Wong Sze Shi v Broad World Precision Industry (M) Sdn Bhd (JA-16A-1-02/2026)

Ini adalah rayuan oleh Perayu, Wong Sze Shi, terhadap keseluruhan award No. 158 Tahun 2026 bertarikh 20 Januari 2026 ("award tersebut") yang diberikan oleh Pengerusi Mahkamah Perusahaan Malaysia di Johor Bahru dalam Kes No. : 16/4-103/22 di mana tuntutan Perayu berkenaan pemberhentian secara konstruktif telah ditolak.

Prosiding di Mahkamah Rayuan adalah berhubung Mahkamah Perusahaan lanjutan daripada tindakan Responden yang memindahkan Perayu daripada jawatan Business Development S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA Executive kepada jawatan Sales Assistant tanpa sebarang justifikasi serta kegagalan Responden untuk menjawab permintaan Perayu untuk mendapatkan butir-butir kerugian yang didakwa berbangkit daripada tindakan Perayu sebagaimana dinyatakan dalam Performance Improvement Notice (PIN). Lanjutan daripada keputusan Mahkamah Perusahaan, Perayu telah membangkitkan 22 alasan untuk merayu kepada Mahkamah ini, termasuklah isu ujian kontrak, reassignment, performance dan pemakaian prinsip dalam kes Maritime Intelligence Sdn Bhd v. Tan Ah Gek [2022] 1 MLRA

Rayuan ini difailkan menurut peruntukan seksyen 33C Akta Perhubungan Perusahaan 1967 ["Akta 177"]. Berdasarkan peruntukan seksyen 33C(3) Akta 177, Mahkamah ini mempunyai kuasa yang serupa dengan kuasa Mahkamah Tinggi dalam rayuan daripada Mahkamah Sesyen. Oleh itu, Mahkamah ini akan melihat sama ada terdapat sebarang kekhilafan undang-undang dan fakta dalam keputusan tersebut.

Saya telah meneliti Rekod Rayuan secara menyeluruh termasuk award tersebut, dokumen-dokumen kontemporari, Nota Keterangan perbicaraan dan hujahan bertulis kedua-dua pihak, dan berikut adalah keputusan dan alasan keputusan Mahkamah.

Perayu telah mula berkhidmat dengan Responden sebagai Management Trainee pada 13 Julai 2015 dengan gaji pokok RM2,000.00 sebulan. Selepas pengesahan jawatan pada 1 S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA September 2015, Perayu telah dinaikkan pangkat sebagai Business Development Executive ("BDE") di bahagian International Business Development, melapor kepada Mr Chieng Kai Hua (COW1) sebagai ketuanya. Perayu telah berkhidmat dengan Responden selama lebih kurang 5 tahun sebelum meletak jawatan pada 8 Januari 2021. Gaji pokok terakhir Perayu adalah RM2,836.00 dan gaji bulanan terakhir Perayu, termasuk elaun tetap adalah RM3,085.00.

Pada 16 November 2020, Ms Kee Kwong Hiang (Executive Director Responden) telah mengeluarkan satu surat kepada Perayu bertajuk "Re-Assignment of Job Position" yang memindahkan Perayu daripada jawatan BDE di International Business Development kepada jawatan "Sales Assistant" di Sales Support Department yang berkuat kuasa pada 1 Disember 2020. Elaun komunikasi Perayu sebanyak RM150.00 juga ditarik balik. Surat tersebut mengandungi amaran berikut : "any misconduct committed or further unsatisfactory performance by you in future will be seriously dealt with including the punishment of dismissal".

Perayu telah membantah surat tersebut melalui suratnya bertarikh 19 November 2020. Dalam surat itu, Perayu membangkitkan beberapa bantahan terhadap perpindahan yang "hurried manner" dan "no justifiable reason", dakwaan prestasi tidak memuaskan, pengeluaran elaun komunikasi dan perbuatan Mr David Yap "shouting at me barbarously" dalam mesyuarat 17 November 2020. Perayu juga dalam surat yang sama telah membantah "the wrongful commission/incentive practice over the past 5 years". Surat tersebut telah diterima dan dicop oleh Responden. S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA 5 7. Menerusi surat bertarikh 26 November 2020 yang bertajuk "Cancellation of Transfer/Re-Assignment", Responden telah menarik balik perpindahan jawatan tersebut. Namun, dalam surat yang sama, Responden telah bergantung kepada Klausa 6 "Duties & Transfer" kontrak perkhidmatan Perayu bagi menjustifikasikan arahan perpindahan asal, serta amaran "termination of the contract of service" bagi "wilful breach". Responden juga mengakui bahawa perbincangan pada 17 November 2020 "had somehow got carried away" dan menjanjikan bahawa "a detailed evaluation of your performance will be presented to you for your corrective actions and improvement in due course".

Pada 15 Disember 2020, iaitu kira-kira 2 minggu setengah selepas surat pembatalan, COW1 telah mengeluarkan satu "Performance Improvement Notice" ("PIN") terhadap Perayu. PIN tersebut menandakan kotak "Your work is unsatisfactory" dan menyenaraikan tiga insiden yang didakwa berkaitan pelanggan-pelanggan Tipco dan EUC02. PIN berakhir dengan penegasan bahawa "the above poor performances are serious and had caused the Company both tangible and intangible losses".

Perayu membantah PIN tersebut melalui suratnya bertarikh 21 Disember 2020. Seterusnya, pada 31 Disember 2020, Perayu menghantar surat memohon butir-butir serta pengiraan kerugian "tangible and intangible" yang dikatakan tersebut. Surat 31 Disember 2020 telah diterima dan dicop oleh Responden namun tidak dijawab secara bertulis oleh Responden. S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

Pada 8 Januari 2021, iaitu lapan hari selepas surat 31 Disember 2020 yang tidak dijawab, Perayu telah meletakkan jawatannya dengan berkuat kuasa serta-merta. Dalam surat peletakan jawatan, Perayu menyenaraikan lima alasan, iaitu –

(a) removal of job responsibility;

(b) issuing a written warning on an occasion which did not warrant it;

(c) prevent the chance from me as an employee to obtain a grievance redress;

(d) wrongful accusation of underperforming; dan

(e) giving unjustified warning intended to dishearten me as an employee and influence me into resigning. Perayu menganggap perbuatan Responden sebagai "fundamental breach of trust and confidence… which damage my reputation and career prospect".

Perayu telah memfailkan representasi di bawah seksyen 20 Akta 177, yang dirujukkan oleh Menteri kepada Mahkamah Perusahaan pada 13 Januari 2022. Mahkamah Perusahaan selepas perbicaraan penuh memutuskan Perayu tidak ditamatkan perkhidmatan secara konstruktif, dan menolak tuntutan Perayu. S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

Penilaian substantif Mahkamah Perusahaan dalam award tersebut, adalah sebagaimana dalam perenggan 26, 27 dan 30 yang boleh dirumuskan seperti yang berikut –

(a) surat "Re-Assignment of Job Position" bertarikh 16 November 2020 telah dibatalkan melalui surat bertarikh 26 November 2020. Oleh itu hujahan berhubung pembuangan kerja secara konstruktif telah menjadi akademik;

(b) PIN bertarikh 15 Disember 2020 diputuskan "does not amount to a fundamental breach, one going to the root or foundation of the contract of the Claimant's employment. It is rather a warning letter by the Company informing the Claimant of his unsatisfactory work".

(c) selaras dengan kes Maritime Intelligence Sdn Bhd v. Tan Ah Gek [2022] 1 MLRA 56 isu komisen/insentif adalah di luar pliding Perayu; dan

(d) Perayu telah mengetepikan (waived) kemungkiran tersebut apabila dikatakan "did not object to the fact that he was given commission based on his payment collection instead of his monthly sales achievement for the 5 years and only now raised his objection. This amounting to him accepting the act of the Company" S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA ANALISA

Rayuan ini adalah daripada keputusan satu tribunal khusus (Mahkamah Perusahaan) selepas perbicaraan penuh. Undang-undang berhubung dengan prinsip campur tangan rayuan adalah mantap bahawa Mahkamah rayuan tidak akan mencampuri dapatan Mahkamah di bawah kecuali keputusan tersebut adalah "plainly wrong". “Plainly wrong” merangkumi keadaan di mana terdapat "insufficient judicial appreciation of the evidence" oleh Mahkamah di bawah. [Lihat Gan Yook Chin & Anor v. Lee Ing Chin & Ors [2004] 2 MLRA 1].

Antara keadaan-keadaan yang mewajarkan campur tangan rayuan adalah –

(a) di mana Mahkamah perbicaraan telah mengambil kira pertimbangan yang tidak relevan dan/atau gagal memberi kewajaran kepada pertimbangan yang relevan;

(b) di mana tiada penilaian yang sewajarnya terhadap keterangan atau tiada penghargaan kehakiman terhadap keterangan ("judicial appreciation of the evidence");

(c) di mana Mahkamah perbicaraan secara fundamentalnya telah memberi arahan salah kepada dirinya sendiri sehingga tiada Mahkamah yang munasabah akan tiba pada kesimpulan yang sama; dan S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

(d) di mana penghakiman adalah berdasarkan premis fakta atau undang-undang yang salah. [lihat : Ng Hoo Kui & Anor v Wendy Tan Lee Peng (administratrix for the estate of Tan Ewe Kwang, deceased) & Ors [2020] 12 MLJ 67].

Berdasarkan Memorandum Rayuan Perayu bertarikh 9 Mac 2026, Perayu telah mengemukakan 22 alasan bagi rayuan ini. Dalam keputusan saya, kesemua isu-isu ini telah dikelompokkan dalam beberapa kategori mengikut isu undang-undang dan fakta yang berkaitan. Secara ringkasnya alasan rayuan ini boleh dikelaskan kepada lima kumpulan utama –

(a) isu ujian kontrak ("contract test") dan kesan kumulatif (alasan-alasan 1, 2, 3, 4 dan 22);

(b) isu "Re-Assignment of Job Position" dan Klausa 6 "Duties & Transfer" (alasan-alasan 5, 7, 8 dan 10);

(c) isu Performance Improvement Notice (PIN) dan keterangan operasi semasa (alasan-alasan 12, 13, 14, 15 dan 16); dan

(d) isu salah aplikasi Maritime Intelligence Sdn Bhd v. Tan Ah Gek [2022] 1 MLRA 56, perbezaan berhubung terma "commission"/"incentive" dan isu pembayaran komisen/insentif jualan (alasan 9, 11, 17,18 dan 20); dan

(e) isu surat 31 Disember 2020 (alasan-alasan 6, 19 dan 21). S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

(a) Ujian Kontrak ("Contract Test") Dan Kesan Kumulatif;

Berdasarkan ujian kontrak, pihak yang menuntut perlu membuktikan empat perkara iaitu –

(i) majikan telah melalui perbuatannya memungkiri terma-terma kontrak perkhidmatan atau menunjukkan niat untuk tidak lagi terikat dengan kontrak;

Pada masa yang sama, berhubung pemberhentian konstruktif, Mahkamah Rayuan dalam Quah Swee Khoon v. Sime Darby Bhd [2000] 1 MLRA 856, telah memperjelaskan bahawa – S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

(i) kategori-kategori pemberhentian konstruktif adalah tidak terhad/ tidak tertutup. Satu perbuatan tunggal atau satu siri perbuatan boleh, mengikut keadaan tertentu, membawa kepada pemberhentian konstruktif; dan

Mahkamah Rayuan dalam kes Sudhir A K Kumaren v. Industrial Court of Malaysia & Anor [2025] 4 MLRA 385 telah memutuskan bahawa –

(a) Diam ("silence") Syarikat sebagai tindak balas kepada surat pihak pekerja yang meminta penjelasan telah diinterpretasikan sebagai repudiasi kontrak perkhidmatan; dan

(b) Alasan-alasan yang timbul hanya semasa perbicaraan di Mahkamah Perusahaan, yang tidak dikomunikasikan kepada pihak pekerja pada masa tindakan, merupakan "afterthought" yang menjejaskan kredibiliti kes Syarikat.

Saya turut membuat pemerhatian bahawa Perayu, melalui alasan rayuan 22, telah membangkitkan terma tersirat bahawa pihak-pihak dalam kontrak perkhidmatan terikat untuk berkata benar dan telus pada setiap masa dan tidak menjatuhkan maruah atau memprejudiskan pekerja. Terma tersirat ini adalah selaras dengan S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA prinsip "mutual trust and confidence" yang ditetapkan dalam Quah Swee Khoon.

(b) isu "Re-Assignment of Job Position" dan Klausa 6 "Duties & Transfer" isu "Re-Assignment of Job Position"

Bagi alasan-alasan rayuan 5, 8 dan 10, Perayu berhujah bahawa Mahkamah Perusahaan khilaf apabila memutuskan isu perpindahan jawatan telah menjadi "academic and non-starter" hanya kerana surat "Re-Assignment of Job Position" bertarikh 16 November 2020 telah ditarik balik melalui surat 26 November 2020.

Saya bersetuju dengan alasan rayuan ini. Dapatan Mahkamah Perusahaan di perenggan 26 award adalah satu kesimpulan yang "bald" tanpa analisis kepada –

(i) bentuk surat 16 November 2020 itu sendiri - iaitu pemindahan daripada jawatan BDE kepada "Sales Assistant" di Sales Support, dengan penarikan elaun komunikasi RM150.00 dan amaran mengenai pemecatan. Pada pandangan saya, ini adalah penurunan pangkat terselubung ("disguised demotion") seperti yang dijelaskan dalam Quah Swee Khoon; S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

Walaupun Perayu dalam surat peletakan jawatan bertarikh 8 Januari 2021 menyatakan, "Although I have waived the management's breach of contract recently (reassignment of job position) I am not willing to do so any more", saya berpandangan bahawa pengetepian tersebut tidak menghapuskan kejadian-kejadian tersebut sebagai sebahagian dari pola kelakuan yang bersambungan yang perlu dinilai secara kumulatif. Kejadian-kejadian ini relevan sebagai latar belakang kontekstual kepada tindakan Responden yang seterusnya, termasuk PIN dan pengabaian surat 31 Disember 2020. Malahan, Perayu dalam surat peletakan jawatan memberikan notis yang nyata S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA bahawa dia menarik balik pengetepiannya (waiver) terhadap perpindahan itu berdasarkan perkembangan-perkembangan seterusnya.

Oleh itu, saya mendapati bahawa kegagalan Mahkamah Perusahaan untuk mempertimbangkan fakta-fakta ini secara kumulatif merupakan kegagalan untuk mengaplikasikan ujian kontrak sebagaimana yang dijelaskan dalam Quah Swee Khoon dan Sudhir A K Kumaren. Keadaan ini tergolong dalam kategori "insufficient judicial appreciation of the evidence" di bawah Gan Yook Chin. isu "Duties & Transfer" dalam Klausa 6 Kontrak Perkhidmatan Perayu

Perayu dalam alasan rayuan 7 menyatakan bahawa Mahkamah Perusahaan gagal untuk menganalisa peruntukan Klausa 6 kontrak perkhidmatan Perayu. Klausa 6 memperuntukkan seperti berikut – "You will be required to carry out such duties and job functions in which you may be instructed from time to time by the Company or persons acting on behalf of the Company and you may be transferred to any branch, subsidiary or associate company without any reasons being assigned for such transfer".

Berhubung dengan pentafsiran, saya bersetuju dengan hujahan Perayu bahawa perkataan-perkataan "transferred to any branch, subsidiary or associate company" di dalam Klausa 6 adalah terhad kepada perpindahan kepada entiti-entiti korporat lain (cawangan, anak syarikat atau syarikat berkait) dan tidak memberi kuasa kepada S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA Responden untuk mengubah tanggungjawab pekerja dalam entiti yang sama dari satu jabatan ke jabatan lain.

Ini adalah relevan kerana Responden dalam surat 26 November 2020 di perenggan 1 yang bergantung kepada Klausa 6 untuk menjustifikasikan perpindahan daripada Business Development Executive (International Business Development) ke Sales Assistant (Sales Support Department), dalam syarikat yang sama. Pergantungan kepada Klausa 6 bagi tujuan tersebut adalah pergantungan di luar skop tekstual klausa tersebut.

Dalam hal ini, saya mendapati bahawa kegagalan Mahkamah Perusahaan untuk menganalisa Klausa 6 dalam award tersebut merupakan satu kelalaian ketara. Ini bukan sekadar soal penilaian fakta tetapi soal tafsiran kontrak, yang merupakan soal undang-undang dan menyokong pendapat saya bahawa award adalah "plainly wrong".

(c) Performance Improvement Notice (PIN) dan keterangan operasi semasa

Perayu dalam alasan-alasan rayuan 13, 14, 15 dan 16 mempersoalkan dapatan Mahkamah Perusahaan di perenggan 27 award bahawa PIN 15 Disember 2020 tidak menjadikan satu pelanggaran fundamental. Saya telah menganalisa perkara yang berikut – S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

Di bawah pemeriksaan balas oleh peguamcara Perayu, COW1 telah mengakui antara lain bahawa –

(i) tiada penilaian prestasi formal ("performance evaluation") dijalankan dengan kehadiran Perayu sebelum PIN dikeluarkan. Penilaian dijalankan "secara sebelah pihak tanpa kehadiran penuntut";

(v) tiada tempoh masa diberikan kepada Perayu dalam PIN untuk memberikan penjelasan; dan

Di samping pengakuan-pengakuan tersebut, masa pengeluaran PIN adalah meragukan. PIN dikeluarkan pada 15 Disember 2020, iaitu kira-kira 2 minggu setengah selepas surat pembatalan 26 November

Perayu menghujahkan ini sebagai tindakan balas dendam ("retaliatory") setelah rancangan awal untuk memindahkannya ke bahagian "local sales" tidak berjaya.

Dalam menangani pengakuan-pengakuan yang ketara ini, Mahkamah Perusahaan di perenggan 27 award hanya menyatakan PIN adalah "rather a warning letter" tanpa mempertimbangkan atau bahkan pun merujuk kepada pengakuan-pengakuan tersebut. Dalam hal ini, saya tidak berhasrat untuk menggantikan pandangan saya terhadap fakta dengan pandangan Mahkamah Perusahaan sebagai tribunal khusus. Namun, dapatan bahawa “PIN does not amount to a fundamental breach” tanpa apa-apa rujukan kepada pengakuan-pengakuan COW1 di atas adalah dapatan yang tidak disokong oleh keterangan lisan di hadapan Mahkamah Perusahaan dan jatuh dalam kategori “no proper evaluation of the evidence” dan “insufficient judicial appreciation of the evidence” di bawah Gan Yook Chin.

Perayu turut membangkitkan dua isu berkaitan PIN dan keterangan operasi semasa seperti yang berikut –

(i) keterangan dokumentari di CLB2 mukasurat 62 dan 63 menunjukkan akses Perayu kepada pelanggan RSH telah dihalang dan Perayu telah ditinggalkan dengan hanya 4 pelanggan tanpa apa-apa penjelasan bertulis daripada Responden walaupun telah dipohon melalui pelbagai e-mel; dan S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

Kedua-dua isu ini, dipertimbangkan bersama-sama dengan kelemahan-kelemahan PIN sebagaimana yang saya analisa di atas, mengukuhkan dapatan saya bahawa Mahkamah Perusahaan tidak memberikan penghargaan kehakiman yang sewajarnya terhadap keseluruhan keterangan di hadapannya.

(d) isu salah aplikasi Maritime Intelligence Sdn Bhd v. Tan Ah Gek [2022] 1 MLRA 56, perbezaan berhubung terma "commission"/"incentive" dan isu pembayaran komisen/insentif jualan

Dalam alasan rayuan 17, Perayu berhujah bahawa Mahkamah Perusahaan telah tersalah menggunakan kes Maritime Intelligence Sdn Bhd v. Tan Ah Gek [2022] 1 MLRA 56 di perenggan 30(i) award. Saya bersetuju dengan alasan rayuan ini.

Prinsip yang ditetapkan oleh Mahkamah Persekutuan dalam Maritime Intelligence Sdn Bhd adalah tentang majikan yang terikat kepada alasan-alasan yang diberikan pada masa pemberhentian. Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa "the underlying matters relied upon as comprising "just cause or excuse" cannot and S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA do not refer to matters discovered or chosen to be utilised post-dismissal". Prinsip ini adalah prinsip undang-undang khusus yang terbit daripada tafsiran seksyen 20 Akta 1967.

Saya membuat pemerhatian bahawa, prinsip Maritime Intelligence Sdn Bhd tidak terpakai untuk mengikat pihak yang menuntut dengan pliding. Peraturan yang relevan untuk mengikat pihak yang menuntut dengan plidingnya adalah peraturan am bahawa "pihak-pihak terikat dengan pliding" yang merupakan prinsip yang berbeza.

Tanpa mengubah kesimpulan saya ini, saya turut membuat pemerhatian bahawa Responden dalam Hujahan Balasnya bertarikh April 2026 telah menghujahkan dengan betulnya, bahawa prinsip yang lebih tepat terpakai bagi mengikat Perayu dengan alasan-alasan yang dinyatakannya adalah seperti yang dijelaskan oleh Mahkamah Rayuan dalam Sanbos (M) Sdn Bhd v. Gan Soon Huat [2021] 4 MLJ 924. Mahkamah Rayuan di perenggan [38] memutuskan bahawa pekerja hanya boleh bergantung kepada alasan-alasan yang dinyatakan dalam surat peletakan jawatannya bagi maksud penamatan secara konstruktif.

Namun, kekhilafan Mahkamah Perusahaan dalam menggunakan Maritime Intelligence Sdn Bhd di perenggan 30(i) award adalah satu kekhilafan undang-undang, walaupun kesan muktamadnya kepada soal komisen mungkin boleh dipertahankan atas asas undang-undang yang berbeza. Kekhilafan undang-undang ini berdiri secara berasingan daripada dapatan substantif Mahkamah Perusahaan terhadap soal komisen, namun ia menambah kepada S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA kebimbangan saya terhadap kualiti analisa kehakiman award tersebut secara keseluruhannya.

Berhubung dengan limb pertama alasan rayuan 17, iaitu bahawa Mahkamah Perusahaan telah gagal membezakan antara "sales commission" dan "sales incentive", saya mendapati bahawa perbezaan terminologi ini, walaupun mungkin bermakna dalam konteks operasi syarikat, tidak mempengaruhi dapatan substantif perenggan 30(i) award. Mahkamah Perusahaan menggunakan kedua-dua istilah ini secara bergantian sebagaimana ia digunakan oleh pihak-pihak sendiri dalam dokumen di hadapan Mahkamah. Oleh itu, walaupun saya bersetuju bahawa terdapat perbezaan teknikal antara kedua-dua istilah, saya tidak mendapati kekhilafan yang material di pihak Mahkamah Perusahaan dalam hal ini.

Saya turut membuat pemerhatian terhadap empat alasan rayuan lain berkaitan komisen/insentif yang dibangkitkan oleh Perayu, iaitu alasan 9, 11, 18 dan 20.

Dalam Alasan 9, Perayu mempersoalkan kenyataan Responden di perenggan 3 surat 26 November 2020 bahawa "sales/performance commission/payments are not part of any terms and conditions of your contract" sebagai tidak benar.

Dalam Alasan 11, Perayu berhujah bahawa terma kontrak perkhidmatan Perayu tidak pernah dipinda dan skim pengiraan yang dirujuk oleh COW1 di mukasurat 3 COB1 dan mukasurat 2 dan 7 COB2 adalah bercanggah dan unilateral. S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

Bagi Alasan 18 Perayu menyatakan telah berulang kali dijanjikan oleh Responden untuk mengesahkan skim insentif tetapi skim yang dikatakan diputuskan pada Januari 2020 tidak pernah dikomunikasikan kepada Perayu.

Bagi Alasan 20 Perayu menyatakan bahawa tindakan Responden meletakkan jumlah jualan Perayu di bawah akaun COW1 atas alasan "kelemahan sistem" merupakan satu tindakan “afterthought”.

Saya mendapati kesemua isu-isu komisen/insentif ini tertakluk kepada batasan bahawa isu komisen tidak disebut sebagai salah satu daripada lima alasan dalam surat peletakan jawatan Perayu bertarikh 8 Januari 2021. Oleh itu, walaupun mungkin terdapat merit dalam alasan-alasan 9, 11, 18 dan 20 secara faktanya, namun, alasan-alasan tersebut tidak boleh menjadi asas berasingan bagi penamatan secara konstruktif berdasarkan limitasi dalam prinsip Sanbos.

Namun, saya berpandangan bahawa isu-isu ini relevan sebagai latar belakang kontekstual terhadap niat Responden secara keseluruhannya, terutamanya alasan 18 yang menunjukkan corak Responden membuat janji-janji tanpa pemenuhan dan alasan 20 yang menunjukkan kekurangan ketelusan oleh COW1 sebagai penyelia Perayu. Faktor-faktor ini menambah kepada dapatan kumulatif saya berhubung niat Responden untuk merosakkan hubungan kepercayaan dan keyakinan. S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

(e) Surat Perayu bertarikh 31 Disember 2020

Alasan-alasan rayuan 6 dan 21 membangkitkan apa yang Perayu sifatkan sebagai "last straw on the camel's back", iaitu surat Perayu bertarikh 31 Disember 2020 yang meminta butir-butir kerugian yang didakwa dalam PIN dan yang tidak dijawab oleh Responden.

Saya telah menyemak dengan teliti keseluruhan award tersebut dan tidak menemui sebarang rujukan kepada surat 31 Disember 2020. Kepentingan surat tersebut kepada beberapa isu di hadapan Mahkamah Perusahaan adalah seperti berikut –

(i) ia menjawab secara terus dapatan "delay/affirmation" di mana Perayu tidak meletakkan jawatan dengan serta-merta selepas PIN 15 Disember 2020 kerana sedang menunggu jawapan kepada surat 31 Disember 2020. Peletakan jawatan 8 Januari 2021 adalah hanya 8 hari selepas surat itu tidak dijawab. Dalam Sudhir A K Kumaren, Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa "the Employee's resignation… was reasonable, as he waited for a response… The delay was caused by the Company's silence";

Saya mendapati bahawa pengabaian surat 31 Disember 2020 oleh Mahkamah Perusahaan adalah satu kelalaian fundamental terhadap material yang penting, yang menjejaskan integriti award secara keseluruhannya dan memenuhi ujian “plainly wrong” di bawah Gan Yook Chin.

(f) Perenggan 30(iii) award : Dapatan "5 Tahun Tanpa Bantahan"

Di perenggan 30(iii) award, Mahkamah Perusahaan memutuskan bahawa "The Claimant did not object to the fact that he was given commission based on his payment collection instead of his monthly sales achievement for the 5 years and only now raised his objection".

Saya mendapati bahawa dapatan ini bercanggah dengan keterangan dokumentari yang ada di hadapan Mahkamah Perusahaan. Dalam surat Perayu bertarikh 19 November 2020 di muka surat 11-12 CLB1, Perayu secara nyata dan bertulis telah membantah: "Along with this letter, I also object to the wrongful commission/incentive practice over the past 5 years, including giving me commission based on my payment collection instead of my monthly sales achievement and S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA without giving me a break down and supporting documents all this while, despite my numerous requests in the past".

Surat 19 November 2020 itu diterima dan dicop oleh Responden. Ia telah dimasukkan dalam ikatan dokumen Mahkamah Perusahaan sebagai dokumen kontemporari. Ia bukan dokumen yang terlepas perhatian. Ia adalah dokumen utama yang membangkitkan bantahan Perayu.

Oleh itu, dapatan Mahkamah Perusahaan bahawa Perayu "only now raised his objection" selepas 5 tahun adalah tidak betul dari segi fakta dan bertentangan langsung dengan dokumen yang ada di hadapan Mahkamah Perusahaan sendiri. Ini adalah satu lagi contoh "insufficient judicial appreciation of the evidence" di bawah Gan Yook Chin.

Sebagaimana yang saya nyatakan di atas, kesan muktamad ini kepada soal komisen mungkin terhad oleh kerana isu komisen tidak disebut dalam surat peletakan jawatan. Namun, dapatan fakta yang salah tersebut merupakan satu lagi penunjuk bahawa Mahkamah Perusahaan tidak menilai keterangan dengan sewajarnya. Dapatan Berhubung Liabiliti

Dengan mengambil kira keseluruhan fakta sebagaimana di atas, berdasarkan siri perbuatan yang bersepadu menurut Quah Swee Khoon dan Sudhir A K Kumaren, saya berpuas hati bahawa S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA keterangan di hadapan Mahkamah Perusahaan, dilihat secara kumulatif, menunjukkan bahawa Responden telah –

(a) cuba memindahkan Perayu ke jawatan yang lebih rendah tanpa asas kontraktual yang munasabah dan tanpa penilaian prestasi yang terdahulu;

(b) bergantung kepada Klausa 6 "Duties & Transfer" di luar skop tekstualnya untuk menjustifikasikan perpindahan tersebut;

(c) mengeluarkan PIN yang tidak diiringi oleh penilaian prestasi formal, tanpa cadangan penambahbaikan, tanpa butir-butir kerugian yang didakwa dan hanya 2 minggu setengah selepas pembatalan perpindahan;

(d) mendiamkan diri apabila Perayu secara munasabah memohon butir-butir pada 31 Disember 2020. Ini suatu keadaan yang disamakan dengan repudiasi kontrak dalam Sudhir A K Kumaren; dan

(e) berperilaku secara keseluruhannya dengan cara yang dikira atau berkemungkinan merosakkan hubungan kepercayaan dan keyakinan antara majikan dan pekerja, bertentangan dengan terma tersirat kontrak perkhidmatan sebagaimana yang diakui dalam Quah Swee Khoon.

Tindakan Perayu, yang meletak jawatan lapan hari selepas surat 31 Disember 2020 tidak dijawab dalam konteks Sudhir A K Kumaren, tidak boleh dilihat sebagai pengesahan (affirmation) kontrak. S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

Oleh itu, saya memutuskan bahawa Perayu telah ditamatkan perkhidmatannya secara konstruktif tanpa sebab yang adil atau munasabah oleh Responden pada 8 Januari 2021.

Perayu dalam perenggan 24 Penyata Kesnya telah memohon beberapa relief termasuk pengembalian semula jawatan, gaji tertunggak, kenaikan-kenaikan gaji, bonus dan pampasan "exemplary" bagi tindakan Responden.

Bagaimanapun, beberapa perkara praktikal perlu diambil kira –

(a) Tempoh lima tahun telah berlalu sejak tarikh peletakan jawatan. Dari segi praktikaliti pengembalian semula jawatan memerlukan penilaian fakta semasa iaitu sama ada jawatan Perayu masih wujud, sama ada hubungan kepercayaan telah rosak tanpa boleh dipulihkan dan keadaan pekerjaan semasa;

(b) keterangan pendapatan selepas peletakan jawatan (post-dismissal earnings) tidak dibincangkan sepenuhnya di hadapan Mahkamah Perusahaan. Perayu memberi keterangan bahawa beliau menganggur dari 8 Januari 2021 sehingga tarikh perbicaraan (9 November 2023), namun terdapat kelompongan keterangan berhubung tempoh dari November 2023 sehingga ke hari ini; S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

(c) Jadual Kedua Akta 1967 memperuntukkan pengurangan pendapatan selepas pemberhentian (post-dismissal earnings deduction) yang merupakan tugas yang terletak di bidang kuasa Mahkamah Perusahaan sebagai tribunal khusus; dan

(d) Practice Note No. : 3 Tahun 2019 (pampasan pada kadar satu bulan gaji setiap tahun perkhidmatan lengkap) juga merupakan panduan pentadbiran Mahkamah Perusahaan.

Seperti yang diputuskan oleh Mahkamah Rayuan dalam Sudhir A K Kumaren, pendekatan yang wajar apabila Mahkamah ini membatalkan award Mahkamah Perusahaan atas soal tanggungan adalah menghantar balik perkara tersebut ke Mahkamah Perusahaan bagi taksiran relief.

Untuk mengelakkan soal-soal yang telah saya putuskan dibangkitkan semula di Mahkamah Perusahaan, adalah wajar untuk saya menetapkan fakta-fakta berikut – NO. BUTIRAN TARIKH/ JUMLAH

(a) Tarikh permulaan perkhidmatan 13 Julai 2015

(b) Tarikh penamatan konstruktif 8 Januari 2021

(c) Tempoh perkhidmatan 5 tahun 5 bulan

(d) Gaji bulanan terakhir (termasuk elaun tetap) RM3,085.00 S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA KEPUTUSAN MAHKAMAH

Berdasarkan Analisa dan dapatan di atas, Mahkamah ini memerintahkan seperti berikut –

(a) Rayuan dibenarkan;

(b) Award Mahkamah Perusahaan No. 158 Tahun 2026 bertarikh 20 Januari 2026 diketepikan;

(c) Diputuskan bahawa Perayu telah ditamatkan perkhidmatannya secara konstruktif tanpa sebab yang adil atau munasabah oleh Responden pada 8 Januari 2021;

(d) Perkara ini dihantar balik kepada Mahkamah Perusahaan Malaysia di Johor Bahru untuk taksiran relief yang sesuai menurut seksyen 30 dan Jadual Kedua Akta Perhubungan Perusahaan 1967, berasaskan kepada fakta-fakta yang ditetapkan di atas. Mahkamah Perusahaan diarahkan mempertimbangkan –

(i) sama ada pengembalian semula jawatan ("reinstatement") masih praktikal atau wajar diberikan dan jika tidak, pampasan sebagai ganti pengembalian semula jawatan mengikut Practice Note No. : 3 Tahun 2019; S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA

(e) Kos perbicaraan di hadapan Mahkamah ini ditetapkan pada RM8,000.00, tertakluk kepada alokatur. Bertarikh : 23 April 2026 -tandatangan-YA Dr Noradura binti Hamzah Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Sivil 2 Johor Bahru Johor Bahru S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA Peguamcara Perayu : : Nor Aishah binti Abdul Rahman bersama-sama Nur Anis binti Rokimin Tetuan Aishah A Rahman Peguamcara Responden : : Syarifah Nur Nazifah binti Mohd Azmi bersama-sama Ooi Shi Jie (Pelatih Dalam Kamar) Tetuan Tia & Noordin S/N jy7h5qPO5EivtNzeOMxZiA