XXXX v XXXX (BA-11B-12-04/2019)

Content

1 DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI SHAH ALAM DALAM NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA RAYUAN SIVIL NO: BA-11B-12-04/2019 ANTARA PACIFIC & ORIENT INSURANCE CO. BERHAD … PERAYU DAN MUHAMMAD ERWAN BIN MUHAMMAD SAM … RESPONDEN PENGHAKIMAN Pengenalan [1] Perayu memfailkan rayuan ini kerana tidak berpuas hati dengan keputusan Majistret yang terpelajar (selepas ini dipanggil “L/Mgt”) dalam recovery action yang membenarkan tuntutan Responden terhadap Perayu (penanggung insurans) untuk membayar gantirugi dalam suatu kes kemalangan jalanraya yang telah diawardkan sebelum ini dalam suatu kes lain iaitu kes A73KJ- 277-03/2014 (selepas ini dipanggil “Kes Pertama”). [2] Perayu adalah sebuah syarikat insurans yang diperbadankan di Malaysia. Manakala Responden adalah seorang warga negara Malaysia dan merupakan Plaintif dalam kes ini dan kes saman no. A73KJ-277-03/2014. Fakta [3] Suatu kemalangan jalanraya telah berlaku pada 19.9.2010 antara motosikal yang ditunggang Responden (WQN 2437) dengan motosikal milik berdaftar Titus Ado Kebingin dalam kes A73KJ-277- 03/2014 (selepas ini dipanggil “TITUS”). Motosikal milik Titus ini (WRD 9755) di insuranskan oleh Perayu. [4] Responden melalui peguamcaranya menyerahkan notis di bawah Seksyen 96(2) Akta Pengangkutan Jalan 1987 bertarikh 9.5.2013 kepada Perayu memaklumkan suatu tindakan guaman telah difailkan terhadap Titus di Mahkamah Majistret Shah Alam, Selangor (kes no. A73KJ-277-03/2014 i.e. Kes Pertama) menuntut gantirugi kecederaan. [5] Pada awalnya Responden melantik seorang peguam bagi mewakili Titus. Kemudian sebelum Kes Pertama selesai, Responden telah menarik diri dari mewakili Titus dalam kes berkenaan setelah mendapat suatu perintah deklarasi dari Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur pada 7.1.2015 bahawa polisi insurans motosikal Titus terbatal dan tidak boleh dikuatkuasakan kerana dakwaan berlakunya perlanggaran terma polisi insurans. Perintah membenarkan peguamcara Perayu menarik diri diberikan pada 25.2.2015. [6] Prosiding Kes Pertama telah dijalankan dan pada 15.6.2015 Mahkamah Majistret Shah Alam memutuskan Responden telah berjaya membuktikan tuntutannya terhadap Titus dan mengawardkan gantirugi. [7] Selepas keputusan tersebut, Responden memfailkan pula tuntutan terhadap Perayu (kes yang menjadi rayuan ini) bagi mendapatkan bayaran gantirugi yang telah diawardkan itu. L/Mgt setelah mendengar kes ini telah membenarkan tuntutan Responden terhadap Perayu. Isu [8] Isu yang perlu diputuskan dalam rayuan ini adalah:

Subparagraph

(ii) sama ada L/Mgt boleh mengenepikan keputusan Kes Pertama atas alasan diperolehi secara tidak sah dan terbatal;

Subparagraph

(iii) sama ada L/Mgt boleh “revisit” Kes Pertama dalam memutuskan liabiliti terhadap Perayu. Kes Perayu [9] Secara ringkasnya Perayu menghujahkan antara lainnya seperti berikut:

Subparagraph

(ii) perintah Mahkamah Majistret Shah Alam bernombor A73KJ- 277-03/2014 (Kes Pertama) diperolehi secara tidak teratur, tidak sah dan terbatal.

Subparagraph

(iii) gagal terikat dengan prinsip stare decisis kerana enggan terikat dengan keputusan Mahkamah Persekutuan dan Mahkamah Rayuan dalam kes-kes:

Subparagraph

(iv) gagal terikat dengan fakta-fakta, keterangan saksi-saksi dan keterangan-keterangan dokumentar dalam memutuskan kes ini.

Subparagraph

(iv) khilaf dalam menggunakan prinsip kes Pacific & Orient Insurance Co. Berhad v Rasip Hamsudi & Ors [2017] 2 MLRA 659 CA dalam pemfailan prosiding recovery. Kes Responden [10] Responden menghujahkan dalam recovery proceeding ini, dia telah memperolehi suatu penghakiman dari Mahkamah Majistret (Kes Pertama). Oleh yang demikian Perayu berkewajipan membayar berdasarkan penghakiman tersebut kepada Responden. [11] Responden bukanlah pihak dalam prosiding di Mahkamah Tinggi dan tidak pernah diserahkan sesalinan perintah bertarikh 7.1.2015 berkenaan kepadanya. Keadaan ini adalah bertentangan dengan Seksyen 96(3) Akta Pengangkutan Jalan 1987. Salinan perintah berkenaan hanya diserahkan kepada peguamcara Responden pada 26.4.2016. [12] Dalam Kes Pertama, keputusan dibuat pada 15.6.2015 yang memihak kepada Responden. Walau pun peguamcara Perayu dibenarkan menarik diri dari kes tersebut pada 25.2.2015 tetapi perintah Mahkamah Tinggi hanya diserahkan kepada peguamcara Responden pada 26.4.2016. Oleh yang demikian Responden masih boleh menjadi pihak kepada prosiding Kes Pertama berkenaan. [13] Selanjutnya Responden menghujahkan perkataan “Dipersetujui” dalam penghakiman Mahkamah Majistret (Kes Pertama) adalah suatu typo error kerana kes berkenaan telah dibicarakan secara penuh. Oleh itu penghakiman berkenaan adalah sah dan boleh dikuatkuasakan. Penelitian dan penemuan mahkamah [14] Setelah meneliti dan menimbangkan hujahan lisan dan bertulis kedua-dua pihak, Rekod Rayuan dan alasan penghakiman L/Mgt, saya mendapati:

Subsection

(1) If, after a certificate of insurance has been delivered under subsection 91(4) to the person by whom a policy has been effected, judgement in respect of any such liability as is required to be covered by a policy under paragraph 91(1)(b) (being a liability covered by the terms of the policy) is given against any person insured by the policy, then notwithstanding that the insurer may be entitled to avoid or cancel, or may have avoided or cancelled the policy, the insurer shall, subject to this section, pay to the persons entitled to the benefit of the judgement any sum payable thereunder in respect of the liability, including any amount payable in respect of costs and any sum payable in respect of interest on that sum by virtue of any written law relating to interest on judgements.

Subparagraph

(ii) permohonan menarik diri oleh peguamcara Titus dalam Kes Pertama. [17] Responden kemudiannya mendapat suatu perintah deklarasi dari Mahkamah Tinggi pada 7.1.2015 bahawa polisi insuran ke atas motorsikal Titus adalah tidak sah dan terbatal atas alasan motosikal berkenaan ditunggang oleh seorang yang tidak mendapat kebenaran dari Titus. Mahkamah Majistret membenarkan permohonan menarik diri peguamcara dari mewakili Titus pada 25.2.2015. [18] Perbicaraan penuh telah dijalankan dan keputusan tuntutan Responden terhadap Titus diberikan pada 15.6.2015. Sepanjang perbicaraan, Titus yang dinamakan sebagai Defendan tidak hadir untuk memberikan keterangan.

Subparagraph

(iii) sama ada Titus berada dalam Malaysia semasa kemalangan berkenaan berlaku [19] Saya berpendapat isu ini adalah tidak relevan. Yang utama dalam tuntutan Responden terhadap Titus adalah bahawa Titus adalah pemilik berdaftar motorsikal yang terlibat dalam kemalangan tersebut dan motorsikal ini di insurankan oleh Perayu. Adalah tidak relevan untuk merujuk kepada dokumen-dokumen seperti yang dihujahkan peguamcara Responden seperti catitan pada paspot Titus, kertas siasatan Pegawai Penyiasat yang menunjukan sama ada Titus berada di Malaysia semasa kemalangan dan sebagainya. [20] Ketiadaan Titus untuk memberikan keterangan dalam Kes Pertama menyebabkan tiada keterangan yang boleh mengesahkan sama ada dia pernah memberikan kebenaran kepada sesiapa sahaja untuk menggunakan motorsikalnya semasa dia pulang ke

Subparagraph

(iv) sama ada Responden telah membuktikan tuntutannya terhadap Titus [21] Dalam perbicaraan Kes Pertama, Responden (SP1) dan Pegawai Penyiasat (SP2) telah memberikan keterangan bagi pihak Responden, manakala Penolong Pengurus Tuntutan Perayu (SD1) dan seorang Adjuster (SD2) memberikan keterangan bagi pihak Titus. Dengan kehadiran saksi-saksi berkenaan memberikan keterangan, saya berpendapat L/Mgt dalam Kes Pertama telah membuat suatu keputusan berdasarkan kepada keterangan-keterangan di hadapannya yang memihak kepada Responden (Titus berliabiliti 100%). [22] Ini bermakna keputusan L/Mgt dalam Kes Pertama adalah teratur dan berlandaskan undang-undang. Oleh itu tiada keperluan membawa masuk prinsip Mahkamah Persekutuan dalam kes Badiaddin bin Mohd Mahidin & Anor v Arab Malaysian Finance Bhd [1998] 2 CLJ 75 yang memutuskan sesuatu perintah yang tidak teratur tidak mengikat pihak-pihak dan boleh diketepikan.

Subparagraph

(vi) penolakan penggunaan prinsip Mahkamah Rayuan dalam kes Letchumanan [supra] oleh L/HMS. [25] Dalam alasan penghakiman L/Mgt di muka surat 65, beliau telah meneliti prinsip kes berkenaan yang menyatakan dalam recovery action, syarikat insuran tidak dihalang dari menimbulkan isu-isu baharu (fresh issues) berhubung dengan liabilitinya. [26] Seterusnya L/Mgt memutuskan, dalam kes Letchumanan [supra] tidak dinyatakan sama ada notis di bawah Seksyen 96(1) Akta Pengangkutan Jalan 1987 ada disampaikan pada syarikat insuran. L/Mgt telah membezakan kes berkenaan dengan kes yang didengarnya iaitu dalam kes ini notis diberikan dan Perayu telah melantik peguam kepada Titus. [27] Saya bersetuju dengan L/Mgt yang membezakan (distinguished) prinsip kes yang dibicarakan ini dengan kes Letchumanan [supra]. Seperti yang saya ulas di perenggan (iv), dalam Kes Pertama, dua saksi yang berkaitan Perayu telah dipanggil memberikan keterangan iaitu Penolong Pengurus Tuntutan (SD1) dan Adjuster (SD2). [28] Isu liabiliti sepatutnya telah ditimbulkan dalam Kes Pertama. Responden sepatutnya memohon menjadi sepihak (Pencelah) bagi mempertahankan liabiliti yang akan diputuskan terhadapnya. Setelah itu jika tidak berpuas hati terhadap keputusan L/Mgt, Pencelah (Responden) boleh memfailkan rayuan. Oleh yang demikian saya bersetuju dengan keputusan L/Mgt bahawa isu liabiliti telah tertakluk dengan prinsip res judicata. [29] Prinsip ini telah diputuskan dalam kes Asia Commercial Finance

Subparagraph

(vii) isu uberimae fide [30] Isu ini juga sepatutnya ditimbulkan dalam Kes Pertama dan bukannya di peringkat ini. Rayuan boleh difailkan jika Responden dijadikan sepihak dalam perbicaraan Kes Pertama seperti ulasan saya di perenggan (vi). Ketiadaan Titus dalam perbicaraan Kes Pertama menyebabkan tiada keterangan lisan bersumpah berhubung kebenaran menggunakan motorsikalnya. Mahkamah perlu mendengar keseluruhan kes (dari kedua-dua pihak) sebelum dapat memutuskan sama ada berlakunya suatu perlanggaran terma-terma polisi insurans (prinsip dalam kes Pacific & Orient Insurance Co bhd v Hameed Jagubar bin Syed Ahmad [supra]).

Subparagraph

(viii) Responden adalah pihak yang berkepentingan dan perlu dimaklumkan melalui notis berhubung dengan permohonan deklarasi Perayu. [31] Responden terlibat dengan kemalangan dengan motorsikal milik berdaftar Titus yang di insurankan Perayu. Responden bukanlah pihak yang terlibat dengan kontrak antara Titus dengan Perayu. Dengan menginsurankan motosikal Titus, maka Responden mempunyai tanggungjawab untuk membayar gantirugi kepada Responden. Permohonan Perayu untuk suatu perintah deklarasi bagi mengenepikan tanggungjawab di bawah polisi insurans berkenaan akan memprejudiskan dengan teruk Responden. Oleh itu notis pendengaran permohonan deklarasi berkenaan mesti disampaikan pada Responden bagi membolehkan Responden mencabarnya. Ini jelas diperuntukan di bawah Seksyen 96(3) Akta Pengangkutan Jalan 1987: Section 96. Duty of insurers to satisfy judgements against persons insured in respect of third party risks.

Subsection

(3) No sum shall be payable by an insurer under subsection

Subsection

(1) if before the date the liability was incurred, the insurer had obtained a declaration from a court that the insurance was void or unenforceable: Provided that an insurer who has obtained such a declaration as aforesaid in an action shall not thereby become entitled to the benefit of this subsection as respects any judgement obtained in proceedings commenced before the commencement of that action unless, before or within seven days after the commencement of that action, he has given notice thereof to the person who is the plaintiff in the said proceedings specifying the grounds on which he proposes to rely, and any person to whom notice of such an action is so given shall be entitled if he thinks fit to be made a party thereto. [32] Juga seperti diputuskan dalam kes Allianz General Insurance Company (M) Bhd v Vijindran Kalaichelvan & Ors [2017] 1 LNS 2148: [31] This is not to say that a third party like the Third and Fourth Defendants is absolutely irrelevant to the proceedings before me on the application by the Plaintiff to declare the Policy to be void and enforceable under Section 96 of the RTA. This action by the Plaintiff under Section 96 concerns, as mentioned, the contract of insurance to which neither the Third nor Fourth Defendant was privy. But the very scheme of Section 96 whilst enabling an insurer to seek a Court declaration to avoid the relevant policy, also confers on the third party who claimed to have been involved in an accident with a vehicle insured with the insurer under the relevant coverage to apply to be made a party and to oppose the granting of such declaration. [32] It is apposite that I reproduce the relevant parts of Section 96 of the RTA as follows:- Section 96. Duty of insurers to satisfy judgements against persons insured in respect of third party risks.

Subsection

(1) If, after a certificate of insurance has been delivered under subsection 91(4) to the person by whom a policy has been effected, judgement in respect of any such liability as is required to be covered by a policy under paragraph 91(1)(b) (being a liability covered by the terms of the policy) is given against any person insured by the policy, then notwithstanding that the insurer may be entitled to avoid or cancel, or may have avoided or cancelled the policy, the insurer shall, subject to this section, pay to the persons entitled to the benefit of the judgement any sum payable thereunder in respect of the liability, including any amount payable in respect of costs and any sum payable in respect of interest on that sum by virtue of any written law relating to interest on judgements.

Subsection

(2) No sum shall be payable by an insurer under subsection

Subsection

(3) No sum shall be payable by an insurer under subsection

Subparagraph

(ix) keputusan kes Letchumanan [supra] bertentangan dengan keputusan kes Rasip Hamsudi & Ors [supra] [36] Saya meneliti keputusan kes Rasip Hamsudi [supra] dan mendapati walau pun kes ini diputuskan pada tahun 2017 oleh Mahkamah Rayuan, namun kes Letchumanan [supra] tidak pernah dirujuk dalam kes Rasip Hamsudi [supra], apatah lagi dibezakan (distinguished) atau overruled. Oleh itu prinsip dan keputusan kes Letchumanan [supra] masih terpakai. [37] Responden telah memilih untuk suatu recovery proceeding, maka prinsip kes Letchumanan [supra] dan lain-lain kes berkaitan adalah terpakai dan tertakluk kepada fakta-faktanya yang tersendiri. Keputusan [38] Berdasarkan kepada penemuan-penemuan di atas dan atas imbangan kebarangkalian, saya menolak rayuan ini dan mengekalkan keputusan L/Mgt. Perayu diperintahkan membayar kos sebanyak RM6,000 kepada Responden dan tertakluk pada 4% alokatur. Bertarikh: 24 Mac 2023. (ROSLAN BIN ABU BAKAR) Hakim Mahkamah Tinggi Kota Bharu. Bagi pihak Perayu: Tetuan Vinod Kamalanathan &Associates, Suite 501, 5th Floor, Loke Yew Building 4, Jalan Mahkamah Persekutuan, 50050 Kuala Lumpur. Bagi pihak Responden: Tetuan Alice George, Unit E-5-3A, Starparc Point, Jalan Ibukota, Off Jalan Genting Klang 53300 Kuala Lumpur.