XXXX v Dr Norzaidi Bin Zakaria (BA-22NCvC-270-07/2022)

Upacara berkhatan sangat sinonim dalam kalangan kanak-kanak lelaki Melayu di Malaysia. Seringkali ia menjadi antara momen kenangan dalam kalangan ahli keluarga. Suatu kelaziman upacara berkhatan dijalankan ketika kanak-kanak lelaki telah bersekolah rendah dan sebelum memasuki fasa akil baligh.

Namun kes di hadapan Mahkamah ini sedikit berbeza. Muhammad Qaayed Umar bin Mohammad Shaizzad seorang kanak-kanak yang dilahirkan pada 28.1.2018 telah menyaman Defendan melalui ibunya, 23/12/2024 17:03:02 BA-22NCvC-270-07/2022 Kand. 75 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 2 SP2. Plaintif telah dibawa oleh SP2 untuk berkhatan di Klinik Kaseh semasa berusia 2 ½ bulan.

Kedua-dua pihak Plaintif dan Defendan telah memfailkan rayuan terhadap keputusan Mahkamah ini yang membenarkan tuntutan Plaintif. Plaintif merayu terhadap kuantum manakala Defendan merayu terhadap liabiliti dan kuantum.

Mahkamah ini merakamkan penghargaan kepada peguam cara-peguam cara yang terpelajar atas komitmen padu menjalankan bicara penuh selama 5 hari berturut-turut dengan kehadiran saksi-saksi pakar selain menyediakan penghujahan yang lengkap dalam membantu Mahkamah ini membuat keputusan.

Alasan Penghakiman ini disediakan bagi tujuan kedua-dua rayuan tersebut.

Perbicaraan dalam kes ini berlangsung selama 5 hari berturut-turut dengan Plaintif memberi keterangan sebagai SP2. Plaintif telah memanggil saksi yang disapina iaitu Dr Anwar Zuhdi bin Mat Idris (SP1) yang merupakan pegawai perubatan di Jabatan Kecemasan Hospital Ampang. Selain SP1, Plaintif turut mengemukakan 2 saksi pakar iaitu Dr Abdul Majid Abdullah (SP3) dan Prof Dr Choo Yao Mun (SP4) untuk membuktikan liabiliti terhadap Defendan dan Dr Aishah binti Ahmad Fauzi (SP5) untuk membuktikan kuantum. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3

Manakala Defendan telah memberi keterangan dan memanggil Nurruffidah binti Musa (SD2) iaitu pembantu Klinik Kaseh, Dr Gunalan a/l Palari (SD3) selaku pakar anesthesiologist dan Dr Lydia Abdul Latif (SD4) yang merupakan pakar Perubatan Rehabilitasi. Dua orang pembantu Klinik Kaseh yang telah dinamakan iaitu Nur Afiqah binti Abdul Malek dan Siti Zulaikha binti Md Shariff tidak dipanggil memberi keterangan meski pun penyata saksi mereka telah difailkan di Mahkamah ini.

Tanggal 16.5.2018 pastinya terpahat dalam lipatan sejarah keluarga Plaintif. Pada tarikh itu, Plaintif yang telah mencapai usia 2 bulan setengah telah dibawa oleh ibunya, Puan Rizwana (SP2) ke Klinik Kaseh untuk dikhatankan oleh Dr Norzaidi bin Zakaria, Defendan dalam tindakan ini. Defendan ialah pengamal perubatan am dan pemilik Klinik Kaseh.

Sebelum prosedur khatan, Defendan telah memberikan 3cc ubat bius setempat iaitu Lignocaine 2% kepada Plaintif. Plaintif bergantung kepada dokumen kontemporari yang direkodkan oleh pegawai perubatan Hospital Ampang pada hari kejadian.

Selepas prosedur khatan, Plaintif mengalami sawan diikuti dengan cardio-respiratory collapse dan telah dirujuk ke Jabatan Kecemasan Hospital Ampang menggunakan ambulans. Semasa di Jabatan Kecemasan Hospital Ampang, Plaintif telah diberikan rawatan akibat lignocaine toxicity. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 4

Suatu fakta yang diakui, selepas insiden tersebut Plaintif yang dilahirkan normal dan sihat telah didiagnos mengalami cerebal palsy dan kelewatan dalam perkembangan globalnya sebagai kanak-kanak.

Berikutan itu pada 7.7.2022, Plaintif memfailkan tindakan ini terhadap Defendan. D. PEMBELAAN DEFENDAN

Pembelaan Defendan antara lain berkisar kepada fakta bahawa bagi tujuan khatan, Defendan telah menyediakan ubat bius setempat dengan memberikan 1% lignocaine sebanyak 2cc dan dicampur dengan normal saline sebanyak 1cc yang menjadikan keseluruhan jumlah cecair dalam picagari sebanyak 3cc.

Defendan menafikan memberikan dos lignocaine sebagaimana yang direkodkan dalam laporan perubatan Hospital Ampang.

Menurut Defendan lagi, Defendan telah memanggil Plaintif dan ibu Plaintif sekitar jam 3.25 petang dan Defendan telah menilai dan memeriksa Plaintif. Defendan mendapati Plaintif sesuai untuk menjalani prosedur khatan tersebut menggunakan kaedah laser di bawah bius setempat. Ibu Plaintif telah diterangkan tentang risiko dan komplikasi yang mungkin timbul dan ibu Plaintif telah memberikan kebenaran untuk prosedur khatan diteruskan.

Bagi mengelakkan pengulangan, fakta pembelaan Defendan selanjutnya akan diperincikan dalam bahagian analisis di bawah ini. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 5

Saya telah memberi perhatian terhadap prinsip undang-undang berkaitan kecuaian perubatan dalam mendengar dan memutuskan tuntutan Plaintif.

Beban pembuktian terletak di bahu Plaintif untuk membuktikan kecuaian di pihak Defendan dengan tahap pembuktian pada darjah kebarangkalian yang tinggi. Selagi mana Plaintif gagal memuaskan beban tersebut, beban pembuktian tidak akan berpindah kepada Defendan.

Seksyen 101 Akta Keterangan 1950 (Akta 56) memperuntukkan - “whoever desires any court to give judgment as to any legal right or liability, dependent on the existence of facts which he asserts, must prove that those facts exist.”

Dalam kes Whitehouse v Jordon & Anor [1980] 1 All ER 650, Mahkamah Rayuan England memutuskan – “Allegations of negligence against medical practitoners should ne considered serious and the standard of proof is, therefore a high degree of probability”. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 6

Berpandukan kepada otoriti-otoriti, Mahkamah ini perlu menilai jika rawatan yang diberikan oleh Defendan adalah mengikut amalan perubatan standard. Jika rawatan yang diberikan adalah menepati standard amalan perubatan, maka Mahkamah ini tidak boleh memutuskan Defendan sebagai cuai.

Dalam hal ini, ada dua kategori penentuan amalan perubatan yang standard iaitu isu diagnosis dan rawatan dan nasihat perubatan. Bagi hal perkara diagnosis dan rawatan, amalan perubatan yang standard ditentukan oleh pakar perubatan dalam bidang yang berkaitan. Manakala bagi nasihat perubatan, amalan perubatan yang standard ditentukan oleh Mahkamah.

Dalam kes Bolam v Friern Hospital Management Committed [1957] 2 All ER 118 diputuskan bahawa - “…The test is the standard of ordinary skilled man exercising and professiong to have that special skill. A man need not possess the highest skill at the risk of being found negligent. It is well established law that is is sufficient if he exercises the ordinary skill of an ordinary competent man exercising that particular act.” “…A doctor is not guilty of negligence if he has acted in accordance with a practice accepted as proper by a responsible body of medical men skilled in that particular art”.

Mahkamah Persekutuan dalam kes Foo Fio Na v Dr So Fook Mun & Anor 1 CLJ 299 telah memutuskan bahawa – S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 7 “…the point is for the court to determine what the reasonable doctor would have done, not the profession. What the profession does in a given situation will be an important indicator of what ought to have been done, but it should not necessarily be determinative. In the final analysis, the court should set the standard of care in negligence, drawing upon the evidence presented.”

Selanjutnya dalam kes Hasan bin Datolah v Kerajaan Malaysia [2010] 2 MLJ 646, Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa – “.. we agree with learned counsel that Foo Fio Na, had without doubt rejected the Bolam Test in so far as it relates to the determination of the standard of care to be observed by a medical practitioner in a medical negligence suit. The right or responsibility to make such a detemination now rests with the court upon evaluation of the evidence before it, including the opinion and practices of members of that profession”.

Mahkamah ini terikat untuk mengambil panduan terhadap prinsip undang-undang yang diputuskan dalam kes Foo Fio Na. Hal ini turut ditekankan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Dr. Gun Suk Chyn & Ors v Kartar Kaue Jageer Singh & Anor [2014] 1 CLJ 838, bahawa – “In our jurisprudence, Foo Fio Na (supra) is the guiding light for this court to follow. The Federal Court in Foo Fio Na (supra) was asked to answer the question of whether the Bolam Test should apply in relation to all aspects of medical negligence and the Federal Court answered it in the negative. In simple language, the Federal Court in Foo Fio Na (supra) said the Bolam Test should not apply to all aspects of medical negligence. And Siti Norma Yaakob FCJ confined the aspect of Bolam Test that has no relevance to the area of advice”. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 8

Mahkamah ini selanjutnya perlu bergantung kepada pendapat pakar dan menilai keterangan pendapat yang diberikan oleh pakar dalam menentukan sama ada rawatan yang diberikan oleh Defendan adalah menurut amalan perubatan yang standard.

Dalam kes Sidaway v Board of Governors of the Bethlem Royal Hospital and the Maudsley Hospital & Ors [1985] 1 All ER 643 (House of Lord) diputuskan bahawa – “In matters of diagnosis and the carrying out of treatment the court is not tempted to put itself in the surgeon’s shoes; it has to reply upon and evaluate expert evidence ..”

Dalam memutuskan tuntutan Plaintif, Mahkamah ini telah meneliti isu-isu yang dikemukakan oleh pihak-pihak dan mendapati isu-isu yang relevan untuk dipertimbangkan adalah seperti berikut -

Sama ada Defendan layak menjalankan prosedur khatan terhadap Plaintif di Klinik Kaseh;

(ii) Sama ada Defendan telah memberikan lignocaine yang melebihi dos yang diterima pakai kepada Plaintif, bayi yang berusia 2 ½ bulan; S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

(iii) Sama ada keadaan Plaintif semasa dilahirkan menyumbang kepada kecederaan Plaintif semasa dan selepas menjalani pembedahan khatan di Klinik Kaseh; dan

(iv) Sama ada Plaintif berhak terhadap ganti rugi yang dituntut. G. ANALISIS DAN DAPATAN MAHKAMAH BERKAITAN ISU LIABILITI ISU PERTAMA: SAMA ADA DEFENDAN LAYAK MENJALANKAN PROSEDUR KHATAN TERHADAP PLAINTIF DI KLINIK KASEH [30] Dalam menjawab isu pertama ini, ada beberapa hal perkara yang perlu diputuskan, iaitu –

Sama ada Defendan layak melakukan prosedur khatan terhadap bayi berusia 2 ½ bulan.

(ii) Sama ada prosedur khatan sepatutnya dijalankan di hospital dengan kehadiran pakar bius berbanding di klinik.

(iii) Sama ada Klinik Kaseh mempunyai kelengkapan yang mencukupi untuk menjalankan prosedur khatan untuk Plaintif. Sama ada Defendan layak melakukan prosedur khatan terhadap bayi berusia 2 ½ bulan. [31] Pendirian defendan bahawa tiada garis panduan di Malaysia tentang had umur menjalankan khatan atau pun prosedur khatan. Defendan berhujah bahawa pada masa yang material tiada peraturan S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw atau garis panduan yang dikeluarkan oleh Kementerian Kesihatan Malaysia atau Majlis Perbuatan Malaysia yang menyekat prosedur khatan dilakukan kepada bayi seusia Plaintif. Hujahan ini turut disokong dengan keterangan semasa pemeriksaan balas saksi pakar Plaintif, Dr Abdul Majid Abdullah (SP3), Consultant Anaesthetist. Namun demikian, SP3 menerangkan prosedur khatan dalam keadaan Plaintif memerlukan pemantauan yang mencukupi dan teratur kerana ia secara lazimnya adalah berisiko meskipun prosedur khatan terhadap bayi boleh dilakukan oleh mana-mana pengamal perubatan yang berdaftar. [32] Manakala saksi pakar Defendan, Dr Gunalan a/l Palari (SD3) memberi pendapat pakarnya bahawa keputusan untuk melakukan khatan terhadap bayi berusia 2 ½ bulan perlu dibuat mengikut keadaan setiap kes dan bergantung kepada pengalaman pengalaman perubatan yang melakukan prosedur tersebut. [33] Melalui keterangannya, Defendan menyatakan beliau telah berpengalaman dalam menjalankan prosedur khatan termasuk kepada bayi dan kanak-kanak. Defendan juga terlibat dalam program khatan beramai-ramai yang diadakan di masjid. Mahkamah ini mendapati Defendan layak melakukan prosedur khatan ke atas bayi berusia 2 ½ bulan termasuk Plaintif. Sama ada prosedur khatan sepatutnya dijalankan di hospital dengan kehadiran pakar bius berbanding di klinik. [34] Berhubung isu ini, SP3 selaku pakar Plaintif menyatakan prosedur khatan bagi bayi berusia 2 ½ bulan sepatutnya dijalankan di hospital sama ada di bawah bius am atau bisu setempat namun dipantau oleh ahli bius S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw terlatih. Apa yang ditekankan oleh SP3 adalah di bawah keadaan yang selamat. Menjawab kepada soalan semasa diperiksa balas berhubung isu sama ada khatan hanya boleh dilakukan di hospital sahaja, SP3 konsisten menyatakan “Under safe conditions. It can be in a clinic run by a .. as long as proper monitoring is there, proper oxygen supply is there..” [35] Selanjutnya SP3 menjelaskan lagi soalan tentang percanggahan keterangannya berhubung prosedur khatan boleh dilakukan di klinik selain hospital, SP3 menjelaskan – “Yes, because there are pediatric surgeons in KL who have fantastically setups almost like a hospital with appropriate trained staff, appropriate trained anesthetists doing it. So, to say that only hospitals is not corret, it should be in places where there is safety precautions and safety mechanisms so that the child can be in safe hands”. [36] Saya turut meneliti keterangan SD3, saksi pakar Defendan berkenaan dengan tempat yang sesuai bagi menjalankan prosedur khatan. Menurut SD3 hanya dalam keadaan kes kanak-kanak yang berpotensi menimbulkan komplikasi maka prosedur khatan wajar dilakukan di hospital dengan kehadiran pakar bius. Tambah SD3 lagi – “To my understanding as well, most of the circumcision procedures are done in an outpatient setting in a clinic, including the pediatric surgeon’s clinic, including general practitioner’s clinic and I think we all are aware even in community settings as well where the public actually accesses mosques and surau and all where these procedures are also commonly performed.” S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [37] Saya mendapati bahawa meski pun keterangan SP3 cuba dicabar berulang kali, saya menerima keterangan SP3 bahawa keselamatan bayi berusia 2 ½ bulan yang dikhatan hendaklah menjadi keutamaan sama ada dikhatan di hospital atau pun di klinik dan sama ada menggunakan bius am atau bius setempat. [38] Dalam konteks ini, peguam cara Defendan menggulung hujahan bahawa Defendan tidak melakukan kecuaian apabila memberikan bius setempat kepada Plaintif sebelum prosedur khatan kerana tiada gold standard yang terpakai bagi jenis bius bagi bayi yang dikhatan selepas berusia 1 bulan. Bahkan Defendan mempertahankan penggunaan bius setempat lebih selamat berbanding bius am dalam prosedur khatan. [39] Pada tahap ini, saya berpuas hati dan menerima keterangan pakar oleh SP3 dn SD3 bahawa penggunaan bius setempat adalah selamat dan sesuai untuk bayi yang dikhatankan. Tindakan Defendan memilih untuk menggunakan bius setempat kepada Plaintif bagi tujuan khatan adalah teratur. ISU KEDUA: SAMA ADA DEFENDAN TELAH MEMECAHKAN TUGAS BERHATI-HATI DENGAN MEMBERIKAN LIGNOCAINE YANG MELEBIHI DOS YANG SESUAI KEPADA PLAINTIF, BAYI YANG BERUSIA 2 ½ BULAN [40] Isu kedua menjadi pertikaian utama dalam kes ini. Pada hemat Plaintif, Defendan telah menggunakan lignocaine yang melebihi dos yang sepatutnya semasa prosedur mengkhatan Plaintif. Manakala bagi Defendan pula, dos lignocaine yang sepatutnya telah diberikan kepada Plaintif. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [41] Mahkamah ini juga perlu membuat dapatan fakta tentang dos Lignocaine yang diberikan oleh Defendan kepada Plaintif. Justeru, Mahkamah ini perlu memberi pertimbangan kepada dokumen perubatan kontemporari terhadap keterangan lisan yang diberikan semasa perbicaraan. Ini bermaksud keterangan lisan saksi-saksi hendaklah diuji terhadap dokumen-dokumen kontemporari yang ada di hadapan Mahkamah. [42] Mahkamah ini menyedari dan mengambil perhatian bahawa pakar dari pihak Plaintif dan Defendan adalah sependapat dalam konteks simptom klinikal yang ditunjukkan oleh Plaintif adalah konsisten dengan Local Anaesthesia Systemic Toxicity (LAST) berikutan dari dos lignocaine yang diberikan kepada Plaintif semasa prosedur khatan di Klinik Kaseh. [43] Berdasarkan hujahan pihak-pihak, persoalan ini akan disentuh dari sudut yang berikut – Mahkamah perlu membuat dapatan bahawa Defendan telah memecahkan standard tugas berhati-hati yang diperlukan atasnya sebagai seorang general practitioner terhadap pengurusan dan penjagaan yang diberikan kepada Plaintif. [44] Saya merujuk keterangan ibu Plaintif (SP2), semasa pemeriksaan balas yang memberi jawapan berikut kepada soalan peguam cara Defendan yang bijaksana bahawa – i. Keputusan SP2 sendiri untuk Qaayed dikhatan ketika berusia 2 ½ bulan. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw ii. SP2 telah membuat survey di beberapa buah klinik yang memberikan khidmat khatan bayi dan kebanyakannya penuh. SP2 akhirnya menelefon Klinik Kaseh. iii. SP2 tidak bersetuju yang kakitangan Klinik Kaseh ada menjelaskan prosedur sunat secara laser dengan bius setempat. Namun SP2 bersetuju untuk membuat prosedur khatan di klinik tersebut. [45] Keterangan SP2 adalah beliau bersetuju untuk Plaintif disunat di Klinik Kaseh dan sudah ada pengetahuan dari survey yang dilakukannya lebih awal di beberapa buah klinik yang mengkhatan bayi berusia 2 ½ bulan. SP2 juga mengaku sudah ada pengetahuan tentang risiko yang mungkin boleh berlaku kepada bayinya. SP2 mengaku ketika di bilik rawatan bersama Defendan, SP2 hanya bertanya apa kaedah khatan dan beliau mengesahkan memang bersetuju dan memilih kaedah laser. [46] Saya mendapati bahawa SP2 sendiri yang nekad untuk Plaintif disunat pada usia 2 ½ bulan di Klinik Kaseh setelah mengakui banyak klinik yang dihubungi olehnya penuh dan apa yang SP2 mahukan adalah kaedah sunat secara laser. Begitu juga, SP2 telah bersetuju yang Defendan ada memberikan penjelasan tentang penjagaan Plaintif di rumah selepas dikhatan. [47] Berdasarkan keterangan Defendan, sebelum Plaintif menjalani prosedur tersebut Defendan telah membuat anestetik setempat di bahagian alat kelamin Plaintif dengan memberi suntikan Lignocaine mengikut kadar yang sesuai dengan berat Plaintif. Namun, saya mendapati berdasarkan dokumen-dokumen Defendan dan pendapat pakar yang dibentangkan di Mahkamah ini, tidak ditemui catatan S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw mengenai kadar yang sesuai dengan berat Plaintif direkodkan pada hari Plaintif dikhatankan. Bahkan dalam keterangan Defendan dan saksi-saksi Defendan, saya tidak menemui keterangan tentang Plaintif ditimbang untuk dipastikan kadar berat badannya pada ketika itu. [48] Selanjutnya menurut SP2, beliau menyedari bibir Plaintif bertukar biru dan mata Plaintif naik ke atas selepas suntikan Lignocaine. Ibu Plaintif telah memaklumkan kepada Defendan, namun beliau diyakinkan yang keadaan Plaintif baik. Defendan kemudiannya meneruskan dengan prosedur pembedahan khatan tersebut. [49] Melalui Penyata Saksi WS-DW1, Defendan memberikan keterangan bahawa –

Selepas prosedur khatan, Defendan mendapati kadar pernafasan Plaintif 25 per minit;

(ii) Pada jam lebih kurang 3.53 petang, Defendan telah membuat penilaian ke atas Plaintif dan mendapati kadar pernafasan 15 per minit dan kadar nadi 120 denyutan perminit;

(iii) Apabila Plaintif mengalami sawan, hasil penilaian oleh Defendan mendapati kadar nadi 140 kali perminit; dan

(iv) Lebih kurang 10 saat selepas vallium diberikan kepada Plaintif, kadar pernafasan Plaintif kembali 25 kali perminit. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [50] Berdasarkan keterangan tersebut, Defendan berhujah dengan adanya peralatan dan kemudahan di Klinik Kaseh, Defendan dapat menilai keadaan klinikal Plaintif berdasarkan tanda-tanda yang ada. [51] Semasa diperiksa balas, Defendan telah menekankan bahawa seorang doktor yang terlatih perlu mempunyai kemahiran dalam menentukan keadaan pesakit melalui pemeriksaan fizikal seperti pemeriksaan denyut nadi dan kadar pernafasan selain menekan ibu jari kaki dan capillary refill untuk mengetahui keadaan bayi yang kurang oksigen. [52] Dalam kes ini, Defendan turut berhujah bahawa Defendan telah memastikan Plaintif dalam keadaan stabil sebelum meninggalkan Klinik Kaseh untuk menunaikan solat Zohor. Keterangan Defendan semasa pemeriksaan balas dirujuk – “S: So, pemantauan Qaayed, saya nak tanya, Doktor tidak tunggu untuk lihat keadaan Qaayed selepas prosedur sunat telah selesai, betul? SD1: Masa sebelum saya serahkan kepada mak dia, saya telah pastikan keadaan respiratory, kadar denyutan nadi dan kadar pernafasan dia adalah lebih pada tahanp normal dan selepas itu baru saya bagi pada ibu dia”. [53] Berkaitan dengan pemantauan pula, pihak Defendan turut menggunapakai keterangan Dr Abdul Majid Abdullah (SP3) untuk menyokong tindakan Defendan. SP3 semasa pemeriksaan balas menyatakan jika parameter telah dipatuhi dan keadaan pesakit stabil, tiada keperluan untuk doktor berada disisi pesakit. (ms 101 Nota Keterangan). Keterangan SD3 yang menyokong penggunaan bius S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw setempat kepada bayi dan kanak-kanak adalah lebih sesuai untuk mengelakkan risiko. [54] Setelah meneliti keterangan pakar-pakar dari kedua-dua pihak, pada hemat saya bukanlah kini menjadi persoalan umur Plaintif ketika dikhatankan dan dimanakah prosedur khatan dilakukan. Pertimbangan utama adalah tempat dan prosedur tersebut selamat. [55] Saya juga mendapati keterangan SP2 dan Defendan adalah konsisten iaitu sejurus pembedahan selesai, Defendan telah meninggalkan Plaintif dalam jagaan SP2 dan staf Kinik Kaseh. Menjadi fakta yang ketara melalui keterangan pembantu klinik Defendan baik Nur Afiqah Husan binti Abdul Malek mahu pun Siti Zulaikha binti Md Shariff, kedua-dua mereka tidak mempunyai latihan formal dalam bidang penjagaan kesihatan. [56] Selanjutnya semasa ketiadaan Defendan, Plaintif telah mengalami sawan dan kardio-pernafasan Plaintif mengalami penurunan mendadak. Defendan dimaklumkan tentang insiden tersebut oleh staf Klinik Kaseh. Setelah kembali ke klinik, Defendan memulakan bantuan pernafasan termasuk memberikan suppository valium untuk menghentikan sawan. Plaintif kemudiannya dirujuk oleh Defendan ke Hospital Ampang. [57] Dalam menimbangkan isu kedua ini, keterangan pihak-pihak perlu diteliti termasuk keterangan dokumentari. Keterangan dokumentari perubatan yang kontemporari merupakan salah satu keterangan material yang penting untuk dinilai terutamanya apabila melibatkan dua versi keterangan yang bercanggah. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [58] Dalam kes Ku Jia Shiuen (an infant suing through her mother and next friend, Tay Pei Hoon) and Anor v The Government of Malaysia & Ors [2013] 4 MLJ 108, diputuskan bahawa – “...In a situasion where there are some contemporaneous records, the oral evidence of the witnesses must be tested. They must be tested against the contemporaneous documents, the undisputed facts and the overall probabilities of the case in order to determine the reliability of the oral evidence..” [59] Saksi Plaintif pertama ialah Dr Anwar Zuhdi bin Mat Idris bertugas di Jabatan Kecemasan, Hospital Ampang. Semasa Plaintif dirujuk oleh Defendan ke Hospital Ampang pada hari kejadian 16.5.2018, SP1 adalah pegawai perubatan pertama yang melihat keadaan Plaintif semasa diterima di Jabatan Kecemasan Hospital Ampang. Ini menjadikan keterangan SP1 signifikan dalam kes ini. [60] Menurut SP1 semasa Plaintif diterima, Plaintif sudah tidak bernafas dengan spontan, berada dalam keadaan tidak sedarkan diri dan unresponsive. Laporan oleh Hospital Ampang telah merekodkan keadaan Plaintif dengan catatan berikut – On arrival to RZ Asystole CPR commenced Intubated with ett 3.5mm anchored at 10cm Given Iv adrenaline 1:10000 o.5ml x2 ph-6.675 pco2 131 hco3.6.7 lact 10.9 iv nahco3.5ml over 30 minutes ROSC after 12 minutes S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [61] Saya mengambil perhatian bahawa keterangan SP1 ini tidak dicabar oleh Defendan. Maka adalah munasabah untuk Mahkamah ini membuat dapatan bahawa semasa berada di dalam ambulans, Plaintif sudah tidak sedarkan diri. Sekaligus ini bermakna keadaan Plaintif bukanlah stabil semasa dipindahkan dari Klinik Kaseh ke Hospital Ampang sebagaimana yang dinyatakan oleh Defendan. [62] Saya juga telah merujuk dokumen perubatan Hospital Ampang iaitu mukasurat 128 Ikatan Dokumen B yang tertera rekod 2% 3cc 60mg yang merujuk kepada dos lignocaine yang diberikan kepada Plaintif. Menurut SP1 maklumat ini diperolehi daripada Defendan sendiri melalui perbualan telefon antara mereka. Plaintif telah didiagnos mengalami hypoxic enceplhalopathy with bilateral non-traumatic SDH, possible cause – Hx of CPR ost lignocaine toxicity during circumcision. [63] Keterangan SP1 ini telah dicabar oleh pihak Defendan. Menurut Defendan, beliau bercakap dengan seorang doktor perempuan dan telah memberikan maklumat lignocaine yang diberikan kepada Plaintif adalah 1% pada 2cc ditambah dengan normal saline 1% jadi jumlah cecair 3cc. [64] Pada hemat saya, versi Defendan bercanggah dengan dokumen kontemporari. Saya mendapati, berdasarkan rekod-rekod dari Hospital Ampang yang dikemukakan di Mahkamah ini, tiada nama doktor perempuan sedemikian seperti yang dibangkitkan oleh Defendan. Saya turut meneliti pembelaan Defendan dan mendapati fakta sedemikian tidak pun diplidkan. [65] Keterangan SP1 juga konsisten dengan keterangan SP2 bahawa semasa di Bahagian Kecemasan Hospital Ampang, SP2 bercakap S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw dengan seorang doktor lelaki. Pada hemat Mahkamah ini, pencabaran oleh Defendan adalah tidak bermerit. [66] Selanjutnya SP1 telah bersetuju dengan cadangan peguam cara Defendan bahawa working diagnosis yang dibuat ke atas Plaintif adalah overdose toxicity yang timbul berasaskan kepada jumlah dos lignocaine yang diterima oleh Plaintif semasa menjalani prosedur khatan. Selain itu, SP1 menegaskan diagnosis toxiticy lognocaine, turut dibuat berdasarkan penceritaan oleh ibu Plaintif mengenai gejala yang berlaku sejurus dalam masa yang terdekat setelah dos diberikan kepada Plaintif semasa prosedur khatan di Klinik Kaseh. Berdasarkan kepada dua hal ini, SP1 membuat diagnosis yang paling dekat dengan gejala yang dialami oleh Plaintif. [67] Pada hemat saya, keterangan SP1 bahawa informasi dalam clerking dimasukkan pada jam 4.15 petang iaitu setelah 12 minit melakukan CPR kepada Plaintif memberi indikasi yang penting bahawa maklumat dalam clerking sheet amat berkemungkinan sekali tepat dalam menggambarkan apa yang berlaku semasa Plaintif berada di Unit Kecemasan Hospital Ampang. [68] Selanjutnya dalam konteks keperluan pengamal perubatan menyimpan rekod perubatan yang tepat dan kontemporari, SD3 saksi pakar Defendan bersetuju terdapat keperluan yang penting bagi rekod perubatan pesakit disediakan. [69] Saya juga telah merujuk laporan pakar oleh SD3 dan mendapati sebahagian daripada keterangan saksi pakar Defendan adalah memihak kepada penegasan Plaintif. Ia ketara dalam konteks SD3 tidak dapat S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw memberi pandangan pakar berkaitan dengan prosedur khatan yang dilakukan oleh Defendan kepada Qaayed termasuk jenis bius, kadar kepekatan anesthesia, lokasi khatan dilaksanakan dan risiko serta komplikasi yang mungkin timbul. Hal ini kerana SD3 menyatakan – “I could not find any consent form or notes in the case notes on whether this was done, as such I am not able to comment”. [70] Menyorot kembali keterangan Defendan, penyata saksinya sebagai SD1 menyatakan- “J5: Bagi tujuan prosedur tersebut, saya telah menyediakan ubat bius/anastesia tempatan iaitu Lignocaine 1% sebanyak 2cc dan dicampur dengan ‘normal saline’ sebanyak 1cc yang menjadikan jumlah keseluruhan cecair sebanyak 3cc dalam picagari”. [71] Selanjutnya Defendan memberi keterangan berikut – “J8: Plaintif diletakkan di katil rawatan yang mana daripada keseluruhan cecair sebanyak 3cc dalam picagari yang mengandungi 2cc Lignocaine 1% dengan 1 cc ‘normal saline’ yang disediakan oleh saya, saya hanya memberi suntikan sebanyak 2 cc daripada picagari tersebut pada pangkal zakar Plaintif pada kedudukan pukul 2 (2 o’clock) dan pukul 10 (10 o’clock). Semasa suntikan cecair bius yang bercampur dengan normal saline tersebut diberikan, Plaintif telah menangis.” S: Selepas lignocaine diberikan kepada Plaintif, apa berlaku? J9: Sementara menunggu kesan bius mengambil efek, saya telah menerangkan kepada ibu Plaintif tentang perjalanan prosedur S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw sirkumsisi sehingga apa yang perlu dibuat selepas sirkumsisi tersebut dari aspek penjagaan di rumah. Selepas 10 minit, saya mula memotong kulit luar zakar Plaintif secara “dorsal slit” yang mana kulit di “prepuse” jam 12 dikepit dengan dua arteri forcep kiri dan kanan, dan “cautery” haba digunakan untuk memotong kulit antara dua arteri forcep. Pengepit kemudiannya dibuka dan diletakkan di bahagian kulit dari jam 12 ke 6 sekeliling “gland” zakar dan “cautery” haba digunakan untuk memotong kulit sekeliling “gland” zakar sehingga lengkap kulit bahagian bawah (posisi jam 6) zakar terputus. Setelah selesai memotong dan memastikan tiada pendarahan, saya menjahit kulit bawah dengan kulit sekeliling gland penis secara berterusan (continuous stitches). Sepanjang masa prosedur sirkumsisi tersebut dijalankan, saya dibantu oleh Afiqah. [72] Defendan juga melalui keterangan menyatakan telah menyediakan laporan perubatan berhubung dengan prosedur khatan tersebut yang dapat dilihat dalam mukasurat 422-424 IDB (Bahagian B). [73] Merujuk laporan perubatan Defendan tersebut, saya mendapati dokumen tersebut tidak ditarikhkan dan tidak dapat dipastikan bilakah Defendan menyediakan dokumen ini. Namun demikian, jika mukasurat 423 laporan Defendan tersebut dibaca, dapat dipastikan bahawa laporan ini disediakan selepas Plaintif dirujuk ke Hospital Ampang. Meneliti keterangan Defendan semasa pemeriksaan balas pula, dokumen tersebut disediakan sekitar bulan November ke Disember 2020 iaitu 2 tahun lebih selepas tarikh kejadian. [74] Saya juga mendapati melalui perenggan 2 laporan Defendan tersebut, Defendan menyatakan – S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw “Saya telah menyediakan ubat bius iaitu lignocaine 1% sebanyak 2cc ke dalam syringe dan..”; [75] Manakala melalui perenggan 3 laporan tersebut, Defendan melaporkan – “..Saya telah memberikan suntikan lignocaine 1% pada pangkal penis pesakit pada kedudukan pukul 2 (2 o’clock) dan pukul 10 (10 o’clock) berjumlah 2 cc. [76] Ironinya, jika keterangan Defendan diteliti timbul persoalan bagaimanakah Defendan boleh mengingati secara terperinci masa, keadaan Plaintif dan tindakan yang dilakukan olehnya dan pembantu klinik dalam keadaan tiada rekod perubatan yang disediakan oleh Defendan sebelum dan sejurus selepas prosedur khatan dilakukan terhadap Plaintif pada hari kejadian. [77] Saya turut mendapati bahawa adalah amat ketara Defendan tidak menyentuh langsung tentang normal saline dalam laporan tersebut yang menjadikan jumlah 3cc dalam picagari semasa memberikan dos lignocaine kepada Plaintif sebagaimana yang diplidkan dalam pembelaan dan keterangan utama Defendan. Keterangan pakar berkaitan dengan diagnosis toxiticy lignocaine [78] Dalam memutuskan isu kedua ini, saya turut memberi pertimbangan kepada keterangan pakar Plaintif iaitu Profesor Madya Dr. Choo Yao Mun, Senior Consultant Neonatologist and Paediatrician, University Malaya Medical Centre. Antara petikan laporan pakar Dr Choo Yao Mun menyatakan – S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw “Lignocaine has a rapid onset and it is effective for about 30-60 min in its plain form (or up to 90 min when used with a vasoconstrictor). Peak level bloods of lidocaine usually occur 10-25 min after injection. Large doses of local anesthetics, more than 3 mg. kg for lidocaine, can lead to acute cardiovascular and central nervous system (CNS) toxicity. The first symptoms and signs of local anesthetic toxicity are usually neurological with numbness of the mouth and tounge. Shortly afterwards, there is the onset of tinnitus, confusion, seizures and potentially coma. Cardiovascular toxicity usually manifests itself as tachycardia and hypertension but with increasing toxicity bradycardia and hypertension occur. Ventricular arrythmias and cardiac arrest are also known side effects. Despite the apparent safety of lidocaine, it is widely held view that extra care should be taken when administering local anesthesia to young children as it can be easy to overestimate the dose to weight ration. It is essential that the weight of the child is measured before starting any procedure that entails local anaesthesia.” [79] Defendan dalam kes ini menyatakan telah memberikan Plaintif 2ml lignocaine 1% (20mg atau 4mg per kg). Adalah didapati, berbeza dengan maklumat dalam dokumen kontemporari yang dikeluarkan oleh Hospital Ampang, SP1 merekodkan hasil perbualan telefon dengan Defendan, dos lignocaine yang diberikan oleh Defendan kepada Plaintif adalah lignocaine 2% 3ml (60mg atau 12mg per kg). [80] Justeru, menurut Dr Dr Choo Yao Mun lagi, “Therefore whether it was 2ml 1% (20mg atau 4mg per kg) or 3ml 2% (60mg or 12mg per kg), this overdose of lignocaine exceeded the safe dose of 3mg per kg. As the receiving Hospital Ampang called to clarify the dose with confirmed dosage by Dr Norzaidi, it was stated that 3ml S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw 2% was given as per conversation (Ikatan Bahagian B page 365). Hence, the episode of HIE was caused by lignocaine toxicity given by Dr Norzaidi as it correlates with the period onset of cyanosis after 25 minutes of lignocaine administration requiring resuscitation at Klinik Kaseh itself. There is no other explaination for this episode of cyanosis requiring CPR except for lignocaine toxicity as MQ was perfectly well prior to the procedure. [81] Mahkamah ini mendapati keterangan pakar yang diberikan oleh Dr Choo Yao Mun adalah reasonable, responsible and respectable and stands up to a logical analysis dan wajar diterima oleh Mahkamah ini. [82] Dalam keterangan Defendan semasa pemeriksaan utama, Defendan turut menyatakan bahawa selepas dimaklumkan keadaan Plaintif yang bertukar biru sekitar jam 3.52 petang, Defendan mendapati muka Plaintif telah dipakaikan dengan high flow mask dengan oksigen oleh pembantu klinik. Sementara menunggu kedatangan ambulans, ambu bag dipasang dengan gas sebanyak 10 liter per minit dan Defendan memberi bantuan pernafasan pada kadar 30 pam per minit. [83] Menurut Defendan lagi, setelah siap satu pusingan, Plaintif mengalami kekejangan dan mata naik ke atas dengan kadar denyutan nadi 140 per minit dan daya pernafasan yang lemah. Plaintif kemudiannya diberi bantuan pernafasan oleh pembantu klinik pada 2 saat satu pam sementara Defendan memasukkan suppository Valium (2.5kg) ke dalam dubur Plaintif. Setelah itu, ambu bag ditukar kepada high Flow Mask dengan oksogen 5 liter per minit. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [84] Mengambilkira fakta di atas, Dr Choo Yao Mun memberi pendapat pakar seperti berikut - MQ received resuscitation at 1552H at Klinik Kaseh and at 1605H, he required CPR with ROSC after 12 minutes. The blood gas with severe metabolic and respiratory of pH 6.67 pCO2 131 HCO3 6.7 correlates with the severe degree of hypoxia. Infants with ongoing CPR at 10 minutes after birth are at high risk for mortality and neurodisability. Therefore, MQ’s subsequent development of global developmental delay and cerebral palsy were due to the result of the prolonged CPR and prolonged period of ROSC (12 minutes) and the cardiac arrest requiring CPR was due to the lignocaine overdose toxicity.” [85] Justeru, berhubung dengan isu kedua ini saya bersama dengan Plaintif dan membuat dapatan fakta bahawa tiada alasan lain yang munasabah yang telah menyebabkan Plaintif mengalami kecederaan kekal selain daripada kecuaian Defendan. Bahkan lebih dari itu, Dr Abdul Majid (SP1) dan Dr Gunalan (SD3) yang merupakan saksi pakar Defendan telah bersetuju bahawa jika Plaintif telah diberikan dengan dos lignocaine sebagaimana yang direkodkan dalam rekod perubatan Hospital Ampang, ia merupakan dos yang sangat tinggi untuk Plaintif. [86] Saya merujuk panduan yang diberikan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Tindok Besar Estate Sdn Bhd v Tinjar Co. [1979] 2 MLJ 229 bahawa – “…For myself, I would with respect feel somewhat safe to refer to and rely on the acts and deeds of a witness which are S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw contemporaneous with the event and to draw the reasonable inferences from them than to believe his subsequent recollection or version of it, particularly if he is a witness of purpose of his own to serve and if it did not account for the statements in his documents and writings.Judicial reception of evidence requires that the oral evidence be critically tested against the whole of the other evidence and the circumstances of the case. Plausibility should never be mistaken for veracity..” [87] Berdasarkan penilaian kepada keseluruhan keterangan Defendan di atas, keterangan pakar dan mengambilkira dokumen kontemporari yang ada, pada hemat saya adalah amat berkemungkinan Defendan telah memberikan lignocaine melebihi dos yang selamat kepada Plaintif sebelum Plaintif dikhatankan. [88] Selanjutnya peguam cara Plaintif yang terpelajar telah membangkitkan isu sama ada Consultation Details Report muka surat 431 IDB (Bahagian B) sebagai sebahagian daripada dokumen perubatan kontemporari. [89] Pihak Plaintif telah mencabar laporan yang disediakan oleh Defendan kerana dokumen m/s 431 BB – Consultation Details Report adalah invois dan bukan dokumen perubatan kontemporari. Menurut Defendan, dokumen tersebut merekodkan aktiviti yang dilakukan di Klinik Kaseh. Ketika diperiksa balas, Defendan bersetuju dokumen tersebut tidak mengandungi maklumat terperinci tentang masa dan keadaan bayi termasuk maklumat tindakan yang dilakukan oleh Defendan dan pembantu klinik. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [90] Justeru, saya menerima penghujahan pihak Plaintif dan mendapati Consultation Details Report bukanlah dokumen kontemporari untuk tujuan prosedur khatan bagi Plaintif. Defendan secara nyata telah melanggar Peraturan 44 Private Healthcare Facilities and Services (Private Hospitals And Other Private Healthcare Facilities) Regulations 2006 yang menjadikan keperluan mandatori bagi doktor merekodkan clinical events bagi setiap pesakit yang mengandungi maklumat sebagaimana dalam Jadual 6 Peraturan tersebut. Antara lain maklumat yang mesti direkodkan adalah nombor daftar pesakit, nama penuh, tarikh lahir, jenis kelamin, nama dan maklumat penjaga, keadaan klinikal semasa pesakit diterima, nota berkaitan keadaan pesakit semasa menerima rawatan selain prosedur kelulusan bagi tujuan pemberian ubat bius. [91] Saya turut merujuk keterangan SD3, berkaitan dengan keperluan menyimpan rekod perubatan pesakit. SD3 menegaskan menjadi kemestian menyimpan untuk pengamal perubatan menyimpan rekod perubatan. SD3 turut menambah pemantauan ketat diperlukan jika melibatkan pesakit berusia 2 ½ bulan yang tidak boleh berkomunikasi. [92] Selain itu, pakar-pakar perubatan yang membantu Mahkamah ini dalam kes ini telah sepakat memberi pandangan bahawa gejala klinikal yang dialami oleh Plaintif adalah konsisten dengan LAST (local anaesthesia systemic toxicity). [93] Saya juga telah menilai keterangan SD2, Nurruffidah binti Musa yang berkhidmat sebagai pembantu klinik dan merupakan isteri kepada Defendan. Keterangan saksi ini tidak dapat membantu pembelaan Defendan. SD2 bukanlah orang yang terlibat dalam penyediaan peralatan S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw untuk prosedur khatan dan maklumat terperinci kelikatan lignocaine yang digunakan oleh Defendan. Meskipun SD2 mengatakan melihat Defendan menyediakan lignocaine mengikut kepekatan sebagaimana dalam keterangan Defendan, namun dalam ketiadaan rekod perubatan sukar bagi Mahkamah ini mempercayai keterangan SD2. ISU KETIGA: SAMA ADA KEADAAN PLAINTIF SEMASA DILAHIRKAN SAMA ADA MENYUMBANG KEPADA KECEDERAAN PLAINTIF SEMASA DAN SELEPAS MENJALANI PEMBEDAHAN KHATAN DI KLINIK KASEH. [94] Pada hemat saya, Mahkamah perlu meneliti isu causation dan melihat jika timbul dapatan fakta yang mungkin akan mempengaruhi dapatan Mahkamah ini berhubung dengan isu liabiliti. [95] Mahkamah ini merujuk kepada laporan perubatan Hospital Selayang dan laporan pakar Defendan oleh Dr Lydia Abdul Latif muka surat 5 (K.33). Dr Lydia ada menyentuh tentang sejarah Plaintif semasa kelahiran yang dikatakan sebagai mengalami Neonatal Encephalopathy and Congenital pneumonia dengan catatan – “born full term via vacuum assisted delivery for fetal bradycardia with tight cord around neck x2. Admission to NICU Hospital Selayang with history of Hypoxic Ischaemic Encephalopathy. Apgar Score 4/8/8.” [96] Dr Lydia turut mencatatkan Plaintif ketika lahir sebagai mengalami “Global developmental delay with risk of cerebral palsy.” [97] Mahkamah ini memahami dalam konteks Defendan, apa yang ingin cuba diketengahkan di Mahkamah ini adalah keadaan Plaintif sekarang S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw turut disumbangkan oleh keadaan Plaintif ketika dilahirkan. Jika sedemikian, ini adalah di dalam pengetahuan peribadi SP2, ibu Plaintif. [98] Namun demikian, saya dapati penegasan dan fakta ini tidak diplidkan dalam pembelaan Defendan. Menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa pihak-pihak adalah terikat dengan pliding. Bahkan dalam kes Mohd Sabri bin Mohamad Zin v Dr M Nachiappan & Anor [2017] MLJU 2443 diputuskan bahawa – “[16] … The preexisting disposition may have been aggravated the Plaintiff’s injuries, but the 1st Defendant must take the Plaintiff as he finds him, i.e. the thin skull rule applies. And in this regard if the 1st Defendant thinks that there is some other cause for the Plaintiff’s injuries, then it is incumbent upon the 1st Defendant to plead his case on causation. He has not done so. See Patrick Curran on Personal Injury Pleadings, para F7-OG4”. [99] Maka, fakta berkaitan keadaan Plaintif semasa kelahiran tidak diberi pertimbangan oleh Mahkamah ini dalam menyokong pembelaan Defendan. [100] Kendati pun, Mahkamah ini ingin merujuk keterangan pakar oleh Dr Choo Yao Mun (SP4) yang tidak bersetuju Plaintif memenuhi kriteria HIE (Hypoxic Ischaemic Encephalopathy). Keadaan Plaintif selepas dilahirkan dan sebelum menjalani pembedahan sunat tidak sebagaimana ciri-ciri HIE yang diterangkan oleh Dr Choo Yao Mun semasa pemeriksaan semula iaitu “If you have HIE, you will have problems sucking, the baby will not be able to suck usually and the movement of the baby and the interaction with the parents will be very abnormal”. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [101] Keterangan Dr Choo Yao Mun sebagai pakar yang membantu Mahkamah pada hemat Mahkamah adalah munasabah, bertanggungjawab dan gagal dicabar. Justeru, Mahkamah ini menerima keterangan pendapat pakar yang diberikan oleh Dr Choo Yao Mun. [102] Maka, menjadi dapatan Mahkamah ini bahawa Plaintif tidak mempunyai kecacatan selepas lahir yang menyumbang kepada keadaan yang dialami oleh Plaintif semasa dan selepas prosedur khatan di Klinik Kaseh. H. ANALISIS DAN DAPATAN MAHKAMAH TERHADAP ISU KUANTUM ISU KEEMPAT: SAMA ADA PLAINTIF BERHAK TERHADAP GANTI RUGI YANG DITUNTUT [103] Selaras dengan prinsip dan keadah penentuan kuantum dalam kes kecuaian perubatan, ganti rugi masa hadapan untuk keperluan Plaintif akan diputuskan sekali gus pada tahap ini. Dalam hal ini, prinsip dalam Bolitho v City Hackney Health Authority [1997] 4 All ER 771 menjadi panduan Mahkamah ini. [104] Dalam menentukan isu sama ada Plaintif berhak terhadap ganti rugi yang dituntut, ganti rugi semestinya akan ditaksirkan dan diperintahkan terhadap kehilangan dan keperluan Plaintif tertakluk kepada dua prinsip iaitu:

Keperluan yang berbangkit daripada perbuatan kecuaian; dan

(ii) Jumlah yang ditentukan akan merujuk kepada kos yang sesuai dan munasabah dalam membekalkan keperluan tersebut. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [105] Asas pertimbangan dalam standard pembuktian dan taksiran ganti rugi masa hadapan, Mahkamah ini mengikut prinsip dalam kes Mahkamah Persekutuan Inas Faiqah bt Mohd Helmi v Kerajaan Malaysia & Ors [2016] 2 CLJ 885 bahawa – “[20] It is trite that damages serve as compensation, not reward, less still a punishment (see Ong Ah Long v Dr S Underwood [1983] 2 CLJ 198; [1983] CLJ (Rep) 300; [1983] 2 MLJ 324). In assessing damages, the court should not be motivated by sympathy and award fair compensation based on cogent evidence. The court should not descend into domain speculation. The evaluation of those evidence, which form the basis of any risk of future damage, must be therefore still be undertaken. And the trial judge can only be evaluate such evidence based on the recognised balance of probabilities standard”. [106] Mahkamah ini juga terpandu dengan keputusan Yang Salbiah & Anor v Jamil bin Harun [1981] 1 MLJ 292, Mahkamah Persekutuan membenarkan award ganti rugi bagi kecederaan akibat kecuaian kepada plaintif – ganti rugi khas, ganti rugi pra bicara, ganti rugi am (pain suffering) dan kos penjagaan masa hadapan dan memutuskan bahawa – “It must be remembered that the purpose of damages is to try, so far humanly possible, to put the victim back to the position he would have been in but for the accident. The damages must be fair, adequate and not excessive.” [107] Dalam pemberian award ganti rugi khas, prinsip kemunasabahan yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Inas Faiqah (supra) akan menjadi panduan Mahkamah ini. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [108] Keterangan SP2 dan keterangan pakar Plaintif iaitu Dr Aishah binti Ahmad Fauzi menunjukkan kekerapan terapi di Hospital Selayang tidak mencukupi untuk keperluan Plaintif. Tidak dapat dinafikan dalam kecederaan yang dialami oleh Plaintif, terapi amat penting dalam perkembangan Plaintif. Penjelasan pakar tentang keperluan rehabilitasi di insitusi swasta wajar diterima oleh Mahkamah ini. Life Expectancy/ Kadar Jangka Hayat: 30 tahun [109] Dalam penentuan kadar jangka hayat, Mahkamah ini telah dibentangkan dengan keterangan pakar Plaintif, Dr Aisyah dan pakar bagi pihak Defendan, Dr Lydia. [110] Dr Aisyah memberikan keterangan dengan mengambil kira perubahan hidup dan risiko kecacatan Plaintif yang membawa kepada kematian awal dan telah menganggarkan jangka hayat yang lebih rendah untuknya dengan jangka hayat yang dicadangkan 53 tahun. Melalui keterangannya, dengan merujuk Brooks Table et 1 Table II and Table III, Dr Aisyah menyatakan- “the chances of probability for him to reach 30 years is very likely positive and hence the ability for him to survive as expected until adulthood, which is until at least 50 years old, is very likely”. [111] Menurut Dr Aisyah, jangka hayat Qaayed mencapai 30 tahun dan dengan tambahan 23 tahun memberikan jumlah life expectancy selama 53 tahun. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [112] Selanjutnya pakar bagi Defendan, Dr Lydia juga merujuk buku yang sama. Bezanya, Dr Lydia hanya merujuk Table II sahaja. [113] Mahkamah ini telah meneliti keterangan pakar Dr Aisyah dan Dr Lydia dan sebagaimana hujahan Defendan adalah berkemungkinan dan menyakinkan iaitu Dr Aisyah ketika diperiksa balas bersetuju bahawa Table III tidak terpakai kepada younger ages dan life expectancies tersebut tidak semestinya terpakai kepada younger children. [114] Berdasarkan keterangan Dr Lydia, mengguna pakai Jadual III akan membawa kepada spekulasi. Ini bermaksud terdapat limitasi dalam pemakaian Jadual III dalam kes Plaintif. Mengambilkira Plaintif adalah younger child dan adanya elemen spekulasi jika Table III digunapakai, Mahkamah menerima keterangan Dr Lydia – life expectancy bagi Plaintif adalah 30 tahun. [115] Persoalan selanjutnya adakah life expectancy ini boleh ditolak. Pihak Plaintif ada menghujahkan merupakan amalan salah menolak 30% atau 1/3 daripada multiplier tersebut. Pun begitu, plaintif memberikan 2 keadaan mahkamah wajar memberi pertimbangan sama ada membuat penolakan tesebut iaitu – i) Inflation and return of invenstment akan menjejaskan lump sum damages. ii) Contingency dan perubahan hidup. [116] Saya bersetuju dengan hujahan Plaintif selain tiada keterangan dikemukakan oleh Defendan dalam hal berkaitan penolakan tersebut. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw Mahkamah ini juga mengikuti keputusan dalam kes Pantai Medical Centre Sdn Bhd v Fareed Reezal Arund [2022] 2 CLJ 173 bahawa tiada lagi penolakan jika pakar telah mengambilkira contingensi dan perubahan hidup Plaintif. [117] Dalam konteks kadar jangka hayat ini, kedua-dua pakar merujuk kepada sumber Table Brook. Mahkamah juga mendapati sehingga mencapai usia 30 tahun, Dr Aisyah dalam laporan telah mengambil kira hal kontingensi. [118] Dalam menilai pemberian award ganti rugi masa hadapan, Mahkamah ini terpandu dengan prinsip yang diputuskan dalam kes Inas Faiqah bt Mohd Helmi (supra) sebagaimana berikut – “[24] … With the above proposition, we are of the view that the standard of proof with regard to the assessment of future loss or damage is on the balance of probabilities, but with a lower degree of certainty as to the occurrence of such loss or damage in the future. From the authorities, one can say that such a lower degree to be attached is best termed by the word “possibility”, “chance”, “risk”, “danger” or ‘likelihood”, but regardless of the words used and their semantics, they must also essentially be a substantial one and nor speculative, and that the standard of proving such ‘possibility’, ‘chance’, ‘risk’, ‘danger’ or ‘likelylood’ of the future damage is still, in our opinion, on a balance of probabilities…” S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw I. AWARD GANTI RUGI [119] Mahkamah ini turut merujuk panduan dalam kes Nurul Husna binti Muhammad Hafiz & Anor v The Government of Malaysia & Ors [2015] 1 CLJ 825 dalam penentuan award ganti rugi- “The award of future damages or cost of future care in Malaysia is done on a once-and-for-all assessment basis, unlike in England where damages may be assessed periodically, following judgment on liability. Thus, in Malaysia the victim cannot return to Court in the future to claim more damages because his or her injuries have worsened, or unexpectedly the victim has more needs and the original award had proved inadequate. ….. Thus, in making this once and for all assessment, courts are invariably guided by the opinions of experts and in this regards the court must see that the expert opinion is reasonable, responsible and respectable; and that it stands up to a logical analysis. (see: Bolitho v City Hackney Health Authority [1997] 4 All ER 771). The future exigencies of the plaintiff’s needs are best determined by educated and wll-informed surmises and postulations by experts in that field.” [120] Mahkamah ini juga memberi pertimbangan dan mendapati bahawa kedua-dua saksi pakar iaitu Dr Aishah bagi pihak Plaintif dan Dr Lydia bagi pihak Defendan telah memberikan syor terhadap item-item bagi ganti rugi masa hadapan sebagaimana yang akan diperincikan dalam jadual di bawah ini. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw [121] Undang-undang berhubung pemberian ganti khas adalah mantap. Dalam kes Sam Wun Hoong v Kader Ibramshah [1981] 1 MLJ 295, Mahkamah Persekutuan telah memberi panduan bahawa – “In an action for personal injuries, there are two classes for damages which has to be specially pleaded and general damages which need not be specially pleaded. In both cases of damages, the burden of proof based on the balance of probabilities in the evidence, lies on the plaintiff. Special damages consists of out-pocket expenses, such as hospitals bills and actual loss of earning during period of total incapacity, and is generally capable of substantially exact calculation”. [122] Selanjutnya dalam kes Yang Salbiah & Anor v Jamil bin Harun [1981] 1 MLJ 292 Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa – “It must be remembered that the purpose of damages is to try, so far as humanly possible, to put the victim back to the position he would have been in but for the accident. The damages must be fair, adequate and not excessive”. [123] Saya juga mengambil panduan yang diberikan dalam kes Mahkamah Rayuan Rohgetana Mayathevan v Dr Navin Kumar & Ors and Other Appeals [2017] 3 CLJ 311 bahawa – “[16] In respect of Therapies (Spastic Centre) and Complimentary medicine (Ayurvedic), the defendants persisted before us that only such expenses incurred as could be supported by receipts (documentary proof) ought to be allowed. We however did not find the learned judge has misdirected himself on the law when he held that special damages, so long as they were pleaded and particularised, could be proved by oral or documentary evidence S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw (ABDA Airfreight Sdn Bhd v Sistem Penerbangan Malaysia [2001] 8 CLJ 1). Such claims were to be allowed so long as they were within a reasonable sum and justified in the circumtances.” [124] Bagi pemberian award ganti rugi, berikut adalah award yang diperintahkan dibayar oleh Defendan kepada Plaintif berserta justifikasi. A. GANTI RUGI AM (Pain and Suffering) i. Plaintif menuntut jumlah RM450,000.00. Plaintif telah mengalami fits, cardio-respiratory collapse, seizures, respiratory distress, lignocaine toxicity, severe brain injury, global development delay, cerebral palsy & its sequelae. ii. Mengambilkira keadaan Plaintif dan award ganti rugi am (pain and suffering) oleh Mahkamah dalam senarai otoriti yang dikemukakan oleh Plaintif, pada hemat Mahkamah ini award sebanyak RM400,000.00 adalah mencukupi dan munasabah. B. GANTI RUGI TERUK

Mahkamah mengawardkan ganti rugi teruk sebanyak RM50,000.00 kepada Plaintif.

(ii) Plaintif telah merujuk kes Mahkamah Persekutuan, Mohd Ridzwan b. Abdul Razak v Asmah Mohd Nor [2016] 4 MLJ 282 yang memutuskan ganti rugi teruk boleh dibenarkan “in light of the motive or conduct of the tortfeasor”. Mahkamah ini membezakan fakta kes tersebut dengan kes S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw di sini. Dalam kes tersebut, perayu selaku ketua jabatan responden sejak dari awal mempunyai motif untuk melakukan gangguan seksual terhadap responden sehingga menyebabkan responden mengalami tekanan perasaan yang teruk.

(iii) Berbeza dengan kes Norfatehah Alias v Dr Fauziah bt Abdul Wahab & 10 Ors Originating Summons No. KA- 21NCVC-21-08/2017, Defendan juga telah memberi kerjasama baik dalam membantu Mahkamah ini dengan mengemukakan saksi-saksi pakar semasa perbicaraan.

(iv) Mahkamah ini juga mendapati Defendan telah berusaha menyelamatkan nyawa Plaintif dengan bergegas kembali ke bilik rawatan sejurus ditelefon dan memberi bantuan pernafasan. Defendan juga telah mengiringi Plaintif sehingga ke ambulans.

Meskipun dalam kes ini tiada pengakuan liabiliti sehingga perbicaraan diteruskan, namun pada hemat Mahkamah ia tidak boleh menandingi kesungguhan Defendan dalam menyelamatkan nyawa Plaintif meski pun Defendan telah cuai memberikan dos lignocaine yang tidak selamat kepada Plaintif. Berkaitan dengan penerusan bicara, pihak Plaintif masih tidak diprejudis dan berhak terhadap jumlah kos yang signifikan. Maka, jumlah award ganti rugi teruk tersebut adalah munasabah dan wajar. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw GANTI RUGI KHAS i. Award bagi ganti rugi khas adalah dibahagikan kepada dua iaitu untuk tempoh 50 bulan dan tempoh 26 bulan pra bicara dari 7.7.2022 – 20.9.2024 sebagaimana dalam Jadual berikut: Bil. I. ITEM GANTI RUGI KHAS YANG DIBENARKAN UNTUK 50 BULAN

Perbelanjaan perjalanan Plaintif menuntut RM20,000.00 bagi perjalanan untuk keluar membeli kelengkapan Plaintif pada jarak 25km sehala dengan kekerapan dua kali seminggu sebagaimana keterangan SP2 dalam penyata saksi. Adalah munasabah Mahkamah membenarkan award pada kadar RM200 sebulan untuk 50 bulan. RM10,000.00 2. Kos peralatan khas. Plaintif juga tidak mengemukakan bukti untuk menyokong tuntutan bagi peralatan. Dalam keadaan ini, Mahkamah bersetuju dengan hujahan defendan untuk RM7,775.00. RM7,775.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

Kos untuk nutrisi dan makanan kesihatan/ vitamin. Mahkamah membenarkan award pada kadar RM100 sebulan untuk 50 bulan. Plaintif bersetuju tiada keterangan dokumentari menyokong tuntutan ini. Mahkamah mengikuti kes Yasmin Nabilah Zulhilmi v Kerajaan Malaysia [2021] 1 LNS 320 yang membenarkan award RM100 sebulan. RM5,000.00 4. Kos lampin, tisu basah, losyen dan krim. Plaintif menuntut RM600.00 sebulan. Tiada penjelasan diberi dalam keterangan SP1. Meskipun Plaintif bersetuju tiada dokumen sokongan dikemukakan, Mahkamah mengikuti kes Thaqif Asyraf Khairol Nizam (menyaman melalui ibu dan wakil litigasi, Syazwani binti Drani) v Kerajaan Malaysia & 15 lain [2023] 1 LNS 2261 yang membenarkan RM180 sebulan. RM9,000.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw Mahkamah ini membenarkan jumlah yang munasabah sebanyak RM180 sebulan untuk 50 bulan.

Kos penzahiran dokumen. Plaintif menuntut RM10,000.00 dan Mahkamah ini mendapati kos tersebut telah dibuktikan dan dipersetujui oleh Defendan. Kos penzahiran dokumen RM10,000.00 dibenarkan.

Kos khidmat seorang pembantu rumah Plaintif menuntut RM107,000.00 yang merangkumi fi agensi RM7000 dan upah pembantu rumah RM2,000 sebulan selama 50 bulan. Mahkamah menerima keterangan SP2 bahawa mereka mempunyai pembantu rumah, namun tiada sekelumit dokumen yang menunjukkan bayaran upah RM2000.00 tersebut sepanjang tempoh 4 tahun. Mahkamah ini mengikuti kes Fazli bin Suboh & Ors v Dr Fatimah bt Ahmad Fauzi & Ors [2020] MLJU 2652 dan RM55,000.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw membenarkan kos untuk khidmat seorang pembantu rumah. Award bagi kos khidmat pembantu rumah pada kadar RM1,100.00 sebulan adalah munasabah dan dibenarkan.

Permainan dll. Plaintif menuntut RM7,000.00 bagi alat permainan dan peralatan lain. Meski pun tiada keterangan lanjut diberikan oleh SP2 mengenai kos ini, Mahkamah ini merujuk kepada kes Yasmin Nabilah (supra) dan memutuskan jumlah RM4,800.00 adalah munasabah. RM4,800.00 8. Alat peranti untuk pendidikan. Plaintif memohon RM5,500.00 untuk alat peranti Pendidikan dan tiada penjelasan mengenainya diberi dalam keterangan SP2. Mengambilkira keperluan Plaintif pada awal usia sepanjang tempoh 4 tahun ini, Mahkamah mengikuti award yang diberikan dalam kes Sufiahna Az RM700.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw Zahra binti Mohd Rozaini (mendakwa melalui bapa dan wakil litigasinya Mohd Rozaini bin Mohd Rosdon) v Dr Abdul Halim bin Abdul Aziz & 14 yang lain [2018] 1 LNS 2268 sebanyak

Kos ubahsuai rumah Kos ini dibenarkan secara lump sum sebagaimana yang diplidkan dan dihujahkan oleh Plaintif. Meskipun Plaintif tidak mengemukakan dokumen sokongan, namun adalah dapat difahami wujud keperluan yang munasabah bagi Plaintif mengubahsuai rumah dalam memenuhi keperluan penjagaan Plaintif sebagaimana keterangan SP2. RM3,000.00 10. Bantuan ahli keluarga. Ganti rugi khas ini tidak diplidkan oleh Plaintif, namun Mahkamah menerima keterangan bahawa selain pembantu rumah, ibu turut membantu dalam penjagaan Plaintif termasuk tidur bersama Plaintif. RM25,000.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw Jumlah sebanyak RM500.00 sebulan untuk 50 bulan adalah munasabah bagi award bantuan ahli keluarga. Keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Inas Faqihah (supra) diikuti. Bil. II. ITEM GANTI RUGI KHAS PRA BICARA SELAMA 26 BULAN DARI 7.7.2022 – 20.9.2024

Kos untuk nutrisi dan makanan kesihatan/ vitamin Kos ini dibenarkan pada kadar RM100 sebulan. RM2,600.00 2. Kos lampin, tisu basah, losyen dan krim Kos ini dibenarkan pada kadar RM180 sebulan. RM4,680.00 3. Kos terapi Keterangan SP2 dalam SJ74 Penyata saksi menyatakan fisioterapi dijalankan di Hospital Selayang dan kemudian ke pusat fisioterapi dari akhir tahun 2018-

Dari Disember 2022 Plaintif hadiri terapi di Amir Therapy Gym Bangsar RM13,000.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw dan mulai Mei 2023, terapi telah dihentikan sepenuhnya. Mengambilkira hujahan Defendan bahawa terapi dapat dilakukan di hospital Kerajaan dan keterangan SP2, Mahkamah membenarkan award sebanyak RM13,000.00.

Bantuan ahli keluarga Award dibenarkan pada kadar RM500 sebulan. RM13,000.00 5. Kos khidmat seorang pembantu rumah Kos ini dibenarkan pada kadar RM1,100 sebulan. RM28,600.00 Bil. III. ITEM BAGI GANTI RUGI MASA HADAPAN BAGI PERALATAN KHAS – LIFE EXPECTANCY SELAMA 30 TAHUN (tolak umur semasa 6 tahun menjadikan tempoh 24 tahun)

Double fowler hospital bed. Mahkamah ini merujuk kes Yasmin RM9,000.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw Nabilah (supra) dan mengawardkan RM4500 setiap 10 tahun.

Wedges for lower limb positioning. Kes Yasmin Nabilah (supra) dirujuk dan Mahkamah mengawardkan RM200.00 setiap 3 tahun. RM1,600.00 3. Orthotic device for hands and lower limbs. Mahkamah ini mengawardkan RM3000 setiap tahun selama 24 tahun. Jumlah ini adalah munasabah dan wajar mengambilkira kekerapan penggunaan tangan dan lower lims Plaintif untuk membantu pergerakan. RM72,000.00 4. Standing frame (electrical power). Mahkamah ini merujuk kes Sufiahna Az Zahra (supra) dan mengawardkan sejumlah RM3500 setiap 5 tahun. RM17,500.00 5. Home rehab equipment Award ini dibenarkan sebanyak RM3,000 setiap 5 tahun. Mahkamah merujuk award dalam kes Nur Arissa Naura bt Noor Affrizal & Nor Azila binti Abdul Rahim v Dr RM12,000.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw Abirami Kunaseelan & 8 others in KLHC Suit No. WA21NCVC-109- 11/2020.

Powered wheel chair – tilt in space Tuntutan ini dibenarkan pada kadar RM4,000 setiap 5 tahun. Jumlah ini adalah munasabah dan tidak berlebih-lebihan. Award Mahkamah dalam kes Yasmin Nabilah (supra) dirujuk. RM20,000.00 7. Portable ramp Mahkamah ini membenarkan award pada kadar RM1,500 setiap 5 tahun. Jumlah ini munasabah untuk memudahkan pergerakan Plaintif. RM7,500.00 8. Electrical hoist Dibenarkan untuk RM6,000 untuk sekali 10 tahun untuk 2 kali. Mahkamah mengikuti keputusan dalam kes Thaqif Asyraf v The Government of Malaysia & 15 Ors (Georgetown High Court Suit No: PA-21-NCVC-8- 04/2020. RM12,000.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

Padded and reclining commode wheelchair Ia merupakan keperluan untuk memberi kemudahan dan keselesan kepada Plaintif dalam pergerakan. Kos ini dibenarkan untuk RM2000 setiap 5 tahun untuk 5 kali. RM10,000.00 10. Reclining shower chair Kos yang munasabah dibenarkan pada kadar RM1800 setiap 5 tahun untuk 5 kali. RM9,000.00 11. Consumable personal hygiene care Ia merupakan keperluan untuk Plaintif dan award dibenarkan pada kadar RM300 sebulan selama 24 tahun. Jumlah tersebut adalah munasabah dan memadai untuk keperluan Plaintif. Mahkamah ini mengikuti keputusan dalam kes Yasmin Nabilah (supra). RM86,400.00 12. Digital blood pressure machine Award ini dibenarkan untuk RM300 setiap 4 tahun. Jumlah ini munasabah dan memadai untuk keperluan Plaintif. RM1800.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw Bil. IV. ITEM BAGI GANTI RUGI MASA HADAPAN BAGI TERAPI DAN REHABILITASI – LIFE TAHUN (tolak umur semasa 6 tahun menjadikan tempoh 24 tahun)

Kos konsultasi rehabilitation physician Dibenarkan untuk 4 kali setahun pada kadar RM250.00/sesi untuk 24 tahun. Mahkamah ini mengikuti award yang dituntut oleh Plaintif dengan mengambilkira keperluan pemantauan pakar rehabilitasi kepada Plaintif. Award ini tidak dibantah oleh Defendan. RM24,000.00 2. Kos konsultasi paediatric neurologist Kos dibenarkan pada kadar yang dituntut oleh Plaintif. Kos ini dibenarkan untuk RM250.00/sesi pada kadar 3 kali setahun untuk 24 tahun. Award ini tidak dibantah oleh Defendan. RM18,000.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

Kos konsultasi paediatric orthopaedic surgeon Kos dibenarkan pada kadar yang dituntut oleh Plaintif. Kos dibenarkan sebanyak RM250.00/sesi pada kadar 3 kali setahun untuk 24 tahun. Award ini tidak dibantah oleh Defendan. RM18,000.00 4. Kos dental consultation Kos ini dibenarkan pada kadar sebagaimana yang dituntut oleh Plaintif untuk RM200 / sesi 2 kali setahun selama 24 tahun dibenarkan. RM9,600.00 5. Kos fisioterapi Kos ini dibenarkan untuk RM100/ sesi untuk 4 kali seminggu selama 1 tahun dan RM100/sesi sekali seminggu untuk 23 tahun. Mahkamah ini mengambilkira keperluan fisioterapi kepada Plaintif diperingkat awal sebagaimana keterangan saksi pakar Plaintif dan Defendan. Kos fisioterapi juga tidak dibantah oleh Defendan. RM19,200.00 & RM110,400.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

Fisioterapi secara lawatan ke rumah Dibenarkan pada kadar RM250 x 12 bulan untuk 24 tahun. Defendan turut bersetuju dengan ganti rugi khas ini dan Mahkamah ini membenarkan award sebagaimana dalam kes Nur Arissa (supra). RM72,000.00 7. Cost of occupational therapy Dibenarkan pada kadar RM100 / sesi untuk 2 kali sebulan selama 24 tahun. Ganti rugi ini turut dipersetujui oleh Defendan meski pun Defendan menghujahkan hanya untuk tempoh 16 tahun sahaja. RM57,600.00 8. Speech and language therapy Plaintif menuntut RM480,000 iaitu RM200 per sesi 4 kali seminggu selama setahun dan RM200 per sesi sekali seminggu sekama 46 tahun. Award ini dibenarkan pada kadar RM200 setiap sesi 4 kali seminggu selama 1 tahun dan RM200 satu sesi sebulan untuk 23 tahun. RM38,400.00 & RM55,200.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw Mahkamah ini mengambilkira keperluan speech dan language therapy sebagaimana dalam keterangan Dr Aisyah. Mahkamah merujuk kes Nur Arissa (supra) dan mendapati Defendan juga tidak membantah terhadap ganti rugi khas ini.

Kos untuk kemasukan hospital Dibenarkan pada kadar RM5000 setahun untuk 24 tahun. Mahkamah ini mengambil panduan dari kes Thaqif Asyraf (supra). RM120,000.00 10. Surgery for tendon releases or osteotomy for limb contractures RM15,000.00 11. Kos konsultasi untuk psikologi klinikal Dibenarkan pada kadar RM400 / sesi untuk 4 kali setahun selama 24 tahun. Mahkamah membenarkan award ini mengikut jumlah tuntutan Plaintif yang munasabah dan wajar sebagaimana award yang sama dibenarkan dalam kes Thaqif Asyraf (supra). RM38,400.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

Program Pendidikan khas Plaintif tidak memberikan justifikasi bagi jumlah RM5,000 yang dituntut bagi award ini dari usia 7 tahun sehingga 24 tahun selain Mahkamah mendapati jumlah tersebut adalah terlalu tinggi. Tidak dinafikan terdapat keperluan bagi Pendidikan khas diberikan kepada Plaintif. Award yang munasabah bagi kos program Pendidikan khas dibenarkan pada kadar RM1,000 sebulan untuk 6 tahun persekolahan rendah. Award dalam kes Thaqif Asyraf (supra) dirujuk. RM72,000.00 Bil. V. ITEM BAGI GANTI RUGI MASA HADAPAN BAGI BEKALAN UBATAN DAN IMUNISASI TAMBAHAN – LIFE TAHUN (tolak umur semasa 6 tahun menjadikan tempoh 24 tahun)

Botulinum toxin S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw Plaintif menuntut pada kadar RM3000 untuk dua kali setahun. Kos ini dibenarkan pada kadar RM1500 for 2 vials untuk 2 kali setahun selama 24 tahun. Defendan bersetuju terhadap award ini dan award dalam kes Nur Arissa (supra) diikuti. RM72,000.00 2. Oral baclofen Kos ini dibenarkan bagi RM5.00 untuk 3 kali sehari untuk 24 tahun. Mahkamah membenarkan jumlah RM15.00 (RM5.00 x 3 kali) yang dituntut oleh Plaintif dan merujuk kes Piona Abdul Latif v Kerajaan Malaysia & 10 lain [2018] 1 LNS 668. RM131,400.00 3. Vitamin C Kos untuk vitamin C dibenarkan untuk RM546 setahun selama 24 tahun. Award dalam kes Nur Arissa (supra) dirujuk selain award ini tidak dibantah oleh Defendan. RM13,104.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

Vitamin D3 Kos untuk Vitamin D dibenarkan untuk RM720 setahun sebagaimana yang dipohon oleh Plaintif bagi tempoh selama 24 tahun. Award dalam kes Nur Arissa (supra) dirujuk selain award ini tidak dibantah oleh Defendan. RM17,280.00 5. Imunisasi untuk influenza A Kos ini dibenarkan RM40.00 setahun selama 24 tahun. Award dalam kes Nur Arissa (supra) dirujuk selain award ini tidak dibantah oleh Defendan. RM960.00 Bil. VI. ITEM LAIN-LAIN BAGI GANTI RUGI MASA HADAPAN– LIFE TAHUN (tolak umur semasa 6 tahun menjadikan tempoh 24 tahun)

Pembantu rumah Tuntutan ini dibenarkan pada kadar upah RM1500 sebulan selama 24 tahun. Plaintif menuntut kos upah bagi 2 orang pembantu rumah berjumlah RM432,000.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw RM3,384.00. Mengambilkira perkembangan baik yang ditunjukkan oleh Plaintif melalui laporan Dr Aisyah dan Dr Lydia, pada hemat Mahkamah pemberian kos 2 orang pembantu untuk tempoh jangka hayat Plaintif adalah berlebih-lebihan.

Kos pembelian makanan kesihatan Award sebanyak RM100 sebulan untuk 24 tahun dibenarkan. RM28,800.00 3. Kos pembelian MPV untuk OKU Dibenarkan untuk RM100,000 bagi setiap 10 tahun. Plaintif menuntut sebanyak RM150,000 bagi setiap 5 tahun. mengemukakan brosur kereta bagi tujuan bicara. Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Defendan bahawa kenderaan tersebut lebih mahal berbanding kenderaan yang sesuai untuk OKU. Dalam kes Child N (supra), Mahkamah Rayuan telah mengesahkan keputusan RM200,000.00 S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw Mahkamah Tinggi yang mengaward RM100,000 untuk MPV seperti Grand Livina dan Toyota Avanza. Mahkamah ini mengikuti keputusan tersebut dan mendapati award RM100,000.00 untuk setiap 10 tahun adalah memadai dan munasabah.

Mengambilkira kes ini yang melibatkan brain-damaged infants selain pertikaian liabiliti, Mahkamah ini membenarkan award bagi kos seperti berikut -

Geeting up fees for liability and quantum proceeding dibenarkan sebanyak RM200,000.00; dan

(ii) Out of pocket expenses sebanyak RM38,484,15.

Jumlah keseluruhan bagi kos adalah sebanyak RM238,484.15. FAEDAH

Mahkamah ini atas budi bicara menerima penghujahan Plaintif sepenuhnya berkaitan dengan faedah dan memerintahkan - S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

Faedah pada kadar 4% setahun dibenarkan untuk ganti rugi khas dan pra bicara dari 19.7.2022 sehingga tarikh 4.10.2024;

(ii) Faedah pada kadar 8% setahun untuk ganti rugi am dan ganti rugi teruk dari 7.7.2022 (penyampaian writ) sehingga tarikh penghakiman pada 4.10.2024; dan

(iii) Faedah pada kadar 5% setahun untuk jumlah penghakiman (tidak termasuk kos) dibenarkan dari tarikh penghakiman sehingga penyelesaian penuh. D. PERINTAH SAMPINGAN Mahkamah memerintahkan wang yang diawardkan kepada Plaintif dipegang oleh ibu bapa. Award yang tidak dibenarkan [125] Dalam memutuskan kuantum yang layak diawardkan kepada Plaintif, saya telah tidak membenarkan tuntutan bagi ganti rugi masa hadapan untuk hal perkara yang disenaraikan di bawah ini berdasarkan asas pertimbangan seperti yang berikut: S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw BIL. ITEM YANG DITUNTUT ALASAN DAN JUSTIFIKASI

PENOLAKAN Digital ear thermometer Plaintif tidak memberikan keterangan mengenai keperluan alat ini dan Mahkamah mendapati award sedemikian tidak dibenarkan dalam kes Yasmin Nabilah (supra).

Pulse Oximeter Plaintif tidak memberikan keterangan mengenai keperluan alat ini dan Mahkamah mendapati award sedemikian tidak dibenarkan dalam kes Yasmin Nabilah (supra).

Peralatan belajar - Laptop - Tablet Adjustable heights table Mahkamah ini bersetuju dengan Defendan bahawa peralatan ini merupakan keperluan bagi setiap anak dalam Pendidikan. Keperluan ini jelas bukan akibat perbuatan defendan.

Kos terapi – aqua therapy, berkuda dll Mahkamah ini menolak tuntutan Plaintif yang memohon jumlah RM600 sebulan selama 50 bulan kerana Plaintif tidak mengemukakan keterangan dokumentari bahawa Plaintif telah mengikuti program terapi sedemikian. Keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Child N v Kerajaan Malaysia [2022] 1 MLJ 666 yang S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw mengesahkan keputusan Mahkamah Tinggi dalam menolak tuntutan tersebut adalah diikuti oleh Mahkamah ini.

Kos susu Tuntutan Plaintif untuk kos susu sebanyak RM600 sebulan bagi tempoh 36 bulan dan RM400 sebulan untuk 14 bulan bagi susu Pediasure. Pemeriksaan terhadap SP2 menunjukkan Plaintif hanya memerlukan susu berjumlah RM189 sebulan. Mahkamah ini menerima hujahan Defendan bahawa tiada keterangan bahawa susu Pediasura diperlukan berikutan keadaan Plaintif sekarang.

Table for placement medical Award ini tidak dibenarkan dengan merujuk kes Yasmin Nabilah (supra) dirujuk.

Alternating pressure mattress Tiada keterangan diberikan untuk membuktikan tuntutan ini. Mahkamah ini mendapati dalam kes Yasmin Nabilah (supra) tiada award sedemikian dibenarkan.

Cost of hippotherapy Mahkamah telah mengawardkan bagi Plaintif kos fisioterapi di institusi dan di S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw rumah selain occupational therapy. Untuk mengelakkan tuntutan award yang bertindih dan berlebihan, award ini tidak dibenarkan.

Cost of hydrotherapy Mahkamah telah mengawardkan bagi Plaintif kos fisioterapi di institusi dan di rumah selain occupational therapy. Untuk mengelakkan tuntutan award yang bertindih dan berlebihan, award ini tidak dibenarkan.

Cost of educational toys, games and books Pada hemat Mahkamah ini, keperluan Pendidikan sedemikian adalah terpakai kepada semua kanak-kanak dan tidak diakibatkan oleh perbuatan cuai Defendan kepada Plaintif.

Kos konsultasi dietitian Mahkamah mengikuti keputusan dalam kes Nur Arissa (supra) yang telah menolak award ini yang boleh diperolehi di hospital Kerajaan.

Consultation with a respiratory physician Rawatan ini boleh diperolehi di hospital Kerajaan mengikut keperluan Plaintif. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

Consultation with a spine orthopaedic surgeon for scoliosis Rawatan ini yang boleh diperolehi di hospital Kerajaan mengikut keperluan Plaintif.

Cost of surgery for spine stabilisation for scoliosis Mahkamah mengikuti keputusan dalam kes Nur Arissa (supra) yang telah menolak award ini yang boleh diperolehi di hospital Kerajaan.

Cost of surgery for hip dislocation Mahkamah mengikuti keputusan dalam kes Nur Arissa (supra) yang telah menolak award ini yang boleh diperolehi di hospital Kerajaan.

Cost of stem cell therapy treatment Mahkamah mengikuti keputusan dalam kes Nur Arissa (supra) yang telah menolak award ini yang boleh diperolehi di hospital Kerajaan.

Cost of consultation and medical management from a cardiologist Mahkamah mengikuti keputusan dalam kes Nur Arissa (supra) yang telah menolak award ini yang boleh diperolehi di hospital Kerajaan. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

Cost of consultation with a geriatrician Mahkamah mengikuti keputusan dalam kes Nur Arissa (supra) yang telah menolak award ini yang boleh diperolehi di hospital Kerajaan.

Cost of consultation with a gastroenterologist Mahkamah mengikuti keputusan dalam kes Nur Arissa (supra) yang telah menolak award ini yang boleh diperolehi di hospital Kerajaan.

Cost of consultation with an ophthalmologist Mahkamah mengikuti keputusan dalam kes Nur Arissa (supra) yang telah menolak award ini yang boleh diperolehi di hospital Kerajaan.

Consultation with an ENT specialist Mahkamah mengikuti keputusan dalam kes Nur Arissa (supra) yang telah menolak award ini yang boleh diperolehi di hospital Kerajaan.

Penjagaan yang diberikan oleh ahli keluarga Plaintif tidak membuktikan tuntutan bagi award ini, selain itu Mahkamah telah pun mengawardkan jumlah yang munasabah untuk pembantu rumah berjumlah RM1500 sebulan selama 24 tahun. Kes Hasniyati Hassan v Kerajaan Malaysia [2022] 10 MLJ 469 diikuti. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw

Respite care Mahkamah merujuk keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Inas Faiqah (supra) yang mengesahkan keputusan Mahkamah Tinggi dalam menolak tuntutan ini.

Kos kaunseling untuk ibu bapa Kos kaunseling ibu bapa boleh diperolehi di Hospital Kerajaan.

Home remote monitoring (CCTV) Plaintif tidak memberi justifikasi atau keterangan bagi award ini. Mahkamah juga telah mengawardkan pembantu rumah bagi menjaga Plaintif dan tiada keperluan untuk pemantauan CCTV. Sekiranya award ini dibenarkan, ia akan berlebih-lebihan dan tidak adil.

Kos pembelian tanah/ rumah untuk OKU Plaintif menuntut kos pembelian tanah berniai RM460,000 dan kos pembinaan rumah baharu bernilai RM1,229,800.00. Mahkamah ini menolak tuntutan award ini dan menyifatkan ia adalah berlebih-lebihan. Adalah difahami bahawa melalui keterangan Dr Aishah, Plaintif perlukan akses untuk ke seluruh bahagian dalam rumah. SP2 juga menyatakan tedapat S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw keperluan untuk menduduki rumah satu tingkat dan sukar untuk mencari rumah sedemikian di kawasan perumahan Plaintif di Antara Gapi, Serendah. Mahkamah ini juga menilai keterangan SP2 bahawa dokumen sebutharga yang dikemukakan adalah untuk tujuan bicara semata-mata. Keterangan SP5 sendiri tidak menyokong pembinaan banglo atas tanah baru. Kos ubahsuai rumah bahkan telah dibenarkan. SP2 menyatakan kos pembinaan rumah baharu termasuk pembinaan gym, bilik air yang luas untuk Plaintif dan kolam renang bagi tujuan terapi. Mahkamah ini telah mengawardkan jumlah yang munasabah bagi tujuan terapi Plaintif sepanjang hayat.

Kos Motorhome Mahkamah menolak tuntutan ini setelah menilai bahawa dokumen sebutharga yang dikemukakan adalah semata-mata untuk tujuan bicara. Selain itu SP2 mengakui yang motorhome adalah atas pilihan SP2 sendiri dan tanpa syor oleh pakar rehabilitasi Plaintif. S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw SD4 mengesahkan motorhome bukanlah metod perubatan untuk Plaintif sebaliknya pilihan ibu bapa Plaintif yang ingin memudahkan Plaintif jika sakit semasa percutian. Mahkamah ini juga menerima keterangan SD4 bahawa jika Plaintif tidak sihat, seharusnya percutian ditangguhkan. J. KESIMPULAN [126] Berdasarkan kepada alasan-alasan di atas, Mahkamah ini telah membenarkan tuntutan Plaintif terhadap Defendan dengan kos tertakluk kepada alokator. Bertarikh pada 23 Disember 2024. Ditandatangani ......................................................... HAZIZAH KASSIM Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Sivil (NCvC10) Shah Alam Bagi Pihak Plaintif : Manmohan Singh Dhillon & Alicia Chin Tetuan P S Ranjan & Co. (Kuala Lumpur) Bagi Pihak Defendan : Barvina Punnusamy Tetuan Syahril & Partners (Kuala Lumpur) S/N i8lacq8GtUSw0lqkvNCXPw