Wong Soon Siang (BD-62D-61-08/2025)

Procedure in summary trials The following procedure shall be observed by Magistrates in summary trials:

When the accused appears or is brought before the Court a charge containing the particulars of the offence of which he is accused shall be framed and read and explained to him, and he shall be asked whether he is guilty of the offence charged or claims to be tried.

if the accused pleads guilty to the charge, whether as originally framed or as amended, the plea shall be recorded and he may be convicted on it and the Court shall pass sentence according to law: Provided that before a plea of guilty is recorded the Court shall ascertain that the accused understands the nature and consequences of his plea and intends to admit, without qualification the offence alleged against him. [4] Pihak pendakwaan kemudiannya mengemukakan fakta kes dan dibacakan oleh jurubahasa mahkamah dalam Bahasa Melayu kepada Tertuduh. Fakta kes adalah disalinkan seperti berikut-

Pengadu dalam kes ini adalah pegawai polis yang bertugas di Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik Daerah Gombak laitu INSP VIKINESWARAN NAIR A/L PAVITHRAN (No. Polis: G/22364) (Selepas ini di rujuk sebagai 'Pengadu').

Pada 05/04/2025 jam lebih kurang 8.55 malam bertempat di lbu Pejabat polis Daerah Gombak, dalam daerah Gombak, Selangor Darul Ehsan, semasa S/N IR3c9lr69Ue4k6wQz6gFhA pengadu bersama (1) anggota yang lain sedang bertugas di pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik Daerah Gombak, pengadu telah menjalankan ujian saringan awal urin kerana disyaki penagih dadah terhadap seorang lelaki Cina iaitu OKT dalam kes ini.

Pengadu kemudiannya telah memberikan penerangan tentang prosedur ujian saringan awal urin kepada OKT dan menjalankan proses pungutan sampel air kencing OKT di tandas lelaki Pejabat Narkotik Ibu Pejabat Polis Daerah Gombak dengan menggunakan sebuah botol urin bernombor siri SN: D0510963 yang di eskot oleh Pengadu bersama D/KPL 198832.

Setelah itu, pengadu telah menjalankan ujian terhadap sampel air kencing OKT di hadapan OKT sendiri dan saksi polis yang lain dengan menggunakan jalur ujian MOP/THC/METH/KET/AMP/BENZO dan keputusannya ialah sampel air kencing OKT didapati positif mengandungi dadah jenis morphine.

Pengadu kemudiannya menangkap OKT serta menerangkan tangkapan kepada ОКТ dalam bahasa Melayu yang difahami OKT dan telah melabel botol urin yang mengandungi sampel air kencing OKT itu tadi di hadapan OKT dan menyerahkannya kepada pegawai penyiasat kes untuk tindakan selanjutnya.

Pegawai penyiasat kes kemudiannya telah menghantar botol urin yang mengandungi sampel air kencing OKT itu ke Jabatan Patologi, Hospital Kuala Lumpur untuk dianalisa dan berdasarkan kepada laporan Patologi bertarikh 15/04/2025, sampel urin OKT tersebut didapati mengandungi dadah jenis morphine yang merupakan dadah yang tersenarai dalam Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952.

Pegawai penyiasat juga telah membuat semakan rekod lampau OKT dan berdasarkan kepada rekod Pusat Pendaftaran Penjenayah Malaysia dan Singapura, OKT didapati mempunyai Satu rekod sabitan lampau di bawah seksyen 39C(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan di hukum di bawah seksyen yang sama sepertimana yang berikut:- i. Bagi kesalahan yang berlaku pada 05/10/2021, telah disabitkan kesalahan oleh Majistret, Di Mahkamah Sesyen Selayang, Selangor dengan kesalahan di bawah seksyen 39C(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 iaitu kesalahan memberikan kepada diri sendiri dadah berbahaya tanpa kebenaran yang sah dan dihukum dibawah seksyen yang sama iaitu hukuman 5 Tahun Penjara dan 2 Tahun Pengawasan AADK.

Daripada keterangan yang ada, jelas menunjukkan bahawa OKT telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 15 (1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum dibawah seksyen 39C(2) Akta yang sama serta pengawasan di bawah Seksyen 38B selama tidak kurang 2 tahun dan tidak lebih daripada 3 tahun. Disediakan oleh Timbalan Pendakwaraya Anis Hakiman binti Ibrahim Bertarikh 21-8-2025”. [5] Selepas fakta kes ini dibacakan kepada Tertuduh, difahami dan diakuinya, fakta kes diterima sebagai eksibit P1. Seterusnya Timbalan Pendakwaraya telah mengemukakan eksibit pendakwaan yang lain, yang ditunjukkan kepada Tertuduh dan diakuinya, iaitu-S/N IR3c9lr69Ue4k6wQz6gFhA - Laporan polis ujian saringan awal, ditandakan P2; - Laporan patologi, ditandakan P3; - Borang Ujian Pengesanan Dadah Tertuduh, ditandakan P4; - Borang serah terima barang kes oleh Pengadu kepada Pegawai Penyiasat, ditandakan P5; - 3 keping gambar botol urin yang mengandungi sampel urin Tertuduh, ditandakan P6 (1-3); - 2 keping gambar tempat kejadian iaitu tandas tempat sampel urin Tertuduh diberikannya, ditandakan P7 (1-2); dan - Rekod Sabitan Lampau Tertuduh (Borang RJ2B), ditandakan P8. [6] Melalui pengakuan Tertuduh dan pengemukaan eksibit-eksibit ini pihak pendakwaan telah membuktikan elemen pertuduhan di bawah Seksyen 15(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang memperuntukkan bahawa memasukkan dadah ke dalam badan adalah suatu kesalahan yang boleh dikenakan hukuman sepertimana yang diperuntukkan di bawah Seksyen 15(1)- Section 15. Self administration.

Any person who—

consumes, administers to himself or suffers any other person, contrary to section 14 to administer to him any dangerous drug specified in Parts III and IV of the First Schedule; or

is found in any premises kept or used for any of the purposes specified in section 13 in order that any such dangerous drug may be administered to or smoked or otherwise consumed by him, shall be guilty of an offence against this Act and shall be liable on conviction to a fine not exceeding five thousand ringgit or to imprisonment for a term not exceeding two years. [7] Memandangkan Tertuduh mempunyai 1 rekod sabitan lampau di bawah 39C

Akta Dadah Berbahaya 1952 dan telah menjalani pemenjaraan selama 5 tahun, maka seksyen yang kini terpakai ke atasnya adalah Seksyen 39C(1) Akta yang sama, yang mana ia memperuntukkan tempoh pemenjaraan minima 7 tahun maksima 13 tahun dan sebatan tidak kurang 3 kali dan tidak lebih 7 kali- “Section 39C. Increased penalty where person has prior admissions or convictions.

..

Where a person who has been punished under subsection (1) is convicted of a subsequent offence under paragraph 10(2)(b), paragraph 15(1)(a) or section 31A, he shall, instead of being liable to the punishment provided for that offence under the section under which he has been found guilty, be punished with imprisonment for a term which shall not be less than seven years but shall not exceed thirteen years, and he shall also be punished with whipping of not less than three strokes but not more than six strokes.” S/N IR3c9lr69Ue4k6wQz6gFhA [8] Oleh itu, Tertuduh didapati telah memasukkan dadah ke dalam badannya di mana sample urin yang diberikannya telah disahkan mengandungi dadah berbahaya sebagaimana takrifan dalam Akta Dadah Berbahaya 1952; dan Tertuduh didapati mempunyai 1 sabitan lampau di bawah Seksyen 39C(1) Akta Dadah Berbahaya 1952. Oleh itu, Mahkamah menerima pengakuan salah Tertuduh dan mensabitkan Tertuduh bersalah di atas pertuduhan. HUKUMAN [9] Sebelum menjatuhkan hukuman ke atas Tertuduh, Mahkamah mendengar mitigasi Tertuduh terhadap hukuman. Melalui peguambelanya, Tertuduh berhujah bahawa pengakuan salahnya telah menjimatkan masa semua pihak dan wajar dipertimbangkan untuk hukuman minima. Tertuduh berumur 67 tahun dan masih menanggung 3 orang anak. Sebelum ditangkap, Tertuduh bekerja sebagai kontraktor dengan gaji RM80 sehari. Tertuduh telah menyesal dengan kesalahannya dan berjanji tidak akan mengulangi kesalahan ini. Tertuduh bukanlah seorang penjenayah tegar dan hanya mengambil dadah untuk dirinya sendiri. Oleh itu Tertuduh memohon dihukum dengan pemenjaraan minima bermula dari tarikh tangkap dan dikecualikan sebat kerana berumur melebihi 50 tahun. Tertuduh ditangkap sejak 5-4-2025 dan selepas itu direman di penjara Sg. Buloh sehingga hari ini. [10] Pihak pendakwaan memohon Mahkamah untuk mempertimbangkan keseluruhan fakta kes di mana Tertuduh telah didapati memasukkan dadah jenis morfin ke dalam badannya dan Tertuduh mempunyai 1 rekod sabitan lampau Seksyen 39C (1) Akta Dadah Berbahaya 1952. Oleh itu Mahkamah dipohon menjatuhkan hukuman yang bersifat “deterrent” sebagai pengajaran ke atas Tertuduh dan S/N IR3c9lr69Ue4k6wQz6gFhA masyarakat supaya Tertuduh insaf dan tidak mengulangi kesalahan ini. Mahkamah juga diminta mempertimbangkan kekerapan kes dadah yang semakin berleluasa. [11] Mahkamah sudah semestinya akan menjatuhkan hukuman mengikut kuasa yang diperuntukkan oleh undang-undang, sebagaimana yang dinyatakan dalam Seksyen 183 KTJ-

“Sentence If the accused is convicted, the Court shall pass sentence according to law.” [12] Hukuman yang ditetapkan dalam Seksyen 39C (2) Akta Dadah Berbahaya 1952 adalah pemenjaraan tidak kurang 7 tahun dan tidak lebih 13 tahun dan wajib disebat tidak kurang 3 kali dan tidak melebihi 6 kali. Ini bermakna hukuman minima adalah 7 tahun penjara dan 3 kali sebatan. Namun Tertuduh dalam kes ini berumur 67 tahun iaitu melebihi 50 tahun, yang mana hukuman sebat adalah dikecualikan terhadapnya sebagaimana Seksyen 289(c) KTJ-

“Hukuman sebat ditegah dalam kes tertentu Tiada hukuman sebat boleh dilaksanakan dengan beransuransur, dan tiada seorang pun daripada orang yang berikut boleh dihukum dengan hukuman sebat:

perempuan;

lelaki yang dihukum mati;

lelaki yang difikirkan oleh Mahkamah berumur lebih daripada lima puluh tahun, kecuali lelaki yang dihukum dengan hukuman sebat di bawah seksyen 376, 377C, 377CA atau 377E Kanun Keseksaan”. [13] Selain itu, Mahkamah juga mengambil kira bahawa pengakuan salah Tertuduh sememangnya telah menjimatkan masa semua pihak dan sewajarnya layak diberikan hukuman minima. Walau bagaimanapun, Mahkamah mempertimbangkan bahawa Tertuduh mempunyai 18 rekod sabitan lampau dalam pelbagai kes jenayah bermula dari tahun 1982 iaitu kesalahan di bawah Seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 iaitu memasukkan dadah ke dalam badan sendiri. Ini diikuti dengan kesalahan-kesalahan lain yang kebanyakannya adalah berkaitan dadah seperti kesalahan melarikan diri dari pusat serenti di bawah Seksyen 19(1)(c) Akta Penagih Dadah dan melanggar syarat di bawah Seksyen 6(2)(d) Akta yang sama, selain daripada kesalahan memiliki dadah di bawah Seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952. Walaupun Tertuduh telah disabitkan di bawah S.39C (1) pada 5-10-2021, Tertuduh masih melakukan kesalahan yang sama di bawah Seksyen 15(1)(a) Akta yang sama dan disabitkan pada 10-7-2024. Senarai sabitan lampau ini boleh dirujuk dalam eksibit P8. [14] Mahkamah menghargai pengakuan salah Tertuduh yang dibuat di peringkat awal kes iaitu pada hari pertama pertuduhan kerana perkara ini telah menjimatkan masa dan kos semua pihak, oleh itu wajar diambil pertimbangan paling utama dalam menjatuhkan hukuman. Dalam kes Mahkamah Persekutuan Sau Soo Kim v PP (1975) CLJU 158; 1 LNS 158, Suffian LP telah menyatakan berkenaan pengakuan salah Tertuduh yang merupakan pesalah tegar, ia tetap perlu diambilkira dalam menjatuhkan hukuman-S/N IR3c9lr69Ue4k6wQz6gFhA “Whether a person is a hardened criminal or not, I feel that a plea of guilty should be treated as a mitigating factor. It not only saves the country a great expense of a lengthy trial but also saves time and inconvenience of many, particularly the witnesses”.. [15] Dalam kes PP v Muhammad Fiqry Jafri & Anor (2021) 3 MLRH 703; (2021) 9 MLJ 915; (2021) 4 CLJ 552, mengenai faktor mitigasi melalui pengakuan salah Tertuduh, Mahkamah telah memutuskan bahawa pengakuan salah Tertuduh sebelum perbicaraan bermula telah banyak menjimatkan masa dan kos kehakiman- “[48] I take note that the respondents pleaded guilty before the trial started. Judicial time and expenses were saved. Witnesses are spared of not only trips to the Court away from work or other responsibilities but more importantly, they are spared of rigorous cross-examination in a criminal trial”. [16] Walau bagaimanapun, dalam menimbangkan mitigasi pengakuan salah Tertuduh, Mahkamah tidak boleh melupakan tanggungjawabnya untuk memastikan keadilan tercapai untuk mengimbangi hukuman terhadap Tertuduh dan kesan jenayah ini kepada masyarakat. Dengan kata lain, kepentingan awam juga perlu diambil kira. Memang benar pengakuan salah Tertuduh boleh meringankan hukumannya menjadi 1/3 daripada hukuman asal tetapi hendaklah diseimbangkan dengan kepentingan awam sebagaimana yang telah dibincangkan dalam banyak kes terdahulu dan merupakan prinsip mapan sebelum menjatuhkan hukuman. [17] Dalam kes Nor Azuwan Hafifi Md. Akhir v. PP (2022) 1 LNS 2182, Mahkamah Rayuan telah merujuk kes Bachik Abdul Rahman v. PP (2004) 2 CLJ 572 dalam m/s S/N IR3c9lr69Ue4k6wQz6gFhA 583 mengenai pengakuan salah Tertuduh yang boleh menjadi faktor untuk meringankan hukuman, Augustine Paul HMR menyatakan, "The position in law is that it is generally accepted that an accused person should be given credit or discount for pleading guilty. The discount that is given is normally a reduction of the sentence by about a third of what would otherwise have been imposed." [18] Augustine Paul seterusnya menyatakan bahawa pengakuan salah semata-mata tidak juga menjadi satu-satunya asas untuk memberikan keringanan hukuman kerana Mahkamah juga perlu melihat kepada tahap kekerasan (severity) sesuatu kesalahan atau rekod kesalahan lampau yang boleh mengatasi nilai pengakuan salah tersebut, kerana pada akhirnya Mahkamah perlu memberi penekanan kepada kepentingan awam. "One of the principles in sentencing is that a convicted person should be given a discount for pleading guilty. A reduction of about one third of the sentence that would otherwise have been imposed is normally given. This, however, is not a strict rule and the court may, in the exercise of its discretion, refuse to grant any discount. The severity of the offence or the existence of a previous conviction may outweigh the mitigating effect of the guilty plea; so may the demands of public interest for a deterrent sentence as well as the absence of a good defence or of other mitigating factors. The guilty plea does not automatically entitle the convict to a lesser punishment.” Mahkamah Rayuan selanjutnya menyatakan: S/N IR3c9lr69Ue4k6wQz6gFhA "...The exercise of the discretion to determine the date of commencement of the sentence of imprisonment is dependent on the facts and circumstances of each case.” [19] Dalam hal ini, Mahkamah menitikberatkan fakta bahawa 18 kes sabitan lampau Tertuduh dipertimbangkan lebih dahulu sebelum mitigasi pengakuan salahnya. Ini kerana, hukuman yang sesuai hendaklah hukuman yang mampu memberikan pengajaran bukan saja kepada Tertuduh tetapi juga kepada masyarakat supaya tidak sesekali terlibat dengan najis dadah yang sememangnya adalah musuh negara. Dapat dilihat di sini bahawa jika sekali terjerumus dengan dadah, adalah sukar untuk berhenti daripada mengulanginya. Tertuduh dilihat tidak insaf walaupun telah menjalani hukuman pemenjaraan berulang kali bagi kesalahan yang sama iaitu berkaitan dengan dadah sejak tahun 1982. Tertuduh juga dilihat mengulangi kesalahan ini dalam tempoh masa yang pendek selepas menjalani hukuman pemenjaraan seolah-olah hukuman pemenjaraan itu tidak memberi apa-apa kesan kepadanya. Oleh itu hukuman yang berat adalah amat wajar untuk memberi peringatan kepada Tertuduh agar berusaha untuk tidak mengulangi kesalahannya. Tambahan pula, memandangkan Tertuduh tidak boleh disebat, maka tempoh pemenjaraan memang sepatutnya dipanjangkan untuk mengimbangi hukuman sebat yang tidak boleh dikenakan. [20] Setelah menilai kesemua keterangan yang dikemukakan dan mitigasi Tertuduh serta pemberatan oleh pihak pendakwaan, Mahkamah menerima pengakuan salah Tertuduh, mendapati Tertuduh bersalah dan mensabitkan Tertuduh bersalah atas pertuduhan ke atasnya di bawah Seksyen 15(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 di mana hukumannya di bawah Seksyen 39C(2) yang dibaca bersama Seksyen 38B Akta yang S/N IR3c9lr69Ue4k6wQz6gFhA sama dan menetapkan hukuman penjara 8 tahun dari tarikh tangkap 5-4-2025 dan 2 tahun pengawasan selepas pemenjaraan. Selanjutnya eksibit dikembalikan kepada pihak pendakwaan untuk pelupusan. [21] Tertuduh tidak berpuas hati dan merayu ke Mahkamah Tinggi terhadap hukuman yang diberikan. Notis Rayuan difailkan pada 26-8-2025 melalui pihak Penjara Kajang. Norazlin binti Othman Hakim Mahkamah Sesyen 3 Shah Alam Disediakan pada 29-8-2025 Pihak Pendakwaan: Puan Anis Hakimah binti Ibrahim, Timbalan Pendakwaraya bagi Mahkamah Sesyen 2 Selayang, Negeri Selangor