Wong Keat Moy v Ta Securities Holdings Berhad (AA-12A-12-05/2025)

Permohonan tersebut difailkan melalui Lampiran 11 dan telah ditolak dengan kos RM2,000.00. Perayu kini merayu kepada Mahkamah Tinggi terhadap keseluruhan keputusan tersebut.

Mahkamah ini setelah meneliti rekod rayuan, alasan penghakiman HMS serta hujahan kedua-dua pihak, telah memutuskan untuk menolak rayuan Perayu dengan kos RM5,000.00. B) LATAR BELAKANG KES [4] Kes ini bermula daripada hubungan kontraktual antara Perayu dan Responden berkaitan pembukaan Akaun Dagangan dan Akaun Margin bagi tujuan urus niaga saham. Pada Januari 2016, Perayu telah memohon dan membuka akaun dagangan serta kemudahan margin dengan Responden tertakluk kepada terma-terma dalam Perjanjian Margin.

Melalui penggunaan akaun tersebut, Perayu telah menjalankan transaksi pembelian dan penjualan saham. Walau bagaimanapun, akibat kejatuhan nilai saham dan kerugian kontra, sejumlah tunggakan telah terhasil dalam akaun margin Perayu. Responden kemudiannya menuntut bayaran tertunggak berjumlah RM503,539.77 berserta faedah dan caj berkaitan.

Apabila tuntutan tersebut tidak dijelaskan, Responden telah memfailkan Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan terhadap Perayu pada 6 Jun 2024. Dokumen-dokumen tersebut telah dihantar melalui pos berdaftar ke alamat-alamat Perayu sebagaimana yang diperuntukkan dalam Perjanjian Margin.

Perayu telah gagal untuk memasukkan kehadiran dalam tempoh yang ditetapkan dan pada 19 Julai 2024, Penghakiman Ingkar Kehadiran telah direkodkan terhadap Perayu.

Perayu hanya menyedari kewujudan penghakiman tersebut sekitar Ogos 2024 dan seterusnya memfailkan permohonan untuk mengenepikan penghakiman tersebut pada 10 September 2024 dan seterusnya ditolak oleh Hakim Mahkamah Sesyen. C) DAPATAN HAKIM MAHKAMAH SESYEN [9] HMS mendapati bahawa Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan telah disampaikan secara teratur berdasarkan terma kontrak antara pihak-pihak, khususnya Perjanjian Margin yang membenarkan penyampaian melalui pos berdaftar. Penyampaian tersebut juga adalah selaras dengan Aturan 10 Kaedah 3 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (KKM 2012).

HMS turut mendapati bahawa alamat-alamat yang digunakan oleh Responden adalah alamat yang diberikan oleh Perayu 5 sendiri dalam dokumen kontrak dan oleh itu, Perayu tidak boleh menafikan keberkesanan penyampaian tersebut semata-mata atas alasan bahawa beliau tidak lagi tinggal di alamat berkenaan.

Selain itu, HMS mendapati bahawa terdapat kelewatan di pihak Perayu dalam memfailkan permohonan untuk mengenepikan penghakiman di mana permohonan hanya difailkan selepas tempoh masa yang munasabah tanpa penjelasan yang memuaskan.

HMS telah berpendapat bahawa Perayu gagal menunjukkan kewujudan pembelaan yang bona fide atau isu yang wajar dibicarakan. Deraf pembelaan dan tuntutan balas yang dikemukakan oleh Perayu didapati tidak mempunyai asas yang kukuh dan hanya merupakan penafian semata-mata terhadap tuntutan Responden.

Berdasarkan pertimbangan tersebut, HMS memutuskan bahawa tiada alasan untuk mengenepikan Penghakiman Ingkar Kehadiran. D) HUJAHAN PERAYU [14] Perayu berhujah bahawa Penghakiman Ingkar Kehadiran yang diperolehi oleh Responden adalah tidak teratur kerana Perayu tidak pernah diserahkan secara kendiri atau secara penyampaian ganti dengan Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan.

Perayu menegaskan bahawa dokumen-dokumen tersebut telah dihantar ke alamat lama yang tidak lagi diduduki olehnya, dan oleh itu, beliau telah dinafikan hak untuk membela diri dalam tindakan tersebut.

Perayu seterusnya berhujah bahawa bukti penyampaian yang dikemukakan oleh Responden iaitu melalui pos berdaftar dan tangkap layar ‘trace’ penghantaran adalah tidak mencukupi untuk membuktikan penerimaan sebenar oleh Perayu.

Perayu menegaskan bahawa kegagalan Responden untuk memastikan penyampaian secara kendiri atau mendapatkan perintah penyampaian ganti merupakan satu ketidakaturan 7 yang serius yang menjejaskan keesahan penghakiman tersebut.

Selain itu, Perayu berhujah bahawa beliau mempunyai pembelaan bermerit terhadap tuntutan Responden termasuk dakwaan bahawa jumlah tuntutan adalah tidak tepat dan dipertikaikan serta bahawa Responden telah cuai dalam pengurusan akaun margin Perayu.

Perayu juga menegaskan bahawa deraf pembelaan dan tuntutan balas yang difailkan menunjukkan kewujudan isu yang wajar dibicarakan dan justeru itu, penghakiman ingkar sepatutnya diketepikan bagi membolehkan perbicaraan penuh dijalankan. E) HUJAHAN RESPONDEN [20] Pihak Responden pula berhujah bahawa penyampaian Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan adalah sah dan teratur kerana ia telah dibuat mengikut terma kontrak yang dipersetujui oleh Perayu sendiri dalam Perjanjian Margin yang 8 membenarkan penyampaian melalui pos berdaftar. Penyampaian tersebut juga adalah selaras dengan Aturan 10 Kaedah 3 KKM 2012.

Responden menegaskan bahawa dokumen-dokumen tersebut telah dihantar ke alamat perniagaan Perayu yang sah dan bukti penghantaran melalui nombor rujukan pos berdaftar serta tangkap layar pengesanan penghantaran menunjukkan bahawa penghantaran tersebut telah berjaya dibuat.

Responden juga berhujah bahawa Perayu telah lewat dalam memfailkan permohonan mengenepikan penghakiman dan kelewatan tersebut tidak disertai dengan alasan yang munasabah.

Responden seterusnya berhujah bahawa Perayu gagal menunjukkan sebarang pembelaan bona fide atau isu yang wajar dibicarakan. Deraf pembelaan dan tuntutan balas yang dikemukakan hanyalah satu usaha untuk mengelakkan 9 tanggungjawab pembayaran hutang yang jelas dan tidak menimbulkan sebarang isu sebenar untuk perbicaraan. F) ISU–ISU UNTUK DIPUTUSKAN [24] Mahkamah ini mendapati bahawa isu-isu utama yang perlu diputuskan adalah seperti berikut: i. Sama ada Penghakiman Ingkar Kehadiran yang diperolehi oleh Responden adalah teratur dari segi undang-undang; ii. Sekiranya penghakiman tersebut adalah teratur, sama ada Perayu telah menunjukkan kewujudan pembelaan bermerit atau isu yang wajar dibicarakan (triable issues); iii. Sama ada HMS telah melakukan kekhilafan dari segi undang-undang atau fakta dalam menolak permohonan Perayu. G) DAPATAN MAHKAMAH Prinsip undang-undang tentang pengenepian penghakiman Ingkar

Merujuk kepada Aturan 13 kaedah 8 dan Aturan 92 kaedah 4 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (KKM 2012).

Prinsip mengenepikan Penghakiman Ingkar Kehadiran jelas dinyatakan dalam kes Mahkamah Persekutuan iaitu Lai Yoke Ngan & Anor v. Chin Teck Kwee & Anor [1997] 2 MLJ 565 seperti berikut: “The principle of setting aside a default judgment under O 13 r 8 has been well established and needs no detailed repetition. What is important to observe is that a default judgment is not a judgment on the merits. Accordingly, when such judgment is obtained irregularly, such irregularity would be a sufficient ground by itself for setting it aside. But where the default judgment has been obtained regularly, in order to succeed, the defendant must file an affidavit of merits, ie the defendant must disclose by affidavit evidence that prima facie he has a defence on the merits.”

Juga merujuk pada Aturan 42 kaedah 13 KKM 2012 yang mana sesuatu permohonan untuk mengenepikan penghakiman ingkar tersebut perlulah dibuat dalam tempoh 30 hari selepas perintah atau penghakiman diterima olehnya.

Perkara-perkara yang perlu dipertimbangkan oleh Mahkamah dalam permohonan mengenepikan Penghakiman Ingkar Kehadiran adalah seperti berikut: i. Sama ada Penghakiman Ingkar diperolehi secara teratur atau tidak; ii. Jika tidak teratur, ianya boleh diketepikan secara ex-debito justitiae; iii. Jika teratur, sama ada terdapat pembelaan bermerit; dan iv. Sama ada terdapat kelewatan dalam membuat permohonan tersebut.

Mahkamah ini, setelah meneliti secara menyeluruh rekod rayuan, alasan penghakiman HMS serta hujahan bertulis 12 kedua-dua pihak adalah berpendapat bahawa rayuan Perayu tidak bermerit dan wajar ditolak. Dapatan Mahkamah ini dihuraikan secara terperinci seperti berikut: i. (1) Sama ada Penghakiman Ingkar Kehadiran diperolehi secara teratur [26] Prinsip undang-undang yang mantap adalah bahawa sekiranya sesuatu penghakiman ingkar diperolehi secara tidak teratur, ia boleh diketepikan tanpa perlu mempertimbangkan kewujudan pembelaan bermerit. Namun, jika penghakiman tersebut diperolehi secara teratur, maka beban beralih kepada pihak Perayu untuk menunjukkan kewujudan pembelaan bona fide atau isu yang wajar dibicarakan.

Dalam kes ini, hujahan utama Perayu adalah bahawa beliau tidak pernah diserahkan secara kediri dengan Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan, dan oleh itu penyampaian tersebut adalah tidak sah. Oleh itu, Mahkamah ini tidak dapat menerima hujahan tersebut.

Ini adalah kerana keterangan di hadapan Mahkamah menunjukkan bahawa penyampaian telah dibuat melalui pos berdaftar ke alamat-alamat Perayu sebagaimana yang diperuntukkan secara jelas dalam Perjanjian Margin yang ditandatangani oleh Perayu sendiri. Peruntukan kontraktual tersebut secara nyata membenarkan penyampaian melalui pos berdaftar dan Perayu sebagai pihak yang telah menandatangani perjanjian tersebut adalah terikat dengan terma-terma berkenaan.

Lebih penting lagi, penyampaian sedemikian adalah selaras dengan kehendak Aturan 10 Kaedah 3 KKM 2012 yang mengiktiraf kaedah penyampaian sedemikian dalam keadaan tertentu.

Mahkamah ini juga memberi penekanan bahawa alamat-alamat yang digunakan oleh Responden bukanlah alamat yang dipilih secara sewenang-wenangnya tetapi merupakan alamat yang diberikan sendiri oleh Perayu dalam dokumen kontraktual dan juga alamat tempat urusan Perayu.

Dalam keadaan ini, adalah tidak munasabah untuk Perayu kini beralih pendirian dan menafikan keberkesanan penyampaian tersebut semata-mata atas alasan bahawa beliau tidak lagi tinggal di alamat berkenaan. Undang-undang tidak melindungi pihak yang cuba mengelak daripada obligasi kontraktual yang telah dipersetujui olehnya sendiri.

Tambahan pula, bukti penghantaran melalui nombor rujukan pos berdaftar serta tangkap layar pengesanan penghantaran menunjukkan bahawa dokumen-dokumen tersebut telah berjaya dihantar ke alamat berkenaan. Ini bukan sekadar dakwaan kosong tetapi disokong dengan bukti dokumentari yang jelas.

Sehubungan itu, Mahkamah ini berpuas hati bahawa penyampaian Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan adalah sah serta teratur, dan oleh itu Penghakiman Ingkar Kehadiran yang diperolehi oleh Responden adalah suatu penghakiman yang sah dari segi undang-undang. 15 ii. Sama ada Perayu mempunyai pembelaan bermerit (triable issues) [34] Prinsip yang terpakai adalah jelas iaitu pihak yang memohon untuk mengenepikan penghakiman ingkar hendaklah menunjukkan melalui afidavit bahawa terdapat suatu pembelaan yang bukan sahaja boleh dihujahkan tetapi mempunyai prospek yang munasabah untuk berjaya di dalam perbicaraan.

Dalam kes ini, Perayu bergantung kepada deraf pembelaan dan tuntutan balas yang antara lain mendakwa bahawa jumlah tuntutan Responden adalah tidak tepat serta bahawa Responden telah cuai dalam pengurusan akaun margin.

Walau bagaimanapun, setelah diteliti, Mahkamah ini mendapati bahawa dakwaan-dakwaan tersebut adalah bersifat umum, tidak disokong dengan butiran yang mencukupi dan gagal menunjukkan asas fakta yang kukuh.

Deraf pembelaan tersebut tidak memperincikan bagaimana jumlah yang dituntut adalah salah, tidak mengemukakan pengiraan alternatif dan tidak menunjukkan sebarang kecacatan material dalam tuntutan Responden.

Begitu juga, dakwaan kecuaian terhadap Responden hanyalah satu pernyataan umum tanpa perincian fakta yang boleh menyokong kewujudan suatu kausa tindakan yang sebenar.

Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa pembelaan yang dikemukakan oleh Perayu tidak melepasi ‘threshold’ sebagai pembelaan bona fide. Ia tidak menimbulkan sebarang isu sebenar yang memerlukan perbicaraan penuh, sebaliknya hanyalah satu usaha untuk menangguhkan atau mengelakkan liabiliti yang telah pun terakru.

Dalam keadaan ini, Mahkamah ini mendapati bahawa Perayu telah gagal menunjukkan kewujudan triable issues yang boleh mewajarkan pengenepian penghakiman ingkar tersebut. 17 iii. Sama ada terdapat kekhilafan oleh Mahkamah Sesyen [41] Akhir sekali, Mahkamah ini meneliti sama ada HMS telah melakukan sebarang kekhilafan dari segi undang-undang atau fakta dalam membuat keputusan.

Setelah meneliti alasan penghakiman Mahkamah Sesyen, Mahkamah ini mendapati bahawa HMS telah: i. Mengenal pasti isu-isu yang betul untuk diputuskan; ii. Menilai keterangan afidavit kedua-dua pihak secara menyeluruh; iii. Mengaplikasikan prinsip undang-undang yang tepat berkaitan pengenepian penghakiman ingkar; dan iv. Membuat dapatan yang disokong oleh bukti yang ada.

Tiada sebarang kesilapan prinsip undang-undang, salah arah dalam penilaian fakta, atau kegagalan mempertimbangkan isu material yang boleh mewajarkan campur tangan oleh Mahkamah ini sebagai Mahkamah yang mendengar rayuan. Kesimpulan [44] Secara keseluruhannya, Mahkamah ini mendapati bahawa Penghakiman Ingkar Kehadiran tersebut diperolehi secara teratur dan Perayu gagal menunjukkan pembelaan bermerit untuk mengenepikan Penghakiman tersebut.

Berdasarkan alasan-alasan di atas, dengan ini diputuskan rayuan Perayu adalah ditolak dengan kos sebanyak RM5,000.00 kepada Responden. Tarikh: 29 April 2026 (NORSHARIDAH BINTI AWANG) Hakim Mahkamah Tinggi Ipoh Pihak-pihak: Bagi Pihak Perayu: Nurareena Binti Said; Tetuan Azura Mokhtar & Low Bagi Pihak Responden: Lee Bee Hsia; Tetuan Chris Koh & Chew