XXXX v 1. ) Nor Hafizzuddin Bin Mohamed (DA-12B-9-05/2022)

Pihak Perayu memfailkan rayuan ini terhadap keputusan Hakim Mahkamah Sesyen yang terpelajar (selepas ini dipanggil “L/HMS”) berhubung dengan liabiliti dan sebahagian dari kuantum. Manakala Pihak Responden memfailkan rayuan balas terhadap keputusan L/HMS yang menolak tuntutan balas mereka dan penolakan jumlah gantirugi yang seharusnya dibayar kepada Perayu Kedua.

Perayu Pertama (Plaintif 1 dalam perbicaraan di Mahkamah Sesyen) pada masa material adalah penunggang motosikal bernombor PDP 8344.

Perayu Kedua (Plaintif 2 dalam perbicaraan di Mahkamah Sesyen) pada masa material adalah pembonceng motosikal berkenaan.

Responden Pertama (Defendan 1 dalam perbicaraan di Mahkamah Sesyen), pada masa material adalah pemandu motokar bernombor DCT 5414.

Responden Kedua (Defendan 2 dalam perbicaraan di Mahkamah Sesyen), pada masa material adalah pemilik berdaftar motokar berkenaan dan merupakan majikan dan/atau prinsipal Responden Kedua.

Pada 21.7.2019 jam lebih kurang 2.20 petang, Perayu Pertama (dengan Perayu Kedua sebagai pembonceng) telah menunggang motosikal bernombor PDP 8344 dari arah SMK Hamzah 2 menghala ke arah Kampong Belukar (i.e. menghala ke arah Pasir Puteh).

Ketika motosikal berkenaan bergerak melalui bahu jalan menghala ke Pasir Puteh, berhampiran dengan satu Lorong di KM 5.5, Jalan Machang – Pasir Puteh, Pihak Perayu mendakwa motokar Pihak Responden yang datang dari arah Machang, secara tiba-tiba membelok ke lorong kanan jalan hingga berlaku pertembungan kedua-dua kenderaan tersebut.

Setelah perbicaraan penuh berjalan, L/HMS telah memutuskan Pihak Perayu adalah 100% bertanggungan (liable). L/HMS juga telah menolak tuntutan balas Pihak Responden dan tolakan gantirugi terhadap Perayu Kedua seperti yang dituntut oleh Pihak Responden. Bagi tujuan melengkapkan prosiding perbicaraan, L/HMS juga telah memutuskan berhubung dengan gantirugi am dan gantirugi khas.

Isu yang perlu diputuskan mahkamah (berdasarkan kepada keterangan yang dikemukakan semasa perbicaraan) adalah:

sama ada Pihak Perayu berliabiliti 100%.

(ii) sama ada gantirugi am dan khas yang diberikan oleh L/HMS adil, munasabah, memadai untuk memampaskan Pihak Perayu dan tidak melampau.

(iii) sama ada tuntutan balas Pihak Responden boleh ditolak.

(iv) sama ada tuntutan penolakan gantirugi terhadap Perayu Kedua juga boleh ditolak. Penelitian dan penemuan mahkamah [10] Setelah meneliti dan menimbangkan hujahan kedua-dua pihak, Rekod Rayuan dan alasan penghakiman L/HMS, saya mendapati:

isu liabiliti [11] Merujuk kepada keterangan SD1 (Responden Pertama), keterangan Pihak Perayu sendiri (SP1 dan SP2), hasil siasatan SP3 (Pegawai Penyiasat), Rajah Kasar serta kuncinya (eksibit P1 dan P1K), foto-foto tempat kejadian dan kerosakan kedua-dua kenderaan terbabit, saya mendapati:

Responden Pertama dan Pihak Perayu datang dari arah yang sama i.e. dari arah bawah ke atas berdasarkan Rajah Kasar (dari arah Machang ke arah Pasir Puteh).

(ii) Responden Pertama memandu motokarnya bernombor DCT 5414 di atas bahagian jalan bertanda antara C dan B iaitu jalan raya utama.

(iii) Perayu Pertama pula menunggang motosikal PDP 8344 (dan Perayu 2 sebagai pembonceng) di laluan antara D dan E.

(iv) Apabila sampai di simpang jalan untuk ke jalan lama Machang – Pasir Puteh, Responden Pertama telah memastikan kenderaan yang datang dari arah hadapan dan bersebelahan (dari arah atas ke bawah dalam Rajah Kasar) telah tiada dan seterusnya membelok masuk ke kanan iaitu ke jalan lama Machang - Pasir Puteh.

secara tiba-tiba Pihak Perayu muncul di bahagian jalan antara D dan E dari arah bawah ke atas (dari Rajah Kasar) dan berlaku pertembungan dengan motokar Responden Pertama di mana motosikal berkenaan dilanggar di bahagian kiri. [12] Berdasarkan kepada penemuan-penemuan tersebut, saya berpendapat Responden Pertama telah pun mematuhi peraturan lalu lintas dan berhati-hati dalam pemanduannya. Pihak Perayu yang menunggang motosikal dengan melawan arus sepatutnya berhati-hati sebelum melintas persimpangan tersebut i.e. memastikan tiada kenderaan keluar masuk di jalan lama Machang – Pasir Puteh. [13] Saya bersependapat dengan penemuan serta keputusan L/HMS bahawa liabiliti Perayu Pertama adalah 100% dalam kemalangan ini dan tiada kecuaian di Pihak Responden. [14] Perayu Kedua adalah an innocent party dan berhak dibayar 100% tuntutannya jika dapat dibuktikan Pihak Responden juga melakukan kecuaian sumbangan dalam kemalangan tersebut. Namun dalam kes ini liabiliti Perayu Pertama telah didapati 100%. Dengan itu tuntutan Perayu Kedua juga ditolak. [15] Oleh yang demikian rayuan Perayu Pertama dan Perayu Kedua terhadap liabiliti ditolak dan keputusan L/HMS dikekalkan.

isu kuantum [16] Sebelum memutuskan isu kuantum ini, saya telah merujuk kepada beberapa kes mantap berikut sebagai panduan iaitu: Ong Ah Long v Dr. S Underwood [1983] 2 CLJ 198: “It must be borne in mind that damages for personal injuries are not punitive and still less a reward. They are simply compensation that will give the injure party reparation for the wrongful act and not for all the natural and direct consequences of the wrongful act, so far as money can compensate...”. Wong Li Fatt William (an infant) v Haidawati bte Bolhen & Anor [1994] 2 MLJ 497: “In considering the issue of quantum of damages, I bear in mind that an award must be fair which means that there must be a proper compensation for the injury suffered and the loss sustained”. Ong Ah Long v Dr S Underwood [supra]: “It is well established principle that special damages, have to be specifically pleaded and specifically proved.... The reason that special damages have to be specially pleaded is to comply with its object which is to crystallize the issue and to enable both parties to prepare for trial”. [17] Bagi tujuan melengkapkan rayuan ini, saya merujuk kepada item-item yang dirayu iaitu: Gantirugi am (atas dasar libiliti 100%) [18] Pihak Perayu Pertama menuntut:

closed fracture midshaft right femur with limping gait [19] Bagi item ini peguamcara Perayu Pertama menuntut sebanyak RM50,000, manakala peguamcara Responden menghujahkan sebanyak RM23,000. L/HMS telah memberikan gantirugi sebanyak RM30,000. [20] Dalam memutuskan award gantirugi am bagi item ini, L/HMS telah menimbangkan faktor-faktor bahawa kepatahan tulang femur telah bercantum semula, Perayu Pertama telah boleh melakukan tugas harian seperti biasa, kes undang-undang dan panduan dari Revised Compendium of Personal Injury Awards (selepas ini dipanggil “Compendium”). [21] Saya merujuk kepada laporan pakar Perayu Pertama dari Klinik Tegoh bertarikh 23.2.2020 (muka surat 195 – 200, Rekod Rayuan) di bahagian “Prognosis & Comment” yang merumuskan seperti berikut: “The fracture has united. From my examination it shows that he has reached Maximal Medical Improvement (MMI). [22] Saya juga merujuk kepada laporan pakar Pihak Responden berhubung dengan Perayu Pertama bertarikh 5.10.2020 dari Hospital Kuala Krai (muka surat 216 – 219, Rekod Rayuan) di mana pakar merumuskan: “Fracture of his right femur fracture has achieved union. No further treatment is required. He was able to perform daily task independently”. Laporan berkenaan juga telah mengesahkan bahawa: “He has achieved Maximum Medical Improvement

(MMI).” [23] Kedua-dua laporan pakar iaitu dari Pihak Perayu dan Pihak Responden telah membuat kesimpulan yang sama. Dengan merujuk juga kepada panduan dalam Compendium, kes undang-undang, umur, keupayaan Perayu Pertama di masa hadapan, inflasi dan kejatuhan nilai Ringgit, saya mendapati L/HMS telah memberikan suatu award yang munasabah, adil, tidak terlalu rendah dan mencukupi untuk memampaskan Perayu Pertama. [24] Oleh itu rayuan Perayu Pertama terhadap item ini ditolak dan keputusan L/HMS dikekalkan.

(ii) muscle wasting [25] Bagi item ini pula, peguamcara Perayu Pertama menuntut sebanyak RM6,000, manakala peguamcara Responden menghujahkan sebanyak RM3,000. L/HMS telah memberikan gantirugi sebanyak RM4,000 setelah menimbangkan faktor-faktor ukuran muscle wasting (2 cm right thigh dan 1 cm right calf), Compendium dan kes undang-undang. [26] Saya meneliti kepada kedua-dua laporan pakar berkenaan yang mengesahkan berlakunya muscle wasting pada bahagian-bahagian tersebut. Laporan pakar Perayu Pertama juga menyatakan muscle wasting akan beransur-ansur hilang dengan rawatan fisioterapi. [27] Laporan pakar Perayu Pertama mengesyorkan rawatan fisioterapi sebanyak 30 sesi pada kadar RM80 satu sesi. Jika Perayu Pertama menghadiri kesemua 30 sesi ini, jumlah kosnya adalah RM2,400. Manakala laporan pakar Responden pula mengesyorkan rawatan di hospital kerajaan 3 – 4 kali seminggu selama 3 – 6 bulan dengan kadar RM10 satu sesi. Di hospital kerajaan pula kos untuk 4 kali seminggu selama 6 bulan adalah lebih kurang RM960. [28] Dengan merujuk juga kepada panduan dalam Compendium, kes undang-undang, umur, keupayaan Perayu Pertama di masa hadapan, inflasi dan kejatuhan nilai Ringgit, saya mendapati L/HMS telah memberikan suatu award yang munasabah, adil, tidak terlalu rendah dan mencukupi untuk memampaskan Perayu Pertama. [29] Oleh itu rayuan Perayu Pertama terhadap item ini ditolak dan keputusan L/HMS dikekalkan. [30] Pihak Perayu Kedua pula menuntut:

(iii) left posterior cruciate ligament (PCL) injury grade 3 [31] Bagi item ini peguamcara Perayu Kedua menuntut sebanyak RM30,000, manakala peguamcara Responden menghujahkan sebanyak RM20,000. L/HMS telah memberikan gantirugi sebanyak RM20,000. [32] Dalam memutuskan award bagi item ini, saya mendapati L/HMS telah menimbangkan bahawa Perayu Kedua telah dapat berjalan dengan normal, melakukan aktiviti harian tanpa bantuan, hanya mengalami kesakitan serta ketidakstabilan di bahagian lutut kiri, laporan pakar perubatan, kes undang-undang dan panduan dari Compendium. [33] Saya merujuk kepada laporan pakar Perayu Kedua dari Klinik Tegoh bertarikh 23.2.2020 (muka surat 201 – 206, Rekod Rayuan) yang merumuskan seperti berikut: “The left PCL injury causes discomfort upon climbing stairs due to knee instability. He should be advised for reconstruction surgery. He will need to pay around RM30,000 if done at private hospital.” [34] Laporan pakar Pihak Responden dari Hospital Kuala Krai bertarikh 5.10.2020 (muka surat 220 – 223, Rekod Rayuan) merumuskan lebih kurang sama dengan laporan pakar Perayu Kedua iaitu: “Fracture of his left tibial tuberosity has united. However, he has a right posterior cruciate ligament (PCL) laxity grade 3. He is able to ambulate with a normal gait and performs his ADL independently but he still has occasional pain and instability over his left knee. Since his left knee instability and pain is persistent and disturbing his daily tasks, he should be considered for surgical intervention, which is left PCL Reconstruction surgery. The cost of surgery is about RM10,000.” [35] Merujuk kepada laporan pakar kedua-dua pihak berhubung dengan keadaan Perayu Kedua masakini, adalah didapati Perayu Kedua memerlukan PCL Reconstruction surgery di mana kosnya di hospital kerajaan lebih kurang RM10,000 atau di hospital swasta lebih kurang RM30,000. [36] Dalam keadaan ini range kos pembedahan berkenaan adalah antara RM10,000 hingga RM30,000. Sehubungan itu saya berpendapat award yang diberikan oleh L/HMS sebanyak RM20,00 adalah suatu award yang munasabah, adil, tidak terlalu rendah dan berupaya memampaskan Perayu Kedua. [37] Oleh itu rayuan Perayu Kedua terhadap item ini ditolak dan keputusan L/HMS dikekalkan.

(ii) muscle wasting [38] Bagi item ini pula peguamcara Perayu Kedua menuntut sebanyak RM8,000, manakala peguamcara Responden menghujahkan sebanyak RM3,000. L/HMS telah memberikan gantirugi sebanyak RM5,000. L/HMS dalam memutuskan award tersebut telah menimbangkan ukuran wasting berkenaan dan panduan dalam Compendium. [39] Saya meneliti sekali lagi kepada laporan pakar kedua-dua pihak berhubungan dengan Perayu Kedua dan mendapati:

laporan pakar Perayu Kedua menyatakan hanya terdapat 3 cm muscle wasting pada left thigh. Ia akan beransur-ansur hilang dengan rawatan fisioterapi.

laporan pakar Responden pula menyatakan terdapat left thigh and calf muscle wasting tetapi tidak menyatakan ukurannya. Laporan pakar ini juga mencadangkan rawatan fisioterapi. [40] Laporan pakar Perayu Kedua mengesyorkan rawatan fisioterapi sebanyak 30 sesi pada kadar RM80 satu sesi. Jika Perayu Kedua menghadiri kesemua 30 sesi ini, jumlah kosnya adalah RM2,400. Manakala laporan pakar Responden pula mengesyorkan rawatan di hospital kerajaan 3 – 4 kali seminggu selama 3 – 6 bulan dengan kadar RM10 satu sesi. Di hospital kerajaan pula kos untuk 4 kali seminggu selama 6 bulan adalah lebih kurang RM960. [41] Dengan merujuk juga kepada panduan dalam Compendium, kes undang-undang, umur, keupayaan Perayu Kedua di masa hadapan, inflasi dan kejatuhan nilai Ringgit, saya mendapati L/HMS telah memberikan suatu award yang munasabah, adil, tidak terlalu rendah dan mencukupi untuk memampaskan Perayu Kedua. [42] Oleh itu rayuan Perayu Kedua terhadap item ini ditolak dan keputusan L/HMS dikekalkan. Gantirugi khas [43] Perayu Pertama menuntut:

kos perubatan dan pembedahan masa hadapan a) kos fisioterapi b) kos pembedahan implant removal [44] Perayu Kedua pula menuntut:

kos perubatan dan pembedahan masa hadapan a) kos fisioterapi b) kos pembedahan reconstructive surgery [45] L/HMS telah membuat pertimbangan yang betul terutamanya bahawa Perayu Pertama dan Perayu Kedua sebelum ini iaitu semasa kemalangan, telah menjalani rawatan dan sembuh dengan sempurna di hospital kerajaan. Tiada keterangan yang dikemukakan bahawa mereka tidak mendapat rawatan yang tidak sempurna di situ. [46] Walau pun terdapat kes undang-undang yang memutuskan pesakit-pesakit seperti Perayu Pertama dan Kedua ini berhak mendapat rawatan yang terbaik pilihan mereka i.e. di hospital swasta, namun telah terbukti mereka telah mendapat rawatan dan sembuh dengan baik di hospital kerajaan. [47] Jumlah gantirugi ini telah diulas dan diputuskan seperti di bahagian gantirugi am tadi. Oleh yang demikian saya menolak rayuan Pihak Perayu terhadap gantirugi khas dan mengekalkan keputusan L/HMS.

isu tuntutan balas [48] Berdasarkan pliding Pihak Responden (muka surat 34 – 40, Rekod Rayuan), di bahagian “tuntutan balas dan tolakan terhadap Plaintif Pertama”, saya mendapati ianya adalah tuntutan balas sumbangan terhadap Perayu Pertama jika mahkamah memerintahkan Pihak Responden membayar gantirugi kepada Perayu Kedua dan bukannya tuntutan balas terhadap kerugian/kecederaan/kerosakan yang dialami Pihak Responden ekoran kemalangan itu. [49] Dalam perbicaraan ini Pihak Perayu telah didapati bertanggungan 100% dan Perayu Kedua tidak dibenarkan menuntut gantirugi dari Pihak Responden. Oleh yang demikian tiada tuntutan balas yang boleh dibuat oleh Pihak Responden terhadap Pihak Perayu. [50] Dengan itu tuntutan balas Pihak Responden ditolak dan keputusan L/HMS dikekalkan.

isu penolakan gantirugi terhadap Perayu Kedua [51] Rayuan Pihak Responden berhubung dengan isu ini ditolak memandangkan telah diputuskan Perayu Pertama bertanggungan 100% dan Perayu Kedua tidak berhak mendapat bayaran atau sumbangan gantirugi dari Pihak Responden. Oleh itu keputusan L/HMS dikekalkan.

[52] Atas imbangan kebarangkalian, rayuan Perayu Pertama dan Kedua terhadap liabiliti dan sebahagian kuantum ditolak dan keputusan L/HMS dikekalkan. Atas imbangan kebarangkalian juga tuntutan balas serta tolakan yang dipohon Pihak Responden ditolak dan keputusan L/HMS dikekalkan. [53] Pihak Perayu diperintahkan membayar kos sebanyak RM8,000 kepada Pihak Responden dan tertakluk pada 4% alokatur. Bertarikh: 19 November 2023. (ROSLAN BIN ABU BAKAR) Hakim Mahkamah Tinggi Kota Bharu. PIHAK-PIHAK: Bagi pihak Perayu: Tetuan Azhar Fazuny, No. F3, Lot 478, Seksyen 14, Jalan Bayam, 15200 Kota Bharu, Kelantan. Bagi pihak Responden: Tetuan Zaid Ibrahim & Co, Pt 1541, Taman Iman Jaya, Wakaf Che Yeh, 15150 Kota Bharu, Kelantan.