XXXX v Pendakwa Raya (K-05(SH)-384-09/2023)

Ini merupakan Rayuan oleh pihak Perayu yang tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah Tinggi bertarikh 09.03.2023. Perayu yang merupakan warganegara Thailand telah dituduh dengan dua pertuduhan semasa di Mahkamah Tinggi. Satu pertuduhan adalah bagi kesalahan mengedar dadah berbahaya Cannabis seberat 49,429.8 gram menurut Seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 ("ADB 1952") manakala satu lagi pertuduhan adalah bagi kesalahan menggunakan sebuah kenderaan bermotor pick-up jenis Toyota Hilux bagi menjalankan aktiviti pengedaran dadah berbahaya menurut Seksyen 3(1)(a) Akta Dadah Berbahaya (Perlucuthakan Harta) 1988.

Di peringkat Mahkamah Rayuan ini, rayuan Perayu sebagaimana di dalam Notis Rayuan yang difailkan adalah terhadap kesalahan menurut Seksyen 39B(1)(a) ADB 1952 sahaja yang mana Perayu merayu atas sabitan dan hukuman walaupun di Mahkamah Tinggi, Perayu telah mengaku bersalah.

Setelah meneliti keseluruhan rekod rayuan dan hujahan pihak-pihak, Mahkamah ini telah sebulat suara menolak rayuan Perayu dan mengekalkan keputusan YA Hakim Mahkamah Tinggi.

Tidak berpuas hati, Perayu telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Persekutuan.

Alasan Mahkamah ini dalam menolak rayuan Perayu adalah sebagaimana yang dinyatakan di bawah.

Pertuduhan yang dikenakan terhadap Perayu adalah seperti berikut: "Bahawa kamu pada 15 Oktober 2017 jam lebih kurang 1.00 petang bertempat di sekatan Jalan Raya AKSEM KM 1.3 Lebuhraya Utara Selatan menghala ke arah selatan, di dalam daerah Kubang Pasu, di dalam negeri Kedah Darul Aman, telah didapati mengedar dadah berbahaya Cannabis seberat 49,429.8 gram. Oleh yang demikian itu, kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama."

YA Hakim Mahkamah Tinggi yang bijaksana telah memperincikan fakta material berkenaan kes pendakwaan di dalam alasan penghakimannya yang, dengan hormatnya, kami terima pakai dengan pengubahsuaian (di mana perlu).

Menurut fakta kes pendakwaan, pada hari kejadian iaitu pada 15.10.2017, jam lebih kurang 1.00 petang, Kpl Azizul bin Asuri @ Kasuri (Pengadu) bersama anggota sedang bertugas sekatan jalan raya AKSEM km. 1.3 Lebuhraya Utara Selatan menghala ke arah selatan. Pengadu telah menahan sebuah kereta pick-up jenis Toyota Hilux nombor pendaftaran Thailand BQ5052SKA yang dipandu oleh seorang lelaki warganegara Thailand. Hasil pemeriksaan di dalam kereta tersebut, Pengadu telah menemui satu border pass Thailand milik pemandu di bahagian armrest atas nama Mr Aphidach Yapha (No. Border Pass: A00276610) iaitu Perayu di dalam rayuan ini.

Pemeriksaan lanjut di bahagian tempat duduk penumpang belakang telah menjumpai tiga ketulan mampat tumbuh-tumbuhan kering yang dibalut dengan plastik lutsinar disyaki dadah jenis Cannabis yang disembunyikan di bawah tempat duduk belakang di bahagian ruang simpanan kenderaan tersebut. Perayu telah ditangkap dan barang-barang kes telah dirampas telah dibawa ke Kompleks Agensi Kawalan Sempadan Bukit Kayu Hitam. Pemeriksaan lanjut ke atas kereta pick-up tersebut telah menemui barang-barang seperti berikut:

Ketulan mampat tumbuh-tumbuhan kering yang dibalut dengan plastik lutsinar disyaki dadah jenis cannabis di bawah tempat duduk penumpang belakang di bahagian ruang simpanan;

(ii) Satu (1) bungkusan plastik hitam dijumpai dalam bonet hadapan kereta dan dalam bungkusan plastik hitam ada lapan (8) ketulan mampat tumbuh-tumbuhan kering yang dibalut dengan plastic lutsinar disyaki dadah jenis cannabis;

(iii) Lima (5) ketulan mampat tumbuh-tumbuhan kering yang dibalut plastik lutsinar disyaki dadah jenis cannabis dijumpai dalam pintu kanan bahagian hadapan kereta;

(iv) Enam (6) ketulan mampat tumbuh-tumbuhan kering yang dibalut dengan plastik lutsinar disyaki dadah jenis cannabis dijumpai di dalam pintu kiri bahagian hadapan kereta;

Enam (6) ketulan mampat tumbuh-tumbuhan kering yang dibalut dengan plastik lutsinar disyaki dadah jenis cannabis dijumpai dalam pintu kanan bahagian belakang kereta;

(vi) Enam (6) ketulan mampat tumbuh-tumbuhan kering yang dibalut dengan plastik lutsinar disyaki dadah jenis cannabis dijumpai di dalam pintu kiri bahagian belakang kereta;

(vii) Empat (4) ketulan mampat tumbuh-tumbuhan kering yang dibalut dengan plastik lutsinar disyaki dadah jenis cannabis dijumpai di dalam pintu deck belakang kereta; dan

(viii) Dua belas (12) ketulan mampat tumbuh-tumbuhan kering yang dibalut dengan plastik lutsinar disyaki dadah jenis cannabis dijumpai di dalam bahagian belakang tepi penutup plastik kereta. [10] Barang-barang lain yang turut dijumpai dalam kereta pick-up tersebut adalah seperti berikut:

Border pass atas nama Perayu;

(ii) Permit kenderaan BQ5052SKA oleh Jabatan Pengangkutan Jalan Malaysia;

(iii) Satu (1) insuran kenderaan Zurich Insurance Malaysia Berhad atas kenderaan BQ5052SK;

(iv) Lesen memandu atas nama Perayu;

Satu (1) Thailand National ID Card atas nama Perayu;

(vi) Satu (1) playar warna merah;

(vii) Satu (1) pemutar skru; dan

(viii) Satu (1) batang allen key. [11] Pengadu selanjutnya telah membuat laporan polis sepertimana Bukit Kayu Hitam Report: 1789/17. [12] Puan Haslinda binti Ismail (SP2) iaitu Pegawai Kimia telah menjalankan analisa ke atas kesemua barang kes. SP2 mengesahkan bahawa kesemua barang-barang kes tersebut adalah dadah jenis cannabis dengan berat sebanyak 49,429.8 gram. [13] Pegawai Penyiasat iaitu Insp. Koh Wai Siong telah pergi ke tempat kejadian dan mengarahkan jurufoto untuk merakam gambar-gambar tempat kejadian serta gambar barang-barang kes. Keteranganketerangan yang ada menunjukkan Perayu mengedar dadah jenis Cannabis. Perayu juga didapati menggunakan kenderaan bernombor pick-up jenis Toyota Hilux BQ5052SKA dengan niat hendak menjalankan aktiviti pengedaran dadah berbahaya. [14] Pihak pendakwaan hanya sempat mengemukakan empat (4) orang saksi, kerana kemudiannya, Perayu telah mengaku bersalah atas pertuduhan. [15] Peguam Perayu di Mahkamah Tinggi telah mengemukakan hujahan mitigasi dan dibalas dengan hujahan pemberatan oleh pihak pendakwaan. DAPATAN HAKIM MAHKAMAH TINGGI [16] YA Hakim Mahkamah Tinggi telah mengambil kira pengakuan salah yang dibuat oleh Perayu yang mana pengakuan tersebut dibuat tanpa syarat dan Perayu memahami sifat dan akibat pengakuan salahnya. Kedua-dua pertuduhan tersebut telah dibacakan dan diterangkan semula kepada Perayu dalam Bahasa Thailand melalui Jurubahasa Thailand yang disediakan oleh Mahkamah. [17] Menurut YA Hakim Mahkmah Tinggi, Jurubahasa Thailand tersebut telah menerangkan kepada Perayu mengenai hukuman-hukuman yang boleh dijatuhkan oleh Mahkamah ini sekiranya Perayu didapati bersalah dan disabitkan bagi kedua-dua pertuduhan tersebut. [18] Sebelum YA Hakim Mahkamah Tinggi merekodkan dan menerima pengakuan salah Perayu, YA Hakim Mahkamah Tinggi telah merujuk dan mematuhi peruntukan Seksyen 178(2) Kanun Tatacara Jenayah berkenaan prosedur penerimaan pengakuan salah Perayu. [19] Oleh yang demikian, dengan penerimaan pengakuan salah Perayu, YA Hakim Mahkamah Tinggi telah mendapati bahawa Perayu bersalah dan disabitkan bagi kedua-dua pertuduhan. YA Hakim Mahkamah Tinggi seterusnya merujuk kepada Seksyen 305 Kanun Tatacara Jenayah yang memperuntukkan bahawa apabila seseorang tertuduh mengaku salah dan telah disabitkan oleh Mahkamah, maka tiada rayuan boleh dibuat kecuali berkenaan dengan hukuman yang dikenakan. [20] Dalam menjatuhkan hukuman ke atas Perayu, YA Hakim Mahkamah Tinggi menyatakan bahawa Mahkamah Tinggi mempunyai kewajipan menjatuhkan hukuman menurut undang-undang terhadap Perayu sebagaimana yang ditetapkan menurut Seksyen 183 Kanun Tatacara Jenayah serta merujuk kepada kes-kes penting berkaitan dengan hukuman. [21] Menurut YA hakim Mahkamah Tinggi lagi, sebagai mahkamah bicara, Mahkamah Tinggi mempunyai budi bicara untuk menjatuhkan hukuman yang setimpal dan munasabah (manifestly adequate) ke atas Perayu atas kesalahan yang dilakukannya. Dalam hal ini, YA Hakim Mahkamah Tinggi telah merujuk kepada kes PP Iwn Abdul Halim Ishak & Satu Lagi [2013] 9 CLJ 559 yang mana Mahkamah Rayuan melalui Mohd Zawawi Salleh HMR (pada ketika itu) telah menyatakan bahawa dalam menjatuhkan hukuman yang sesuai ke atas tertuduh, mahkamah ini hendaklah memberi pertimbangan yang saksama ke atas faktor-faktor peringanan hukuman (mitigating factors) dan faktor-faktor pemberatan hukuman (aggravating factors) dan seterusnya melakukan suatu imbangan yang adil sebelum menjatuhkan hukuman ke atas tertuduh. Dalam kes tersebut juga, ada dinyatakan mengenai faktor-faktor yang perlu dipertimbangkan oleh Hakim Bicara sebelum menjatuhkan hukuman ke atas tertuduh seperti berikut: "[15] Secara khusus mengenai kes-kes milikan dadah berbahaya, antara faktor-faktor yang relevan ialah seperti berikut: Faktor-Faktor Pemberatan

Keseriusan kesalahan yang dilakukan;

Rekod jenayah pesalah iaitu sama ada kesalahan yang dilakukan itu ialah kesalahan pertama atau berulang;

Berleluasanya kes-kes berkaitan dadah di Malaysia;

Kuantiti dan nilai pasaran dadah berbahaya yang dijumpai di dalam milikan tertuduh;

Polisi hukuman yang diterjemahkan oleh Parlimen dalam undang-undang berkaitan; dan

Kepentingan awam.

Sama ada pesalah telah mengaku bersalah apabila peluang terawal telah diberikan kepadanya;

Sama ada pesalah adalah merupakan pesalah pertama;

Sama ada pesalah telah memberi kerjasama kepada pihak penguatkuasaan; dan

Terdapat sebab-sebab istimewa yang mewajarkan hukuman diringankan." [22] YA Hakim Mahkamah Tinggi telah mempertimbangkan hujahan mitigasi Perayu yang disampaikan oleh Peguam Perayu, iaitu:

Perayu telah dilahirkan pada 28.01.1989 dan berumur 28 tahun 8 bulan pada tarikh kejadian (15.10.2017) dan kini Perayu berumur 34 tahun;

(ii) Perayu merupakan anak kedua daripada tiga orang adikberadik dan telah berkahwin dan mempunyai dua orang anak;

(iii) Sebelum ditangkap oleh pihak berkuasa, Perayu berniaga dan mengusahakan sebuah kedai runcit;

(iv) Ini merupakan kesalahan pertama Perayu dan Perayu tidak mempunyai rekod kesalahan jenayah lampau;

Perayu juga telah mengaku salah pada peluang pertama (first available opportunity) dan pengakuan salah tertuduh telah menjimatkan masa dan kos Mahkamah dan pihak pendakwaan; dan

(vi) Perayu telah benar-benar insaf dan kesal di atas kejadian yang telah berlaku dan berasa bertanggungjawab di atas kesilapannya dan telah mendapat banyak pengajaran semasa berada di penjara. [23] Peguam Perayu selanjutnya menghujahkan bahawa supaya Mahkamah Tinggi merujuk dan mengikuti keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes rayuan jenayah Taza Tarji v Public Prosecutor (kes rayuan di Mahkamah Persekutuan) yang mengesahkan keputusan minoriti Mahkamah Rayuan dalam kes Taza bin Tarji v Public Prosecutor and another appeal [2020] MLJU 1822 (MR) dan menghujahkan supaya hukuman pemenjaraan seumur hidup (30 tahun) dan juga 15 sebatan rotan wajar dikenakan ke atas Perayu bagi pertuduhan menurut Seksyen 39B(1)(a) ADB 1952. [24] Selanjutnya, YA Hakim Mahkamah Tinggi juga telah mempertimbangkan hujahan pemberatan oleh pihak pendakwaan sebagaimana berikut:

Hukuman yang diperuntukkan bagi kesalahan menurut Seksyen 39B(1)(a) ADB 1952 adalah berat dan digubal kerana kesalahan berkaitan dadah adalah kesalahan yang amat serius. Dadah dianggap sebagai musuh nombor satu negara dan menjadi ancaman kepada negara. Penyalahgunaan dan pengedaran dadah memberi impak yang buruk kepada negara kerana ia membawa kepada keruntuhan ekonomi, masalah gejala sosial dan sebagainya. Ancaman dan kesan negatif akibat daripada penyalahgunaan dan pengedaran dadah perlu diatasi dan ditangani dengan menguatkuasakan hukuman yang berat dan setimpal sebagaimana yang diperuntukkan di bawah ADB 1952.

Dari segi kepentingan awam, masalah penyalahgunaan dadah boleh mengakibatkan kewujudan kesalahan kesalahan jenayah lain seperti rompakan, jenayah terhadap tubuh badan dan sebagainya dan mahkamah memainkan peranan penting dalam melindungi masyarakat daripada terjebak dengan gejala penyalahgunaan dadah.

Pihak Timbalan Pendakwa Raya (TPR) yang terpelajar juga bersetuju dengan hujahan Peguam Perayu (Tertuduh) supaya hukuman pemenjaraan bagi kedua-dua pertuduhan tersebut berjalan secara serentak. Pihak TPR juga menghujahkan supaya kenderaan pick-up jenis Toyota Hilux dilucuthak kepada Kerajaan Malaysia menurut Seksyen 5 Akta Dadah Berbahaya (Perlucuthakan Harta) 1988. [25] YA Hakim Mahkamah Tinggi menyatakan bahawa isu sama ada peruntukan mengenai hukuman bagi kesalahan mengedar dadah berbahaya yang diluluskan oleh Parlimen menurut Seksyen 39B(2) dan (2A) ADB 1952 adalah terlalu berat atau keterlaluan adalah di luar bidang kuasa Mahkamah ini. lanya terletak kepada Parlimen untuk membuat pertimbangan dan mengambil tindakan yang sewajarnya mengenai peruntukan undang-undang berkenaan. [26] YA Hakim Mahkamah Tinggi selanjutnya menyatakan bahawa kepentingan awam perlu diberi keutamaan utama supaya hukuman yang akan dijatuhkan oleh Mahkamah ini dapat memberikan kesan pencegahan yang berkesan kepada pesalah-pesalah dadah dan masyarakat umum. Ini sejajar dengan hasrat Kerajaan dan Parlimen yang telah mengambil pelbagai langkah serius untuk mencegah dan mengawal ancaman pengedaran dan penyalahgunaan dadah serta jenayah-jenayah yang berkaitan dengannya. Oleh itu, Mahkamah perlu memainkan peranannya dengan menjatuhkan hukuman yang berat dan mencegah seperti yang ditetapkan oleh ADB 1952. [27] YA Hakim Mahkamah Tinggi mendapati kedua-dua kesalahan yang dilakukan oleh Perayu merupakan kesalahan yang serius. Pengakuan salah oleh Perayu tidak seharusnya dijadikan faktor mitigasi yang utama sebelum Mahkamah menjatuhkan hukuman ke atas Perayu. Mahkamah perlu membuat imbangan yang adil dan saksama di antara kepentingan awam dan kepentingan Perayu sebelum menjatuhkan hukuman yang setimpal dan munasabah (manifestly adequate) ke atas Perayu. [28] Menurut YA Hakim Mahkamah Tinggi, suatu tempoh pemenjaraan yang panjang adalah sesuai untuk proses pemulihan Perayu di penjara. Ini penting supaya Perayu dapat menjalani proses pemulihan yang sewajarnya di penjara dan dapat dipulihkan dengan berkesan supaya Perayu boleh kembali dan menyumbang semula kepada keluarga dan masyarakat selepas menjalani hukuman di penjara. [29] YA Hakim Mahkamah Tinggi mendapati bahawa berdasarkan fakta dan keadaan dalam kes tertuduh serta faktor-faktor peringanan dan pemberatan hukuman yang dihujahkan membolehkan Mahkamah mengguna pakai peruntukan Seksyen 39B(2A) ADB 1952 dalam menjatuhkan hukuman selain hukuman mati terhadap Perayu bagi pertuduhan menurut Seksyen 39B(1)(a) ADB 1952. Maka, Perayu dijatuhkan hukuman pemenjaraan seumur hidup mulai dari tarikh tangkapan (15.10.2017) dan 15 sebatan rotan menurut Seksyen 39B(2A) ADB 1952. [30] Bagi satu lagi pertuduhan, Perayu dijatuhkan hukuman pemenjaraan lima (5) tahun mulai dari tarikh tangkapan (15.10.2017) menurut Seksyen 3(1)(a) Akta Dadah Berbahaya (Perlucuthakan Harta) 1988. Hukuman pemenjaraan bagi kedua-dua pertuduhan tersebut berjalan secara serentak. YA Hakim Mahkamah Tinggi juga memerintahkan bahawa kenderaan pick-up jenis Toyota Hilux No. Pendaftaran Thailand: BQ5052SKA hendaklah dilucuthakan kepada Kerajaan Malaysia menurut Seksyen 5 Akta Dadah Berbahaya (Perlucuthakan Harta) 1988. ALASAN-ALASAN RAYUAN [31] Dalam rayuan ini, Perayu membangkitkan tiga (3) alasan di dalam Petisyen Rayuan sebagaimana berikut:

Yang Arif Tuan Hakim yang mendengar kes Perayu telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta kes apabila gagal memastikan bahawa Perayu tidak disalah nasihat oleh Peguam mengenai bakal hukuman yang boleh dijatuhkan ke atas Perayu sekiranya Perayu mengaku salah terhadap Peguambela;

(ii) Yang Arif Tuan Hakim yang mendengar kes Perayu telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta kes apabila gagal memastikan prosedur yang mandatori apabila menerima pengakuan Perayu dan menjatuhkan hukuman; dan

(iii) Yang Arif Tuan Hakim yang mendengar kes Perayu telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta kes apabila gagal memastikan Jurubahasa Thailand adalah seorang Jurubahasa bertauliah dan bukan seorang penterjemah." [32] Di dalam hujahannya, Peguam Perayu yang terpelajar secara ringkasnya menghujahkan mengenai rekod pengakuan salah Perayu oleh YA Hakim Mahkamah Tinggi serta tauliah Jurubahasa yang hadir semasa pengakuan salah dibuat. [33] Berkenaan isu jurubahasa, Peguam Perayu menghujahkan bahawa keterangan hendaklah ditafsirkan oleh seorang jurubahasa yang berkelayakan dan bukan sekadar penterjemah yang kebetulan fasih dalam bahasa tertuduh. Maka, menjadi tanggungjawab mahkamah perbicaraan untuk menyiasat dan memastikan bahawa pentafsir tersebut benar-benar berkelayakan sebelum mahkamah meneruskan sebarang perkara serta memastikan bahawa keterangan diterjemahkan dengan betul kepada Tertuduh. Dalam kes ini, tiada apa-apa dalam Rekod Rayuan yang menunjukkan bahawa Jurubahasa Thailand yang disediakan oleh Mahkamah adalah "penterjemah yang berkelayakan". Berdasarkan Nota Keterangan pada 19.02.2019 (sebagaimana di muka surat 5, Rekod Rayuan Jilid 2), ianya menunjukkan bahawa isu jurubahasa tidak diputuskan atau diselesaikan sepanjang pengurusan kes. [34] Selanjutnya, berhubung dengan isu bahawa YA hakim Mahkamah Tinggi terkhilaf dalam prosedur mandatori apabila menerima pengakuan Perayu dan menjatuhkan hukuman sebagaimana kehendak Seksyen 173(b) Kanun Tatacara Jenayah, Peguam Perayu yang terpelajar menghujahkan bahawa peruntukan tersebut memperuntukkan bahawa apabila seseorang tertuduh mengaku bersalah terhadap pertuduhan, Hakim Bicara hendaklah memastikan bahawa tertuduh memahami sifat dan akibat pengakuan tersebut serta berniat untuk mengakui kesalahan yang didakwa terhadapnya tanpa sebarang pengecualian. [35] Dalam rayuan ini, Peguam Perayu menghujahkan bahawa tiada sebarang petunjuk di dalam Rekod Rayuan yang menunjukkan bahawa proses sebagaimana yang dikehendaki oleh Seksyen 173(b) Kanun Tatacara Jenayah telah dilaksanakan oleh Hakim Bicara. Oleh itu, Peguam Perayu yang terpelajar selanjutnya menghujahkan bahawa Perayu merupakan seorang warga asing yang menghadapi halangan bahasa semasa perbicaraan, tidak benar-benar memahami prosiding pada hari tersebut. Dalam keadaan yang tidak pasti tersebut, Perayu telah membuta tuli dan tanpa soal menerima nasihat peguamnya untuk mengaku bersalah, walaupun pengakuan tersebut akan tidak memberi faedah kepadanya. [36] Maka, Peguam Perayu menghujahkan bahawa bahawa hak perayu untuk mendapatkan perbicaraan yang adil telah terjejas dengan serius akibat kegagalan YA Hakim Mahkamah Tinggi untuk memastikan pematuhan terhadap perkara berikut:

penggunaan jurubahasa yang tidak berkelayakan, terutamanya semasa proses penerimaan pengakuan salah Perayu;

kegagalan YA Hakim Mahkamah Tinggi untuk memastikan sama ada Perayu memahami sifat dan akibat pengakuan salahnya tersebut; dan

kegagalan untuk mematuhi secara ketat kehendak prosedur menurut Seksyen 173(b) Kanun Tatacara Jenayah. [37] Dalam hal ini, pihak pendakwaan sebaliknya menghujahkan bahawa Seksyen 6(2) Akta Sumpah dan Ikrar 194 [Akta 194] mengiktiraf bahawa jurubahasa rasmi mana-mana mahkamah dan jurubahasa yang dilantik oleh Kerajaan Malaysia tidak perlu mengangkat sumpah secara berasingan setiap kali mereka menjalankan tugas. Jurubahasa dianggap telah melaksanakan tugas mereka dengan setia sebaik sahaja mereka memulakan tugas. [38] Pihak TPR yang terpelajar juga menghujahkan bahawa pihak berkuasa yang berkaitan telah memastikan bahawa mana-mana jurubahasa yang disediakan oleh Mahkamah adalah berkelayakan dan kompeten. Oleh itu, memandangkan Jurubahasa Thailand telah disediakan oleh Mahkamah, maka tidak perlu untuk YA Hakim Mahkamah Tinggi untuk menyiasat lebih lanjut mengenai kelayakan Jurubahasa Thailand yang hadir tersebut, sebelum prosiding Mahkamah diteruskan. Selaras dengan Seksyen 114 Akta Keterangan 1950 juga, khususnya berdasarkan ilustrasi (f), Mahkamah boleh mengandaikan bahawa pihak berkuasa berkaitan telah melaksanakan tugas rasmi mereka dengan sewajarnya, termasuk memastikan kelayakan jurubahasa yang digunakan. [39] Berkenaan dengan isu ketidakpatuhan terhadap Seksyen 173(b) Kanun Tatacara Jenayah, pihak pendakwaan seterusnya menghujahkan bahawa semasa perbicaraan, pertuduhan pertama kali dibacakan kepada Perayu pada 19.12.2019 dalam Bahasa Thailand oleh jurubahasa, dan perbicaraan dimulakan dengan memanggil SP1 untuk memberikan keterangan. Kemudian, pada 09.03.2023, TPR telah memohon agar pertuduhan dibacakan semula kepada Perayu, yang mana kemudiannya Perayu telah mengaku bersalah. Rekod Rayuan menunjukkan bahawa fakta kes dan barang kes telah ditunjukkan serta dijelaskan kepada Perayu dalam Bahasa Thailand melalui jurubahasa. YA Hakim Mahkamah Tinggi juga berpuas hati bahawa Perayu memahami sifat dan akibat pengakuan salahnya, sebelum mensabitkan dan menjatuhkan hukuman terhadap Perayu. [40] Selanjutnya, berhubung dengan isu bahawa Perayu tidak memahami sepenuhnya prosiding Mahkamah, pihak pendakwaan menghujahkan bahawa Perayu diwakili oleh peguam yang berkelayakan yang dilantik oleh Mahkamah sepanjang prosiding tersebut. Perayu juga tidak membantah mengenai pelantikan peguam tersebut. Oleh yang demikian, tiada isu bahawa Perayu membuta tuli mengikut nasihat peguamnya. Tanggungjawab untuk menasihati Perayu terletak pada peguamnya, dan bukan kepada Mahkamah. Oleh itu, isu ini tidak wajar dipertimbangkan oleh Mahkamah di dalam rayuan ini. [41] Dalam hal ini, pihak TPR yang terpelajar telah merujuk kes Tan Kim Ho & Anor v. PP (2009) 3 CLJ 236 yang memutuskan sebagaimana berikut: "The duty to advise the accused person when he is represented by a counsel also lies with the counsel, not merely the court..." ANALISA DAN DAPATAN MAHKAMAH [42] Berhubung rayuan ini, setelah Mahkamah ini meneliti lanjut alasan penghakiman yang disediakan oleh YA Hakim Mahkamah Tinggi, serta seluruh Rekod Rayuan dan hujahan oleh pihak-pihak, kami mendapati bahawa tiada merit dalam rayuan oleh Perayu terhadap sabitan dan hukuman. Hal ini kerana, Perayu telah pun mengaku salah terhadap pertuduhan. Pengakuan salah tertuduh ini telah dibuat mengikut lunas undang-undang. [43] Selanjutnya, YA Hakim Mahkamah Tinggi telah mempertimbangkan segala faktor mitigasi dan pemberatan sebelum menjatuhkan hukuman ke atas Perayu. Oleh yang demikian, tiada sebab yang mewajarkan kami mengusik dapatan YA Hakim Mahkamah Tinggi tersebut. [44] Dalam hal ini, kami merujuk kepada kes of Lee Ing Chin @ Lee Teck Seng & Ors v Gan Yook Chin & Anor (2003) 2 MLJ 97 yang memutuskan sebagaimana berikut: "Generally, an appellate court will not intervene unless the trial court was shown to be plainly wrong in arriving at its decision or where there had been no or insufficient judicial appreciation of the evidence." [45] Dalam rayuan ini, Perayu sendiri telah mengaku salah atas perbuatannya. Maka, pihak Perayu tidak dapat menunjukkan bahawa YA Hakim Mahkamah Tinggi telah dengan jelas khilaf di dalam keputusannya atau telah gagal mempertimbangkan keterangan di hadapannya. KESIMPULAN [46] Setelah meneliti hujahan bertulis dan hujahan lisan dan setelah mengambilkira keterangan yang dikemukakan dalam kes ini secara keseluruhannya dan undang-undang yang terpakai, kami berpuas hati bahawa Hakim Mahkamah Tinggi tidak terkhilaf dalam keputusannya di mana sabitan salah dari pengakuan salah Perayu/ Tertuduh adalah teratur dan selamat untuk dikekalkan. Hukuman yang dijatuhkan Perayu juga tidak melampaui tinggi (not manifestly excessive). Maka, rayuan atas sabitan bersalah dan hukuman adalah ditolak. -sgd- (AZMAN BIN ABDULLAH) Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Putrajaya Bertarikh: 29.09.2025 Bagi pihak Perayu Aiman Haziq bin Saiful Kamal [Tetuan Naran Singh & Co.] Bagi pihak Responden