 18 Kaedah 19(1) (a), (b) dan/atau (d) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dan Seksyen 347, 349 dan 350 Akta Syarikat 2016.

Plaintif merupakan syarikat sendirian berhad yang menjalankan perniagaan di Putrajaya Wetlands Park, Persiaran Persekutuan, Presint 13, 63200 Putrajaya Wilayah Persekutuan. Manakala defendan ialah pengarah kepada plaintif.

Plaintif ditubuhkan sebagai special purpose vehicle oleh Wegrow Edutainment (M) Sdn Bhd (Wegrow) dan KRU Studios Sdn Bhd (KRU Studios) melalui suatu Perjanjian Pemegang Saham pada sekitar tahun 2022.

Antara lain terma persetujuan antara Wegrow dan KRU Studios dibawah Perjanjian Pemegang Saham adalah-a) KRU Studio akan memasuki Perjanjian Kerjasama Perniagaan dengan PPJ untuk mengurus dan mengoperasikan taman tema di Putrajaya Wetland Park. b) Wegrow dan KRU Studios akan menubuhkan syarikat baharu untuk mengambilalih pengurusan, penyelenggaraan dan hak operasi Putrjaya Wetland Park daripada PPJ. c) KRU Studio bertanggungjawab mendapatkan lesen-lesen yang diperlukan bagi mengoperasikan taman tema di Putrajaya Wetland Park. d) Wegrow bertanggungjawab untuk operasi taman tema di Putrajaya Wetland Park dan menyediakan kemudahan kewangan bagi infrastruktur di taman tema tersebut.

Maka, bagi tujuan tersebut, plaintif telah ditubuhkan untuk mengambil alih pengurusan, penyelenggaran dan hak operasi bagi Putrajaya Wetland Park daripada Perbadanan Putrajaya

Struktur pemegangan saham plaintif adalah terdiri daripada – i. Wegrow Edutainment (M) Sdn Bhd; dan ii.

Manakala pengarah-pengarah bagi plaintif adalah – i. Dua wakil daripada Wegrow Edutainment (M) Sdn Bhd termasuk Yong Lam Woei; dan ii. Dua wakil daripada KRU Studios termasuk Norman bin Abdul Halim (defendan).

Pada sekitar 23 Februari 2024, akaun bank plaintif tidak dapat diakses dan dibekukan. Pada 25 Februari 2024, plaintif telah mendapat maklumat daripada bank bahawa akaun bank plaintif dibekukan kerana penyiasatan Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM) yang berpunca daripada satu laporan polis yang dibuat oleh Defendan.

Plaintif memplidkan bahawa kakitangan Wegrow yang mewakili plaintif telah dihalang daripada mengakses sistem POS dan sistem CCTV selain defendan telah menyimpan wang tunai hasil jualan tiket dalam peti simpanan yang tidak boleh diakses oleh pihak Wegrow.

Hal ini menyebabkan Yong Lam Woei, iaitu wakil Wegrow selaku pengarah dalam plaintif membuat laporan polis pada 5 Mac 2024. Laporan polis ini berkisar kepada pembekuan akaun bank plaintif dan penglibatan KRU Studios dan defendan yang secara salah mengambil alih operasi Putrajaya Wetlands Park secara salah daripada Wegrow.

Melalui Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan, plaintif menuntut terhadap defendan remedi-remedi berikut – a) Suatu deklarasi bahawa Defendan, sebagai Pengarah kepada Plaintif, telah melanggari tanggungjawab dan kewajipan statutori, fidusiari dan undang undangnya terhadap Plaintif terutamanya melanggari Seksyen-Seksyen 213, 218, 219 dan 221 Akta Syarikat 2016; b) Defendan didakwa dan dihukum oleh Suruhanjaya Syarikat Malaysia untuk kesalahan-kesalahan yang dilakukan oleh Defendan dalam perlanggaran Seksyen-Seksyen Akta Syarikat 2016; c) Gantirugi Am dibayar oleh Defendan kepada Plaintif; d) Gantirugi teladan dan/atau gantirugi punitif dibayar oleh Defendan kepada Plaintif akibat kemungkiran dan/atau perlanggaran duti dan kewajipan oleh Defendan terhadap Plaintif; e) Gantirugi umum dibayar oleh Defendan kepada Plaintif; f) Secara alternatif, gantirugi untuk ditaksirkan oleh Mahkamah; g) Faedah sebanyak 5% setahun ke atas perenggan (c), (d),

dan (f) dari tarikh pemfailan Saman ini sehingga penyelesaian penuh; dan h) Kos.

Pada 21 Mei 2025, defendan telah memfailkan Notis Permohonan (Kandungan 5) dan menuntut relif-relif yang berikut – a) Suatu perintah bahawa apa-apa pemfailan di dalam tindakan ini digantung sehingga pendengaran dan pelupusan permohonan ini oleh Mahkamah yang mulia ini; b) Suatu deklarasi bahawa Tetuan Nandrajog digugurkan (disqualify) daripada bertindak dan/atau mewakili Plaintif di dalam tindakan ini; c) Suatu perintah bahawa Writ bertarikh 27.03.2025 dan Pernyataan Tuntutan bertarikh 27.03.2025 terhadap Defendan dibatalkan selaras dengan Aturan 18 Kaedah 19(1) (a), (b) dan/atau (d) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dan Seksyen 347, 349 dan 350 Akta Syarikat 2016; 4) 5); dan d) Kos.

Antara lain inti pati pernyataan yang dideposkan oleh defendan melalui Afidavit Sokongan adalah defendan tidak mempertikaikan tentang penubuhan plaintif, tujuan penubuhan dan struktur pemegangan saham serta pengarah plaintif. Defendan selanjutnya menyatakan pemegangan saham plaintif adalah 50% oleh Wegrow dan 50% saham dipegang oleh KRU Studios. Selain itu, terdapat empat orang pengarah plaintif dengan dua pengarah dilantik oleh Wegrow dan KRU Studios masing-masing.

15.

Defendan mengaku telah membuat laporan polis terhadap tindakan Yong Lam Woei, iaitu wakil Wegrow selaku pengarah dalam plaintif yang tidak memelihara kepentingan KRU Studios selaku pemegang saham plaintif selain ketidaktelusan dalam pembelian aset plaintif dan penyalahgunaan wang kutipan Putrajaya Wetlands Park. Susulan itu, Yong Lam Woei telah didakwa di Mahkamah Majistret Putrajaya dan Mahkamah Sesyen Shah Alam bagi dakwaan di bawah Seksyen 403 Kanun Keseksaan.

Berikutan insiden-insiden tersebut, Wegrow telah memulakan tindakan terhadap KRU Studios, plaintif dan defendan di Mahkamah Tinggi Shah Alam dalam Guaman No. BA- 22NCvC-184-05/2024 (Guaman 184) sebelum plaintif memfailkan Guaman 56 di Mahkamah ini.

Permohonan defendan dalam Kandungan 5 untuk membatalkan Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan adalah berasaskan alasan-alasan berikut –

Plaintif perlu memanggil mesyuarat lembaga pengarah plaintif dan mendapatkan kelulusan oleh pengarah-pengarah Plaintif, iaitu defendan sekiranya ingin memulakan tindakan undang-undang sebagaimana diperuntukkan dalam Klausa 9.7(ix) Perjanjian Pemegang Saham.

(ii) Plaintif gagal memaggil mesyuarat lembaga pengarah bagi mendapatkan kelulusan sebelum memulakan tindakan ini.

(iii) Plaintif gagal memenuhi keperluan seksyen 347, 348 dan 350 Akta Syarikat 2016 iaitu dengan memberikan notis niat tiga puluh (30) hari secara bertulis kepada defendan untuk mendapatkan kebenaran daripada Mahkamah sekiranya plaintif ingin memulakan tindakan undang-undang kerana Guaman ini merupakan derivative action. ISU UNTUK DIPUTUSKAN

Isu yang relevan untuk diputuskan adalah sama ada tuntutan plaintif wajar dibatalkan menurut Aturan 18 kaedah 19 (1)) (a),

dan/atau (d) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dan Seksyen 347, 349 dan 350 Akta Syarikat 2016. KEDUDUKAN UNDANG-UNDANG

Prinsip undang-undang berkaitan pembatalan pliding adalah mantap. Aturan 18 Kaedah 19(1) Kaedah-kaedah Mahkamah (KKM) 2012 memperuntukkan – Striking out pleadings and endorsements (O. 18, r. 19)

19.

The Court may at any stage of the proceedings order to be struck out or amended any pleading or the endorsement, of any writ in the action, or anything in any pleading or in the endorsement, on the ground that—

it discloses no reasonable cause of action or defence, as the case may be;

it is scandalous, frivolous or vexatious;

it may prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action; or

it is otherwise an abuse of the process of the Court, and may order the action to be stayed or dismissed or judgment to be entered accordingly, as the case may be.

Mahkamah Agung dalam kes Bandar Builder Sdn Bhd & Ors v. United Malayan Banking Corporation Bhd [1993] 4 CLJ 7 memutuskan – The principles upon which the Court acts in exercising its power under any of the four limbs of O. 18 r. 19(1) Rules of the High Court are well settled, ft is only in plain and obvious cases that recourse should be had to the summary process under this rule (per Lindley M.R. in Hubbuck v. Wilkinson [1899] 1 QB 86 , p. 91), and this summary procedure can only be adopted when it can be clearly seen that a claim or answer is on the face of it “obviously unsustainable” (Attorney-General of Duchy of Lancaster v. L &N.W. Ry. Co. [1892] 3 Ch. 274 , CA). ANALISIS DAN KEPUTUSAN Isu: Sama ada tuntutan plaintif wajar dibatalkan menurut Aturan 18 kaedah 19 (1)) (a), (b) dan/atau (d) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dan Seksyen 347, 348 dan 350 Akta Syarikat 2016.

Asas permohonan defendan dalam Kandungan 5 adalah tuntutan plaintif merupakan penyalahgunaan proses kerana plaintif telah gagal mendapatkan kebenaran sebelum memulakan tuntutan secara derivative action terhadap defendan selain Tetuan Nandrajog yang mewakili plaintif di sini tidak dilantik selaras dengan klausa 9.7 (ix) Perjanjian Pemegang Saham.

Dalam membantah permohonan defendan, plaintif berhujah bahawa hal perkara berkenaan ketiadaan mandat untuk plaintif memulakan Tindakan terhadap defendan bukanlah alasan yang sah untuk membatalkan Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan yang difailkan oleh plaintif.

Plaintif selanjutnya menekankan bahawa alasan defendan tersebut tidak berkait dengan merit tuntutan plaintif di sini. Bagi menyokong pendirian ini, plaintif merujuk kes Pilot Cargo (M) Sdn Bhd & Anor v Adinas Tours & Travel Sdn Bhd & Ors [2002] 6 CLJ 442 yang memutuskan – Striking out an opponent's pleading summarily under an O. 18 r. 19 procedure is a drastic step the effect of which is to shut him out from the court without hearing a word of what he has to say. Unless the pleading is plainly unsustainable, the application will fail and obviously any action which may initially have been commenced without the decisive authority of its board of directors but which nevertheless may later be approved and ratified by its members is not an action which is plainly unsustainable. (See Malaysian High Court Practice 1998 Desk Edition at 18.9.1 and the cases cited therein.) An O. 18 r. 19 procedure could hardly be applied to strike out a pleading merely on account of the fact that the director may not have the authority for the time being, to commence an action on behalf of the company. The summary procedure under O. 18 r. is concerned only with pleadings which are in substance infirm and not with those which are merely imperfect.

Selanjutnya plaintif menekankan bahawa –

pengarah Wegrow yang juga merupakan pengarah plaintif berhak melantik Tetuan Nandrajog sebagai peguam cara plaintif dalam tuntutan ini.

(ii) melalui Guaman BA-22NCVC-184-05/2024 yang difailkan oleh Wegrow terhadap plaintif dan KRU Studios, defendan telah mendeposkan affidavit bahawa telah wujud deadlocks antara pemegang saham dan pengurusan plaintif. Dalam hal ini, plaintif berhujah bahwa Yong Lam Woei selaku pengarah urusan dan pengarah Wegrow yang bertanggungjawab dalam operasi dan kewangan plaintif hendaklah bertindak sebagai ‘agent of necessity’ yang melinungi plaintif daripada kerugian yang diakibatkan oleh defendan.

(iii) Defendan telah gagal memanggil atau hadir ke Mesyuarat Lembaga Pengarah atau EGM.

Selain itu, plaintif menyatakan defendan tidak pernah mempertikaikan tindakan Yong Lam Woei sebagai pengarah urusan semasa menandatangani kontrak dengan pihak pembekal, membuat bayaran serta menjalankan operasi plaintif sejak dari penubuhan plaintif sehinggalah akaun bank plaintif dibekukan oleh SPRM pada 25.2.2024.

Plaintif telah merujuk kes Yugen (M) Sdn Bhd v Lim Kee Yi @ Kurt Lin & Anor [1995] MLJU 274 yang memutuskan bahawa kuasa untuk memulakan prosiding adalah berasaskan doctrine of agency of necessity dan amalan am. Menurut plaintif, plaintif mempunyai tugas untuk menjaga harta dan kepentingan syarikat dengan memulakan tuntutan undang-undang terhadap defendan yang terjumlah kepada keadaan kecemasan dan mengelakkan kerugian yang tidak boleh dipulihkan.

Adalah jelas bahawa keputusan dalam kes Pilot Cargo (M) Sdn Bhd & Anor v Adinas Tours & Travel Sdn Bhd & Ors (supra) yang menggunapakai doctrine of agency of necessity adalah kerana ketiadaan obligasi kontrak yang mengikat antara pihak-pihak. Pada hemat Mahkamah ini, terdapat perbezaan yang ketara dalam fakta kes antara kes Pilot Cargo (M) Sdn Bhd & Anor v Adinas Tours & Travel Sdn Bhd & Ors (supra) dengan kes semasa di hadapan Mahkamah ini.

Pendirian plaintif ini telah membawa kepada satu berbangkit iaitu sama ada doctrine of agency of necessity boleh mengatasi peruntukan kontrak dan undang-undang khasnya seksyen 347, 348 dan 350 Akta Syarikat 2016.

Mahkamah ini merujuk kepada Perjanjian Pemegang Saham yang dimasuki oleh Wegrow dan KRU Studios. Jelas ada persetujuan antara Wegrow dan KRU Studios selaku pemegang saham berkenaan dengan tindakan undang-undang jika plaintif ingin berbuat demikian sebagaimana peruntukan berikut –

9.7 Reserved Matters The following matters shall require the approval of the Board at a duly convened Board meeting and notwithstanding Clause 9.6, such matters shall require the affirmative vote of all the Directors present and voting:-

(xi) the commencement of any legal or arbitration proceedings by the Company against any person or the compromising of any matter related thereto:

Penekanan terhadap keperluan mematuhi klausa 9.7 (xi) amat penting kerana Perjanjian Pemegang Saham memberi kesan mengikat terhadap pemegang-pemegang saham plaintif dan plaintif sendiri.

Dapatan Mahkamah ini berasakan nas undang-undang bahawa Mahkamah ini hendaklah memberi pengiktirafan terhadap kebebasan pihak-pihak memeterai terma kontrak yang mana mereka terikat terhadapnya. Mahkamah Persekutuan dalam kes Merita Merchant Bank Singapore Ltd v Dewan Bahasa dan Pustaka [2018] supp MLJ 33 dalam mukasurat 44 memutuskan - It is trite that parties are free to enter into a contract with terms and conditions as they deem fit and these terms and conditions are binding on the parties who have in the first place agreed to be bound by it… It was a well-established principle sanctioned by the doctrine of sancity of contract that parties who make agreement must adhere to their terms.

Selanjutnya Mahkamah ini merujuk seksyen 347 dan 348 Akta Syarikat yang mengikat plaintif.

Seksyen 347 Akta Syarikat 2016 memperuntukkan berkenaan Derivative proceedings -

(1) A complainant may, with the leave of the Court initiate, intervene in or defend a proceeding on behalf of the company.

Proceedings brought under this section shall be brought in the company’s name.

The right of any person to bring, intervene in, defend or discontinue any proceedings on behalf of a company at common law is abrogated.

Manakala seksyen 348 Akta Syarikat 2016 pula memperuntukkan tentang keperluan pengadu mendapat kebenaran Mahkamah sebelum memulakan tuntutan –

(1) An application for leave of the Court under section 347 shall be made to the Court without the need for an appearance to be entered.

The complainant shall give thirty days’ notice in writing to the directors of his intention to apply for the leave of Court under section 347.

Where leave has been granted for an application under section 347, the complainant shall initiate proceedings in Court within thirty days from the grant of leave.

In deciding whether or not the leave shall be granted, the Court shall take into account whether—

the complainant is acting in good faith; and

it appears prima facie to be in the best interest of the company that the application for leave be granted.

Any proceedings brought, intervened in or defended under this section shall not be discontinued, compromised or settled except with the leave of the Court.

Pada hemat Mahkamah ini, kesyumulan dan perincian tentang ketetapan, syarat dan keperluan yang terangkum dalam seksyen 347 dan 348 Akta Syarikat 2016 adalah penting bagi menjaga kepentingan sesebuah syarikat khasnya dalam keadaan tiada pihak yang memegang saham majoriti. Tambahan pula, Akta Syarikat 2016 telah menggariskan peranan Mahkamah untuk memastikan tujuan sesuatu tindakan litigasi yang ingin dimulakan melalui derivative proceedings hendaklah dengan tujuan dan niat yang baik dan secara prima facie untuk kepentingan syarikat.

Meskipun pihak defendan telah mengemukakan bantahan terhadap kegagalan plaintif mematuhi klausa 9.7 (xi) dan keperluan seksyen 347 dan 348 Akta Syarikat 2016, namun tiada inisiatif diambil oleh defendan sama ada untuk memohon ruang diberi oleh Mahkamah ini supaya permohonan sedemikian difailkan sebelum Kandungan 5 didengar dan diputuskan.

Pendirian plaintif di sini dan naratif bantahan plaintif terhadap permohonan dalam Kandungan 5 menunjukkan plaintif ingin melepaskan diri daripada ikatan terma klausa 9.7 (xi) dan keperluan seksyen 347 dan 348 Akta Syarikat 2016 dengan menggunapakai doctrine of agency of necessity. Persoalannya, adakah doctrine of agency of necessity boleh mengatasi terma Perjanjian Pemegang Saham dan keperluan seksyen 347 dan 348 Akta Syarikat 2016?

Mahkamah ini berpandanga bahawa keperluan dalam seksyen 347 dan 348 tidak terhenti setakat peruntukan tersebut sahaja. Sebaliknya seksyen 350 Akta Syarikat 2016 memberi kuasa kepada Mahkamah ini untuk membenarkan pengadu atau mana-mana orang lain mengawal conduct of the proceeding selain memberi arahan mengenainya.

Dalam ketiadaan kawalan sedemikian digunapakai dalam Guaman 56 ini yang telah difailkan terhadap defendan yang merupakan pengarah plaintif yang telah dibuat tanpa kebenaran Mahkamah, adalah tidak berkemungkinan bagi Mahkamah ini menerima penghujahan plaintif bahawa Guaman 56 difailkan demi menjaga kepentingan Wetland Studios Sdn Bhd, iaitu plaintif.

Pendirian Mahkamah ini disokong dengan fakta yang diakui oleh kedua-dua pihak iaitu wujudnya litigasi di Mahkamah Tinggi Shah Alam dalam Guaman BA-22NCvC-184-05/2024 (Guaman 184) yang mana Wegrow Eduitainment Sdn Bhd selaku pemegang saham 50% dalam plaintif telah menyaman plaintif, defendan dan KRU Studios. Ironinya peguam cara plaintif di sini, Tetuan Nandrajog juga merupakan peguam cara bagi Wegrow Eduitainment Sdn Bhd iaitu plaintif dalam Guaman 184.

Mahkamah ini juga memberi pertimbangan bahawa kepentingan plaintif tidak berkemungkinan menjadi tumpuan utama plaintif semasa memulakan tindakan terhadap defendan dalam Guaman 56 di sini. Hal ini kerana alasan yang digunakan oleh plaintif dalam menjustifikasikan pemfailan Guaman 56 tanpa kebenaran Mahkamah adalah keperluan Yong Lam Woei selaku Pengarah Urusan plaintif menjaga kepentingan plaintif terhadap tindak tanduk defendan. Dengan hormat, Mahkamah ini tidak bersetuju dengan hujahan peguam cara terpelajar bagi plaintif kerana -

Wujud konflik kepentingan yang sangat ketara apabila plaintif menggunakan khidmat peguam cara yang sama iaitu Tetuan Nadrajog yang merupakan peguam cara mewakili Wegrow Eduitainment Sdn Bhd (pemegang 50% saham dalam plaintif) dalam menyaman plaintif, defendan dan KRU Studios (Guaman 184).

(ii) Pelantikan Tetuan Nadrajog sebagai peguam cara plaintif dalam Guaman 56 ini tidak dapat dilihat sebagai metod yang menjaga kepentingan plaintif kerana Tetuan Nadrajog merupakan peguam cara yang bertindak menyaman plaintif dan defendan dalam Guaman 184.

(iii) Yong Lam Woei merupakan wakil daripada Wegrow Eduitainment Sdn Bhd yang dilantik sebagai pengarah dalam plaintif di sini dan merupakan individu yang telah mendeposkan Afidavit dalam membantah permohonan defendan dan mempertahankan tujuan pemfailan Guaman 56 ini.

Mahkamah ini selanjutnya telah merujuk pemakaian prinsip agency of necessity dalam kes Avel Consultants Sdn. Bhd. & Anor. v Mohd. Zain Yusof & 2 Ors [1984] 2 CLJ 169. Apa yang ketara dalam kes tersebut adalah doctrine of agency of necessity telah digunapakai dengan meletakkan tugas di bahu pengarah urusan untuk bertindak bagi pihak syarikat dalam menjaga kepentingan harta syarikat.

Manakala dalam kes Pilot Cargo (M) Sdn Bhd & Anor v Adinas Tours & Travel Sdn Bhd & Ors (supra) Mahkamah menekankan bahawa kedudukan Chen selaku pengarah telah secara tersirat memberi kuasa kepada Chen untuk memulakan tuntutan yang mana kuasa tersebut bukanlah wujud berikutan adanya hubungan kontrak dengan plaintif.

Mahkamah Persekutuan dalam kes Thein Hong Teck & Ors v Mohd Afrizan Bin Husain and Anor [2011] MLJU 944, memutuskan yang berikut - “...We are of the view that that s. 314(1) of the Act is clear and unambiguous. As such it must be given its literal interpretation. Under the circumstances it is not the function of the Court to re-write the statute in a way in which it considers reasonable. In other words, the High Court was not entitled to read words into that provision. Where the words of the statute are plain and unambiguous, the Court ought to give effect to its plain meaning (see Duport Steel Ltd v Sirs [1980] 1 W.L.R. 142; MBF Holdings Bhd v Emtex Corporation Bhd [1986] 1 MLJ 477)...” [19] When the statutory words are plain and unambiguous, it is not for anyone to invent fancied ambiguities and add words to the statute or read words into it which are not there (see Malaysian Bar v Dato’ Kanagalingam Venuppila [2004] 4 CLJ 194; Wong Pot Heng v Zainal Abidin Putih [1990] 2

Justeru, Mahkamah ini berpandangan plaintif adalah terikat untuk mematuhi keperluan seksyen 347 dan 348 Akta Syarikat 2016 sebelum boleh memfailkan tuntutan saman terhadap defendan. Pemakaian doctrine of agency of necessity tidak wajar dipertahankan berbanding pematuhan terhadap Perjanjian Pemegang Saham dan seksyen 347 dan 348 Akta Syarikat 2016.

Pada hemat Mahkamah ini, pemfailan Guaman 56 ini tanpa mengikut landasan yang telah diperuntukkan dalam Perjanjian Pemegang Saham dan seksyen 347 dan 348 Akta Syarikat 2016 telah menyebabkan Guaman 56 pramatang, memprejudiskan defendan dan terjumlah kepada penyalahgunaan proses Mahkamah.

Berdasarkan alasan-alasan yang diperihalkan di atas, Mahkamah ini memutuskan permohonan defendan dalam Kandungan 5 dibenarkan dan Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan dibatalkan dengan kos tertakluk kepada alokator. Bertarikh pada 21 September 2025. Ditandatangani ……………………………….. HAZIZAH KASSIM Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Sivil (NCvC10) Shah Alam, Selangor

Bagi Pihak Plaintif : Dinesh Nandrajog Tetuan Nandrajog (Shah Alam, Selangor)

Bagi Pihak Defendan : Foon Chee Keen dan Tharshana Sivananthan Tetuan CK Foong (Petaling Jaya, Selangor)